astrosgr.com – Το Ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας
Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γη/Dedicated to Thyreatis Land
Συνοπτικά ,στα κοινωνικά κράτη όλα πρέπει να είναι ”γραπτά, δημόσια και φανερά”, astrosgr.org – Γιάννης Κουρόγιωργας
Five questions for our Mayor, our deputy mayors, the members of the Board of our municipality, our fellow citizens, the Secretary General of Culture of the Ministry of Culture (not his subordinates, mercy now) AND THE COMMON MIND.
1) What should we do today as a society for the following official decision of EFARC.
“In case a new study is not prepared or can not be prepared by the end of the year, our Service, within its responsibilities and due to the pending issuance of a conclusion on the static adequacy of the building, will include in the Action Plan for the new year for the relocation of the exhibits and other findings from the building of the Archaeological Museum of Astros to a safe place of supervision. ” (23.09.2019)
2) To inform us how much money the project cost the Greek state with the YPPOT / DAVMM / 91790 2329 BC-12-01-2011 decision for the “Study for the Removal of the Archaeological Museum of Astros with conditions (ΑΔΑ-4Α9Γ-99) that The project was completed and approved in 2015 by three public bodies, the former YPAITHPA, the Peloponnese Region and the Municipality of North Kynouria.
3) Why did the Ministry of Culture spend the money with the Ministry of Culture / DAVMM / 91790 2329 BC-12-01-2011 decision with conditions (ΑΔΑ-4Α9Γ-99)?
4) Answer us with reasons if the actions of the Ministry of Culture from 2011-2015 upon receipt of the project in accordance with the decision ΥΠΠΟΤ / ΔΑΒΜΜ / 91790 2329 πέ-12-01-2011 and the terms (ΑΔΑ-4Α9Γ-99) were they wrong or right?
5) What did the Ministry of Culture / DABMM / 91790 2329 provide for studies on 12-01-2011 in terms (ΑΔΑ-4Α9Γ-99). How many studies were done from 2014 until today for the approval of the project, when were they done and how much did each study cost? Also how many studies need to be done in the future to open the Museum or what else we need to do.
From the “Mount Parnon and Moustos Wetland Management Agency, 2015. Guide for the protected area of Mount Parnon and Moustos Wetland. Nature, Culture, Ecotourism. Astros of Arcadia “.
In Leonidio, the pioneer of weaving was Polyxeni Dounia, the genus Lyonta (1841-1911), wife of Theodoros Ioannis Dounias (1822-1901), who had learned the art in Aydin, Asia Minor, and developed it when she went to Leonidio. In her workshop, which had four looms, she employed more than 20 workers. In 1890 in the church of Agia Sophia in Piraeus, a rug of Dounia of 60 okades (Kakauzos) was laid.
In 1897, a second workshop was founded by Marigo Merikaki, which maintained it until 1924, promoting the art on the artist yacht by introducing new designs and colors. Merikaki was awarded gold and silver medals at the international exhibitions in Athens, Liege and Paris. At the Athens exhibition, a rug was erected and awarded, representing a scene from the naval battle of Trafalgar (1805) when Admiral Nelson falls wounded in the arms of his officers. Her son, later mayor of Leonidio, doctor, Stylianos Spyr, also wove in the textile factory of Merikakaina. Merikakis. The above were followed by many who tried to save and develop even more this Tsakonian handicraft.
The completely special feature of the Tsakonian textile is that one-piece carpets of any size are made, which have on both surfaces the same 1 2 3 4 5 6th THE TSAKONIKI TEXTILE 263 face. For the weaving, upright looms are used and no shuttle is used, but they are woven with the fingers and the threads are beaten with the comb so that the result is percussive and solid. The subtlety of this art, the symmetry of the designs, the unimaginable solidity and the harmony of the colors are especially admired. The loom was a wooden construction consisting of warps, shuttle, scallop.
The most sought after designs are: Tsouchlou, American, Arbor, Tiles, Hands, Byzantine, Perforated, Rays, Disk, Pansy (door).
Tsakonian rugs are laid in many churches on a daily basis, but the most beautiful are laid in the churches during the holidays, Christmas, New Year, Easter, August 15, the festivals and the feasts of the saints to whom the churches are dedicated. The decoration could be done with embroidery on the loom, it was tedious, time consuming and expensive. It concerns more the luxury fabrics and not everyday use. There were various variations, color, decorative, quality and they reflected the social stratification and the clothing trends.
Types and designs of Tsakonian carpets:
1. Thick tile, thin tile: It is very common in the area, but more thin tile, when it comes to more formal use, such as in living rooms, churches or elsewhere. –
2. Persian: Old design, obviously with oriental roots. –
3. The sun: Old design, considered a formal rug, suitable for halls and living rooms. –
4. The disc: Very old Tsakonian carpet design. –
5. Rays: Newer design, after 1950. –
6. American: Old design, before 1950. –
7. Hand: One of the oldest and most widespread and characteristic Tsakonian design. It is found in several variants (the rhombus is older). –
8. First shadow: Newer design, after 1950. –
9. Star: Old design, before 1950. –
10. Saw: Very old design, from Geraki, Laconia. –
11. Arbor: Or “Bouquets”. Very old design, for large carpets, suitable for churches. –
12. Bow: Very old design, suitable for living room rugs.
The jumpsuit is the traditional women’s costume of the wider area of Tsakonia. In the past, the nobility of Prastos, the first Tsakonian capital, used to wear the jumbe as a sign of economic surface and superior origin. This costume, which was used as a wedding dress, was characterized by Doric simplicity. Free from gold embroidered ornaments and coins, it combined the colors of red, yellow and green. Specifically, the Prastiotisses tzoumbeloudes were also called “rings”, since on each finger they wore a piece of jewelry consisting of sapphires, sandpaper, diamonds and pearls.
Today, the jumpsuit is worn only on national anniversaries by schoolgirls.
It consists of heavy fabrics of gold, silk, velvet and fine fabrics, which the rich Tsakones, who traded very prosperously in the cities of the East and the West, made. And the nobles of Prastos were called as wearing the long rich outer garment, the jumbe, jumbledes *. (Angeliki Chatzimichali).
The traditional, Tsakonian, women’s clothing consists of:
• The shirt or ogyuma – garment, reaches to the ankle and is made of thin silk fabric embroidered with white silk embroidery or with gold thread around the neck and sleeves.
• The bracelet or dress, made of erio fabric and camel hair, was usually green or oil green in color and rarely yellow, quite wide, fastened in the middle and carried around the legs a wide strip of red felt, the podogiure.
• The zip, a small cardigan with long wide sleeves, the “turbans”.
• The jumpsuit, an outer lining made of red felt or satin in soft shades; it was worn by brides and young people of the upper class.
The magliki, a silk scarf that decorates the neck, covers the chest and is fastened with a gold or diamond buckle.
• The silver belt, a gold embroidered tape about three fingers wide that tightens the waist, is fitted with a silver belt.
• The headband, very old tradition, the modern fez with rich long blue silk tassel.
Sources
«Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, 2015. Οδηγός για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Φύση, Πολιτισμός, Οικοτουρισμός. Άστρος Αρκαδίας».
From the Tsakonia Archive
Tsakonian dance is a music and dance event, characterized by spiral and snake formations and is an element-symbol of the cultural identity of Tsakoni.
It is a heavy and majestic dance, characterized by the locals as “humble”, “serious”, “strict”, “austere” and “restrained”. It is the dance with which the festivities close, that is, it is the last dance, which is danced by everyone with due magnificence and “sanctity”, creating emotion and awe in everyone. The ostentatious figures and, in general, the dance exaggeration are reprehensible, because they violate the dance codes and its strict, mystical and ritual character.
It is danced by men and women, who are holding hands, very close to each other. The number of dancers can vary, but in each case must be more than fifteen, to show the shapes of the dance. The first dancer leads the group by turning the circular formation into spiral and serpentine formations.
The geographical criterion will give the name “Tsakonikos” to dance, a trend that has a long tradition in terms of dance in Greece. This happened when he stood out from the dance repertoire of the area, detached from the local context and joined the repertoire of “national” dances taught in the country’s Gymnasiums (Cheilari, 2009; 2012). In the past, in Tsakonia as well, the song gave the name to the dance, with the more common being “Kinisan ta…” (from the song “Kinisan ta tsanopoula kai ola tsa tsakonopoula”).
From the rich bibliographic material concerning the Tsakonian dance it appears that most scholars have focused their interest on the ancient Greek origin of dance and its preservation to this day. Tsakonian dance combines several elements that could support the “aura of origin” and the connection with the ancient Greek past. The relevant selection was based on morphological features, which could be compared with corresponding excerpts from literary or other ancient Greek sources.
The “labyrinthine formations” of dance, ie the shapes that dance makes in space, and its ancient Greek peony rhythm of 5/4 and 5/8, in combination with the local language idiom (Tsakonian dialect), were judged by scholars. as sufficient evidence for its characterization as “ancient Greek dance”. The local intellectuals were initially the ones who distinguished the Tsakonian dance, based on its rhythm and formations, detaching it from its place and giving it the glamor of origin from antiquity.
Versions of origin of Tsakonian dance
From time to time various versions of the origin of Tsakonian dance were given. Such as:
a) that the Tskonian dance is the “crane”, the dance that Theseus danced in Delos and represents his entrance and exit from the labyrinth (Sakellariou 1940; Papachristou 1979 (1960); Bikos 1969; Dimas 1980; Roubis 1990; Lyceum 1993; Stratou 1979, Symeonidou- Cheilari 2002)
b) that it is a “locked” wedding dance (Kousiadis 1950-1951)
c) that the dance is “pyrrhic”, a war dance (Sarris 1956; Merikakis 1969)
d) that it is an ancient cult dance in Apollonian rhythm 5/4 and 5/8, ie paean (Moutsopoulos 1957; Tyrovola, 2003), which orchestrates the struggle of Apollo with Python (Karas 1996) or “Sacred cult dance” , according to F. Bekyros & E. Tsagouris (1996: 13), which choreographically represents the movement of the snake (ibid. pp. 17-18). Ch. Petakos additionally considers that the dance initially started as a “charm”, as a mimetic and magical act, which represents and imitates the movements of the snake (Petakos, 2003, p. 14, pp. 54-55)
e) that it is a twin sister dance with the dance of the Caryatids of the ancient Laconic Bay (Houpis 1990).
Shapes of Tsakonian dance
Songs of Tsakonian dance
Today she dances with the songs: “Supa mana pandrepse me…”, “Kinisan ta tsanopoula…”, “Mantas”, “Birbilomata”, “Simeris vgika na haro…”, “Apatza to Marasia…” (i.e. opposite the Fennel). In the past we used to meet other songs, such as: “Your tiles are dripping…”, “Down in the holy orchard…”, “My vine is a broad leaf…”, “Fegki will live to get married…”. According to local informants, the songs that accompanied the much-loved “Tsakonian” dance were sung in the Tsakonian dialect, but over time and the introduction of new songs, they were forgotten.
It should also be noted that the “Tsakonikos” dance was associated with the song “Su ‘pa mana, marry me housewife, take care of me, and in foreign countries do not give it to me, mother, you will regret it…”. Of course, such a thing can not be accidental since the content of this song refers to the exile and the separation of the daughter from the mother and her place (Cheilari 2015). It is a given that the exile had a seal Tsakonia not only in the 19th century, with the transition to a better fortune in America, but historical sources report relocations of Tsakonians to Istanbul even from medieval times.
Symbolic hesitations of Tsakonian dance
Based on the fact that the symbols refer to interpretations, different interpretive versions were given. Focusing on the local context in the unconscious and conscious manifestations of Leonidio’s tradition, it is found that the snake held an important position (Hilari – Zografou 2017). This image is enhanced by the formation of the spiral.
Thus it is speculated that the Tsakonian dance began as a magical-religious ritual, where the faithful praise the god Apollo and make a challenge-invitation of his presence. Over time, it sheds many of its magical elements and transforms into an identity symbol, signifying the continuity of community, common “belonging”, common origin and common destiny.
in conclusion
In conclusion, Tsakonian dance is a living reality in the celebrations and events of the area. It is “our own namo dance” (ie our own dance), a cultural expression that enhances the deep-rooted sense of local identity, making all of us Tsakones proud. It reminds the members of the community of the common heritage, the sense of “belonging to the community”, the common memory and identity. In fact, it is the first dance that was included in 2015 in the National Index of Intangible Cultural Heritage by the Ministry of Culture – –
Άρχισαν οι προετοιμασίες για την επέτειο των διακοσίων χρόνων (1823-2023) , για το σπουδαιότερο σημαντικό μνημείο της Κυνουρίας και της πατρίδας μας , το «Ιερό Χώρο» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων.Καλούμαστε όλοι, όλοι και οι αιρετοί μας , να συμμετέχουμε έμπρακτα και αποφασιστικά ,για κάτι που μας ξέρουν οι απανταχού Έλληνες και μας καλούν να προβάλλουμε με κάθε τρόπο όπου μπορούμε . Τα συντάγματα είναι λίγα, είναι σημαντικοί σταθμοί στην ιστορία των λαών και δεν γίνονται συντάγματα ούτε πολύ συχνά ούτε σε τυχαίους τόπους, ας το καταλάβουμε και ενεργήσουμε ανάλογα, για την μεγάλη και ιστορική σημασία της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων , το σύνταγμα του Άστρους.
Το σύνταγμα είναι ο ανώτατος νόμος του κράτους , που περιέχει συνοπτικά τους γενικούς νομικούς κανόνες της κρατικής λειτουργείας (πολιτειολογικές διατάξεις, οργάνωση και βασικούς κανόνες λειτουργίας) του κράτους και των θεσμών (δικαστηρίων ), τους γενικούς κανόνες της κοινωνικής συμβίωσης και των δικαιωμάτων των πολιτών (θεμελιώδεις συνταγματικές διατάξεις ισότητα, ελευθερία κλπ).
Το σύνταγμα είναι ο υπέρτατος νόμος του κράτους , γιατί δεν υπάρχουν ανώτεροι νόμοι από αυτό και οι άλλοι νόμοι του κράτους πρέπει να είναι σύμφωνοι με το υπέρτατο νόμο, το σύνταγμα. Το Σύνταγμα σαν ο ανώτατος νόμος δεν μπορεί να τροποποιηθεί όπως οι κοινοί νόμοι και χρειάζονται, κατά κανόνα αυξημένες πλειοψηφίες στη Βουλή και δύσκολες διαδικασίες. Το σπουδαιότερο μερικές θεμελιώδεις διατάξεις δεν δύναται να καταργηθούν η να αναθεωρηθούν , όπως η μορφή του πολιτεύματος , η διάκριση των εξουσιών κλπ.
Τα συντάγματα βασικά εμπονούνται από τις συντακτικές συνελεύσεις, που συγκαλούνται για μόνο το λόγο αυτό, και αργότερα διορθώνονται από τις αναθεωρητικές βουλές. Συνήθως με την σημαντική αλλαγή ενός πολιτεύματος η την δημιουργία ενός νέου κράτους η έθνους ακολοθούν συντακτικές συνελεύσεις για να καθορίσουν τους καινούργιους γενικούς συνταγκατικούς κανόνες με καινούργια συντάγματα.
Στην Αρχαιότητα οι νόμοι του Σόλωνα και του Κλεισθένη στην αρχαία Αθήνα θεωρούνται τα πρώτα συντάγματα, γιατί έβαλαν τις βάσεις και οργάνωσαν το καινούργιο δημοκρατικό πολίτευμα , που ήταν άγνωστο μέχρι τότε .Οι Ρωμαίοι ,αν και δεν φημίζονται για συντάγματα, έγιναν περισσότερο γνωστοί με το Ρωμαϊκό δίκιο, που ήταν γραπτό, «scripta manent, verba volant ”. «Τα γραπτά μένουν τα λόγια πετούν» και οι γραπτοί νόμοι , ήταν στη κυριολεξία θεμελιώδης αρχή του δικαίου , και δεν μπορούσαν πια να αλλάξουν τους κανόνες στα μέτρα τους οι ηγεμόνες.
Στο μεσαίωνα στην Αγγλία το 1215 ο τυραννικός βασιλιάς Ιωάννης αναγκάστηκε από τους βαρόνους να συμφνωνήσει γραπτά σε μερικούς στοιχειώδεις κανόνες και υπόγραψε τη Magna Carta (γνωστή ως Χάρτης των Ελευθεριών) . Η Magna Carta θεωρείται το πρώτο συνταγματικό κείμενο του κόσμου, ήταν ένα από τα πρώτα έγγραφα που ανέφερε ότι οι πολίτες είχαν δικαιώματα.
Τα σπουδαιότερα και πρώτα σύγχρονα συντάγματα είναι της Αμερικής του 1787 και την Γαλλίας του 1792.Τα δύο αυτά συντάγματα είναι τα πρότυπα των συγχρόνων συνταγμάτων του δυτικού πολιτισμού.
Στις 4 Ιουλίου 1776, το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών ενέκρινε τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας. Βασικός της συντάκτης ήταν ο Τόμας Τζέφερσον.
Το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής γράφτηκε το Καλοκαίρι του 1787 στη Φιλαδέλφεια και αποτελεί τον θεμελιώδη νόμο του ομοσπονδιακού συστήματος διακυβέρνησης των ΗΠΑ καθώς και ένα ιστορικό έγγραφο για τον Δυτικό κόσμο. Είναι το παλιότερο γραπτό σύνταγμα ενός έθνους το οποίο ισχύει ακόμη και καθορίζει τα βασικά όργανα διακυβέρνησης, τις δικαιοδοσίες τους και τα βασικά δικαιώματα των πολιτών. Η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Πολίτη (1791) προασπίζει την ελευθερία του λόγου, την ελευθερία στη θρησκεία, το δικαίωμα κατοχής όπλων και οπλοφορίας, την ελευθερία στις συγκεντρώσεις, και την ελευθερία στην υποβολή αιτήματος. Επίσης, απαγορεύει την αδικαιολόγητη έρευνα και σύλληψη, τις σκληρές και ασυνήθιστες τιμωρίες και την αυτοενοχοποίηση κατόπιν πίεσης.
Η Γαλλική επανάσταση επηρεάσθηκε γενικά από τον Διαφωτισμό και ειδικότερα από τον Βολταίρο, Ρουσσώ, Μοντεσκιέ και Ντιντερό.
Η Συντατική Συνέλευση στη δεύτερη φάση της Γαλλικής Επανάστασης( 1792-1794) κατάργησε της μοναρχία και για πρώτη φορά στην Ευρώπη εγκαθιδρύσε την αβασίλευτη δημοκρατία.( νωρήτερα το 1791 είχε εγκαθιδρύσει την συνταγματική μοναρχία).
Η πολιτική αλλαγή στην ηπειρωτική Ευρώπη και σε ολόκληρη την υφήλιο και την Ελλάδα υποκινήθηκε από την Γαλλική Επανάσταση και τις αρχές “ελευθερία, ισότητα, αδελφότητα”. Ο Ναπολέων Βοναπάρτης ανέβηκε στην εξουσία, έκανε πολλές μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της Γαλλίας και μεταμόρφωσε ριζικά την Δυτική Ευρώπη. Ωστόσο η άνοδός του διέγειρε τόσο τον εθνικισμό όσο και την λαϊκή αντίδραση με αποτέλεσμα την ήττα του το 1815 στο Βατερλώ. .
Η Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα είναι μια διακήρυξη που υιοθετήθηκε από την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών στις 10 Δεκεμβρίου 1948 και θεωρείται το σύγχρονο συνταγματικο κείμενο ολόλκηρης της ανθρωπότητας.
Τα επαναστατικά συντάγματα της Επιδαύρου (1821), Άστρους (1823) και Τροιζήνας (1827 ) επηρεασμένα βασικά από τα συντάγματα της Αμερικής (1787) και της Γαλλίας (1792) , εν καιρώ πολέμου έθεσαν τα θεμέλια για την οργάνωση του Ελληνικού κράτους και την επιτυχία του απελευθερωτικού αγώνα. Η σημασία τους είναι καταλυτική για την σύγχρονη Ελλάδα.
Από Νίκο Κ. Αλιβιζάτο
«Από την Επανάσταση του 1821, η Ελλάδα έχει υιοθετήσει δεκατρία συνολικά Συντάγματα. Από αυτά ωστόσο, ίσχυσαν στην πράξη και εφαρμόστηκαν μόνον τα έξι: τα Συντάγματα του 1844, του 1864, του 1911, του 1927, του 1952 και το ισχύον. Το τελευταίο ψηφίσθηκε το 1975, ένα χρόνο σχεδόν μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, τον Ιούλιο του 1974.
Η συνταγματική μοναρχία (1843-1862)
Tην 3η Σεπτεμβρίου 1843, έγινε λαϊκή εξέγερση και στάση της φρουράς των Αθηνών με επικεφαλής τον συνταγματάρχη Δ. Καλλέργη. Μετά την επανάσταση συγκλήθηκε Εθνική Συνέλευση, η οποία ψήφισε, το επόμενο έτος, Σύνταγμα, που ήταν και το πρώτο του ανεξάρτητου, από το 1830, ελληνικού κράτους
Το Σύνταγμα του 1844 δεν αποτέλεσε έργο μιας κυρίαρχης εθνικής συντακτικής συνέλευσης, αλλά η Συνέλευση απλώς συνέπραξε στην κατάρτισή του και δεν έφερε δραστικές σημαντικές αλλαγές . Απλα κατάγραψε τους κανόνες και τα διακαιώματα σαν άλλη Ελληνική “Magna Carta”.
Το Σύνταγμα του 1864, προϊόν της «Β΄ εν Αθήναις Εθνικής των Ελλήνων Συνελεύσεως» που ακολούθησε τη λαϊκή εξέγερση, περιλάμβανε 110 άρθρα, ήταν επηρεασμένο από τα συντάγματα του Βελγίου (1831) και της Δανίας (1849) και έμελλε να ισχύσει (με τις αναθεωρήσεις του 1911 και του 1952) για περισσότερα από εκατό χρόνια.
Το σύνταγμα του 1911 ήταν αποτέλεσμα της επανάστασης στο Γουδί το 1909 απο τον στρατιωτικο σύνδεσμο και επηρεαμσένο από το Ελευθέριο Βενιζέλο. Οι σημαντικότερες μεταβολές που επέφερε η αναθεώρηση του 1911 ήταν η ενίσχυση των ατομικών ελευθεριών («το Δημόσιον Δίκαιο των Ελλήνων» κατά την ορολογία της εποχής) και του κράτους δικαίου, και ο γενικότερος εκσυγχρονισμός των θεσμών.
Με το Σύνταγμα του 1927 καθιερώθηκε τελικώς η αβασίλευτη δημοκρατία. Για πρώτη φορά, τέλος, ελληνικό Σύνταγμα περιέλαβε διάταξη που όριζε ότι η κυβέρνηση όφειλε «να απολάβει της εμπιστοσύνης της Βουλής». Με τον τρόπο αυτό καθιέρωσε και θεσμικώς, πλέον, την αρχή της τυπικής «δεδηλωμένης» του 1875.
Το Σύνταγμα του 1952 αποτελούνταν από 114 άρθρα και, λόγω των ιδιαίτερων κοινωνικοπολιτικών συνθηκών που επικράτησαν κατά την κατάρτισή του, υπήρξε συντηρητικό και σε μεγάλο βαθμό προσκολλημένο στα συνταγματικά κείμενα του 1864 και του 1911.
Η καθιέρωση της προεδρευομένης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και το Σύνταγμα του 1975
Με την αποκατάσταση της δημοκρατικής νομιμότητας, τον Ιούλιο του 1974, η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας έθεσε ως πρώτο στόχο της την εδραίωση της Δημοκρατίας και επανέφερε εν μέρει σε ισχύ το Σύνταγμα του 1952, με εξαίρεση τις διατάξεις που αφορούσαν τον βασιλέα. Τις πρώτες ελεύθερες βουλευτικές εκλογές (17 Νοεμβρίου 1974) και το δημοψήφισμα για τη μορφή του πολιτεύματος (8 Δεκεμβρίου 1974), το οποίο απέβη υπέρ του πολιτεύματος της αβασίλευτης δημοκρατίας, ακολούθησε το Σύνταγμα του 1975. Το Σύνταγμα αυτό, μολονότι ψηφίσθηκε τελικώς μόνο από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, συγκέντρωσε σταδιακώς κατά την εφαρμογή του την ευρύτερη δυνατή αποδοχή εκ μέρους των πολιτικών δυνάμεων της χώρας. Το Σύνταγμα του 1975, αναθεωρήθηκε ως σήμερα τέσσερες φορές (το 1986, το 2001, το 2008 και 2019 ) με το Σύνταγμα του 1864, είναι το μακροβιότερο 47 χρόνια.»
Σύνταγμα (hellenicparliament.gr)
Δεν θα σχολιάσουμε τα βασικα άρθρα του σημερινού Εληνικού συντάγματος, αλλά θέλουμε να θυμίσουμε μόνο δύο.
Το άρθρο 120 και το άρθρο 10 .Ο τονισμός δικός μου.
Το τελευταίο άρθρο 120 αναφέρει μεταξύ άλλων , «H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων» .Η διάταξη αυτή παρουσιάσθηκε πρώτα στο σύνταγμα του 1844 και ακολούθησε σε όλα τα επόμενα . Στο σύνταγμα του 1952 ήταν το άρθρο 114 και αυτό το άρθρο , « ένα ένα τέσσερα», έγινε βασικό σύνθημα στους αγώνες για δημοκρατική νομιμότητα και αντίσταση στους σφετεριστές της πολιτικής εξουσίας .Το 1975 προστέθηκε μεταξυ άλλων για καλύτερη διευκρίνηση, « που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία».
Το άρθρο 10 είναι το δικαίωμα της αναφοράς στισ αρχές ,που πρέπει να γνωρίζουν και να εφαρμόζουν οι συμπολίτες μας, για την συνταγματική και ουσιαστική λειτουργία της δημοκρατίας από τους πληρεξούσιους.
Ακροτελεύτια διάταξη
Άρθρο 120
1. Το Σύνταγμα αυτό, που ψηφίστηκε από την Ε’ Aναθεωρητική Bουλή των Ελλήνων, υπογράφεται από τον Πρόεδρό της, δημοσιεύεται από τον προσωρινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην Εφημερίδα της Kυβερνήσεως, με διάταγμα που προσυπογράφεται από το Yπουργικό Συμβούλιο και αρχίζει να ισχύει από τις ένδεκα Iουνίου 1975.
2. O σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων.
3. O σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.
4. H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.
Άρθρο 10
1. Kαθένας ή πολλοί μαζί έχουν το δικαίωμα, τηρώντας τους νόμους του Kράτους, να αναφέρονται εγγράφως στις αρχές, οι οποίες είναι υποχρεωμένες να ενεργούν σύντομα κατά τις κείμενες διατάξεις και να απαντούν αιτιολογημένα σε εκείνον, που υπέβαλε την αναφορά, σύμφωνα με το νόμο.
2. Mόνο μετά την κοινοποίηση της τελικής απόφασης της αρχής στην οποία απευθύνεται η αναφορά, και με την άδειά της, επιτρέπεται η δίωξη εκείνου που την υπέβαλε για παραβάσεις που τυχόν υπάρχουν σ’ αυτή.
3. Η αρμόδια υπηρεσία ή αρχή υποχρεούται να απαντά στα αιτήματα για παροχή πληροφοριών και χορήγηση εγγράφων, ιδίως πιστοποιητικών, δικαιολογητικών και βεβαιώσεων μέσα σε ορισμένη προθεσμία, όχι μεγαλύτερη των 60 ημερών, όπως νόμος ορίζει. Σε περίπτωση παρόδου άπρακτης της προθεσμίας αυτής ή παράνομης άρνησης, πέραν των άλλων τυχόν κυρώσεων και έννομων συνεπειών, καταβάλλεται και ειδική χρηματική ικανοποίηση στον αιτούντα, όπως νόμος ορίζει.
Στο ιστορικό Άστρος Κυνουρίας , το 1823 , συνήλθεν η Β’ Εθνική Συνέλευση των Ελλήνων, με κύριο σκοπό την αναθεώρηση και τον εκσυγχρονισμό του Συντάγματος το οποίο είχε ψηφιστεί το 1822 μ.Χ., κατά την Α΄ Εθνοσυνέλευση στην Επίδαυρο, για αυτό και ονομάστηκε «Νόμος της Επιδαύρου». Οι αποφάσεις της Εθνοσυνέλευσης ήταν σημαντικότατες για την ίδρυση και οργάνωση του Ελληνικού Κράτους.
Σύμφωνα με απόφαση της Β’ Εθνοσυνέλευσης στο Άστρος το 1823, ο «νόμος της Επιδαύρου»,όπως αποκαλούσαν το οργανικό νόμο , ήταν το σύνταγμα του έθνους και “ο ανώτερος νόμος” υπερίσχυε των νόμων του βουλευτικού .
Το Ναύπλιο, που είχε αρχικά επιλεγεί για να πραγματοποιηθεί η Συνέλευση, απορρίφθηκε καθώς εθεωρείτο «τόπος μερικός», δηλ. κομματικός, υπό την απόλυτο επιρροή του Κολοκοτρώνη. Έτσι, επιλέχθηκε τελικά το Άστρος , ως «τόπος του Έθνους», δηλαδή τόπος ουδέτερος, που δεν ανήκε ενεργά στα δύο στρατόπεδα. Η σχολή Καρυτσιώτη έπαιξε καταλυτικό ρόλο για την τοπική κοινωνία , έπαιξε πρωτεύοντα και καθοριστικό ρόλο για να γίνει ο Αγιάννης πρωτεύουσα της επαναστατημένης Ελλάδας, από τις 15 Αυγούστου έως την 1 Οκτωβρίου 1822 και για να γίνει η Β’Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων στο Άστρος το 1823.
Η χώρα απόκτησε πλέον οριστικό Καταστατικό Χάρτη, ο οποίος ρύθμιζε όλα τα σχετικά θέματα με τη σύσταση και τη λειτουργία του κράτους, των θεσμών και του στρατού ,που με απόφαση της συνέλευσης ήταν “ο ανώτερος νόμος” υπερίσχυε των νόμων του βουλευτικού.
Η Εθνοσυνέλευση κατήργησε τα πολλά μικρά «καπετανάτα» και τις τοπικές Γερουσίες , τη Πελοποννησιακή Γερουσία (1821), (από τη «Μεσσηνιακή Γερουσία»), τ η Γερουσία της Δυτικής Στερεάς Ελλάδας , τον Άρειος Πάγος της Ανατολικής Στερεάς Ελλάδας .
Το αναθεωρημένο Σύνταγμα, εξαιρετικά προοδευτικό και πρωτοποριακό για την εποχή του, περιείχε φιλελεύθερες και δημοκρατικές διατάξεις, που διασφάλιζαν τα ατομικά δικαιώματα του πολίτη. Θεσμοθετήθηκε η Δημόσια εκπαίδευση, λύθηκαν ζητήματα θρησκευτικής ελευθερίας, καθιερώθηκε η αρχή της ελευθεροτυπίας κ.α. Καταρτίστηκε και ο Ποινικός Κώδικας, βάσει του Βυζαντινού Δικαίου, για την προστασία του πολίτη από την ασυδοσία των αρχών.
Στο χώρο η Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία το 1899 έχτισε την επιγραφή και οι ντόπιοι κάτοικοι μετά το τέλος της Β” Εθνοσυνέλευσης ονόμασαν τον χώρο » Ιερό Χώρο», από έκδηλο σεβασμό, για την μεγάλη συνεισφορά που προσέφερε στο Ελληνικό Έθνος. Eδώ για υπερβολή το “ιερός” δεν έχει θρησκευτική έννοια αλλά Εθνική έννοια, ο χώρος αναγνωριζότανε από τους κατοίκους σαν πολύ σπουδαίος, σαν “Ιερός Χώρος ».
Οι “καλαμαράδες» Αστρεινοί , πιστοί στην παράδοση χιλιετηρίδων άνθρωποι του Ελληνικού μέτρου, του αμοιβαίου σεβασμού και της εθνικής συνεννόησης, καλέστηκαν εκείνη την στιγμή από το έθνος να συμβιβάσουν τα αντιμαχόμενα στρατόπεδα για ένα εθνικό διάλογο και το επέτυχαν με αποτελέσματα, υπό την επιρροή και ηγεσία του Αγιαννίτη στρατηγού , υπεύθυνου για την στρατιωτική ασφάλεια σε καιρό πολέμου της εθνοσυνέλευσης, Πάνου Ζαφειρόπουλο η Άκουρου .Το Άστρος επιλέχθηκε για την εθνοσυνέλευση, γιατί στο Άστρος υπήρχαν πολλοί καλαμαράδες απόφοιτοι της σχολής Καρυτσιώτη και ήταν αναμφισβήτητα τόπος κοινής αποδοχής και θα βοηθούσε καλύτερα την εθνική συνεννόηση.
Το Άστρος και ο Άγιος Ιωάννης (Αγιάννης) είναι μια κοινότητα γιά τουλάχιστον οκτακόσια χρόνια και το σπουδαιότερο οι κάτοικοι είναι οι ίδιοι, είχαν και έχουν σήμερα σπίτια στον Άγιάννη και στο Άστρος. Με την πρώτη διοικητική διαίρεση του ελληνικού κράτους το 1835, ο ¨Αγιος Ιωάννης και Άστρος εντάχθηκαν στον Δήμο Θυρέας Ν. Αρκαδίας. ΦΕΚ 16Α – 24/05/1835– Σύσταση του δήμου με έδρα τον οικισμό Άγιος Ιωάννης, ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841 –Ο οικισμός Άστρος ορίζεται χειμερινή έδρα του δήμου,Ο οικισμός Άγιος Ιωάννης ορίζεται θερινή έδρα του δήμου.
Η Τουρκοκρατία με κάθε τρόπο προσπαθούσε να διατηρήσει την εξουσία για να εισπράττει το «χαράτσι» και είχε διαιρέσει βαθειά τον Ελληνικό λαό βασικά σε δύο στρατόπεδα τους κλέφτες και του προεστούς.
Οι κλέφτες στα τετρακόσοα χρόνια σκλαβιάς δεν παραδόθηκαν ποτέ στους κατακτητές και εμάχοντο ασταμάτητα στα βουνά για την απελευθέρωση της πατρίδας.
Οι προεστοί προτιμούσαν μια σχετική άνεση και σαν αντάλλαγμα βοηθούσαν τους τούρκους φοροεισπράκτορες για να διατηρήσουν τα έλάχιστα προνόμια τους. Οι κατακτητές πάντοτε χρειάζονται συνεργάτες και προδότες για να διατηρήσουν την κατοχή και την λεηλασία των λαών.
Οι κλέφτες και οι προεστοί είχαν σημαντικότατες διαφορετικές απόψεις και διαφορετικους τρόπους ζωής, αλλά είχαν ένα μεγάλο κοινό στόχο να διώξουν με κάθε θυσία τους κατακτητές, «για το ομόηθες, το ομόθρησκον, το ομόαιμο και το ομόγλωσσον».
Με αυτές τις μεγάλες διαφορές μεταξύ των , τα δύο στρατόπεδα άρχισαν να συγκεντρώνονται στο ιστορικό Άστρος την άνοιξη του 1823 . Από τις αρχές Μαρτίου προσέρχονταν και κατέλυσαν στο Άστρος 150 παραστάτες ή πληρεξούσιοι, οι βουλευτές δηλαδή, που είχαν εκλεγεί στις ελεύθερες Ελληνικές επαρχίες, ενώ την τάξη και την ασφάλεια επιτηρούσε στρατιωτική δύναμη 6.000 αντρών.
Στη γειτονική Μελιγού «μια τουφεκιά μακριά», κατέλυσαν οι στρατιωτικές φυσιογνωμίες του Αγώνα, οι κλέφτες. Τους συνόδευαν 40 πληρεξούσιοι διαφόρων Ελληνικών επαρχιών και 800 εμπειροπόλεμοι στρατιώτες.
Οι μεγάλες διαφορές δεν εδημιουργήθηκαν στο Άστρος, όπως ατεκμήριωτα και σκόπιμα υποστηρίζουν μερικοί οπαδοί της παράλογης ,κοντόφθαλμης, ανόητης και «επαρχιώτικης» «Αντιαστρεινής συμμαχίας για όλα», οι διαφορές υπήρχαν για αιώνες νωρήτερα και ουσιαστικά δεν ετελείωσαν στο Άστρος.
Ο πόλεμος και η άσχημη οικονομική κατάσταση είχε εξασθενήσει όλους. Τα έξοδα της νέας διοίκησης ήταν σχεδόν τετραπλάσια των υποτιθεμένων εσόδων . Τα περισσότερα έξοδα του πολέμου εκαλύπτυντο από δωρεές των επαναστατημένων , όπως αργότερα οι Ζαφειρόπουλοι με δικά τους χρήματα όπλισαν τους εθελοντές μαχητές και οχύρωσαν αποφασιστικά το Κάστρο Παραλίου Άστρους και ενίκησαν το Ιμπραήμ.
Τα δύο κόμματα ήταν οι πολιτικοί , το «αρχοντικόν» η «των Προεστών» και οι στρατιωτικοί ,το «καπετανίστικον» ή «το άλλο του Κολοκοτρώνη», κατά τον Αγιοπετρίτη Φιλικό Αναγνώστη Κοντάκη. Οι προεστοί στόχο είχαν να διατηρήσουν τα προνόμια τους και να αντικαταστήσουν του κατακτητές. Οι στρατιωτικοί είχαν στόχο τους κατακτητές και στο ενεργητικό τους τις μεγάλες επιτυχίες στα πεδία των μαχών, και ιδιαιτέρως μετά την περίλαμπρη και καθοριστική για τον Αγώνα νίκη του Κολοκοτρώνη στα Δερβενάκια.
Πέρα απο τους πολιτικούς και τους στατιωτικούς υπήρχαν οι τοπικές Γερουσίες , η Πελοποννησιακή Γερουσία (1821), (από τη «Μεσσηνιακή Γερουσία»), η Γερουσία της Δυτικής Στερεάς Ελλάδας , ο Άρειος Πάγος της Ανατολικής Στερεάς Ελλάδας και τα πολλά μικρά «καπετανάτα» που έπρεπε να συμφιλιώσει όλους η Εθνοσυνέλευση για να γίνει η εθνική συνεννόηση.Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ήταν ο αρχηγός των στρατιωτικών και ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος ήταν ο αρχηγός των πολιτικών( αν και οι Κουντουριώτηδες από την Ύδρα είχαν μεγάλη δύναμη στους πολιτικούς).
Στην Εθνοσυνέλευση στο Άστρος έγιναν πολλά παζάρια , προτάσεις και συζητήσεις μεταξυ των αντιμαχομένων αλλά τελικά επκράτησε η λογική και ο κοινός νους , βασικά με την διαχρονική ηγεσία και πολιτική σοφία του γέρου του Μoριά.
Επίσης στη Μελιγού ο γέρος του Μoριά απόρριψε τις προτάσεις των οπλαρχηγών και του Ανδρούτσου να σφάξουν στα Άστρος τους μαζωμένους από ολή την την επικράτεια κοτζαμπάσηδες, δεν ήθελε να χυθεί Ελληνικό αίμα. Το ίδιο ειχε κάνει στα Βέρβενα και σε άλλα μέρη,όταν σοφά σταμάτησε τον οργισμένο λαό εναντίον των προεστών και της Γερουσίας, λέγοντας πρώτα πρέπει να σκοτώσετε μένα. Χαρακτηριστικά είπε στον Αδρούτσο. «Ρε, τι τους πέρασες τους ανθρώπους, κοκορόπουλα να τους σφάξουμε; Αυτοί οι Πολιτικοί ξέρουν τέτοια τερτίπια στα πολιτικά πράγματα που μας είναι χρήσιμοι, όπως εμείς είμαστε χρήσιμοι περισσότερο στον πόλεμο»
Οι αντιμαχόμενοι αγωνιστές πολιτικοί και στρατιωτικοί καταλάβαιναν πολύ καλά και συμφωνούσαν σε δύο πράγματα. Έπρεπε να διώξουν τους κατακτητές και έπρεπε τα δύο στρατόπεδα να ενωθούν για να πετύχουν τον στόχο τους. Αυτό δεν μπορούσαν να το επιτύχουν μόνοι τους χωρίς την βοήθεια και την ενεργό συμμετοχή των άλλων , δεν επερίσσευε κανένας, έπρεπε όλοι μαζί.Τελικά έγιναν αμοιβαίες υποχωρήσεις και από τα δύο στρατόπεδα
Τελικά έγιναν αμοιβαίες υποχωρήσεις και από τα δύο στρατόπεδα.
Ο Κολοκοτρώνης εθεώρησε επείγουσα και αναγκαία την συμφιλίωση και την συνεννόηση , μετά την αραίωση των φίλων του προς την Εθνοσυνέλευση ,αρχικά του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, Αναγνωσταρά , Παπαφλέσσα και άλλων.
Ο Κολοκοτρώνης αδιαμαρτύρητα δέχθηκε την απόφαση της Εθνοσύνέλευσης για την καθαίρεση του από την θέση του αρχιστρατήγου του απελευθερωτικού αγώνα, που είχε κερδίσει έμπρακτα στα πεδία των μαχών.
Ο Μαυροκορδάτος δέχθηκε την απόφαση της Εθνοσύνέλευσης για την καθαίρεση του από την θέση του προέδρου του Εκτελεστικού που είχε από την Α’ Ενοσυνέλευση της Επιδαύρου.
Ο Κολοκοτρώνης έγινε αντιπρόεδρος του Εκτελεστικού στην καινούργια διοίκηση , που απεδέχθη για να μην γίνει εμφύλιος πόλεμος και ο Μαυροκορδάτος έγινε Αρχιγραμματέας της Επικρατείας, Πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου και Υπουργός Εξωτερικών.
Η Εθνοσυνέλευση κατάλαβε πολύ καλά τους πυροβολισμούς των αγωνιστών στα ελαιόδενδρα των πεθαμένων «Εθνικών Γαιών»…, με την παρέμβαση του Κολοκοτρώνη και την έκδηλη οργή του λαού και του στρατού δεν ψήφισε για την εκποίηση των εθνικών γαιών ,που επεδίωκαν και ήθελαν οι προεστοί και οι νησιώτες.
Το Ναύπλιο τελικά δεν παραδόθηκε στους συνέδρους της Εθνοσυνέλευσης,όπως ζητούσε η Εθνοσυνέλευση από το γέρο του Μοριά, αλλά παρέμεινε σιωπηρά με το νέο Εκτελεστικό , που αντιπρόεδρος έγινε Κολοκοτρώνης, στο φρούραρχο του Ναυπλίου Πάνο Κολοκοτρώνη, γιατί τα όπλα και τα κάστρα δεν παραδίδονται ποτέ.
Τελικά στις διαπραγματεύσεις για συμφιλίωση με τους Δεληγιαναίους της Καρύταινας προτάθηκε συνοικέσιο μεταξύ του υιού το γέρου του Μοριά Κολίνου και της μονογενούς κόρης του Κανέλλου Δεληγιάννη.
Καταλυτική για την εθνική συνεννόηση ήταν η επίδραση των Αστρεινών παραστατών της Εθνοσυνέλευσης. Οι παραστάτες από το Άστρος ήταν ο προεστός Πάνος Σαρηγιάννης, ο Κωνσταντίνος Ζαφειρόπουλος και ο στρατιωτικός Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος. Παρά τις μεγάλες αντιθέσεις που είχαν, αντιλαμβάνοντας το μεγάλο κίνδυνο που τους ένωνε, έδειξαν υπέρμετρο σύνεση και σωφροσύνη, «καλαμαράδες» του Ελληνικού μέτρου , απέφυγαν την σύγκρουση, βρήκαν την χρυσή τομή για να συμβιβάσουν και να επηρεάσουν θετικά τα αντιμαχόμενα στρατόπεδα , συμφιλιώθηκαν μεταξύ τους έστω και προσωρινά και έδειξαν το σωστό και μοναδικό δρόμο στους παραστάτες της Εθνοσυνέλευσης για την εθνική συνεννόηση. Η επίδραση του Άκουρου ήταν καταλυτική για την υποχώρηση του γέρου του Μοριά.
Αξίζει να αναφέρομε , ότι αργότερα ο Μαυροκορδάτος, διετέλεσε τέσσερες φορές πρωθυπουργός , ήταν αντίθετος με την δικη του Κολοκοτρώνη και εβοήθησε με το τρόπο του γαι την αθώωση του, από το φίλο του δικαστή Πολυζωίδη.
Ο «νόμος της Επιδαύρου», όπως αποκαλέσθηκε για συνέχεια της πρώτης Εθνοσυνέλευσης , το καινούργιο σύνταγμα του Άστρους τελείωνε με τα παρακάτω.
«Ορκίζομαι εις το Άγιον όνομα της Τρισυποστάτου θεότητος και την γλυκητάτην Πατρίδα η να ελευθερωθή το Ελληνικό Έθνος η με τα όπλα εις τας χείρας να αποθάνω ελεύθερος»
Την τελευταιαν ημέραν της Εθνοσυνέλευσης, την 18ην Απρiλίου 1823, ο Κολοκοτρώνης προσήλθεν στη Εθνοσυνέλευση και με τους αλλους 127 συνέδρους ύπόγραψε την Διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης . “Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου του Καρυτσιώτου», λέει η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης. Η Συνέλευση, στα πρότυπα των Συνταγμάτων της Γαλλικής Επανάστασης του 1789 μ.Χ., συνέταξε τη «Διακήρυξη της Β΄ των Ελλήνων Συνελεύσεως» και απάντησε στην υφήλιο και τους μεγάλους της εποχής . «Είμεθα αποφασισμένοι να ανεξαρτισθώμεν, ως έθνος αυτόνομον και ανεξάρτητον».
Παρκάτω η «Διακήρυξη της Β΄ των Ελλήνων Συνελεύσεως», ο τονισμός είναι δικός μου.
“Τρίτον ήδη χρόνον διαρκεί ο υπέρ ανεξαρτησίας εθνικός των Ελλήνων πόλεμος και ο τύραννος ούτε κατά γην ούτε κατά θάλασσαν ηυδοκίμησεν. Ενώ δε αι τυραννοκτόνοι χείρες των Ελλήνων έπεμψαν μυριάδας Τούρκους εις άδου, και φρούρια απέκτησαν, και την επικράτειαν εξησφάλισαν, ο δε κρότος των ημετέρων όπλων, αντηχήσας, διετάραξε το Βυζάντιον, ευτύχησε το έθνος να διακηρύξη εν Επιδαύρω κατά πρώτον ως έθνος, την ανεξαρτησίαν του, να νομοθετήσει και εθνικήν να καταστήση διοίκησιν
Ήδη δε μετά δεκαέξ μήνας Δευτέραν να συγροτήση εν Άστρει Συνέλευσιν , η οποία αφού επεξειργάσθη και επιδιώρθωσεν αναλόγως τους καθεστώτας Νόμους , διέταξε πολλά των γενικών του Έθνους συμφερόντων,αφού εμελέτησε τα περί του υποθετικού λογαριασμού , ενησχολήθη εις τα των αναλόγων Εθνικών δυνάμεων της ξηράς και της θαλάσσης.Αφού προσδώρισε ν’ αρχίση η Β’ περίοδος τηε Διοικήσεως ,κατά το ευτυχώς επικρατούντα Νόμον της Επιδαύρου ,δεν μένει άλλον πριν διαλυθή η Συνέλευσις αφήνουσα την Διοίκησιν να εκπληροί τα μεγάλα αυτής χρέη, δεν μένει ει μη να διακηρύξη εις το όνομα του Ελληνικού Έθνους,του οποίου νομίμως φέρει την πληρεξουσιότητα και κηρύττει σήμερον κατ’ επανάληψιν ενώπιον Θεού και ανθρώπων την πολιτικήν των Ελλήνων ύπαρξιν και ανεξαρτησίαν , δια την ανάκτησιν της οποίας έχυσε το Έθνος και χύνει αίματα ποταμηδόν, με αμετάθετον απόφασιν όλοι, όλοι οι Έλληνες , η να επαναλάβωμεν αυτήν κατά τα απαράγραπτα δικαιώματα μας από το άρπαγα αυτής Σουλτάνον, και να ανεξαρτισθώμεν εντελώς Έθνος χωριστόν, αυτόνομον και ανεξάρτητον αναγνωριζόμενοι δια την δόξαν της Αγίας ημών πίστεως και την ευτυχίαν των ανθρώπων, η με τα όπλα εις τα χείρας όλοι, όλοι οι Έλληνες να καταβώμεν εις τους τάφους, αλλά Χριστιανοί και Ελεύθεροι, καθώς ανήκει εις ανθρώπους ,προσπαθούντας να απολαύσωσι ατίμητα αγαθά , ότι λογής είναι η πολιτική ύπαρξις και ανεξαρτησία , και τα οποία αυτά αγαθά δεν γνωρίζουν εκ φήμης, αλλ’ έχοντες εστερήθησαν, καθώς ανήκει εις ανθρώπους κατοικούντας γην ηρωϊκήν , όπου όλα ενθυμίζοντα την προγονική εύκλειαν και τας προγονικάς αρετάς εμψυχώνουσι μεγάλως ζωογονούντα, και τέλος καθώς ανήκει εις ανθρώπους πάτριον έχοντας τον βάρβαρον να καταπολεμώσι και την πατριδα ν’ απελευθερώσωσι .Ταύτα είναι τα πρακτικά της παρούσης Β’ των Ελλήνων Εθνικής Συνελεύσεως , ταύτα είναι ειδικώτερον, διωρισμένη η Συνέλευσις , από τους ελεύθερους λαούς της Ελλάδος να διακηρύξη εις την υφήλιον περί του ανά χείρας Εθνικού υπέρ ανεξαρτησίας πολέμου, καθώς και περί του σκοπού του Έθνους να επαναλάβη τα οποία έχυσε φώτα, ρυθμιζόμενον κατά τα λοιπά σοφά της Ευρώπης Έθνη, από των οποίων την φιλανρωπίαν ελπίζει το Ελληνικόν Έθνος πάσαν συνδρομήν και βοήθειαν. Η Συνέλευσις είναι ακόμη διωρισμένη να ευχαριστήση από μέρους όλων αυτών των λαών το Στρατιωτικόν και το Ναυτικόν τα οποία εις των δεκαέξ μηνών το διάστημα ενδόξως αντηγωνίσθησαν και υπέρ το πεντήκοντα χιλιάδων εχθρών το αίμα εξέχυσαν.Είναι διωρισμένη να ευχαριστήση και την καθεστώσαν Εθνικήν Διοίκησιν δια τους μεγάλους αγώνας,όσους εδοκίμασεν καθ΄όλην αυτής την δεκαεξαμηνιαίαν πρώτην περίοδον. Να ευχαριστήση και τας διαλυθείσας μερικάς διοικήσεις , οίον Γερουσία της Πελοποννήσου, της Δυτικής Ελλάδος και Άρειον Πάγον..
Καιρός είναι λοιπόν να διαλυθεί σήμερον η Συνέλευσις αύτη, ευχόμενη προς θεόν τον ζώντα τύχην αγαθήν χάριν του Έθνους των Ελλήνων.
Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου Καριτσιώτου την 18ην Απριλίου του χιλιοστού οκτακοσιοστού εικοστού τρίτου και τρίτου της των Ελλήνων ανεξαρτησίας»
Το κτήριο της Σχολής Καρυτσιώτη (Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους) , ο Προαύλειος Χώρος της Σχολής και ο γειτονικός «Ιερός Χώρος» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων εíναι φυσικά και λειτουργικά τρεις χωριστοί χώροι με την δική τους ιδιαίτερη ιστορική σημασία, αλλά δεμένοι μεταξύ τους αρμονικά, σεμνά και επιβλητικά, είναι ένας μαγευτικός χώρος, από μόνος του ένα υπέροχο και μοναδικό «μουσείο» που θαυμάζουν οι επισκέπτες μας, είναι «ιστορικόν διατηρητέον μνημείον».
ΥΑ 47192/1433/11-6-1946, ΦΕΚ 127/Β/8-8-1946
Περί κηρύξεως αρχαιολογικού χώρου.
ΥΑ ΥΠΠΟ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Β1/Φ30/65069/3340/1-8-2005, ΦΕΚ 1194/Β/30-8-2005
astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας
Έχει δημοσιευθεί στους Συνεργάτες μας Astros Kynouria News
Πηγές
Σμαράγδης Ι. Αρβανίτη , Εθνοσυνέλευση του Άστρους (arcadians.gr) από Αρκάδες Εσμέν
Ι. Κακαβούλια, Ι. Κουσκουνά, Κ. Χασαπογιάννη –Θυρεάτις Γη, Αθήνα 1981
Νικολάου Ι. Φλούδα – Θυρεατικά, τόμοι Α’, Β’, Γ’, Αθήνα 1981/2/3
Ιωάννη Μ. Αρβανίτη – Από τις Πηγές του Λαού μας, τόμος A,Β, Αθήνα 1985,1988
Ιωάννη Μ. Αρβανίτη-Η Επαναστατική Προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδας στον Άγιο Ιωάνη (Αγιάννη) Β.Κυνουρίας -20 Αυγουστου εως 1 Οκτωβριου 1822
Βικιπαίδεια
Διακρίνεται με την κίτρινη γραμμή ο «Ιερός Χώρος» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων και με την μπλε γραμμή είναι ο γειτονικός χωριστός χώρος το Προαύλιο της Σχολής Καρυτσιώτη.
On the map above the Byzantine Empire in 555 AD it was at its peak The three maps brilliantly describe the history lessons that are very relevant today ,the war it is not over….. On May 29, 1453, “Black Tuesday” and a frustrating day for the Greek nation, Christianity and Western civilization, “Polis Ealo”, the … Continue reading“On May 29, 1453 “Polis Ealo”, but the war continues today.”
by Γιάννης ΚουρόγιωργαςSeptember 7, 2022
“If you want a picture of the future, imagine a boot crushing a human face – forever.” George Orwell In the 1960s, humanity and the world’s youth got tired of the status quo, had enough…, and decided to put the slogan “to change the world” on the table again… .. In our then worries about … Continue reading“Our electronic society, the future of the world, “1984” and the “Brave New World””
by Γιάννης ΚουρόγιωργαςSeptember 7, 2022
Το άρθρο έχει δημοσιευθεί στους συνεργάτες μας Astros Kynouria News Από ftzivel-13 Mαίου, 2024
Επιστολή στο Δ.Σ : Δημόσια παράκληση για ανάρτηση στην ιστοσελίδα του Δήμου για τον «Ιερό Χώρο» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων και τη Σχολή Καρυτσιώτη Από ftzivel-3 Νοεμβρίου, 2024
==================================================
On May 29, 1453, “Black Tuesday” and a frustrating day for the Greek nation, Christianity and Western civilization, “Polis Ealo”, the Queen city was conquered and enslaved by the Ottoman “barbaric” conquerors. The fall of Constantinople to the Ottomans was described as “the disgrace of the Latins” because the few fanatics who teach their children hatred of Western civilization have not stopped the war until today and the “west” accepts them without any reaction, ignoring their own fall. it becomes daily inevitable.
“Power wears out and money corrupts” in 1453 and today, we have not forgotten the “all sacrifice” prime ministers of a scorched earth …
From Wikipedia, the free encyclopedia
“The Byzantine Empire of the first years of the 13th century was in turmoil and in decline. “The economy was going from bad to worse, corruption in the state apparatus was growing, and the exploitation of the people by state officials and the systematic neglect of the provinces by the emperors had alienated the provinces from the capital.”
Essentially, the end of the Byzantine Empire began in 1204 with the fourth crusade that the “Praetorians” of power invited to the Queen city to take back the lost “spoons” from the other Praetorians. The empire after 1204 was divided into smaller “empires” and incessant civil wars between them from 1204 to 1453. they finally handed over the Queen city to the Ottomans.
The Ottomans, undisturbed by the civil wars between the Praetorian emperors, began their own grand plan to take the city, which had begun before 1204 and was completed almost 300 years later, something the Latins of Disgrace do not understand today. ».
The “marbled King” was eventually left alone with 2,000 mercenaries, 5,000 political guards and 170 Sfakians to defend the city in front of 150,000 fanatical Ottomans.
Earlier, he had outlined the proposal of Mohammed II to surrender the city in exchange for his freedom and the Despotate of Morea.
“And the city is not given to you by me, nor by the other people who live in this common opinion, we all die voluntarily and we do not live our lives.”\7
\
The Ottomans working in their plan for 300 years and they never had stop.
It was a “black Tuesday” on May 29, 1453, when Constantine Paleologos, the last emperor of Byzantium, “fell” in front of the Gate of Agios Romanos, defending the Queen.
The heroes of Sfakion continued the resistance and the massacre of the Ottomans even after the fall until the death of the latter.
The “marbled King” emperor Constantine Paleologos exclaimed loudly before his impending death.
“Do not exists one Christian to take my head from me?”
Four hudrend years later when the Greek revolution in the second year showed the difficulties that existed, our English friends sent an admiral to reconcile the wars. The admiral met the old man of Morias in Nafplio and asked him to reconcile with the Turkish conquerors and the old man of Morias gave the answer.
Below, the old man of Moria says it all in two words.
– We never surrendered, we fought the Turkish conquerors non-stop for four hundred years in the plains and in the mountains, and to better understand the admiral continued. Fire and ax to the collaborators of the conquerors. The admiral understood well and the meeting ended quickly.
On May 29, 1453 “Polis Ealo” but the war by fortunately a few fanatics continues today, let our friends wake up one day in the “west” to avoid their own fall.
Sources
Maps from Vikipedia
See the links for more details.
========================
astrosgr.com/en / John Koutogiorgas
Back to astrosgr.com/en /Dedicated to Thyreatis Land
θα έρθω> θα μόλου , μολώ έλα να τα πάρεις, μολών λαβέ
Α , Εζού ένι παρίου
Β, Εκιού έσι παρίου
ΤΑ ,Έντεν’η έν’ι παρίου
ΤΘ ,Ένταν’η έν’ι παρία
ΤΟ, Έγκεινι έν’ι παρίντα
Α ,Ενεί έμε παρίντε
Β, Εμού έτε παρίντε
ΤΑ, Έντεϊ είνι παρίντε
ΤΘ, Έντεϊ είνι παρίντε
ΤΟ, ΈνταΪ είνι παρίντε
Α, Εζού έμα παρίου
Β, Εκιού έσα παρίου
ΤΑ ,Έντεν’η έκι παρίου
ΤΘ, Ένταν’η έκι παρία
ΤΟ, Έγκεινι έκι παρίντα
Α ,Ενεί έμαϊ παρίντε
Β ,Εμού έτ΄αϊ παρίντε
ΤΑ, Έντεϊ ήγκι παρίντε
ΤΘ ,Έντεϊ ήγκι παρίντε
ΤΟ ,ΈνταΪ ήγκι παρίντα
Α, Εζού θα μόλου
Β, Εκιού θα μόλερε
ΤΑ, Έντεν’η θα μόλει
ΤΘ, Ένταν’η θα μόλει
ΤΟ, Έγκεινι θα μόλει
Α ,Ενεί θα μόλουμε
Β, Εμού θα μόλετε
ΤΑ, Έντεϊ θα μόλωϊ
ΤΘ, Έντεϊ θα μόλωϊ
ΤΟ ,ΈνταΪ θα μόλωϊ
Α, Εζού εκάνα
Β ,Εκιού εκάνερε
ΤΑ, Έντεν’η εκάνε
ΤΘ, Ένταν’η εκάνε
ΤΟ ,Έγκεινι εκάνε
Α, Ενεί εκάναμε
Β ,Εμού εκάνατε
ΤΑ, Έντεϊ εκάναι
ΤΘ ,Έντεϊ εκάναι
ΤΟ ,ΈνταΪ εκάναι
“Εν τούτω τω τόπω συνήλθεν η Β΄ Εθνική Συνέλευσις των Ελλήνων, 30 Μαρτίου – 18 Απριλίου 1823»
O «Ιερός Χώρος» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων είναι αναμφισβήτητα ένα από το σημαντικότερα ιστορικά μνημεία όχι μόνο της Κυνουρίας, αλλά και της πατρίδας μας. Η επέτειος αυτού του γεγονότος γιορτάζεται με ιδιαίτερη λαμπρότητα κάθε χρόνο την Παρασκευή του Πάσχα.
Το Ελληνικό κράτος αναγνωρίζοντας την μεγάλη προσφορά της Σχολής Καρυτσιώτη και του «Ιερού Χώρου» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων στο Ελληνικό έθνος εκήρυξε σαν «ιστορικόν διατηρητέον μνημείον», «ιστορικό τόπο» και «αρχαιολογικόν χώρον». Διδακτήριον Άστρους
ΥΑ 47192/1433/11-6-1946 – ΦΕΚ 127/Β/8-8-1946
”Κηρύσσομεν ως ιστορικόν διατηρητέον μνημείον το εν Άστρει διδακτήριον ένθα συνήλθεν εν έτει 1823 η β’ Εθνική Συνέλευσις”.
Χαρακτηρισμός της πλατείας σχολής Καρυτσιώτη και τμήματος του αγροκηπίου, στο Άστρος Κυνουρίας, ως ιστορικού τόπου.
ΥΑ ΥΠΠΟ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Β1/Φ30/65069/3340/1-8-2005 – ΦΕΚ 1194/Β/30-8-2005
Χαρακτηρίζουμε ως ιστορικό τόπο το εναπομείναν σήμερα τμήμα εκτάσεως 18.850 τα.μ. του παλαιού αγροκηπίου (συνολικής εκτάσεως 46 στρεμμάτων), το οποίο ανήκε στη Σχολή Καρυτσιώτη…..
Ο χώρος αυτός είναι τμήμα του αγροκηπίου – αρχικά 46 στρεμμάτων, το οποίο είχε δωρίσει ο Δημήτριος Καρυτσιώτης στη Σχολή, την οποία είχε ιδρύσει το 1805 – δενδροφυτεμένου με πορτοκαλιές, λεμονιές και ελιές, το προϊόν των οποίων χρησιμοποιούνταν για την πληρωμή των δασκάλων της Σχολής και την κάλυψη των εξόδων της.
Στο αγροκήπιο αυτό έλαβαν χώρα δύο σημαντικά γεγονότα της Επαναστάσεως, το γνωστό ως «κολοκοτρωναίικο τραπέζι της συμφιλίωσης» στις 19 Ιουνίου 1821, στο οποίο είχαν προσέλθει οι οπλαρχηγοί, προκειμένου να ξεπεραστούν οι αντιθέσεις και να ομονοήσουν για την επιτυχία της Επανάστασης που τότε ξεκινούσε, καθώς επίσης και η Β΄ Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων (30 Μαρτίου έως τις 18 Απριλίου του 1823) με την παρουσία οπλαρχηγών, πολιτικών, πλήθους λαού και στρατού. Εντός της Σχολής η οποία περιλαμβάνεται στον υπό κήρυξη χώρο, συντάχθηκε η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης».
Το Ναύπλιο, που είχε αρχικά επιλεγεί για να πραγματοποιηθεί η Συνέλευση, απορρίφθηκε καθώς εθεωρείτο «τόπος μερικός», δηλ. κομματικός, υπό την απόλυτο επιρροή του Κολοκοτρώνη. Έτσι, επιλέχθηκε τελικά το Άστρος για την Εθνοσυνέλευση ως «τόπος του Έθνους».“ Οι συνεδριάσεις έγιναν στην ύπαιθρο, «μέσα εις ένα περιβόλι», σύμφωνα με τον Κολοκοτρώνη.
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους (κτήριο της σχολής Καρυτσιώτη), ο προαύλειος χώρος της σχολής και ο γειτονικός «Ιερός Χώρος» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων εíναι φυσικά και λειτουργικά τρεις χωριστοί χώροι με την δική τους ιδιαίτερη ιστορική σημασία, αλλά δεμένοι μεταξύ τους αρμονικά, σεμνά και επιβλητικά, είναι ένας μαγευτικός χώρος, από μόνος του ένα υπέροχο και μοναδικό «μουσείο» που θαυμάζουν οι επισκέπτες μας.
Στο Άστρος άρχισαν να προσέρχονται τα μέλη της κυβέρνησης από τις αρχές Μαρτίου, αλλά χρειάστηκε ένας περίπου μήνας μέχρι να έλθουν οι πληρεξούσιοι. Η συνέλευση άρχισε στις 30 Μαρτίου 1823 στο Άστρος Κυνουρίας και κράτησε μέχρι τις 18 Απριλίου.
Οι αποφάσεις της Εθνοσυνέλευσης ήταν σημαντικότατες για την ίδρυση και οργάνωση του Ελληνικού Κράτους.
Στις 13 Απριλίου 1823, αναθεωρήθηκε το Προσωρινόν Πολίτευμα της Ελλάδος, το σύνταγμα το οποίο είχε ψηφιστεί την 1η Ιανουαρίου 1822 από την Α’ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου. Το νέο Σύνταγμα ονομάστηκε «Νόμος της Επιδαύρου» (δείχνοντας τη συνέχεια του νέου Συντάγματος με το προηγούμενο).
Tο Έθνος απέκτησε οριστικό Σύνταγμα, που με απόφαση της συνέλευσης ήταν “ο ανώτερος νόμος και υπηρίσχυε των νόμων του βουλευτικού. Με απόφαση της συνέλευσης, την καταλυτική παρέμβαση του Κολοκοτρώνη, την οργή του λαού και του στρατού, απετράπει η εκποίηση των εθνικών γαιών – κτημάτων, που άφηναν πίσω τους οι Τούρκοι άρχοντες, που επεδίωκαν και ήθελαν οι κοτζαμπάσηδες της συνέλευσης. Το αναθεωρημένο Σύνταγμα, εξαιρετικά προοδευτικό και πρωτοποριακό για την εποχή του, περιείχε φιλελεύθερες και δημοκρατικές διατάξεις, που διασφάλιζαν τα ατομικά δικαιώματα του πολίτη. Θεσμοθετήθηκε η Δημόσια εκπαίδευση, λύθηκαν ζητήματα θρησκευτικής ελευθερίας, καθιερώθηκε η αρχή της ελευθεροτυπίας κ.α. Καταρτίστηκε και ο Ποινικός Κώδικας, βάσει του Βυζαντινού Δικαίου, για την προστασία του πολίτη από την ασυδοσία των αρχών.
Έδινε το δικαίωμα της ιδιοκτησίας σε όλα τα άτομα που βρίσκονταν στην Ελλάδα, χωρίς περιορισμό στην ιθαγένειά τους .
Κατά τη Συνέλευση αποφασίστηκε να καταργηθούν οι τοπικοί οργανισμοί, η Μεσσηνιακή Γερουσία στην Καλαμάτα από τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, η Πελοποννησιακή Γερουσία στη Μονή Καλτεζών, η Γερουσία της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος στο Μεσολόγγι, από τον Αλ. Μαυροκορδάτο και ο Άρειος Πάγος στα Σάλωνα, για την Ανατολική Ελλάδα, από το Θ. Νέγρη, ώστε να υπάρχει ένα μόνο κέντρο εξουσίας και συντονισμού.
Ένα από τα σημαντικά σημεία της Β’ Εθνοσυνέλευσης είναι η κατάργηση της αρχιστρατηγίας, απόφαση που αν και χωρίς αναφορά στο όνομά του, κατάργησε τη θέση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Η απόφαση θεωρήθηκε σαν διακήρυξη του δημοκρατικού πολιτεύματος ,που όλες οι εξουσίες ανήκαν στους εκλεγμένους από καθολική ψηφοφορία αντιπροσώπους του έθνους.
«Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου του Καρυτσιώτου», λέει η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης. Στη Σχολή Καρυτσιώτη στεγάζεται το Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους
Σημαντικό είναι επίσης το καταληκτικό κείμενο της Εθνοσυνέλευσης όπου γίνεται επαναδιακήρυξη της Εθνικής Ανεξαρτησίας και της απόφασης για συνέχιση της Επανάστασης με κάθε θυσία.
Η Συνέλευση, στα πρότυπα των Συνταγμάτων της Γαλλικής Επανάστασης του 1789 μ.Χ., συνέταξε και τη «Διακήρυξη της Β΄ των Ελλήνων Συνελεύσεως». Οι πληρεξούσιοι της εθνοσυνέλευσης και ο Κολοκοτρώνης ετίμησαν το μεγάλο εθνικό ευεργέτη μας Δημήτριο Καρυτσιώτη, «Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου του Καρυτσιώτου», λέει η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης. Η συνέλευση απάντησε με την διακήρυξη ,στην υφήλιο και τους μεγαλους της εποχής . «Είμεθα αποφασισμένοι να ανεξαρτισθώμεν, ως έθνος αυτόνομον και ανεξάρτητον».” λίγο επίκαιρο σήμερα…
Η διακήρυξη αρχίζει με τις φράσεις: “Τρίτον ήδη χρόνον διαρκεί ο υπέρ ανεξαρτησίας εθνικός των Ελλήνων πόλεμος και ο τύραννος ούτε κατά γην ούτε κατά θάλασσαν ηυδοκίμησεν. Ενώ δε αι τυραννοκτόνοι χείρες των Ελλήνων έπεμψαν μυριάδας Τούρκους εις άδου, και φρούρια απέκτησαν, και την επικράτειαν εξησφάλισαν, ο δε κρότος των ημετέρων όπλων, αντηχήσας, διετάραξε το Βυζάντιον, ευτύχησε το έθνος να διακηρύξη εν Επιδαύρω κατά πρώτον ως έθνος, την ανεξαρτησίαν του, να νομοθετήσει και εθνικήν να καταστήση διοίκησιν. Ήδη δε μετά δεκαέξ μήνας Δευτέραν να συγροτήση εν Άστρει συνλελευσιν ....»
Διακρίνεται ο «Ιερός Χώρος» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων με την κίτρινη γραμμή και σε μπλε γραμμή το Προαύλιο της Σχολής Καρυτσιώτη.
«Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου του Καρυτσιώτου», λέει η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης.
#astrosgrcom
ΥΑ 47192/1433/11-6-1946, ΦΕΚ 127/Β/8-8-1946
ΥΑ 47192/1433/11-6-1946 – ΦΕΚ 127/Β/8-8-1946
‘Κηρύσσομεν ως ιστορικόν διατηρητέον μνημείον το εν Άστρει διδακτήριον ένθα συνήλθεν εν έτει 1823 η β’ Εθνική Συνέλευσις”.
KN 5351/1932, άρθρο 52
============================
Εφημερίς της Κυβερνήσεως του Βασιλείου της Ελλάδος
Εν Αθήναις τη 8 Αυγούστου 1946
ΤΕΥΧΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝ Αριθμός Φύλλου 127
Αριθ. 47192 ) 1433 (8)
Περί κηρύξεως ιστορικού μνημείου του εν Άστρει διδακτηρίου
Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
Έχοντες υπ’ όψει το άρθρο 52 του κωδ.νόμου 535?/ «περί αρχαιοτήτων» την εν τη υπ’ αριθ. 23/1946 συνεδρία διατυπωθείσαν γνώμην του Αρχαιολογικού Συμβουλίου κηρύσσομεν ως διατηρητέον ιστορικόν μνημείον το εν Άστρει διδακτήριον ένθα συνήλθεν εν έτει 1823 η Β’ Εθνική Συνέλευσις του Έθνους.
Εν Αθήναις τη 11 Ιουνίου 1946
Ο Υπουργός , Αντώνιος Παπαδήμος.
================================================
ΥΑ ΥΠΠΟ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Β1/Φ30/65069/3340/1-8-2005 – ΦΕΚ 1194/Β/30-8-200542325
Τίτλος ΦΕΚ Χαρακτηρισμός της πλατείας σχολής Καρυτσιώτη και τμήματος του αγροκηπίου, στο Άστρος Κυνουρίας, ως ιστορικού τόπου.
Κείμενο
Χαρακτηρίζουμε ως ιστορικό τόπο το εναπομείναν σήμερα τμήμα εκτάσεως 18.850 τα.μ. του παλαιού αγροκηπίου (συνολικής εκτάσεως 46 στρεμμάτων), το οποίο ανήκε στη Σχολή Καρυτσιώτη και εντός του οποίου βρίσκεται η Σχολή Καρυτσιώτη, όπως αυτό εμφαίνεται στο Κτηματολογικό Διάγραμμα κλίμακας 1:1000 και σημειώνεται με τα στοιχεία 1, 2, 3 έως και 15, λόγω των σημαντικών ιστορικών γεγονότων, τα οποία έλαβαν χώρα στη συγκεκριμένη περιοχή.
Ο χώρος αυτός είναι τμήμα του αγροκηπίου – αρχικά 46 στρεμμάτων, το οποίο είχε δωρίσει ο Δημήτριος Καρυτσιώτης στη Σχολή, την οποία είχε ιδρύσει το 1805 – δενδροφυτεμένου με πορτοκαλιές, λεμονιές και ελιές, το προϊόν των οποίων χρησιμοποιούνταν για την πληρωμή των δασκάλων της Σχολής και την κάλυψη των εξόδων της.
Στο αγροκήπιο αυτό έλαβαν χώρα δύο σημαντικά γεγονότα της Επαναστάσεως, το γνωστό ως «κολοκοτρωναίικο τραπέζι της συμφιλίωσης» στις 19 Ιουνίου 1821, στο οποίο είχαν προσέλθει οι οπλαρχηγοί, προκειμένου να ξεπεραστούν οι αντιθέσεις και να ομονοήσουν για την επιτυχία της Επανάστασης που τότε ξεκινούσε, καθώς επίσης και η Β΄ Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων (30 Μαρτίου έως τις 18 Απριλίου του 1823) με την παρουσία οπλαρχηγών, πολιτικών, πλήθους λαού και στρατού. Εντός της Σχολής η οποία περιλαμβάνεται στον υπό κήρυξη χώρο, συντάχθηκε η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης.
ΥΑ 147099/8654/11-4-1960, ΦΕΚ 199/Β/11-5-1960
Περί κηρύξεως αρχαιολογικού χώρου.
“Χαρακτηρίζομεν ως αρχαιολογικόν χώρον την περιοχήν ”Κουτρί” του χωρίου Άγιος Ιωάννης Κυνουρίας, θερινήν έδραν του Άστρους, ένθα ελειτούργησεν η ιστορική σχολή Καρυτσιώτη εν έτει 1798”.
Το κάστρο Εστέλλα εντοπίζεται σε φυσικό έξαρμα με υψόμετρο 1.008μ. στα νοτιοανατολικά του οροπεδίου Ξερόκαμπος και ανάμεσα στα χωριά Άγιος Ιωάννης και Άγιος Πέτρος. Το κάστρο έχει κατασκευαστεί σε στρατηγική θέση, στο δρόμο που ένωνε την Αργολίδα με την Λακωνία και τα παράλια της Κυνουρίας με την ενδοχώρα της Αρκαδίας.
Ιστορικά στοιχεία
Η ταύτιση του κάστρου απασχόλησε και προβλημάτισε τους ερευνητές από πολύ νωρίς. Δυσχερή έκανε την ταύτιση της θέσης Άστρος με το κάστρο, η παρουσία και άλλων σχετικών ονομασιών που αφορούν στα παράλια και στην ενδοχώρα της βορειοανατολικής Κυνουρίας με αποτέλεσμα οι όροι Άστρος, Αστρίτσι και Estella να συγχέονται σε χωρογραφικούς καταλόγους, παλαιούς χάρτες και αναφορές νεώτερων ιστορικών.
Σήμερα, το ορεινό αυτό κάστρο θεωρείται ότι είναι το οχυρό που αναφέρεται στο Αραγωνικό Χρονικό ως Estella ((μετάφραση της ελληνικής λέξης Άστρος) και έχει μείνει γνωστό με το δημώδες όνομα Κάστρο της Ωριάς, το οποίο απαντά και σε άλλα μέρη της Ελλάδας, λόγω της λαϊκής παράδοσης σχετικά με την κατάληψή του.
Από το
Προβάλουμε την Θυρεάτιδα Γή (Θυρέα) και τους γείτονες μας ,ότι έχουμε στον τόπο μας, στους φίλους μας, όπου μπορούμε και όπου και αν βρίσκονται, στη Θυρέα, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Η Θυρέα είναι μια περιοχή πλούσια σε ιστορία, παραδόσεις, πολιτισμό, αρχαιολογικούς χώρους, μαγευτικές παραλίες, παραδοσιακούς ορεινούς οικισμούς και αρχαία μονοπάτια πεζοπορίας.
Το ιστορικό Άστρος είναι επίσης μια πύλη για διαδρομές εξερεύνησης και ανακάλυψης πέρα από την ιστορική περιοχή της Θυρέας στην καρδιά της Πελοποννήσου ,στην Αθήνα , στα Ελληνικά νησιά και στη Ελλάδα.
Το άρθρο έχει δημοσιευτεί στους συνεργάτες μας Astros Kynouria News
ΟΛΑ ΓΡΑΠΤΑ ΔΗΝΟΣΙΑ ΚΑΙ ΦΑΝΕΡΑ. Παρακαλούμε το δήμαρχο μας κ.Γ.Καμπύλη και τον τέως δήμαρχο κ. Τ.Μαντά να αναρτήσουν όλα τα έγγραφα σχετικά με το μουσείο από το 2011 μέχρι σήμερα στην ιστοσελιδα του δήμου μας η στον τοπικό ηλεκτρονικο τύπο.
Το ΥΠΠΟΑ μας λέει σε δημόσια έγγραφα τα παρακάτω, δεν τα κατασκευάσαμε εμείς.
Με την ΥΠΠΟΤ/ΔΑΒΜΜ/91790 2329 π.ε-12-01-2011 απόφαση εγκρίθηκε η “Μελέτη Άρσης Ετοιμορροπίας Αρχαιολογικού Μουσείου Άστρους με όρους (ΑΔΑ-4Α9Γ-99 ) και στις 22-04-2013 υπεγράφη η Προγραμματική Σύμβαση Πολιτισμικής Ανάπτυξης για την εκτέλεση του έργου μεταξύ του τέως ΥΠΑΙΘΠΑ, της Περιφέρειας Πελοποννήσου και του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας. Οι εγκριθείσες εργασίες ξεκίνησαν τον Απρίλιο του 2014 και ολοκληρώθηκαν το Δεκέμβριο του 2015».
Οι υπεύθυνοι φορείς για το έργο ήταν το 2011 ,το 2015 και είναι σήμερα στη σειρά , και αυτό έχει σημασία, το ΥΠΠΟΑ , η Περιφέρεια και ο Δήμος μας.
Δεν μπορούμε να βοηθήσουμε την τοπική κοινωνία που την αφορά άμεσα ,αν δεν γνωρίζουμε τα γεγονότα, που παράξενα και ανεξήγητα κρύβονται από τους παραπάνω υπεύθυνους φορείς. Στη δημόσια ζωή σύμφωνα με την Ελληνική νομοθεσία και τους στοιχειώδεις ηθικούς κανόνες όλα πρέπει αν είναι γραπτά,δημόσια και φανερά.
Κύριε δήμαρχε σας παρακαλούμε όλα γραπτά ,δημόσια και φανερά.
1) Το έγγραφο της ΔΑΒΜΜ «το οποίο έχει κοινοποιηθεί στο Δήμο μας από το 2011». Σύμφωνα με την πρόσφατη ανακοίνωση του δήμου μας.
2)Τα έγγραφα παράδοσης και παραλαβής του έργου το 2015.Τα έχει ο δήμος μας.
3) Τα έξοδα για το έργο το 2011-2015.Τα έχει ο δήμος μας
4)Τον αριθμό και τα έξοδα για τις μελέτες από το 2008 μέχρι 2021.Τα έχει ο δήμος μας
5) Όλα τα σχετικα έγγραφα, από την ΕΦΑΑΡΚ και το Δήμο Βόρειας Κυνουρίας , απαιτήσεις ,μελέτες και άλλα σχετικά για την εκπόνηση των δύο μελετών που έγιναν το 2018 και το 2021. Η ΔΑΒΜΜ το 2016 είχε ενημρώσει την ΕΦΑΑΡΚ και το Δήμο Βόρειας Κυνουρίας, με το υπ’ αριθ. πρωτ. ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΜΤΕ/ΔΑΒΜΜ/139665/11280/1873/08-06-2016 και το υπ’ αριθ. πρωτ. ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΜΤΕ/ΔΑΒΜΜ/254597/22017/3397/15-09-2016 .
Το 2018 η ΔΑΒΜΜ απαιτούσε πολλές μελέτες. Το υπ’ αριθ. πρωτ. ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΜΤΕ/ΔΑΒΜΜ/ΤΜΒΜΜ/302550/31214/1760/647/27-07-2018 έγγραφο της ΔΑΒΜΜ
Οι απαιτήσεις και μελέτες έγιναν μετά την ενημέρωση το 2016 και μετά το 2018 ,για την δεύτερη μελέτη, από τη ΔΑΒΜΜ και αυτό έχει βαρύνουσα σημασία για όλους , το ΥΠΠΟΑ και το δήμο μας. ΟΛΟΙ ΗΞΕΡΑΝ ΤΙ ΑΠΑΙΤΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΤΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ.
5-1) Το έγγραφο της ΕΦΑΑΡΚ προς το Δήμο Βόρειας Κυνουρίας σχετικά με την εκκρεμότητα εκπόνησης μελέτης που στάλθηκε πριν το 2018 .
5-2) Το έγγραφο της στατικής μελέτης με τίτλο «Έλεγχος στατικής επάρκειας Αρχαιολογικού Μουσείου Άστρους» από την Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας προς την ΕΦΑΑΡΚ , η διαβίβαση έγινε την 31.05.2018.
5-3) Το με αρ. πρωτ. ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ΕΦΑΑΡΚ/375217/268751/3365/28.02.2019 έγγραφο της ΕΦΑΑΡΚ σχετικά με την εκκρεμότητα εκπόνησης νέας μελέτης στατικής επάρκειας.
5-4)Το έγγραφο της νέας μελέτης στατικής επάρκειας., από το Δήμο Βόρειας Κυνουρίας στην ΕΦΑΑΡΚ μετά την 28.02.2019.
5-5) Το έγγραφο της απάντησης για την τελεταία μελετη από την ΕΦΦΑΡΚ η άλλη υπηρεσία του ΥΠΠΟΑ. ( για την δεύτερη μελέτη μετα την 28.02.2019).
6) Το τελευταίο έγγραφο της υπουργού για να εκπονηθούν οι «απαιτούμενες μελέτες» (η είναι το ιδιο με το έγγραφο της ΔΑΒΜΜ το 2011?) «και αυτό έχει βαρύνουσα σημασία».
===============================
Στα 4 έγγραφα της ΔΑΒΜΜ μετά την παράδοση και παραλαβή του έργου βρήκαμε τις μελέτες. Στο πρώτο χρονικά έγγραφο της …. /1873/08-06-2016 , εκεί ήταν «μελέτη», επίσης ήταν « η εν λόγω μελέτεη» στο δεύτερο έγγραφο της 3397/15-09-2016 και αργοτερα /647/27-07-2018 και /1745 της 25-11-2020 έγιναν ξαφνικά «μελέτες», «υπόλοιπες απαιτούμενες μελέτες ¨αυτό χρειάζεται νομική ερμηνεία για να το καταλάβουμε καλύτερα.
Επίσης το σπουδαιότερο πρέπει να βρούμε και τα άλλα έγγραφα και την διαδικασία πως ξεκίνησε η απαίτηση αρχικά για την «μελέτη» και πως και για ποιό λόγο έγιναν αργότερα «υπόλοιπες απαιτούμενες μελέτες».Δεν πιστεύουμε η ΔΑΒΜΜ να είδε κανένα όνειρο για τις μελέτες , κάτι υπάρχει νωρήτερα και δεν το ξέρουμε, αλλά θα το βρούμε.
1) Το υπ’ αριθ. πρωτ. ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΜΤΕ/ΔΑΒΜΜ/139665/11280/1873/08-06-2016 έγγραφο της ΔΑΒΜΜ
2) Το υπ’ αριθ. πρωτ. ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΜΤΕ/ΔΑΒΜΜ/254597/22017/3397/15-09-2016 έγγραφο της ΔΑΒΜΜ
3) Το υπ’ αριθ. πρωτ. ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΜΤΕ/ΔΑΒΜΜ/ΤΜΒΜΜ/302550/31214/1760/647/27-07-2018 έγγραφο της ΔΑΒΜΜ
4)Α.Π.ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΜΤΕ/ΔΑΒΜΜ/ΤΜΒΜΜ/620078/700034/5988/1745 της 25-11-2020
Οι μελέτες έγιναν μετά το έγγραφο του 2016 της ΔΑΒΜΜ και αυτό έχει βαρύνουσα σημασία.Το ΥΠΠΟΑ αποφάσισε με συγκεκριμένους όρους να ανοίξει το μουσείο το 2011 και τα χρήματα ξοδεύτηκαν για αυτό το λόγο, για να ανοίξει το μουσείο, όχι για να γίνονται «μελέτες», ούτε για μια μαύρη τρύπα.Και το Μουσείο της Ακρόπολης δεν είχε τόσες μελέτες..
Συνοπτικά εδώ που φτάσαμε πρέπει η υπουργός να διατάξει τη ΔΑΒΜΜ να αναλάβει να κάνει τις «μελέτες» η ίδια η με την εποπτεία της και την ευθύνη της , αφού απόρριψε τις προηγούμενες απαιτούμενες μελέτες από το ΥΠΠΟΑ ,διαφορετικά η ΔΑΒΜΜ δεν θα εγκρίνει τις άλλες «μελέτες» ποτέ , ας μην κοροϊδευμόμαστε.
Θέλουμε να προτείνουμε δημόσια στο κ. Μαρτίνο να κάνει μόνος του συμφωνία με το ΥΠΠΟΑ.Πρώτα να ενημερωθεί για τα 4 έγγραφα της ΔΑΒΜΜ,”μαζί με τις υπόλοιπες απαραίτητες μελέτες“,( τα έχουν οι αρμόδιοι να τα δόσουν) πριν κάνει το λάθος και χρηματοδοτήσει άλλες «μελέτες», και τον ευχαριστούμε για τις έμπρακτες προσφορές του παρά τις ατέλειωτες φαιδρές γελειότητες του ΥΠΠΟΑ.
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
Παρακάτω σχετικά έγγραφα με τις “μελέτες” από την ΔΑΒΜΜ ΚΑΙ ΕΦΑΑΡΚ.
«ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΤΟΥ ΥΠΠΟΑ» σύμφωνα με τον Γ.Κουρόγιωργα.
Α.Π.ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΜΤΕ/ΔΑΒΜΜ/ΤΜΒΜΜ/620078/700034/5988/1745 (ΤΟ ΕΧΩ-ΓΚ) Ην/νια 25-11-2020
Στο παραπάνω έγγραφο η ΔΑΒΜΜ αναφέρει σχετικά τα παρακάτω έγγραφα
Και καταλήγει…»μελέτες» ,,,πολλές «μελέτες»
α) Η υπ’ αριθ. πρωτ. ΥΠΠΟΤ/ΔΑΒΜΜ/91790/2329π.ε./12-01-2011 Υ.Α. (ΑΔΑ: 4Α92Γ-99) έγκρισης της μελέτης άρσης ετοιμορροπίας του Αρχαιολογικού Μουσείου Κυνουρίας
β) Το υπ’ αριθ. πρωτ. ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ΕΦΑ ΑΡΚΑΔΙΑΣ/139648/84904/1697/26-04-2016 έγγραφο της ΕΦΑ Αρκαδίας.
γ) Το υπ’ αριθ. πρωτ. ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΜΤΕ/ΔΑΒΜΜ/139665/11280/1873/08-06-2016 έγγραφο της ΔΑΒΜΜ (ΤΟ ΕΧΩ-ΓΚ)
δ) Το υπ’ αριθμ. πρωτ. ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ΕΦΑ ΑΡΚΑΔΙΑΣ/244604/146538/2951/22-07-2016 έγγραφο της ΕΦΑ Αρκαδίας.
ε) Το υπ’ αριθ. πρωτ. ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΜΤΕ/ΔΑΒΜΜ/254597/22017/3397/15-09-2016 έγγραφο της ΔΑΒΜΜ (ΤΟ ΕΧΩ-ΓΚ)
ζ) Το υπ’ αριθμ. πρωτ. ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ΕΦΑ ΑΡΚ/269519/192825/2370/22-06-2018 έγγραφο της ΕΦΑ Αρκαδίας.
η) Το υπ’ αριθ. πρωτ. ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΜΤΕ/ΔΑΒΜΜ/ΤΜΒΜΜ/302550/31214/1760/647/27-07-2018 έγγραφο της ΔΑΒΜΜ (ΤΟ ΕΧΩ-ΓΚ)
στ) Το από 5-11-2020 ερώτημα μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (υπ’ αριθ. πρωτ. ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΜΤΕ/ΔΑΒΜΜ/ΤΜΒΜΜ/620078/70/5-11-2020) του κ. Γ. Κουρογιώργα
……»Από τα παραπάνω προκύπτει ότι εκκρεμεί η υποβολή στατικής μελέτη μαζί με τις υπόλοιπες απαραίτητες μελέτες για την αποκατάσταση του μνημείου και την επαναλειτουργία του ως μουσείου, σύμφωνα με την σχετική Υπουργική Απόφαση (σχετ. α΄). Οι εργασίες που έχουν εκτελεστεί μέχρι τώρα αφορούν στην άρση της ετοιμορροπίας».
====================================
Θέμα: Σχετικά με την εκκρεμότητα εκπόνησης νέας μελέτης ελέγχου στατικής επάρκειας του Αρχαιολογικού Μουσείου Άστρους
Σχετ.: 1) Η με αρ. πρωτ. ΥΠΠΟΤ/ ΔΑΒΜΜ/91790/2329π.ε./12.01.2011 Υ.Α. έγκρισης της μελέτης άρσης ετοιμορροπίας του Αρχαιολογικού Μουσείου Άστρους (ΑΔΑ: 4Α92Γ-99)
2-Το με αρ. πρωτ. ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΜΤΕ/ΔΑΒΜΜ/254597/22017/3397/15.09.2016 έγγραφο της ΔΑΒΜΜ (αρ. εισερ.: 301900/180956/3709/19.09.2016
3-Η από 31.05.2018 διαβίβαση της στατικής μελέτης με τίτλο «Έλεγχος στατικής επάρκειας Αρχαιολογικού Μουσείου Άστρους» από την Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας στην Υπηρεσία μας.( 1-από ΕΦΑΑΡΚ)
4-Το με αρ. πρωτ. ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΜΤΕ/ΔΑΒΜΜ/ΤΜΒΜΜ/302550/31214/1760/647/27.07.2018 έγγραφο της ΔΑΒΜΜ.
5-Το με αρ. πρωτ. ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ΕΦΑΑΡΚ/375217/268751/3365/28.02.2019 έγγραφο της Υπηρεσίας μας σχετικά με την εκκρεμότητα εκπόνησης νέας μελέτης στατικής επάρκειας.(2- από ΕΦΑΑΡΚ)
6-Το με αρ. πρωτ. 4257/22.04.2019 έγγραφο του Δήμου σας για επιτόπια αυτοψία.( 3-από ΕΦΑΑΡΚ)
7-Το από 12.09.2019 ενημερωτικό σημείωμα της Υπηρεσίας μας προς τον νέο Δήμαρχο Βόρειας Κυνουρίας (4- από ΕΦΑΑΡΚ)
1 ΕΦ- ΕΝΕΣΤ , ένι θυνήχου
2 ΕΦ- ΠΑΡΑΤ , έμα θυνήχου
3 ΕΦ- ΜΕΛ-ΔΡΚ , θα θυνήχου
4 ΕΦ- ΜΕΛ-ΣΤΓ , θα θυνήτσου
5 ΕΦ- ΑΟΡΙΣ , – εθυνήα
6 ΕΦ- ΠΑΡΑΚ , ένι έχου-α θυνητθέ,
7 ΕΦ- ΥΠΕΡΣ , έμα εχου-α θυνητθέ,
8 ΕΦ- ΜΕΛ-ΣΥΝ , θα ‘εχου θυνητθέ
9 ΕΦ- ΥΠΟΤ-ΔΡΚ , να θυνήχου
10 ΕΦ- ΥΠΟΤ-ΣΤΓ , να θυνήτσου
11 ΕΦ- ΠΡΟ-ΕΝΕΝ , θύνηχε
12 ΕΦ- ΠΡΟ-ΑΟΡ , θύνητσε
13 ΕΦ- ΜΕΤΟΧΗ , θυνητθέ *
1 ΠΦ- ΕΝΕΣΤ , ένι θυνηκχούμενε.
2 ΠΦ- ΠΑΡΑΤ , έμα θυνηκχούμενε.
3 ΠΦ- ΜΕΛ-ΔΡΚ , θα θυνηχούμα.
4 ΠΦ- ΜΕΛ-ΣΤΓ , θα θυνητθού *
5 ΠΦ- ΑΟΡΙΣ , εθυνήμα,
6 ΠΦ- ΠΑΡΑΚ , ένι θυνητέ, *
7 ΠΦ- ΥΠΕΡΣ , έμα θυνητέ, *
8 ΠΦ- ΜΕΛ-ΣΥΝ , θα ένι θυνητθέ *
9 ΠΦ- ΥΠΟΤ-ΔΡΚ , να θηνηχούμα.
10 ΠΦ- ΥΠΟΤ-ΣΤΓ , να θυνητθού
11 ΠΦ- ΠΡΟ-ΕΝΕΝ , θμνήχησιου, *
12 ΠΦ- ΠΡΟ-ΑΟΡ , θυνήτσου
13 ΠΦ- ΜΕΤΟΧΗ , θυνητθέ *
Ενεργητικά Φωνά , ένι θυνήχου
Ενεργητική Φωνή , θυμίζω
ΕΦ-Ενεστώς , ένι θυνήχου
ΕΦ-Παρατατικός , έμα θυνήχου
ΕΦ-Μέλλων Διαρκείας , θα θυνήχου
ΕΦ-Μέλλων Στιγμιαίος , θα θυνήτσου
ΕΦ-Αόριστος , – εθυνήα
ΕΦ-Παρακείμενος , ένι έχου-α θυνητθέ,
ΕΦ-Υπερσυντέλικος , έμα εχου-α θυνητθέ,
ΕΦ-Μέλλων Συντελεσμένος , θα ‘εχου θυνητθέ
ΕΦ-Υποτακτική Διαρκείας , να θυνήχου
ΕΦ-Υποτακτική Στιγμιαία , να θυνήτσου
EΦ-Προστακτική Ενεστώς , θύνηχε
EΦ-Προστακτική Αόριστος , θύνητσε
EΦ-Μετοχή , θυνητθέ
Παθητσιχά (παθηκικά ) φωνά, , ένι θυνηκχούμενε.
Παθητική Φωνή , ένι Θυμάμαι
ΠΦ-Ενεστώς , ένι θυνηκχούμενε.
ΠΦ-Παρατατικός , έμα θυνηκχούμενε.
ΠΦ-Μέλλων Διαρκείας , θα θυνηχούμα.
ΠΦ-Μέλλων Στιγμιαίος , θα θυνητθού
ΠΦ-Αόριστος , εθυνήμα,
ΠΦ-Παρακείμενος , ένι θυνητέ,
ΠΦ-Υπερσυντέλικος , έμα θυνητέ,
ΠΦ-Μέλλων Συντελεσμένος , θα ένι θυνητθέ
ΠΦ-Υποτακτική Διαρκείας , να θηνηχούμα.
ΠΦ-Υποτακτική Στιγμιαία , να θυνητθού
ΠΦ-Προστακτική Ενεστώς- , θμνήχησιου,
ΠΦ-Προστακτική Αόριστος , θυνήτσου
ΠΦ-Μετοχή , θυνητθέ
Ενεργητικά Φωνά , ένι
Ενεργητική Φωνή ,
1 ΕΦ- ΕΝΕΣΤ , ένι
2 ΕΦ- ΠΑΡΑΤ , έμα
3 ΕΦ- ΜΕΛ-ΔΡΚ , θα
4 ΕΦ- ΜΕΛ-ΣΤΓ , θα
5 ΕΦ- ΑΟΡΙΣ , –
6 ΕΦ- ΠΑΡΑΚ , ένι έχου-α
7 ΕΦ- ΥΠΕΡΣ , έμα εχου-α
8 ΕΦ- ΜΕΛ-ΣΥΝ , θα ‘εχου
9 ΕΦ- ΥΠΟΤ-ΔΡΚ , να
10 ΕΦ- ΥΠΟΤ-ΣΤΓ , να
11 ΕΦ- ΠΡΟ-ΕΝΕΝ ,
12 ΕΦ- ΠΡΟ-ΑΟΡ ,
13 ΕΦ- ΜΕΤΟΧΗ ,
Παθητσιχά (παθηκικά ) φωνά, , ένι
Παθητική Φωνή , ένι
1 ΠΦ- ΕΝΕΣΤ , ένι
2 ΠΦ- ΠΑΡΑΤ , έμα
3 ΠΦ- ΜΕΛ-ΔΡΚ , θα
4 ΠΦ- ΜΕΛ-ΣΤΓ , θα
5 ΠΦ- ΑΟΡΙΣ ,
6 ΠΦ- ΠΑΡΑΚ , ένι
7 ΠΦ- ΥΠΕΡΣ , έμα
8 ΠΦ- ΜΕΛ-ΣΥΝ , θα ένι
9 ΠΦ- ΥΠΟΤ-ΔΡΚ , να
10 ΠΦ- ΥΠΟΤ-ΣΤΓ , να
11 ΠΦ- ΠΡΟ-ΕΝΕΝ ,
12 ΠΦ- ΠΡΟ-ΑΟΡ ,
13 ΠΦ- ΜΕΤΟΧΗ ,
Ενεργητικά Φωνά , ένι
Ενεργητική Φωνή ,
ΕΦ-Ενεστώς , ένι
ΕΦ-Παρατατικός , έμα
ΕΦ-Μέλλων Διαρκείας , θα
ΕΦ-Μέλλων Στιγμιαίος , θα
ΕΦ-Αόριστος , –
ΕΦ-Παρακείμενος , ένι έχου-α
ΕΦ-Υπερσυντέλικος , έμα εχου-α
ΕΦ-Μέλλων Συντελεσμένος , θα ‘εχου
ΕΦ-Υποτακτική Διαρκείας , να
ΕΦ-Υποτακτική Στιγμιαία , να
EΦ-Προστακτική Ενεστώς ,
EΦ-Προστακτική Αόριστος ,
EΦ-Μετοχή ,
Παθητσιχά (παθηκικά ) φωνά, , ένι
Παθητική Φωνή ,
ΠΦ-Ενεστώς , ένι
ΠΦ-Παρατατικός , έμα
ΠΦ-Μέλλων Διαρκείας , θα
ΠΦ-Μέλλων Στιγμιαίος , θα
ΠΦ-Αόριστος ,
ΠΦ-Παρακείμενος , ένι
ΠΦ-Υπερσυντέλικος , έμα
ΠΦ-Μέλλων Συντελεσμένος , θα ένι
ΠΦ-Υποτακτική Διαρκείας , να
ΠΦ-Υποτακτική Στιγμιαία , να
ΠΦ-Προστακτική Ενεστώς- ,
ΠΦ-Προστακτική Αόριστος ,
ΠΦ-Μετοχή ,
ΑΘΟ-ΕΦ-ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ, ανάβω> ένι ανάφου
Πρόχειρο Προσχέδιο
Εγώ είμαι > Εζού ένι
Εσύ είσαι > Εκιού έσι
Αυτός είναι > Έντεν’η ένι
Αυτή είναι > Ένταν’η ένι
Αυτό είναι > Έγκεινι ένι
Εμείς είμαστε > Ενεί έμε
Εσείς είσαστε > Εμού Έτε
Αυτοί είναι > Έντεϊ είνι
Αυτές, είναι > Έντεϊ είνι
Αυτά είναι > Ένταϊ είνι
ΑΡΝΗΣΗ Ενεστώτας του ρήματος δεν είμαι> όνι
Εγώ δεν είμαι > Εζού Όνι
Εσύ δεν είσαι > Εκιού Οσι
Αυτός δεν είναι > Έντεν’η Όνι
Αυτή δεν είναι > Ένταν’η Όνι
Αυτό δεν είναι > Έγκεινι Όνι
Εμείς δεν είμαστε > Ενεί Όμε
Εσείς δεν είσαστε > Εμού Ότε
Αυτός δεν είναι > Έντεϊ Ούνι
Αυτή δεν είναι > Έντεϊ Ούνι
Αυτά δεν είναι > Ένταϊ Ούνι
ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΤΟΥ ΡΗΜΑΤΟΣ ΕΙΜΑΙ (ήμουνα= έμα )
Εγώ ήμουνα > Εζού εμα
Εσύ ήσουνα > Εκιού έσα
Αυτός ήταν > Έντεν’η έκι
Αυτή ήταν > Ένταν’η έκι
Αυτό ήταν > Έγκεινι έκι
Εμείς ήμασταν > Ενεί εμαϊ
Εσείς ήσασταν > Εμού έτ’αϊ
Αυτοί ήσαν > Έντεϊ ήγκι
Αυτές ήσαν > Έντεϊ ήγκι
Αυτά ήσαν > Ένταϊ ήγκι
ΑΡΝΗΣΗ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΤΟΥ ΡΗΜΑΤΟΣ ΕΙΜΑΙ (δεν ήμουνα= όμα )
Εγώ δεν ήμουνα > Εζού όμα
Εσύ δεν ήσουνα > Εκιού όσα
Αυτός δεν ήταν > Έντεν’η όκι
Αυτή δεν ήταν > Ένταν’η όκι
Αυτό δεν ήταν > Έγκεινι όκι
Εμείς δεν ήμασταν > Ενεί όμαϊ
Εσείς δεν ήσασταν > Εμού ότ΄αϊ
Αυτοί δεν ήσαν > Έντεϊ ούγκι
Αυτές δεν ήσαν > Έντεϊ ούγκι
Αυτά δεν ήσαν > ΈνταΪ ούγκι
Μέλλων
Εζού θα έμι
Εκιού θα έσι
Έντεν’η θα έν’ι
Ένταν’η θα έν’ι
Έγκεινι θα έν’ι
Ενεί θα έμε
Εμού θα έτε
Έντεϊ θα είνι
Έντεϊ θα είνι
Ένταϊ θα είνι
Αόριστος
Εζού εστάμε
Εκιού εστάτερε
Έντεν’η εστάτε
Ένταν’η εστάτε
Έγκεινι εστάτε
Ενεί εστάμαϊ
Εμού εστάτατε
Έντεϊ εστάτανε η εστάταϊ
Έντεϊ εστάτανε η εστάταϊ
Ένταϊ εστάτανε η εστάταϊ
ΔΥΝΗΤΙΚΗ του ρηματος θα ήμουν>να έμα
Εζού να έμα
Εκιού να έσα
Έντεν’η να έκι
Ένταν’η να έκι
Έγκεινι να έκι
Ενεί να έμαϊ
Εμού να έταϊ
Έντεϊ να ήκι
Έντεϊ να ήκι
Ένταϊ να ήκι
ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗτου ρηματος ΝΑ ΕΊΜΑΙ>να έμΙ
Εζού να έμι
Εκιού να έσι
Έντεν’η να έν’ι
Ένταν’η να έν’ι
Έγκεινι να έν’ι
Ενεί να έμε
Εμού να έτε
Έντεϊ να είνι
Έντεϊ να είνι
Ένταϊ να είνι
| ΕΝΕΣΤ. | ΕΝΕΣΤ. | ΠΑΡΑΤ | ΠΑΡΑΤ | ΑΟΡΙΣΤΟΣ | |
| ΑΡΝ. | ΑΡΝ. | ||||
| Εζού | ένι | όνι | έμα | όμα | εστάμε |
| Εκιού | έσι | όσι | έσα | όσα | εστάτερε |
| Έντεν’η | έν’ι | όν’ι | έκι | όκι | εστάτε |
| Ένταν’η | έν’ι | όν’ι | έκι | όκι | εστάτε |
| Έγκεινι | έν’ι | όν’ι | έκι | όκι | εστάτε |
| Ενεί | έμε | όμε | έμαϊ | όμαϊ | εστάμαϊ |
| Εμού | έτε | ότε | έταϊ | όταϊ | εστάτατε |
| Έντεϊ | είνι | ούνι | ήκι | ούκι | εστάτανε * |
| Έντεϊ | είνι | ούνι | ήκι | ούκι | εστάτανε * |
| Ένταϊ | είνι | ούνι | ήκι | ούκι | εστάτανε * |
| * η εστάταϊ |
| ΜΕΛΛΩΝ | ΔΥΝΗΤΙΚΗ | ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗ | |||||
| Εζού | θα | έμι | να | έμα | να | έμι | |
| Εκιού | θα | έσι | να | έσα | να | έσι | |
| Έντεν’η | θα | έν’ι | να | έκι | να | έν’ι | |
| Ένταν’η | θα | έν’ι | να | έκι | να | έν’ι | |
| Έγκεινι | θα | έν’ι | να | έκι | να | έν’ι | |
| Ενεί | θα | έμε | να | έμαϊ | να | έμε | |
| Εμού | θα | έτε | να | έταϊ | να | έτε | |
| Έντεϊ | θα | είνι | να | ήκι | να | είνι | |
| Έντεϊ | θα | είνι | να | ήκι | να | είνι | |
| Ένταϊ | θα | είνι | να | ήκι | να | είνι | |
astrosgr.com - Το Ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας 