Το “AΙΣΧΟΣ ΤΗΣ ΘΥΡΕΑΣ” και πέντε δημόσιες προτάσεις : Δήμοσια επιστολή στο δήμαρχο μας κ.Γιώργο Καμπύλη

Αφιερώνεται στο Δήμο Βόρειας Κυνουρίας και στην Θυρεάτιδα Γη.

Κύριε δήμαρχε,

Σωστά και δίκαια η σελίδα στην ιστοσελίδα του δήμου μας  Archaiological Sights & Museums | DiscoverKynouria.gr  θεωρείται το “AΙΣΧΟΣ ΤΗΣ ΘΥΡΕΑΣ”.

Πως να το κάνουμε εμείς και πολλοί συμπολίτες μας στην συντριπτική τους πλειοψηφία, ας μην πούμε όλοι οι συμπολίτες μας, δεν πιστεύουμε ότι τα σπουδαιότερα αξιοθέατα του δήμου μας για να αναφέρονται στη ιστοσελίδα του δήμου μας είναι το Λιμάνι Αγίου Ανδρέα , το Ελληνικό (ή Τειχιό) ,τα Φαράγγια της Μαζιάς και της Ζαρμπάνιτσας, αλλά είναι πολύ σπουδαιότερα που επίσης πρέπει να αναφέρονται τα δύο σπουδαιότερα μνημεία του δήμου μας o «Ιερός Χώρος» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων και η Σχολή Καρυτσιώτη του Αγιάννη με το παράρτημα της στο Άστρος (που στεγάζεται το μουσείο Άστρους) .

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΛΕΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΕΙ Ο ΚΟΙΝΟΣ ΝΟΥΣ. ΑΛΛΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΝΤΡΕΠΟΝΤΑΙ.

Επιτρέψετε να  σας θυμίσουμε,  και επίσης  να θυμίσουμε σε όλους τους συμπολίτες μας , τα παρακάτω από το τουριστικό σας πρόγραμμα , που καταθέσατε στους συμπολίτες μας και ζητήσατε την εντολή των  για να το εφαρμόσετε.

«Πρόθεσή μας επίσης είναι να επανασχεδιάσουμε και υλοποιήσουμε υποδομές που διευκολύνουν την πρόσβαση των επισκεπτών στα σημαντικά μνημεία του τόπου μας και στους ιστορικούς χώρους (π.χ. χώρος της Β΄ Εθνοσυνέλευσης, Κάστρο στο Παράλιο Άστρος κλπ) και να δημιουργήσουμε πλέγμα μόνιμων σταθερών σημείων πληροφοριών σε όλο τον Δήμο

Κύριε δήμαρχε,  δεν διευκολύνεται η πρόσβαση  όταν κρύβετε τους χώρους . Θα διευκολύνετε την πρόσβαση όταν προηγουμένως πληροφορήσετε τους επισκέπτες  και προβάλλετε τον χώρο, κάτι που μπορείτε να το κάνετε χωρίς έξοδα, και μετά θα ακολουθήσει και η πρόσβαση.

Σας στείλλαμε θεσμικά για τα παράκατω πέντε θέματα τα κείμενα στα Ελληνικά και στα Αγγλικά και τις φωτογραφίες , για να σας βοηθήσουμε να εφαρμόσετε την δέσμευση σας στο εκλογικό σας πρόγραμμα για την αναγκαία και καταλυτική προβολή του τόπου μας, για την περιβόητη οικονομική ανάπτυξη .Αν θέλετε να τα χρησιμοποιήσετε για την ιστοσελίδα του δήμου μας, φυσικά με τις δικές σας διορθώσεις ,όπως νομίζετε καλύτερα. Θα ήταν σωστό να μας είχατε απαντήσει ότι τουλάχιστον τα λάβατε, Αν δεν τα λάβατε με χαρά μας θα τα ξαναστείλλουμε και θα τα ξαναδημοσιεύσουμε.  

Σας θυμίζουμε δημόσια ο δήμος μας δεν έχει  απαντήσει αιτιολογημένα σύμφωνα με την νομοθεσία στα ερωτήματα μας και περιμένουμε ευγενικά και υπομονετικά………

Αριθμός πρωτοκόλλου: 9118/26-07-2021.

Αριθμός πρωτοκόλλου: 3982 / 8-4-2020

ΤΕΛΙΚΑ Ο ΚΟΙΝΟΣ ΝΟΥΣ  ΘΑ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΕΙ  ΚΑΙ Η ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΤΑ ΑΥΤΟΝΌΗΤΑ.

Τα παρακάτω σπουδαιότερα ιστορικά μνημεία του δήμου μας απουσιάζουν διαχρονικά και αδικαιολόγητα από την ιστοσελίδα του δήμου μας .

O «Ιερός Χώρος» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων

H Σχολή Καρυτσιώτη

Tο Κολοκοτρωνέϊκο τραπέζι

Η πλατεία Καρυτσιώτη

Η τοπική κοινωνία περιμένει σιωπηρά και υπομομετικά να γίνουν πραγαμτικότητα αυτά που της υποσχεθήκατε στο προεκλογικό τουριστικό πρόγραμμα σας ,αυτά που αναμφισβήτητα δικαιούται και αυτά που την αφορούν άμεσα. Να αναρτηθούν σύντομα στην ιστοσελίδα του δήμου δύο λέξεις και δύο φωτογραφίες για αυτά που μας ξέρει όλος ο ντουνιάς.

Θεωρούμε την ανάρτηση για το Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους ανεπαρκή και με λάθη στο κείμενο. Επίσης απουσιάζει η αναγκαία ανάρτηση στα αγγλικά , η ιστοσελίδα στόχο έχει ολόκληρο τον κόσμο και πρέπει να προσθέσουμε το κείμενο στα αγγλικά. Για το λόγο αυτό στείλλαμε το κείμενο για το μουσείο.

Σύντομα θα γιορτάσουμε τα διακόσια χρόνια για την Εθνοσυνέλευση, με πολλές φωτογραφίες και τυμπανοκρουσίες, και το πανελλήνιο θα ψάχνει να δει στην ιστοσελίδα του δήμου μας τα αναμφισβήτητα σπουδαιότερα συγκριτικά πλεονεκτήματα του δήμου μας , για αυτό που μας ξέρει ολόκληρος ο ντουνιάς, τον «Ιερό Χώρο» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων και την Σχολή Καρυτσιώτη που δεν πρέπει να απουσιάζουν από την ιστοσελίδα του δήμου μας με καμία δικαιολογία από στενοκεφαλιά, στραβομάρα και κουταμάρα. Η τοπική κοινωνία δεν θα συγχωρέσει ποτέ την μεγάλη «παράλειψη της ντροπής»..

Στην ψηφιακή εποχή μας η ιστοσελίδα του δήμου είναι πρωταρχικής σημασίας για την σωστή προβολή του τόπου μας .Πρέπει κάποτε να καταλάβουμε όλοι ότι η προβολή δεν γίνεται  για τον “Καρυτσιώτη“… ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΔΗΜΟ ΜΑΣ ,ΤΗ ΑΡΚΑΔΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ,κάτι αυτονόητο, που όλοι παντού κάτι κάνουν, όσο μπορούνε καλύτερα.

Ευχόμαστε να καταλαβαίνετε την σπουδαιότητα της προβολής του τόπου μας ,ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΜΑΣ,ΤΗΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ στην ιστοσελίδα του δήμου μας και να ενεργήσετε σύντομα ανάλογα και αποτελεσματικά.

Τελικά θέλουμε να σας τονίσουμε,  αν δεν γνωρίζετε,  στο πλανήτη γη όλες οι ιστοσελίδες των δήμων έχουν  τουλάχιστον για τα μάτια μια μικρή σελίδα με πέντε λέξεις  για την πρωτεύουσα του δήμου,  κάτι που λείπει διαχρονικά  από την ιστοσελίδα του δήμου μας από στενοκεφαλιά και κουταμάρα ,για το ιστορικό Άστρος .

Με εκίμηση

Κουρόγιωργας Γιάννης

Τα πέντε παρακάτω θέματα ,στα Ελληνικά και στα Αγγλικά κατατέθηκαν θεσμικά και δημόσια στο δήμο μας για να τα χηρισιμοπιήσει κατά την κρίση του για την ιστοσελιδα του δήμου μας και είναι αφιερωμένα στη Θυρεάτιδα Γη.

Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους : Δημόσια Πρόταση για την ιστοσελίδα του δήμου μας

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους στεγάζεται στη Σχολή Καρυτσιώτη κτήριο τοπικού παραδοσιακού ρυθμού. Ο μεγάλος εθνικός ευεργέτης μας Δημήτριος Καρυτσιώτης (1741-1819) γεννήθηκε στον Άγιο Ιωάννη (Αγιάννη) .Το 1798 έκτισε την μεγαλοπρεπή και «καλλιμάρμαρο» Σχολή Καρυτσιώτη στον λόφο Κουτρί στον Αγιάννη και το 1805 έκτισε στο Άστρος το παράρτημα της Σχολής του Αγιάννη. Η σχολή ήταν ένα είδος πανεπιστημίου για εκείνη […]

by Γιάννης ΚουρόγιωργαςOctober 19, 2022

Archaeological Museum of Astros : Public Proposal for the website of our municipality

The Archaeological Museum of Astros is housed in the Karytsiotis School, a local traditional style building. Our great national benefactor Dimitrios Karytsiotis (1741-1819) was born in Agios Ioannis (Agiannis). In 1798 he built the magnificent and “marble” Karytsiotis School on Koutri hill in Agiannis and in 1805 he built the annex of the School of […]

by Γιάννης ΚουρόγιωργαςOctober 19, 2022

O «Ιερός Χώρος» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων : Δημόσια Πρόταση για την ιστοσελίδα του δήμου μας

“Εν τούτω τω τόπω συνήλθεν η Β΄ Εθνική Συνέλευσις των Ελλήνων, 30 Μαρτίου – 18 Απριλίου 1823» O «Ιερός Χώρος» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων είναι αναμφισβήτητα ένα από το σημαντικότερα ιστορικά μνημεία όχι μόνο της Κυνουρίας, αλλά και της πατρίδας μας. Η επέτειος αυτού του γεγονότος γιορτάζεται με ιδιαίτερη λαμπρότητα κάθε χρόνο την Παρασκευή του Πάσχα. […]

by Γιάννης ΚουρόγιωργαςOctober 19, 2022

The “Sacred Space” of the Second National Assembly of the Greeks : Public Proposal for the website of our municipality

“The Second National Assembly of the Greeks met in this place, March 30 – April 18, 1823” The “Sacred Space” of the Second National Assembly of the Greeks is undoubtedly one of the most important historical monuments not only of Kynouria, but also of our homeland. The anniversary of this event is celebrated with special […]

by Γιάννης ΚουρόγιωργαςOctober 19, 2022

H Σχολή Καρυτσιώτη : Δημόσια Πρόταση για την ιστοσελίδα του δήμου μας

Ο μεγάλος εθνικός ευεργέτης μας Δημήτριος Καρυτσιώτης (1741-1819) γεννήθηκε στον Άγιο Ιωάννη (Αγιάννη) και κατά την Αγιαννίτικη παράδοση, έφυγε “με το ένα τσαρούχι”.Το 1798 έκτισε την μεγαλοπρεπή και “καλλιμάρμαρο” Σχολή Καρυτσιώτη στον λόφο Κουτρί στον Αγιάννη και το 1805 έχτισε στο Άστρος το παράρτημα της Σχολής του Αγίου Ιωάννη. Το Ελληνικό κράτος αναγνωρίζοντας την μεγάλη […]

by Γιάννης ΚουρόγιωργαςOctober 18, 2022

The School of Karytsiotis : Public Proposal for the website of our municipality

Our great benefactor Dimitrios Karytsiotis (1741-1819) was born in Agios Ioannis (Agiannis) and according to the Agianni tradition, he left “with one sandel”. In 1798 he built the magnificent and “marble” Karytsiotis School on Koutri hill in Agiannis and 1805 he built the annex of the School of Agios Ioannis in Astros. The Greek state, … Continue reading“The School of Karytsiotis : Public Proposal for the website of our municipality”

by Γιάννης ΚουρόγιωργαςOctober 19, 2022

Tο Κολοκοτρωνέϊκο τραπέζι : Δημόσια Πρόταση για την ιστοσελίδα του δήμου μας

Η Σχολή Καρυτσιώτη (Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους) , ο γειτονικός «Ιερός Χώρος» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων , η Πλατεία Καρυτσιώτη στο Άστρος και το Κουτρί στον Αγιάννη είναι αναμφισβήτητα τα σπουδαιότερα τοπόσημα της Κυνουρίας και της πατρίδας μας. Οι χώροι έχουν κηρυχθεί από τα υπουργεία Παδείας και Πολιτισμούαντίστοιχα «διατηρητέο ιστορικόν μνημείο», «ιστορικό τόπο» και «αρχαιολογικόν χώρον». … Continue reading“Tο Κολοκοτρωνέϊκο τραπέζι : Δημόσια Πρόταση για την ιστοσελίδα του δήμου μας”

by Γιάννης ΚουρόγιωργαςOctober 20, 2022

The Kolokotroneiko dinner: Public Proposal for the website of our municipality

The Karytsiotis School (Archaeological Museum of Astros), the neighboring “Sacred Space” of the Second National Assembly of the Greeks, Karytsiotis Square in Astros and Koutri in Agiannis are undoubtedly the most important landmarks of Kynouria and our homeland. The sites have been declared by the Ministries of Education and Culture respectively as “preservable historical monument”, … Continue reading“The Kolokotroneiko dinner: Public Proposal for the website of our municipality”

by Γιάννης ΚουρόγιωργαςOctober 20, 2022

Η πλατεία Καρυτσιώτη : Δημόσια Πρόταση για την ιστοσελίδα του δήμου μας

Ο μεγάλος ευεργέτης μας Δημήτριος Καρυτσιώτης <1741-1819> γεννήθηκε στον Άγιο Ιωάννη <Αγιάννη > και κατά την Αγιαννίτικη παράδοση, έφυγε “με το ένα τσαρούχι”.Το 1798 έχτισε την μεγαλοπρεπή και “καλλιμάρμαρο” Σχολή Καρυτσιώτη στον λόφο Κουτρί στον Αγιάννη στην οποία φοιτούσαν νέοι από ολόκληρη την ηπειρωτική Ελλάδα και τα νησιά μας και το 1805 έχτισε στο Άστρος … Continue reading“Η πλατεία Καρυτσιώτη : Δημόσια Πρόταση για την ιστοσελίδα του δήμου μας”

by Γιάννης ΚουρόγιωργαςOctober 20, 2022

Karytsiotis Square: Public Proposal for our municipality’s website

Our great benefactor Dimitrios Karytsiotis <1741-1819> was born in Agios Ioannis <Agianni> and according to the Agianni tradition, he left “with one tsarouhi”. In 1798 he built the magnificent and “marble” Karytsiotis School on Koutri hill in Agianni in which young people from all over mainland Greece and our islands studied there and in 1805 … Continue reading“Karytsiotis Square: Public Proposal for our municipality’s website”

by Γιάννης ΚουρόγιωργαςOctober 20, 2022

«Eίναι αδιανόητο στη ιστοσελίδα ενός δήμου να μην υπάρχει σελίδα για την πρωτεύουσα του δήμου με ένα μικρό κείμενοσυγκεκριμένα για  το Άστρος, και να υπάρχουν σελίδες που γίνονται σύνδεσμοι  για 11 άλλα  χωριά του δήμου, αυτό είναι παγκόσμιο ρεκόρ ερασιτεχισμού, στενοκεφαλιάς και στραβομάρας.»

Αυτή η στενοκεφαλιά είναι παγκόσμιο ρεκόρ Γκίνες . Δεν υπάρχει άλλη ιστοσελιδα δήμου στον πλανήτη γη που  δεν έχει  μια σελίδα για την πρωτεύουσα του δήμου.Αυτό γίνεται διαχρονικά χωρίς ντροπη μόνο στο δήμο μας.

Έχει μαλλιάσει η γλώσσα μας … και δεν ντρεπόμαστε….να το θυμίζουμε.Δείτε τον σύνδεσμο.

Η πρωτεύουσα του δήμου μας , το  ιστορικό Άστρος, απουσιάζει διαχρονικά χωρίς ντροπή από την ιστοσελίδα του δήμου μας .

Σχεδόν πριν τρία χρόνια ( Ιανουάριος 2020) κάναμε το κόπο να καταγράψουμε λεπτομερέστερα τα μικρά και μεγάλα λάθη της ιστοσελίδας του δήμου μας, για να βοηθήσουμε τους αρμόδιους της ιστοσελίδας να κάνουν τα αυτονόητα και  τις απαραίτητες διορθώσεις για μια καλύτερη προβολή του τόπου μας. Η περιβόητη ανάπτυξη δεν θα έρθει μόνη της, αν δεν…

by Γιάννης ΚουρόγιωργαςJanuary 11, 2023

Φαίνεται έκδηλος ο σεβασμός και ο θαυμασμός μας στα μνημεία και στη ιστορία μας, όταν πριν 56 χρόνια προσκυνούσαμε τον “Ιερό Χώρο” της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων. Αυτός ο χώρος είναι δικός μας , ανήκει στη τοπική κοινωνία ,την αφορά άμεσα  και θα τον προβάλλουμε όσο μπορούμε καλύτερα και στην ιστοσελιδα τους δήμου μας.

Οι πληρεξούσιοι της Εθνοσυνέλευσης  και  ο Κολοκοτρώνης    τίμησαν με την διακύρηξη το μεγάλο  εθνικό ευεργέτη μας Δημήτριο Καρυτσιώτη με το καλύτερο τρόπο για τις μεγάλες  και ανυπολόγιστες συνεισφορές του στο Ελληνικό Έθνος.  «Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου Καρυτσιώτου», λέει η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης.

Το άρθρο έχει δημοσιευτεί στους συνεργάτες μας Astros Kynouria News  – 31 Ιανουαρίου, 2023

Πηγές

Αρχαιολογικοί χώροι – Ιστορία & Αξιοθέατα Άστρους Αρχεία – Κοινότητα Άστρους (koinotita-astrous.gr)

Αξιοθέατα Αγιάννη Αρχεία – Κοινότητα Άστρους (koinotitaastrous.gr)

Το μέγαρο « ΑΣΤΡΟΣ» στη Τεργέστη  και το πάθος  του  εθνικού ευεργέτη μας Δημητρίου Καρυτσιώτη για «γράμματα» και μόρφωση .

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

Πίσω στην Αρχική σελίδα

astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή.

astrosgr.com/en Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

Άστρος και Παράλιο Άστρος: Συνοπτική ιστορία  και Xρονολογική σειρά σημαντικών γεγονότων

Το Άστρος και ο Αγιάννης Άστρους

Το Κάστρο Εστέλλα (Άστρους )  βρίσκεται  στο Ξεροκάμπι  στον Αγιάννη  και δεν είναι το Κάστρο Παραλίου Άστρος .

Το κάστρο Εστέλλα  στον Αγιάννη έχτισε  το 1256 ο Γουλιέλμος Βιλλαρδουίνος προς υποταγήν των ανυπότακτων γειτόνων Τσακώνων στη  Σίταινα , Καστάνιτσα και Πραστό, εκεί που ήταν οι Τσάκωνες , «επάνω εις τα όρη »  suso en law montanyas ,   όπως αναφέρεται στο Χρονικό του Μορέως. Οι διακεκριμένοι ιστορικοί μελετητές Νίκος Βέης , Σπ. Λάμπρος , Κ.Ρωμαίος , Ε. ΚαρποδίνηςΑδαμ. Αδαμαντίου ,Αναστάσιος Ι. Μπάλλας, και άλλοι τοποθέτησαν πειστικά το κάστρο Εστέλλα του Αραγωνικού Χρονικού του Μορέως , στο Ξεροκάμπι ανάμεσα στα χωριά Άγιος Ιωάννης και Άγιος Πέτρος  

Αναστάσιος Ι. Μπάλλας  Άστρος   ( σ.209-210  Κάστρο Άστρους  ) « Πρώτος το αναφέρει ο Leake  Travels II σ.486  γράφοντας πως δύο μίλλια πάνω από τα Αγιαννίτικα καλύβια , στον καλλιεργημένο κάμπο του Ξηροκαμπιού υπάρχει ένα φρούριο Ελληνικό».  «Τείχη της ακρόπολης  του Άστρους»  (Κάστρο Eστέλλα στον Αγιάννη), «Kεντρικός πύργος Άστρους» (Κάστρο Εστέλλα στον Αγιάννη)

Ο Νίκος Βέης  (1883; – 1958) ήταν  Βυζαντινολόγος ιστορικός  και νεοελληνιστής, καθηγητής Πανεπιστημίου και Ακαδημαϊκός.

“ Και δη εν τη αραγωνιακή παραλλαγή του Χρονικού του Μωρέως αναφέρεται ότι ο πρίγκιψ του Μωρέως Γουλιέλμος Βιλλαρδουίνος προς ευκολωτέραν υποταγήν  των Τσακώνων έκτισε , τω 1256, το κάστρον, όπερ καλείται la Estella” Παραθέτω…. Et le princep por  mellor senyorear los fizo alli un castiello suso en las montanyas, el qual se clama la Estella (σ.93»……«Όθεν το castiello  la Estella (=Άστρος) πρέπει να αναζητήσωμε στα ενδότερα της Κυνουρίας « suso en las montanyas”.

«Και όντως το Άστρος και κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους ήτο διμερές…  Και ακριβώς επί μεμονωμένου βουνού άνωθεν του Αγίου Ιωάννου (=Επάνω Άστρους) κείται … το Κάστρο τη Ωριάς …Κατά την εμήν γνώμην μετά τας ανωτέρω εξηγήσεις πιθανώτατα δυνάμεθα να ταυτίσωμεν το Κάστρο της Ωριάς του Πάρνωνος προς το Estella =Άστρος.(σελ 99-100).

«Από το Φρατζή,έκδοση Βόννης σ.159…..Και κατά αρχάς του θέρους του ς@μγ (=1435).… αί είσιν αι κάτω γεγραμμέναι χώραι και πόλεις και κώμαι, Άστρον,άγιος Πέτρος, Άγιος Ιωάννης, Πλαταμόνας (Σημερ.Πλάτανος),Μελίγον (σημρ. Μελιγού),Προάστειον (σημερ,Πραστός) ,Λεωνίδας (σημερ.Λεωνίδιον), Κυπαρισσία (σημερ.Κυπαρίσσι) ,Ρέοντας και Σίτανας (σημερ.Σίταινας)…Βλ.Σ.Λάμπρου,Μικταί Σελίδες , Αθήναι 1905 σ.416-419 και Φ.Κοκκουλέ, Αθηνά 39 (1927) σ.122»

Το 1435 ο Φρατζής αναφέρει (έκδοση Βόννης σ.159) ¨Αστρον ,Άγιο  Ιωάννη  και τα άλλα μικρα χωριά που τότε υπήρχαν , αλλά δεν αναφέρει Παράλιο Άστρος η ας πούμε τα Αγιαννίτικα Καλύβια ,όπως ισχυρίζονται μερικοί ήταν το όνομα του Άστρους, γιατί  το 1453 δεν υπήρχε το Παράλιο Άστρος και τότε αναμφισβήτητα υπήρχε στο κάμπο της Θυρέας ο οικισμός Άστρος, όπως  σωστά αναφέρεται από τον Φρατζή.Έχει μεγάλη σημασία ποιά χωριά αναφέρει ο Φρατζής για το 1435, αυτά που τότε υπήρχαν. Σχετικά ότι το Παραλιο Άστρος δεν υπήρχε το 1435 επιβεβαιώνεται από  τον καθηγητή Παναγιώτη Φάκλαρη, που αναφέρει για το Παράλιο Άστρος , «το 1806 …δεν υπήρχε χωριό στο νησί τότε, παρά μόνον τρία σπίτια…. η δημιουργία του νέου αυτού χωριού συντελέστηκε από το 1828 έως το 1833. Τότε χτίστηκαν και τα πρώτα σπίτια.» Καί επισης σωστά δεν αναφέρεται από το Φρατζή  αφού δεν υπήρχε.  Η αναφορά του καθηγητή Φάκλαρη επιβεβαιώνεται από την ιστορική αλήθεια ότι το Παράλιο Άστρος έχτισε ο Οικιστής Παραλίου Άστρους στρατηγός Άκουρος και ότι το καινούργιο χωριό Παράλιο Άστρος εντάχθηκε στο δήμο Θυρέας το 1845 και όχι το 1835 που έγινε ο δήμος Θυρέας,γιατί ακόμα το 1835 δεν είχε τελειώσει ο οικισμός.

Πολλοί διακεκριμένοι ακαδημαϊκοί, ιστορικοί αναφέρουν.

  • Ν.Βέης «ο Άγιος Ιωάννης κατ αρχάς είχεν υπόστασιν σαν θερινή κατοικία των Αστρινών καλουμένη και (επάνω) Άστρος και Αγιάννης Άστρους
  • Πουκεβίλ ,“Η έδρα της Κυβερνήσεως μεταφερθή εις Άγιον Ιωάννην του Άστρους εν Κυνουρία
  • Κόκκινος, «Η κυβέρνησις … απεφάσισε μετά τη βουλής  να μεταφέρουν την έδραν των από το Άγιον Ιωάννην του Άστρους  εις  Καστρί Ερμιονίδας
  • Ο Γ. Τερτσέτης αναφέρει «συνέτρωγαν ο Δημήτριος Υψηλάντης και ο Κολοκοτρώνης εις τους ίσκιους των δένδρων του Άστρους».
  • Ο Φωτάκος αναφέρεi μετά από το τραπέζι : «Από το Άστρος επεράσαμεν εις τον Άγιον Ιωάννην..»
  • Ο Δημήτριος Καρυτσιώτης έφυγε από την Καρύτσα του Αγιάννη  15 χρονών  και ονόμασε το κτήριο στην Τεργέστη «ΑΣΤΡΟΣ», που θυμότανε καλά  από το 1756 .

ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ από όλα  είναι το ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΙΝ 200 ΧΡΟΝΙΑ ,Η «Διακήρυξη της Β΄ των Ελλήνων Συνελεύσεως» και διαχρονικά  το Ελληνικό κράτος

H «Διακήρυξη της Β΄ των Ελλήνων Συνελεύσεως» που είναι ένα συνταγματικό κείμενο αναφέρει. «Ήδη δε μετά δεκαέξ μήνας Δευτέραν να συγκροτήση εν Άστρει συνέλευσιν ….»  «Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου του Καρυτσιώτου»,  

  • Με την πρώτη διοικητική διαίρεση του ελληνικού κράτους το 1835, το Άστρος εντάχθηκε στον Δήμο Θυρέας με έδρα τον οικισμό Άγιος Ιωάννης (ΦΕΚ 16Α – 24/05/1835). 
  • Από το 1841 έως το 1912, το Άστρος ήταν η χειμερινή έδρα του Δήμου Θυρέας , ο Αγιάννης ήταν η θερινή έδρα {ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841) ..
  • Από το 1912 ο οικισμός αποτέλεσε έδρα κοινότητας Άστρους η οποία εξελίχθηκε στο Δήμο Άστρους το 1985 (ΦΕΚ 99Α – 28/05/1985)( Για ιστορικούς λόγους έγινε δήμος). 
  • Από το 1998 το Άστρος αποτελεί έδρα του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας (ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997) ..

Παράλιο Άστρος

Διαχρονικά  το Ελληνικό κράτος από το 1845 αναγνωρίζει το οικισμό του Παραλίου Άστρους και το όνομα είναι αποδεκτό από την μεγάλη πλειοψηφία της τοπικής κοινωνίας .

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΟΙΚΙΣΜΩΝ  

Παράλιον Άστρος (Αρκαδίας)  ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845  Ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο Θυρέας

ΦΕΚ 252Α – 24/08/1912  Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Θυρέας και ορίζεται έδρα της κοινότητας Παραλίου Άστρους

Οι σφραγίδες της Κοινότητας του Παραλίου Άστρους , από τις αρχές του 20 αιώνα αρχικά, «ΚΟΙΝΟΤΗΣ ΠΑΡΑΛΙΑΣ ΑΣΤΡΟΥΣ» 1912 και αργότερα «ΚΟΙΝΟΤΗΣ ΠΑΡΑΛΙΟΥ ΑΣΤΡΟΥΣ» 1932.

Στον εκλογικό κατάλογο του 1871 της «Κοινοτ. Παραλίου ‘Aστρους» αναφέρεται πρώτος  ο Αγιαννίτης  Αναστάσιος Πάσχος του Ιωάννου κτηματίας .

Συνοπτικά,  ο καθηγητής  αρχαιολογίας Παναγιώτης Φάκλαρης, από την ομιλία του για την Χερσόνησο  Άστρους, αναφέρει  πειστικά τις ιστορικές αλήθειες για το Παράλιο Άστρος  .

  •  Δεν υπήρχε νησί στην Χερσόνησο Άστρους  μετά  το 500  π.χ, ,αλλά υπήρχε νωρήτερα.
  •   δεν είναι «το κάστρο Εστέλλα» (Άστρος)  που αναφέρεται στο Αραγωνικό  Χρονικό του Μορέως  που έχτισε ο Γουλιέλμος Βιλαρδουίνος το 1256 ,αλλά χτίστηκε αργότερα.Τό ίδιο αναφέρουν και αλλοι ιστορικοί και ακαδημαϊκοί  χτίστηκε αργότερα από το 1256.
  • Σύμφωνα με το καθηγητή  το Κάστρο Παραλίου Άστρους  «χτίστηκε στις αρχές του 15ον αιώνα 1400-1410  …οι Ενετοί κατέχουν την χερσόνησο Άστρους  στην οποία έχτισαν  ένα μικρό κάστρο που αναφέρεται σε πηγή του 1407 με το όνομα Stella   δηλ.  Αστέρι, βλέπετε ένα χάρτη Ενετικό  που το έχει σαν νησάκι κει πέρα  και λέει  Stella»
  • Ο καθηγητής γνωρίζει ότι οι χάρτες της εποχής περιέχουν μεγάλες ανακρίβειες με τον τρόπο και τις πληροφορίες που υπήρχαν τον μεσαίωνα, όλοι αντέγραφαν ότι εβρισκαν και επίσης αντέγραφαν και τα πολλά  ίδια λάθη  και επισημαίνει.. «Δεν υπάρχει  νησί στην Χερσόνησο Άστρους  μετά  το 500  π.χ ,αλλά υπήρχε νωρήτερα».
  • «Το 1806 …δεν υπήρχε χωριό στο νησί τότε, παρά μόνον τρία σπίτια, και μερικές αποθήκες και μία μεγάλη δεξαμενή, η «παλιόστερνα» που τροφοδοτούσε με νερό τα πλοία»
  • «Ο Ζαφειρόπουλος … αποφάσισε να ιδρύσει στην χερσόνησο του Άστρους ένα νέο χωριό»«Η δημιουργία του νέου αυτού χωριού συντελέστηκε από το 1828 έως το 1833. Τότε χτίστηκαν και τα πρώτα σπίτια.»
  • Ο οικισμός το 1845 «επισήμως ονομάζεται Παράλιο Άστρος».

Οι   Ζαφειρόπουλοι το 1835,που συστάθηκε  ο δημος Θυρέας, αν και έιχαν σημαντικη επιβολή και στο βασιλιά Όθωνα, δεν κατάφεραν να εντάξουν το Παράλιο Άστρος στο δήμο Θυρέας, γιατί πιθανόν τότε  δεν είχε τελειώσει ο οικισμός .Το Ελληνικό κράτος έκρινε  τότε δεν υπήρχαν τα κατάλληλα κριτήρια.

Ο Πάνος Ζαφειρόπουλος   βοήθησε να ενταχθεί το 1845  το καινούργιο χωριό Παράλιο Άστρος  στον  υπάρχοντα δήμο Θυρέας, ενώ πριν δέκα χρόνια το 1835 το Άστρος και άλλα χωριά  είχαν ενταχθεί στο δήμο Θυρέας  και  από το 1841 το Άστρος  ήταν η  έδρα του δήμου Θυρέας

Οι Παραλιώτες  ετίμησαν  τον Πάνο Ζαφειρόπουλο η  Άκουρο με άγαλμα στην κεντρική πλατεία, «ΟΙΚΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΙΟΥ ΑΣΤΡΟΥΣ” 

Πριν το 1806 στη τοποθεσία  που βρίσκεται σήμερα  το Παράλιο Άστρος υπήρχαν  τρία σπίτια με την «παλιόστερνα» και για πολλά χρόνια υπήρχε το λιμάνι , αρχικά στον Ατσίγγανο και αργότερα εκεί που είναι σήμερα.

Η περιοχή  γύρω από το λιμάνι ονομαζόταν «Σκάλα του Άστρους»  και από το 1845 «επίσημα Παράλιο Άστρος».

Ο κάμπος της Θυρέας  γενικά και το «νησί» ονομαζόταν επίσης Χερσόνησος Άστρους .Το όνομα  στην ευρύτερη περιοχή επικράτησε από τον μαγαλύτερο οικισμό Άστρος στο κάμπο της Θυρέας, που υπήρχε για πολλούς αιώνες νωρήτερα μαζί με  άλλους οικισμούς.  Στο Άστρος  υπήρχαν τα «αρχοντικά» των προεστών , που υπάρχουν μερικά και σήμερα , και τα «καλύβια» που διέμεναν τον χειμώνα οι Αγιαννίτες και  μεγάλωσε μετά το 1805  αναμφισβήτητα από την επίδραση της Σχολής Καρυτσιώτη. Η πρώτη επίσημη αναφορά της πόλης με το όνομα «Άστρος» συναντάται σε χρυσόβουλο του έτους 1293 του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β’ Παλαιολόγου . Η πρώτη όμως αναφορά   με το όνομα «Άστρον» απαντά στο Γεωγράφο Κλαύδιο Πτολεμαίο (2ος αι. μ.Χ.).

Επίλογος

Διακεκριμένοι ιστορικοί και ακαδημαϊκοί τεκμηριωμένα  και επιστημονικά έχουν λεπτομερέστατα καταγράψει την μακρόχρονο ιστορία της Θυρεάτιδας Γης.

Η Θυρεάτιδα Γη η ο κάμπος της Θυρέας προοδεύει και δέχεται φιλόχενα πολλούς μόνιμους  που διαλέγουν τον τόπο μας για την δική τους μόνιμη εγκτάσταση, πολλοί μάλιστα δικαιολογημένα  γίνονται «Αστρεινότεροι»  των Αστρεινών .

Δυστυχώς υπάρχουν και μερικοί, που χωρίς  να καταθέτουν μια συγκεκριμένη πρόταση διαμαρτύρονται ατεκμήριωτα  με «μισές αλήθειες»  και μύθους για τους δικούς του λόγους για το όνομα Άστρος. Καταλαβαίνουμε ότι το Παράλιο Άστρος  είναι επίσης στο κάμπο της Θυρέας και στην Χερσόνησο Άστρους.

Αλλά επίσης γνωρίζουμε  το Άστρος  τεκμηριωμένα και θεσμικά υπήρχε για πολλούς αιώνες νωρήτερα από το 1845,  που το «καινούργιο χωριό» Παράλιο Άστρος  χτίστηκε μετά το 1828  και εντάχθηκε στο δήμο της Θυρέας το 1845,  και  φυσικά  σίγουρα «τα άγρια δεν θα διώξουν τα ήμερα» .

Επίσης ας  θυμόμαστε τι μας έλεγε  ο Θουκυδίδης , «οι κάτοικοι είναι τα κράτη», δεν είναι τα κράτη  οι πόλεις και τα κάστρα. Φαίνεται το Άστρος άρχιζε από το ξεροκάμπι και το κάστρο Εστέλλας η της Ωριάς, που βρίσκεται κοντά σον Αγιάννη,  μέχρι το κάστρο του Παραλίου Άστρους  και ο πυρήνας του ήταν οι κάτοικοι του Αγιάννη και του σημερινού Άστρους  και σίγουρα συμφωνούσε με αυτά  ο οικιστής του Παραλίου Άστρους Αγιαννίτης στρατηγός  Άκουρος, που γνώριζε τον τόπο του καλύτερα από όλους μας.

Έχουμε αναφέρει  και άλλοτε. Πρέπει να βρουν την λύση που θέλουν και να προτείνουν κάτι δημόσια.  Ευχόμαστε να αποδεχθούν την πραγματικότητα τουλάχιστον διακόσιων χρόνων , από το 1823 ,1835, 1841 και 1845 ,η να αλλάξουν  σε ένα όνομα που τους αρέσει η να ενωθούν με το Άστρος σε μια κοινότητα. Για να ησυχάσουμε μόνιμα. Είναι σίγουρο δεν θα πάρουν κανενός το όνομα του, που έχει μια μακρόχρονη ιστορία, και έχουν αποτύχει νωρήτερα. Αυτό είναι αδύνατο και αδιανόητο. Είναι όνειρο καλοκαιριάτικης νύκτας , μεγάλο παραμύθι και γίνεται για τους δικούς τους λόγους ….στα «φυλλάδια»  και σε κουβεντούλες στα καφενεία.

Αυτοί που έχουν το πρόβλημα, «τα τοπόσημα»… και τα πονηρά και  ηθελημένα  δήθεν  «μικρά λαθάκια»…  , με την τεκμηριωμένη ιστορική αλήθεια, τα θεσμικά δεδομένα  τουλάχιστον διακοσίων χρόνων, με τα σημερινα δεδομένα και με την υπογραμμένη από τον Κολοκοτρώνη και τους πληρεξουσίους  διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης, που ξάστερα και βροντερα αναφέρει «Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου του Καρυτσιώτου»  , πρέπει να βρούν  μια εφικτή λύση στο δικό τους πρόβλημα ,που είναι για μια τρούπα στο νερό.

Δεν σβήνεται ούτε ξαναγράφεται η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης και το Χρονικο του Μορέως. Ούτε είναι διχαστικό να διαβάζουμε την διακήρυξη……Αντίθετα η τοπική κοινωνία γνωρίζει  καλά τι είναι τα ατεκμήριωτα «φυλλάδια» και τα «τοπόσημα».

Συνιστούμε  με όλο το θάρρος στους φίλους μας αναγνώστες, αν θέλουν να γνωρίζουν τις ιστορικές αλήθειες να μην διαβάζουν ατεκμήριωτα «φυλλάδια» και κείμενα στο διαδίκτυο , που σωστά τα αποκαλούν  «κίτρινο τύπο»,  και να διαβάζουν τεκμηριωμένα και επιστημονικά κείμενα .Εμείς δεν ασχολούμαστε , δεν διαβάζουμε και δεν  απαντούμε σε «φυλλάδια» και ατεκμήριωτες  «μισές αλήθειες».

 Η τοπική κοινωνία  γνωρίζει,  διαβάζει  την ιστορία μας (και την διακύρηξη της Εθνοσυνέλευσης ,που δεν εΊναι καθόλου διχαστικό να την διαβάζουμε ), τους περιφρονεί σιωπηρά  και ενδιαφέρεται για αυτά που μας ενώνουν.

Πριν από 2,500 χρόνια  ο  πρώτος επιστήμονας ιστορικός του κόσμου  Θουκυδίδης  αποκαλούσε τον τόπο μας  «Θυρέαν  …..  Θυρεᾶτις γῆ».

Ο ιστορικός Δήμος  Θυρέας έρχεται.

 ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ Ἱστορίαι (2.27.1-2)

[2.27.1] “Ἀνέστησαν δὲ καὶ Αἰγινήτας τῷ αὐτῷ θέρει τούτῳ ἐξ Αἰγίνης Ἀθηναῖοι, αὐτούς τε καὶ παῖδας καὶ γυναῖκας,…..2.27.2] ἐκπεσοῦσι δὲ τοῖς Αἰγινήταις οἱ Λακεδαιμόνιοι ἔδοσαν Θυρέαν οἰκεῖν καὶ τὴν γῆν νέμεσθαι, ….ἡ δὲ Θυρεᾶτις γῆ μεθορία τῆς Ἀργείας καὶ Λακωνικῆς ἐστίν, ἐπὶ θάλασσαν καθήκουσα. καὶ οἱ μὲν αὐτῶν ἐνταῦθα ᾤκησαν, οἱ δ᾽ ἐσπάρησαν κατὰ τὴν ἄλλην Ἑλλάδα”.

Το άρθρο έχει δημοσιευτεί στους συνεργάτες μας Astros Kynouria News  ftzivel – 29 Ιανουαρίου, 2023

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

Πηγές

  • Home – Κοινότητα Άστρους (koinotitaastrous.gr)
  • Νίκο Α. Βέη , Μνείαι  του Άστρους
  • Αναστάσιος Ι. Μπάλλας ,Πελοποννησιακά, Τόμος ΚΓ Εταιρείας Πελοποννησιακών Σπουδών,Βραβείο  της Ακαδημίας Αθηνών  (Άστρος   ( σ.209-210  )
  • Αρβανίτη Σμ., «Το κάστρο του Παραλίου Άστρους Κυνουρίας. Πρώτες παρατηρήσεις», Πρακτικά του Ζ΄ Διεθνούς Συνεδρίου Πελοποννησιακών Σπουδών (Πύργος- Γαστούνη-Αμαλιάδα, 11-17 Σεπτεμβρίου 2005), τ. Δ΄, Βυζάντιον-Συμπληρώματα,  Πελοποννησιακά, Παράρτημα 27 (2007), 385-410
  • Θυρεάτις Γη ( Ιστορία – Αρχαιολογία – Λαογραφία ) Ιωάννης Κουσκουνάς – Κυριάκος Χασαπογιάννης -Ιωάννης Κακαβούλιας. 1981
  • Διονύσιος Κόκκινος .  Η Ελληνική Επανάστασις[   H «Διακήρυξη της Β΄ των Ελλήνων Συνελεύσεως» σελ 475-476
  • Θανάση Π. Κωστάκη: Σύντομη γραμματική της Τσακώνικης Διαλέκτου (BT),1951

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

Πίσω στην Αρχική σελίδα

astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή.

astrosgr.com/en Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

Κάστρο Εστέλλα στον Άγιο Ιωάννη (Αγιάννη) Κυνουρίας

«Kεντρικός πύργος Άστρους» (Κάστρο Εστέλλα στον Αγιάννη)

Διακρίνεται παραπάνω ο κεντρικός πύργος του Κάστρου Εστέλλα (Άστρους) στον Αγιάννη .  Ο Άγιος Ιωάννης (Αγιάννης ) που ήταν το μητροπολιτικό κέντρο της Θυρέας για πολλού αιώνες πριν το 1821 , είχε  επίσης και την ονομασία  Άστρος,   Αγιάννης Άστρους, Επάνω Άστρος, Ορεινό Άστρος , Αγιαννίτικα Καλύβια. Ο Άγιος Ιωάννης ( Αγιάννης) Κυνουρίας ,ήταν η έδρα της Επαναστατικής Προσωρινής Διοίκησης – Κυβέρνησης  από τις 22 Αυγούστου έως την 1 Οκτωβρίου 1822.

Το μνημείο προστατεύεται από τον Αρχαιολογικό Νόμο 3028/2002.

Το κάστρο Εστέλλα  στον  Άγιο Ιωάννη (Αγιάννη) Κυνουρίας  στη θέση «Ξεροκάμπι» (2 χλμ), σε ένα απόκρημνο λόφο σαν μία «φυσική πυραμίδα», είναι επίσης γνωστό σαν το κάστρο Ωριάς,  έχτισε  το 1256 ο Γουλιέλμος Βιλλαρδουίνος προς υποταγήν των ανυπότακτων γειτόνων Τσακώνων στη  Σίταινα , Καστάνιτσα και Πραστό, εκεί που ήταν οι Τσάκωνες , «επάνω εις τα όρη »  suso en law montanyas ,   όπως αναφέρεται στο Χρονικό του Μορέως.

Οι διακεκριμένοι ιστορικοί μελετητές Νίκος Βέης , Σπ. Λάμπρος , Κ.Ρωμαίος ,Ε. Καρποδίνης. Αδαμ. Αδαμαντίου ,Αναστάσιος Ι. Μπάλλας  και άλλοι τοποθέτησαν πειστικά το κάστρο Εστέλλα του Αραγωνικού Χρονικού του Μορέως , στο Ξεροκάμπι ανάμεσα στα χωριά Άγιος Ιωάννης (Αγιάννης) και Άγιος Πέτρος,

Από το Καστρολόγο

Οπότε σήμερα θεωρείται δεδομένο ότι το κάστρο στο Ξεροκάμπι είναι το φράγκικο οχυρό που αναφέρεται στο Αραγωνικό Χρονικό του Μορέως ως  Estella   (μετάφραση της ελληνικής λέξης Άστρος). Το κάστρο αυτό έχει μείνει γνωστό και με το δημώδες όνομα «Κάστρο της Ωριάς», το οποίο απαντά και σε άλλα μέρη της Ελλάδας, συνδεόμενο με θρύλους γύρω από την κατάληψή του

Όπως αναφέρει ο Hopf, το 1423 το κάστρο βρίσκεται ακόμα στα χέρια των Ελλήνων. Αυτήν την εποχή ανήκει στον άρχοντα της Τσακωνιάς Λέοντα Μελισσηνό. Οι χωρογραφικοί πίνακες του Hopf το φέρουν να ανήκει το 1463 στους Ενετούς, ενώ το 1467 ανήκει πλέον στους Τούρκους. 

Από την εποχή αυτή το κάστρο της  Estella φαίνεται ότι εγκαταλείφθηκε, καθώς έπαψε να έχει στρατιωτική αξία για τους Οθωμανούς μετά την κατάληψή του. 

Το κάστρο Εστέλλα  στον Αγιάννη , διακρίνεται σαν μακρυνό αστέρι «επάνω εις τα όρη »  suso en law montanyas ,   όπως αναφέρεται στο Χρονικό του Μορέως. Στο βάθος ευθεία ο Αργολικός και στο κέντρο στο μικρό λόφο είναι το «νησί» που είναι το Κάστρο  Παραλίου Άστρους .

Από, Νίκο Α. Βέη , Μνείαι του Άστρους

“ Και δη εν τη αραγωνιακή παραλλαγή του Χρονικού του

Μωρέως αναφέρεται ότι ο πρίγκιψ του Μωρέως Γουλιέλμος Βιλλαρδουίνος προς ευκολωτέραν υποταγήν των Τσακώνων έκτισε , τω 1256, το κάστρον, όπερ καλείται la EstellaΠαραθέτω…. Et le princep por mellor senyorear los fizo alli un castiello suso en las montanyas, el qual se clama la Estella (σ.93» «Όθεν το castiello la Estella (=Άστρος) πρέπει να αναζητήσωμε στα ενδότερα της Κυνουρίας « suso en las montanyas”,

«Και όντως το Άστρος και κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους ήτο διμερές…οι κατοικούντες τα λεγόμενα Καλύβια Άστρους (είτε Αγιαννίτικα) αναγκάζονται ένεκεν των ελωδών πυρετών ν’αναβαίνωσιν εις το Άγιον Ιωάννη. … ο Άγιος Ιωάννης κατ αρχάς είχεν υπόστασιν σαν θερινή κατοικία των Αστρινών καλουμένη και (επάνω) Άστρος και Αγιάννης Άστρους,έπειτα δε κατέστη και αυτοτελές χωρίον ,ότε μετά την Άλωσιν της Βασιλευούσης …Και ακριβώς επί μεμονωμένου βουνού άνωθεν του Αγίου Ιωάννου (=Επάνω Άστρους) κείται … το Κάστρο τη Ωριάς …Κατά την εμήν γνώμην μετά τας ανωτέρω εξηγήσεις πιθανώτατα δυνάμεθα να ταυτίσωμεν το Κάστρο της Ωριάς του Πάρνωνος προς το Estella =Άστρος.(σελ 99-100)

«Τείχη της ακρόπολης  του Άστρους» (Κάστρο Εστέλλα στον Αγιάννη)

Αναστάσιος Ι. Μπάλλας,Πελοποννησιακά, Τόμος ΚΓ Εταιρείας Πελοποννησιακών Σπουδών,Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών Άστρος ( σ.209-210 Κάστρο Άστρους )

Άστρος   ( σ.209-210  Κάστρο Άστρους  )

«Η σημαντικη αυτή οχύρωση είναι η Εστέλλα του Αραγωνικού Χρονικού το κάστρο έχτισε  ο Βιλλαρδουίνος στο βόρειο άκρο του Πάρνωνα. Ειναι επίσης άλλο ένα από τα πολλά κάστρα της Ωριάς,Έχει περιγραφεί επαρκώς από τον  Antoine  Bon και τον Πέππα»

«Γνωρίζουμε ότι μετά την κατάκτηση της Μονεμβασίας ο Βιλλαρδουίνος  έχτισε ένα κάστρο το 1256 πάνω στα βουνά  για να ελέγχη τους Τσάκωνες. Η σχετική αναφορά στο «Βιβλίο των Άθλων» έχει ως εξής. Et le princep por  mellor fenyorear los fizo alli un castiello suso en las montagnas, el qual se clama la Estella (Libro σ.49»

«Πρώτος το αναφέρει  ο Leake  Travels II σ.486  γράφοντας πως δύο μίλλια πάνω από τα Αγιαννίτικα καλύβια , στον καλλιεργημένο κάμπο του Ξηροκαμπιού υπάρχει ένα φρούριο Ελληνικό». .

Από

Εστέλλα, κάστρο – mobileContent – eCastles (culture.gr)

Σήμερα, το ορεινό αυτό κάστρο θεωρείται ότι είναι το οχυρό που αναφέρεται στο Αραγωνικό Χρονικό ως Estella ((μετάφραση της ελληνικής λέξης Άστρος) και έχει μείνει γνωστό με το δημώδες όνομα Κάστρο της Ωριάς, το οποίο απαντά και σε άλλα μέρη της Ελλάδας, λόγω της λαϊκής παράδοσης σχετικά με την κατάληψή του.

Το κάστρο της Estella ανήκε στο μεσαιωνικό δρόγγο του Δραγαλέβου (Δραγαλεβός, Γαρδαλεβός, Δραγάλιγος και Δραγαλιβός), ο οποίος καταλάμβανε την ευρύτερη περιοχή γύρω από το Άστρος και αποτελούσε το βορειότερο τμήμα της σημερινής Κυνουρίας.

Οι διακεκριμένοι ακαδημαϊκοί , ιστορικοι και οι  διακεκριμένοι καστρολόγοι  συμφωνούν  πειστικά και κατηγορηματικά, το Κάστρο Εστέλλα (Άστρους )  βρίσκεται στον Άγιο Ιωάννη (Αγιάννη) Κυνουρίας, στην τοποθεσία Ξεροκάμπι(2 χλμ)  .

Κάστρο Παραλίου Άστρους

Το Κάστρο Παραλίου Άστρους δεν είναι το κάστρο Εστέλλα, που αναφέρεται στο Αραγωνικό Χρονικό του Μορέως ως Estella  το  έχτισε το 1256 ο Γουλιέλμος Βιλλεαρδουίνος, αλλά σύμφωνα με πολλούς ιστορικούς και ακαδημαϊκούς χτίστηκε αργότερα.

Αρβανίτη Σμ., «Το κάστρο του Παραλίου Άστρους Κυνουρίας.

«H ύπαρξη κάστρου στην  ίδια θέση ,από την Βυζαντινή περίοδο η την Ενετοκρατία ,δεν επιβεβαιώνεται ως τώρα  απο οικοδομικά λέιψανα.»

«Σύμφωνα με τα όσα αναφέρθηκαν, με επιφύλαξη, μπορούν να διακριθούν δύο οικοδομικές φάσεις . Στη πρώτη ανήκουν ο εξωτερικός οχυρωματικος περίβολος  Συνεπώς εντάσσεται στην οικοδομική δραστηριότητα είτε κατά το διάστημα της Β’Ενεκοκρατίας στην Πελοπόννησο (1689-1715) και στα οχυρωμτικά έργα που κατασκεύασαν οι Οθωμανοί στην περιοχή για να αντιμετωπίσουν κυρίως τοπικά κινήματα είτε της Β’ Τουρκοκρατίας μετά το 1715… Στη δεύτερη οικοδομική φάση ανήκουν ο εσωτερικός περίβολος …..Είναι η περίοδος της οικοδομικής δραστηριότητας των Ζαφειρόπουλων από το Νοέμβεριο 1824 έως τον Αύγουστο το 1825.

Παναγιώτης Φάκλαρης ,από την ομιλία του για την Χερσόνησο Άστρους

Σύμφωνα με το καθηγητή χτίστηκε   αργότερα από το 1256. Ο καθηγητής αναφέρει ,  «στις αρχές του 15ον αιώνα 1400-1410  …οι Ενετοί κατέχουν την χερσόνησο Άστρους  στην οποία έχτισαν  ένα μικρό κάστρο που αναφέρεται σε πηγή του 1407 με το όνομα Stella   δηλ.  Αστέρι, βλέπετε ένα χάρτη Ενετικό που το έχει σαν νησάκι κει πέρα  και λέει   Stella»

Ο καθηγητής γνωρίζει ότι οι χάρτες της εποχής περιέχουν μεγάλες ανακρίβειες με τον τρόπο και τις πληροφορίες που υπήρχαν τον μεσαίωνα, όλοι αντέγραφαν ότι εβρισκαν και επίσης αντέγραφαν και τα πολλά  ίδια λάθη και επισημαίνει.. «Δεν υπάρχει  νησί στην Χερσόνησο Άστρους  μετά  το 500  π.χ ,αλλά υπήρχε νωρήτερα».

Από, Καστρολογος, Κάστρα της Ελλάδας

Κάστρο Παράλιου Άστρους – Ελληνικά Κάστρα – Kastra.eu

Σήμερα, για διαφόρους λόγους, θεωρείται σίγουρα ότι το το κάστρο στο Παράλιο Άστρος δεν έχει σχέση ούτε με το Estella ούτε με το Astritzi.


Ιστορία

Υπάρχει μια θεωρία ότι στη θέση του κάστρου του Παράλιου Άστρους προϋπήρχε Βυζαντινό φρούριο. Όμως αυτή η υπόθεση δεν μπορεί να επαληθευτεί, καθώς δεν υποστηρίζεται από ευρήματα ή από ιστορικές πηγές.

Στο κάστρο διακρίνονται δύο οικοδομικές φάσεις: Η πρώτη φάση αφορά την περίοδο μεταξύ του 17ου αι. και του τέλους του 18ου αι. Ίσως μάλιστα να σχετίζεται με το τέλος της Β’ Ενετοκρατίας και την ανακατάληψη του Μοριά το 1715 από τους Οθωμανούς. (Εκείνη την εποχή οι Οθωμανοί οχύρωσαν κάποιες θέσεις για να εδραιώσουν την παρουσία τους στην περιοχή φοβούμενοι τους Τσάκωνες αλλά και την επιστροφή των Ενετών.)

Η δεύτερη κατασκευαστική περίοδος εντοπίζεται από το 1824 και 1825, όταν το κάστρο ανήκε στους τρεις αδερφούς Ζαφειρόπουλους οι οποίοι ήταν πλούσιοι έμποροι από το εξωτερικό και μυημένοι στη Φιλική Εταιρεία.

Παράλιο Άστρος – mobileContent – eCastles (culture.gr)

Η ταύτιση της θέσης Άστρος και του κάστρου της, καθώς και ο συσχετισμός τους με τις ονομασίες Αστρίτσι και Estella [=Άστρος (ελλ.)] δημιούργησε σύγχυση στους ιστορικούς και χαρτογράφους του παρελθόντος, αλλά και σε νεώτερους ερευνητές.

Το κάστρο στο παράλιο Άστρος συγχεόταν κυρίως με το κάστρο Estella, το οποίο σύμφωνα με το Αραγωνικό Χρονικό ανεγέρθηκε το 1256 από τον Γουλιέλμο Βιλλεαρδουίνο για τον έλεγχο των ατίθασων Τσακώνων. Ωστόσο, το κάστρο Estella έχει πλέον ταυτιστεί με το οχυρό στο Ξεροκαστέλλι στην ορεινή ενδοχώρα της βορειοανατολικής Κυνουρίας.

Έχει υποστηριχθεί ότι στη θέση του κάστρου του Παράλιου Άστρους είχε προηγηθεί μεσαιωνικό κάστρο, υπόθεση που λόγω απουσίας επαρκών στοιχείων δεν γίνεται να επιβεβαιωθεί. Η μελέτη των καταλοίπων του κάστρου επιτρέπει τη διάκριση δυο οικοδομικών φάσεων. Η πρώτη φάση αφορά στην περίοδο μεταξύ του 17ου αι. και του τέλους του 18ου αι…. Η δεύτερη οικοδομική περίοδος εντοπίζεται από το 1824 και 1825,

Η αναμφισβήτητα τεκμηριώμενη ιστορική  αλήθεια   είναι το Κάστρο Εστέλλα (Άστρους) βρίσκεται στον  Άγιο Ιωάννη (Αγιάννη) Κυνουρίας  στη θέση «Ξεροκάμπι» (2 χλμ).

Τα κείμενα παραπάνω είναι διασταυρωμένες ιστορικές αλήθειες με μεγάλη βιβλιογραφία , όπως πρέπει να γράφεται η ιστορία. Παραθέτουμε παρακάτω  ενδεικτικά την σχετική βιβλιογραφία από μερικά  κείμενα  ,όχι από όλα ,και τις πηγές μας.( π.χ σε ενα κείμενο από τα παραπάνω  μετρήσαμε  32 βιβλία η άρθρα).

Αντίθετα ο μεγάλος μύθος και τα παραμύθια για κουβεντούλες στα καφενεία είναι τα ατεκμηρίωτα κείμενα , χωρίς στοιχειώδη βιβλιογραφία.

Στην ψηφιακή εποχή μας υπάρχουν πολλοί  που αντιγράφουν ,χωρίς να διασταυρώνουν, ότι βρουν μπροστά τους,  και «ξαναφράφουν την ιστορία» χωρίς βιβλιογραφία, όπως τους καπνίσει, για να την ξανά αντιγράψουν και άλλοι αργότερα που  χωρίς να διασταυρώνουν τι διαβάζουν , αναφέρονται στα προηγούμενα ατεκμήριωτα κείμενα .Τα ατεκμήριωτα αυτά κείμενα ,  είναι αυτά που λέμε  τα μεγάλα  παραμύθια , οι μισές αλήθειες  και τα ψέμματα..

Πηγές

Οι  δύο φωτογραφίες  για το Κάστρο Εστέλλα ,  που αναφέρεται  «Κεντρικός πύργος Άστρους»  και  «Τείχη της ακρόπολης  του Άστρους»  είναι   Από το Αναστάσιος Ι. Μπάλλας ,Πελοποννησιακά, Τόμος ΚΓ Εταιρείας Πελοποννησιακών Σπουδών,Βραβείο  της Ακαδημίας Αθηνών. Οι  άλλες δύο  φωτογραφίες από το φίλο και γείτονα μας στη παλιά “μητρόπολη του Αγιάννη Σουληνάρι” Θόδωρο Μαγκλή .

Αρβανίτη Σμ., «Το κάστρο του Παραλίου Άστρους Κυνουρίας».

Ιωάννη Μ. Αρβανίτη – Από τις Πηγές του Λαού μας, τόμος A,Β, Αθήνα 1988

Νίκο Α. Βέη , Μνείαι  του Άστρους Το τοπωνυμικό «Άρια»

Αναστάσιος Ι. Μπάλλας ,Πελοποννησιακά, Τόμος ΚΓ Εταιρείας Πελοποννησιακών Σπουδών,Βραβείο  της Ακαδημίας Αθηνών  (Άστρος   ( σ.209-210  )

Ι. Κακαβούλια, Ι. Κουσκουνά, Κ. Χασαπογιάννη –Θυρεάτις Γη, Αθήνα 1981

Εστέλλα, κάστρο – mobileContent – eCastles (culture.gr)

Κάστρο Εστέλλα – Ελληνικά Κάστρα – Kastra.eu

Παράλιο Άστρος – mobileContent – eCastles (culture.gr)

Κάστρο Παράλιου Άστρους – Ελληνικά Κάστρα – Kastra.eu

Τα κάστρα μας : Κάστρο Εστέλλα ( στον Αγιάννη ) και Κάστρο Παραλίου Άστρους – astrosgr.com

Βιβλιογραφία

Αρβανίτη Σμ., «Το κάστρο του Παραλίου Άστρους Κυνουρίας. Πρώτες παρατηρήσεις», Πρακτικά του Ζ΄ Διεθνούς Συνεδρίου Πελοποννησιακών Σπουδών (Πύργος- Γαστούνη-Αμαλιάδα, 11-17 Σεπτεμβρίου 2005), τ. Δ΄, Βυζάντιον-Συμπληρώματα, Πελοποννησιακά, Παράρτημα 27 (2007), 385-410

Ιωάννη Μ. Αρβανίτη – Από τις Πηγές του Λαού μας, τόμος A,Β, Αθήνα 1988

Ι. Κακαβούλια, Ι. Κουσκουνά, Κ. Χασαπογιάννη –Θυρεάτις Γη, Αθήνα 1981

Καρποδίνη Ε., Κάστρα της Πελοποννήσου, Αθήνα 1993, 242-243

Κουσκουνάς Ι., «Η Χερσόνησος του Παράλιου Άστρους», Θυρεάτις Γη (Ιστορία – Αρχαιολογία – Λαογραφία), Κουσκουνάς Ι. – Χασαπογιάννης Κ. – Κακαβούλιας Ι. (επιμ.), 1981, 121-123

Κουσκουνάς Ι., «Η ίδρυση του φρουρίου ¨Άστρους¨», Θυρεάτις Γη (Ιστορία – Αρχαιολογία – Λαογραφία), Κουσκουνάς Ι. – Χασαπογιάννης Κ. – Κακαβούλιας Ι. (επιμ.), 1981, 168-171

Κουσκουνάς Ι., «Το Άστρος και τα γειτονικά μεσαιωνικά φρούρια», Θυρεάτις Γη (Ιστορία – Αρχαιολογία – Λαογραφία), Κουσκουνάς Ι. – Χασαπογιάννης Κ. – Κακαβούλιας Ι. (επιμ.), 1981, 175-177

Μπάλλας Α., «Κάστρα της Κυνουρίας. Επισκόπηση των μεσαιωνικών κάστρων της Τσακωνιάς», Πελοποννησιακά ΚΣΤ΄ (2001-2002), 208-210

Αναστάσιος Ι. Μπάλλας ,Πελοποννησιακά, Τόμος ΚΓ Εταιρείας Πελοποννησιακών Σπουδών,Βραβείο  της Ακαδημίας Αθηνών

Πέππας Ι., Μεσαιωνικές σελίδες της Αργολίδας, Αρκαδίας, Κορινθίας, Αττικής, Αθήνα 1990, 176-177,178, 182-185

Ρωμαίος Α., Τοπογραφικά της Φραγκοκρατίας,  Πελοποννησιακά  Β΄(1957), 23-24

Σαραντάκης Π., Αρκαδία: Οι Ακροπόλεις – Τα Κάστρα & Οι πύργοι της σιωπηλά ερείπια μιας δοξασμένης γης, Αθήνα 2006, 152, 155-158

Σφηκόπουλος Ι., Τα Μεσαιωνικά κάστρα του Μορηά, Αθήνα 1968, 199-201

Νικολάου Ι. Φλούδα – Θυρεατικά, τόμοι Α’, Β’, Γ’, Αθήνα 1981/2/3

Φιλιππίδης Δ., «Κυνουρία», Ελληνική Παραδοσιακή Αρχιτεκτονική, Πελοπόννησος Α’, τ. 4, Αθήνα 1985, 170-173

Bees N. A., «Μνείαι του Άστρους κατά τους μέσους αιώνας», Byzantinische Zeitschrift 17 (1908), 92-105

Buchon A., Nouvelles recherches historiques sur la principauté française de Morée et ses hautes baronies, v. 1, Paris 1843, 397

Buchon A., Recherches historiques sur la principauté francaise de Morée et ses hautes baronies, v. 1, Paris 1845, 65

Bon A., La Morée franque. Recherches historiques, topographiques et archéologiques sur la Principauté d’Achaïe (1205-1430), Paris 1969, 73, 220, 280, 500, 515-516

Hopf Ch., Chroniques gréco-romanes inédites ou peu connues, publiées avec notes et tables généalogiques, Berlin, Weidmann, 1873, 202-203, 205-206

Zakythinos A., Le despotat grec de Morée. Histoire politique, Variorum Reprints, London 1975, 78,164,166

Το κάστρο Εστέλλα  στον Αγιάννη έχτισε  το 1256 ο Γουλιέλμος Βιλλαρδουίνος προς υποταγήν των ανυπότακτων γειτόνων Τσακώνων στη  Σίταινα , Καστάνιτσα και Πραστό, εκεί που ήταν οι Τσάκωνες , «επάνω εις τα όρη »  suso en law montanyas ,   όπως αναφέρεται στο Χρονικό του Μορέως.

Το άρθρο έχει δημοσιευτεί στους συνεργάτες μας Astros Kynouria News  ftzivel – 21 Ιανουαρίου, 2023

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

Πίσω στην Αρχική σελίδα

astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή.

astrosgr.com/en Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

έρχομαι>ένι παρίου -Προσχέδιο

ΕΝΕΣ , ένι παρίου
ΠΑΡΤ , έμα παρίου
ΜΛΔΡ , θα παρίμα
ΜΛΣΤ , θα μόλου
ΑΟΡΙ , εκάνα
ΠΑΡΚ , ένι φερτέ
ΥΠΕΡ , έμα φερτέ
ΜΛΣΥ , θα ένι φερτέ
ΥΠΔΚ , να παρίμα
ΥΠΣΤ , να μόλου
ΠΡΕΝ , παρίσου,ετε
ΠΡΑΟ , εά,εάτε
ΜΕΤΟ , ένι φερτέ

ΕΝΕΣ Ενεστώτας έρχομαι
ΑΠ , Εζού ένι παρίου
ΒΠ , Εκιού έσι παρίου
ΤΑ , Έντεν’η έν’ι παρίου
ΤΘ , Ένταν’η έν’ι παρία
ΤΟ , Έγκεινι έν’ι παρίντα

ΑΠ , Ενεί έμε παρίντε
ΒΠ , Εμού έτε παρίντε
ΤΑ , Έντεϊ είνι παρίντε
ΤΘ , Έντεϊ είνι παρίντε
ΤΟ , ΈνταΪ είνι παρίντε

ΠΑΡΤ Παρατατικός ερχόμουνα
ΑΠ , Εζού έμα παρίου
ΒΠ , Εκιού έσα παρίου
ΤΑ , Έντεν’η έκι παρίου
ΤΘ , Ένταν’η έκι παρία
ΤΟ , Έγκεινι έκι παρίντα

ΑΠ , Ενεί έμαϊ παρίντε
ΒΠ , Εμού έτ΄αϊ παρίντε
ΤΑ , Έντεϊ ήγκι παρίντε
ΤΘ , Έντεϊ ήγκι παρίντε
ΤΟ , ΈνταΪ ήγκι παρίντα

ΜΛΔΡ Μέλλων Δρκ θα έχόμουνα
ΑΠ , Εζού θα παρίντα
ΒΠ , Εκιού θα παρίντα
ΤΑ , Έντεν’η θα παρίντα
ΤΘ , Ένταν’η θα παρίντα
ΤΟ , Έγκεινι θα παρίντα

ΑΠ , Ενεί θα παρίντε
ΒΠ , Εμού θα παρίντε
ΤΑ , Έντεϊ θα παρίντε
ΤΘ , Έντεϊ θα παρίντε
ΤΟ , ΈνταΪ θα παρίντε

ΜΛΣΤ Μέλλων Στ θα έρθω
ΑΠ , Εζού θα μόλου
ΒΠ , Εκιού θα μόλερε
ΤΑ , Έντεν’η θα μόλει
ΤΘ , Ένταν’η θα μόλει
ΤΟ , Έγκεινι θα μόλει

ΑΠ , Ενεί θα μόλουμε
ΒΠ , Εμού θα μόλετε
ΤΑ , Έντεϊ θα μόλωϊ
ΤΘ , Έντεϊ θα μόλωϊ
ΤΟ , ΈνταΪ θα μόλωϊ

ΑΟΡΙ Αόριστος ήρθα
ΑΠ , Εζού εκάνα
ΒΠ , Εκιού εκάνερε
ΤΑ , Έντεν’η εκάνε
ΤΘ , Ένταν’η εκάνε
ΤΟ , Έγκεινι εκάνε

ΑΠ , Ενεί εκάναμε
ΒΠ , Εμού εκάνατε
ΤΑ , Έντεϊ εκάναϊ
ΤΘ , Έντεϊ εκάναϊ
ΤΟ , ΈνταΪ εκάναϊ

ΠΑΡΚ Παρακείμενος έχω ερθει *
ΑΠ , Εζού ένι φερτέ
ΒΠ , Εκιού έσι φερτέ
ΤΑ , Έντεν’η ένι φερτέ
ΤΘ , Ένταν’η ένι φερτέ
ΤΟ , Έγκεινι ένι φερτέ

ΑΠ , Ενεί έμε φερτέ
ΒΠ , Εμού έτε φερτέ
ΤΑ , Έντεϊ είνι φερτέ
ΤΘ , Έντεϊ είνι φερτέ
ΤΟ , ΈνταΪ είνι φερτέ

ΥΠΕΡ Υπερσ. ειχα έρθει
ΑΠ , Εζού έμα φερτέ
ΒΠ , Εκιού έσα φερτέ
ΤΑ , Έντεν’η έκι φερτέ
ΤΘ , Ένταν’η έκι φερτέ
ΤΟ , Έγκεινι έκι φερτέ

ΑΠ , Ενεί έμαϊ φερτέ
ΒΠ , Εμού έτ’αϊ φερτέ
ΤΑ , Έντεϊ ήγκι φερτέ
ΤΘ , Έντεϊ ήγκι φερτέ
ΤΟ , ΈνταΪ ήγκι φερτέ

ΜΛΣΥ Μελλων Συντ θα ειχα έρθει
ΑΠ , Εζού θα ένι φερτέ
ΒΠ , Εκιού θα έσι φερτέ
ΤΑ , Έντεν’η θα ένι φερτέ
ΤΘ , Ένταν’η θα ένι φερτέ
ΤΟ , Έγκεινι θα ένι φερτέ

ΑΠ , Ενεί θα έμε φερτέ
ΒΠ , Εμού θα έτε φερτέ
ΤΑ , Έντεϊ θα είνι φερτέ
ΤΘ , Έντεϊ θα είνι φερτέ
ΤΟ , ΈνταΪ θα είνι φερτέ

ΥΠΔΚ να ερχόμουνα
ΑΠ , Εζού να παρίντα
ΒΠ , Εκιού να παρίντα
ΤΑ , Έντεν’η να παρίντα
ΤΘ , Ένταν’η να παρίντα
ΤΟ , Έγκεινι να παρίντα

ΑΠ , Ενεί να παρίντε
ΒΠ , Εμού να παρίντε
ΤΑ , Έντεϊ να παρίντε
ΤΘ , Έντεϊ να παρίντε
ΤΟ , ΈνταΪ να παρίντε

ΥΠΣΤ να ήρθα
ΑΠ , Εζού να μόλου
ΒΠ , Εκιού να μόλερε
ΤΑ , Έντεν’η να μόλει
ΤΘ , Ένταν’η να μόλει
ΤΟ , Έγκεινι να μόλει

ΑΠ , Ενεί να μόλουμε
ΒΠ , Εμού να μόλετε
ΤΑ , Έντεϊ να μόλωϊ
ΤΘ , Έντεϊ να μόλωϊ
ΤΟ , ΈνταΪ να μόλωϊ

ΠΡΕΝ , ΕΝ , παρίσου > έλα
ΠΡΕΝ , ΠΛ , παρίσετε >ελάτε

ΠΡΑΟ , ΕΝ , εά >ήρθα
ΠΡΑΟ , ΠΛ , εάτε >ήρθατε

ΜΕΤΟ , ΑΘΟ, ένι φερτέ ???????????

*Τα έχου, έχα,έχουντα το βάζουμε όταν ΄‘εχουμε κάτι και το ενεργούμε δηλαδή /εχουμε τσουβάλια ελιές και τα κουβάλάμε στο λιοτρίβι και σε ερώτηση απάντάμε σε ένι έχου φερτέ. π.χ. ένι φερίκου ο παρακέιμενος ειναι, ΄ενι έχου,.εχα, έχουντα φερτέ

* Το ένι παρίου δηλώνει κίνηση ατομική (δεν ξέρω αν σε κάνω να καταλάβεις) αλλά σε ερώτηση τι έχεις κάνει , που βρίσκεσαι εσύ η ο άλλος απάντάμε ένι φερτέ,φερτά φερτέ.  Αρα ένι παρίου είναι σωστό το ένι φερτέ , Ολα τα άλλα είναι σωστά.


Πίσω στην Αρχική σελίδα η  Οι Τσάκωνες 

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή.

astrosgr.com/en Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

έχω> ένι έχου ΠΡΟΣΧΕΔΙΟ

  • Ενεστώτας ,έχω> ένι έχου
  • Παρατατικός ,είχα> έμα έχου
  • Μέλλων Διαρκείας , θα έχω> θα έχου
  • Υποτακτική,να έχω> να έχου
  • Υποθετική, εάν θα έχω?> εθα κ’ά έχου

Ενεστώτας, ένι έχου

  • ΑΠ , ένι έχου
    ΒΠ , έσι έχου
    ΤΑ , έν’ι έχου
    ΤΘ , έν’ι έχα
    ΤΟ , έν’ι έχουντα
  • ΑΠ , έμε έχουντε
    ΒΠ , έτε έχουντε
    ΤΑ , είνι έχουντε
    ΤΘ , είνι έχουντε
    ΤΟ , είνι έχουντα

Θ-ΑΒΤ- Εν-έχα ,Πλ-έχουντε

Ο-ΑΒΤ-Εν-έχουντα,Πλ-έχουντα

Παρατατικός , έμα έχου

  • ΑΠ , έμα έχου
    ΒΠ , έσα έχου
    ΤΑ , έκι έχου
    ΤΘ , έκι έχα
    ΤΟ , έκι έχουντα
  • ΑΠ , έμαϊ έχουντε
    ΒΠ , έτ΄αϊ έχουντε
    ΤΑ , ήγκι έχουντε
    ΤΘ , ήγκι έχουντε
    ΤΟ , ήγκι έχουντα

Θ-ΑΒΤ- Εν-έμα έχα ,Πλ-έμαϊ έχουντε

Ο-ΑΒΤ- Εν-έμα έχουντα ,Πλ-έμαϊ έχουντα

Μέλλων Διαρκείας

  • ΑΠ , θα έχου
    ΒΠ , θα έχερε
    ΤΑ , θα έχει
    ΤΘ , θα έχει
    ΤΟ , θα έχει
  • ΑΠ , θα έχομε
    ΒΠ , θα έχετε
    ΤΑ , θα έχωϊ
    ΤΘ , θα έχωϊ
    ΤΟ , θα έχωϊ

Υποτακτική

ΑΠ , να έχου
ΒΠ , να έχερε
ΤΑ , να έχει
ΤΘ , να έχει
ΤΟ , να έχει

ΑΠ , να έχομε
ΒΠ , να εχετε
ΤΑ , να εχωϊ
ΤΘ , να εχωϊ
ΤΟ , να εχωϊ

Υποθετική

ΑΠ , εθα κ’ά έχου
ΒΠ , εθα κ’ά έχερε
ΤΑ , εθα κ’ά έχει
ΤΘ , εθα κ’ά έχει
ΤΟ , εθα κ’ά έχει

ΑΠ , εθα κ’ά έχομε
ΒΠ , εθα κ’ά εχετε
ΤΑ , εθα κ’ά εχωϊ
ΤΘ , εθα κ’ά εχωϊ
ΤΟ , εθα κ’ά εχωϊ

Πηγές

Σύντομος γραμματική της Τσακώνικης Διαλέκτου (Κωστάκη – Περνό)  (ΝΤ) 1933  Δειτε το σύνδεσμο παρακάτω

https://drive.google.com/file/d/0B1Tno1072T0ldXFoS0ZWYUZMenc/view?ts=63bd31be&resourcekey=0-jr_lTGRZPVPZitMJtGbcdQ

Πίσω στην Αρχική σελίδα η  Οι Τσάκωνες 

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή.

astrosgr.com/en Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

Τσακωνιά και τσακώνικη διάλεκτος

Η σημερινή Τσακωνιά,στην οποία μιλιέται η τσακώνικη διάλεκτος ,είναι τμήμα της επαρχίας Κυνουρίας .

Εκτείνεται στην ανατολική πλευρά του Πάρνωνα.

Παραλιακά από το Λεωνίδιο στα νότια έως τον Άγιο Ανδρέα στα βόρεια ,σε μήκος 40 χλμ.( φυσικά σύνορα οι χείμαρροι Δαφνώνας και Βρασιάτης ).

Δυτικά φυσικό σύνορο είναι ο Μαλεβός ( Πάρνωνας) από Βασκίνα έως Σίταινα σε βάθος 20-25 χλμ.περίπου από τη θάλασσα.

Παλαιότερα η διάλεκτος μιλιόταν σε περισσότερα χωριά προς την πλευρά της Λακωνίας .

Ίσως και μέχρι το ακρωτήριο Μαλέας .

Ο Τούρκος περιηγητής Εβλιγιά Τζελεμπή μιλά για 14 χωριά.

Δεν γνωρίζουμε όμως πώς ,πότε και γιατί σταμάτησε να ομιλείται εκεί.

Μέσα σε αυτή τη μικρή έκταση που περιλαμβάνει εννέα χωριά και μερικούς οικισμούς ( Λεωνίδιο , Πραγματευτή ,Μέλανα,Σαπουνακέικα ,Τυρός,Άγιος Ανδρέας ,Σίταινα ,Καστάνιτσα ,Πραστός και οι οικισμοί Βασκίνα ,Σαμπατηγή,Λιβάδι ,Φούσκα,Άγιος Παντελεήμονας ), κατοικούν οι Τσάκωνες ,απόγονοι των αρχαίων Λακώνων ( Δωριέων).

Την καταγωγή τους από τους Δωριείς και της διαλέκτου από την αρχαία Δωρική, μας το μαρτυρούν εκτός από τη γειτνίαση με τη Λακεδαίμονα και η τοπική διάλεκτος ,η τσακώνικη, η οποία έχει τις ρίζες της στην αρχαία Δωρική που μιλιόταν στη Λακεδαίμονα.

Αυτό μας το δείχνουν η πληθώρα λέξεων της τσακώνικης διαλέκτου που διατηρήθηκαν αυτούσιες ή έχουν τις ρίζες τους στην αρχαία Δωρική όπως :

  • Ορού ( ορώ- βλέπω )
  • Μάτη ( μήτηρ – μητέρα )
  • Σάτη( θυγάτηρ- κόρη)
  • Υζέ ( υιός – γυιός)
  • Κούε ( κύων- σκύλος)
  • Κουνάρι ( κυνάριον – σκυλάκι )
  • Θα μόλου – ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ
  • ( Θα έλθω- έλα να τα πάρεις)
  • Ποίου ( ποιώ- κάνω)
  • Σίνακα ( θρίναξ – δικριάνι)
  • και πλήθος άλλων.

Πολλοί εθνολόγοι αμφισβήτησαν την καταγωγή των Ελλήνων ,υποστηρίζοντας ότι είναι σλαβικής καταγωγής .

Ανάμεσα τους και ο γνωστός ιστορικός Φαλμεράυερ ,ο οποίος όμως έκανε εξαίρεση για τους Τσάκωνες ,λέγοντας ότι μόνον αυτοί είναι απόγονοι των αρχαίων Δωριέων.

Ο πρώτος ο οποίος κάνει μνεία για την Τσακωνιά και την Τσακώνικη διάλεκτο ,δίνοντάς μας και μερικές τσακώνικες λέξεις ,είναι ο προαναφερθείς Τούρκος περιηγητής Εβλιγιά Τσελεμπή.

Αυτός όμως ο οποίος πρώτος ασχολήθηκε συστηματικά με τη μελέτη της Τσακώνικης διαλέκτου είναι ο Βαυαρός γλωσσολόγος Μιχαήλ Δέφνερ.

Γνωρίζοντας άριστα την ελληνική γλώσσα διορίστηκε καθηγητής λατινικών στο Λύκειο Αντωνιάδου στην Αθήνα.

Ως γλωσσολόγοςτου δόθηκε εντολή από την Ακαδημία του Βερολίνου το 1874 να περιηγηθεί σε επαρχίες της Πελοποννήσου και μεταξύ αυτών τη Μάνη και την Τσακωνιά ,για να μελετήσει τις τοπικές διαλέκτους .

Επισκέφθηκε την Τσακωνια τρεις φορές μεταξύ των ετών 1870-1880.

Έγραψε λεξικό της Τσακώνικης διαλέκτου και Γραμματική.

Για την προσφορά αυτή ο Δήμος Λεωνιδίου τον ανακήρυξε επίτιμο δημότη της κοινότητας Λεωνιδίου το 1922.

Με την Τσακώνικη διάλεκτο ασχολήθηκε και ο Γάλλος Pernaut,ο οποίος σε συνεργασία με τον Τσάκωνα Θανάση Κωστάκη έγραψαν Γραμματική της Τσακώνικης γλώσσας.

Από τους Έλληνες γλωσσολόγους που ασχολήθηκαν με τη μελέτη της διαλέκτου μας ,είναι ο Μελανιώτης Τσάκωνας γλωσσολόγος Θανάσης Κωστάκης ο οποίος έγραψε τρίτομο λεξικό της Τσακώνικης διαλέκτου ,Γραμματική καθώς και πολλά βιβλία λαογραφικού περιεχομένου για την Τσακωνιά.

Σήμερα με τη μελέτη της Τσακώνικης διαλέκτου ασχολούνται ο Ρώσος Maxim Kisilier Διευθυντής του Ελληνικού Ινστιτούτου του Πανεπιστημίου της Αγίας Πετρούπολης και ο καθηγητής γλωσσολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Αγαθοκλής Χαραλαμπόπουλος.

Από αυτούς που ασχολήθηκαν σήμερα με τη διάσωση της Τσακώνικης διαλέκτου αναφέρουμε :τον Παναγιώτη Πιτσελά ο οποίος ξεκίνησε από το 1985 περίπου την διδασκαλία της στα σχολεία της Τσακωνιάς με δασκάλους που ήξεραν τη γλώσσα και το Σωτήρη Λυσικατο ο οποίος έγραψε το Τσακώνικο Ανθολόγιο.

Τα τελευταία χρόνια το Αρχείο Τσακωνιάς έχει ιδρύσει τμήματα διδασκαλίας της γλώσσας στο Λεωνίδιο ,στον Τυρό και στον Άγιο Ανδρέα.

Σε αυτά δίδαξαν και διδάσκουν στο Λεωνίδιο :

  • Κουρμπέλης Κων/νος ,ιερέας
  • Κουνιά Μηλιώ,εκδότης εφημερίδας Κυνουρίας
  • ΜάνουΕλένη, καθηγ.Αγγλ.φιλολογίας
  • Τσαγγούρης Παναγ.,δάσκαλος
  • Γιάννης Καμβύσης ,συντ/χος δάσκαλος
  • Πήλιουρας Γιώργος,πρώην γραμμ.Δήμου Λεωνιδίου
  • Πήλιουρας Γιώργος ( Κούρης) υπαλλ.ΟΤΕ.

Στον Τυρό :

  • Μαρνέρης Παναγ. ,επαναπατρισθείς ομογενής με όραμα ζωής τη διάσωση της Τσακώνικης γλώσσας
  • Ζαρόκωστα Γεωργία , συντ/ χος δασκάλα
  • Αλευράς Μιχαήλ ιερέας

Στον Άγιο Ανδρέα :

  • Σούρσος Ιωάννης ,συντ/ χος δάσκαλος
  • Μαρνέρης Παναγιώτης
  • Μάνου Ελένη.

Εδώ θα πρέπει να αναφέρουμε και την προσφορά του αείμνηστου Τυριώτη παπά Ηλία Ψαρολόγου ο οποίος κατόρθωσε ,αν και ευρισκόμενος σε χώρο εκτός Τσακωνιάς ( περιοχή Ναυπλίου) να δημιουργήσει ρεύμα αγάπης για τα Τσακώνικα ,με τη δημιουργία χορωδίας η οποία έψαλλε τη θεία λειτουργία στα Τσακώνικα ( την οποία είχε ο ίδιος μεταφράσει ) και τη γραφή ,μελοποίηση τραγουδιών στα τσακώνικα και την εκτέλεση τους από τη χορωδία Ναυπλίου.

Το λυπηρό είναι ότι τα τελευταία χρόνια με την επαφή των Τσακώνων με μη Τσάκωνες και την εισβολή του τουρισμού στην περιοχή μας η διάλεκτος υποχωρεί.

Σήμερα μιλιέται στα χωριά που προαναφέραμε και κυρίως από ηλικιωμένους.

Στην προσπάθεια του αρχείου Τσακωνιάς να διασωθεί η διάλεκτος ,λειτουργούν σχολεία εκμάθησης της διαλέκτου στο Λεωνίδιο,Τυρό ,Άγιο Ανδρέα για να μη χαθεί το μοναδικό ζωντανό μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς σε παγκόσμια κλίμακα.

Από το βιβλίο του Γιάννη Καμβύση

” Για να κοντούμε τα γρούσσα νάμου “

Για να κρατήσουμε τη γλώσσα μας)

Κείμενο : Από την ομάδα, Η γλώσσα των Τσακώνων

Πίσω στην Αρχική σελίδα η  Οι Τσάκωνες 

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή.

astrosgr.com/en Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

Το Άστρος  το «καμαρωτό» , ο Αγιάννης  Άστρους ,το Παράλιο  Άστρος   και η ιστορία του ονόματος .

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ Ἱστορίαι (2.27.1-2)

[2.27.1] “Ἀνέστησαν δὲ καὶ Αἰγινήτας τῷ αὐτῷ θέρει τούτῳ ἐξ Αἰγίνης Ἀθηναῖοι, αὐτούς τε καὶ παῖδας καὶ γυναῖκας,…..2.27.2] ἐκπεσοῦσι δὲ τοῖς Αἰγινήταις οἱ Λακεδαιμόνιοι ἔδοσαν Θυρέαν οἰκεῖν καὶ τὴν γῆν νέμεσθαι, ….ἡ δὲ Θυρεᾶτις γῆ μεθορία τῆς Ἀργείας καὶ Λακωνικῆς ἐστίν, ἐπὶ θάλασσαν καθήκουσα. καὶ οἱ μὲν αὐτῶν ἐνταῦθα ᾤκησαν, οἱ δ᾽ ἐσπάρησαν κατὰ τὴν ἄλλην Ἑλλάδα”.

Το Άστρος και ο Αγιάννης είναι μια κοινότητα και το σπουδαιότερο οι κάτοικοι είναι οι ίδιοι, είχαν και έχουν σήμερα σπίτια στον Άγιάννη και στο Άστρος για τουλάχιστον χίλια χρόνια. Από το χωριό Άγιος Ιωάννης προήλθε το Άστρος , το Παράλιο Άστρος, αλλά και άλλοι οικισμοί. Το 1845 ο Αγιάννης αποτέλεσε την θερινή έδρα της Επαρχίας Κυνουρίας και ήταν το μητροπολιτικό κέντρο της Θυρέας για πολλούς αιώνες πριν την επανάσταση του 1821..

Για πολλούς αιώνες πριν την επανάσταση του 1821  σε διαφορές αναφορές και χάρτες οι δύο οικισμοί το Άστρος και ο Αγιάννης ανακατεύονται , το Άστρος αναφέρεται Άστρος ,γίνεται Αγιάννης ,Καλύβια Άστρους,  Αγιαννίτικα καλύβια  και ο Αγιάννης αναφέρεται Aγιάννης, γίνεται Άστρος, ορεινό Άστρος ,επάνω Άστρος ,Αγιάννης  Άστρους και Αγιαννίτικα καλύβια. Ενδιαφέρον είναι σε χάρτες επίσης ο Αγιάννης αναφέρεται σαν «Άστρος» και το Άστρος σαν «Άγιος Ιωάννης».

Οι ιστορικοί Πουκεβίλ και Διονύσιος Κόκκινος αναφέρουν  χαρακτηριστικά  «Άγιον Ιωάννην του Άστρους». 

“Η έδρα της Κυβερνήσεως μεταφερθή εις Άγιον Ιωάννην του Άστρους εν Κυνουρία

«Η κυβέρνησις … απεφάσισε μετά τη βουλής  να μεταφέρουν την έδραν των από το Άγιον Ιωάννην του Άστρους  εις  Καστρί Ερμιονίδας»

Ο Νίκος Βέης (1883; – 1958) ήταν  Βυζαντινολόγος  ιστορικός  και νεοελληνιστής, καθηγητής Πανεπιστημίου και Ακαδημαϊκός.

Από, Νίκο Α. Βέη , Μνείαι  του Άστρους

«Και όντως το Άστρος και κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους ήτο διμερές… οι κατοικούντες τα λεγόμενα Καλύβια Άστρους (είτε Αγιαννίτικα) αναγκάζονται ένεκεν των ελωδών πυρετών ν’αναβαίνωσιν εις το Άγιον Ιωάννη.  … ο Άγιος Ιωάννης κατ αρχάς είχεν υπόστασιν σαν θερινή κατοικία των Αστρινών καλουμένη και (επάνω) Άστρος και Αγιάννης Άστρους,έπειτα δε κατέστη και αυτοτελές χωρίον ,ότε μετά την Άλωσιν της Βασιλευούσης …Και ακριβώς επί μεμονωμένου βουνού άνωθεν του Αγίου Ιωάννου (=Επάνω Άστρους) κείται … το Κάστρο τη Ωριάς …Κατά την εμήν γνώμην μετά τας ανωτέρω εξηγήσεις πιθανώτατα δυνάμεθα να ταυτίσωμεν το Κάστρο της Ωριάς του Πάρνωνος προς το Estella =Άστρος. (σελ 99-100)

Η πρώτη επίσημη αναφορά της πόλης με το όνομα «Άστρος» συναντάται σε χρυσόβουλο του έτους 1293 του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β’ Παλαιολόγου . Η πρώτη όμως αναφορά με το όνομα «Άστρον» απαντά στο Γεωγράφο Κλαύδιο Πτολεμαίο (2ος αι. μ.Χ.). Ο Νίκος Βέης (1883–1958) καθηγητής Πανεπιστημίου και Ακαδημαϊκός αναφέρει «έχομε κατ΄ επανάληψιν μνείας του Κυνουριακού αυτού πολίσματος» του Άστρους το 1320,1372,1374, 1407,1421, ,1435, 1463, 1467, 1471, 1481.

Ο Φρατζής αναφέρει το Άστρος και τον  Άγιο Ιωάννη το 1435.

Από , Θανάση Π. Κωστάκη: Σύντομη γραμματική της Τσακώνικης Διαλέκτου (BT),1951

«Από το Φρατζή,έκδοση Βόννης σ.159…..Και κατά αρχάς του θέρους του ς@μγ (=1435). αί είσιν αι κάτω γεγραμμέναι χώραι και πόλεις και κώμαι, Άστρον,άγιος Πέτρος, Άγιος Ιωάννης, Πλαταμόνας (Σημερ.Πλάτανος),Μελίγον (σημρ. Μελιγού),Προάστειον (σημερ,Πραστός) ,Λεωνίδας (σημερ.Λεωνίδιον), Κυπαρισσία (σημερ.Κυπαρίσσι) ,Ρέοντας και Σίτανας (σημερ.Σίταινας)…Βλ.Σ.Λάμπρου,Μικταί Σελίδες , Αθήναι 1905 σ.416-419 και Φ.Κοκκουλέ, Αθηνά 39 (1927) σ.122»

Ο Γ. Τερτσέτης αναφέρει «συνέτρωγαν ο Δημήτριος Υψηλάντης και ο Κολοκοτρώνης εις τους ίσκιους των δένδρων του Άστρους».(Διήγησις Συμβάντων της Ελληνικής φυλής σελ.287) Ο υπασπιστής του Κολοκοτρώνη Φωτάκος αναφέρεi μετά από το τραπέζι : «Από το Άστρος επεράσαμεν εις τον Άγιον Ιωάννην, και από εκεί, αφού εγευματίσαμεν εις ταις καμάρες του Αγίου Πέτρου, εφθάσαμεν εις Βέρβαινα». Η Συνέλευση, στα πρότυπα των Συνταγμάτων της Γαλλικής Επανάστασης του 1789 μ.Χ., συνέταξε και τη «Διακήρυξη της Β΄ των Ελλήνων Συνελεύσεως» υπογραμμένη από 128 Πληρεξούσιους, μεταξύ των οποίων και ο Κολοκοτρώνης, «Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου του Καρυτσιώτου», “Ήδη δε μετά δεκαέξ μήνας Δευτέραν να συγκροτήση εν Άστρει συνέλευσιν ….»λέει η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης .

Ο μεγάλος εθνικός  ευεργέτης μας Δημήτριος Καρυτσιώτης έφυγε από την Καρύτσα του Αγιάννη  15 χρονών το 1756, αλλά δεν ξέχασε ποτέ την πατρίδα του, τον Αγιάννη και το Άστρος  και για το λόγο αυτό  ονόμασε το κτήριο στην Τεργέστη «ΑΣΤΡΟΣ», που θυμότανε καλά  από το 1756 (και το 1756 δεν είχαν κινητά τηλέφωνα και διαδίκτυο….το θυμότανε καλά  από το 1756) . 

Με την πρώτη διοικητική διαίρεση του ελληνικού κράτους το 1835, το Άστρος εντάχθηκε στον Δήμο Θυρέας με έδρα τον οικισμό Άγιος Ιωάννης (ΦΕΚ 16Α – 24/05/1835). Από το 1841 έως το 1912, το Άστρος ήταν η χειμερινή έδρα του Δήμου Θυρέας , ο Αγιάννης ήταν η θερινή έδρα {ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841) ..Από το 1912 ο οικισμός αποτέλεσε έδρα κοινότητας Άστρους η οποία εξελίχθηκε στο Δήμο Άστρους το 1985 (ΦΕΚ 99Α – 28/05/1985)( Για ιστορικούς λόγους έγινε δήμος). 

Από το 1998 το Άστρος αποτελεί έδρα του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας (ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997) ..

Παράλιον Άστρος

Οι Ζαφειρόπουλοι έχτισαν το 1825 σπίτια τους  στο Κάστρο του Παραλίου Άστρους και  προνοητικά  επισκεύασαν το κάστρο,  για να αντισταθούν αργότερα  νικηφόρα εναντίον του Ιμπραήμ. Ο Ιμπραήμ κατέσφαξε και έκαψε ολόκληρο την Πελοπόννησο, αλλά ποτέ δεν μπόρεσε να νικήσει τον Άκουρο , αν και τον είχε αιχμαλωτίσει προσωρινά, ούτε στην μάχη της  5 και 6 Αυγούστου 1826 στο Κάστρο Παραλίου Άστρους. 

Ουσιαστικά το Παράλιο Άστρος έχτισε από το  1828  και αργότερα ο οικιστής του Παραλίου Άστρους Αγιαννίτης στρατηγός Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος  και οι αδελφοί του. Οι Ζαφειρόπουλοι αναφέρονται από τους ιστορικούς ότι ήταν οι πρώτοι κάτοικοι του Παραλίου Άστρους .

«Η δημιουργία του νέου αυτού χωριού συντελέστηκε από το 1828 έως το 1833. Τότε χτίστηκαν και τα πρώτα σπίτια», και συνεχίστηκε αρχικά από τους Αγιαννίτες αγωνιστές του ¨Ακουρου και ακολούθησαν  αργότερα άλλοι από Σπέτσες και τα γύρω χωριά Καστρί, Πλάτανο  και άλλα.

Δεν είναι τυχαίο οι φίλοι μας Παραλιώτες ετίμησαν τον Άκουρο με άγαλμα στην κεντρική πλατεία, αναγνωρίζοντας  ο  «ΟΙΚΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΙΟΥ ΑΣΤΡΟΥΣ” 

Οι πρώτοι κάτοικοι του Παραλίου Άστρους Ζαφειρόπουλοι δεν κατάφεραν το 1835 να εντάξουν το Παράλιο Άστρος στο δήμο Θυρέας, γιατί πιθανόν τότε  δεν είχε τελειώσει ο οικισμός .Το Ελληνικό κράτος έκρινε  τότε δεν υπήρχαν τα κατάλληλα κριτήρια. Ο οικιστής του Παραλίου Άστρους Αγιαννίτης στρατηγός Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος (1788-1848) και ο αδελφός του Ιωάννης Ζαφειρόπουλος   βοήθησαν να ενταχθεί το 1845  το καινούργιο χωριό Παράλιο Άστρος  στον  υπάρχοντα δήμο Θυρέας, που από το 1841 είχε έδρα το Άστρος και από το 1835 είχε έδρα τον Αγιάννη.

Παράλιον Άστρος (Αρκαδίας) ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845 . Ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο Θυρέας. ΦΕΚ 252Α – 24/08/1912. Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Θυρέας και ορίζεται έδρα της κοινότητας Παραλίου Άστρους.

Συνοπτικά, αυτές τις παρακάτω μεγάλες ιστορικές αλήθειες καταλάβαμε από  τον συμπατριώτη μας  καθηγητή αρχαιολογίας Παναγιώτη Φάκλαρη από την ομιλία του για την Χερσόνησο Παραλίου Άστρους .

Δεν υπάρχει  νησί στην Χερσόνησο Άστρους  μετά  το 500  π.χ αλλά υπήρχε νωρήτερα.

Το Κάστρο Παραλίου Άστρους  δεν είναι «το κάστρο Εστέλλα» (Άστρος) που αναφέρεται στο Αραγωνικό  Χρονικό του Μορέως  που έχτισε ο Γουλιέλμος Βιλαρδουίνος το 1256 ,αλλά χτίστηκε αργότερα. ». Επίσης έχει σημασία ότι γύρω από το κάστρο όταν χτίστηκε,  δεν ανέφερε ο καθηγητής ότι  υπήρχε οικισμός.Απλά αναφέρει το κάστρο χτίστηκε τον 15ον αιώνα.

Σύμφωνα με το καθηγητή, αργότερα από το 1256,  «στις αρχές του 15ον αιώνα 1400-1410  …οι Ενετοί κατέχουν την χερσόνησο Άστρους  στην οποία έχτισαν  ένα μικρό κάστρο που αναφέρεται σε πηγή του 1407 με το όνομα Stella   δηλ.  Αστέρι, βλέπετε ένα χάρτη Ενετικό κει πέρα που το έχει σαν νησάκι κει πέρα  και λέει   Stella»

«Το 1806 …δεν υπήρχε χωριό στο νησί τότε, παρά μόνον τρία σπίτια, και μερικές αποθήκες και μία μεγάλη δεξαμενή, η «παλιόστερνα» που τροφοδοτούσε με νερό τα πλοία»

«Ο Ζαφειρόπουλος … αποφάσισε να ιδρύσει στην χερσόνησο του Άστρους ένα νέο χωριό»«Η δημιουργία του νέου αυτού χωριού συντελέστηκε από το 1828 έως το 1833. Τότε χτίστηκαν και τα πρώτα σπίτια.»

Ο οικισμός το 1845 «επισήμως ονομάζεται Παράλιο Άστρος».

Όλοι γνωρίζουμε καλά και δεν ξεχνάμε την μακρόχρονο ιστορία μας , που δεν σβήνεται ούτε ξαναγράφεται με τίποτα, για την Θυρεάτιδα Γη , για όλα τα χωριά και τους  οικισμούς του κάμπου της Θυρέας και τα γειτονικά χωριά.Είμαστε στην ίδια βάρκα και σεβόμαστε τους φίλους γείτονες μας με τα χαρακτηριστικά τους και την ιστορία τους.

Στη σημερινή ψηφιακή εποχή μας οι αποστάσεις μηδενίστηκαν  και  φιλόξενα προστέθηκαν πολλοί μόνιμοι κάτοικοι απά τα γύρω και μακρυνά χωριά. Οι πρόγονοι μας δεν είχαν αυτή την άνεση και λέγανε  για παράδειγμα τους Παραλιώτες  η αντίστοιχα τους Αστρινούς «ξένους», γιατί δεν τους ήξεραν και δεν τους έβλεπαν συχνά , μερικές φορές ποτέ. Σήμερα  όλοι οι κάτοικοι της Θυρέας και οι γείτονες μας, είναι οι καθημερινοί φίλοι μας, που τους βλέπουμε εύκολα  καθημερινά  σε 2-3 λεπτά, το πολύ σε 10 λεπτά.

Τελειώσαμε με το όνομα και συμφωνούμε όλοι , οι παλιότεροι κάτοικοι της περιοχής  την αποκαλούσαν και  “η γούβα μας “,(τα φυσικά σύνορα αρχίζουν με τη Ζάβιτσα ),που αρχίζει από το Κανάβαλλο μέχρι τον Άγιο Ανδρέα και το Αρκαδικό Χωριό, και από τον Ατσίγγανο και τις Πόρτες μέχρι τις λαμπερές κορφές του Πάρνωνα η του Μαλεβού, στην μακρόχρονη ιστορία μας την αποκαλούσαν Θυρεάτις Γη  η Θυρέα  και σήμερα σωστά την αποκαλούμε όλοι μας το ιστορικό Άστρος.

Με την ευκαρία ας μην ξεχνάμε επίσης κάτι που συμφωνούμε όλοι. Κάποτε μας φόρτωσαν στην πλάτη μας υπολογισμένα  για τους λόγους τους  το απαίσιο , άδειο , ανόητο και διχαστικό Δήμο Βόρειας Κυνουρίας. Αφού όλοι συμφωνούμε , είναι καιρός να ξεκινήσουμε σωστά  τις απαιτούμενες ενέργειες για να φέρουμε  πάλι στον τόπο μας, όπως πριν από 2,500 χρόνια  αποκαλούσε ο  πρώτος επιστήμονας ιστορικός του κόσμου Θουκυδίδης ,  τον ιστορικό Δήμο Θυρέας.

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ Ἱστορίαι (2.27.1-2)

[2.27.1] “Ἀνέστησαν δὲ καὶ Αἰγινήτας τῷ αὐτῷ θέρει τούτῳ ἐξ Αἰγίνης Ἀθηναῖοι, αὐτούς τε καὶ παῖδας καὶ γυναῖκας,…..2.27.2] ἐκπεσοῦσι δὲ τοῖς Αἰγινήταις οἱ Λακεδαιμόνιοι ἔδοσαν Θυρέαν οἰκεῖν καὶ τὴν γῆν νέμεσθαι, ….ἡ δὲ Θυρεᾶτις γῆ μεθορία τῆς Ἀργείας καὶ Λακωνικῆς ἐστίν, ἐπὶ θάλασσαν καθήκουσα. καὶ οἱ μὲν αὐτῶν ἐνταῦθα ᾤκησαν, οἱ δ᾽ ἐσπάρησαν κατὰ τὴν ἄλλην Ἑλλάδα”.

Το άρθρο έχει δημοσιευτεί στους συνεργάτες μας Astros Kynouria News  ftzivel – 14 Ιανουαρίου, 2023

Πηγές

Άστρος Κυνουρίας : Ιστορική αναδρομή – astrosgr.com

Home – Κοινότητα Άστρους (koinotitaastrous.gr)

Ιστορία του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας astrosgr.com

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

Πίσω στην Αρχική σελίδα

astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή.

astrosgr.com/en Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

Δεν το καταλαβαίνουν, δεν θέλουν η δεν μπορούν?

Δεν καταλάβαμε ποτέ, αφού δεν θέλουν και δεν μπορούν να ανοίξουν ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ  το  Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους , κάτι που είναι αυτονόητο για μας ,τα κρατάνε όλα αναιτιολόγητα μυστικά για τις διάφορες αναθεωρημένς προφάσεις και τις “μελέτες”, “και άλλες μελέτες”… γιατί τουλάχιστον δεν αναρτούν  ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ σχεδόν χωρίς χρήματα   στην ιστοσελίδα του δήμου μας δύο φωτογραφίες με δύο λέξεις για τα δύο σπουδαιότερα μνημεία του δήμου μας , τον «Ιερό Χώρο» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων και την πλάκα της σχολής Καρυτσιώτη στον Αγιάννη.

Γιατί δεν διαβάζουν το δικό τους τουριστικό πρόγραμμα? Γιατί δεν εκτελούν τις εντολές της τοπικής κοιμωνίας που ψήφισε το πρόγαμμα?

Στην ψηφιακή εποχή μας η προβολη του τόπου μας , για ότι έχουμε,  ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΟΛΗ της κοινωνίας και είναι καταλυτική  για την περιβόητη οικονομική ανάπτυξη , που για μερικούς … κάποτε  ΘΑ έρθει ΑΥΤΟΜΑΤΑ…. .Όλοι στο πλανήτη γη κάνουν τα αυτονόητα και ότι μπορούνε. Εμείς θα πνιγούμε.. δεν κουνάμε ούτε τα χέρια μας.,,,,αλλά ξέρουμε να βγάζουμε φωτογραφίες… «πολλές φωτογραφίες»…

Δεν το καταλαβαίνουν, δεν θέλουν η δεν μπορούν?

Η τοπική κοινωνία περιμένει υπομονετικά, γνωρίζει τα αδικαιολόγητα για την “μεγάλη παράλειψη της ντροπής ” , γνωρίζει τι δικαιούται κα τι της ανήκει και σύντομα θα ενεργήσει ανάλογα.

Η τοπική κοινωνία βαρέθηκε τις πολλές φωτογραφίες… και απαιτεί  σήμερα συγκεκριμένες  ενέργειες , έργα και αποτελέσματα.

Η επέτειος για τα διακόσια χρόνια έρχεται , θα μας ρίξουν λεμονόκουπες…

Η προβολή τους τόπου μας  , για ότι έχουμε και μας ξέρει ο ντουνιάς, γίνεται για ολόκληρη την Κυνουρία , την Αρκαδία και την πατρίδα μας , δεν γίνεται αποκλειστικά για τον Καρυτσιώτη… ας το καταλάβουμε, πριν βουλιάξουμε. Τελεία και Πάβλα.

Διαφορετικά πρέπει ο δήμος μας να απαντήσει αιτιολογημένα σύμφωνα με την νομοθεσία στα ερωτήματα των συμπολιτών μας.

Αριθμός πρωτοκόλλου: 9118/26-07-2021. 

Αριθμός πρωτοκόλλου: 3982 / 8-4-2020

Το άρθρο έχει δημοσιευτεί στους συνεργάτες μας Astros Kynouria News  ftzivel – 10 Ιανουαρίου, 2023

astrosgr.comΓιάννης Κουρόγιωργας

Πηγές

Αρχαιολογικοί χώροι – Ιστορία & Αξιοθέατα Άστρους Αρχεία – Κοινότητα Άστρους (koinotitaastrous.gr)

Το “AΙΣΧΟΣ ΤΗΣ ΘΥΡΕΑΣ” και πέντε δημόσιες προτάσεις – astrosgr.com

Δημόσια παράκληση στον δήμαρχο μας  για την αδικαιολόγητη «μεγάλη παράλειψη της ντροπής». – astrosgr.com

 Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους, Xρονολογική σειρά και τι κάνουμε σήμερα.

Τι πρέπει  να κάνουμε το 2022 για να ανοίξουμε το Μουσείο Άστρους

Η πρωτεύουσα του δήμου μας , το  ιστορικό Άστρος, απουσιάζει διαχρονικά χωρίς ντροπή από την ιστοσελίδα του δήμου μας .

DCIM101MEDIADJI_0187.JPG

Σχεδόν πριν τρία χρόνια ( Ιανουάριος 2020) κάναμε το κόπο να καταγράψουμε λεπτομερέστερα τα μικρά και μεγάλα λάθη της ιστοσελίδας του δήμου μας, για να βοηθήσουμε τους αρμόδιους της ιστοσελίδας να κάνουν τα αυτονόητα και  τις απαραίτητες διορθώσεις για μια καλύτερη προβολή του τόπου μας. Η περιβόητη ανάπτυξη δεν θα έρθει μόνη της, αν δεν κουνάμε και εμείς τα χέρια μας.

Δεν είμαστε ειδικοί, αλλά θεωρούμε αναγκαίο να προσθέσουμε ότι η υπάρχουσα ιστοσελίδα είναι τεχνικά καλή και είναι δυνατό να  βελτιωθεί , αλλά το πρόβλημα  είναι τα θέματα που απουσιάζουν και τα κείμενα  «θέλουν λίγη δουλειά». ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ .Άμα θέλουμε, με λίγη φαντασία και λίγη δουλειά  μπορούμε να φτιάξουμε την ιστοσελίδα καλύτερα ,  για να προβάλλουμε τον τόπο μας έξυπνα,χωρίς έξοδα και αποτελεσματικά.

Ο δήμος «ξέχασε» διαχρονικά  την πρωτεύουσα , το ιστορικό Άστρος.

Παραθέτουμε  παρακάτω  ,μόνο για δύο θέματα, τι λέγαμε πριν τρία χρόνια, που είναι πολύ επίκαιρα σήμερα.

«Eίναι αδιανόητο στη ιστοσελίδα ενός δήμου να μην υπάρχει σελίδα για την πρωτεύουσα του δήμου με ένα μικρό κείμενο, συγκεκριμένα για  το Άστρος, και να υπάρχουν σελίδες που γίνονται σύνδεσμοι  για 11 άλλα  χωριά του δήμου, αυτό είναι παγκόσμιο ρεκόρ ερασιτεχισμού, στενοκεφαλιάς και στραβομάρας.»

Αυτή η στενοκεφαλιά είναι παγκόσμιο ρεκόρ Γκίνες . Δεν υπάρχει άλλη ιστοσελιδα δήμου στον πλανήτη γη που  δεν έχει  μια σελίδα για την πρωτεύουσα του δήμου.Αυτό γίνεται διαχρονικά χωρίς ντροπη μόνο στο δήμο μας.

Έχει μαλλιάσει η γλώσσα μας … και δεν ντρεπόμαστε….να το θυμίζουμε.Δείτε τον σύνδεσμο.

 Άστρος : Aφιερώνεται στο δήμο μας και στο τοτικό συμβούλιο της κοινότητας Άστρους για το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα και την ιστοσελίδα τους

«Σε διαφορετική παρακάτω  σελίδα στην ιστοσελίδα του δήμου μας  μετρήσαμε  39  “Αξιοθέατα” για όλο το δήμο μας, όπως τα Φαράγγια της  Μαζιάς και της Ζαρμπάνιτσας,  αλλά δεν βρήκαμε πουθενά τίποτα για το Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους και για τα  δύο σπουδαιότερα μνημεία του δήμου μας, τη Σχολή Καρυτσιώτη του Αγιάννη με το παράρτημα της στο Άστρος (που στεγάζεται το μουσείο Άστρους)  και τoν «Ιερό Χώρο»  της Β’ Εθνοσυνέλευσης των  Ελλήνων,»

 Το “AΙΣΧΟΣ ΤΗΣ ΘΥΡΕΑΣ”

Έχει μαλλιάσει η γλώσσα μας …  και δεν ντρεπόμαστε…. να προβάλλουμε τα  σπουδαιότερα συγκριτικά πλεονεκτήματα του δήμου μας , τον «Ιερό Χώρο» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων και τη Σχολή Καρυτσιώτη. Δεν χρειάζεται να είσαι νευροχειρουργός για να το καταλάβεις. Χρειάζεται να υπάρχει κοινός νους  και θέληση . Είναι εδώ μπροστά μας , ΑΥΤΑ ΈΧΟΥΜΕ. Δεν μπορούμε να το πούμε καλύτερα , δείτε το παρακάτω σύνδεσμο.

Το “AΙΣΧΟΣ ΤΗΣ ΘΥΡΕΑΣ” και πέντε δημόσιες προτάσεις

Τελικά με καθυστέρηση 8 χρόνια και 1,000 σελίδες παρακάλια ανάρτησαν στην σελίδα Αρχαιολογικοί Χώροι και Μουσεία επιτέλους μια φωτογραφία του Αρχαιολογικού Μουσείου Άστρους. Ευχαριστούμε τον δήμαρχο !!!  Όμως  το κείμενο είναι κουτσό και λανθασμένο και επίσης απουσιάζει και το κείμενο στα αγγλικά.

Archaiological Sights & Museums | DiscoverKynouria.gr

Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους | DiscoverKynouria.gr

Ο τονισμός δικός μας

Από την σελίδα του δήμου μας , δείτε τα λάθη ,τις αντιφάσεις  και τους σολοικισμούς…ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ.

«Τα επόμενα χρόνια, έγινε σχολείο και το 1959, έγινε αρχαιολογικό μουσείο. Το 2008 έκλεισε λόγω ζημιών που προκλήθηκαν από σεισμό.

Παραχωρήθηκε στην Εφορεία Αρχαιοτήτων από τον Δήμο Άστρους και μετά από σημαντικές επισκευές και συντηρήσεις μετατράπηκε σε Μουσείο της Κυνουρίας από τον έφορο Αρχαιοτήτων κ. Θ. Σπυρόπουλο, το έτος 1985.»

Το εκθεσιακό υλικό του Μουσείου περιλαμβάνει τις εξής συλλογές: Αρχιτεκτονικά μέλη από την Επαυλη του Ηρώδη του Αττικού στην Εύα (Δολιανά Κυνουρίας), ευρήματα, κυρίως κεραμικά από νεκροταφεία ελληνιστικών χρόνων, μικροαντικείμενα και νομίσματα από διάφορες περιοχές της Κυνουρίας, επιγραφές από διάφορες θέσεις της Κυνουρίας.

Δυστυχώς ξεχάσαμε την ιστορική αλήθεια  πως έγινε το μουσείο και προβάλλουμε ένα υπάλληλο του ΥΠΠΟΑ , που σε τυχαίο χρόνο έκανε την δουλειά του .

Η ιδέα του μουσείου Άστρους ξεκίνησε και έγινε πραγματικότητα   από τον αείμνηστο σεβαστό  καθηγητή μας «αρχαίο Έλληνα»  Κυριάκο (Κούλη) Χασαπογιάννη (δεν  «μετατράπηκε» από κανέναν , «έγινε» από τον αείμνηστο σεβαστό  καθηγητή μας).

Δείτε το σύνδεσμο για περισσότερα την ιστοσελίδα της κοινότητας μας και συγκρίνετε τις δύο σελίδες, τα λόγια είναι περιττά…….

Aρχαιολογικό Μουσείο Άστρους – Η Ιστορία του

Υπάρχουν πολλά μαργαριτάρια , οι αρμόδιοι τα γνωρίζουν αλλά «δεν είναι και τίποτα σπουδαίο»…. τι να πούμε….

Άγιος Ανδρέας

…»Το χωριό χαρακτηρίζεται «πύλη εισόδου» για τα γραφικά Καστριτοχώρια»

Άγιος Ανδρέας | DiscoverKynouria.gr

Φαράγγι Λεπίδας

Το Φαράγγι της Λεπίδας αν και δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλο διαθέτει υπέροχη φυσική ομορφιά.  Για να φθάσει κανείς στο φαράγγι έχει δύο επιλογές είτε από τα Κάτω Δολιανά είτε από τα Καστριτοχώρια.

Φαράγγι Λεπίδας | DiscoverKynouria.gr

Θα ήταν  μεγάλη παράλειψη  εδώ να μην συγχαρούμε  δημόσια το πρόεδρο της κοινότητας Άστρους  κ.Κώστα Μπάρλα ,που όσο μπρούσε καλύτερα , αποφάσισε και εδημιούργησε την ιστοσελίδα  της κοινότητας.

Home – Κοινότητα Άστρους (koinotita-astrous.gr)

Δεν σκοπεύουμε,  δεν θελουμε, δεν επιχειρούμε και δεν μπορούμε να αντικαταστήσουμε το δήμο μας , που αδιαφιλονίκητα έχει  η πρέπει να έχει τον πρώτο λόγο για την προβολή  και την ανάπτυξη του τόπου μας. Πάντοτε οι επισκέπτες μας θα κοιτάνε πρώτα την ιστοσελίδα του κάθε δήμου,  όταν ψάχνουν που θα περάσουν τις διακοπές τους στη πατρίδα μας , αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ. Ευχόμαστε και ο δήμος μας κάποτε να καταλάβει τα αυτονόητα.

Παραθέτουμε  τους σχετικούς συνδέσμους ,από το 2020,  για όσους θέλουν να μάθουν περισσότερα  για τα μαργαριτάρια της ιστοσελίδας  και για  τους αρμόδιους της ιστοσελίδας να κάνουν τις απαραίτητες διορθώσεις που είνα καταγραμμένες λεπτομερέστατα, όταν αποφασίσουν να κάνουν κάτι.

«Αρχαιολογικοί Χώροι και Μουσεία» από την ιστοσελίδα  του δήμου μας Discover ΚΥΝΟΥΡΙΑ ΠΑΝΘΥΡΕΑΤΙΣ ΓΗ   και  άλλα που τα “ξέχασαν”, 1-4. (astros-kynourianews.gr)

«Αρχαιολογικοί Χώροι και  Μουσεία»  και  η ιστοσελίδα  Δήμος Βόρειας Κυνουρίας, 2-4.

«Αρχαιολογικοί Χώροι και Μουσεία» και τα μαργαριτάρια της ιστοσελίδας  του δήμου μας Discover ΚΥΝΟΥΡΙΑ    

«Αρχαιολογικοί Χώροι και Μουσεία» και τα «Αξιοθέατα» της ιστοσελίδας  του δήμου μας Discover ΚΥΝΟΥΡΙΑ

Γιατί δημιουργήσαμε το AstrosGr.com – astrosgr.com

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

Το άρθρο έχει δημοσιευτεί στους συνεργάτες μας  Astros Kynouria News  ftzivel – 12 Νοεμβρίου, 2022

Πηγές

Home – Κοινότητα Άστρους (koinotita-astrous.gr)

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

Πίσω στην Αρχική σελίδα

astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή.

astrosgr.com/en Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

Διδακτήριον Άστρους -Το Ελληνικό κράτος αναγνωρίζει την μεγάλη προσφορά της Σχολής Καρυτσιώτη στο έθνος.

Ο μεγάλος εθνικός ευεργέτης μας Δημήτριος Καρυτσιώτης (1741-1819) γεννήθηκε στον Άγιο Ιωάννη (Αγιάννη) και κατά την Αγιαννίτικη παράδοση, έφυγε “με το ένα τσαρούχι”.Το 1798 έχτισε την μεγαλοπρεπή και “καλλιμάρμαρο” Σχολή Καρυτσιώτη στον λόφο Κουτρί στον Αγιάννη και το 1805 έχτισε στο Άστρος το παράρτημα της Σχολής του Αγίου Ιωάννη.

Η σχολή Καρυτσιώτη έπαιξε καταλυτικό ρόλο για την τοπική κοινωνία , έπαιξε πρωτεύοντα και καθοριστικό ρόλο για να γίνει ο Αγιάννης πρωτεύουσα της επαναστατημένης Ελλάδας, από τις 22 Αυγούστου έως την 1 Οκτωβρίου 1822 και για να γίνει η Β’Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων στο Άστρος το 1823.Το “κυβερνείο” που βρίσκεται πολύ κοντά στη σχολή Καρυτσιώτη του Αγιάννη ήταν η έδρα της κυβέρνησης. Πριν την Εθνοσύνελευση είχε προηγηθεί το καταλυτικό κτίσιμο της Σχολής Καρυτσιώτη.

Η Συνέλευση, στα πρότυπα των Συνταγμάτων της Γαλλικής Επανάστασης του 1789 μ.Χ., συνέταξε και τη «Διακήρυξη της Β΄ των Ελλήνων Συνελεύσεως». Η διακήρυξη αρχίζει με τις φράσεις: “Τρίτον ήδη χρόνον διαρκεί ο υπέρ ανεξαρτησίας εθνικός των Ελλήνων πόλεμος και ο τύραννος ούτε κατά γην ούτε κατά θάλασσαν ηυδοκίμησεν. ….. Ήδη δε μετά δεκαέξ μήνας Δευτέραν να συγκροτήση  εν Άστρει συνέλευσιν ....»Οι πληρεξούσιοι της εθνοσυνέλευσης και ο Κολοκοτρώνης ετίμησαν το μεγάλο εθνικό ευεργέτη μας Δημήτριο Καρυτσιώτη, «Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου του Καρυτσιώτου», λέει η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης. Η συνέλευση απάντησε με την διακήρυξη ,στην υφήλιο και τους μεγαλους της εποχής . «Είμεθα αποφασισμένοι να ανεξαρτισθώμεν, ως έθνος αυτόνομον και ανεξάρτητον».” λίγο επίκαιρο σήμερα…

Το Ελληνικό κράτος  αναγνωρίζοντας την μεγάλη προσφορά της Σχολής Καρυτσιώτη  στο Ελληνικό έθνος εκήρυξε σαν «ιστορικόν διατηρητέον μνημείον», «ιστορικό τόπο»  και «αρχαιολογικόν χώρον».

Περιοχή ”Κουτρί” Αγίου Ιωάννη (όπου η ιστορική Σχολή Καρυτσιώτη

ΥΑ 147099/8654/11-4-1960, ΦΕΚ 199/Β/11-5-1960

Περί κηρύξεως αρχαιολογικού χώρου.

“Χαρακτηρίζομεν ως αρχαιολογικόν χώρον την περιοχήν ”Κουτρί” του χωρίου Άγιος Ιωάννης Κυνουρίας, θερινήν έδραν του Άστρους, ένθα ελειτούργησεν η ιστορική σχολή Καρυτσιώτη εν έτει 1798”.

Διδακτήριον Άστρους

ΥΑ 47192/1433/11-6-1946, ΦΕΚ 127/Β/8-8-1946

‘Κηρύσσομεν ως ιστορικόν διατηρητέον μνημείον το εν Άστρει διδακτήριον ένθα συνήλθεν εν έτει 1823 η β’ Εθνική Συνέλευσις”.

Η πλατεία της σχολής Καρυτσιώτη και τμήματος του αγροκηπίου, στο Άστρος Κυνουρίας, ως ιστορικός τόπος.

ΥΑ ΥΠΠΟ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Β1/Φ30/65069/3340/1-8-2005, ΦΕΚ 1194/Β/30-8-2005

Τίτλος ΦΕΚ       Χαρακτηρισμός της πλατείας σχολής Καρυτσιώτη και τμήματος του αγροκηπίου, στο Άστρος Κυνουρίας, ως ιστορικού τόπου.

“Στο αγροκήπιο αυτό έλαβαν χώρα δύο σημαντικά γεγονότα της Επαναστάσεως, το γνωστό ως «κολοκοτρωναίικο τραπέζι της συμφιλίωσης» στις 19 Ιουνίου 1821, στο οποίο είχαν προσέλθει οι οπλαρχηγοί, προκειμένου να ξεπεραστούν οι αντιθέσεις και να ομονοήσουν για την επιτυχία της Επανάστασης που τότε ξεκινούσε, καθώς επίσης και η Β΄ Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων (30 Μαρτίου έως τις 18 Απριλίου του 1823) με την παρουσία οπλαρχηγών, πολιτικών, πλήθους λαού και στρατού. Εντός της Σχολής η οποία περιλαμβάνεται στον υπό κήρυξη χώρο, συντάχθηκε η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης”.

Το μέγαρο « ΑΣΤΡΟΣ» στη Τεργέστη  και το πάθος  του  εθνικού ευεργέτη μας Δημητρίου Καρυτσιώτη για «γράμματα» και μόρφωση .

Κολοκοτρωνέϊκο τραπέζι

ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΗΡΥΓΜΕΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΩΝ (culture.gr)-Σύνδεσμοι

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

Πίσω στην Αρχική σελίδα

astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή.

astrosgr.com/en Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

Ιστορία του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας 

Οι αυτόχθονες Πελασγοί είχαν ένα χρυσό κανόνα που για χιλιετηρίδες εφάρμοσαν πιστά μέχρι σήμερα οι κάτοικοι της Θυρέας, τον αμοιβαίο σεβασμό , την συναίνεση , την συνεννόηση και το Ελληνικό μέτρο. Η Θυρεάτις Γη  σχετικά μικρός χώρος  για χιλιετηρίδες  μέχρι σήμερα  κατόρθωσε να διατηρήσει την ανεξαρτησία της , την ιδαιτερότητα της ,  τα συγκριτικά πλεονεκτήμ ατα  της , τα χαρακτηριστικα της, το  πολιτισμό της και να αντισταθεί γενναία και αποτελεσματικά σε πολλούς  μικρούς και μεγάλους κατακτητές και επιδρομείς,

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ Ἱστορίαι (2.27.1-2)

 [2.27.1] “Ἀνέστησαν δὲ καὶ Αἰγινήτας τῷ αὐτῷ θέρει τούτῳ ἐξ Αἰγίνης Ἀθηναῖοι, αὐτούς τε καὶ παῖδας καὶ γυναῖκας,…..2.27.2] ἐκπεσοῦσι δὲ τοῖς Αἰγινήταις οἱ Λακεδαιμόνιοι ἔδοσαν Θυρέαν οἰκεῖν καὶ τὴν γῆν νέμεσθαι, …. δὲ Θυρεᾶτις γῆ μεθορία τῆς Ἀργείας καὶ Λακωνικῆς ἐστίν, ἐπὶ θάλασσαν καθήκουσα. καὶ οἱ μὲν αὐτῶν ἐνταῦθα ᾤκησαν, οἱ δ᾽ ἐσπάρησαν κατὰ τὴν ἄλλην Ἑλλάδα”.

 Ιστορίαι (Ηροδότου)/Κλειώ, 82.1 & 82.2

82.1 ἔς τε δὴ ὦν τὰς ἄλλας ἔπεμπε συμμαχίας καὶ δὴ καὶ ἐς Λακεδαίμονα. τοῖσι δὲ καὶ αὐτοῖσι τοῖσι Σπαρτιήτῃσι κατ᾽ αὐτὸν τοῦτον τὸν χρόνον συνεπεπτώκεε ἔρις ἐοῦσα πρὸς Ἀργείους περὶ χώρου καλεομένου Θυρέης· 82.2 τὰς γὰρ Θυρέας ταύτας ἐοῦσα τῆς Ἀργολίδος μοίρης ἀποταμόμενοι ἔσχον οἱ Λακεδαιμόνιοι. ἦν δὲ καὶ ἡ μέχρι Μαλέων ἡ πρὸς ἑσπέρην Ἀργείων, ἥ τε ἐν τῇ ἠπείρῳ χώρῇ καὶ ἡ Κυθηρίη νῆσος καὶ αἱ λοιπαὶ τῶν νήσων

Η Κυνουρία αντλεί το όνομα της από τον αρχαίο οικιστή της περιοχής Κύνουρο, γυιό του Περσέα σύμφωνα με την Αργεία παράδοση. Οι κάτοικοι την Κυνουρίας ήταν σε σειρά  Πελασγοί, Δαναοί, Ίωνες  και Δωριείς.Οι Κυνουριείς ήταν Ιώνες και έδωσαν το όνομα στην περιοχή από το όνομα τους.

Στη βόρεια Κυνουρία , στα αρχαία χρόνια αντιστοιχούσε στην περιοχή της Θυρεάτιδος γης ,  υπήρχε ο κύριοτερος  οικισμός της περιοχής η Θυρέα   και δευτερεύοντες η Ανθήνη, η Νηρίδα, η Εύα  και  αργότερα  τουλάχιστον από το 2.μ,χ αιώνα το Άστρος. . Υποστηρίζεται η άποψη από τους ιστορικούς   οι Θυρεάτες προέρχοντο από τους Δαναούς. που εγκαταστάθηκαν στο Άργος, την πρώτη πόλη της Ευρώπης,  από το 2,800-2,000 π.χ.

Ο Θουκυδίδης ,ο πρώτος επιστήμονας Ιστορικός του κόσμου,  και ο Ηρόδοτος , αναφέρουν η  Θυρεάτις Γη ( Θυρέα) υπήρχε πριν 3,000 χρόνια, με αναφορά από τον Ηρόδοτο για το 1,100 Π.Χ,

Ως προς το τοπωνύμιο «Θυρέα», οφείλει την προέλευσή του στο ότι η περιοχή αποτελούσε τη δίοδο ή θύρα επικοινωνίας και μετάβασης από το Κράτος του Άργους στο Κράτος της Σπάρτης και τανάπαλιν (Θουκυδίδης, Β΄ 27). Το φυσικό μάλιστα όριο, κατά τον Ευριπίδη (Ηλ. 410-2), ήταν ο «Ταναός», δηλαδή ο σημερινός χείμαρρος Τάνος.

Στα πρώτα ίχνη της ανθρώπινης παρουσίας διαπιστώνονται με βεβαιότητα τουλάχιστον από τα νεολιθικά χρόνια. Πλούσια ευρήματα της εποχής αυτής, καθώς και της εποχής Χαλκοκρατίας από τις θέσεις Μαρμαράλωνα (Ξερόκαμπου), Κουτρί (Άνω Μελιγούς), Άγιος Γεώργιος (Μελιγούς), Χερρονήσι (Τεύχος Παραρτημάτων, φωτο 1), Νησί Παραλίου , στο δρόμο κοντά στην Παραλία Λεωνιδίου, στο Γεράκι, φωτίζουν κάπως τα προϊστορικά αυτά χρόνια. Οι πρώτοι κάτοικοι ανήκουν στα προελληνικά φύλλα, ήταν οι  Πελασγοί, που έζησαν στην Κυνουρία  πριν τους Αρκάδες στην Αρκαδία  και τους (πρωτοέλληνες) Δαναούς στην Αργολίδα και στα Παράλια της Κυνουρίας. Στη συνέχεια εγκαθίστανται στην Κυνουρία οι Ίωνες. Οι δημιουργοί του Μυκηναϊκού πολιτισμού, οι Αχαιοί, εγκαταστάθηκαν στην Αργολίδα γύρω στα 1600 π.Χ. Λίγο αργότερα κατέβηκαν από κει στη Λακωνία, ενώ η Κυνουρία ήταν ήδη κομμάτι της Αργείας γης. Αυτά μαρτυρούν και τα ευρήματα από το Χερρονήσι, το Νησί του Αγίου Ανδρέα, το Ελληνικό Άστρους, το Καστράκι Μελιγούς.

Με την κάθοδο των Δωριέων, που ήρθαν και κατέλαβαν τη γη αυτοί τελευταίοι, αρχίζει ο εκδωρισμός των κατοίκων. Στην περιοχή συναντιούνται τα όρια των τριών επικρατειών: των Δωριέων της Σπάρτης, των Αρκάδων της Τεγέας και των Aχαιών του Άργους. Χαρακτηριστική μαρτυρία είναι τα ευρήματα στη θέση Φονομένοι του Αγ. Πέτρου, δίπλα στο δρόμο προς Καρυές, όπου βρέθηκαν τρεις μεγάλοι λιθοσωροί οι οποίοι αντιστοιχούσαν στα όρια των επικρατειών του Άργους, της Τεγέας και της Σπάρτης και ήταν αρχαία ιερά αφιερωμένα στον Ενόδιον Ερμή.

Η περιοχή έγινε σύντομα στόχος των ισχυρών γειτόνων της, των Σπαρτιατών, των Αργείων και των Αρκάδων / Τεγεατών. Αποτέλεσε κυρίως μήλον της έριδος μεταξύ των Σπαρτιατών και των Αργείων, καθώς βρισκόταν ανάμεσα στα δύο κράτη και διέθετε ιδιαίτερη γεω-στρατηγική θέση, γεγονός που κατέληξε σε πολεμική σύρραξη (περί τα τέλη του 11ου  π.χ. αιώνα σύμφωνα με τον Ηρόδοτο). Γεωγραφικά η περιοχή της χωρίζεται σε δυο μεγάλες ενότητες. Τη βόρεια, που στα αρχαία χρόνια αντιστοιχούσε στη Θυρεάτιδα, με κύριο οικισμό τη Θυρέα και δευτερεύοντες την Ανθήνη, τη Νηρίδα, την Εύα και το Άστρος, ενώ το νότιο αντιστοιχούσε στη χώρα των Πρασιών, στην οποία υπήρχε ο κύριος οικισμός Πρασιαί και οι δευτερεύοντες Πολίχνη, Τυρός και Γλυππία. Μέχρι τον 7ο αι. π.Χη Κυνουρία πρέπει να διατηρεί την αυτονομία της (προκύπτει από την συμμετοχή των Πρασιών στην Αμφικτυονία της Καλαυρίας) παρ’ όλες τις προσπάθειες του Άργους και της Σπάρτης να την προσαρτήσουν. Εν τούτοις η περιοχή των Πρασιών πρέπει να σχετιζόταν περισσότερο με τη Λακωνία, ενώ η περιοχή της Θυρεάτιδας με την Αργολίδα.

Παρά την έντονη  πίεση των γειτόνων της η  Κυνουρία πρέπει να παρέμενε  ανεξάρτητη μέχρι την εποχή  του Αργείου Τυράννου Φείδωνα οπότε και πέρασε στην κυριαρχία του Άργους, που γνώριζε τότε τη μέγιστη ακμή του. Μετά τη Φείδωνα όμως το Άργος άρχισε σταδιακά να παρακμάζει ενώ η Σπάρτη ισχυροποιούταν. Η τύχη της Κυνουρίας φαίνεται να κρίθηκε οριστικά ο 546 π.Χ., στη μάχη της Θυρέας (ή μάχη των Εξακοσίων Επιλέκτων), οπότε η Σπάρτη επικράτησε του Άργους και απέκτησε τον έλεγχο της Κυνουρίας. Το 424 π.Χ. ο αθηναϊκός στόλος έφθασε στα παράλια της Θυρεάτιδος, την κυριεύσε, τη λεηλάτησε ,την πυρπόλησε και την κατέστρεψε ολοσχερώς.. Η Κυνουρία παρέμεινε Σπαρτιατική μέχρι το 338 π.Χ. όταν ο Φίλιππος Β΄ απέδωσε το βόρειο τμήμα της στους Αργείους μέχρι και τη ρωμαϊκή περίοδο, ενώ η νότια περιοχή των Πρασιών και του Τυρού (η οποία ήταν το φυσικό σύνορο της αρχαίας Σπάρτης) παρέμεινε στη Σπάρτη.

Θυρέα και Τειχιό ή Ελληνικό

Σε απόσταση δέκα χιλιομέτρων από το σημερινό Άστρος, στην περιοχή του Τειχιού ή Ελληνικού, πιθανότατα εδώ ήταν η πολή της Θυρέας ,υπήρχε Ναός αφιερωμένος στο Θεό Απόλλωνα τον οποίο λάτρευαν ιδιαίτερα οι Κυνούριοι. Στη θέση αυτή σήμερα βρίσκονται ερείπια αρχαίας πόλης του 5ου έως 3ου π.χ αιώνα κατά τις εκτιμήσεις των αρχαιολόγων. Εδώ αντικρίζει κανείς ερείπια τειχών, οικοδομημάτων και υπόγειων δεξαμενών. .

Εύα 

 Στα Κάτω Δολιανά, κοντά στην ιστορική Μονή Λουκούς, περίπου 4 χλμ από το Άστρος  απαντάται η περιοχή της Αρχαίας Εύα, όπου σήμερα βρίσκονται τα ερείπια της  ιδιωτικής έπαυλης του Ηρώδη του Αττικού , Έπαρχου και συνεργάτη των Ρωμαίων κατακτητών. που αποκαλύφθηκαν σε ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν εκεί τα τελευταία χρόνια. Στις ίδιες ανασκαφές βρέθηκαν σπουδαία και μοναδικά ευρήματα που χρονολογούνται από τον 4ο π.χ. αιώνα μέχρι και τον 2ο αιώνα μ.χ. Τα ευρήματα αυτά φυλάσσονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους.

Ανθήνη

Δίπλα στο Λιμάνι Αγίου Ανδρέα υπάρχει το «νησί του Αγίου Ανδρέα» όπου κανείς μπορεί να δει ερείπια κυκλώπειου τείχους που ανήκουν σύμφωνα με τις μαρτυρίες στην αρχαία πόλη Ανθήνη. Σώζονται τμήματα από τον εξωτερικό περίβολο με πύργους του 5ου-4ου αιώνας. π.Χ. Αργότερα η πόλη μεταφέρθηκε χαμηλότερα προς τη θάλασσα, όπου σώζονται υστερορωμαϊκά ερείπια και συμπληρωματική οχύρωση από τους βυζαντινούς χρόνους. Κοντά στο κάστρο σώζεται μισό κατεστραμμένο τοξωτό λιθόκτιστο γεφύρι.

Στη θέση Ελληνικό Χάραδρου, 3 χλμ. ανατολικά του χωριού υπάρχουν λείψανα τετράγωνου πύργου – φυλακίου, ο οποίος πιθανολογείται ότι χτίστηκε από τους Αργείους για τον έλεγχο της γύρω περιοχής και του δρόμου από την παραλία στο εσωτερικό.Απο το Άστρος ο Χάραδρος απέχει 17 χλμ.

Το ιστορικό Άστρος Κυνουρίας βρίσκεται στη δυτική παραλία του Αργολικού ,εκεί που στο παραπάνω χάρτη διακρίνεται η αρχαία πόλη της Θυρέας, νότια από την πρώτη πόλη της Ευρώπης το ιστορικό Άργος και την έδρα του Μυκηναϊκού πολιτισμού Μυκήνες

Για χιλιάδες χρόνια  δεν έγινε τίποτα σημαντικό που να γνωρίζουμε στην περιοχή , « όλα τα πλάκωνε η  φοβέρα και η σκλαβιά».Η παρακμή άρχισε με την  υποταγή οτους Ρωμαίους  κατακτητάς και τους προδότες συνεργάτες τους το 146 π.χ και  αργότερα με πολλούς άλλους κατακτητάς  και επιδρομείς   μέχρι το 1821.

Ρωμαική και Βυζαντινή Περίοδος

Για την ιστορική διαδρομή της περιοχής κατά τους ρωμαικούς και βυζαντινούς χρόνους, οι πληροφορίες είναι λιγοστές, πράγμα που δεν επιτρέπει το σχηματισμό σαφούς εικόνας. Γνωρίζουμε ότι κατά την περίοδο της εγκατάστασης των Σλάβων στην Πελοπόννησο (6ος αι. και εξής) δύο σλαβικές φυλές- οι Μηλιγγοί και οι Εζερίτες- επέλεξαν ως τόπο κατοικίας τους τις δυσπρόσιτες περιοχές του Ταϋγέτου και του Πάρνωνα. Επί αυτοκράτορος Βασιλείου Α΄ του Μακεδόνος (867- 866) ασπάζονται και αυτοί τον χριστιανισμό, όπως και οι Έλληνες του Πάρνωνα και του Ταϋγέτου, και έκτοτε δεν απασχολούν ως ξεχωριστή εθνική οντότητα την Ιστορία.

Τα χωριά του Πάρνωνα εκχριστιανίστηκαν περίπου τον 9ον αιώνα και από υπερβολικό  σεβασμό πολλά πρόσθεσαν την λέξη Άγιος στο όνομα τους , όπως Άγιος Ιωάννης ,Άγιος Πέτρος, Άγιος Νικόλαος ,Άγιος Ανδρέας ,¨Αγιος Βασίλειος,¨Αγιοι Αώματοι,Άγιος Πανελεήμονασς, Άγια Σοφιά ,Άγιος Γεώργιος, Κοσμάς και γέμισαν το τόπο με εκκλησίες και μοναστήρια .Επίσης όνόμασαν «άγιες» πολλές τοποθεσίες.Για το λόγο αυτό  ο Πάρνωνας ονομάστηκε και το «Άγιον Όρος» της Νότιας Ελλάδας. 

Φραγκοκρατία-Τουρκοκρατία

Μετά το 12 ον αιώνα οι πεδινές περιοχές εγκαταλείπονται από τους κατοίκους και  πλέον κατοικούν μόνιμα στα βουνά για να γλυτώσουν από τις ασταμάτητες  επιδρομές , τους κουρσάρους και τους κατακτητές .

Ο Γουλιέλμος Βιλλεαρδουίνος προς υποταγήν των ανυπότακτων γειτόνων Τσακώνων στη Σίταινα ,Καστάνιτσα και Πραστό, εκεί που ήταν οι Τσάκωνες , «επάνω εις τα όρη »     suso en law montanyas ,   όπως αναφέρεται στο Χρονικό του Μορέως, έκτισε το κάστρο Εστέλλα η της Ωριάς σε μια οχυρή τοποθεσία κοντά στο “Ξεροκάμπι”, του Αγίου Ιωάννου της Θυρεάτιδας.

Σήμερα, το ορεινό αυτό κάστρο θεωρείται ότι είναι το οχυρό που αναφέρεται στο Αραγωνικό Χρονικό του Μορέως ως Estella ((μετάφραση της ελληνικής λέξης Άστρος) και έχει μείνει γνωστό με το δημώδες όνομα «Κάστρο της Ωριάς», το οποίο απαντά και σε άλλα μέρη της Ελλάδας, λόγω της λαϊκής παράδοσης σχετικά με την κατάληψή του. Με βάση αυτήν την ταύτιση και την αναφορά στο Αραγωνικό Χρονικό, το κάστρο πρέπει να κατασκευάστηκε το αργότερο τον 14ο αιώνα και το πιθανότερο τον 13ο .

Κάστρο του Παραλίου Άστρους η των Ζαφειρόπουλων. Η μελέτη των καταλοίπων του κάστρου επιτρέπει τη διάκριση δυο οικοδομικών φάσεων. Η πρώτη φάση αφορά στην περίοδο μεταξύ του 17ου αι. και του τέλους του 18ου αιώνα. Η δεύτερη οικοδομική περίοδος εντοπίζεται από το 1824 και 1825, εποχή που το κάστρο ενισχύθηκε και κατοικήθηκε από τους μυημένους στην Φιλική Εταιρία εύπορους έμπορους του εξωτερικού, αδελφούς Ζαφειρόπουλους.Το κάστρο στο παράλιο Άστρος συγχεόταν κυρίως με το κάστρο Estella, το οποίο σύμφωνα με το Αραγωνικό Χρονικό ανεγέρθηκε το 1256 από τον Γουλιέλμο Βιλλεαρδουίνο για τον έλεγχο των ατίθασων Τσακώνων, εκεί που ήταν οι Τσάκωνες , «επάνω εις τα όρη »     suso en law montanyas όπως αναφέρεται στο Χρονικό του Μορέως,σε μια οχυρή τοποθεσία κοντά στο “Ξεροκάμπι” στον Αγιάννη.

«Η Κυνουρία, εν συνεχεία, μετέχει της κοινής μοίρας της Πελοποννήσου: έχει μια πρώτη μικρή πρόγευση της Τουρκικής κατοχής μετά την εισβολή των Τούρκων στο Μωριά(1460), γνωρίζει την αποκατάσταση της Ενετικής κυριαρχίας μέχρι το 1715 και από τότε μέχρι τον απελευθερωτικό αγώνα του 1821 αποτελεί τμήμα της αχανούς Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η Τουρκική κατοχή, ωστόσο, δεν κατάφερε να αναστείλει πλήρως την οικονομική και πνευματική δραστηριότητα των Κυνουριέων. Παρατηρείται μια έκτακτη κινητικότητα σε αυτούς τους τομείς, που έχει ως επίκεντρο τις κώμες του Αγ. Ιωάννη, της Μελιγούς, του Πλατάνου και τις γύρω μονές. Λίγο πριν την επανάσταση ξαναζωντανεύει και το Άστρος, με τη βοήθεια φιλογενών ανδρών, μεταξύ των οποίων εξέχουσα θέση κατέχουν οι αδελφοί Καρυτσιώται.»

Δήμος Θυρέας

Ο Δήμος Θυρέας, συστάθηκε με διάταγμα της 9ης (21ης) Νοεμβρίου 1834 / 12ης Μαΐου 1835, σύμφωνα με το οποίο συστάθηκαν οι πρώτοι δήμοι της Αρκαδίας και της Κυνουρίας.Διοικητικές μεταβολές των ΟΤΑ   Δ. Θυρέας Ν. Αρκαδίας,  ΦΕΚ 16Α – 24/05/1835 Σύσταση του δήμου με έδρα τον οικισμό Άγιος Ιωάννης ,ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841  Ο οικισμός Άστρος ορίζεται χειμερινή έδρα του δήμου, Ο οικισμός Άγιος Ιωάννης ορίζεται θερινή έδρα του δήμου. Το 1836, όταν οι δήμοι πήραν την τελική τους μορφή, ο Δήμος Θυρέας περιελάμβανε τα χωριά Άγιος Ιωάννης,  Άστρος και Μελιγού. Το 1840 ο Δήμος Πλατανούντος (Πλατάνου)  συγχωνεύθηκε στον δήμο Θυρέας . Το 1845  προσετέθησαν  στο δήμο  το  Παράλιον Άστρος (Αρκαδίας)  ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845  και το Ξηροπήγαδο  και το 1879 ο Χάραδρος (τότε Τρεστενά). Για πολλούς αιώνες μέχρι την δεκαετία του 1950  ο Αγιάννης,  σημερινός θερινός οικισμός του Άστρους, αποτελούσε το μητροπολιτικό κέντρο της Θυρέας.

Το 1912, καταργήθηκε το παλιό Δημοτικό σύστημα του 1834 και εγκαθιδρύθηκαν οι κοινότητες. Από τον Δήμο Θυρέας προέκυψαν οι εξής κοινότητες: Άστρους, Βερβένων, Ξηροπηγάδου, Παραλίου Άστρους, Μελιγούς, Πλατάνου και Χαράδρου.

Δ. Άστρους (Αρκαδίας) ΦΕΚ 99Α – 28/05/1985 Ο δήμος προήλθε από την αναγνώριση σε δήμο της κοινότητας Άστρους

Δήμος Βόρειας Κυνουρίας

This image has an empty alt attribute; its file name is ag3mapsboreiakynouria.jpg

ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997 Ο οικισμός Άστρος αποσπάται από το δήμο και ορίζεται έδρα του δήμου Βόρειας Κυνουρίας Ο οικισμός Άγιος Ιωάννης αποσπάται από το δήμο και προσαρτάται στο δήμο Βόρειας Κυνουρίας

Δήμος Βόρειας Κυνουρίας – Βικιπαίδεια (wikipedia.org)

Ο Δήμος ΒόρειαΚυνουρίας  είναι δήμος της Αρκαδίας και Περιφέρειας Πελοποννήσου, ο ποίος συστάθηκε το 1997 σύμφωνα με την Διοικητική Μεταρρύθμιση «Καποδίστριας» και παρέμεινε ανέπαφος ως προς την έκταση του από τον μετέπειτα «Καλλικράτη». Βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της Πελοποννήσου και βρέχεται από τον Αργολικό Κόλπο. Ο πληθυσμός του είναι 10.341 κάτοικοι και η έκταση του είναι 575,7 τ.χλμ.. Έδρα του δήμου αποτελεί το Άστρος.

Τοπικές Κοινότητες | Δήμος Βόρειας Κυνουρίας (boriakinouria.gov.gr)

Αγία Σοφία,Άγιος Ανδρέας,Άγιος Γεώργιος, Άγιος Πέτρος, Άστρος, Βέρβενα,Δολιανά,Έλατος,Καράτουλα,Καστάνιτσα,Καστρί,Κορακοβούνι,Κούτρουφα, Μελιγού,Μεσορράχη,Νέα Χώρα, Ξηροπήγαδο, Παράλιο Άστρος, Περδικόβρυση, Πλατάνα, Πλάτανος, Πραστός, Σίταινα,Στόλος,Χάραδρος, Ωριά .Επίσης στο δήμο υπάγονται επιπλέον περίπου 40 μικροί οικισμοί.

Άστρος και  Άγιος Ιωάννης ( Αγιάννης )

Στο Άστρος το 1823 έγινε η Β΄ Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων.

Το Άστρος και ο Αγιάννης ήταν για τουλάχιστον οκτακόσια χρόνια και είναι και σήρερα μία κοινότητα, με τους ίδιους κατοίκους.

Η πρώτη επίσημη αναφορά της πόλης με το όνομα «Άστρος» συναντάται σε χρυσόβουλο του έτους 1293 του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β’ Παλαιολόγου . Η πρώτη όμως ααφορά   με το όνομα «Άστρον» απαντά στο Γεωγράφο Κλαύδιο Πτολεμαίο (2ος αι. μ.Χ.).

Για πολλούς αιώνες πριν την επανάσταση του 1821 σε διαφορές αναφορές και χάρτες οι δύο οικισμοί το Άστρος και ο Αγιάννης ανακατεύονται , το Άστρος αναφέρεται Άστρος ,γίνεται Αγιάννης ,Καλύβια Άστρους,  Αγιαννίτικα καλύβια  και ο Αγιάννης αναφέρεται Aγιάννης, γίνεται Άστρος, ορεινό Άστρος ,επάνω Άστρος και Αγιάννης του Άστρους. Φαίνεται το Άστρος άρχιζε από το ξεροκάμπι και το κάστρο της Ωριάς η Εστέλλας , που βρίσκεται κοντά σον Αγιάννη,  μέχρι το κάστρο του Παραλίου Άστρους, και ο πυρήνας του ήταν οι κάτοικοι του Αγιάννη και του σημερινού Άστρους  και σίγουρα συμφωνούσε με αυτά  ο οικιστής του Παραλίου Άστρους Αγιαννίτης Άκουρος που γνώριζε τον τόπο του καλύτερα από όλους μας. Ο Θουκυδίδης μας έλεγε , «οι κάτοικοι είναι τα κράτη», δεν είναι τα κράτη  οι πόλεις και τα κάστρα.

Το 1805, ιδρύθηκε στο Άστρος παράρτημα της σχολής Καρυτσιώτη του Αγίου Ιωάννου (1798) (νυν Αρχαιολογικό μουσείο), στην οποία φοιτούσαν νέοι από διάφορα μέρη της ΕλλάδαςΜαζί με την σχολή, ο Αγιαννίτης Δημήτριος Καρυτσιώτης (1741 – 1819), δώρισε μία μεγάλη έκταση, το λεγόμενο Αγροκήπιο.

O «Ιερός Χώρος» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των  Ελλήνων

Το Άστρος έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Επανάσταση, την 30 Μαρτίου μέχρι 18 Απριλίου του 1823, στον περίβολο της σχολής Καρυτσιώτη στο Άστρος, έγινε η Β΄ Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων, στην οποία ψηφίστηκε το νέο αναθεωρημένο Σύνταγμα της επαναστατημένης Ελλάδας. Η επέτειος αυτού του γεγονότος γιορτάζεται με ιδιαίτερη λαμπρότητα κάθε χρόνο την Παρασκευή του Πάσχα.

Οι αποφάσεις της Εθνοσυνέλευσης ήταν σημαντικότατες για την ίδρυση και οργάνωση του Ελληνικού Κράτους.

Tο Έθνος απέκτησε οριστικό Σύνταγμα, που με απόφαση της συνέλευσης ήταν “ο ανώτερος νόμος”, που ονομάστηκε «Νόμος της Επιδαύρου» σαν συνέχεια της πρώτης εθνοσυνελευσης στη Επίδαυρο, και υπηρίσχυε των νόμων του βουλευτικού… Με απόφαση της συνέλευσης, την καταλυτική παρέμβαση του Κολοκοτρώνη, την οργή του λαού και του στρατού, απετράπει η εκποίηση των εθνικών γαιών – κτημάτων, που άφηναν πίσω τους οι Τούρκοι άρχοντες, που επεδίωκαν και ήθελαν οι κοτζαμπάσηδες της συνέλευσης.

Η Συνέλευση, στα πρότυπα των Συνταγμάτων της Γαλλικής Επανάστασης του 1789 μ.Χ., συνέταξε και τη «Διακήρυξη της Β΄ των Ελλήνων Συνελεύσεως». Η διακήρυξη αρχίζει με τις φράσεις: “Τρίτον ήδη χρόνον διαρκεί ο υπέρ ανεξαρτησίας εθνικός των Ελλήνων πόλεμος….Ήδη δε μετά δεκαέξ μήνας Δευτέραν να συγκροτήση  εν Άστρει συνέλευσιν ....» Οι πληρεξούσιοι της εθνοσυνέλευσης και ο Κολοκοτρώνης ετίμησαν το μεγάλο εθνικό ευεργέτη μας Δημήτριο Καρυτσιώτη, «Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου του Καρυτσιώτου», λέει η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης. Η συνέλευση απάντησε με την διακήρυξη ,στην υφήλιο και τους μεγαλους της εποχής . «Είμεθα αποφασισμένοι να ανεξαρτισθώμεν, ως έθνος αυτόνομον και ανεξάρτητον».” 

Tο Κολοκοτρωνέϊκο τραπέζι στο Άστρος 

Η Αστρεινή παράδοση, φέρει τον Κολοκοτρώνη να παραθέτει γεύμα, το 1821 στο Άστρος, στο Δημήτριο Υψηλάντη, το γνωστό ως Κολοκοτρωνέικο τραπέζι. Το γεύμα έγινε  στο αγροκήπιο του Καρυτσιώτη κάτω από το τήλιο ,που ακόμα υπάρχει και αργοπεθαίνει, και στο χώρο υπάρχει σχετική πινακίδα, δίπλα στην Σχολή Καρυτσιώτη (νυν Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους).  Ο Τερτσέτης αναφέρει  «συνέτρωγαν  ο Δημήτριος Υψηλάντης  και  ο Κολοκοτρώνης εις τους ίσκιους  των δένδρων του Άστρους». Ο Κολοκοτρώνης  σκόπιμα για να προσαρμόσει τον πρίγκηπα στην Ελληνική πραγματικότητα είπε στο τραπέζι στον Δημήτριο Υψηλάντη κόβοντας το ψητό με τα χέρια του   “ αυτά είναι τα χρυσά πιρούνια και τα χρυσά μαχαίρια  της Ελλάδος ” που ήταν τα χέρια του …..

Από το ΥΠΠΟΑ

ΥΑ ΥΠΠΟ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Β1/Φ30/65069/3340/1-8-2005, ΦΕΚ 1194/Β/30-8-2005

Τίτλος ΦΕΚ       Χαρακτηρισμός της πλατείας σχολής Καρυτσιώτη και τμήματος του αγροκηπίου, στο Άστρος Κυνουρίας, ως ιστορικού τόπου.

Στο αγροκήπιο αυτό έλαβαν χώρα δύο σημαντικά γεγονότα της Επαναστάσεως, το γνωστό ως «κολοκοτρωναίικο τραπέζι της συμφιλίωσης» στις 19 Ιουνίου 1821, στο οποίο είχαν προσέλθει οι οπλαρχηγοί, προκειμένου να ξεπεραστούν οι αντιθέσεις και να ομονοήσουν για την επιτυχία της Επανάστασης που τότε ξεκινούσε, καθώς επίσης και η Β΄ Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων (30 Μαρτίου έως τις 18 Απριλίου του 1823) με την παρουσία οπλαρχηγών, πολιτικών, πλήθους λαού και στρατού.  Εντός της Σχολής η οποία περιλαμβάνεται στον υπό κήρυξη χώρο, συντάχθηκε η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης.»

Άγιος Ιωάννης ( Αγιάννης )

Ο Άγιος Ιωάννης ( Αγιάννης) Κυνουρίας , ήταν η πρωτεύουσα του Ελληνικού κράτους το 1822 και προσέφερε πολλά και σημαντικά στην επανάσταση του 1821. Από το 1834 έως το 1912, αποτέλεσε θερινή έδρα του Δήμου Θυρέας, χειμερινη έδρα ήταν το ΄Αστρος από το 1841. Το 1845, το χωριό έγινε έδρα της Επαρχίας Κυνουρίας. Από αυτό το χωριό προήλθε το Άστρος, το Παράλιο Άστρος  και άλλοι μικροί οικισμοί.

Ο Άγιος Ιωάννης αναφέρεται για πρώτη φορά το 1435 στο Χρονικό της Αλώσεως του Γεωργίου Σφραντζή και πιθανόν πήρε το όνομά του από την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, που βρίσκεται στο κάτω μέρος του χωριού.  Από το σιγίλλιο του 1638 πληροφορούμαστε ότι ο Αγιάννης έγινε πατριαρχική εξαρχία «χάριν βεβαίως τῆς Σχολῆς τοῦ Ἀγίου Ἱωάννου, λειτουργούσης πολλοῦ παλαιότερον».  Σύμφωνα με το συγκεκριμένο απόσπασμα στον Άγιο Ιωάννη λειτουργούσε σχολείο, πολύ πριν το 1638. Στον Άγιο Ιωάννη, λειτουργούσαν επίσης και «κατώτερα» σχολεία, όπως αυτό του Παπακυριακού και κρυφά σχολεία, αρχικά στο Μετόχι της Μονής Λουκούς, Άγιος Δημήτριος και αργότερα στους νάρθηκες των εκκλησιών του χωριού

  • Ν.Βέης «ο Άγιος Ιωάννης κατ αρχάς είχεν υπόστασιν σαν θερινή κατοικία των Αστρινών καλουμένη και (επάνω) Άστρος και Αγιάννης Άστρους

Oι Αγιαννίτες πραγματικά δεν παραδόθηκαν ποτέ στους κατακτητές και για απόδειξη με το τρόπο τους κατάφεραν να κρατήσουν τα σχολεία τους ανοικτά όλη την διάρκεια του τούρκικου ζυγού και διατήρησαν κρυφά και φανερά αναμμένη την φλόγα του έθνους.

H Σχολή Καρυτσιώτη  

Ο μεγάλος ευεργέτης μας Δημήτριος Καρυτσιώτης <1741-1819> γεννήθηκε στον Άγιο Ιωάννη <Αγιάννη > και κατά την Αγιαννίτικη παράδοση, έφυγε “με το ένα τσαρούχι”.Το 1798 έκτισε την μεγαλοπρεπή και <<καλλιμάρμαρο>> Σχολή Καρυτσιώτη στον λόφο Κουτρί στον Αγιάννη και το 1805 έκτισε στο Άστρος το παράρτημα της Σχολής του Αγίου Ιωάννη. Η σχολή αυτή, λειτούργησε κατά τα έτη 1798 – 1826 και απέκτησε μεγάλη φήμη, καθώς στη Σχολή Καρυτσιώτη, συνέρρεαν μαθητές από διάφορα μέρη της Ελλάδας.

Η σχολή Καρυτσιώτη έπαιξε καταλυτικό ρόλο για την τοπική κοινωνία , έπαιξε πρωτεύοντα και καθοριστικό ρόλο για να γίνει ο Αγιάννης πρωτεύουσα της επαναστατημένης Ελλάδας, από τις 22 Αυγούστου έως την 1 Οκτωβρίου 1822 και για να γίνει η Β’Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων στο Άστρος το 1823.Το “κυβερνείο” που βρίσκεται πολύ κοντά στη σχολή Καρυτσιώτη του Αγιάννη ήταν η έδρα της κυβέρνησης. Πριν την Εθνοσύνελευση είχε προηγηθεί το καταλυτικό κτίσιμο της Σχολής Καρυτσιώτη.

Το μέγαρο « ΑΣΤΡΟΣ» στη Τεργέστη  και το πάθος  του  εθνικού ευεργέτη μας Δημητρίου Καρυτσιώτη για «γράμματα» και μόρφωση .

Ο στρατηγός Πάνος Ζαφειρόπουλος (Άκουρος).

Οι Αγιαννίτες προσέφεραν πολλά και σημαντικά στην Ελληνική επανάσταση του 1821 και ο σημαντικότερος από όλους του Αγιαννίτες ήταν ο στρατηγός Πάνος Ζαφειρόπουλος (Άκουρος), υπεύθυνου για την στρατιωτική ασφάλεια σε καιρό πολέμου τηεθνοσυνέλευσης στο Άστρος. Κατά την έναρξη της επανάστασης, υπό την ηγεσία του Πάνου Ζαφειρόπουλου, πάνω από 100 κάτοικοι του Αγιάννη, συμμετείχαν σε μάχες  των Δολιανών και των Βερβένων,  στην Τριπολιτσά και σε ολόκληρη την Πελοπόννησο. Ο Αγιάννης  ανέδειξε και άλλες  σημαντικές προσωπικότητες  που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην προετοιμασία και κατά τη διάρκεια της επανάστασης και βοήθησαν έμπρακτα  στον απελευθερωτικό  αγώνα,  όπως ο Πάνος Σαρηγιάννης, Ιωάννης ΖαφειρόπουλοςΚωνσταντίνος Ζαφειρόπουλος και  Γεωργάκης Διγενής  πεσόντα μαχόμενος   ηρωϊκά στο Δραγούνι το 1821.

Ο οικιστής του Παραλίου Άστρους Αγιαννίτης στρατηγός Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος

Το «κυβερνείο» του Αγιάννη

Aπό τις αρχές το 1821  άρχισαν  συζητήσεις μεταξύ των επαναστατημένων  για να γίνει ο Αγιάννης η πρωτεύουσα του ελεύθερου Ελληνικού κράτους.  Η σχολή Καρυτσιώτη έπαιξε πρωτεύοντα και καθοριστικό ρόλο για να γίνει ο Αγιάννης πρωτεύουσα της επαναστατημένης Ελλάδας από τις 15 Αυγούστου έως την 1 Οκτωβρίου 1822 .Το «κυβερνείο» που βρίσκεται πολύ κοντά στη σχολή Καρυτσιώτη του Αγιάννη ήταν η έδρα της κυβέρνησης. . Το χρονικό αυτό διάστημα βεβαιώνεται και από τα Αρχεία των Λαζάρου και Γεωργίου Κουντουριώτη (τ. Α΄, σ. 92 κ.εξ.).

  • Πουκεβίλ ,“Η έδρα της Κυβερνήσεως μεταφερθή εις Άγιον Ιωάννην του Άστρους εν Κυνουρία
  • Κόκκινος, «Η κυβέρνησις … απεφάσισε μετά τη βουλής  να μεταφέρουν την έδραν των από το Άγιον Ιωάννην του Άστρους  εις  Καστρί Ερμιονίδας

 Το 1826 το χωριό καταστράφηκε ολοσχερώς από τις ορδές του Ιμπραήμ , ενώ την ίδια τύχη είχαν και άλλα χωριά της περιοχής ,όπως τα Βέρβενα , ο Πραστός και άλλα .Ο Ιμπραήμ , κατέστρεψε ολοσχερώς την Σχολή του Καρυτσιώτη όπως επίσης και πολλές εκκλησίες, όπως του Άγιου Βασιλείου, του Αγίου Ευστρατίου, του Αγίου Πέτρου και πολλές άλλες,

Το Κάστρο Παραλίου Άστρους  η των Ζαφειρόπουλων

Το 1824 ο Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος  με τα αδέρφια του Ιωάννη και Κωνσταντίνο ανακαίνισε  και οχύρωσε κατάλληλα το  ερειπωμένο κάστρο , μάλιστα έκτισε και τρεις οχυρωμένες οικίες  μέσα στο κάστρο για τον εαυτό του και τα αδέλφια του  και ταυτόχρονα  άρχισε το οικισμό του Παραλίου Άστρους με τους Αγιαννίτες αγωνιστές του.  Οι αδελφοι Ζαφειρόπουλοι είναι οι πρώτοι κάτοικοι του Παραλίου Άστρους.

Στις αρχές Αυγούστου 1826 στο Κάστρο Παραλίου Άστρους οι 2.000 Έλληνες μαχητές με επικεφαλής τον Πάνο (Άκουρο) Ζαφειρόπουλο , θα αποκρούσουν επιτυχώς τις ορδές του Ιμπραήμ, τις οποίες στη συνέχεια θα κυνηγήσουν στον κάμπο της Θυρέας, πετυχαίνοντας μια λαμπρή νίκη των Ελλήνων σε μια δύσκολη περίοδο για την Ελληνική Επανάσταση. Ο Ιμπραήμ κατέσφαξε και έκαψε ολόκληρο την Πελοπόννησο,αλλά ποτέ δεν μπόρεσε να νικήσει τον Άκουρο , αν και τον είχε αιχμαλωτίσει πρσωρινά,ούτε στο κάστρο του Παραλίου Άστρους, κάποιος έπρεπε να αντισταθεί …και είναι μεγάλη μας τιμή, αυτός ήταν ο Αγιαννίτης Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος (Άκουρος).. Ο Πάνος Ζαφειρόπουλος και τα αδέλφια του καλά οχυρωμένοι στο Κάστρο, αλλά και με τη βοήθεια άλλων αγωνιστών πρόβαλαν τόσο σθεναρή αντίσταση, ώστε τον εξανάγκασαν σε φυγή. Σύμφωνα δε με μαρτυρία του Κολοκοτρώνη το Κάστρο αυτό έμεινε το μόνο απόρθητο.

Στο ίδρυμα  Μνήμης Αγγελικής & Λεωνίδα Ζαφείρη στο άστρος βρίσκονται τα  περίπου 1,500 βιβλία της περίφημης Σχολής Καρυτσιώτη  του Αγιάννη , που  προνοητικά και έξυπνα  έσωσε και διαφύλλαξε ο Αγιαννίτης στατηγός   Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος (Άκουρος)  αναγνωρίζοντας την μεγάλη σημασία τους , από τις ορδές του Ιμπραήμ  αρχικά στο «αρχοντικό«  του στον Αγιάννη και αργότερα   τα μετέφερε  για καλύτερη προστασία στην οικία του στο Κάστρο του Παραλίου Άστρους

Το “στρατόπεδο των Βερβένων”

Δεν είναι  τυχαίο που οι πρόγονοι μας «τετρακόσια τόσα χρόνια  ζούσανε στην καταφρόνια και ανάστασης ημέρα καρτερούσαν» . Στην παγκόσμια ιστορία κανένα έθνος δεν αντιστάθηκε τετρακόσια χρόνια και τελικά νικηφόρα έδιωξε τους κατακτητές .

Στα ιστορικά Βέρβενα κατά την αρχαιότητα κατοικούσαν οι Βερβένιοι, αρκαδικό γένος, ενώ η περιοχή του σημερινού χωριού ανήκε στην αρχαία Αρκαδία. Τα αρχαιότερα λείψανα που έχουν επισημανθεί στην περιοχή ανάγονται στη 2η χιλιετία π.Χ. και πρόκειται για λίθινες αξίνες που βρέθηκαν στη θέση Πέτρα. Στη θέση Παντελεήμων βρέθηκαν λείψανα λατρείας της Αρτέμιδος από τον 9ο αι π.Χ. μέχρι και τα ελληνιστικά χρόνια. Στη θέση αυτή κατά τον 6ο αι. π.Χ. κατασκευάστηκε ένας ολομάρμαρος  ναός δωρικού ρυθμού.

Στην επανάσταση του 1821 τα Βέρβενα έπαιξαν σημαντικό ρόλο, κυρίως λόγω της στρατηγικής τους θέσης.  Το “στρατόπεδο των Βερβένων” ήταν το πρώτο οργανωμένο στρατόπεδο του αγώνα, είχε περίπου 2,500 αγωνιστές ( τα άλλα τρία ήταν του Βαλτετσίου, Χρυσοβίτσι  και Πιάνας) και ένα από τα σπουδαιότερα στρατόπεδα κατά τις πρώτες μέρες του αγώνα. Εδώ είχε εγκαταστήσει ο Κολοκοτρώνης το στρατηγείο του, στον Πύργο του Αυγουστή, πριν την επίθεσή του κατά των Τούρκων για την άλωση της Τριπολιτσάς.

Στα ιστορικά Βέρβενα  λειτούργησε επίσης το πρώτο οργανωμένο “Φροντιστήριο του Αγώνα”, όπου εδιδάσκοντο η στρατιωτική οργάνωση, η πολεμική τέχνη και η στρατιωτική πειθαρχία  των  αυθόρμητων επαναστατημένων αγωνιστών .  Στα ιστορικά Βέρβενα  επίσης είχε εγκατασταθεί η Πελοποννησιακή Γερουσία για να συντονίσει τον απελευθερωτικό αγώνα . Στο κέντρο του χωρι­ού, βρίσκεται ο τριώροφος θολωτός πύργος-κατοικία της οικογένειας Δαρβέρη, ε­κεί όπου εγκαταστάθηκε στα χρόνια της Επανάστασης το πρώτο εθνικό τυπογραφείο που στάλθηκε από την Τεργέστη ,αναγκαίο για την οργάνωση του Ελληνικού κράτους.  Στις 21 Ιουνίου 1821 έφθασε στη Βέρβενα ο Δημήτριος Υψηλάντης από την Οδησσό της Ρωσίας, όπου και έγινε η επίσημη υποδοχή του από την  Πελοποννησιακή Γερουσία, η οποία μνημονεύεται στην μαρμάρινη πλάκα, που αναρτήθηκε το 1920 στο σημείο της υποδοχής.

Ανεξαίρετα όλα τα χωριά της Θυρέας  βοήθησαν την επανάσταση. Οι Προεστοί και Δημογέροντες του Πραστού, σε συνεννόηση με τον Κολοκοτρώνη και τους Βερβενιώτες, Καράμπελα και Κρητικό, συνέστησαν στα Βέρβενα το περίφημο «Κελάρι», δηλ. την επιμελητεία του Στρατού, για να εφοδιάζει και ο Πραστός με τρόφιμα το στρατόπεδο των Βερβένων, στο οποίο συμμετείχαν και πολλοί Πραστιώτες αγωνιστές. Ο Αγιοπετρίτης προεστός , Αναγνώστης Κοντάκης, γράφει πως: «αν δεν ήταν ο Πραστός, που επί 4 μήνες τροφοδοτούσε τον στρατό, ο αγώνας για την λευτεριά ήταν χαμένος». Γενικός φροντιστής ήταν ο Αγιαννίτης Γεώργιος Τροχάνης.

Οι Τούρκοι μετά την ήττα τους στα Βέρβενα και στα Δολιανά κλείστηκαν οριστικά στην Τριπολιτσά.

Η μάχη στα ιστορικά Βέρβενα  και στα ιστορικά Δολιανά  την 18ην Μαϊου 1821 ματαίωσε τη διάλυση του στρατοπέδου των Βερβένων  και το σχέδιο των Τούρκων. Επίσης τόνωσε το ηθικό των επαναστατών και άνοιξε το δρόμο για την άλωση της Τριπολιτσάς.

Αναμφισβήτητα το “στρατόπεδο των Βερβένων” έπαιξε καταλυτική σημασία για την οργάνωση και επιτυχία του απελευθερωτικού αγώνα.Δεν είναι υπερβολή να πούμε από το “στρατόπεδο των ιστορικών Βερβένων” άρχισε ουσιαστικά και στρατιωτικά η απελευθέρωση της πατρίδας μας.

Οι μάχες στα Δολιανά και στα Βέρβενα.

Στις  πρώτες σημαντικότατες  νίκες των Ελλήνων  αγωνιστών του 1821 στο Βαλτέτσι, στα Βέρβενα και τα Δολιανά  κρίθηκε η τύχη του απελευθερωτικού αγώνα και άνοιξαν οι δρόμοι για την  απελευθέρωση της υποδουλωμένης Τριπολιτσάς, που ήταν το ευφυέστατο και  μεγαλεπήβολο σχέδιο του Γέρου του Μωριά, καθοριστικής σημασίας για τη τελική  επιτυχία του αγώνα. Χαρακτηριστικά πριν την μάχη των Δολιανών και των Βερβένων , οι Έλληνες  έλεγαν «έρχονται οι Τούρκοι» και  κρυβόντουσαν και μετά τη αποφασιστική νίκη έλεγαν «που είναι οι Τούρκοι» για να τους σφάξουν. Ο «Τουρκοφάγος» με το αιματοβαμμένο σπαθί του σηκωμένο ψηλά κυνήγαγε τους Τούρκους μέχρι την Τριπολιτσά  φωνάζοντας δυνατά «Που πάτε ωρέ Περσιάνοι! Σταθείτε να πολεμήσετε»! Ουσιαστικά στα ιστορικά Βέρβενα και στα ιστορικά Δολιανά « έκλεισαν οι στράτες του Μωριά»  για να είμαστε σήμερα ελεύθεροι.

Στις 18 Μαϊου 1821 ο Νικηταράς με 200 μόνον άντρες αντιμετώπισε ηρωϊκά στα Δολιανά τους χιλιάδες Τούρκους του Μουσταφάμπεη. Με ενισχύσεις που ήρθαν από τα Βέρβενα , τόπο επίσης γνωστό για μια άλλη εξ ίσου μεγάλη μάχη πο έγινε νωρήτερα την ίδια ημέρα , ο εχθρός υποχώρησε με τόσο μεγάλες απώλειες που ο Νικηταράς ονομάστηκε έκτοτε “Τουρκοφάγος”.

Oι νίκες των Ελλήνων νωρήτερα στο Βαλτέτσι, και στις 18 Μαϊου 1821 στα Βέρβενα και Δολιανά  υπήρξαν καθοριστικές για την εξάπλωση και καθιέρωση του Αγώνα στην Πελοπόννησο, και αποτελούν έναν ακόμα μεγάλο σταθμό της Εθνεγερσίας. Τα ιστορικά Βέρβενα και τα ιστορικά Δολιανά  (και το ταμπούρι του Τουρκοφάγου) είναι γνωστά από τις πρώτες σημαντικότατες νίκες στον απελευθερωτικό αγώνα στις 18 Μαϊου του 1821, που εκείνη την δύσκολη στιγμή γέμισαν με την αναγκαία αυτοπεποίθηση τους επαναστατημένους Έλληνες.

Ο Κολοκοτρώνης αναφέρει στα απομνημονεύματά του: «Το ορδί των Βερβένων τους επήρε από κοντά. Αφού εζύγωσαν κοντά εις τα Δολιανά ετσάκισαν και οι Τούρκοι οπού πολιορκούσαν τον Νικήτα, και έτσι εβγήκε ο Νικήτας με τους ανθρώπους του, και τους εκατέβασαν έως τον κάμπον κυνηγώντας».

Η απελευθέρωση του έθνους δεν δωρίζεται αλλά κερδίζεται στα πεδία των μαχών με το αίμα των ηρώων προγόνων μας που έμπρακτα έκαναν το πατριωτικό τους καθήκον. Δυστυχώς στο Δραγούνι στις 18 Μαϊου του 1821, οι Τούρκοι με την υπεροχή του ιππικού νίκησαν τους Έλληνες και εκεί σκοτώθηκε ο Αγιαννίτης οπλαρχηγός του Πάνου Ζαφειρόπουλου Γεωργάκης Διγενής  και  Αγιαννίτες αγωνιστές. Ο Πάνος (Άκουρος)Ζαφειρόπουλος συμμετείχε στη μάχη των Βερβένων.

Άγιος Πέτρος 

Ο Άγιος Πέτρος αναφέρεται για πρώτη φορά το 1435 στο Χρονικό της Αλώσεως του Γεωργίου Σφραντζή. Τα επόμενα χρόνια το χωριό αναφέρεται σε διάφορα έγγραφα της εποχής. Το 1600 περίπου στο χωριό γεννιέται ο Άγιος Νείλος ο Μυροβλήτης (ο κατά κοσμόν Νικόλαος Τερζάκης, †1651), ο οποίος μόνασε στην Μονή Μαλεβής και αργότερα στο Άγιο Όρος. Κατά την περίοδο της Ενετοκρατίαςτο 1687, ο Άγιος Πέτρος γίνεται έδρα της Επαρχίας Αγίου Πέτρου Τσακωνιάς (Territorio di San Pietro di Zacognia). Την ίδια περίοδο (18ος αι.) το χωριό γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη λόγω του εμπορίου, με πληθυσμό τότε σχεδόν 4.000 κατοίκους και πάμπολλα αρχοντικά – πυργόσπιτα.

Επί Τουρκοκρατίας ο Άγιος Πέτρος γίνεται έδρα του Βιλαετίου Αγίου Πέτρου, το οποίο περιελάμβανε το Καστρί, τον Άγιο Ιωάννη, τον Πλάτανο, τη Μελιγού, τον Χάραδρο, το Άστρος, το Κορακοβούνι, τον Πραστό, την Σίταινα, την Καστάνιτσα, τα Βέρβενα, τα Δολιανά κ.ά. Μετά το 1775 οι κλέφτες Γιάννης Καράμπελας, Αντωνάκης Αλεβίζος, πολεμούν και αντιστέκονται κατά των Τουρκαλβανών. Το 1786 οι δύο αυτοί κλέφτες, σε συνεργασία με τον Καπετάν Ζαχαριά και άλλους Αγιοπετρίτες, πολέμησαν τους Τούρκους στην Μονή Μαλεβής.

“Ο προεστός  Αναγνώστης Κονδάκης  μύησε στην Φιλική Εταιρία την μισή …..Πελοπόννησο”.

Με την ίδρυση της Φιλικής Εταιρίας, το 1814, αρκετοί Αγιοπετρίτες αρχίζουν να συμμετέχουν, μεταξύ των οποίων ο προεστός Αναγνώστης Κονδάκης, ο ηγούμενος της Μονής Μαλεβής, Καλλίνικος Τσιαμούρης κ.ά. Σημαντική ήταν η προσφορά του χωριού στην Επανάσταση του 1821. Στις 24 Μαρτίου 1821 ο Αναγνώστης Κονδάκης κηρύσσει την Επανάσταση στην περιοχή. Αρκετοί Αγιοπετρίτες, υπό τον Αναγνώστη Κονδάκη, συμμετείχαν με μεγάλη επιτυχία στις μάχες των Δολιανών και των Βερβένων, της Τριπολιτσάς, του Βαλτετσίου κ.ά., σε συνεργασία με τα άλλα στρατιωτικά σώματα της Κυνουρίας. Το 1826 ο Ιμπραήμ Πασάς κατέστρεψε ολοσχερώς το χωριό, όπως και όλα τα άλλα χωριά της περιοχής. Τα επόμενα χρόνια ο Άγιος Πέτρος αποτέλεσε έδρα της Κοινότητας Αγίου Πέτρου. Το 1944, κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής, εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς 48 άμαχοι κάτοικοι του Αγίου Πέτρου.

Σε όλους τους εθνικοαπελευθερωτικούς  αγώνες που ακολούθησαν μέχρι  τη σύγχρονη εποχή, η περιοχή  πλήρωσε τη γενναιότητα των κατοίκων της με βαρύ φόρο αίματος (χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η εκτέλεση κατοίκων του Αγίου Πέτρου κατά τη γερμανική κατοχή).

Πλάτανος 

Ο Πλάτανος είναι χωριό, το οποίο βρίσκεται αμφιθεατρικά χτισμένο στις πλαγιές του όρους Πάρνωνας. Διοικητικά υπάγεται στον Δήμο Βόρειας Κυνουρίαςστο Νομό Αρκαδίας.

Ο Πλάτανος αναφέρεται για πρώτη φορά στο Χρονικό της Αλώσεως του Γεωργίου Σφραντζή το 1435, με την ονομασία Πλαταμώνας. Κατά τα επόμενα έτη, αναφέρεται σε αρκετά έγγραφα την περίοδο της Ενετοκρατίας. Πριν και κατά τη διάρκεια της Β΄ Τουρκοκρατίας (18ος και 19ος αι.) το χωριό γνώρισε μεγάλη ακμή, μαζί με άλλα γειτονικά χωριά. Την ίδια περίοδο χτίστηκαν και αρκετά αρχοντικά πυργόσπιτα. Σημαντική ήταν η προσφορά του χωριού κατά την Επανάσταση του 1821. Το 1826, ο Ιμπραήμ πέρασε από το χωριό όμως οι κάτοικοι σωθήκανε γιατί κρυφτήκανε σε μια σπηλιά στον απέναντι λόφο που οι κάτοικοι την λένε ακόμα “τρούπα”. Υπάρχει μέσα φούρνος και στέρνα.

Μετά την απελευθέρωση, έγινε έδρα του δήμου Πλατανούντος, ενώ τα επόμενα χρόνια, μετά τη συγχώνευσή του στον Δήμο Θυρέας, αποτέλεσε την έδρα της ομώνυμης κοινότητας.

Χάραδρος

Ο Χάραδρος είναι ένα όμορφο ημιορεινό χωριό, 17 χλμ. νοτιο δυτικά του Άστρους, στις βορειοανατολικές πλαγιές του Πάρνωνα, χτισμένο σε υψόμετρο 568 μ. Μεγάλα και μικρά υψώματα, κορυφογραμμές ποικίλες, πλαγιές με λιόδεντρα, ρέματα και φαράγγια συνθέτουν το τοπίο. Η χαραδραϊικη γη γίνεται ομορφότερη με τις χρωματικές συνθέσεις και αντιθέσεις που αποκτά στις εποχές του χρόνου. Στα όρια του χωριού παρατηρούνται αξιόλογοι αρχαιολογικοί χώροι όπως, το Σπήλαιο του Άσουλα (Άη Γιώργη) , με διαχρονική κατοίκηση από τη Νεολιθική περίοδο έως και τους Βυζαντινούς χρόνους, και το αρχαίο φυλακείο στη θέση Ελληνικό, λίγο πριν την είσοδο στο χωριό, το οποίο σώζεται σε πολύ καλή κατάσταση, ο οποίος πιθανολογείται ότι χτίστηκε από τους Αργείους για τον έλεγχο της γύρω περιοχής και του δρόμου από την παραλία στο εσωτερικό.

Μελιγού

Η Ορεινή Μελιγού αναφέρεται για πρώτη φορά στο Χρονικό του Μορέωςαπό τον Γεώργιο Σφραντζή το έτος 1435 με το όνομα Μελιγού. Το όνομα «Μελιγού» είναι σλαβικής προέλευσης και προέρχεται από την φυλή των Μηλιγγών (ή Μελιγγών), οι οποίοι μαζί με τους Εζερίτες εγκαταστάθηκαν τον 9ο αι. στον Πάρνωνα, αφήνοντας πολλά τοπωνύμια. Τον 17ο και 18ο αι. η Μελιγού αναπτύχθηκε και έγινε ένα από τα πλουσιότερα και ισχυρότερα χωριά της περιοχής μαζί με τον Άγιο Ιωάννη, τον Άγιο Πέτρο, τον Πλάτανο και άλλα. Σημαντική ήταν η προσφορά της Μελιγούς στην Επανάσταση του 1821, καθώς πολλοί Μελιγιώτες συμμετείχαν σε διάφορες μάχες όπως των Βερβένων, των Δολιανών, της Τριπολιτσάςκ.ά. Το 1826, η Ορεινή Μελιγού, καταστράφηκε ολοσχερώς από τις στρατιές του Ιμπραήμ Πασά, ενώ την ίδια τύχη είχαν και άλλα χωριά της περιοχής. Μετά την απελευθέρωση, η Μελιγού υπήχθη στον Δήμο Θυρέας (με έδρα τον Άγιο Ιωάννη και Άστρος), ενώ οι κάτοικοί της εγκαταστάθηκαν μόνιμα στα Μελιγγιώτικα Καλύβια (σημερινή Χειμερινή Μελιγού Αρκαδίας).

Στη Μελιγού υπάρχει  προτομή του Κολοκοτρώνη, ο οποίος είχε κατασκηνώσει  μαζί με τους άλλους αγωνιστές κατά τη διάρκειας της Β΄ Εθνικής Συνέλευσης των Ελλήνων στο Άστρος Κυνουρίας.

Η “πολιτική σοφία” του αρχιστράτηγου Θεόδωρου Κολοκότρωνη έπαιξε καταλυτική σημασία για να διατηρηθεί η αναγκαία εκείνη την ώρα“εθνική συννενόηση και εθνική ενότητα”. O γέρος του Μωριά δέχτηκε “ότι αποφασίστηκε” από την συνέλευση, ακόμα και την καθαίρεση του από αρχιστρατήγου, που είχε κερδίσει στα πεδία των μαχών από τους αγωνιστές, όπως στην πανωλεθρία του Δράμαλη στα Δερβενάκια, που αναμφισβήτητα έπαιξε καταλυτική σημασία στην νικηφόρα πορεία του   απελευθερετικού αγώνα.

Ο γέρος του Μωριά  θεώρησε αναγκαίο ,να πει τα πράγματα με το όνομά τους, και προειδοποίησε το “τσογλάνι”  Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, όπως τον αποκαλούσαν οι αγωνιστές.

«Σου λέγω τούτο, Κύριε Μαυροκορδάτε… μη καθίσεις πρόεδρος διότι έρχομαι και σε διώχνω με τα λεμόνια, με τη βελάδα όπου ήρθες»

Ο κοτζαμπασισμός , οι  “συνεργάτες “των εξουσιών  και οι“γενιτσαραγάδες”  είναι  τούρκικη κατάρα  και η χειρότερη πληγή και πανούκλα  του Ελληνικού Έθνους.

O γέρος του Μωριά νωρήτερα στα Βέρβενα στις 21 Ιουνίου 1821 και στη Ζαράκοβα στις 4 Ιουλίου 1821  έσωσε κυριολεκτικά  από λυτσάρισμα τους Γερουσιαστές κοτζαμπάσηδες από την οργή των αγωνιστών και του λαού. Χαρακτηριστικά είπε  στο εξαγριωμένο πλήθος πρέπει να σκοτώσετε μένα πρώτα.

Επίσης στη Μελιγού ο γέρος του Μωριά  απόρριψε τις προτάσεις των οπλαρχηγών Πλαπούτα και Ανδρούτσου να σφάξουν στα Άστρος τους μαζωμένους από ολή την την επικράτεια κοτζαμπάσηδες, δεν ήθελε να χυθεί Ελληνικό αίμα. Χαρακτηριστικά είπε στον Αδρούτσο.  «Ρε, τι τους πέρασες τους ανθρώπους, κοκορόπουλα να τους σφάξουμε; Αυτοί οι Πολιτικοί ξέρουν τέτοια τερτίπια στα πολιτικά πράγματα που μας είναι χρήσιμοι, όπως εμείς είμαστε χρήσιμοι περισσότερο στον πόλεμο»

Ο στόχος του  εκείνη την ώρα ήταν οι Τούρκοι κατακτητές,που λήστευαν  και βιαιοπραγούσαν   εναντίον τοu λαού , αυτούς πελεμούσε ο γέρος του Μωριά. Δεν πολεμούσε για το εαυτό του , ούτε για καρέκλες και στρατηγεία, ούτε για τους  τους κοτζαμπάσηδεs, γιατί  αυτοί είχαν βολευτεί  και απολάμβαναν τις ληστείες , τους φόρους και το πλιάτσικο  που κάνανε σαν καλοί συνεργάτες των κατακτητών 

Μετα την απελευθερωση από τους Τούρκους κατακτητές,   όταν ήταν αλυσοδεμένος μαζύ με το Πλαπούτα,  από τους ίδιους πάντοτε κοτζαμπάσηδες που πάντοτε βρίσκονται κοντά όπου υπάρχουν κουτάλες, ο  Πλαπούτας του θύμησε τις κουβέντες τους στη Μελιγού , αλλά ο γέρος του Μωριά του επεσήμανε,  «οι Έλληνες ήταν ελεύθεροι και αυτό ήταν το σπουδαιότερο».

Κορακοβούνι 

Στο Κορακοβούνι (που βρίσκεται 7 χλμ. Νότια του Άστρους) γεννήθηκε στα 1790 ο γνωστός Φιλικός Γεώργιος Λεβέντης. Ο Γεώργιος Λεβέντης μαζί με τον άλλο Αρκάδα Παναγιώτη Σέκερη υπήρξαν οι κύριοι χορηγοί στο μεγάλο σκοπό της Φιλικής Εταιρίας.

Το Ορεινό Κορακοβούνι είναι ένας ορεινός οικισμός, χτισμένος σε υψόμετρο 534 μ. Έχει απόσταση 12 χλμ από το Κορακοβούνικαι 22 χλμ από το Άστρος. Το χωριό υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Βόρειας Κυνουρίαςκαι έχει πληθυσμό 8 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011

Το χωριό, σύμφωνα με την παράδοση, ιδρύθηκε μετά την καταστροφή του Παλαιού Κορακοβουνίου (οικισμός που υπήρχε κοντά στον Πραστό) από τα τουρκικά στρατεύματα το 1687.[2] Μαζί με το Παλαιό Κορακοβούνι καταστράφηκαν επίσης ο Άγιος Ιωάννης, η Μελιγού, η Καστάνιτσα και ο Πραστός. Μετά την καταστροφή του χωριού οι κάτοικοι ίδρυσαν ένα νέο χωριό στην θέση όπου βρίσκεται σήμερα το Ορεινό Κορακοβούνι. Κατά τα έτη της Τουρκοκρατίας ο οικισμός υπαγόταν στο Βιλαέτι Αγίου Πέτρου. Σύμφωνα με ενετική απογραφή του 1699 το χωριό διέθετε δύο εκκλησίες: τον Άγιο Δημήτριο και την Παναγία, καθώς και δύο εφημέριους.[3] Τον 18ο και 19ο οι Κορακοβουνίτες ανέπτυξαν εμπορικές σχέσεις με διάφορες περιοχές, καθώς οι Κορακοβουνίτες ζούσαν και εμπορεύονταν σε μέρη όπως οι Σπέτσες, η Ύδρα, η Κωνσταντινούπολη, η Οδησσός κ.α.

Κατά τα έτη 1750 – 1775στο χωριό έδρασε ο κλέφτης Γεώργιος Λεβέντης (παππούς του φιλικού), ο οποίος ήταν πρωτοπαλίκαρο του Κωνσταντή Κολοκοτρώνη.[4] Με την ίδρυση της Φιλικής Εταιρίαςπολλοί Κορακοβουνίτες έγιναν μέλη της, με σημαντικότερο τον έμπορο Γεώργιο Λεβέντη(1790 – 1847). Η συνεισφορά των Κορακοβουνιτών στην Επανάσταση του 1821 ήταν σημαντική, καθώς πάνω από 100 αγωνιστές διακρίθηκαν στις μάχες των ΔολιανώνΒερβένων, της Τριπολιτσάςκ.α. Το 1826 το χωριό καταστράφηκε ολοσχερώς από τις ορδές του Ιμπραήμ πασά. Μετά την απελευθέρωση το χωριό υπήχθη στον Δήμο Βρασιών (1834 – 1912). Από το Ορεινό Κορακοβούνι προήλθε το Χειμερινό Κορακοβούνι, το οποίο δημιουργήθηκε κατά τον 18ο αι. και αποτελεί μόνιμη κατοικία των Κορακοβουνιτών.

Καστρί

Όμορφο Χωριό, που πήρε το όνομά του από το σύμπλεγμα των επτά Καστριτοχωρίων, ως το μεγαλύτερο μέχρι το 1960 χωριό της περιοχής. Τα άλλα χωριά είναι η Μεσσοράχη, η Περδικόβρυση, η Νέα Χώρα, ο Καράτουλας, η Ωριά και ο Έλατος. 25 Χιλιόμετρα από την Τρίπολη, βρίσκεται σε υψόμετρο 950 μέτρων και αποτελεί παραδοσιακό ορεινό χωριό που συνδυάζει ηρεμία και δυνατότητες αναψυχής, όπως οι περίπατοι, η ανακάλυψη της ορεινής φύσης και των φαραγγιών του Πάρνωνα αλλά προσφέρει και τη δυνατότητα θρησκευτικής ανάτασης καθώς βορειονατολικά του χωριού βρίσκεται ένα από τα πιο γραφικά μοναστήρια, του Τιμίου Προδρόμου. Διαθέτει τουριστική υποδομή με ενοικιαζόμενα δωμάτια και πολλές ταβέρνες για φαγητό. Ο επισκέπτης μπορεί να γνωρίσει τον λαϊκό πολιτισμό μέσα από προσκυνητάρια, υδρόμυλους, αλώνια και παραδοσιακές βρύσες που διατηρούνται και σήμερα και να εξερευνήσει το περιβάλλον και τη φύση του Πάρνωνα μέσα από το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης που λειτουργεί στην πλατεία. Για όσους μαγεύονται από μοναδικές διαδρομές μέσα στη φύση, από το χωριό ξεκινά δρόμος που καταλήγει μέσω Βουρβούρων και Καρυάς στην εθνική Τρίπολης- Σπάρτης. Στο Καστρί έδρασε ο Καπετάν Ζαχαριάς Βαρβιτσιώτης με μεγάλη συμμετοχή στον αγώνα του 1821.

Καστριτοχώρια Τα Καστριτοχώρια, με κέντρο το Καστρί-Άγιο Νικόλαο, βρίσκονται σε μια κατάφυτη και πολυσύνθετη ως προς τη χλωρίδα πλαγιά του Πάρνωνα. Μαγευτικό φυσικό τοπίο και πανέμορφοι οικισμοί που δημιουργούν μια ξεχωριστή ενότητα επτά χωριών, Καστρί, Έλατος, Καράτουλας, Μεσορράχη, Νέα Χώρα, Περδικόβρυση και Ωριά. Η προφορική παράδοση αναφέρει ότι οι επτά οικισμοί, δημιουργήθηκαν από κατοίκους της παραθαλάσσιας περιοχής της Θυρέας, κοντά στο Άστρος, οι οποίοι για να γλυτώσουν από τις επιδρομές των εχθρών, που έρχονταν από τη θάλασσα, προχώρησαν προς τις ορεινές περιοχές, ακολουθώντας κυρίως την κοίτη του ποταμού Τάνου και των παραποτάμων του. Αυτούς τους πρώτους οικιστές ακολούθησαν και άλλοι Θυρεάτες που διασκορπίστηκαν στους οικισμούς του Καστρίου και έτσι αυξήθηκε ο πληθυσμός τους. Κατά την Τουρκοκρατία τα Καστριτοχώρια συμμετείχαν ενεργά στην επανάσταση του 1821. Μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους, όταν με διάταγμα του 1834/5 σχηματίστηκαν οι Δήμοι του Νομού Αρκαδίας, δημιουργήθηκε και ο Δήμος Τανίας, ο οποίος περιελάμβανε τα Καστριτοχώρια. Το 1912 καταργήθηκε ο Δήμος Τανίας και στην περιοχή ιδρύθηκαν κοινότητες. Στα χρόνια που ακολούθησαν ο πληθυσμός σχεδόν διπλασιάστηκε μέχρι τον πόλεμο του 1940, οπότε και άρχισε να φθίνει λόγω του φόρου αίματος στους Γερμανούς, του εμφυλίου και αργότερα της εσωτερικής και εξωτερικής μετανάστευσης.

 Η Τσακωνιά

Στην περιοχή της Τσακωνιάς, Πραστός, Άγιος Ανδρέας, Καστάνιτσα, Σίταινα και φυσικά στο γειτονικό  Δήμο  Νότιας Κυνουρίας Λεωνίδιο ,Τυρό και άλλα χωριά χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα η τσακώνικη διάλεκτος η οποία έχει ρίζες στην αρχαία Δωρική”. “Τα Τσακώνικα είναι η αρχαιότερη ζωντανή γλώσσα στην Ελλάδα.

Σε αυτό το ξεχωριστό κομμάτι της Ελληνικής γης που λέγεται Τσακωνιά (κοιτίδα της Τσακωνιάς υπήρξε ο Πραστός, η Καστάνιτσα και η Σίταινα), σε αυτούς τους τραχινούς τόπους, οι κάτοικοι της περιοχής, διαθέτοντας ελάχιστα μέσα, όχι μόνο επιβίωσαν, αλλά άφησαν πίσω τους μια πολύτιμη κληρονομιά, την τσακώνικη παράδοση, την πανέμορφη γλώσσα, τον μοναδικό υποβλητικό τσακώνικο χορό, τα τσακώνικα τραγούδια, την υφαντική τέχνη, τις συνήθειες τους, ό,τι ονομάζουμε σήμερα ήθη και έθιμα. Όλα αυτά συνθέτουν την ταυτότητα του τόπου με μια ζωντανή γλώσσα που είναι στο χέρι των Tσακώνων, αλλά και όλου του ελληνισμού, να την αγκαλιάσει και να την προστατέψει από τη λησμονιά

Καστάνιτσα

«Καούρ εκάνατε τα χώρα νάμου» δηλαδή «Καλώς ήρθατε στο χωριό μας»

«Και για την ιστορία, για τους Τσάκωνες πρώτος κάνει λόγο τον 9ο αιώνα μ.Χ. ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Κωνσταντίνος ο Πορφυρογέννητος. Περί το 1000 μ.Χ. οι Τσάκωνες που απέμειναν από τις μεγάλες επιδρομές των Σλάβων άρχισαν το ειρηνικό τους έργο, απαραίτητο για την επιβίωσή τους. Λίγα χρόνια αργότερα – το 1293 μ.Χ.- κάνει την επίσημη γραπτή του εμφάνισή του το πρώτο Τσακωνοχώρι, η Καστάνιτσα.»

Η Καστάνιτσα, σκαρφαλωμένη στις πλαγιές του Πάρνωνα, στα 840 μ., είναι το αρχαιότερο Τσακωνοχώρι, με ιστορία επτά και πλέον αιώνων και ένα από τα αρχαιότερα ορεινά χωριά της Κυνουρίας (σ.σ. ανήκει στο δήμο Βόρειας Κυνουρίας). Χαρακτηρισμένη από το 1967, από το υπουργείο Πολιτισμού με Προεδρικό Διάταγμα, παραδοσιακός – διατηρητέος οικισμός με ιδιαίτερη φυσική και αρχιτεκτονική ομορφιά, κτισμένη πάνω σε έναν στενόμακρο λόφο, ξεχωρίζει με τα πυργόσπιτά της, βαμμένα λευκά, με στέγες από τοπικό σχιστόλιθο Μαλεβού και ξύλινα μπαλκόνια, με έντονα χρώματα στις πόρτες και στα παράθυρα και λουλουδιασμένες αυλές.

Σε χρυσόβουλο Αυτοκρατορικό Βυζαντινό διάταγμα, του έτους 1293, υπάρχει γραπτή αναφορά στην Καστάνιτσα. Πρόκειται για την αρχαιότερη γραπτή αναφορά για συγκεκριμένο χωριό. Η Καστάνιτσα, και αυτή προσέφερε στον αγώνα. Γνωστή για την νικηφόρα μάχη κατά του στρατού του Ιμπραήμ και του οπλαρχηγού “Καψαμπέλη” το όνομά του οποίου έχει δοθεί σε μία από τις πλατείες του χωριού. Σήμερα σώζονται σχεδόν όλα τα Πυργόσπιτα και μέρος του παλιού τριώροφου Πύργου Καψαμπέλη, ο οποίος καταστράφηκε στον εμφύλιο. Ξεχωριστή αξία έχει το ξυλόγλυπτο και επίχρυσο τέμπλο της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα, δώρο της αυτοκράτειρας της Ρωσίας Αικατερίνης.

Πραστός 

Ο Πραστός αναφέρεται για πρώτη φορά σε χρυσόβουλο του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου το 1293 με την ονομασία Προάστειον. Διαδέχτηκε την αρχαία πόλη του Οριόντα, καθώς έγινε η έδρα της Μητρόπολης Ρέοντος Πραστού, με συνέπεια να γίνει το μεγαλύτερο Τσακωνοχώρι. Απέκτησε μεγάλη δύναμη και πλούτο κατά τη διάρκεια της Β΄ Τουρκοκρατίας (18ος & αρχές 19ου αιώνα). Την περίοδο εκείνη εκτιμάται ότι ο Πραστός είχε πληθυσμό πάνω από 6.000 άτομα, 30 εκκλησίες, 9 ενορίες, 3 μονές, 2 κάστρα και αρκετά αρχοντικά – πυργόσπιτα. Οι άνθρωποι ταξίδευαν στις Σπέτσες, στην Ύδρα, στην Κωνσταντινούπολη και σ’ άλλα μέρη και αποκτούσαν μεγάλες περιουσίες.

Το 1819, ο Πραστός, διαχωρίστηκε από το Βιλαέτι Αγίου Πέτρου και έγινε πρωτεύουσα του Βιλαετίου Πραστού. Το βιλαέτι αυτό, περιελάμβανε και την Καστάνιτσα, την Σίταινα, την σημερινό Άγιο Ανδρέα, το Κορακοβούνι, την περιοχή του Τυρού, έως το Λεωνίδιο.

Στα χρόνια της τουρκοκρατίας ο Ιστορικός Πραστός, έδρα της επισκοπής Πραστού και Ρέοντος, πρωτεύουσα της Τσακωνιάς, με περισσότερους από 3.500 κατοίκους οι οποίοι ασχολούνταν με το εμπόριο, προσέφερε πολλά στον απελευθερωτικό αγώνα μέχρι να καταστραφεί, το 1826 από τον Ιμπραήμ ο οποίος τον πυρπόλησε κι έτσι διακόπηκε η οικονομική και πληθυσμιακή του άνθιση. Σήμερα υπάρχουν εκεί ερείπια του Ρέοντος και Πραστού. Κάποιες Βυζαντινές εκκλησίες. Πυργόσπιτα και πλήθος ερειπίων που δείχνουν την άλλοτε ακμή του.

Σίταινα

Κατά τα προεπαναστατικά χρόνια, στην Σίταινα γεννιέται ο γνωστός κλέφτης και πρωτοπαλίκαρο του Καπετάν Ζαχαριά, Δημήτριος Καλιοντζής. Σημαντική ήταν η προσφορά του χωριού και κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821, καθώς 150 Σιταινιώτες, εντάχθηκαν σε διάφορα σώματα, με μεγάλη επιτυχία. Το 1826 ο Ιμπραήμ Πασάς κατέστρεψε ολοσχερώς το χωριό, όπως και όλα τα άλλα χωριά της Κυνουρίας. Σύμφωνα με την παράδοση οι κάτοικοι του χωριού κατέφυγαν στο σπήλαιο της Ζαγγόλης.

Πηγές

  • Από Βικιπαίδεια,ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
  • Ι. Κουσκουνά, Κ. Χασαπογιάννη, Ι. Κακαβούλια – Θυρεάτις ΓηΑθήνα 1981, Ίδρυμα Μνήμης Αγγελικής & Λεωνίδα Ζαφείρη
  • Νικολάου Φλούδα – Θυρεατικά τόμος Β’: Άστρος, το χρυσήλιον το ιστορικόν, Αθήνα 1983
  • Νικολάου Φλούδα – Θυρεατικά, τόμος Γ’: Άγιος Ιωάννης, μητρόπολις οικισμών Θυρέας, Αθήνα 1983
  • Νικολάου Φλούδα – Διακοσιαετηρίς Σχολής Αγίου Ιωάννου Άστρους Κυνουρίας, Αθήνα 1965
  • Ιωάννη Μ. Αρβανίτη – Από τις Πηγές του Λαού μας, τόμος A, Β΄
  • Σμαράγδης Ι. Αρβανίτη – Οι σχολές του Δημητρίου Καρυτσιώτη στον Άγιο Ιωάννη και το Άστρος Θυρέας – Κυνουρίας κατά τα προεπαναστικά χρόνια έως την απελευθέρωση, Εταιρία Πελοποννησιακών Σπουδών, Αθήνα 2001
  • Σμαράγδης Ι. Αρβανίτη – Β’ Εθνοσυνέλευση του Άστρους Από Αρκάδες Εσμέν
  • Σμαράγδης Ι. Αρβανίτη –  H Β Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων στο Άστρος  από arkadia  press
  • Σμαράγδης Ι. Αρβανίτη Άγιος Ιωάννης Κυνουρίας ,Από Αρκάδες Εσμέν
  • Σμαράγδης Ι. Αρβανίτη – Μελέτες Βυζαντινής και Μεταβυζαντινής Αρχαιολογίας και Τέχνης προς τιμήν της καθηγήτριας Ελένης Δεληγιάννη-Δωρή. Ο μεταβυζαντινός ναός του Αγίου Γεωργίου στον Άγιο Ιωάννη Κυνουρίας συνοπτική παρουσίαση του μνημείου και του εικονογραφικού προγράμματος, Αθήνα 2010
  • Σμαράγδης Ι. Αρβανίτη -Το κάστρο του Παραλίου Άστρους Κυνουρίας πρώτες παρατηρήσεις, Αθήνα 2007

astros-kynourianews.gr – Ιστότοπος ειδήσεων/ΜΜΕ

Δήμος Βόρειας Κυνουρίας | (boriakinouria.gov.gr)

Ιστορία | Δήμος Βόρειας Κυνουρίας (boriakinouria.gov.gr)

Ο Δήμος Βόρειας Κυνουρίας | DiscoverKynouria.gr

Zafeiris Foundation of Astros 

Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα & Υγροτόπου Μουστού

http://bit.ly/tsakonianarchives

http://arcadia.ceid.upatras.gr/arkadia/arcadia-hist/topics/kynhist1.html

https://web.archive.org/web/20071103110823/http://arcadia.ceid.upatras.gr/arkadia/arcadia-hist/topics/kynhist1.html

http://www.arcadians.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=228:–&catid=89

https://el.wikisource.org/wiki/%CE%99%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1%CE%B9_(%CE%97%CF%81%CE%BF%CE%B4%CF%8C%CF%84%CE%BF%CF%85)/%CE%9A%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%8E

http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/library/browse.html?text_id=73&page=55

http://www.arcadians.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=228:–&catid=89

https://web.archive.org/web/20090325124145/http://www.nmo.gr/Parko/istoria.htm

http://www.arcadians.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=242%3Ap-&catid=89&fbclid=IwAR1uz8a1PVFleAHBBcM8HtkoEAEO9Md9y7W-VT-MxyYPULplhXnm-LXbA4o

https://web.archive.org/web/20091101131223/http://arcadia.ceid.upatras.gr/arkadia/culture/tsakonia/langage.html

Το άρθρο έχει δημοσιευτεί στους συνεργάτες μας Astros Kynouria News 

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

Πίσω στην Αρχική σελίδα

astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή.

astrosgr.com/en Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

astrosgr.com – Tι προσπαθούμε να προβάλλουμε. Δείτε τους συνδέσμους που σας ενδιαφέρουν.

Καλώς  ήλθατε στο ιστορικό Άστρος  που το 1823 έγινε η  Β’ Εθνοσυνέλευση των  Ελλήνων”.

Γιατί δημιουργήσαμε το AstrosGr.com

Δείτε τους παρακάτω συνδέσμους για τα θέματα που σας ενδιαφέρουν . Δεν τελειώσαμε, μόλις αρχίσαμε και ασταμάτητα μια ζωή μαθαίνουμε… κάνουμε ότι μπορούμε, περισσότερα και καλύτερα, αφοσιωμένοι και αποφασισμένοι για την προβολή της Θυρεάτιδας Γης.

Ρίξτε μιά ματιά Πως να βρείτε εύκολα τι σας ενδιαφέρει .

Το ιστορικό Άστρος Κυνουρίας & Εισαγωγή

«Είμαστε κοντά σε όλα και τα έχουμε όλα» & Πώς θα πάτε και Χάρτες

Διαμονή/Φαγητό, Χρήσιμα τηλέφωνα και υπηρεσίες

Ο ιστορικός Άγιος Ιωάννης ( Αγιάννης) Κυνουρίας. & To Παράλιο Άστρος

Ο Αργολικός και οι παραλίες μας

Αρχαιολογικοί Χώροι στο Άστρος

Αρχαιολογικοί Χώροι και Μουσεία της Θυρεάτιδας Γης

Σπουδαιότεροι Αρχαιολογικοί Χώροι και Μουσεία στην Ελλάδα.

Τα βουνά και τα κάστρα μας

Μοναστήρια και εκκλησίες

Aξιοθέατα-Εκδρομές-Μνημεία

Εκδηλώσεις-Δραστηριότητες & Το θέατρο και ο πολιτισμός

Άστρος Κυνουρίας : Ιστορική αναδρομή

Ιστορία και “Ελλάδα 2021”

Φωτογραφίες , Blog , Αναρτήσεις

Αγιάννης , Παραδοσιακά Χωριά, Οι Τσάκωνες

Θέματα και Απόψεις

Κοινότητα Άστρους Κυνουρίας(koinotita-astrous.gr)

Δήμος Βόρειας Κυνουρίας και ΥΠΠΟΑ

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους χωρίς ντροπή κανενός παραμένει κλειδοαμπαρωμένο.

Από τους συνεργάτες μας astroskynouria-news

Ο Άγιος Ιωάννης ( Αγιάννης) Κυνουρίας , ήταν η πρωτεύουσα του Ελληνικού κράτους το 1822 και προσέφερε πολλά και σημαντικά στην επανάσταση του 1821.

Το ιστορικό Άστρος και ο Άγιος Ιωάννης (Αγιάννης) είναι μία κοινότητα.

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ Ἱστορίαι (2.27.1-2)

 [2.27.1] “Ἀνέστησαν δὲ καὶ Αἰγινήτας τῷ αὐτῷ θέρει τούτῳ ἐξ Αἰγίνης Ἀθηναῖοι, αὐτούς τε καὶ παῖδας καὶ γυναῖκας,…..2.27.2] ἐκπεσοῦσι δὲ τοῖς Αἰγινήταις οἱ Λακεδαιμόνιοι ἔδοσαν Θυρέαν οἰκεῖν καὶ τὴν γῆν νέμεσθαι, ….ἡ δὲ Θυρεᾶτις γῆ μεθορία τῆς Ἀργείας καὶ Λακωνικῆς ἐστίν, ἐπὶ θάλασσαν καθήκουσα. καὶ οἱ μὲν αὐτῶν ἐνταῦθα ᾤκησαν, οἱ δ᾽ ἐσπάρησαν κατὰ τὴν ἄλλην Ἑλλάδα”.

Μερικές προτάσεις και ερωτήματα στο δήμο μας

Δεν καταλάβαμε ποτέ, αφού δεν θέλουν και δεν μπορούν να ανοίξουν το  Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους , κάτι που είναι αυτονόητο για μας ,τα κρατάνε όλα αναιτιολόγητα μυστικά για τις διάφορες αναθεωρημένς προφάσεις και τις “μελέτες”, “και άλλες μελέτες”… γιατί τουλάχιστον δεν αναρτούν σχεδόν χωρίς χρήματα   στην ιστοσελίδα του δήμου μας δύο φωτογραφίες με δύο λέξεις για τα δύο σπουδαιότερα μνημεία του δήμου μας , τον «Ιερό Χώρο» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων και την πλάκα της σχολής Καρυτσιώτη στον Αγιάννη.

Γιατί δεν διαβάζουν το δικό τους τουριστικό πρόγραμμα? Γιατί δεν εκτελούν τις εντολές της τοπικής κοιμωνίας που ψήφισε το πρόγαμμα? Στην ψηφιακή εποχή μας η προβολη του τόπου μας , για ότι έχουμε, είναι καταλυτκή ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΗ της κοινωνίας για την περιβόητη οικονομική ανάπτυξη , που κάποτε …ΘΑ έρθει ΑΥΤΟΜΑΤΑ…. .Όλοι στο πλανήτη γη κάνουν τα αυτονόητα και ότι μπορούνε. Εμείς θα πνιγούμε.. δεν κουνάμε ούτε τα χέρια μας.,,,,αλλά ξέρουμε να βγάζουμε φωτογραφίες…

Δεν το καταλαβαίνουν, δεν θέλουν η δεν μπορούν?

Η τοπική κοινωνία περιμένει υπομονετικκά, γνωρίζει τα αδικαιολόγητα για την “μεγάλη παράλειψη της ντροπής ” , γνωρίζει τι δικαιούται κα τι της ανήκει και σύντομα θα ενεργήσει ανάλογα.

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

Πίσω στην Αρχική σελίδα

astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή.

astrosgr.com/en Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

Άστρος Κυνουρίας : Ιστορική αναδρομή

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ Ἱστορίαι (2.27.1-2)

 [2.27.1] “Ἀνέστησαν δὲ καὶ Αἰγινήτας τῷ αὐτῷ θέρει τούτῳ ἐξ Αἰγίνης Ἀθηναῖοι, αὐτούς τε καὶ παῖδας καὶ γυναῖκας,…..2.27.2] ἐκπεσοῦσι δὲ τοῖς Αἰγινήταις οἱ Λακεδαιμόνιοι ἔδοσαν Θυρέαν οἰκεῖν καὶ τὴν γῆν νέμεσθαι, ….ἡ δὲ Θυρεᾶτις γῆ μεθορία τῆς Ἀργείας καὶ Λακωνικῆς ἐστίν, ἐπὶ θάλασσαν καθήκουσα. καὶ οἱ μὲν αὐτῶν ἐνταῦθα ᾤκησαν, οἱ δ᾽ ἐσπάρησαν κατὰ τὴν ἄλλην Ἑλλάδα”.

Θυρεάτις Γη ( Θυρέα)

Η Κυνουρία αντλεί το όνομα της από τον αρχαίο οικιστή της περιοχής Κύνουρο, γυιό του Περσέα σύμφωνα με την Αργεία παράδοση. Οι κάτοικοι την Κυνουρίας ήταν σε σειρά  Πελασγοί, Δαναοί, Ίωνες  και Δωριείς.Οι Κυνουριείς ήταν Ιώνες και έδωσαν το όνομα στην περιοχή από το όνομα τους.

Στη βόρεια Κυνουρία , στα αρχαία χρόνια αντιστοιχούσε στην περιοχή της Θυρεάτιδος γης ,  υπήρχε ο κύριοτερος  οικισμός της περιοχής η Θυρέα   και δευτερεύοντες η Ανθήνη, η Νηρίηδα, η Εύα στην οποία βρίσκεται η πασίγνωστη Έπαυλη του Ηρώδη του Αττικού και  αργότερα  τουλάχιστον από το 2.μ,χ αιώνα το Άστρος.

Υποστηρίζεται η άποψη από τους ιστορικούς   οι Θυρεάτες προέρχοντο από τους Δαναούς. που εγκαταστάθηκαν στο Άργος, την πρώτη πόλη της Ευρώπης,  από το 2,800-2,000 π.χ.

«Το ιστορικό Άστρος Κυνουρίας βρίσκεται στη δυτική παραλία του Αργολικού ,εκεί που στο παραπάνω χάρτη διακρίνεται η αρχαία πόλη της Θυρέας, νότια από την πρώτη πόλη της Ευρώπης το ιστορικό Άργος και την έδρα του Μυκηναϊκού πολιτισμού Μυκήνες».

Γενικά τον μεσαίωνα οι δραστηριότητες στο Θυρεάτικο κάμπο και στα παράλια ήταν σχεδόν ανύπαρκτες. Οι ιστορικοί  για την περίοδο πρίν το 1800, δεν κατέγραψαν σημαντικά γεγονότα για την περιοχή  γιατί απλούστατα δεν υπήρχαν.  Αναφέρουν διάφορα ονόματα για την περιοχή χωρίς τεκμηριωμένες λεπτομέρειες , όπως Άστρος, Aστρίτσι , Καστράκι, Τoastri, Οstrici,Laprici, Astritsι, Αstrizzi, Astrisssi, Stella . Οι πληροφορίες είναι γενικές, απλές αναφορές σε έγγραφα η πρόσωπα  , ατεκμήριωτες , αντικροούμενες  και συγκεχυμένες.

Φαίνεται το αναφερόμενο  Toastri” είναι το σημερινό Άστρος γιατι ταυτόχρονα αναφέρονται σε διαφορετικούς χάρτες  ανaτολικά η νότια  από το “Toastri”  το Οstrici, Laprici, Stella. Διαβάσαμε μεταξύ άλλων το όνομα Άστρος προήλθε από τη λέξη  άστυ,  Άστρι, Άστρος , σαν άστυ το γεωγραφικό  κέντρο της Θυρεάτιδας Γής.  Ενδιαφέρον είναι σε χάρτες επίσης ο Αγιάννης αναφέρεται σαν «Άστρος» και το Άστρος σαν «Άγιος Ιωάννης».

Η χαρτογράφηση  τον μεσαίωνα γινόταν βασικά από έγγραφα και πληροφορίες που πολλές φορές  ήταν εσφαλμένες και ανακρίβωτες. Οι χαρτογράφοι του μεσαίωνα αντέγραφον, χωρίς έλεγχο ο  ένας το άλλον, για το λόγο αυτό βλέπουμε το ανύπαρκτο νησί  Stella  που αναφέρεατι από τον Gastaldi  μέσα στη θάλλασα σαν πραγματικό νησί  να  υπάρχει επίσης  λανθασμένα σε   πολλούς  μελλοντικούς χάρτες .Επίσης οι πληροφορίες στους χάρτες  είναι ατεκμηρίωτες,  αντικροούμενες και συγκεχυμένες.

Οι κάτοικοι στα χρόνια της Τουρκοκρατίας ανέβηκαν στα βουνά  βασικά για δύο λόγους, για να γλυτώσουν από τους κατακτητές , που προτιμούσαν τα παράλια και τις μεγάλες πόλεις, και  για να μην τους «φάει ο κάμπος» με την ελονοσία και τις ασθένειες.

Το Άστρος και το Παράλιο Άστρος  δεν αναφέρονται για εκατονταδες  χρόνια  στους Τούρκικους φορολογικούς καταλόγους , αλλά αναφέρονται τα άλλα μεγάλα ιστορικά χωριά. Ο λόγος που το  ¨Αστρος δεν αναφέρεται στους Τούρκικους φορολογικούς καταλόγους είναι ότι αναφερόταν ο Αγιάννης ,που ήταν το μητροπολιτικο κέντρο της Θυρέας για εκατονταδες χρόνια και ο Αγιάννης ήταν μία κοινότητα με το Άστρος , ήταν οι ίδιοι κάτοικοι, και ο Αγιάννης αναφερόταν επίσης σαν   Άστρος.

Από

Venetians and Ottomans in SouthEast Peloponnese  (15th*18th century)

Dr, Evangelia Balta Director of  Studies (Institute for Neohellenic Research/National Hellenic Research Foundation)

Πλυθησμός,  Πρώτη Τουκοκρατία  1540-1685 

Άγιος Ιωάννης  (203),  Αγιος Ιωάννης Θεολογος (107), Aγιος Πέτρος (300) , Βέρβενα (162), Δολιανά (49),  Καστάνιτσα (494), Κορακοβούνι (25), Μελιγού (210), Πλάτανος (57), Πραστός (461), Τρεστενα (84) ,

Στα βουνά της Κυνουρίας και της Αρκαδίας  γενικά δεν υπήρχαν Τούρκοι, αλλά οι Τουρκοι είχαν βάλλει τους συνεργάτες κοτζαμπάσηδες να  εισπράτουν το «χαράτσι» και ένας από τους μεγάλους φορεοεισπράκτορας και φίλος του σουλτάνου  ήταν και ο Αναγνώστης Παπάζογλου ,που τον εφοβόντουσαν οι Έλληνες και επίσης οι Τούρκοι σε ολόκληρη την  Πελοποννήσο. Ο «Τουρκοπαπάζογλου» κυνηγούσε τον Κολοκοτρώνη πολλά χρόνια.

Κατά το 1805 – 1806 όταν έγινε ο μεγάλος διωγμός των κλεφτών, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης κατέφυγε στη Μάνη. Όταν το έμαθε ο πασάς της Τριπολιτσάς, έστειλε τον Αναγνώστη Παπάζογλου με 50.000 γρόσια στον Μπέη της ΜάνηςΑντώνμπεη Γρηγοράκη. Όταν έφτασε ο Παπάζογλου, συνάντησε τον Αντωνόμπεη, του παρέδωσε τα γρόσια και την εξής διαταγή: <<Το κεφάλι του Κολοκοτρώνη. Ειδεμή να βάψετε όλοι από τώρα μαύρα τα σκουτιά (= ρούχα) σας>>. Ύστερα, ο Μπέης έδωσε τα λεφτά στον μανιάτη Κωνσταντίνο Δουράκη, προκειμένου να βρει και να παραδώσει στον πασά τον Κολοκοτρώνη. Ως γνωστόν ο Δουράκης παγίδευσε τον Κολοκοτρώνη στον πύργο του, αλλά ο Κολοκοτρώνης δραπέτευσε και κατέφυγε στη Ζάκυνθο Θέλουμε να αναφέρουμε ότι οι λέξεις, κοτζαμπάσηδες και συνεργάτες , είναι οι πιο βρώμικες λέξεις της Ελληνικής γλώσσας.

Στα βουνά της Κυνουρίας εβασίλευαν οι «κλέφτες» αγωνιστές , που  «έκλεβαν» τους  Τούρκους φοροεισπράκτορες και τους συνεργάτες τους κοτζαμπάσηδες . Για το λόγο αυτό , που οι κλέφετς εβασίλευαν στα βουνά, βασικά η επνάσταση  άρχισε στα βουνά και αναμφισβήτητα το “στρατόπεδο των Βερβένων”  στα βουνά έπαιξε καταλυτική σημασία για την οργάνωση και επιτυχία του απελευθερωτικού αγώνα .Δεν είναι υπερβολή να πούμε από το “στρατόπεδο των ιστορικών Βερβένων” άρχισε ουσιαστικά και στρατιωτικά η απελευθέρωση της πατρίδας μας.

Τον 17ον και  18ον αιώνα  οι Αγιαννίτες άρχιζαν να χτίζουν περισσότερα  «καλύβια»   και  « αρχοντικά»  στο Άστρος , που μερικά υπάρχουν και σήμερα.

Ο μεγάλος εθνικός ευεργέτης μας Δημήτριος Καρυτσιώτης (1741-1819) το 1798 έχτισε την Σχολή Καρυτσιώτη  στον λόφο Κουτρί στον Αγιάννη ,επίσης το 1798 άρχισε να χτίζει το μεγαλοπρεπές  μέγαρο  που ονόμασε «ΑΣΤΡΟΣ» στη Τεργέστη,έχει ιδιαίτερη σημασία που δεν το ονόμασε Αγιάννης, (  αργότερα γνωστό σαν Palazzo Cartsiotti).  Ο Αγιαννίτης ευεργέτης μας τιμούσε στην διασπορά  έμπρακτα την γενέτειρα  του Άστρος (Αγιάννης )  και το 1805 έχτισε στο Άστρος το παράρτημα της Σχολής του Αγίου Ιωάννη και με το αδελφό του Γεώργιο, επίσης το 1805,  έφερε και το νερό  στο Άστρος από την «μάννα του νερού»   της Λουκούς.

Οι επαναστατημένοι Έλληνες επέλεξαν τελικά το Άστρος και το Αγροκήπιο Καρυτσιώτη  για την Εθνοσυνέλευση ως «τόπος του Έθνους». Η Συνέλευση, στα πρότυπα των Συνταγμάτων της Γαλλικής Επανάστασης του 1789 μ.Χ., συνέταξε και τη «Διακήρυξη της Β΄ των Ελλήνων Συνελεύσεως» υπογραμμένη από 128 Πληρεξούσιους, μεταξύ των οποίων και ο Κολοκοτρώνης, «Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου του Καρυτσιώτου», λέει η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης..

Από Διοικητικές μεταβολές της Τ.Α.-ΕΕΤΑΑ (eetaa.gr)

Με την πρώτη διοικητική διαίρεση του ελληνικού κράτους το 1835, το Άστρος εντάχθηκε στον Δήμο Θυρέας με έδρα τον οικισμό Άγιος Ιωάννης (ΦΕΚ 16Α – 24/05/1835).  Από το 1841 έως το 1912, το Άστρος ήταν η χειμερινή έδρα του Δήμου Θυρέας , ο Αγιάννης ήταν η θερινή έδρα {ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841) . Από το 1912 ο οικισμός αποτέλεσε έδρα κοινότητας Άστρους η οποία εξελίχθηκε στο Δήμο Άστρους το 1985 (ΦΕΚ 99Α – 28/05/1985)( Για ιστορικούς λόγους έγινε δήμος). Από το 1998 το Άστρος αποτελεί έδρα του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας (ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997) . Το 1845 Ο Αγιάννης αποτέλεσε την θερινή έδρα της Επαρχίας Κυνουρίας.

Παράλιον Άστρος (Αρκαδίας)  ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845 . Ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο Θυρέας.  ΦΕΚ 252Α – 24/08/1912.  Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Θυρέας και ορίζεται έδρα της κοινότητας Παραλίου Άστρους.

Γνωρίζουμε ότι στη Θυρεάτιδα Γη  τουλάχιστον τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια (2008-2022) υπάρχουν «βαρβαρισμοί και σολοικισμοί» ,πολλά ανεξήγητα και παράλογα που αδίστακτα  και προκλητικα παρουσιάσθηκαν με την εκπομπή  τοπόσημα  της ΕΡΤ και στο Σχέδιο στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα του δήμου μας  και υπάρχει  συνέχεια της στενοκεφαλιάς,  κουταμάρας και στραβομάρας . Βάρβαροι στην αρχαία Ελληνική γλώσσα  δεν ήταν οι απολίτιστοι , αλλά αυτοί που δεν μιλούσαν Ελληνικά και «βαρβαρισμός» στη νέα Ελληνική είναι τα γραμματικά  λάθη και «σολοικισμός» τα συντακτικά λάθη και κατά επέκταση  οι αρλούμπες και κουταμάρες.

 Θα επανέλθουμε άλλη φορά  στους  γνωστούς πλέον «βαρβαρισμούς» και στις γραφικές κουταμάρες , αλλά κρίνουμε αναγκαίο να απαντήσουμε  συνοπτικά  στα «τοπόσημα»  και σε όλα αυτά τα «σχέδια» ,με συγκεκριμένα έγγραφα και όχι με ατεκμήριωτες  ευχές και όνειρα καλοκαιρινής νύκτας.

1) Η Συνέλευση, στα πρότυπα των Συνταγμάτων της Γαλλικής Επανάστασης του 1789 μ.Χ., συνέταξε και τη «Διακήρυξη της Β΄ των Ελλήνων Συνελεύσεως» υπογραμμένη από 128 Πληρεξούσιους, μεταξύ των οποίων και ο Κολοκοτρώνης, «Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου  Καρυτσιώτου», λέει η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης.. «Εξεδόθη εν Άστρει». Το Άστρος το βρήκαν εκεί οι πληρεξούσιοι της Εθνοσυνέλευσης και ο Κολοκοτρώνης , υπήρχε πριν το 1823, δεν το εφεύραν εκείνη την ημέρα. ( Η διακήρυξη ευτυχώς το λέει καθαρά «Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου Καρυτσιώτου»,  για να μην υπάρχουν παρερμηνείες ,όπως για το ΚολοκοτρωνέΙκο Τραπέζι,  από τους άσχετους «βάρβαρους»

2) Με την πρώτη διοικητική διαίρεση του ελληνικού κράτους το 1835, το Άστρος εντάχθηκε στον Δήμο Θυρέας με έδρα τον οικισμό Άγιος Ιωάννης (ΦΕΚ 16Α – 24/05/1835). Από το 1841 έως το 1912, το Άστρος ήταν η χειμερινή έδρα του Δήμου Θυρέας. 

3) Οι πρώτοι κάτοικοι του Παραλίου Άστρους Ζαφειρόπουλοι δεν κατάφεραν το 1835 να εντάξουν το Παράλιο Άστρος στο δήμο Θυρέας, γιατί πιθανόν τότε  δεν είχε τελειώσει ο οικισμός .Το Ελληνικό κράτος έκρινε  τότε δεν υπήρχαν τα κατάλληλα κριτήρια.

4) Ο οικιστής του Παραλίου Άστρους  Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος και οι αδελφοί του αργότερα  το 1845 κατάφεραν  να εντάξουν  το Παράλιο Άστρος στον δήμο Θυρέας. ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845 .

https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=10479

Διοικητικές μεταβολές της Τ.Α.-ΕΕΤΑΑ (eetaa.gr)

Διακρίνονται οι σφραγίδες της Κοινότητας του Παραλίου Άστρους , από τις αρχές του 20 αιώνα αρχικά, «ΚΟΙΝΟΤΗΣ ΠΑΡΑΛΙΑΣ ΑΣΤΡΟΥΣ» 1912 και αργότερα «ΚΟΙΝΟΤΗς ΠΑΡΑΛΙΟΥ ΑΣΤΡΟΥΣ» 1932

Το Άστρος και ο Αγιάννης είναι μια κοινότητα και το σπουδαιότερο οι κάτοικοι είναι οι ίδιοι, είχαν και έχουν σήμερα σπίτια στον Άγιάννη και στο Άστρος για πολλές  εκατοντάδες χρόνια. Από το χωριό Άγιος Ιωάννης προήλθε το Άστρος , το Παράλιο Άστρος, αλλά και άλλοι οικισμοί

Η πρώτη επίσημη αναφορά της πόλης με το όνομα «Άστρος» συναντάται σε χρυσόβουλο του έτους 1293 του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β’ Παλαιολόγου . Η πρώτη όμως αναφορά   με το όνομα «Άστρον» απαντά στο Γεωγράφο Κλαύδιο Πτολεμαίο (2ος αι. μ.Χ.). Ο Νίκος Βέης (18831958) καθηγητής Πανεπιστημίου και Ακαδημαϊκός αναφέρει  «έχομε κατ΄ επανάληψιν μνείας  του Κυνουριακού αυτού πολίσματος» του Άστρους το 1320,1372,1374, 1407,1421, ,1435, 1463, 1467, 1471, 1481.

Ο Φρατζης αναφέρει το Άστρος και το Άγιο Ιωάννη το 1435

Από

Θανάση Π. Κωστάκη: Σύντομη γραμματική της Τσακώνικης Διαλέκτου (BT),1951

«Από το Φρατζή,έκδοση Βόννης σ.159…..Και κατά αρχάς του θέρους του ς@μγ  (=1435)…. αί είσιν αι κάτω γεγραμμέναι χώραι και πόλεις και κώμαι, Άστρον,άγιος Πέτρος, Άγιος Ιωάννης, Πλαταμόνας (Σημερ.Πλάτανος),Μελίγον (σημρ. Μελιγού),Προάστειον (σημερ,Πραστός) ,Λεωνίδας (σημερ.Λεωνίδιον), Κυπαρισσία (σημερ.Κυπαρίσσι) ,Ρέοντας και Σίτανας (σημερ.Σίταινας)…Βλ.Σ.Λάμπρου,Μικταί Σελίδες , Αθήναι 1905 σ.416-419 και Φ.Κοκκουλέ, Αθηνά 39 (1927) σ.122»

Ο Γ. Τερτσέτης αναφέρει  «συνέτρωγαν  ο Δημήτριος Υψηλάντης  και  ο Κολοκοτρώνης εις τους ίσκιους  των δένδρων του Άστρους».(Διήγησις Συμβάντων της Ελληνικής φυλής  σελ.287) Ο υπασπιστής του Κολοκοτρώνη Φωτάκος αναφέρεi μετά από το τραπέζι  : «Από το Άστρος επεράσαμεν εις τον Άγιον Ιωάννην, και από εκεί, αφού εγευματίσαμεν εις ταις καμάρες του Αγίου Πέτρου, εφθάσαμεν εις Βέρβαινα». Η Συνέλευση, στα πρότυπα των Συνταγμάτων της Γαλλικής Επανάστασης του 1789 μ.Χ., συνέταξε και τη «Διακήρυξη της Β΄ των Ελλήνων Συνελεύσεως»  υπογραμμένη από 128 Πληρεξούσιους, μεταξύ των οποίων και ο Κολοκοτρώνης, «Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου του Καρυτσιώτου»,Ήδη δε μετά δεκαέξ μήνας Δευτέραν να συγκροτήση  εν Άστρει συνέλευσιν ....»λέει η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης .

Για πολλούς αιώνες πριν την επανάσταση του 1821 σε διαφορές αναφορές και χάρτες οι δύο οικισμοί το Άστρος και ο Αγιάννης ανακατεύονται , το Άστρος αναφέρεται Άστρος ,γίνεται Αγιάννης ,Καλύβια Άστρους,  Αγιαννίτικα καλύβια  και ο Αγιάννης αναφέρεται Aγιάννης,  γίνεται Άστρος, ορεινό Άστρος ,επάνω Άστρος , Αγιάννης του Άστρους και Αγιαννίτικα καλύβια.

Ο Αγιάννης  αναφέρεται για πρώτη φορά το 1435 στο Χρονικό της Αλώσεως του Γεωργίου Σφραντζή και πιθανόν πήρε το όνομά του από την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, που βρίσκεται στο κάτω μέρος του χωριού. Από το ίδιο σιγίλλιο του 1638 πληροφορούμαστε ότι ο Αγιάννης έγινε πατριαρχική εξαρχία «χάριν βεβαίως τῆς Σχολῆς τοῦ Ἀγίου Ἱωάννου, λειτουργούσης πολλοῦ παλαιότερον».  Σύμφωνα, λοιπόν, με το συγκεκριμένο απόσπασμα στον Άγιο Ιωάννη λειτουργούσε σχολείο, πολύ πριν το 1638. Στον Άγιο Ιωάννη, λειτουργούσαν επίσης και «κατώτερα» σχολεία, όπως αυτό του Παπακυριακού και κρυφά σχολεία, αρχικά στο Μετόχι της Μονής Λουκούς, Άγιος Δημήτριος και αργότερα στους νάρθηκες των εκκλησιών του χωριού.

Oι Αγιαννίτες πραγματικά δεν παραδόθηκαν ποτέ στους κατακτητές και για απόδειξη με το τρόπο τους κατάφεραν να κρατήσουν τα σχολεία τους ανοικτά όλη την διάρκεια του τούρκικου ζυγού και διατήρησαν κρυφά και φανερά αναμμένη την φλόγα του έθνους.

Η περίφημη  και “καλλιμάρμαρος” Σχολή Καρυτσιώτη.

Από κτητορική επιγραφή της Σχολής Καρυτσιώτη του Αγιάννη.

«1798  ΕΝ ΜΗΝΙ ΙΟΥΛΙΩ 18

Η ΣΧΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΦΙΛΟΘΕΑΜΟΝΑ

ΤΙ ΕΣΤΗΚΑΣ ΘΑΜΒΟΥΜΕΝΟΣ ΦΙΛΕ ΦΙΛΟΘΕΑΜΟΝ ΜΕ ΑΠΟΡΙΑΝ ΜΥΣΤΙΚΗΝ ΖΗΤΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΝΑ ΒΕΒΑΙΩΘΕΙΣ ΤΙ ΤΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΜΕ ΕΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΕ ΚΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΜΩΜΑ ΜΟΥ………………………..

Περιοχή ”Κουτρί” Αγίου Ιωάννη (όπου η ιστορική Σχολή Καρυτσιώτη)

ΥΑ 147099/8654/11-4-1960, ΦΕΚ 199/Β/11-5-1960

Περί κηρύξεως αρχαιολογικού χώρου.

“Χαρακτηρίζομεν ως αρχαιολογικόν χώρον την περιοχήν ”Κουτρί” του χωρίου Άγιος Ιωάννης Κυνουρίας, θερινήν έδραν του Άστρους, ένθα ελειτούργησεν η ιστορική σχολή Καρυτσιώτη εν έτει 1798”.

Ο μεγάλος εθνικός ευεργέτης μας Δημήτριος Καρυτσιώτης (1741-1819) γεννήθηκε στον Άγιο Ιωάννη (Αγιάννη) και κατά την Αγιαννίτικη παράδοση, έφυγε “με το ένα τσαρούχι”.Το 1798 έκτισε την μεγαλοπρεπή και “καλλιμάρμαρο” Σχολή Καρυτσιώτη στον λόφο Κουτρί στον Αγιάννη και το 1805 έχτισε στο Άστρος το παράρτημα της Σχολής του Αγίου Ιωάννη. Ο μεγάλος ευεργέτης μας από την διασπορά ενδιαφερόταν έμπρακτα για την απελευθέρωση της πατρίδας  μας και είχε σχετικές επαφές με πολλούς μεγάλους  της εποχής του , όπως με το Ρήγα Φεραίο και τον Μέττερνιχ.  Το 1798  επίσης άρχισαν οι εργασίες  για το μεγαλοπρεπές μέγαρο του στην Τεργέστη  , που το είχε ονομάσει «Άστρος» και αργότερα ονομάσθηκε  μετά τον θάνατο του μέχρι σήμερα Palazzo Carciotti. Ο Μέττερνιχ  ο σπουδαιότερος  πολιτικός της Ευρώπης  και φημισμένος υπουργός Εξωτερικών της Αυστρίας το 1816 φιλοξενήθηκε και έμεινε για ένα διάστημα  στο  μέγαρο «Άστρος» ,στη σημερινή οδός 3ης Νοεμβρίου, όπου βρίσκεται το κτήριο, ονομαζόταν μέχρι το 1918 Riva Carciotti, δηλαδή οδός Καρυτσιώτη.  Aναφέρεται ότι έχτισε την Σχολή στον Αγγιάννη και το Άστρος  με προτροπή του εθνικού ήρωα Ρήγα Φεραίου, για να μάθουν «γράμματα» και την ιστορία τους  οι σκλάβωμένοι  τότε συμπολίτες του και να επαναστατήσουν .  Επίσης στο μέγαρο του  παρείχε καταφύγιο στη σοφίτα αυτού του αρχοντικού για μήνες στους διασωθέντες Ιερολοχίτες, στρατιωτικό τμήμα της ελληνικής επανάστασης για την εθνική ανεξαρτησία.

Το Ελληνικό κράτος  αναγνωρίζοντας την μεγάλη προσφορά της Σχολής Καρυτσιώτη  στο Ελληνικό έθνος εκήρυξε σαν «ιστορικόν διατηρητέον μνημείον», «ιστορικό τόπο»  και «αρχαιολογικόν χώρον».

Περιοχή ”Κουτρί” Αγίου Ιωάννη (όπου η ιστορική Σχολή Καρυτσιώτη)

ΥΑ 147099/8654/11-4-1960, ΦΕΚ 199/Β/11-5-1960

Περί κηρύξεως αρχαιολογικού χώρου.

“Χαρακτηρίζομεν ως αρχαιολογικόν χώρον την περιοχήν ”Κουτρί” του χωρίου Άγιος Ιωάννης Κυνουρίας, θερινήν έδραν του Άστρους, ένθα ελειτούργησεν η ιστορική σχολή Καρυτσιώτη εν έτει 1798”.

Διδακτήριον Άστρους

ΥΑ 47192/1433/11-6-1946, ΦΕΚ 127/Β/8-8-1946

‘Κηρύσσομεν ως ιστορικόν διατηρητέον μνημείον το εν Άστρει διδακτήριον ένθα συνήλθεν εν έτει 1823 η β’ Εθνική Συνέλευσις”.

Η πλατεία της σχολής Καρυτσιώτη και τμήματος του αγροκηπίου, στο Άστρος Κυνουρίας, ως ιστορικός τόπος.

ΥΑ ΥΠΠΟ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Β1/Φ30/65069/3340/1-8-2005, ΦΕΚ 1194/Β/30-8-2005

Τίτλος ΦΕΚ       Χαρακτηρισμός της πλατείας σχολής Καρυτσιώτη και τμήματος του αγροκηπίου, στο Άστρος Κυνουρίας, ως ιστορικού τόπου.

«Χαρακτηρίζουμε ως ιστορικό τόπο το εναπομείναν σήμερα τμήμα εκτάσεως 18.850 τα.μ. του παλαιού αγροκηπίου (συνολικής εκτάσεως 46 στρεμμάτων), το οποίο ανήκε στη Σχολή Καρυτσιώτη και εντός του οποίου βρίσκεται η Σχολή Καρυτσιώτη, όπως αυτό εμφαίνεται στο Κτηματολογικό Διάγραμμα κλίμακας 1:1000 και σημειώνεται με τα στοιχεία 1, 2, 3 έως και 15, λόγω των σημαντικών ιστορικών γεγονότων, τα οποία έλαβαν χώρα στη συγκεκριμένη περιοχή.

Ο χώρος αυτός είναι τμήμα του αγροκηπίου – αρχικά 46 στρεμμάτων, το οποίο είχε δωρίσει ο Δημήτριος Καρυτσιώτης στη Σχολή, την οποία είχε ιδρύσει το 1805 – δενδροφυτεμένου με πορτοκαλιές, λεμονιές και ελιές, το προϊόν των οποίων χρησιμοποιούνταν για την πληρωμή των δασκάλων της Σχολής και την κάλυψη των εξόδων της.

Στο αγροκήπιο αυτό έλαβαν χώρα δύο σημαντικά γεγονότα της Επαναστάσεως, το γνωστό ως «κολοκοτρωναίικο τραπέζι της συμφιλίωσης» στις 19 Ιουνίου 1821, στο οποίο είχαν προσέλθει οι οπλαρχηγοί, προκειμένου να ξεπεραστούν οι αντιθέσεις και να ομονοήσουν για την επιτυχία της Επανάστασης που τότε ξεκινούσε, καθώς επίσης και η Β΄ Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων (30 Μαρτίου έως τις 18 Απριλίου του 1823) με την παρουσία οπλαρχηγών, πολιτικών, πλήθους λαού και στρατού. Εντός της Σχολής η οποία περιλαμβάνεται στον υπό κήρυξη χώρο, συντάχθηκε η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης».

Η σχολή Καρυτσιώτη έπαιξε καταλυτικό ρόλο για την τοπική κοινωνία , έπαιξε πρωτεύοντα και καθοριστικό ρόλο για να γίνει ο Αγιάννης πρωτεύουσα της επαναστατημένης Ελλάδας, από τις 15 Αυγούστου έως την 1 Οκτωβρίου 1822 και για να γίνει η Β’Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων στο Άστρος το 1823.

Ο “Ιερός Xώρος” της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων, στο Άστρος (koinotita-astrous.gr)

ΥΑ ΥΠΠΟ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Β1/Φ30/65069/3340/1-8-2005, ΦΕΚ 1194/Β/30-8-2005

Τίτλος ΦΕΚ       Χαρακτηρισμός της πλατείας σχολής Καρυτσιώτη και τμήματος του αγροκηπίου, στο Άστρος Κυνουρίας, ως ιστορικού τόπου.

Το Ναύπλιο, που είχε αρχικά επιλεγεί για να πραγματοποιηθεί η Συνέλευση, απορρίφθηκε καθώς εθεωρείτο «τόπος μερικός», δηλ. κομματικός, υπό την απόλυτο επιρροή του Κολοκοτρώνη. Έτσι, επιλέχθηκε τελικά το Άστρος για την Εθνοσυνέλευση ως «τόπος του Έθνους», δηλαδή τόπος ουδέτερος, που δεν ανήκε σε κομματικές φατρίες.“ Οι συνεδριάσεις έγιναν στην ύπαιθρο, «μέσα εις ένα περιβόλι», σύμφωνα με τον Κολοκοτρώνη, «Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου του Καρυτσιώτου», λέει η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης Στο Άστρος άρχισαν να προσέρχονται τα μέλη της κυβέρνησης από τις αρχές Μαρτίου, αλλά χρειάστηκε ένας περίπου μήνας μέχρι να έλθουν οι πληρεξούσιοι. Η συνέλευση άρχισε στις 10 Απριλίου 1823 στο Άστρος Κυνουρίας και κράτησε μέχρι τις 30 Απριλίου.

DCIM\101MEDIA\DJI_0184.JPG

Διακρίνεται με την  κίτρινη γραμμή   «Ιερός Χώρος» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων και με την μπλε γραμμή  είναι ο  γειτονικός χωριστός  χώρος  το Προαύλιο της Σχολής.

Οι αποφάσεις της Εθνοσυνέλευσης ήταν σημαντικότατες για την ίδρυση και οργάνωση του Ελληνικού Κράτους.

Στις 13 Απριλίου 1823, αναθεωρήθηκε το Προσωρινόν Πολίτευμα της Ελλάδος, το σύνταγμα το οποίο είχε ψηφιστεί την 1η Ιανουαρίου 1822 από την Α’ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου. Το νέο Σύνταγμα ονομάστηκε «Νόμος της Επιδαύρου» (δείχνοντας τη συνέχεια του νέου Συντάγματος με το προηγούμενο).

Κατά τη Συνέλευση αποφασίστηκε να καταργηθούν οι τοπικοί οργανισμοί, η Μεσσηνιακή Γερουσία στην Καλαμάτα από τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, η Πελοποννησιακή Γερουσία στη Μονή Καλτεζών, η Γερουσία της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος στο Μεσολόγγι, από τον Αλ. Μαυροκορδάτο και ο Άρειος Πάγος στα Σάλωνα, για την Ανατολική Ελλάδα, από το Θ. Νέγρη, ώστε  να υπάρχει ένα μόνο κέντρο εξουσίας και συντονισμού.

Ένα από τα σημαντικά σημεία της Β’ Εθνοσυνέλευσης είναι η κατάργηση της αρχιστρατηγίας, απόφαση που αν και χωρίς αναφορά στο όνομά του, κατάργησε τη θέση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Η απόφαση θεωρήθηκε σαν διακήρυξη  του δημοκρατικού πολιτεύματος ,που όλες οι εξουσίες ανήκαν στους εκλεγμένους από καθολική ψηφοφορία  αντιπροσώπους του έθνους.

Tο Έθνος απέκτησε οριστικό Σύνταγμα, που με απόφαση της συνέλευσης ήταν “ο ανώτερος νόμος και υπηρίσχυε των νόμων του βουλευτικού. Με απόφαση της συνέλευσης, την καταλυτική παρέμβαση του Κολοκοτρώνη, την οργή του λαού και του στρατού, απετράπει η εκποίηση των εθνικών γαιών – κτημάτων, που άφηναν πίσω τους οι Τούρκοι άρχοντες, που επεδίωκαν και ήθελαν οι κοτζαμπάσηδες της συνέλευσης. Το αναθεωρημένο Σύνταγμα, εξαιρετικά προοδευτικό και πρωτοποριακό για την εποχή του, περιείχε φιλελεύθερες και δημοκρατικές διατάξεις, που διασφάλιζαν τα ατομικά δικαιώματα του πολίτη. Θεσμοθετήθηκε η Δημόσια εκπαίδευση, λύθηκαν ζητήματα θρησκευτικής ελευθερίας, καθιερώθηκε η αρχή της ελευθεροτυπίας κ.α. Καταρτίστηκε και ο Ποινικός Κώδικας, βάσει του Βυζαντινού Δικαίου, για την προστασία του πολίτη από την ασυδοσία των αρχών.

Σημαντικό είναι επίσης το καταληκτικό κείμενο της Εθνοσυνέλευσης όπου γίνεται επαναδιακήρυξη της Εθνικής Ανεξαρτησίας και της απόφασης για συνέχιση της Επανάστασης με κάθε θυσία. Η Συνέλευση, στα πρότυπα των Συνταγμάτων της Γαλλικής Επανάστασης του 1789 μ.Χ., συνέταξε και τη «Διακήρυξη της Β΄ των Ελλήνων Συνελεύσεως»  υπογραμμένη από 128 Πληρεξούσιους, μεταξύ των οποίων και ο Κολοκοτρώνης, «Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου του Καρυτσιώτου», λέει η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης. Η συνέλευση απάντησε με την διακήρυξη ,στην υφήλιο και τους μεγαλους της εποχής . «Είμεθα αποφασισμένοι να ανεξαρτισθώμεν, ως έθνος αυτόνομον και ανεξάρτητον».” λίγο επίκαιρο σήμερα…

Aρχαιολογικό Μουσείο Άστρους – Η Ιστορία του (koinotitaastrous.gr)

Η Σχολή  Καρυτσιώτη (Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους)

Διδακτήριον Άστρους

ΥΑ 47192/1433/11-6-1946, ΦΕΚ 127/Β/8-8-1946

‘Κηρύσσομεν ως ιστορικόν διατηρητέον μνημείον το εν Άστρει διδακτήριον ένθα συνήλθεν εν έτει 1823 η β’ Εθνική Συνέλευσις”.

Η ιδέα του μουσείου Άστρους ξεκίνησε και έγινε πραγματικότητα  το  1959 από τον αείμνηστο σεβαστό  καθηγητή μας «αρχαίο Έλληνα»  Κυριάκο (Κούλη) Χασαπογιάννη που μετέφερε τις  αρχαιολογικές «συλλογές» στο  τότε γειτονικό κτήριο του αγροκηπίου. Ο αείμνηστος καθηγητής μας  Παναγιώτης (Πάνος) Καμπύλης συνέχισε με το ίδιο  και  καλύτερο τρόπο να υπηρετεί το μουσείο και τον τόπο. Ο φίλος και σεβαστός μας καθηγητής  Ηλίας Σακαλής ,με την αναμφίβολα επίδραση του άλλου αείμνηστου καθηγητού μας  Μίμη Σακαλή , του πατριώτη μας αρχαιολόγου, Παναγιώτη Φάκλαρη,  καθηγητού της Κλασσικής Αρχαιολογίας του Α.Π.Θ, και του  Γεωργίου Σταϊνχάουερ, έφορου  αρχαιοτήτων του ΥΠΠΟΑ, σχεδίασε και τελείωσε  το έργο όπως το ξέρουμε σήμερα ,με μεγάλη εξυπνάδα και πολλή δουλειά , μετέφερε  το 1985  το Μουσείο Άστρους  από το κτήριο του αγροκηπίου στη Σχολή , «Μουσείο  Καρυτσιώτη».

Οι συλλογές του Μουσείου περιλαμβάνουν γλυπτά, κεραμική, χάλκινα αντικείμενα, επιγραφές, νομίσματα και άλλα ευρήματα από διάφορες θέσεις της αρχαίας Κυνουρίας, όπως τη Θυρέα και την Ανθήνη, το ελληνιστικό – ρωμαϊκό νεκροταφείο των Ελληνικών και το ιερό του Απόλλωνα Τυρίτα, του σημαντικότερου ιερού της αρχαίας Κυνουρίας κατά την αρχαϊκή και κλασική περίοδο (8ος-4ος αι. π.Χ.). Γλυπτά και αρχιτεκτονικά μέλη, όπως κιονόκρανα, εκτίθενται επίσης στον υπαίθριο προαύλειο χώρο του μουσείου.

Tο προαύλιο της Σχολής Καρυτσιώτη ( του Μουσείου Άστρους) (koinotitaastrous.gr)

DCIM\101MEDIA\DJI_0184.JPG

Διακρίνεται με την μπλε γραμμή το Προαύλιο της Σχολής ,με την  κίτρινη γραμμή  είναι ο  γειτονικός χωριστός «Ιερός Χώρος»της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων.

ΥΑ ΥΠΠΟ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Β1/Φ30/65069/3340/1-8-2005, ΦΕΚ 1194/Β/30-8-2005

Τίτλος ΦΕΚ       Χαρακτηρισμός της πλατείας σχολής Καρυτσιώτη και τμήματος του αγροκηπίου, στο Άστρος Κυνουρίας, ως ιστορικού τόπου.

Στον επιβλητικό χώρο του προαυλίου της σχολής Καρυτσιώτη περπάτησαν ο Κολοκοτρώνης και οι σύνεδροι της Εθνοσυνέλευσης. Οι συνεδριάσεις  της  Β΄Εθνοσυνέλευσης έγιναν στην ύπαιθρο, «μέσα εις ένα περιβόλι», σύμφωνα με τον Κολοκοτρώνη.

Το μουσείο διαθέτει επίσης μεγάλο Προαύλιο Χώρο, που υπάρχουν οι καμινάδες των δωματίων των οικότροφων μαθητών της σχολής με την δική τους ιστορία, ο οποίος έχει μετατραπεί σε αρχαιολογικό πάρκο και έκθεση. Στον προαύλιο χώρο ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει δύο αγάλματα σε ανάκλιντρο, του Ηρώδη Αττικού και της συζύγου του, καθώς και κίονες και κιονόκρανα κορινθιακού ρυθμού.

Tο Κολοκοτρωνέϊκο τραπέζι στο Άστρος (koinotitaastrous.gr)

ΥΑ ΥΠΠΟ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Β1/Φ30/65069/3340/1-8-2005, ΦΕΚ 1194/Β/30-8-2005

Τίτλος ΦΕΚ       Χαρακτηρισμός της πλατείας σχολής Καρυτσιώτη και τμήματος του αγροκηπίου, στο Άστρος Κυνουρίας, ως ιστορικού τόπου.

Η Αστρεινή παράδοση, φέρει τον Κολοκοτρώνη να παραθέτει γεύμα, το 1821 στο Άστρος, στο Δημήτριο Υψηλάντη, το γνωστό ως Κολοκοτρωνέικο τραπέζι,γίδα ψητή στρωμένη σε φύλλα, ασκί με ρετσινόκρασο και ψωμί,. Το γεύμα έγινε  στο αγροκήπιο του Καρυτσιώτη κάτω από το τήλιο ,που ακόμα υπάρχει και αργοπεθαίνει, και στο χώρο υπάρχει σχετική πινακίδα, δίπλα στην Σχολή Καρυτσιώτη (νυν Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους).

«Η Αστρεινή παράδοσις διασώζει και τας φράσεις με τα οποίας ο Κολοκοτρώνης συνώδευε το ψητό κι το κρασί ,τα οποία έδιδεν εις τον πρίγκηπα.  «Αυτό πρίγκηπα ,σου το προσφέρει η Ελλάς, με τα χρυσά πηρούνια της» Και όταν του έδωσε το κρασί μέσα σε  κούπα από νεροκολόκυθο,του είπε. «Αυτό ,πρίγκηπα , σου το προσφέρει η πατρίς με τα χρυσά ποτήρια της» «

Ο γέρος του Μωριά έξυπνα και σκόπιμα προσπαθούσε να προσαρμόσει τον Υψηλάντη στην Ελληνική πραγματικότητα.

Ο υπασπιστής του Κολοκοτρώνη Φωτάκος αναφέρει μετά από το τραπέζι. : «Από το Άστρος επεράσαμεν εις τον Άγιον Ιωάννην, και από εκεί, αφού εγευματίσαμεν εις ταις καμάρες του Αγίου Πέτρου, εφθάσαμεν εις Βέρβαινα “.

“Σ υνέτρωγαν  ο Δημήτριος Υψηλάντης  και  ο Κολοκοτρώνης εις τους ίσκιους  των δένδρων του Άστρους” Γ.Τερτσέτης

Η πλατεία Καρυτσιώτη (koinotita-astrous.gr)

 ΥΑ ΥΠΠΟ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Β1/Φ30/65069/3340/1-8-2005, ΦΕΚ 1194/Β/30-8-2005

Τίτλος ΦΕΚ       Χαρακτηρισμός της πλατείας σχολής Καρυτσιώτη και τμήματος του αγροκηπίου, στο Άστρος Κυνουρίας, ως ιστορικού τόπου.

Ο χώρος αυτός είναι τμήμα του αγροκηπίου – αρχικά 46 στρεμμάτων, το οποίο είχε δωρίσει ο Δημήτριος Καρυτσιώτης στη Σχολή, την οποία είχε ιδρύσει το 1805 – δενδροφυτεμένου με πορτοκαλιές, λεμονιές και ελιές, το προϊόν των οποίων χρησιμοποιούνταν για την πληρωμή των δασκάλων της Σχολής και την κάλυψη των εξόδων της.

Στο αγροκήπιο υπήρχαν δύο είσοδοι , η μία σώζεται και σήμερα κοντά και ανατολικά της σχολής. Η άλλη είσοδος ήταν μεγαλοπρεπέστατη και ιστορικό μνημείο, πιο κάτω από το δημοτικό σχολείο Άστρους , απέναντι από την οικία του Δημητράκη Ευθυμίου, που από εκεί πέρασε ο γέρος του Μωριά και οι σύνεδροι της Εθνοσυνέλευσης, αλλά μετά το 1966 την έφαγε επίσης η “ανάπτυξη” και η κουταμάρα μας , όπως το ίδιο έγινε και με τα φαγωμένα σκαλοπάτια της σχολής. Στη γωνία δίπλα από την είσοδο υπήρχε το  πλίθινο κτήριο που χρησιμοποιούσαν ο γεωπόνος και οι κηπουροί του αγροκηπίου. Το κτήριο αυτο το 1959 έγινε το μουσείο Άστρους από τον αείμνηστο σεβαστό καθηγητή μας Κυριάκο (Κούλη ) Χασαπογιάννη. .Την δεκαετία του 1960 το Άστρος είχε Μουσείο που δυστυχώς σήμερα φαίνεται δεν μπορούμε να έχουμε , με τις «προφάσεις της ρωγμής και της στατικής επάρκειας» .

Το γεφύρι του υδραγωγείου της Λουκούς – astrosgr.com

Ο μεγάλος ευεργέτης μας Δημήτριος Καρυτσιώτης το 1805, με τη βοήθεια του αδελφού του, Γεώργιου Καρυτσιώτη, έκτισε ένα πέτρινο υδραγωγείο, που άρχιζε πλησίον της Μονής Λουκούς από την πηγή «μάννα του νερού», για να έχει το Αστρος  νερό και να ποτίζεται το αγροκήπιο για να είναι ανοικτή η Σχολή». Από το  υδραγωγείο και άλλες πηγές υδρεύονται μέχρι και σήμερα το Άστρος, τα Κάτω Δολιανά, η Μονή Λουκούς, τα Κάτω Βέρβενα και το Παράλιο Άστρος. Σύμφωνα με την διαθήκη και τις οδηγίες του αδερφού του Γεωργίου το νερό του υδραγωγείου ανήκει το ένα τρίτο στη μονή Λουκούς , το ένα τρίτο στη σχολή Καρυτσιώτη (  στην πραγματικότητα για  διατήρηση της σχολής έγινε το υδραγωγείο) και το ένα τρίτο στο χωριό. 

“Εύα” Η Έπαυλη του Ηρώδη του Αττικού (koinotitaastrous.gr)

ΥΑ ΥΠΠΟΤ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Α1/Φ43/3437/167/9-1-2012 – ΦΕΚ 35/ΑΑΠ/13-2-2012

Τίτλος ΦΕΚ         

Έγκριση κήρυξης – οριοθέτησης ως ενιαίου αρχαιολογικού χώρου του ρωμαϊκού συγκροτήματος – έπαυλης Ηρώδου του Αττικού στην Εύα (Λουκού) και του αρχαίου λατομείου πωρόλιθου στη θέση «Κουφογή», Δήμου Βόρειας Κυνουρίας, Περιφέρειας Πελοποννήσου.

Την έγκριση κήρυξης – οριοθέτησης ως ενιαίου αρχαιολογικού χώρου του ρωμαϊκού συγκροτήματος – έπαυλης Ηρώδου του Αττικού στην Εύα (Λουκού), που έχει ανασκαφεί στη θέση «Κολώνες» και του αρχαίου λατομείου πωρόλιθου στη θέση «Κουφογή», Δήμου Βόρειας Κυνουρίας, Περιφέρειας Πελοποννήσου, για λόγους προστασίας και ανάδειξης των σημαντικών μνημείων του αρχαιολογικού χώρου. Εντός της οριοθέτησης συμπεριλαμβάνονται πλέον των προαναφερομένων μνημείων, η διατηρητέα Ι.Μ. Λουκούς με πλήθος αρχαίων εντοιχισμένων στο καθολικό της Μονής και διάσπαρτων στον αύλειο χώρο και το χώρο στάθμευσης αυτής, η δίτοξη υδατογέφυρα ρωμαϊκών χρόνων ΝΑ της Ι.Μ. Λουκούς, οι διάσπαρτες αρχαιότητες στη θέση «Μάνα του Νερού» και τα εντοπισμένα οικοδομικά κατάλοιπα στη θέση «Καλάμι». Ο αρχαιολογικός χώρος οριοθετείται με ενιαία πολυγωνική γραμμή που σημειώνεται με κόκκινο χρώμα στο συνημμένο τοπογραφικό διάγραμμα, που αποτελεί απόσπασμα του χάρτη της ΓΥΣ 1/5000 και ορίζεται από τα σημεία 1, 2, 3, …, 229, 1 του πίνακα συντεταγμένων, που συνοδεύει την παρούσα.

Η ανασκαφή της γειτονικής  έπαυλης στην Εύα Δολιανών (απέχει από το Άστρος 4 χλμ)  του Ρωμαίου Έπαρχου και συνεργάτη των Ρωμαίων κατακτητών Ηρώδη Αττικού  έφερε στο φως ένα αρχαίο «μουσείο». Το νόμιμο όνομα του είναι,  Lucius Vibullius Hipparchus Tiberius Claudius Atticus Herodes (Λούκιος Βιβούλλιος Ίππαρχος Τιβέριος Κλαύδιος Αττικός Ηρώδης ).

Ιδιαίτερα σημαντική είναι η συλλογή των γλυπτών. Ο Αθηναίος μαικήνας διακόσμησε την έπαυλή του με μια πληθώρα έργων, που περιλάμβαναν τόσο πρωτότυπα γλυπτά των κλασικών και ελληνιστικών χρόνων, όσο και ρωμαϊκά αντίγραφα. Η «Ορχούμενη Λάκαινα» , έργα του Καλλιμάχου του 5ου αι. π.Χ και βρισκόταν αρχικά στην Ακρόπολη των Αθηνών. Από εκεί, ο «συλλέκτης έργων  με την βοήθεια των  Ρωμαϊκών λεγεώνων» , συνεργάτης των Ρωμαίων κατακτητών Ρωμαίος έπαρχος , μετέφερε αυτό το σπάνιας καλλιτεχνικής αξίας άγαλμα, για να κοσμήσει την έπαυλή του στην Εύα Κυνουρίας.

Στα σημαντικότερα εκθέματα συγκαταλέγονται:

– Επιτύμβια στήλη με παράσταση καθιστής γυναίκας και όρθιας κόρης. Αττικό έργο του 4ου αι. π.Χ. με μεταγενέστερες επεμβάσεις.
– Ακέφαλο άγαλμα Νηρηίδας. 5ος αι. π.Χ. Θεωρείται έργο του γλύπτη Ξάνθου.
– Αναθηματικό ανάγλυφο με παράσταση του Ερμή και των Νυμφών. Αρχαϊστικό έργο της εποχής του Αυγούστου που αντιγράφει πρώιμο κλασικό πρότυπο.
– Πορτραίτο του Ηρώδη Αττικού. 2ος αι. μ.Χ.
– Πορτραίτα του Αδριανού και αυτοκρατόρων της δυναστείας των Αντωνίνων, 2ος-3ος αι. μ.Χ

Ελληνικό ή Τειχιό  και η Θυρέα. (koinotita-astrous.gr)

ΥΑ 25344/1499/11-4-1960 – ΦΕΚ 199/Β/11-5-1960

Τίτλος ΦΕΚ Περί κηρύξεως αρχαιολογικού χώρου.        

“Xαρακτηρίζομεν ως αρχαιολογικόν χώρον την περιοχήν την καλουμένην Ελληνικό η Tειχιό, την ευρισκομένην εις τα ορεινά της Θυρέας και άνωθεν της από Aστρους εις Tρίπολιν οδού”.

Γεωγραφικά η περιοχή της Κυνουρίας χωρίζεται σε δυο μεγάλες ενότητες. Στη βόρεια Κυνουρία , στα αρχαία χρόνια αντιστοιχούσε στην περιοχή της Θυρεάτιδος γης ,  υπήρχε ο κυριότερος  οικισμός της περιοχής η Θυρέα   και δευτερεύοντες η Ανθήνη, η Νηρίδα, η Εύα  και  αργότερα  τουλάχιστον από το 2.μ.χ, αιώνα το Άστρος. Στο νότιο αντιστοιχούσε στη χώρα των Πρασιών, στην οποία υπήρχε ο κύριος οικισμός Πρασιαί και οι δευτερεύοντες Πολίχνη, Τυρός και Γλυππία

Σε απόσταση περίπου 5 χιλιομέτρων από το Άστρος στην κορυφή του λόφου πάνω από τις στροφές «κοδέλες » σε λίγη απόσταση από τον ανηφορικό δρόμο προς τον Αγιάννη βρισκεται το Ελληνικό η Τειχιό,από εκεί η θέα της Θυρεάτιδας Γης και του Αργολικου κόλπου είναι εξαιρετικη. Στο σημείο υπάρχει επιγραφή της αρχαιολογικής υπηρεσίας που οδηγεί σε αγροτικό δρόμο και μετά από 2 χιλιόμετρα φθάνει ο επισκέπτης σε ένα πλάτωμα, που αποτελεί την αρχή 15λεπτης πορείας που οδηγεί στην κορυφή ενός λόφου, του Τειχιού ή Ελληνικού. Εδώ αντικρίζει κανείς τα ερείπια του αρχαίου ιερού ναού του Θεού Απόλλωνα, ερείπια τειχών, οικοδομημάτων και υπόγειων δεξαμενών και λειψάνων της Άνω Θυρέας ή για κάπ οιους άλλους της Νηρηίδας.”

 “Ανθήνη” και το Λιμάνι Αγίου Ανδρέα (koinotitaastrous.gr)

Αρχαιολογικός χώρος των θέσεων «Νησί Αγ. Ανδρέα» και «Χερρονήσι», Δήμου Βόρειας Κυνουρίας, Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας, Περιφέρειας Πελοποννήσου.

Περι Ενότητα / Δήμος / Δημ Ενότητα / Κοινότητα / Οικισμός  ΑΡΚΑΔΙΑΣ / ΒΟΡΕΙΑΣ ΚΥΝΟΥΡΙΑΣ / / Αγίου Ανδρέου / Άγιος Ανδρέας

Θέση Χερρονήσι

Τύπος Κήρυξης   αρχαιολογικός χώρος

Κοντά στο λιμάνι του Άγιου Ανδρέα  υπάρχει το «νησί του Αγίου Ανδρέα» όπου κανείς μπορεί να δει ερείπια κυκλώπειου τείχους που ανήκουν σύμφωνα με τις μαρτυρίες στην αρχαία πόλη Ανθήνη. Σώζονται τμήματα από τον εξωτερικό περίβολο με πύργους του 5ου-4ου αιώνας. π.Χ. Αργότερα η πόλη μεταφέρθηκε χαμηλότερα προς τη θάλασσα, όπου σώζονται υστερορωμαϊκά ερείπια και συμπληρωματική οχύρωση από τους βυζαντινούς χρόνους. Κοντά στο κάστρο σώζεται μισό κατεστραμμένο τοξωτό λιθόκτιστο γεφύρι.

Η παραλία “Πόρτες” και ο Αργολικός (koinotitaastrous.gr)

Η παραλία είναι  πεντακάθαρη  και γαλάζια σαν όλες τις  παραλίες του Αργολικού.

“Ήλιος και η Θάλασσα» του Αργολικού.

Η παραλία Πόρτες ανήκει στην Κοινότητα της Μελιγούς , είναι σε κοντινή απόσταση (3.5 χλμ) από το  Άστρος και  (2.5 χλμ) από το λιμάνι του Παραλίου Άστρους, και  είναι ένας μαγευτικός περίπατος .

«Στην  παραλία “Πόρτες” κατέληγε το ένα από τα δύο αποστραγγιστικά κανάλια , που κατασκευάσθηκαν από Βαυαρούς μηχανικούς, επί Βασιλείας Όθωνα… (Το άλλο είναι το γνωστό μας κανάλι από το Μουστό μέχρι τη θάλασσα). Σκοπός των αποστραγγιστικών καναλιών ήταν να περιορίσουν την έκταση του έλους Μουστού και απαλύνουν έτσι το πρόβλημα της ελονοσίας, που ήταν η μάστιγα της περιοχής… Οι Πόρτες ήταν δυο σιδερένιες πόρτες, στερεωμένες στα τρία καλαίσθητα «ποδάρια», οι οποίες δεν εμπόδιζαν το νερό του Μουστού να κυλάει στη θάλασσα, αλλά όταν έπιανε Μπάτης οι Πόρτες έκλειναν με τα χτυπήματα των πρώτων κυμάτων… Έτσι απέτρεπαν να ξαναγεμίζει το έλος με θαλασσινό νερό… Το έργο αυτό περιορίζοντας την έκταση του έλους και των προβλημάτων που δημιουργούσε, λειτούργησε καταλυτικά για την εξέλιξη όλης περιοχής».

Εστέλλα, κάστρο – mobileContent – eCastles (culture.gr)

Κάστρο Εστέλλα (στον Αγιάννη), Το μνημείο προστατεύεται από τον Αρχαιολογικό Νόμο 3028/2002

Θέση:Το κάστρο εντοπίζεται σε φυσικό έξαρμα με υψόμετρο 1.008μ. στα νοτιοανατολικά του οροπεδίου Ξερόκαμπος και ανάμεσα στα χωριά Άγιος Ιωάννης και Άγιος Πέτρος…..

Από Νίκο Α. Βέη , Μνείαι  του Άστρους

Και δη εν τη αραγωνιακή παραλλαγή του Χρονικού του Μωρέως αναφέρεται ότι ο πρίγκιψ του Μωρέως Γουλιέλμος Βιλλαρδουίνος προς ευκολωτέραν υποταγήν  των Τσακώνων έκτισε , τω 1256, το κάστρον, όπερ καλείται la Estella” Παραθέτω…. Et le princep por  mellor senyorear los fizo alli un castiello suso en las montanyas, el qual se clama la Estella (σ.93»

«Όθεν το castiello  la Estella (=Άστρος) πρέπει να αναζητήσωμε στα ενδότερα της Κυνουρίας « suso en las montanyas”,

«Και όντως το Άστρος και κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους ήτο διμερές… οι κατοικούντες τα λεγόμενα Καλύβια Άστρους (είτε Αγιαννίτικα) αναγκάζονται ένεκεν των ελωδών πυρετών ν’αναβαίνωσιν εις το Άγιον Ιωάννη.  … ο Άγιος Ιωάννης κατ αρχάς είχεν υπόστασιν σαν θερινή κατοικία των Αστρινών καλουμένη και (επάνω) Άστρος και Αγιάννης Άστρους,έπειτα δε κατέστη και αυτοτελές χωρίον ,ότε μετά την Άλωσιν της Βασιλευούσης …Και ακριβώς επί μεμονωμένου βουνού άνωθεν του Αγίου Ιωάννου (=Επάνω Άστρους) κείται … το Κάστρο τη Ωριάς …Κατά την εμήν γνώμην μετά τας ανωτέρω εξηγήσεις πιθανώτατα δυνάμεθα να ταυτίσωμεν το Κάστρο της Ωριάς του Πάρνωνος προς το Estella =Άστρος.(σελ 99-100)

Παράλιο Άστρος – mobileContent – eCastles (culture.gr)

Από ΥΠΠΟΑ ,Κάστρο Παραλίου Άστρους

ΥΑ ΥΠΠΟΤ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Α1/Φ43/41015/2009/8-6-2012 –

ΦΕΚ 196/ΑΑΠ/13-6-2012

Τίτλος ΦΕΚ      Έγκριση οριοθέτησης αρχαιολογικού χώρου της περιοχής «Νησί» στο Παράλιο Άστρος, Δήμου Βόρειας Κυνουρίας, Π.Ε. Αρκαδίας, Περιφέρειας Πελοποννήσου.

Κάστρο Παραλίου ¨Αστρους, το κάστρο προστατεύεται από την ΥΑΥΠΠΟΤ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Α1/Φ43/41015/2009/8-6-2012,ΦΕΚ 196/ΑΑΠ/13-6-2012

Την έγκριση οριοθέτησης ως ενιαίου χερσαίου και ενάλιου αρχαιολογικού χώρου της θέσης «Νησί Παραλίου Άστρους», στο Δήμο Βόρειας Κυνουρίας, Π.Ε. Αρκαδίας, Περιφέρειας Πελοποννήσου, για λόγους προστασίας των αρχαιολογικών καταλοίπων που δηλώνουν τη συνεχή χρήση της θέσης από τα προϊστορικά έως και τα σύγχρονα χρόνια και ιδιαίτερα:

– Των αρχαίων καταλοίπων στη νότια κορυφή του λόφου, που δηλώνουν την ύπαρξη οικισμού προϊστορικών χρόνων.

– Του αρχαίου τείχους στα βορειοδυτικά, που ταυτίζεται με το «επί θαλάσση τείχος» των Αιγινητών.

– Των ρωμαϊκών καταλοίπων στη θέση «Άστρον».

– Του Κάστρου της Φραγκοκρατίας (Κάστρο Ζαφειρόπουλου) στα νότια. Τα όρια του ενιαίου χερσαίου και ενάλιου αρχαιολογικού χώρου αποτυπώνονται με συνεχή κόκκινη πολυγωνική γραμμή στο συνημμένο τοπογραφικό διάγραμμα κλίμακας 1:5000 με σημεία 1, 2, 3, …44, 1, σύμφωνα με τον συνημμένο πίνακα ζευγών συντεταγμένων των κορυφών του πολυγώνου

«Η ταύτιση της θέσης Άστρος και του κάστρου της, καθώς και ο συσχετισμός τους με τις ονομασίες Αστρίτσι και Estella [=Άστρος (ελλ.)] δημιούργησε σύγχυση στους ιστορικούς και χαρτογράφους του παρελθόντος, αλλά και σε νεώτερους ερευνητές. Το κάστρο στο παράλιο Άστρος συγχεόταν κυρίως με το κάστρο Estella, το οποίο σύμφωνα με το Αραγωνικό Χρονικό ανεγέρθηκε το 1256 από τον Γουλιέλμο Βιλλεαρδουίνο για τον έλεγχο των ατίθασων Τσακώνων. Ωστόσο, το κάστρο Estella έχει πλέον ταυτιστεί με το οχυρό στο Ξεροκαστέλλι στην ορεινή ενδοχώρα της βορειοανατολικής Κυνουρίας….

 Η μελέτη των καταλοίπων του κάστρου επιτρέπει τη διάκριση δυο οικοδομικών φάσεων. Η πρώτη φάση αφορά στην περίοδο μεταξύ του 17ου αι. και του τέλους του 18ου αι….. Η δεύτερη οικοδομική περίοδος εντοπίζεται από το 1824 και 1825, εποχή που το κάστρο ενισχύθηκε και κατοικήθηκε από τους μυημένους στην Φιλική Εταιρία εύπορους έμπορους του εξωτερικού, αδερφούς Ζαφειρόπουλους.

Καστράκι Μελιγούς – astrosgr.com

ΥΑ ΥΠΠΟ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Β1/Φ50/23502/1045/17-3-2009 –

ΦΕΚ 132/ΑΑΠ/27-3-2009

Τίτλος ΦΕΚ      Αναοριοθέτηση του αρχαιολογικού χώρου του λόφου«Καστράκι» Μελιγούς Κυνουρίας, Νομ. Αρκαδίας

Αναοριοθετούμε τον αρχαιολογικό χώρο του λόφου «Καστράκι», Μελιγούς Κυνουρίας, Νομού Αρκαδίας,ο οποίος στο φύλλο 7315.1 του χάρτη της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού, κλίμακας 1:5000, που υπογράφεται από τον Προεδρεύοντα του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, σημειώνεται με κίτρινο χρώμα και ορίζεται από τα σημεία 1, 2, 3, 4, … 10, 11, 1 τα οποία αντιστοιχούν στον ακόλουθο πίνακα συντεταγμένων των συστημάτων ΗΑΤΤ και ΕΓΣΑ.

Το Καστράκι της Μελιγούς απέχει περίπου  3 χλμ από το Άστρος και από εκεί η θέα της Θυρεάτιδας Γής (Θυρέας), ολόκληρου του κάμπου του Άστρους και του  Άγιου Ανδρέα ,είναι απολαυστική. Στη κορυφή του λόφου διακρίνονται γκρεμισμένα τείχη από την μακρόχρονη ιστορία μας . Το Καστράκι ήταν  γνωστό στην αρχαία Ελλάδα και τους μεσαιωνικούς χρόνους πιθανότατα με το όνομα το  Αστρίτσι η Καστρίτσι  με ιστορία τουλάχιστον 3,500 χρόνια. Τα νεότερα χρόνια  πρίν  την δεκαετία του 1960  οι  κάτοικοι της Θυρέας  τις Απόκριες εόρταζαν  στο Καστράκι τα κούλουμα με «τρικούβερτο γλέντι» ,χορούς, κλαρίνα, βιολιά ,τραγούδια, χαρτοπόλεμο, κοδέλλες και χαρταετούς ,όμορφα χρόνια.

“Μοναστήρια και εκκλησίες” της περιοχής σε κοντινές αποστάσεις (koinotitaastrous.gr)

Τα χωριά του Πάρνωνα εκχριστιανίστηκαν περίπου τον 9ον αιώνα και από υπερβολικό  σεβασμό πολλά πρόσθεσαν την λέξη Άγιος στο όνομα τους , όπως Άγιος Ιωάννης ,Άγιος Πέτρος, Άγιος Νικόλαος ,Άγιος Ανδρέας ,¨Αγιος Βασίλειος,¨Αγιοι Αώματοι,Άγιος Πανελεήμονασς, Άγια Σοφιά ,Άγιος Γεώργιος, Κοσμάς και γέμισαν το τόπο με εκκλησίες και μοναστήρια .Επίσης όνόμασαν «Αγιες» πολλές τοποθεσίες.Για το λόγο αυτό  ο Πάρνωνας ονομάστηκε και το «Άγιον Όρος» της Νότιας Ελλάδας. 

Ιερά Μονή Λουκούς 

ΥΑ ΥΠΠΕ/ΑΡΧ/Β1/Φ30/9292/256/30-4-1980 – ΦΕΚ 470/Β/9-5-1980

Τίτλος ΦΕΚ      Περί κηρύξεως ως διατηρητέας της I.Mονής Λουκούς, στο N. Aρκαδίας

“Xαρακτηρίζουμε ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο με ζώνη προστασίας 200 μ. γύρω από αυτήν την I. Mονή Λουκούς που βρίσκεται δυτικά της Κοινότητας Άστρους, επαρχίας Κυνουρίας, Nομού Aρκαδίας, γιατί είναι αξιόλογο σύνολο διώροφων και τριώροφων κελιών με καθολικό στο κέντρο, το οποίο είναι σύνθετος τετρακιόνιος ναός του 17ου αι. με οκτάπλευρο τρούλο, κατάγραφος με τοιχογραφίες, πλούσιο κεραμοπλαστικό διάκοσμο και φορητές εικόνες του 17ου αι.”

Υπάρχουν πολλές απόψεις σχετικά με το όνομα της Μονής Λουκούς. Πιθανότερη είναι η άποψη ότι προέρχεται από την ρωμαϊκή ονομασία Lucus, που σημαίνει «ιερό άλσος». Σύμφωνα με την παράδοση η μονή χτίστηκε το 1117

Η μονή επονομάζεται «της Λουκούς» τουλάχιστον από τις αρχές του 17ου αιώνα, βεβαιώνοντας την ύπαρξη της σταυροπηγιακής της ιδιότητας. Το έτος 1649 μ.Χ. καταγράφεται ως έτος αγιογράφησης του ναού, πιθανώς, σύμφωνα με τους μελετητές της. Άλλες σημαντικές για τη μονή ημερομηνίες είναι: το 1730 μ.Χ., όταν ο αββάς Fourmont καταστρέφει εκατοντάδες πολύτιμες μαρτυρίες, επιγραφές, αγάλματα, καθώς και έργα λόγου και τέχνης της μονής, για να έχει μόνο αυτός το προνόμιο της αντιγραφής τους! Το 1826 μ.Χ., ο Ιμπραήμ διατάσσει την αποτέφρωσή της και έτσι καταστρέφονται χρυσόβουλλα, βαρύτιμα κειμήλια και έγγραφα αξίας.

Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Παλαιοπαναγιάς

ΥΑ ΥΠΠΕ/ΑΡΧ/Β1/Φ30/25563/673/15-5-1981 – ΦΕΚ 329/Β/8-6-1981

Τίτλος ΦΕΚ      Περί κηρύξεως Ιεράς Μονής Παλαιοπαναγιάς στο Άστρος Κυνουρίας του Νομού Αρκαδίας.

”Χαρακτηρίζουμε την Ιερά Μονή Παλαιοπαναγιάς, που βρίσκεται 4 χιλιόμετρα ΝΔ του Άστρους της επαρχίας Κυνουρίας, του Νομού Αρκαδίας, ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο, με ζώνη προστασίας 100 μ. γύρω του, διότι αποτελεί δείγμα μεταβυζαντινής μοναστηριακής αρχιτεκτονικής και το καθολικό της φέρει αξιόλογο τέμπλο με φορητές εικόνες των μοναχών Νικοδήμου και Κυδωνιάτου”.

Η σημερινή μονή της Παλαιοπαναγιάς, βρίσκεται σε μία κατάφυτη χαράδρα, 7 χλμ. από το Άστρος. Υπήρξε βυζαντινό μοναστήρι ίσως σε άλλη θέση, τιμώμενη στο όνομα της Παναγίας Ελεούσης. Οι μοναχοί εξαιτίας πειρατικών επιδρομών, ίδρυσαν το 1612 μ.Χ. νέο μοναστήρι αφιερωμένο στην Αγία Τριάδα, ως μετόχι. Έκτοτε η Ελεούσα έλαβε την επωνυμία Παλιο-Παναγιά και με τον καιρό εξελίχθηκε σε αυτοτελές μοναστήρι. Η μονή, που πιθανολογείται ότι κτίστηκε στα 1310 μ.Χ., σύμφωνα με γραπτές μαρτυρίες είχε ερημωθεί κατά την περίοδο 1770-1778 μ.Χ., ενώ ανακαινίζεται στα 1799 μ.Χ. και αργότερα. Εντοιχισμένα παλαιοχριστιανικά λείψανα (6ος αι.)

Το άφθονο παγωμένο νερό του Προδρόμου στον Αγιάννη «έρχεται μέσα από την εκκλησία». (koinotitaastrous.gr)

ΥΑ ΥΠΠΕ/ΑΡΧ/Β1/Φ30/10292/204/6-4-1982 – ΦΕΚ 176/Β/21-4-1982

Τίτλος ΦΕΚ      Χαρακτηρισμός του Ιερού Ναού του Προδρόμου στον οικισμό Άγιος Ιωάννης Ν. Αρκαδίας ως ιστορικού διατηρητέου μνημείου.

“Xαρακτηρίζουμε τον Iερό Nαό του Προδρόμου, που βρίσκεται στον οικισμό Άγιος Iωάννης της επαρχίας Κυνουρίας, του Nομού Aρκαδίας, ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο με ζώνη προστασίας 10 μ. γύρω του.

O ναός είναι σταυροειδής, τετρακιόνιος με οκταγωνικό τρούλο και μεταγενέστερο νάρθηκα. Σύμφωνα με ιστορικά δεδομένα και βάσει αρχιτεκτονικών στοιχείων συνάγεται ότι ο ναός είναι κτίσμα μεταβυζαντινών χρόνων.”

“Σύμφωνα με πολλούς ερευνητές ο ναός του Προδρόμου χτίστηκε κατά τον 14ο – 15ο αιώνα, ενώ κατ’ άλλους χτίστηκε τον 16ο ή 17ο αιώνα, λόγω της τεχνοτροπίας του εσωτερικού του ναού. Σύμφωνα με αναφορά του έτους 1828 ο ναός ήταν ηλικίας 250 ετών, είχε δηλαδή χτιστεί περί το 1578. Πιθανόν όμως να χτίστηκε κατά τα Βυζαντινά χρόνια, καθώς η μορφή του ναού, αλλά και η τοιχοποιία του μοιάζει με πολλά Βυζαντινά μνημεία της περιοχής (όπως η Μονή Λουκούς).

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου στον Αγιάννη .Το άφθονο παγωμένο νερό της πηγής Πρόδρομος ρέει από πέντε κανάλους, ένας είναι πολύ χαμηλά ακριβώς κάτω από την εκκλησία ,σαν να φαίνεται το νερό έρχεται μέσα από την εκκλησία. .Επίσης οι αγιογραφίες του Αγίου Γεωργίου στον Αγιάννη, που είναι κατεστραμμένες από τον Ιμπραήμ το 1826 (17χλμ)

Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Μαλεβής – astrosgr.com

Η μονή της Μαλεβής συγκαταλέγεται στις πιο φημισμένες της Αρκαδίας. Χτισμένο στις πλαγιές του Πάρνωνα, σε υψόμετρο 950 μ., περιβάλλεται από πυκνό δάσος με δενδρόκεδρους. Βρίσκεται στο δρόμο μεταξύ Άστρους και Αγίου Πέτρου και απέχει 26 χλμ. από το Άστρος. Το μοναστήρι οφείλει την ονομασία του στην ψηλότερη κορυφή του Πάρνωνα, που είναι γνωστή ως «Μαλεβός». Έτσι, η «Παναγία του Μαλεβού» μενομάστηκε σε «Παναγία η Μαλεβή» ή απλά «Μαλεβή»

Σύμφωνα με την παράδοση, η πρώτη μονή ιδρύθηκε κατά τον 8ο αι. (περί το 717 μ.Χ.) σε διαφορετική όμως θέση από την σημερινή και πιο συγκεκριμένα σε ένα προστατευμένο σημείο (για να αποφεύγ.ονται οι επιδρομές κακοποιών) στην τοποθεσία “Κανάλοι”.  Η πρώτη μετακίνηση πραγματοποιήθηκε το 1320, σύμφωνα με χρυσόβουλο του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου. Λίγα χρόνια αργότερα επαργυρώθηκε η θαυματουργή, μυροβλήζουσα εικόνα της Παναγίας, έργο πιθανόν του Ευαγγελιστή Λουκά

Ο ιστορικός Αγιάννης (koinotita-astrous.gr)

Άγιος Ιωάννης (Αγιάννης) Κυνουρίας

Περιοχή ”Κουτρί” Αγίου Ιωάννη (όπου η ιστορική Σχολή Καρυτσιώτη)

ΥΑ 147099/8654/11-4-1960, ΦΕΚ 199/Β/11-5-1960

Περί κηρύξεως αρχαιολογικού χώρου.

“Χαρακτηρίζομεν ως αρχαιολογικόν χώρον την περιοχήν ”Κουτρί” του χωρίου Άγιος Ιωάννης Κυνουρίας, θερινήν έδραν του Άστρους, ένθα ελειτούργησεν η ιστορική σχολή Καρυτσιώτη εν έτει 1798”.

Aπό τις αρχές το 1821  άρχισαν  συζητήσεις μεταξύ των επαναστατημένων  για να γίνει ο Αγιάννης η πρωτεύουσα του ελεύθερου Ελληνικού κράτους.  Η σχολή Καρυτσιώτη έπαιξε πρωτεύοντα και καθοριστικό ρόλο για να γίνει ο Αγιάννης πρωτεύουσα της επαναστατημένης Ελλάδας από τις 22 Αυγούστου έως την 1 Οκτωβρίου 1822 .Το «κυβερνείο» που βρίσκεται πολύ κοντά στη σχολή Καρυτσιώτη του Αγιάννη ήταν η έδρα της κυβέρνησης. . Το χρονικό αυτό διάστημα βεβαιώνεται και από τα Αρχεία των Λαζάρου και Γεωργίου Κουντουριώτη (τ. Α΄, σ. 92 κ.εξ.).

Κοντά στον Αγιάννη  στη θέση «Ξεροκάμπι»(2 χλμ), βρίσκεται το Κάστρο  Εστέλλα , σε ένα απόκρημνο λόφο  σαν  μία «φυσική πυραμίδα», ανάμεσα στα χωριά Άγιος Ιωάννης και Άγιος Πέτρος, είναι επίσης γνωστό σαν το κάστρο  Ωριάς  η κάστρο  στο Ξηροκάμπι. Tο ορεινό αυτό κάστρο θεωρείται ότι είναι το οχυρό που αναφέρεται στο Αραγωνικό Χρονικό του Μορέως  ως  Estella  (μετάφραση της ελληνικής λέξης Άστρος. Το κάστρο Εστέλλα  έχτισε  το 1256 ο Γουλιέλμος Βιλλαρδουίνος προς υποταγήν των ανυπότακτων γειτόνων Τσακώνων στη  Σίταινα , Καστάνιτσα και Πραστό, εκεί που ήταν οι Τσάκωνες , «επάνω εις τα όρη »  suso en law montanyas ,   όπως αναφέρεται στο Χρονικό του Μορέως.

Στο  γειτονικό Πλάτανο υπάρχει  στο δρόμο προς τον Αγιάννη και η περιοχή Αστρίτης,επίσης  κοντά στο Πλάτανο βρίσκεται το κάστρο Εστέλλα (Άστρος) και το Αστρίτης  πιθανόν έχει σχέση με το Εστέλλα.  Στη  θέση  Αστρίτης  βρισκόταν παλιά το  ιστορικό χωριό που οι κυνηγημένοι από το κάμπο της Θυρέας  από το  Αθηναίο στρατηγό Νικία  το 424 π.χ  Αιγινίτες  κατέφυγαν στα βουνά για να γλυτώσουν. Οπως Αιγνίτες εηκαταστάθηκαν και στον γειτονικό Αγιάννη,  που αναφέρεται ότι το όνομα Αγιαννίτες  πιθανόν να προήλθε από το Αιγινίτες. (αϊ -αγια).

Ιστορία : Η Θυρεάτις Γη (Θυρέα) – astrosgr.com

Οι αυτόχθονες Πελασγοί είχαν ένα χρυσό κανόνα που για χιλιετηρίδες εφάρμοσαν πιστά μέχρι σήμερα οι κάτοικοι της Θυρέας, τον αμοιβαίο σεβασμό , την συναίνεση , την συνεννόηση και το Ελληνικό μέτρο. Η Θυρεάτις Γη  σχετικά μικρός χώρος  για χιλιετηρίδες  μέχρι σήμερα  κατόρθωσε να διατηρήσει την ανεξαρτησία της , την ιδιαιτερότητα της ,  τα συγκριτικά πλεονεκτήματα  της , τα χαρακτηριστικά της, το  πολιτισμό της και να αντισταθεί γενναία και αποτελεσματικά σε πολλούς  μικρούς και μεγάλους κατακτητές και επιδρομείς.

Η Θυρέα είναι η αρχαία ονομασία περιοχής της Βόρειας Κυνουρίας που περιλαμβάνει: το Άστρος, τον Άγιο Ιωάννη (Αγιάννη). το Παράλιο Άστρος, τη Μελιγού, το Χάραδρο και τον Πλάτανο . Για πολλούς αιώνες μέχρι την δεκαετία του 1950  ο Αγιάννης,  σημερινός θερινός οικισμός του Άστρους, αποτελούσε το μητροπολιτικό κέντρο της Θυρέας.

Το μεγαλοπρεπές μέγαρο «Άστρος»  του Δημητρίου Καρυτσιώτη στην Τεργέστη ( Palazzo Carciotti)

Ο μεγάλος εθνικός ευεργέτης μας Δημήτριος Καρυτσιώτης (1741-1819) έχτισε  το 1798 το μεγαλοπρεπές μέγαρο του στην Τεργέστη  , που το είχε ονομάσει «Άστρος», αργότερα μετά το θάνατο του ονομάσθηκε μέχρι σήμερα Palazzo Carciotti.  Aναφέρεται ότι έχτισε την Σχολή στον Αγγιάννη και το Άστρος  με προτροπή του εθνικού ήρωα Ρήγα Φεραίου, για να μάθουν «γράμματα» και την ιστορία τους  οι σκλάβωμένοι  τότε συμπολίτες του και να επαναστατήσουν. Ο Μέττερνιχ  ο σπουδαιότερος  πολιτικός της Ευρώπης  και φημισμένος υπουργός Εξωτερικών της Αυστρίας το 1816 φιλοξενήθηκε και έμεινε για ένα διάστημα  στο  μέγαρο «Άστρος» ,στη σημερινή οδός 3ης Νοεμβρίου, όπου βρίσκεται το κτήριο, και ονομαζόταν μέχρι το 1918  Riva Carciotti , δηλαδή οδός Καρυτσιώτη.

Η Σχολή Καρυτσιώτη στο Άστρος

Διδακτήριον Άστρους

ΥΑ 47192/1433/11-6-1946, ΦΕΚ 127/Β/8-8-1946

‘Κηρύσσομεν ως ιστορικόν διατηρητέον μνημείον το εν Άστρει διδακτήριον ένθα συνήλθεν εν έτει 1823 η β’ Εθνική Συνέλευσις

Ο χώρος του μουσείου, το κτήριο της Σχολής Καρυτσιώτη, τοπικού παραδοσιακού ρυθμού, μαντρωμένο με τον πέτρινο τείχο (μάντρα), μαζί με τον Προαύλιο Χώρο που σώζονται μέχρι σήμερα οι καμινάδες των δωματίων των οικότροφων μαθητών της σχολής και τον επίσης μαντρωμένο χωριστó γειτονικό «Ιερό Χώρο» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων εíναι  σεμνός , αρμονικός και επιβλητικός,είναι «διατηρητέον ιστορικόν μημείον»  και « μουσείο από μόνος του».

Δείτε τους συνδέσμους για περισσότερα.

H Σχολή Καρυτσιώτη – astrosgr.com

Σχολή Καρυτσιώτη ( Αγιάννης και Άστρος) (koinotitaastrous.gr)

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

Πηγές

Home – Κοινότητα Άστρους (koinotitaastrous.gr)

Ιστορία : Η Θυρεάτις Γη (Θυρέα) – astrosgr.com

Συνεργάτες   Astros Kynouria News

Δημήτριος Καρυτσιώτης (astroskynourianews.gr)

Σχολή Καρυτσιώτη (astroskynourianews.gr)

Ο Άγιος Ιωάννης (Αγιάννης ) & Άστρος: Ιστορία, Θυρεάτις Γη, Προεστοί, Αρχοντικά & Εκκλησίες (koinotitaastrous.gr)

Τα κάστρα μας : Κάστρο Εστέλλα ( στον Αγιάννη ) και Κάστρο Παραλίου ¨Αστρους

Εστέλλα, κάστρο – mobileContent – eCastles (culture.gr)

Παράλιο Άστρος – mobileContent – eCastles (culture.gr)

http://ecastles.culture.gr/    (του ΥΠ.ΠΟ.Α.)

Διοικητικές μεταβολές της Τ.Α.-ΕΕΤΑΑ (eetaa.gr)

  • Ι. Κακαβούλια, Ι. Κουσκουνά, Κ. ΧασαπογιάννηΘυρεάτις Γη, Αθήνα 1981
  • book4.pdf (zafeiris.gr)
  • Νίκο Α. Βέη , Μνείαι  του Άστρους  (σελ 93-104)
  • Αναστάσιος Ι. Μπάλλας ,Πελοποννησιακά, Τόμος ΚΓ Εταιρείας Πελοποννησιακών Σπουδών,Βραβείο  της Ακαδημίας Αθηνών  (Άστρος   ( σ.209-210  )
  • Νικολάου Ι. Φλούδα Θυρεατικά, τόμοι Α, Β, Γ, Αθήνα 1981/2/3
  • Νικολάου Ι. Φλούδα Διακοσιαετηρίς Σχολής Αγίου Ιωάννου Άστρους Κυνουρίας, Αθήνα 1965
  • Ιωάννη Μ. Αρβανίτη Από τις Πηγές του Λαού μας, τόμος A,Β, Αθήνα 1985,1988
  • Ιωάννη Μ. ΑρβανίτηΗ Επαναστατική Προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδας στον Άγιο Ιωάνη (Αγιάννη) Β.Κυνουρίας -20 Αυγουστου εως 1 Οκτωβριου 1822
  • Σμαράγδης Ι. Αρβανίτη  Οι σχολές του Δημητρίου Καρυτσιώτη στον Άγιο Ιωάννη και το Άστρος Θυρέας Κυνουρίας κατά τα προεπαναστικά χρόνια έως την απελευθέρωση, Εταιρία Πελοποννησιακών Σπουδών, Αθήνα 2001
  • Σμαράγδης Ι. Αρβανίτη Μελέτες Βυζαντινής και Μεταβυζαντινής Αρχαιολογίας και Τέχνης προς τιμήν της καθηγήτριας Ελένης ΔεληγιάννηΔωρή. Ο μεταβυζαντινός ναός του Αγίου Γεωργίου στον Άγιο Ιωάννη Κυνουρίας συνοπτική παρουσίαση του μνημείου και του εικονογραφικού προγράμματος, Αθήνα 2010
  • Σμαράγδης Ι. ΑρβανίτηΤο κάστρο του Παραλίου Άστρους Κυνουρίας πρώτες παρατηρήσεις, Αθήνα 2007

 Έχει δημοσιευθεί στους Συνεργάτες   μας  Astros Kynouria News  

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

Πίσω στην Αρχική σελίδα

astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή.

astrosgr.com/en Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom