Εμπεδοκλής. Ο καθένας πιστεύει (γράφει και κάνει ) ότι καταλαβαίνει.
« Η ανοχή και η απάθεια είναι οι τελευταίες αρετές μιας Θνήσκουσας Κοινωνίας» Αριστοτέλης (384 π.Χ. – 322 π.Χ.)
=========================================
Βολταίρος. Αυτός που συγχωρεί το έγκλημα γίνεται συνεργός.
Bob Dylan . Εξακολουθώ να λέω ότι μερικοί από τους μεγαλύτερους εγκληματίες είναι αυτοί που γυρίζουν το κεφάλι τους μακριά όταν βλέπουν λάθος και ξέρουν ότι είναι λάθος. Είμαι μόλις 21 χρονών και ξέρω ότι έχουν γίνει πάρα πολλοί πόλεμοι…(1962)
.Ζαν-Πoλ Σαρτρ. Κάθε λέξη έχει συνέπειες.H σιωπή επίσης.
Στηβ Τζομπς. Ζούμε σε μια μέρα όπου οι άνθρωποι είναι περήφανοι για αυτό που πρέπει να ντρέπονται
Ναι, κύριε, εσύ θα διορθώσεις το ρωμέικο, στο χώρο και στον τομέα όπου βρίσκεσαι. Κ. Kαστοριάδης
Peter Drucke. Δεν μπορείτε να διαχειριστείτε αυτό που δεν μετράτε.
Θουκυδίδης (460-394 π.χ.). Ο λαός σώπαινε ,και κανείς δεν μιλούσε, γιατί ήταν φοβσμένος και έβλεπε πως οι συνωμότες ήσαν πολλοί και “και την ειωθυίαν αξίωσιν των ονομάτων εις τα έργα αντήλλαξαν τη δικαιώσει” άλλαξαν την καθιερωμένη σημασία των λέξεων, ανάλογα με το πώς τους συνέφερε.”
Δημήτρης Νανόπουλος. Tο “δραπετεύω” μου ασκεί διαχρονικά μια μαγεία και έλξη.
Seneca (4 π.χ. 65 μ.χ.).Υποφέρουμε συχνά στη φαντασία παρά στην πραγματικότητα
Μάρκος Αυρήλιος .Η ευτυχία της ζωής σου εξαρτάται από την ποιότητα της σκέψης σου.
Γκάντι:Ευτυχία είναι όταν αυτά που σκέφτεσαι, αυτά που λες και αυτά που κάνεις, βρίσκονται σε αρμονία.
Noam Chomsky . Είναι ευθύνη των διανοουμένων να λένε την αλήθεια και να αποκαλύπτουν ψέματα.
Martin Luther King Jr (1929-1968).Ερχεται μια στιγμή που η σιωπή είναι προδοσία
Ηράκλειτος. Η διαμόρφωση του χρακτήρα σου γίνεται από τις επιλογές, μέρα με τη μέρα.
Ποιά είναι τα ενδιαφέροντα σου?
Ποιές είναι οι σκέψεις σου?
Ποιές είναι οι πράξεις σου?
Αυτό θα γίνεις.
Τίποτα δεν σε σκοτώνει πιο γρήγορα από το δικό σου μυαλό. Μην αγχώνεστε για πράγματα που είναι εκτός ελέγχου σας.
Επίκουρος Η αληθινή όψη του αρχαίου κόσμου
Oι περισσότεροι άνθρωποι είναι δυστυχισμένοι γιατί στενοχωρούνται για αυτά που δεν έχουν και δεν χαίρονται αυτά που έχουν.
Δεν είναι δυνατό να ζει κανείς ευχάριστα, αν δεν ζει φρόνιμα, ηθικά και δίκαια, όπως και δεν μπορεί να ζει φρόνιμα, ηθικά και δίκαια, αν δεν ζει ευχάριστα..
Το σύμπαν είναι άπειρο. Δεν βρισκόμαστε στο κέντρο του σύμπαντος, αλλά είμαστε ένας από τους αναρίθμητους κόσμους ενός αχανούς σύμπαντος.
Εμείς καταλαβαίνουμε, “δεν είμαστε το κέντρο του κόσμου”, είμαστε πολύ ασήμαντοι…..Η βλακεία και η δυστυχία είναι “συγκοινωνούντα δοχεία” που συνέχεια αυτοτροφοδοτούνται. Τα ξέρουμε όλα , δεν ακούμε κανέναν και δεν ρωτάμε τίποτα. . astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας
Βολταίρος
Είναι δύσκολο να ελευθερωθούν οι ανόητοι από τις αλυσίδες που σέβονται.
Μην νομίζετε ότι τα χρήματα κάνουν τα πάντα ή θα καταλήξετε να κάνετε τα πάντα για χρήματα.
Δεν συμφωνώ με αυτά που λέτε, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σας να το πείτε
Κάθε άνθρωπος είναι ένοχος για όλα τα καλά που δεν έκανε.
Αν μισώ τους τυράννους, πολύ περισσότερο μισώ τους κόλακες.
Αυτός που συγχωρεί το έγκλημα γίνεται συνεργός.
Η κοινή λογική δεν είναι και τόσο κοινή.
Για να βρεις ποιος σε εξουσιάζει, απλώς σκέψου ποιος είναι αυτός που δεν επιτρέπεται να κριτικάρεις.
Απαγορεύεται να σκοτώνεις. Επομένως, όλοι οι δολοφόνοι τιμωρούνται εκτός και αν σκοτώσουν σε μεγάλο αριθμό και με τον ήχο των τρομπέτων.
Κρίνουμε έναν άντρα με τις ερωτήσεις του και όχι με τις απαντήσεις του.
Εκείνοι που μπορούν να σας κάνουν να πιστέψετε παραλογισμούς, μπορούν να σας κάνουν να κάνετε φρικαλεότητες.
Αλμπέρτ Καμύ.Η σκέψη του ήταν θαρραλέα.
Ελεύθερος είναι εκείνος που μπορεί να ζει χωρίς να λέει ψέματα.
Μπορεί να μην ήμουν πολύ σίγουρος για το τι πραγματικά με ενδιέφερε, αλλά ήμουν απολύτως σίγουρος για το τι δεν με ενδιέφερε.
Γοητεία είναι ένας τρόπος να παίρνεις την απάντηση «ναι», χωρίς να έχεις κάνει κάποια ξεκάθαρη ερώτηση.
Αγαπητέ μου, μέσα στο μίσος, βρήκα ότι υπήρχε, μέσα μου, μια ανίκητη αγάπη. Ανάμεσα στα δάκρυα, βρήκα ότι υπήρχε, μέσα μου, ένα ακατανίκητο χαμόγελο. Στη μέση του χάους, βρήκα ότι υπήρχε , μέσα μου, μια ακατανίκητη ηρεμία κατάλαβα, μέσα από όλο αυτό, ότι μέσα μου υπήρχε ένα ακατανίκητο καλοκαίρι. Ο κόσμος πιέζει εναντίον μου, μέσα μου, υπάρχει κάτι πιο δυνατό – κάτι καλύτερο, να σπρώχνω αμέσως πίσω.
Μη βαδίζεις μπροστά μου γιατί μπορεί να μη σε ακολουθήσω. Μη βαδίζεις πίσω μου γιατί μπορεί να μη σε οδηγήσω. Βάδιζε πλάι μου και γίνε ο σύντροφός μου.
Η πραγματική γενναιοδωρία προς το μέλλον έγκειται στο να τα δίνουμε όλα στο παρόν.
Ο άνθρωπος είναι το μόνο πλάσμα που αρνείται να είναι αυτό που είναι.
Έχουμε εξορίσει την ομορφιά. Οι Έλληνες είχαν πάρει τα όπλα γι’ αυτήν.
Κάθε φορά που ακούω έναν πολιτικό λόγο ή διαβάζω αυτούς που μάς διοικούν, εδώ και χρόνια αισθάνομαι τρόμο, γιατί δεν ακούω τίποτα που να ηχεί ανθρώπινα. Πάντα οι ίδιες λέξεις που λένε τα ίδια ψέματα.
Ζαν-Πoλ Σαρτρ
Κάθε λέξη έχει συνέπειες.H σιωπή επίσης.
“Μια χαμένη μάχη είναι η μάχη που νομίζεις ότι έχασες.”
Ο άνθρωπος είναι αυτό που θέλει ο ίδιος να είναι.
Η κόλαση είναι οι άλλοι.
“Ο φασισμός δεν ορίζεται από τον αριθμό των θυμάτων, αλλά από τον τρόπο που τα σκοτώνει.”
“Μπορεί να υπάρξουν καλύτερες εποχές, αλλά αυτή εδώ είναι η δική μας.”
Σάμιουελ Μπέκετ
Απών πάντα, όλα συντελέστηκαν χωρίς εμένα.
Τίποτα δεν συμβαίνει, κανένας δεν έρχεται, κανένας δεν πηγαίνει, είναι τρομερό.
Ξέρεις από τι πέθανε η μητέρα Πεγκ; Από σκοτάδι
Τα λάθη μου είναι η ζωή μου.
Πάντα προσπάθεια. Πάντα αποτυχία. Δεν πειράζει. Προσπάθησε ξανά. Απότυχε ξανά. Απότυχε καλύτερα.
Μη με αγγίζεις! Μη με ρωτάς! Μη μου μιλάς! Μείνε μαζί μου.
Κουρελάκι εσένα σε κρατάω
Απόψεις και θέματα.
Συνοπτικά ,στα κοινωνικά κράτη όλα πρέπει να είναι ”γραπτά, δημόσια και φανερά”, astrosgr.com/ – Γιάννης Κουρόγιωργας
Οι Ρωμαίοι έλεγαν. Verba volant, scripta manent «Τα λόγια πετούν, τα γραπτά μένουν» Το νόημα είναι ότι οι προφορικές λέξεις μπορεί εύκολα να ξεχαστούν, αλλά τα γραπτά πάντα υπάρχουν για απόδειξη. Αλλά κυριολεκτικά η ουσιαστική επίδραση και τα αποτελέσματα από τα γραπτα κείμενα είνα σημαντικά. Είναι αναμφισβήτητο γεγονός τα γραπτά βελτιώνουν την σκέψη μας, τελικά μας κάνουν καλύτερους και περισσότερο αποτελεσματικούς. astrosgr.com/ – Γιάννης Κουρόγιωργας
Το συνταγματικό δικαίωμα αναφοράς στις αρχές.Πιστεύουμε οι δημόσιοι λειτουργοί και οι πολιτικοί έχουν πολιτική , κοινωνική,διοικητική και ηθική υποχρέωση να απαντούν στους πολίτες και να τους λένε την αλήθεια. Το σύνταγμα και οι νόμοι επίσης λένε ότι οι δημόσιοι λειτουργοί και οι πολιτικοί ,σαν δημόσιοι λειτουργοί, έχουν και νομική υποχρέωση να απαντούν στα ρωτήματα των πολιτών ,ας μη πάμε εκεί ακόμα , ας μείνουμε στο παραπάνω “έχουν πολιτική , κοινωνική, διοικητική και ηθική υποχρέωση”.astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας
Η κοινωνία είναι τελικά πάντοτε σωστή , αυστηρά και τελεσίδικα λειτουργεί με τους δικούς της απαράβατους κανόνες και μας τοποθετεί όλους στα ανάλογα ντουλάπια της ιστορίας, για όσα κάνουμε και κυρίως για όσα δεν κάνουμε. astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας
«H ιστορία δεν σβήνεται ,δεν ξαναγράφεται και δεν κρύβεται».Αναφέρουμε συνοπτικά τους κανόνες της ιστοριογραφίας.
Είναι επιστημονική εργασία μια ιστορική μελέτη όταν τουλάχιστον αναμφισβήτητα περιέχει και είναι έκδηλη σε αυτή η αμεροληψία και η αντικειμενικότητα. Όταν έκδηλα απουσιάζουν τα δύο αυτά βασικά στοιχεία, δεν πρόκειται για επιστημονική εργασία ,αλλά τότε αυτή η μελέτη είναι αναμφισβήτητα λίαν επιεικώς «ανωφελές διήγημα», όπως έλεγε ο Πολύβιος.
Στην ψηφιακή εποχή μας ,μερικοί εύκολα για τους λόγους τους αγνοούν την αμεροληψία και υην αντικειμενικότητα, «όπως τους συμφέρει» …«στρέφονται προς όσα βρίσκουν έτοιμα », «αλλάζουν την καθιερωμένη σημασία των λέξεων» και τότε καταλήγουν να προκαλούν σύγχυση ,παραπλάνηση και παραπληροφόρηση για την ιστορική αλήθεια , που ευτυχώς από την έκδηλη έλλειψη της αμεροληψίας και αντικειμενικότητας , τελικά γίνεται αντιληπτή από όλους τους αναγνώστες, αγνοείται και τοποθετείται τελεσίδικα στα ανάλογα ντουλάπια της ιστορίας.
«Για να μπορεί όμως η ιστορική συγγραφή να είναι ωφέλιμη, πρέπει να είναι αντικειμενική και να υπηρετεί μόνο την παρουσίαση της αλήθειας, γιατί, αν λείπει το στοιχείο της αλήθειας, η ιστορία καταντά ανωφελές διήγημα». Πολύβιος(202 π.Χ. – 120 π.Χ.)
«Γιατί όσα λέγουν οι Έλληνες είναι, καθώς μου φαίνεται, πολλά και γελοία].” Εκαταίος ο Μιλήσιος (περ. 560 π.Χ. – περ. 480 π.Χ.)
«Τόσο αδοκίμαστα αναζητούν οι πολλοί την αλήθεια και στρέφονται προς όσα βρίσκουν έτοιμα» και “Άλλαξαν την καθιερωμένη σημασία των λέξεων, ανάλογα με το πώς τους συνέφερε» Θουκυδίδης (περ. 455 π.Χ. – περ. 399 π.Χ)
O Θουκυδίδης πρώτος επιστήμονας ιστορικός του κόσμου , έμπρακτα μας δίδαξε οι ιστορικοί μελετητές καταθέτουν αποκλειστικά τεκμηριωμένα ιστορικά στοιχεία και γεγονότα, και ποτέ δεν κάνουν ατεκμηρίωτα συμπεράσματα , όπως τους συμφέρει, γιατί τότε προσθέτει , ο ιστορικός Πολύβιος η ιστορία καταντά «ανωφελές διήγημα» και ο Εκαταίος ο Μιλήσιος “είναι,καθώς μου φαίνεται,πολλά και γελοία].”
“Για να μπορεί όμως η ιστορική συγγραφή να είναι ωφέλιμη, πρέπει να είναι αντικειμενική και να υπηρετεί μόνο την παρουσίαση της αλήθειας, γιατί, αν λείπει το στοιχείο της αλήθειας, η ιστορία καταντά «ανωφελές διήγημα».”Πολύβιος
Ο σεβαστός καθηγητής μας Κυριάκος Σ. Κατσιμάνης μας τονίζει. “Γενικότερα, η σημασιολογική διαστρέβλωση προωθείται με την εισαγωγή λέξεων που χρησιμοποιούνται κατά κόρον, χωρίς όμως να έχει προσδιοριστεί επακριβώς το νοηματικό περιεχόμενό τους, κάτι που δεν είναι, βέβαια, καθόλου τυχαίο28. Ο Θουκυδίδης επισημαίνει επιγραμματικά τις στρεβλωτικές επιπτώσεις της ηθικοπολιτικής κρίσης στη χρήση της γλώσσας: “και την ειωθυίαν αξίωσιν των ονομάτων εις τα έργα αντήλλαξαν τη δικαιώσει” άλλαξαν την καθιερωμένη σημασία των λέξεων, ανάλογα με το πώς τους συνέφερε.”
Το δίκαιο του ισχυρότερου
Θουκυδίδης. Αθηναίοι προς Μηλίους. Δεν επικαλούμαστε την μεγάλη μας προσφορά στους Περσικούς Πολέμους, αλλά για το αν είναι δίκαιο αυτό που σας ζητάμε. Για δίκαιο όμως μιλάνε πόλεις με την ίδια δύναμη, διαφορετικά ο δυνατός επιβάλλει ό,τι του επιβάλλει η δύναμή του και ο αδύνατος συμβιβάζεται με ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του.
Το ιστορικόν Άστρος είναι συνέχεια της αρχαίας πόλης Θυρέας , η πόλη Θυρέα και αργότερα το πόλισμα Άστρον ήταν στην σημερινή τοποθεσία του Άστρους , το Άστρος υπήρχε αναμφισβήτητα πολλούς αιώνες πριν το 1823 ,η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης «Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου Καρυτσιώτη» και «η Εθνοσυνέλευση της απελευθερωμένης Ελλάδας συνήλθε στο Άστρος».
Το ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας βρίσκεται στη δυτική παραλία του Αργολικού ,στα ενδότερα του κάμπου της Θυρέας ,εκεί που ήταν η αρχαία πόλη Θυρέακαι αργότερα το πόλισμα Άστρον , νότια από την πρώτη πόλη της Ευρώπης το ιστορικό Άργος και την έδρα του Μυκηναϊκού πολιτισμού Μυκήνες.Τo Παράλιο Άστρος απέχει 4 χλμ από το Άστρος.
Στο παραπάνω χάρτη διακρίνονται στα ενδότερααπό την αρχαιότητα το ιστορικόν Άργος και οι Μυκήνες , επίσης αργότερα στα ενδότερα βρίσκονται το Άστρος και το Λεωνίδιο.Στα νεότερα χρόνια επίσης στα ενδότερα βρίσκονται ο γειτονικός Άγιος Ανδρέας,(από τον οικισμό Άγιο Ανδρέα ονομάστηκε το Λιμάνι του Άγιου Ανδρέα, βέβαια από τους οικισμούς ονομάζονται τα λιμάνια), το Κορακοβούνι ,η Μελιγού και τα Κούτρουφα.
Είναι έκδηλο οι κάτοικοι στην αρχαιότητα προτιμούσαν τα ενδότερα.
Το Άστρος υπήρχε χιλιάδες χρόνια νωρίτερα, το βρήκαν εκεί οι πληρεξούσιοι της Εθνοσυνέλευσης και ο Κολοκοτρώνης, «η Εθνοσυνέλευση της απελευθερωμένης Ελλάδας συνήλθε στο Άστρος» έλεγε ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, πρόεδρος του Εκελεστικού (δηλ.Πρωθυπουργός) ,και « Εν Άστρει» ,« στο Άστρος» έκαναν οι πληρεξούσιοι τα αυτονόητα, και με την διακήρυξη που «Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου Καρυτσιώτη» διακήρυξαν στην υφήλιο και του ισχυρούς της εποχής «και να ανεξαρτισθώμεν εντελώς Έθνος χωριστόν, αυτόνομον και ανεξάρτητον»
Δεν έγινε η εθνοσυνέλευση για να ονομάσει τον οικισμό Άστρος,την πρώτη ημέρα της Εθνοσυνέλευσης την 29η Μαρτίου 1823, ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, Γρηγόριος Δικαίος η Παπαφλέσσας ,Θ.Νέγρης ,Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος , Κ. Ζαφειρόπουλος ,Βρεσθένης Θεοδώρητος, Γ.Ψύλλας και περίπου άλλοι 80 διακεκριμένοι πληρεξούσιοι. «Εν Άστρει τη 29 Μαρτίου 1823 και γ’ της Ανεξαρτησίας », το Άστρος το βρήκαν εκεί οι πληρεξούσιοι της Εθνοσυνέλευσης.
Λανθασμένα αναφέρεται η Συνέλευση το 1823 ονόμασε τον οικισμό Άστρος,(μερικές φορές απαιτείται και νομική κατάρτιση), γιατί όλες οι αποφάσεις της Συνταγματικής Συνέλευσης έγιναν και έπρεπε να γίνουν γραπτά ( ήταν Συνταγματική Συνέλευση, δεν ήταν καφενείο) και η Συνέλευση δεν αποφάσισε με κανένα έγγραφο για το όνομα Άστρος , απλά και αυτονόητα χρησιμοποίησε και επιβεβαίωσε επίσημα το υπάρχον όνομα Άστρος του οικισμού, «εν Άστρει» με τα πρώτα έγγραφα από την πρώτη ημέρα την 29η Μαρτίου 1823,πριν σχεδόν αρχίσει η Συνέλευση.
Στη σημερινή τοποθεσία του Παραλίου Άστρους δεν υπήρχε οικισμός για χιλιάδες χρόνια ,γιατί εκεί υπήρχαν έλη , βούρλα και καλάμια.Ήταν «ακατοίκητος τόπος» ,έλεγε ο Άκουρος , και το νησί ήταν έρημος βράχος.Ήταν το λιμάνι της περιοχής και στούς νεώτερους χρόνους πρίν το 1845 η ονομασία της τοποθεσίας ήταν Σκάλαη Σκάλα του Άστρους και στην αρχαιότητα πιθανά ήταν τα Πυράμια η Απόβαθμοι. O Leake αναφέρει “Leaving the Scala of Astro= φεύγοντας από την Σκάλα του Άστρους ,Travels in the Morea (σελ 485 ).Ο Leake το 1805 αναφέρει και επισης επιβεβαιώνει δεν υπήρχε οικισμός στην τοποθεσία , «στη σκάλα υπάρχουν μια δεξαμενή, ένα χάνι, ένα πυργόσπιτο του (Τούρκου) φοροεισπράκτορα, και δύο τρεις μικρές αποθήκες» (Travels in the Morea σελ 482) , όπως το ίδιο αναφέρουν και άλλοι ιστορικοί μελετητές
Το Παράλιο Άστρος είναι ο νεώτερος οικισμός της περιοχής και το έκτισε από το 1832-1845ο Αγιαννίτης στρατηγός Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος , όπως τιμoύν με αδριάντα του στη κεντρική πλατεία οι Παραλιώτες , «ΟΙΚΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΙΟΥ ΑΣΤΡΟΥΣ». Παράλιον Άστρος Κυνουρίας, ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845 .Ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο Θυρέας.
Άστρος και Αγιάννης του Άστρους
Επαναλαμβάνουμε. «Και όντως το Άστρος και κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους ήτο διμερές … ο Άγιος Ιωάννης κατ αρχάς είχεν υπόστασιν σαν θερινή κατοικία των Αστρεινών καλουμένηκαι (επάνω) Άστρος και Αγιάννης Άστρους”. Tα κείμεναπαρακάτω αποτελούν ουσιαστικά μια ενότητα, για την ιστορία της κοινότητα; Άστρους , έδρα του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας , αλληλοσυμπληρώνονται και περιέχουν τεκμηριωμένα την ιστορία της «πατρίδας μας», όπως αποκαλούσαν ο Άκουρος και ο Καρυτσιώτης, το ιστορικόν Άστρος και τον Αγιάννη του Άστρους (Κυνουρίας).
Αγιάννης του Άστρους (Άγιος Ιωάννης Κυνουρίας) τομητροπολιτικό κέντρο της Θυρέας και «Μητρόπολις Οικισμών Θυρέας (Κυνουρίας)» Το 1822ο Άγιος Ιωάννης ( Αγιάννης) Κυνουρίας ήταν η πρωτεύουσα του Ελληνικού κράτους,έδρα της Προσωρινής Διοίκησις της Ελλάδος.
Η Θυρέα ήταν θρύλος τουλάχιστον από το 1500 π.χ. ηνωρίτερααφού οι Δαναοί είχαν εγκατασταθεί στο Άργος από το 2,800-2000 και από τους Δαναούς προέρχονται οι Θυρεάτες, που λογικά ήρθαν στη Θυρέα τουλάχιστον πριν το 2,000, σίγουρα ήταν θρύλος πολύ πριν το Τρωϊκό πόλεμο (1250-1240 π.χ.) «Θυρέας Όμηρος μεν ουκ ωνόμασεν, οι δ’ άλλοι θρυλούσι» Στράβων 376 (Θυρεάτις Γη σελ. 23).
O Άγιος Ιωάννης (Αγιάννης) και το ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας είναι μία κοινότητα και το κυριότερο οι κάτοικοι είναι οι ίδιοι, είχαν για χιλιάδες χρόνια και έχουν μέχρι σήμερα σπίτια στο Άστρος και στον Αγιάννη του Άστρους. Το χωριό αποκαλείται επίσης “Αγιάννης” όπως αναφέρεται σε ερωτικά τοπικά δίστιχα, “Στον Αγιάννη είναι ένα νερό ,το λένε Σουληνάρι”, και επίσης αναφέρουν οι ιστορικοί μελετητές, ο Ν. Σπηλιάδης αναφέρει Αγιάννης αρκετές φορές, όπως ,ο Ιμπραήμ το 1826 “έκαυσε και τα χωρία Αγιάννη και Μελιγού” «Απομνημονεύματα δια να χρησιμεύσωσιν εις την Νέαν Ελληνικήν Ιστορίαν (1821-1843)».( σελ 115,116). Είναι ενδιαφέρον ότι ο σχολαστικός και σαφέστατος Leake το 1805 αποκαλεί τον Αγιάννη “Αγιαννίτικα Καλύβια”(Leake Travels in Morea,σελ 492) . Πολλοί διακεκριμένοι ιστορικοί μελετητές αποκαλούν τον οικισμό “Αγιάννης του Άστρους” (Ν.Βέης,Πουκεβίλ ,Κόκκινος και άλλοι, παρακάτω οι αναφορές) .
Οι Αιγινήτες στην αρχή του Πελοποννησιακού πολέμου καταδιώχθηκαν από την πατρίδα τους Αίγινα από τους Αθηναίους και διασκωρπήθηκαν όπου μπορούσαν σε ολόκληρη την Ελλάδα. Μερικοί εγκαταστάθηκαν στην Θυρέα, που τους παραχώρησαν οι Λακεδαιμόνιοι , και άρχισαν να οχυρώνονται στη σημερινή χερσόνησο του Παραλίου Άστρους, γιατί γνώριζαν τους Αθηναίους. Αλλά το 424 π.χ .ο Αθηναίος στρατηγός Νικίας τους καταδίωξε πάλι από τη ου Παραλίου Άστρους και οι Αιγινήτες κατέφυγαν στα ενδότερα στο κάμπο της Θυρέας στην γειτονική οχυρωμένη αρχαία πόλη Θυρέα, εγκαταλείποντας τα οχυρά και μισοτελειωμένα τείχη.
Μερικοί Αιγινήτες, αφού δεν είχαν πατρίδα , κατέφυγαν στα βουνά και μερικοί εγκαταστάθηκαν στον Πλάτανο και στο Αγιάννη. Υπάρχει η εκδοχή ο Αγιάννης πήρε το όνομα από τους Αγιαννίτες , που προήλθε από τους Αιγινήτες.
Ο Θουκυδίδης αναφέρει την αρχαία πόλη Θυρέα , που επίσης ήταν οχυρωμένη (Θουκυδίδης 4,56,4,57 )“πάση την στρατιά και αιρούσι Θυρέαν.Και την τε πόλιν κατεύκασαν και τον ενόντα εξεπόρθησαν,τους τε Αιγινήτας…”
Οι κάτοικοι του Αγιάννη λέγονται “Αγιαννίτες” και αποκαλούσαν το Άστρος επίσης “Γιαλό” και τους Αστρεινούς “Γιαλίσιους”, γιατί οι Αστρεινοί κατοικούσαν στα ενδότερα του “κάμπου” Θυρέας , κοντά στην παραλία (αιγιαλό) “τα’ Αγιαννίτικα λεγόμενα καλύβια εις το Άστρος”. Αναφέρεται από πολλούς ιστορικούς μελετητές κάποτε πριν πολλούς αιώνες έφυγαν από το “Γιαλό” ( Άστρος) και ανέβηκαν στα βουνά για να μη τους “φάει ο κάμπος” , όπως έκαναν και άλλοι κάτοικοι γειτονικών οικισμών και οι πρόγονοι τους κάτοικοι της αρχαίας πόλης Θυρέας (υπάρχουν δύο οικισμοί με το όνομα Θυρέα ,στα ενδότερα του κάμπου Θυρέας την περιοχή του Άστρους και η “άνω πόλιςεν η ώκουν”στο Ελληνικό , που βρίσκεται μεταξύ του Άστρους και του Αγιάννη ).Από την αρχαία πόλη Θυρέα πήρε το όνομα η περιοχή Θυρέα η Θυρεάτις Γη. Διαχρονικά οι κάτοικοι της περιοχής προτιμούσαν τα ενδότερα, όπως αναφέρουν πολλοί ιστορικοί μελετητές.
Από το Αγιάννη προήλθε το Άστρος ,το Παράλιο Άστροςκαι άλλοι μικροί οικισμοί.
Ο Ν.Σπηλιάδης( Πρωθυπουργός το 1829) σαφέστατα και λεπτομερέστατα αναφέρει «και όμως οι ολιγαρχικοί, οίτινες είχον καταλάβει τ’ Αγιαννίτικα λεγόμενα καλύβιαεις το Άστρος, ητοιμάζοντο …» «Απομνημονεύματα δια να χρησιμεύσωσιν εις την Νέαν Ελληνικήν Ιστορίαν (1821-1843)».( σελ 502). Οι Αγιαννίτες αποκαλούσανΑγιαννίτικα καλύβια τα σπίτια τους στο Άστρος ,αναφερόμενοι στα καλύβια τους που είχαν σαν δεύτερη προσωρινή κατοικία. Η αναφορά του Ν.Σπηλιάδη , Πρωθυπουργού το 1829, «καλύβια εις το Άστρος» σαφέστατα επιβεβαιώνει τα καλύβια είναι οι κατοικίες (καλύβια) «εις το Άστρος» και ταυτόχρονα επιβεβαιώνει τότε το όνομα του οικισμού ήταν Άστρος. Μερικοί απερίσκεπτα, λανθασμένα, και μεροληπτικά συμπεραίνουν για τους λόγους τους διαφορετικά και αλλάζουν το όνομα του οικισμού , όπως καταλαβαίνουν και τους συμφέρει , χωρίς να εξετάζουν αμερόληπτα και να αναφέρουν άλλα ιστορικά στοιχεία και τις επίσημες αναφορές του Ελληνικού κράτους .
Υπάρχουν και άλλες σχετικές αναφορές. Στη Γενική Εφημερίδα της Ελλάδος 1826 διαβάζουμε, «και βλέπει τον εχθρόν επιστρέφοντα πάλιν πανστρατιά, και διευθυνόμενο προς τα Καλύβια του αγίου Ιωάννου εις το Άστρος». Σωστά διαβάζουμε «εις το Άστρος».
Το Παράλιο Άστρος έκτισε από το 1832-1845 ο Αγιαννίτης στρατηγός Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος, όπως τιμoύν με αδριάντα του στη κεντρική πλατεία οι Παραλιώτες , «ΟΙΚΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΙΟΥ ΑΣΤΡΟΥΣ».Ο διακεκριμένος Αγιαννίτης Λογοθέτης, φίλος και συνεργάτης του Άκουρου, πρώτος πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου, ακολούθησε τον Άκουρο και αναφέρει μετά το 1854 για τα γεγονότα της εποχής,«έκτισε την οικία του ενταύθα κατά το έτος 1832» στο «Νησί» ,που θεωρείται από τα πρώτα σπίτια του οικισμού,« ωκοδόμησαν εις το παράλιο Εργαστήρια» και « το έτος 1838… ήσαν τότε ολίγοι οι κατοικήσαντες ειςπαράλιο». Δεν είναι τυχαίο που στον εκλογικό κατάλογο του 1871 της «Κοινοτ. Παραλίου ‘Aστρους» αναφέρεται πρώτος ο Αγιαννίτης Αναστάσιος Πάσχος του Ιωάννου κτηματίας .
Ο Αγιαννίτης στρατηγός Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος , «ΟΙΚΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΙΟΥ ΑΣΤΡΟΥΣ», επιβεβαιώνει πριν το 1824, τότε δεν υπήρχε οικισμός στο Παράλιο Άστρος , “την πατρίδα μας Αγιάννης και Άστρος”, «διαμένων εις την πατρίδα μου τον Άγιον Ιωάννηνέλαβον και το ακόλουθον έγγραφον» (Φλούδας, Θυρεατικά Β , σελ 51), «Ηλεκτρισθέντες, έγραφεν, υπέρ της ελευθερίας της πατρίδος ,τα πάντα χαίρειν και ειδόντες, μετέβημεν άπαντες εις την πατρίδα μας το Άστρος» ( Ιστ. και Εθνολ. Εταιρ.Κώδικας 316, Φλούδας, Θυρεατικά Β σελ 50) και « επήλθεν το έτος 1823 και κατά Φεβρουάριον εσυστήθη η Εθνική συνέλευσις εις Άστρος κατά την ακόλουθον διαταγή του Εκτελεστικού ..έκαστος δύναται να εννοήσει τι υπέφερον οι κάτοικοι του Άστρους »(Φλούδας Θυρεατικά Β σελ 52).Κατά το το έγγραφον αριθ 202 την Μονής Λουκούς της 10ης Αυγούστου 1840, ο Γεώργιος Καρυτσιώτηςτον πλούτον του « διέθεσεν εις πτωχούς, εκκλησίες και σχολεία της πατρίδος του Αγιάννη-Άστρος και δι’ έργα κοινωφελή» »(Φλουδας ,Θυρεατικα Β’σελ 324).
ΟΆγιος Ιωάννης (Αγιάννης)πριν το 1435, τους μεσαιωνικούς χρόνους τουλάχιστον για χίλια χρόνια περίπου 200 μ.χ. -1435 και αργότερα , ονομαζόταν επίσης Άστρος, (επάνω) Άστρος και Αγιάννης του Άστρους.Ο διακεκριμένος ακαδημαϊκός Ν.Βέης αναφέρει σχετικά. «Και όντως το Άστρος και κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους ήτο διμερές … ο Άγιος Ιωάννης κατ αρχάς είχεν υπόστασιν σαν θερινή κατοικία των Αστρινών καλουμένηκαι (επάνω) Άστρος και Αγιάννης Άστρους. ( Νίκο Α. Βέη , Μνείαι του Άστρους. σελ 99-100). Οι διακεκριμένοι ιστορικοί μελετητές Ν.Γ.Ππολίτης και Σ.Π.Λάμπρος αναφέρουν ” το όνομα Άστροςπροσήκει κυρίως εις το 13 χιλιομ. απέχον(Νικολάου Ι. Φλούδα – Θυρεατικά, τόμος Γ’, Άγιος Ιωάννης, επί των ορέων κείμενον μέγα χωρίονΆγιος Ιωάννης“ Μητρόπολις Οικισμών Θυρέας (Κυνουρίας), Αθήνα , 1983.σελ 41,38,40). «Κατά τον Φιλιψώνα σ.197 “εν τη χώρα ταύτη κείνται τα μεγαλύτερα χωρία Άγιος Νικόλαος η Καστρί, Δολιανά , Άγιος Ιωάννης ηΆστρος“. Το Άστρος λεγόταν επίσηςΆγιος Ιωάννης, υπάρχουν πολλοί σχετικοί χάρτες κα σχετικές αναφορές. “Ο Leake το 1805 αναφέρει « στην πεδιάδα είναι τα καλύβια που ανήκουν στα χωριά Άγιος Ιωάννης, (το σημερινό Άστρος ), Μελιγού, Κορακοβούνι και Πραστός (Άγιος Ανδρέας)» (Leake Travels in Morea σελ 483).
Το όνομα Άγιος Ιωάννηςπιθανά το πήρε τον 9ο μ.χ. αιώνα όταν επί αυτοκράτορα Βασιλείου του Μακεδόνος (811-886) πολλά χωριά της περιοχής εκχριστανίστηκαν και ο αυτόκρατορας έδωσε τα ονόματα αγίων, Άγιος Πέτρος, Άγιος Νικόλαος, Άγιος Βασίλειος, Άγιος Ανδρέας, Άγιος Γεώργιος, Αγία Σοφία. Μερικοί αναφέρουν το όνομα προέρχεται από τον ιερό ναό Αγίου Ιωάννου Προδρόμου η από άλλον ναό Αγίου Ιωάννου προηγούμενο του Προδρόμου ,αλλά ο ναός Προδόμου είναι νεότερος του χωριού και ο ναός δεν λέγεται “Αγιάννης” και κανονικά το χωριό τότε θα ονομάζετο “Πρόδρομος” . (Νικολάου Ι. Φλούδα – Θυρεατικά, τόμος Γ’, Άγιος Ιωάννης, Μητρόπολις Οικισμών Θυρέας (Κυνουρίας), Αθήνα , 1983.σελ 32,33).
Πουκεβίλ,“Η έδρα της Κυβερνήσεως μεταφερθή εις Άγιον Ιωάννην του Άστρους εν Κυνουρία” (Ι.Κουσκουνάς ,Κ. Χασαπογιάννης ,Ι.Κακαβούλιας (1981) Θυρεάτις Γη ( Ιστορία – Αρχαιολογία – Λαογραφία )
Κόκκινος, «Η κυβέρνησις … απεφάσισε μετά τη βουλής να μεταφέρουν την έδραν των από το Άγιον Ιωάννην του Άστρους εις Καστρί Ερμιονίδας” (Ι.Κουσκουνάς ,Κ. Χασαπογιάννης ,Ι.Κακαβούλιας (1981) Θυρεάτις Γη ( Ιστορία – Αρχαιολογία – Λαογραφία ).
Το 1812 το περιοδικό Λόγιος Ερμής γράφει (σ.114-115), ο φιλόκαλος Καρυτσιώτης διατρίβων εις Τεργέστην εσύστησεν σχολείον εις την ιδίαν πατρίδα καλουμένην Άγιος Ιωάννης του Άστρου(Νικολάου Ι. Φλούδα – Θυρεατικά, τόμος Γ’, Άγιος Ιωάννης, Μητρόπολις Οικισμών Θυρέας (Κυνουρίας),Αθήνα ,1983.σελ 155).
Για πολλούς αιώνες μέχρι την δεκαετία του 1950 ο Αγιάννης του Άστρους , σημερινός θερινός οικισμός του Άστρους, αποτελούσε το μητροπολιτικό κέντρο της Θυρέας, «Μητρόπολις Οικισμών Θυρέας (Κυνουρίας)», ενδεικτικά αναφέρουμε πριν τον 1821 είχε δέκα τρεις εκκλησίες και ξωκλήσια. Ο Άγιος Ιωάννης ( Αγιάννης) Κυνουρίας , ήταν η πρωτεύουσα του Ελληνικού κράτους από τις 22 Αυγούστου έως την 1 Οκτωβρίου 1822 , το 1845 αποτέλεσε την θερινή έδρα της Επαρχίας Κυνουρίας . Ο Άγιος Ιωάννης ήταν η πρώτη πρωτεύουσα του δήμου Θυρέας σύμφωνα με το ΦΕΚ 16Α – 24/05/1835 από το 1835 μέχρι το 1841 και ήταν η θερινή πρωτεύουσα του δήμου Θυρέας σύμφωνα με το ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841, από το 1841 μέχρι το 1912.
Με την πρώτη διοικητική διαίρεση του ελληνικούκράτους το 1835,συστάθηκε ο ΔήμοςΘυρέας, με διάταγμα της 9ης (21ης) Νοεμβρίου 1834 / 12ης Μαΐου 1835, σύμφωνα με το οποίο συστάθηκαν οι πρώτοι δήμοι της Αρκαδίας και της Κυνουρίας .Αμέσως μετά την απελευθέρωση από 400 χρόνων σκλαβιάς, οι Θυρεάτες πρόγονοι μας πριν διακόσια χρόνια το 1835 ήξερανκαλά και θυμούνταν την ιστορία μαςαυτονόητα ονόμασαν το Δήμο Θυρέας από την αρχαία πόλη τηςΘυρέας ,που βρισκόταν στα ενδότερα του κάμπου Θυρέας στην περιοχή του Άστρους. Δεν είναι λίγοι κάτοικοι της αρχαίας Θυρέας που σήμερα για ιστορικούς λόγους θέλουν να αλλάξουν το άδειο (χωρίς ιστορικό περιεχόμενο) και διχαστικό όνομα του σημερινού Δήμου Βόρειας Κυνουρίας με το ιστορικό όνομα Δήμος Θυρέας, όπως έξυπνα και αυτονόητα έκαναν οι άξιοι και μπαρουτοκαπνισμένοι μετά από 400 χρόνια δουλείας Θυρεάτες πρόγονοι μας το 1835, που ήξεραν και ενεργούσαν καλύτερα από εμάς για τα αυτονόητα.
Διοικητικές μεταβολές της Τ.Α.-ΕΕΤΑΑ (eetaa.gr)
Άγιος Ιωάννης ( Αγιάννης) Κυνουρίας
(ΦΕΚ 16Α – 24/05/1835). Ο οικισμός ορίζεται έδρα του δήμου Θυρέας. Πρώτος δήμαρχος ορίστηκε ο Αγιαννίτης Ιωάννης Ζαφειρόπουλος. (ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841).Ο οικισμός ορίζεται θερινή έδρα του δήμου Θυρέας ΦΕΚ 252Α – 24/08/1912. Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Θυρέας και προσαρτάται στην κοινότητα Άστρους ΦΕΚ 250Α – 24/08/1915 Ο οικισμός ορίζεται θερινή έδρα της κοινότητα Άστρους . ΦΕΚ 244Α-04-12-1997. Ο οικισμός αποσπάται από τον δήμο Άστρους και προσαρτάται στο δήμο Βόρειας Κυνουρίας.
Η Σχολή του Ἀγίου Ἱωάννου
«παιδείαν μεν ουν φέρει και νίκην» (η παδεία πράγματι φέρει και την νίκη) . Πλάτων (427 π.Χ. – 347 π.Χ.)
Oι Αγιαννίτες διαχρονικά με πολλές θυσίες προσπαθούσαν και ενθάρρυναν τα παιδιά τους να «μάθουνγράμματα και να αλλάξουν ζωή». Η Σχολῆ τοῦ Ἀγίου Ἱωάννου “λειτουργούσης πολλοῦ παλαιότερον» από το 1638 ,στα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας, αναμφισβήτητα δείχνει διαχρονικά τον διακαή πόθο και την απαράμιλλη αφοσίωση από τους Αγιαννίτες για “γράμματα¨, μόρφωση και πολιτισμό. Δεν υπάρχει αναφορά πόσα χρόνια πριν το 1638 υπήρχε το σχολείο, η αναφορά λέει « πολλοῦ παλαιότερον», αλλά πριν το φανερό σχολείο ας υποθέσουμε του 1600 η 1500, ,προηγήθηκαν αναμφισβήτητα τα κρυφά σχολεία για πολλά χρόνια που έγιναν φανερά σχολεία αργότερα.
Oι Αγιαννίτες πραγματικά δεν παραδόθηκαν ποτέ στους Tούρκους κατακτητές. Για απόδειξη με το τρόπο τους κατάφεραν να κρατήσουν τα σχολεία τους ανοικτά όλη την διάρκεια του τούρκικου ζυγού και διατήρησαν κρυφά και φανερά αναμμένη την φλόγα του έθνους. Η μόρφωση και τα «γράμματα» , ήταν διαχρονικά μέχρι σήμερα η μεγάλη και πρωταρχική προτεραιότητα στη ζωή τους.
Στον Άγιο Ιωάννη κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας αρχικά λειτουργούσαν κρυφά σχολεία, στο Μετόχι της Μονής Λουκούς Άγιος Δημήτριος , το ξωκλήσι Άγιος Δημήτριος σώζεται μέχρι σήμερα, και αργότερα στους νάρθηκες των εκκλησιών του χωριού, όπως ιερό ναό Αγίου Ιωάννου Προδρόμου ,που έγιναν αργότερα φανερά «κατώτερα» σχολεία, όπως αυτό του Παπακυριακού, που λειτούργησε από την Τουρκοκρατία έως την περίοδο της Επανάστασης στο αρχοντικό του άλλοτε δημάρχου Θυρέας, Βασιλείου Ι. Καλαμβοκίδη (1814 – 1901).Τα κρυφά σχολεία λειτουργούσαν σε κρύπτες και νάρθηκες απομονωμένων μοναστηριών και εκκλησιών. Μία τέτοια κρύπτη κρυφού σχολείου υπάρχει στον Αγιάννη στο αρχοντικό του Αγιαννίτη προεστού Ιωάννη Ματθαίου στο Σουληνάρι , όπου υπήρχε υπόγεια κρύπτη με πέτρινα τουράκια και το 1826 διδάσκονταν οι μαθητές του κατώτερου σχολείου. Υποθέτουμε η κρύπτη όπως είχε κτιστεί με πέτρινα τουράκια, ήταν για να χρησιμοποιείται αποκλειστικά για «κρυφό σχολείο», δεν ξέρουμε πόσα χρόνια νωρίτερα λειτουργούσε εκεί «κρυφό σχολείο», ήταν κρυφό….
“Πολλοῦ παλαιότερον»πριν το 1638 λειτουργούσεανώτερο σχολείο.
Ο μεγαλοπρεπής ναός του Προδρόμου στον Αγιάννη ανακαινίστηκε και έγινε πατριαρχική εξαρχία το 1638. Σύμφωνα με αυτό το έγγραφο <<ανακηρύσσεται η χώρα του Αγίου Ιωάννου μετά του ομωνύμου ναού σταυροπήγιον>>και οριζόταν <<ινα εις τον ναόν του Αγίου Ιωάννουυπόκειται ο εις το χωρίον ναός του Αγίου Βασιλείου>>. Η ανακήρυξη έγινε «χάριν βεβαίως τῆς Σχολῆς τοῦ Ἀγίου Ἱωάννου, λειτουργούσης πολλοῦ παλαιότερον».Σύμφωνα λοιπόν με αυτό το σιγίλιο, στον Άγιο Ιωάννη “πολλοῦ παλαιότερον»πριν το 1638 λειτουργούσε ανώτερο σχολείο.
Το 1765έγινε η “Ανασύστασις τη εν τη χώραΑγίω Ιωάννητου Ναυπλίου Ελληνικής Σχολής”, που είχαν από το 1715.
Το1715, “επετράπη εις τους κατοίκους τουΑγίου Ιωάννουκαι λοιπούς κατοίκου της περιφέρειας η ίδρυση σχολείου” και το 1765 με το Πατριαρχικό Συνοδικόν Σιγιλλιώδες έγινε “Ανασύστασις τη εν τη χώραΑγίω Ιωάννητου Ναυπλίου Ελληνικής Σχολής”. Το αναφερόμενο σχολείο παραπάνω είναι για το Αγιάννη Κυνουρίας ,αφού στην αναφορά του 1765 περιέχει το μετόχι του Αγίου Δημητρίου της μονής Λουκούς στο Άστρος, που είναι το υπάρχον και σήμερα ξωκλήσι του Αγιάννη. Το σχολεία παραπάνω του 1715 και 1765 αναφέρονται σαν σχολείο Αγίου Ιωάννου«Ναυπλίου“, γιατί θρησκευτικά τότε η περιοχή υπαγόταν στο Ναύπλιο.
«1798ΕΝ ΜΗΝΙ ΙΟΥΛΙΩ 18,Η ΣΧΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΦΙΛΟΘΕΑΜΟΝΑ
ΤΙ ΕΣΤΗΚΑΣ ΘΑΜΒΟΥΜΕΝΟΣ ΦΙΛΕ ΦΙΛΟΘΕΑΜΟΝΜΕ ΑΠΟΡΙΑΝ ΜΥΣΤΙΚΗΝ ΖΗΤΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΝΑ ΒΕΒΑΙΩΘΕΙΣ ΤΙ ΤΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΜΕ ΕΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΕ ΚΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΜΩΜΑ ΜΟΥ
ΕΙΜΙ ΟΙΚΙΑ ΤΩΝ ΜΟΥΣΩΝ, ΚΕΙΝΩΝ ΤΟΥ ΕΛΙΚΩΝΟΣΣΧΟΛΕΙΟΝ ΟΝΟΜΑΖΟΜΑΙ ΤΟΥ ΤΡΕΧΟΝΤΟΣ ΑΙΩΝΟΣΣΟΦΙΑΝ ΕΠΑΓΓΕΛΟΜΑΙ ΑΦ’ ΗΣ ΟΥΔΕΝ ΓΛΥΚΕΙΟΝΤΟΙΣ ΝΕΟΙΣ ΧΡΗΣΙΜΩΤΕΡΟΝ ΤΩ ΑΝΑΓΚΑΙΩ ΒΙΩ
ΕΚ ΒΑΘΡΩΝ ΑΝΑΓΕΡΘΗΚΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΝΥΝ ΑΙΩΝΑΤΟ ΕΤΟΣ ΜΟΥ ΔΙΔΑΣΚΕΣΑΙ ΑΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑΝΟ ΚΤΗΤΟΡ ΟΠΟΥ Μ’ ΕΚΑΝΕΝ ΟΙΚΟΝ ΤΟΥ ΕΛΙΚΩΝΟΣΕΙΝ’ Ο ΚΛΕΙΝΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΓΟΝΟΣΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΝΕΛΛΑΣ ΕΙΝ’ ΥΙΟΣ ΑΝΑΘΡΕΜΜΑ ΚΑΙ ΠΟΝΟΣ
Ο ΤΟΠΟΣ ΟΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΕΙΝ’ Η ΑΥΤΟΥ ΠΑΤΡΙΔΑΚΑΡΥΤΣΙΩΤΗΣ ΛΕΓΕΤΑΙ ΠΑΝΤΟΥ Η ΑΥΤΗ ΦΑΜΙΛΙΑΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΤΟΥΤΟ ΕΓΙΝΕ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝΚΑΙ ΕΙΣ ΨΥΧΙΚΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑΝ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΟΚΕΩΝ
ΟΣΟΙ ΛΟΙΠΟΝ ΕΜΒΑΙΝΕΤΕ Μ’ ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑΝΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΕ ΤΟΝ ΘΕΟΝ ΤΗΝ ΑΝΩ ΒΑΣΙΛΕΙΑΝΝ’ ΑΞΙΩΘΗ ΝΑ ΧΑΙΡΕΤΑΙ ΟΜΟΥ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥΕΙΝ ΤΑΙΣ ΑΥΛΑΙΣ ΤΟΥ ΑΒΡΑΑΜ ΚΟΛΠΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥ, ΑΜΗΝ
Η ΣΥΝΔΡΟΜΙΝ ΑΠ΄ΕΓΙΝΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗΝ ΜΟΥΠΡΟΚΟΠΙΟΝ ΤΟΝ ΘΥΤΗΝ ΜΟΥ ΦΙΛΟΝ ΚΑΙ ΕΡΑΣΤΗΝ ΜΟΥΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΑΝΙΨΙΟΝ ΤΟΥ ΑΝΩ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ Δ’ ΥΙΟΝ ΚΥΡΙΟΝ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ»
ΥΑ 147099/8654/11-4-1960, ΦΕΚ 199/Β/11-5-1960. Χαρακτηρίζομεν ως αρχαιολογικόν χώρον την περιοχήν ”Κουτρί” του χωρίου Άγιος Ιωάννης Κυνουρίας, θερινήν έδραν του Άστρους, ένθα ελειτούργησεν η ιστορική σχολή Καρυτσιώτη εν έτει 1798”.
“Χαρακτηρισμός της πλατείας σχολής Καρυτσιώτη και τμήματος του αγροκηπίου, στο Άστρος Κυνουρίας, ως ιστορικού τόπου.”Στο αγροκήπιο αυτό έλαβαν χώρα δύο σημαντικά γεγονότα της Επαναστάσεως, το γνωστό ως «κολοκοτρωναίικο τραπέζι της συμφιλίωσης» στις 19 Ιουνίου 1821, στο οποίο είχαν προσέλθει οι οπλαρχηγοί, προκειμένου να ξεπεραστούν οι αντιθέσεις και να ομονοήσουν για την επιτυχία της Επανάστασης που τότε ξεκινούσε, καθώς επίσης και η Β΄ Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων (30 Μαρτίου έως τις 18 Απριλίου του 1823) με την παρουσία οπλαρχηγών, πολιτικών, πλήθους λαού και στρατού. Εντός της Σχολής η οποία περιλαμβάνεται στον υπό κήρυξη χώρο, συντάχθηκε η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης.»
Ο μεγάλος εθνικός ευεργέτης μας Δημήτριος Καρυτσιώτης (1741-1819) γεννήθηκε στον Άγιο Ιωάννη (Αγιάννη) και κατά την Αγιαννίτικη παράδοση, έφυγε “με το ένα τσαρούχι”. Πιθανόν να μην είχε διαβάσει Πλάτωνα γιατί άρχισε να εργάζεται 15 χρονών, που έλεγε «παιδείαν μεν ουν φέρει και νίκην» (η παιδεία πράγματι φέρει και την νίκη), αλλά αναμφισβήτητα επηρεάστηκε από τα καλέσματα του Κοσμά Αιτωλού, του Ρήγα Φεραίου και του Αδαμάντιο Κοραή ( Από την Σμαράγδη Ι. Αρβανίτη) και από την διαχρονική Αγιαννίτικη παράδοση για «γράμματα». Η πίστη του στην εκπαίδευση και στη μόρφωση του Γένους είχε ήδη διαφανεί από τη σημαντική χορηγία την οποία είχε κάνει στη Σχολή της Κοινότητας των Ορθοδόξων της Τεργέστης.
Ο μεγάλος εθνικός ευεργέτης συνέχισε έμπρακτα την Αγιαννίτικη δέσμευση αιώνων, για «γράμματα» και μόρφωση. Το 1798 έκτισε στην θέση «Κουτρί» στον Αγιάννη την περίφημη και «καλλιμάρμαρο» Σχολή Καρυτσιώτη και το 1805έχτισε στο Άστρος το παράρτημα της Σχολής Καρυτσιώτη του Αγιάννη. Η σχολή Καρυτσιώτη έπαιξε καταλυτικό ρόλο για την τοπική κοινωνία για πολλά χρόνια και ακόμα μέχρι σήμερα, αφού όλοι οι Αγιαννίτες και οι Αστρεινοί με πολύ μόχθο και με κάθε θυσία επιθυμούσαν τα παιδιά τους να μάθουν γράμματα και σαν απόφοιτοι “καλαμαράδες ” να αλλάξουν την ζωή τους ,σύμφωνα με τις “έξυπνες ” προσδοκίες του μεγάλου ευεργέτη τους Δημητρίου Καρυτσιώτη.
Η προ επαναστατημένη Ελλάδα είχε πολλά μικρά “κρυφά” και λίγα φανερά σχολεία. Ένα από τα ελάχιστα φανερά σχολεία ήταν και η περίφημη Σχολή Καρυτσιώτη που είχε κτιστεί το 1798 , 23 χρόνια πριν την Ελληνική επανάσταση και αυτό έχει μεγάλη σημασία. Είχε κτιστεί στο λόφο Κουτρί στον Αγιάννη Κυνουρίας και ήταν ένα από τα λίγα “πανεπιστήμια” της προεπαναστατικής πατρίδας μας και οι μαθητές της ήταν από ολόκληρη την ηπειρωτική Ελλάδα και τα νησιά μας. Ο μεγάλος ευεργέτης μας Δημήτριος Καρυτσιώτης, πανίσχυρος Αγιαννίτης πατριώτης της διασποράς, βρήκε τον τρόπο να επιτρέψουν οι 400 χρόνια κατακτητές Τούρκοι, το 1798 το κτίσιμο και την λειτουργία της σχολής στον Αγιάννη και το 1805 το παράρτημα της σχολής Καρυτσιώτη στο Άστρος Κυνουρίας.
Η σχολή Καρυτσιώτη έπαιξε καταλυτικό ρόλο για την τοπική κοινωνία , έπαιξε πρωτεύοντα και καθοριστικό ρόλο για να γίνει ο Αγιάννης πρωτεύουσα της επαναστατημένης Ελλάδας, από τις 22 Αυγούστου έως την 1 Οκτωβρίου 1822 και για να γίνει η Β’Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων στο Άστρος το 1823. “Το σχολείο τούτο μόρφωσε τους περισσότερους πολιτικούς άνδρας της Πελοποννήσου” Μ.Κ.Ζαρβάνος. ΗΔιακήρυξη της Β΄ των Ελλήνων Συνελεύσεως , “Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου Καριτζιώτου”. – astrosgr.com
Η σχολή ήταν ένα είδος πανεπιστημίου για εκείνη την εποχή, αφού οι μαθητές διδάσκονταν αρχαίους Έλληνες συγγραφείς, μαθηματικά, φυσική – χημεία, γαλλικά και ιταλικά κ.α. Ο μεγάλος εθνικός ευεργέτης τα πρόβλεψε όλα για την ομαλή λειτουργία της σχολής. Κάλυπτε μέχρι τον θάνατο του όλα τα έξοδα της Σχολής. Έκτισε, ακόμη, οικήματα για τους μαθητές που φοιτούσαν στη Σχολή και για τους διδασκάλους. Επιπλέον, εφοδίασε τη Σχολή με όργανα φυσικής, αστρονομίας, χημείας, χάρτες και άλλα εποπτικά μέσα διδασκαλίας. Έστελνε μάλιστα και χρηματικά ποσά για την πληρωμή των διδασκάλων και του ιατρού που εργάζονταν εκεί και τα φάρμακα για τους μαθητές. Ο Καρυτσιώτης πλούτισε τη Σχολή με βιβλία και δημιούργησε μία μεγάλη βιβλιοθήκη, γιατί γνώριζε σχολείο χωρίς βιβλία , ήταν στρατόπεδο χωρίς όπλα. Ήθελε να ιδρύσει στην πατρίδα του μια σχολή, εφάμιλλη των Ευρωπαϊκών, που θα παρείχε τη γνώση στους μαθητές, δίνοντας τους την ευκαιρία να διαλέξουν δύο κατευθύνσεις: την εμπορική και την επαγγελματική. Δείτε το σύνδεσμο για περισσότερα. .2: Η Βιβλιοθήκη της Σχολής Καρυτσιώτη. Χριστίνα Κουλούρη. 1991.
Το 1805 δώρισε στους κατοίκους του Άστρους και στη Σχολή μια έκταση περίπου 48 στρεμμάτων, το λεγόμενο «Αγροκήπιο», δίπλα και γύρω από τη Σχολή για να πληρώνονται για δίδακτρα οι καθηγητές της σχολής και να τρώνε οι οικότροφοι μαθητές της σχολής τους καρπούς και τα φρούτα του “αγροκήπιου ” όπως σταφύλια, μούσμουλα. Επίσης περίφραξε το «Αγροκήπιο» με πέτρινο τοίχο (μάντρα), σε μερικά σημεία ψηλότερο από δύο μέτρα. Η μάντρα σώζεται μέχρι σήμερα στα ανατολικά του αγροκηπίου, την υπόλοιπη την έφαγε η “ανάπτυξη”. Το 1805 με τη βοήθεια του αδελφού του, Γεώργιου έφερε το νερό για το χωριό από την “μάννα του νερού”περίπου 5 χλμ,πάνω από τη ιερά μονή της Λουκούς , με πέτρινο σούγελο , (υδραγωγείο) που σε μερικά σημεία ακόμα υπάρχει, για να έχει το χωριό νερό και “να ποτίζεται το αγροκήπιο για να είναι ανοικτή η Σχολή». Σύμφωνα με την διαθήκη του αδερφού του το νερό ανήκε 1/3 στη ιερά μονή Λουκούς, 1/3 στη Σχολή και το 1/3 στο χωριό. Με το νερό αυτό έζησε για ύδρευση και άρδευση το Άστρος και το Παράλιο Άστρος περίπου μέχρι την δεκαετία του 1960 και τότε με την αύξηση των κατοίκων προστέθηκαν τα νερά από τα φρέατα . Επίσης έστειλε τον ανιψιό του Προκόπιο στην Ακαδημία της Παβίας ,για να μάθει γράμματα, και να διευθύνει αργότερα την Σχολή στον Αγιάννη. Τα είχε προβλέψει όλα ο μεγάλος ευεργέτης μας.
«Το ενδιαφέρον του για τους αδελφούς του στην Κοινότητα, αλλά και για την ιδιαίτερη πατρίδα του, καταδεικνύει έναν ακούραστο άνθρωπο, ο οποίος ένιωθε την ευγνωμοσύνη για την καλή του τύχη και ποτέ δεν ξέχασε τον τόπο του. Το επίγραμμα στον τάφο του, το οποίο παραθέτουμε στα νέα ελληνικά, συμπυκνώνει εύγλωττα όλη του την πορεία:(έχει μεγάλη σημασία το έγραψε ο ίδιος πριν τον θάνατο του).
«Εδώ κείται ο Δημήτριος Καρυτσιώτης, ο οποίος κατά την ευσέβεια, την επιείκεια και κατά την τιμιότητα στις συμβολαιογραφικές πράξεις σε όλους τους Έλληνες και ξένους ήταν σεβαστός έως την τελευταία μέρα της ζωής του, και ο οποίος ουδέποτε λησμόνησε την ιδιαίτερη πατρίδα του,και ίδρυσε σε αυτήν σχολείο με δικές του δαπάνες, για να ανακτήσει η νεότητα του τόπου και των γύρω περιοχών την πατροπαράδοτη αρετή».
Ήθελε να τελειώσει τη ζωή του , με την τελευταία λέξη και επιθυμία του , τονίζοντας στους μεταγενέστερους δεν ξέχασε την πατρίδα του τον Αγιάννη και το Άστροςκαιτην μεγάλη σημασία για την δέσμευση του, για «γράμματα» και μόρφωση των νέων της πατρίδας του.
Είναι εύκολα κατανοητό ότι ένα παιδί που έφυγε από την Καρύτσα του Αγιάννη 15 χρονών το 1756, δεν δημιούργησε το ιστορικό Άστρος εκείνη την ημέρα. Το Άστρος υπήρχε για πολλούς αιώνες νωρίτερα και ο μεγάλος ευεργέτης μας δεν ξέχασε ποτέ την πατρίδα του τον Αγιάννη και το Άστρος.
Για το λόγο αυτό ονόμασε το κτήριο στην Τεργέστη «ΑΣΤΡΟΣ», που θυμότανε καλά από το 1756.
«1798ΕΝ ΜΗΝΙ ΙΟΥΛΙΩ 18 , Η ΣΧΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΦΙΛΟΘΕΑΜΟΝΑ …Ο ΤΟΠΟΣ ΟΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΕΙΝ’ Η ΑΥΤΟΥ ΠΑΤΡΙΔΑΚΑΡΥΤΣΙΩΤΗΣ ΛΕΓΕΤΑΙ ΠΑΝΤΟΥ Η ΑΥΤΗ ΦΑΜΙΛΙΑ….»
«Παραιτώ της πατρίδος μου το κτίριον της Σχολής και το υποτακτικόν ( Αγροκήπιο) του Άστρους με όλα τα συμπεριλαμβανόμενα εις το κοντράτο (συμβόλαιο) καμωμένου παρ εμού.Μάϊος 1819 Δ.Καρυτσιώτης».
«Το 1812 το περιοδικόν Λόγιος Ερμής γράφει (σ.114-115), ο φιλόκαλος Καρυτσιώτης διατρίβων εις Τεργέστην εσύστησεν σχολείον εις την ιδίαν πατρίδα καλουμένην Άγιος Ιωάννης του Άστρου».
Οι Αγιαννίτες είχαν μεγάλο πάθος για γράμματα ,δεν φοβήθηκαν τον Ιμπραήμ που έκαψε το χωριό και ουσιαστικά πριν σβήσουν οι καπνοί της πυρπολημένης Σχολής, αμέσως μετά την πυρπόληση της Σχολής Καρυτσιώτη το 1826 έκαναν ότι μπορούσαν, αλλά δεν ξέχασαν τα σχολεία και τα γράμματα.
Σμαράγδης Ι. Αρβανίτη – Οι σχολές του Δημητρίου Καρυτσιώτη στον Άγιο Ιωάννη και το Άστρος Θυρέας – Κυνουρίας κατά τα προεπαναστικά χρόνια έως την απελευθέρωση, Εταιρία Πελοποννησιακών Σπουδών, Αθήνα 2001
Χριστίνας Κουλούρη – Η βιβλιοθήκη της Σχολής Καρυτσιώτη,Εταιρία Μελέτης Νέου Ελληνισμού, Αθήνα 2009
“Από την πρώτη στιγμή προσπάθησαν να ιδρύσουν καινούργια σχολεία σε αντικατάσταση της Σχολής Καρυτσιώτη. Κατά την παράδοση, ήδη από τον καιρό που ο Ιμπραήμ πασάς πυρπόλησε τον Άγιο Ιωάννη και την Σχολή (Ιούλιος 1826), οι μαθητές του κατώτερου σχολείου του χωριού, το οποίο στεγαζόταν στην οικία κληρονόμων Γρηγορίου Κουρόγιωργα ή Φουρλίγκα, διδάσκονταν κρυφά στο υπόγειο της γειτονικής κατοικίας της οικογένειας Κουρόγιωργα (Καπίλα) στη θέση «Άγιος Βασίλειος ή Ματθαίου» του Αγίου Ιωάννη. Στο υπόγειο αυτό υπήρχε μία κρύπτη η οποία έφτανε μέχρι το γειτονικό σπίτι του Ιωάννη Αν. Βλαχάκη. Είχε στα άκρα της τουράκια (λίθινα καθίσματα), όπου διδάσκονταν οι μαθητές. “
“Σύμφωνα με τον ιστοριοδίφη Νικόλαο Ι. Φλούδα, ο οποίος διέσωσε την σχετική Αγιαννίτικη παράδοση, μετά την πυρπόληση της Σχολής Καρυτσιώτη από τον Ιμπραήμ πασά, οι μαθητές διδάσκονταν στο υπόγειο του αρχοντικού αυτού καθώς και του γειτονικού αρχοντικού του Φουρλίγκα (Γρηγορίου Κουρόγιωργα). Στο υπόγειο του πύργου του Ματθαίου υπήρχε κρύπτη η οποία έφτανε μέχρι το κοντινό σπίτι του Ιωάννη Αν. Βλαχάκη. Τέτοιες κρύπτες υπήρχαν και σε άλλα σπίτια του χωριού, καθώς και στον ναό του Προδρόμου.”
«Το αρχοντικό της οικογένειας Κουρόγιωργα – Φουρλίγκα στον Άγιο Ιωάννη. Βρίσκεται στη θέση «Ελαγός – Άγιος Βασίλειος», κοντά στην πηγή Σουληνάρι. Εδώ στεγάστηκε επί Τουρκοκρατίας κατώτερο σχολείο του χωριού.» «Το αρχοντικό του Αγιαννίτη προεστού Ιωάννη Ματθαίου (σήμερα Κουρόγιωργα – Καπήλα). Στα υπόγεια και στην κρύπτη του σπιτιού αυτού διδάσκονταν οι μαθητές του κατώτερου σχολείου (στεγαζόταν στο γειτονικό σπίτι του Φουρλίγκα) κατά την επιδρομή του Ιμπραήμ το 1826.»
“Tο εν Άστρει διδακτήριον”, το 1805ο μεγάλος εθνικός ευεργέτης μας Δημήτριος Καρυτσιώτης (1741-1819)έκτισε στο Άστρος τοπαράρτημα της Σχολής Καρυτσιώτη του Αγιάννη ,νωρίτερα το 1798 είχε κτίσει στην θέση «Κουτρί» στον Αγιάννη την περίφημη και «καλλιμάρμαρο» Σχολή Καρυτσιώτη.
Σπουδαιότερες αναφορές και χρονολογίες για τον Αγιάννη του Άστρους.
Από το Άστρος (Αγιάννη) ονομάστηκε το κάστρο Εστέλλα (=Άστρος) , «Castiello la Estella» (Kάστρο του Άστρους), που έκτισε ο Γουλιέλμος Βιλλαρδουίνος το 1256 σε ένα απόκρημνο σαν πυραμίδα λόφο πάνω από την «πεδιάδα του Άστρους» ,στο Ξεροκάμπι του Αγιάννη, προς ευκολοτέραν υποταγήν «επάνω εις τα όρη » suso en law montanyas των γειτόνων Τσακώνων (Σίταινα, Καστάνιτσα, Πραστό ),όπως αναφέρεται στο Χρονικό του Μoρέως. (Νίκο Α. Βέη , Μνείαι του Άστρους.σελ 93). Από την παρακάτω επίσημη αναφορά του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β’ Παλαιολόγου το 1320 ο Αγιάννης ονομαζόταν Άστρον, που είναι σαφέστατη για την ονομασία της τοποθεσίας και ταυτόχρονα διασταυρώνεται με το γειτονικό κάστρο Εστέλλα (=Άστρος) του Χρονικού του Μορέως. Την «δηλουμένην γη των εξακοσίων μοδίων. ήγουν, περί τον αιγιαλόν του άστρου εις τον κάμπον της μαλεβής», (Aδρόνικος Β’ Παλαιολόγος, Χρυσόβουλο (4) 1320 σελ.114) . Ο «κάμπος της μαλεβής» η «πεδιάδα του Άστρους» είναι το «Ξεροκάμπι» του Αγιάννη του Άστρους, που βρίσκεται κάτω από το κάστρο Εστέλλα (= Άστρος). Ο Leake 500 χρόνια αργότερα το 1805 επιβεβαιώνει την αναφορά του 1256 του Χρονικού του Μορέως και την αναφορά του 1320 του Aνδρόνικου Β’ Παλαιολόγου για « την πεδιάδα του Άστρους» στο Ξεροκάμπι του Αγιάννη. (Leake Travels in Morea,σελ 492) .Το 1435 ο Γεώργιος Φραντζής αναφέρει το Άστρον και τον Άγιο Ιωάννη και επιβεβαιώνει η αναφορά του Πτολεμαίου 2ο μ.χ. αιώνα για το πόλισμα Άστρον είναι το σημερινό Άστρος .
« Κεντρικός πύργος Άστρους »,το Κάστρο Εστέλλα στο Ξεροκάμπι στον Αγιάννη, Από το Αναστάσιος Ι. Μπάλλας ,Πελοποννησιακά, Τόμος ΚΓ Εταιρείας Πελοποννησιακών Σπουδών,Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών Άστρος ( σ.209-210 Κάστρο Άστρους ) .
1256,Χρονικό του Μορέως, Κάστρο Εστέλλα ( Kάστρο του Άστρους )
Το CastiellolaEstella (Κάστρο Εστέλλα =Kάστρο του Άστρους) βρίσκεται σίγουρα και τεκμηριωμέναστον Αγιάννη του Άστρους στην τοποθεσία Ξεροκάμπι, πάνω από «τον αιγιαλόντου άστρου εις τον κάμπον της μαλεβής».
Οι διακεκριμένοι ακαδημαϊκοί ιστορικοί μελετητές Νίκος Βέης , Σπ. Λάμπρος , Κ.Ρωμαίος, Αδαμ. Αδαμαντίου και Αναστάσιος Ι. Μπάλλας , και άλλοι διακεκριμένοι καστρολόγοι τοποθέτησαν πειστικάτοκάστρο Εστέλλα του Αραγωνικού Χρονικού του Μορέως στο Ξεροκάμπι ανάμεσα στα χωριά Άγιος Ιωάννης και Άγιος Πέτρος.
Το Κάστρο Παραλίου Άστρους σίγουρα δεν είναι το κάστρο Εστέλλα, όπως αναφέρεται λανθασμένα ,αυθαίρετα και ατεκμηρίωτα σε φυλλάδια και στο διαδίκτυο, αλλά σύμφωνα με πολλούς ιστορικούς μελετητέςτεκμηριωμένα το Κάστρο Παραλίου Άστρουςείναι το Αστρίτσι των Ενετών και κτίστηκε πολύ αργότερα από το 1256 μετά το 15ο αιώνα η 17ο αιώνα ¨Η τόσον δε ρητή μνεία περί του τόπου ,καθ΄ην ιδρύθη το φρούριον,δεν δύναται να αναφέρεται εις τα κατά την χερσόνησο του Άστρους περισωθέντα…»(Νίκο Α. Βέη , Μνείαι του Άστρους σελ 98). Δεν υπάρχει κανένας ιστορικός μελετητής που συνδέει το Κάστρο Παραλίου Άστρους με το όνομα Εστέλλα, φυσικά άλλο είναι το κάστρο Εsstella και άλλο το νησί Stella.
Ο Νίκος Βέης (1883; – 1958) Βυζαντινολόγος ιστορικός και νεοελληνιστής, καθηγητής Πανεπιστημίου και Ακαδημαϊκός αναφέρει το σημερινό Άστροςυπήρχε από τους μεσαιωνικούς χρόνους , έκδηλα πριν το 1256, και από το διμερέςΆστρος –Αγιάννη πήρε το όνομα του το κάστρο Εστέλλα =Άστρος στο Ξεροκάμπι του Αγιάννη.
”Και ακριβώς επί μεμονωμένου βουνού άνωθεν του Αγίου Ιωάννου (=Επάνω Άστρους) κείται … το Κάστρο τη Ωριάς …Κατά την εμήν γνώμην μετά τας ανωτέρω εξηγήσεις πιθανώτατα δυνάμεθα να ταυτίσωμεν το Κάστρο της Ωριάς του Πάρνωνος προς το Estella =Άστρος.”( Νίκο Α. Βέη , Μνείαιτου Άστρους. σελ 99-100)
“ Και δη εν τη αραγωνιακή παραλλαγή του Χρονικού του Μωρέως αναφέρεται ότι ο πρίγκιψ του Μωρέως Γουλιέλμος Βιλλαρδουίνος προς ευκολωτέραν υποταγήν των Τσακώνων έκτισε , τω 1256, το κάστρον, όπερ καλείται laEstella” Παραθέτω…. Etleprinceppormellorsenyorearlosfizoalliuncastiellosusoenlasmontanyas, elqualseclamalaEstella (σ.93»«Όθεν το castiellolaEstella (=Άστρος) πρέπει να αναζητήσωμε στα ενδότερα της Κυνουρίας« susoenlasmontanyas”.Προφανώς το Estellaτούτο … είναι το Άστρος »(Νίκο Α. Βέη , Μνείαιτου Άστρους.σ.93).
«Και όντως το Άστρος και κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους ήτο διμερές … ο Άγιος Ιωάννης κατ αρχάς είχεν υπόστασιν σαν θερινή κατοικία των Αστρεινών καλουμένηκαι (επάνω) Άστρος και Αγιάννης Άστρους,έπειτα δε κατέστη και αυτοτελές χωρίον ,ότε μετά την Άλωσιν της Βασιλευούσης …( Νίκο Α. Βέη , Μνείαιτου Άστρους. σελ 99-100)).
Ο Νίκος Βέης αναφέρει «έχομε κατ΄ επανάληψιν μνείας του Κυνουριακού αυτού πολίσματος» του Άστρους το 1256, 1320,1372,1374, 1407,1421 ,1435, 1463, 1467, 1471, 1481.
1320, «περί τον αιγιαλόν του άστρου εις τον κάμπον της μαλεβής», στο Ξεροκάμπι του Αγιάννη ,κάτω από το κάστρο Εστέλλα = Άστρος.
Το 1320 η επίσημη αναφορά , του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Aνδρόνικου Β’ Παλαιολόγου (1259-1332 μ.χ.) ήταν Βυζαντινός Αυτοκράτορας (1282-1328) , είναι σαφέστατη για την ακριβή τοποθεσία, «περί τον αιγιαλόν του άστρου εις τον κάμπον της μαλεβής», στο «Ξεροκάμπι» του Αγιάννη του Άστρους.(Aνδρόνικου Β’ Παλαιολόγου Χρυσόβουλο (4) 1320 σελ.114).
Η αναφερόμενη γη είναι το Ξεροκάμπι,στο κάμπο της γειτονικής μονής Μαλεβής , στον Αγιάνη του Άστρους κάτω από το κάστρο Εστέλλα (=Άστρους) .Εκτός από την συγκεκριμένη τοποθεσία «περί τον αιγιαλόν του άστρου εις τον κάμπον της μαλεβής»στην συνέχεια αναφέρεται στα ενδότερα της ορεινήςΚυνουρίας «τόπον τον λεγόμενον του αγίου νικολάου το επικεκλημένον φούσκα » και δεν αφήνει περιθώρια για ερμηνείες για άλλη τοποθεσία.
Μερικοί μελετητές κόβουν περίεργα και παράξενα «εις τον κάμπον της μαλεβής» που περιγράφει ακριβέστατα την τοποθεσία και απλά αναφέρουν την περιοχή «περί τον αιγιαλόν του άστρου» η εσφαλμένα αναφέρουν για διαφορετική τοποθεσία ,επειδή πιθανά δεν γνωρίζουν την τοποθεσία της γειτονικής μονής Μαλεβής η για τους λόγους τους. Οι διακεκριμένοι ιστορικοί μελετητές καταθέτουν ολόκληρη την αναφορά χωρίς επιλογές του κειμένου. Φαίνεται από την επίσημη αναφορά του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Aδρόνικου Β’ Παλαιολόγου, το 1320 ο Αγιάννης ονομάζετο Άστρος και επίσης επιβεβαιώνει την αναφορά του 1256 του Χρονικού του Μωρέος για το κάστρο Εστέλλα (=Άστρος) , που βρισκόταν πολύ κοντά πάνω από το Ξεροκάμπι ,την «δηλουμένην γη των εξακοσίων μοδίων. ήγουν, περί τον αιγιαλόν του άστρου εις τον κάμπον της μαλεβής».Ο αυτοκράτορας ήξερε καλά το Άστρος και η αναφορά του 1320 διασταυρώνεται με τις αναφορές του 1292 και 1293.Το 1293 συναντάται η πρώτη επίσημη αναφορά της πόληςμε το όνομα «Άστρος» σε χρυσόβουλο του έτους του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β’ Παλαιολόγου. “μετά του αγίου θείον τέμενος, το καλούμενον Άστρος».Αλλά υπάρχει και η αναφορά από τον Π.Δούκα,επίσης το1292συναντάται στο χρυσόβουλο Ανδρόνικου Β’ Παλαιολόγου«Από Άστρουςεις Κωστάντζαν-Ζήτζινα..“
Παραχωρεί στη μονή Οδηγήτρια του Βροντοχίου στο Μυστρά και στον ηγούμενο Παχώμιο διάφορους τόπους μεταξύ αυτών : «…. έτι δε και την κατά μέρος ανωτέρω δηλουμένην γη των εξακοσίων μοδίων. ήγουν, περί τον αιγιαλόν του άστρου εις τον κάμπον της μαλεβής ‘την περί το χολοδομητικόν ,και την περί τον τόπον τον λεγόμενον του αγίου νικολάου ,την αγορασθείσαν παρά του σεβαστού του πολεμιανίτου… κατέχει δε ταύτην ωσαύτως και το ρηθέν μονύδριον του αγίου νικολάου το επικεκλημένον φούσκαμετά των ειρημένων πατοίκων αυτού’ και λοιπών δικαίου τούτων». (Aνδρόνικος Β’ Παλαιολόγος σελ.114).
1435Γεώργιος Φραντζής,” Άστρονκαι Άγιος Ιωάννης”
Το 1435ο Γεώργιος Φραντζήςαναφέρει το Άστρονκαι τον Άγιο Ιωάννη και επιβεβαιώνει η αναφορά του Πτολεμαίου 2ο μ.χ. αιώνα για το πόλισμα Άστρον είναι το σημερινό Άστρος . Η αναφορά του Φραντζή Άστρον είναι αναμφισβήτητα η πέμπτη αναφορά , η πρώτη ήταν του Χρονικού του Μορέως το 1256, και μετά οι αναφορές του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Aνδρόνικου Β’ Παλαιολόγου το 1292,1293,1320 , που πειστικά τοποθετείτο σημερινό Άστρος στην συγκεκριμένη τοποθεσία που βρίσκεται σήμερα . Αναμφισβήτητα υπήρχε οικισμός στο σημερινό Άστρος πριν χιλιάδες χρόνια από πολλές άλλες αναφορές . Σίγουρα η αναφορά του Φραντζή είναι για το σημερινό Άστρος και δεν είναι για άλλον οικισμό, γιατί θα έπρεπε η αναφορά να περιέχει και το σημερινό Άστρος ,που ήταν ο μεγαλύτερος οικισμός στο κάμπο της Θυρέας, έστω με διαφορετικό όνομα (όπως ο Φραντζής αναφέρει τον μικρότερο οικισμό Μελίγον (σημερ. Μελιγού) και υπήρχε οικισμός στην σημερινή τοποθεσία του Άστρους σύμφωνα με το Νίκο Βέη και πολλές άλλες αναφορές. «Aλλά το Άστρος και Αστρίτσι δεν είναι εν και το αυτό σημείον» ((Νίκο Α. Βέη , Μνείαι του Άστρους σελ 97). Είναι αυταπόδεικτο η αναφορά Άστρον του Φραντζή είναι για το σημερινόΆστρος ,που υπήρχε το 2οαιώνα μ.χ.στην αναφορά του Πτολεμαίου με το ίδιο όνομα Άστρον.
Επίσης το Άστρον στην αναφορά του Φραντζή σίγουρα δεν είναι το Παράλιο Άστρος .Αν υπήρχε οικισμός το 1435 στο Παράλιο Άστρος ,κάτι θα υπήρχε και αργότερα έστω και ερείπια , αλλά δεν υπάρχουν τεκμήρια για οικισμό αυτή την μακρά χρονική περίοδο ,που ήταν μόνο το λιμάνι της περιοχής ,έρημος βράχος , σύμφωνα με τον Άκουρο “το ακατοίκητο τούτο μέρος” και σύμφωνα με τον Leake το 1805 «στη σκάλα (λιμάνι)υπάρχουν μια δεξαμενή, ένα χάνι, ένα πυργόσπιτο του (Τούρκου) φοροεισπράκτορα, και δύο τρεις μικρές αποθήκες» ((Leake Travels in Morea σελ 482). Επίσης το γεγονός ότι δεν αναφέρεται οικισμός με κανένα όνομα στην σημερινή τοποθεσία του Παραλίου Άστρους στους Τούρκικους φορολογικούς καταλόγους,όπως συμφωνούν ιστορικοί μελετητές τότε δεν υπήρχε οικισμός στο Νησί, αποδεικνύεται πρόσθετα από τα παραπάνω ότι η αναφορά Άστρον του Φραντζή είναι για το σημερινόΆστρος.
Καλό παράδειγμα , όπως παραπάνω στο περιεχόμενο «εις τον κάμπον της μαλεβής»περιγράφεται η ακριβής τοποθεσία, ολόκληρη η αναφορά του Φραντζή είναι σαφέστατη και πληρέστερη από την αναφορά «Άστρον του Φραντζή το 1435». Στην ολόκληρη αναφορά δεν αναφέρεται το Παράλιο Άστρος, έπρεπε να περιέχει το Άστρος έστω με διαφορετικό όνομα γιατί τότε αναμφισβήτητα υπήρχε , αναφέρει άλλους μικρότερους οικισμούς της περιοχής (που εύλογα φαίνεται είναι σαφέστατη και πληρέστατη, γιατί δεν αναφέρεται το Παράλιο Άστρος, κατά τον Φραντζή δεν υπήρχε, αλλά υπήρχαν οι μικρότεροι οικισμοί ) και τότε διαβάζοντας ολόκληρη την αναφορά φαίνεται αυταπόδεικτα «Άστρον» είναι σίγουρα τό σημερινό Άστρος. Μονολεκτικά η αναφορά«το 1435 Άστρον του Φραντζή» περιέχει πολύ λιγότερα από ολόκληρη την αναφορά, που ερμηνεύεται, όπως μας συμφέρει.Το ίδιο η αναφορά του Κλαύδιου Πτολεμαίου «Άστρον» το 2οαιώνα μ.χ,δεν περιγράφει την ακριβή τοποθεσία και ερμηνεύεται , επίσης όπως μας συμφέρει. Αλλάολόκληρη η αναφορά είναι σαφέστερηκαι ακριβής, λέει από το Λεωνίδιο μέχρι το Ναύπλιο…Από , Το Άστρος της Θαλάσσης ,«Πρασιάνα γ λε_γ ΑργείαςΆστροννα λε δ Ινάχου ποτ.εκβολαίνα λε γ η αρχή του ποταμού να λΝαυπλίαεπίνειον».
Από,Θανάση Π. Κωστάκη: Σύντομη γραμματική της Τσακώνικης Διαλέκτου (BT),1951«Από το Φραντζή,έκδοση Βόννης σ.159…..Και κατά αρχάς του θέρους του ς@μγ (=1435)…. αί είσιν αι κάτω γεγραμμέναι χώραι και πόλεις και κώμαι, Άστρον,άγιος Πέτρος, Άγιος Ιωάννης, Πλαταμόνας (Σημερ.Πλάτανος),Μελίγον (σημερ. Μελιγού), Προάστειον (σημερ,Πραστός) ,Λεωνίδας (σημερ.Λεωνίδιον), Κυπαρισσία (σημερ.Κυπαρίσσι) ,Ρέοντας και Σίτανας (σημερ.Σίταινας)… Βλ.Σ.Λάμπρου,Μικταί Σελίδες , Αθήναι 1905 σ.416-419 και Φ.Κουκουλέ, Αθηνά 39 (1927) σ.122».
1540- Ο Αγιάννης αναφέρεται στους Τούρκικους φορολογικούς καταλόγουςτο 1540.
Το Άστρος και το Παράλιο Άστρος δεν αναφέρονται για εκατοντάδες χρόνια στους Τούρκικους φορολογικούς καταλόγους , αλλά αναφέρονται τα άλλα μεγάλα ιστορικά χωριά. Ο λόγος που το Άστρος δεν αναφέρεται στους Τούρκικους φορολογικούς καταλόγους είναι ότι αναφερόταν ο Αγιάννης ,που ήταν το μητροπολιτικό κέντρο της Θυρέας για εκατοντάδες χρόνια και ο Αγιάννης ήταν μία κοινότητα με το Άστρος, οι κάτοικοι ήταν βασικά ίδιοι, και ο Αγιάννης αναφερόταν επίσης σαν Άστρος και Αγιάννης του Άστρους. ΟιΤούρκοιφορολογούσαντουςκατοίκους,δεν υπήρχε τότε ΕΝΦΙΑ. Πολλοί ιστορικοί μελετητές αναφέρουν από την αρχαιότητα οι κάτοικοι στην περιοχή προτιμούσαν τα ενδότερα (Ν.Βέης και άλλοι νεότεροι ) και για χιλιάδες χρόνια δεν υπήρχε οικισμός στη σημερινή τοποθεσία του Παραλίου Άστρους , που πριν το 1845 η ονομασία της τοποθεσίας ήταν Σκάλα η Σκάλα του Άστρος ,ήταν το λιμάνι της περιοχής και ήταν ”ακατοίκητος” τόπος για χιλιάδες χρόνια σύμφωνα με αναφορά του Άκουρου , οικιστή του Παραλίου Άστρους .Δεν υπήρχε οικισμός στο Παράλιο Άστρος το 1540και το Παράλιο Άστρος κτίστηκε από το Άγιαννίτη στρατηγό Άκουρο από το 1832-1845 και για πρώτη φορά ο νεότερος οικισμός της περιοχής το 1845 προσαρτήθηκε στο Δήμο Θυρέας.
Από, Venetians and Ottomans in SouthEast Peloponnese (15th*18th century)Dr, Evangelia Balta Director of Studies (Institute for Neohellenic Research/National Hellenic Research Foundation).
«Στον Άγιο Ιωάννη ήδη από τα πρώτα χρόνια της Τουρκοκρατίας λειτουργούσαν διάφορες σχολές. Η πρώτη αναφορά Σχολής στον Άγιο Ιωάννη εμφανίζεται σε πατριαρχικό σιγίλιο του 1638, γραμμένο από τον πατριάρχη Κύριλλο Λούκαρι, σύμφωνα με το οποίο ο Άγιος Ιωάννης ανακηρυσσόταν «σταυροπηγιακό» χωριό, με έδρα τον ναό του Αγίου Βασιλείου. Η ανακήρυξη έγινε «χάριν βεβαίως τῆς Σχολῆς τοῦ Ἀγίου Ἱωάννου, λειτουργούσης πολλοῦ παλαιότερον ». Σύμφωνα, λοιπόν, με το συγκεκριμένο απόσπασμα στον Άγιο Ιωάννη λειτουργούσε ανώτερο σχολείο, “πολλοῦ παλαιότερον» πριν το 1638.
Το1715, επετράπη στους κατοίκους τουΑγίου Ιωάννου η ίδρυση ανώτερου σχολείου.
Το1715, “επετράπη εις τους κατοίκους του Αγίου Ιωάννου και λοιπούς κατοίκου της περιφέρειας η ίδρυση σχολείου” .Το σχολείο του 1715 αναφέρεται σαν σχολείου Αγίου Ιωάννου «Ναυπλίου“, γιατί θρησκευτικά τότε η περιοχή υπαγόταν στο Ναύπλιο, αλλά διασταυρώνεται και το αναφερόμενο σχολείο είναι για τον Αγιάννη Κυνουρίας ,με άλλη αναφορά του 1765 στο Πατριαρχικό Συνοδικόν Σιγιλλιώδες “Ανασύστασις τη εν τη χώρα Αγίω Ιωάννη του Ναυπλίου Ελληνικής Σχολής” ,αναφέρεται το μετόχι του Αγίου Δημητρίου της μονής Λουκούς, ξωκλήσι του Αγιάννη.
Το 1756έφυγε από την Καρύτσα του Αγιάννη15 χρονών ο Δημήτριος Καρυτσιώτης (1741 – 1819)με ένα τσαρούχι. Ο μεγάλος ευεργέτης μας ποτέ δεν ξέχασε την πατρίδα του Αγιάννη και Άστρος.
Το 1756έφυγε από την Καρύτσα του Αγιάννη15 χρονών οΔημήτριος Καρυτσιώτης και δεν δημιούργησε το ιστορικό Άστρος εκείνη την ημέρα, που υπήρχε πολύ νωρίτερα . Ήθελε να τελειώσει τη ζωή του , με την τελευταία λέξη και επιθυμία του στη διαθήκη του και στο επίγραμμα του τάφου του που έγραψε ο ίδιος , τονίζοντας στους μεταγενέστερους δεν ξέχασε την πατρίδα του τον Αγιάννη καιτο «Άστρος» και την μεγάλη σημασία για την δέσμευση του, για«γράμματα» και μόρφωση των νέων της πατρίδας του.
«1798ΕΝ ΜΗΝΙ ΙΟΥΛΙΩ 18 , Η ΣΧΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΦΙΛΟΘΕΑΜΟΝΑ…Ο ΤΟΠΟΣ ΟΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΕΙΝ’ Η ΑΥΤΟΥ ΠΑΤΡΙΔΑΚΑΡΥΤΣΙΩΤΗΣ ΛΕΓΕΤΑΙ ΠΑΝΤΟΥ Η ΑΥΤΗ ΦΑΜΙΛΙΑ….» «Παραιτώ της πατρίδος μου το κτίριον της Σχολής και το υποτακτικόν ( Αγροκήπιο)του Άστρους με όλα τα συμπεριλαμβανόμενα εις το κοντράτο (συμβόλαιο) καμωμένου παρ εμού.Μάϊος 1819 Δ.Καρυτσιώτης». Εις της διαθήκην του την 27η Φεβρουαρίου 1819 στη Τεργέστη οΔημήτριος Καρυτσιώτης, αναφέρει εις παράγραφον 5 της διαθήκης του «5) Αφήνω εις την πατρίδα μας (χωρίον μας) το κτίριον του σχολείου και την περιουσίαν του Άστρους (Astro)ως είναι»( Φλουδας ,Θυρεατικα Β’ σελ 312).
1765 -Έγινε η “Ανασύστασις τη εν τη χώραΑγίω Ιωάννητου Ναυπλίου Ελληνικής Σχολής”.
Το 1765 στο Πατριαρχικό Συνοδικόν Σιγιλλιώδες “Ανασύστασις τη εν τη χώρα Αγίω Ιωάννη του Ναυπλίου Ελληνικής Σχολής” περιέχει αναφορά ” εν Μετόχιον εκείσε του Αγίου Δημητρίου ,υπάρχον μεν του Μοναστηρίου του Σωτήρος Χριστού επιλεγομένου της Λουκούς”. Το σχολείο του 1765 αναφέρεται σαν σχολείου Αγίου Ιωάννου «Ναυπλίου “, γιατί θρησκευτικά τότε η περιοχή υπάγετο στο Ναύπλιο ,αλλά έκδηλα είναι για τον Αγιάννη Κυνουρίας αφού αναφέρεται το μετόχι του Αγίου Δημητρίου , ξωκλήσι του Αγιάννη, της μονής Λουκούς στο Άστρος.
Το 1798ανήγειρε τηνμεγαλοπρεπήκαι «καλλιμάρμαρο» Σχολή Καρυτσιώτη , στον λόφοΚουτρίτου Αγιάννη.
Το 1798,ο Αγιαννίτης εθνικός ευεργέτης μας Δημήτριος Καρυτσιώτης (1741 – 1819)ανήγειρε την μεγαλοπρεπήκαι «καλλιμάρμαρο» Σχολή Καρυτσιώτη , στον λόφοΚουτρίτου Αγιάννη και το 1805επίσης ανήγειρε το παράρτημα της Σχολής Καρυτσιώτη του Αγιάννη στην “πατρίδα”του Άστρος.Δείτε το σύνδεσμο για περισσότερα. Σχολή Καρυτσιώτη – astrosgr.com
1805-Η ” πεδιάδα του Άστρους» είναι το Ξεροκάμπι του Αγιάννη,
Ο Leake 500 χρόνια αργότερα το 1805 επιβεβαιώνει την αναφορά του 1256 του Χρονικού του Μορέως και την αναφορά του 1320 του Aνδρόνικου Β’ Παλαιολόγουγια « την πεδιάδα του Άστρους» στο Ξεροκάμπι του Αγιάννη, αποκαλούσε Αγιαννίτικα Καλύβια .«Αυτός ο δρόμος φεύγει στα αριστερά του Eλληνικού φρουρίου (Κάστρου Εστέλλα=Άστρος) που είδα απότην πεδιάδα του Άστρους, (δηλ από το Ξεροκάμπι) που βρίσκεται δύο μίλια πάνω από τα Αγιαννίτικα Καλύβια, μετά μπαίνει στο καλλιεργούμενο κάμπο του Ξεροκάμπικοντά στον Αγιάννη».(Leake Travels in Morea,σελ 492) .« στην πεδιάδα είναι τα καλύβια που ανήκουν στα χωριά Άγιος Ιωάννης, (το σημερινό Άστρος),Μελιγού, Κορακοβούνι και Πραστός (Άγιος Ανδρέας)» (Leake Travels in Morea σελ 483).Δείτε το σύνδεσμο για περισσότερα. Αναφορές του Ληκ τo 1805 , Περιήγησις εις Πελοπόννησον (Leake, Travels in the Morea) – astrosgr.com
1812, ” Το 1812 ο Λόγιος Ερμής γράφει (σ.114-115), ο φιλόκαλος Καρυτσιώτης διατρίβων εις Τεργέστην εσύστησεν σχολείον εις την ιδίαν πατρίδα καλουμένην Άγιος Ιωάννης του Άστρου“.
Το 1820 ο Αγιαννίτης προεστός Πάνος Σαρηγιάννης, γαμπρός του Παπάζογλου, μαζί με τον Γεώργιο Τροχάνη, τους αδερφούς Ζαφειροπόπουλους (Πάνος, Κωνσταντίνος και Ιωάννης) και άλλους, γίνονται μέλη της Φιλικής Εταιρείας στην Κωνσταντινούπολη . Την ίδια χρονιά μυούνται στην Τεργέστη οι Προκόπιος και Ιωάννης Καρυτσιώτης. Τέλος την ίδια χρονιά, οι Πάνος Σαρηγιάννης και Αναγνώστης Κοντάκης, μάζευαν λεφτά και έκλειναν τα στόματα των Τούρκων, καθησυχάζοντάς τους, ενώ από την άλλη μεριά συγκέντρωναν πολεμοφόδια. Άλλοι Αγιαννίτες φιλικοί ήταν: ο Ιωάννης Ματθαίος και Γεωργάκης Διγενής, για τους οποίους δεν γνωρίζουμε πότε και που μυήθηκαν. Στις αρχές του 1821 ο ηγούμενος της Μονής Μαλεβής, Νεόφυτος Τζαφέρης (Ζαφείρης ή Ζαφειρόπουλος) μαζί με τους ηγούμενους των Μονών Θεολόγου, Ιωσήφ Μπουλούκο και Παλαιοπαναγιάς, Νικηφόρο Κοράλλη κατά τη διάρκεια ομαδικού ταξιδιού στις Σπέτσες γίνονται μέλη της Φιλικής εταιρίας. Το ταξίδι αυτό δημιούργησε υποψίες στους Τούρκους, οι οποίοι ζήτησαν εξηγήσεις από τον προεστό Πάνο Σαρηγιάννη.
Στις 24 Μαρτίου 1821ο Πάνος Σαρηγιάννης κηρύσσει την έναρξη της επανάστασης στον Άγιο Ιωάννη.Την ίδια μέρα κηρύσσεται η επανάσταση και στον Άγιο Πέτρο, από τον Αναγνώστη Κοντάκη. Αμέσως οι Αγιοπετρίτες συλλαμβάνουν τον καδή (=διοικητή) του χωριού τους και τον φυλακίζουν στην Σχολή Καρυτσιώτη στον Αγιάννη. Την ίδια μέρα πάνω από 100 Αγιαννίτες οργανώνονται σε στρατιωτικά σώματα. Κύριος οπλαρχηγός του χωριού ορίζεται ο Γεωργάκης Διγενής. Λίγες μέρες αργότερα φτάνουν στο χωριό και οι αδερφοίΖαφειρόπουλοι (Πάνος, Κωνσταντίνοςκαι Ιωάννης), από το εξωτερικό.
Την επόμενη μέρα (25η Μαρτίου)ο Γεωργάκης Διγενής, με 200 άνδρες, μαζί με τον Πάνο Σαρηγιάννη, φτάνουν στο Στρατόπεδο των Βερβένων, ή αλλιώς κελάρι. Εκεί συγκεντρώθηκαν πολεμοφόδια, όπλα και άνδρες και αποτέλεσε ορμητήριο των Ελλήνων της περιοχής εναντίον των Τούρκων. Υπεύθυνος του κελαριού ορίστηκε ο ΑγιαννίτηςΓεώργιος Τροχάνης.
Στις 18 Μαϊου 1821 οι Αγιαννίτες πολεμούν δυναμικά στην τριπλή μάχη Βερβένων – Δολιανών – Δραγουνίου, υπό την αρχηγία του Πάνου Ζαφειρόπουλου (Άκουρου) και του Γεωργάκη Διγενή. Ο δε Γεωργάκης Διγενής έπεσε ηρωϊκά αμυνόμενος στο Δραγούνι, μαζί με άλλους 17 Αγιαννίτες, από τις δυνάμεις του Κεχαγιάμπεη.
Στις 20 Ιουνίου 1821 ο Δημήτριος Υψηλάντηςήρθε στο Άστρος για συγκεκριμένο σκοπό, να συναντήσει τους ανθρώπους της περιοχήςκαι τον Πάνο Σαρηγιάννη που τον φιλόξενησε αρχικά στο σπίτι τους στο Άστρος, δίπλα στο αργοκήπιο του Καρυτσιώτη και την ίδια ημέρα της άφιξης στο σπίτι του στο Σουληνάρι του Άγιαννη.Στο αγροκήπιο Καρυτσιώτη στο Άστρος, εκεί που υπήρχαν κάτοικοι στην περιοχή ,έγινε συνάντηση και γεύμα με τους στρατιωτικούς και τους τους προεστούς της περιοχής , όπου διάβασε το έγγραφο του αδελφού του Αλέξανδρου Υψηλάντη που τον διόριζε «πληρεξούσιο του Γενικού Επιτρόπου της Αρχής».
Ο Δημήτριος Υψηλάντης το 1821 πέρασε απότο λιμάνι της περιοχής Σκάλα η Σκάλα του Άστρους,τότε δεν υπήρχε οικισμός στην τοποθεσία στην θέση που βρίσκεται σήμερα το σημερινό Παράλιο Άστρος. Το 1821 δεν υπήρχαν άλλα μεταφορικά μέσα και από εκεί ο Κολοκοτρώνης , ο Άκουρος και άλλοι στρατιωτικοί με τμήματα στρατού τον συνόδευσαν θριαμβευτικά μέχρι τον ενδιάμεσο προορισμό του στο Άστρος, «ενώ ο λαός της Κυνουρίας με δάκρυα χαράς και συγκινήσεως εφώναζεν » «Καλώς ήρθες, Αφέντη» .Ήρθε στο Άστρος και πέρασε από την Σκάλα του Άστρους , όπως σήμερα λέμε για τους επισκέπτες « ήρθαν στη Αθήνα», δεν λέμε ήρθαν στο Μακρόπουλο, και κανένας μέχρι σήμερα δεν αποκάλεσε το Μακρόπουλο Αθήνα.
Η Αστρεινή παράδοση , φέρει τον Κολοκοτρώνη να παραθέτει γεύμα το 1821 στο Άστρος στο Δημήτριο Υψηλάντη, το γνωστό ως Κολοκοτρωνέικο τραπέζι, γίδα ψητή στρωμένη σε φύλλα, ασκί με ρετσινόκρασο και ψωμί. Το γεύμα έγινε στο αγροκήπιο του Καρυτσιώτη στο Άστροςκάτω από το τίλιο ,που ακόμα υπάρχει και αργοπεθαίνει, και είχε πολλά δένδρα και νερό από το “σούγελο του Καρυτσιώτη” , στο χώρο υπάρχει σχετική πινακίδα, δίπλα στην Σχολή Καρυτσιώτη (σήμερα Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους). Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης εις τα Απομνημονεύματα του αναφέρει το γεύμα στον Δημήτριο Υψηλάντη έγινε « εις τους ίσκιους των δένδρων του Άστρους» (Φλούδας Θυρεατικά Β) και ο Γ.Τερτσέτης αναφέρει «συνέτρωγαν ο Δημήτριος Υψηλάντης και ο Κολοκοτρώνης εις τους ίσκιους των δένδρων του Άστρους» (Διήγησις Συμβάντων της Ελληνικής φυλής σελ.287).
Ο Υψηλάντης στο γεύμα ρώτησε τον Άκουρο γιατί είχε γένια και πολλά μαλλιά . Ο Άκουρος απάντησε στο πρίγκιπα θα κουρευτεί όταν θα δει την πατρίδα ελεύθερη . Τότε ο Υψηλάντης είπε, ώστε “Άκουρος” θα μείνεις ... Από τότε το παρώνυμον “Άκουρος” κόλλησε στο Άκουρο ,που μάλιστα κράτησε την υπόσχεση του.
Την ίδια μέρα ο Υψηλάντηςανέβηκεστον Άγιο Ιωάννη, όπου φιλοξενήθηκε στο αρχοντικό του Πάνου Σαρηγιάννη στο Σουληνάρι. “την Δευτέραν το εσπέρας έφθασα αισίωςεις τον Άγιο Ιωάννη,…. την 20 Ιουνίου 1821 εν τω Αγίω Ιωάννη την Δευτέραν το εσπέρας .Δημήτριος Υψηλάντης πληρεξούσιος”.(Νικολάου Ι. Φλούδα – Θυρεατικά, τόμος Γ’, Άγιος Ιωάννης, Μητρόπολις Οικισμών Θυρέας (Κυνουρίας), Αθήνα , 1983.σελ 46). Την επόμενη μέρα πέρασε από τον Άγιο Πέτρο και τελικά έφθασε στο προορισμό του στο στρατόπεδο των Βερβένων. Ένα μεγάλο και σημαντικό βήμα για την εθνική παλιγγενεσία ήταν γεγονός και η Τριπολιτσά το καταλάβαινε, οι στράτες του Μοριά έκλειναν αποφασιστικά, οριστικά και τελεσίδικα.
1822-Ο Άγιος Ιωάννης ( Αγιάννης) Κυνουρίας, ήταν η πρωτεύουσα του Ελληνικού κράτουςκαι στο «Κυβερνείο» του Αγιάννη είχε την έδρα η επαναστατημένη κυβέρνηση, Προσωρινή Διοίκησις της Ελλάδος.
Aπό τις αρχές το 1821 άρχισαν συζητήσεις μεταξύ των επαναστατημένων για να γίνει ο Αγιάννης η πρωτεύουσα του ελεύθερου Ελληνικού κράτους.Η σχολή Καρυτσιώτη έπαιξε πρωτεύοντα και καθοριστικό ρόλο για να γίνειο Αγιάννης πρωτεύουσα της επαναστατημένης Ελλάδας, της Προσωρινής Διοίκησις της Ελλάδος, από τις 22 Αυγούστου έως την 1 Οκτωβρίου 1822.Το «Κυβερνείο» που βρίσκεται πολύ κοντά στη σχολή Καρυτσιώτη του Αγιάννη ήταν η έδρα της κυβέρνησης. Το χρονικό αυτό διάστημα βεβαιώνεται και από τα Αρχεία των Λαζάρου και Γεωργίου Κουντουριώτη (τ. Α΄, σ. 92 κ.εξ.).
Κόκκινος, «Η κυβέρνησις … απεφάσισε μετά τη βουλής να μεταφέρουν την έδραν των από το Άγιον Ιωάννην του Άστρους εις Καστρί Ερμιονίδας” (Ι.Κουσκουνάς ,Κ. Χασαπογιάννης ,Ι.Κακαβούλιας (1981) Θυρεάτις Γη ( Ιστορία – Αρχαιολογία – Λαογραφία ).
Είναι ενδιαφέρον ότι το 1821 και το 1824 γίνονταν συζητήσεις μεταξύ το επαναστατημένων Ελλήνων ,να γίνει ο Αγιάννης πρωτεύουσα ,υπάρχουν πολλά σχετικά έγγραφα που το επιβεβαιώνουν. Για το λόγο αυτό δεν είναι τυχαίο που ο Αγιάννης έγινε πρωτεύουσα το 1822.
Οι Αγιαννίτες προσέφεραν πολλά και σημαντικά στην Ελληνική επανάσταση του 1821.
Οι Αγιαννίτες προσέφεραν πολλά και σημαντικά στην Ελληνική επανάσταση του 1821 και ο σημαντικότερος από όλους του Αγιαννίτες ήταν ο στρατηγόςΠαναγιώτης Ζαφειρόπουλος (Άκουρος), υπεύθυνου για την στρατιωτική ασφάλεια σε καιρό πολέμου τηs εθνοσυνέλευσης στο Άστρος. Κατά την έναρξη της επανάστασης, υπό την ηγεσία του Πάνου Ζαφειρόπουλου, πάνω από 100 κάτοικοι του Αγιάννη, συμμετείχαν σε μάχες των Δολιανών και των Βερβένων, στην Τριπολιτσά και σε ολόκληρη την Πελοπόννησο. Ο Αγιάννης ανέδειξε και άλλες σημαντικές προσωπικότητες που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην προετοιμασία και κατά τη διάρκεια της επανάστασης και βοήθησαν έμπρακτα στον απελευθερωτικό αγώνα, όπως ο Πάνος Σαρηγιάννης,Ιωάννης Ζαφειρόπουλος , Κωνσταντίνος Ζαφειρόπουλος ,Γεώργιος Τροχάνης, Γεωργάκης Διγενήςπεσόντα μαχόμενος ηρωϊκά στο Δραγούνι το 1821, Προκόπιος Καρυτσιώτης,Γεώργιος Καρυτσιώτης , ΚωνστάντιοςΚοράλλης,Ιωσήφ Κοράλλης,Ματθαίος Πρωτοπαπάς, Ιωάννη Καρυτσιώτης , Ιωάννης Ματθαίος .Από διάφορα σημειώματα μαθαίνουμε ότι στις παραμονές της Επανάστασης υπήρξαν και σημαντικές εισφορές Αγιαννιτών για τον αγώνα. Αυτές ήταν: του Ιωάννη Δ. Ζαφείρη (7552 γρόσια) και Νικολάου Σαρηγιάννη (3380 γρόσια).
ΟοικιστήςτουΠαραλίουΆστρουςΑγιαννίτηςστρατηγόςΠάνος ΖαφειρόπουλοςηΆκουρος με τα αδέλφια του Κωνσταντίνο και Ιωάννη , έκτισε τις οικίες τους στο Κάστρο Παραλίου Άστρους το 1824 ,προνοητικά ανακαίνισε το εγκαταλελειμμένο κάστρο και το 1826 νικηφόρα αντιστάθηκε στον Ιμπραήμ.ΟΠαναγιώτης Ζαφειρόπουλος (Άκουρος) προνοητικά και έξυπνα , έσωσε και διαφύλαξε τα περίπου 1,500 βιβλία της περίφημης Σχολής Καρυτσιώτη του Αγιάννη αναγνωρίζοντας την μεγάλη σημασία τους , από τις ορδές του Ιμπραήμ αρχικά στο «αρχοντικό« του στον Αγιάννη και αργότερα τα μετέφερε για καλύτερη προστασία στην οικία του στο Κάστρο του Παραλίου Άστρους. Τα βιβλία βρίσκονται σήμερα στο Ίδρυμα Μνήμης Αγελικής και Λεωνίδα Ζαφείρη στο Άστρος.
Το Παράλιο Άστρος έκτισε από το 1832-1845 ο Αγιαννίτης στρατηγός Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος, όπως τιμoύν με αδριάντα του στη κεντρική πλατεία οι Παραλιώτες , «ΟΙΚΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΙΟΥ ΑΣΤΡΟΥΣ».ΟδιακεκριμένοςΑγιαννίτης Λογοθέτης,φίλος και συνεργάτης του Άκουρου και πρώτος πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου ,ακολούθησε τον Άκουρο και αναφέρει μετά το 1854 για τα γεγονότα της εποχής,«έκτισε την οικίαν του ενταύθα κατά το έτος 1832» στο «Νησί» ,που θεωρείταιαπό τα πρώτα σπίτια του οικισμού , «ωκοδόμησανεις το παράλιοΕργαστήρια»και«το έτος 1838…ήσαν τότε ολίγοι οι κατοικήσαντεςειςπαράλιο».Τον Λογοθέτη ακολούθησαν και άλλοι Αγιαννίτες και ο οικισμός άρχισεσιγά σιγά και δειλά νααναπτύσσεται. Δεν είναι τυχαίο που στονεκλογικόκατάλογοτου1871της«Κοινοτ.ΠαραλίουΆστρους» αναφέρεται πρώτος ο Αγιαννίτης Αναστάσιος Πάσχος του Ιωάννου κτηματίας .
“Στις αρχές Ιουλίου 1826, το στρατιωτικό σώμα του Πάνου Ζαφειρόπουλου κατέσφαξε 400 Άραβες σε ενέδρα που είχε στήσει στον Μεχμέτ αγά της Τριπολιτσάς. Αυτό ήταν πολύ βαρύ πλήγμα για τους Οθωμανούς. Γι’ αυτό ο Ιμπραήμ πασάς κατέστρεψε ολοσχερώς τον Άγιο Ιωάννη και ολόκληρη την επαρχία του Αγίου Πέτρου”.
Ο Ιμπραήμ κατέσφαξε και έκαψε ολόκληρο την Πελοπόννησο, αλλά ποτέ δεν μπόρεσε να νικήσει τον Άκουρο , αν και τον είχε αιχμαλωτίσει προσωρινά , ούτε στο Κάστρο Παραλίου Άστρους στις 5-6 Αυγούστου 1826, κάποιος έπρεπε να αντισταθεί νικηφόρα στον Ιμπραήμ και είναι μεγάλη μας τιμή, αυτός ήταν ο Αγιαννίτης στρατηγός Πάνος Ζαφειρόπουλος (Άκουρος). Η νίκη του Άκουρου το 1826 στο Κάστρο Παραλίου Άστρους η Ζαφειρόπουλων αναπτέρωσε το ηθικό των επαναστατημένων αγωνιστών και έπαιξε σπουδαίο ρόλο για την Ελληνική επανάσταση την κρίσιμη και δύσκολη τότε χρονική περίοδο.
Η προσφορά του Άκουρου στην απελευθέρωση , όχι στη άλωση , της Τριπολιτσάς είναι αποφασιστική. Η άλωση ήταν μία της πόλης από Τούρκους εισβολείς,η Τριπολιτσά απελευθερώθηκε . Πριν την πτώση της Τριπολιτσάς οι Έλληνες έκαναν πολλές διαπραγματεύσεις με τους Τούρκους και Αλβανούς να τους αφήσουν να φύγουν με την κινητή περιουσία τους, αλλά οι Έλληνες επέμεναν χωρίς τα όπλα τους. Οι διαπραγματεύσεις δεν επέτυχαν, δεν είχαν ακόμα τελειώσει και ο Άκουρος με τον Κονδάκη χωρίς να ειδοποιήσει τον Κολοκοτρώνη και τους άλλους οπλαρχηγούς έδωσε το σήμα για την επίθεση. Ο Μανώλης Δούνιας ανέβηκε στο τείχος για να βοηθήσει τον τούρκο φίλο του τηλεβολιστή που γνώριζε να “διαφύγει” , όπως του είχε υποσχεθεί όταν του νωρίτερα του πήγαινε τρόφιμα. Οι άλλοι τηλεβολιστές δεν ήταν εκεί εκείνη την ώρα ,ο Δούνιας συλλαμβάνει τον φίλο του και κάνει σηνιάλο στους άνδρες του Άκουρου που περίμεναν από κάτω στον προμαχώνα της “πόρτας του Αναπλιού” να ανέβουν με σχοινιά στο τείχος. Γρήγορα ανέβηκαν και γύρισαν τα τηλεβόλα κατά της πόλης. Ανοίγουν την “πόρτα του Αναπλιού”και πρώτος εισέρχεται ξιφήρης ο Άκουρος με τους άνδρες του που περίμενε από κάτω το σηνιάλο του Δούνια. Ανοίγουν τις άλλες πόρτες και ένας μεγάλος σταθμός της Ελληνικής επανάστασης είχε συντελεστεί . Ο Κολοκοτρώνης και οι οπλαρχηγοί συγχώρεσαν τον Άκουρο που δεν τους είχε προειδοποιήσει . Όλοι καυχιόντουσαν η απελευθέρωση της Τριπολιτσάς οφείλεται σε όλους τους Πελοποννησίους , αλλά ο Φωτάκος τους διόρθωσε επιγραμματικά. “Είναι κρίμα μέγιστον να ζητούν να αφαιρέσουν από τους Αγιοπετρίτες και Τσάκωνες το λαμπρό τούτο κατόρθωμα ” Φωτάκοςσελ 128.
Τα ονόματα των 37 αγωνιστών του 21, από το δήμο Θυρέας, που αναφέρονται πιο κάτω, προέρχονται από αιτήσεις που είχαν υποβάλει το έτος 1839, για να λάβουν (σιδηρούν) αριστείο, ως υπηρετήσαντες στρατιωτικώς στον ιερόν υπέρ της πατρίδος αγώνα. Όπως αναφέρεται στις αιτήσεις τους είχαν υποβάλει τα δικαιολογητικά τους στην επιτροπή του Στρατηγού Παναγιώτη Ζαφειρόπουλου ή Άκουρου, ενώ αρκετοί αναφέρουν ότι τελούσαν υπό τις διαταγές του.
Τα ονόματα έχουν ως εξής:
1.- Βασίλειος Θεοδωράκος, κάτοικος Αγ. Ιωάννου Θυρέας, 40 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1799 και το ΄21 ήταν 22 ετών),
2.- Βασίλειος Πάσχος, κάτοικος Αγ. Ιωάννου Θυρέας, 48 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1791 και το ΄21 ήταν 30 ετών),
3.- Γεώργιος Ταπεινός, κάτοικος Αγ. Ιωάννου Θυρέας, 48 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1791 και το ΄21 ήταν 30 ετών),
4.- Γεώργιος Καραμπάτζος, κάτοικος Αγ. Ιωάννου Θυρέας, 46 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1793 και το ΄21 ήταν 28 ετών),
5.- Γεώργιος Τζέγκος, κάτοικος Αγ. Ιωάννου Θυρέας, 46 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1793 και το ΄21 ήταν 28 ετών),
6.- Γεώργιος Τριμπίλας, κάτοικος Αγ. Ιωάννου Θυρέας, 45 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1794 και το ΄21 ήταν 27 ετών),
7.- Γεώργιος Δημαρόπουλος, κάτοικος Αγ. Ιωάννου Θυρέας, 40 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1799 και το ΄21 ήταν 22 ετών),
8.- Δήμος Ρουμελιώτης, κάτοικος Αγ. Ιωάννου και Άστρους Δήμου Θυρέας, 40 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1799 και το ΄21 ήταν 22 ετών),
9.- Δημήτριος Λεμπέσης, κάτοικος Αγ. Ιωάννου Θυρέας, 48 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1791 και το ΄21 ήταν 30 ετών),
10.- Δημήτριος (Ρεβιτζίκας) Ρεβεζίκας, κάτοικος Αγ. Ιωάννου και Άστρους Δήμου Θυρέας, 40 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1799 και το ΄21 ήταν 22 ετών),
11.- Δημήτριος Μίχος, κάτοικος Αγ. Ιωάννου και Άστρους Δήμου Θυρέας, 48 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1791 και το ΄21 ήταν 30 ετών),
12.- Ιωάννης Πάσχος, κάτοικος Αγ. Ιωάννου και Άστρους Δήμου Θυρέας, 37 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1802 και το ΄21 ήταν 19 ετών),
13.- Κωνσταντίνος Μπουλουκόπουλος, κάτοικος Αγ. Ιωάννου Θυρέας, 40 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1799 και το ΄21 ήταν 22 ετών),
14.- Μήτρος Σαρήγιαννης, κάτοικος Αγ. Ιωάννου και Άστρους Δήμου Θυρέας, 48 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1791 και το ΄21 ήταν 30 ετών),
15.- Μαρίνος Ιωάννου, κάτοικος Δήμου Θυρέας, 46 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1793 και το ΄21 ήταν 28 ετών),
16.- Παναγιώτης Κομηνός, κάτοικος Αγ. Ιωάννου και Άστρους Δήμου Θυρέας, 48 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1791 και το ΄21 ήταν 30 ετών),
17.- Παναγιώτης Κοδέλας, κάτοικος Δήμου Θυρέας, 40 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1799 και το ΄21 ήταν 22 ετών),
18.- Πέτρος Ζουράρχοντας, κάτοικος Αγ. Ιωάννου και Άστρους Δήμου Θυρέας, 35 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1804 και το ΄21 ήταν 17 ετών),
19.- Κωνσταντίνος Ζουράρχοντας, κάτοικος Αγ. Ιωάννου και Άστρους Δήμου Θυρέας, 32 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1807 και το ΄21 ήταν 14 ετών),
20.- Στρατηγός Παναγιωτόπουλος, κάτοικος Αγ. Ιωάννου Δήμου Θυρέας, 39 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1800 και το ΄21 ήταν 21 ετών),
22.- Παναγής …….ρακος1, κάτοικος Μελιγούς του Δήμου Θυρέας, 42 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1797 και το ΄21 ήταν 24 ετών),
23.- Δημήτριος Αγγελέτος, κάτοικος Μελιγούς του Δήμου Θυρέας, 48 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1791 και το ΄21 ήταν 30 ετών),
24.- Θεόδωρος Καμπανίτζας, κάτοικος Μελιγούς του Δήμου Θυρέας, 45 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1794 και το ΄21 ήταν 27 ετών),
25.- Ιωάννης Παππούλιας, κάτοικος Αγ. Ιωάννου Δήμου Θυρέας, 44 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1795 και το ΄21 ήταν 26 ετών),
27.- Ιωάννης Χασαπογιάννης, κάτοικος Αγ. Ιωάννου Θυρέας 57 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1782 και το ΄21 ήταν 39 ετών),
28.- Κωνσταντής Βαγγελής, κάτοικος Αγ. Ιωάννου και Άστρους Δήμου Θυρέας, 42 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1797 και το ΄21 ήταν 24 ετών),
29.– Κωστάντιος Κοράλλης, ηγούμενος της Μονής Λουκούς, …………………
30.– Νικόλαος Γαρδικιώτης, κάτοικος Αγ. Ιωάννου και Άστρους Δήμου Θυρέας, 42 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1797 και το ΄21 ήταν 24 ετών),
31.- Νικόλαος Σακελλαρίου, κάτοικος Μελιγούς του Δήμου Θυρέας, 38 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1801 και το ΄21 ήταν 20 ετών),
32.- Δημήτριος Θεοφίλου, κάτοικος Αγ. Ιωάννου Δήμου Θυρέας, 38 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1801 και το ΄21 ήταν 20 ετών),
33.- Δημήτριος Αγρανιώτης, κάτοικος Αγ. Ιωάννου Δήμου Θυρέας, 40 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1799 και το ΄21 ήταν 22 ετών),
34.- Δημήτριος Κολοκοτρώνης, κάτοικος Αγ. Ιωάννου Δήμου Θυρέας, 50 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1789 και το ΄21 ήταν 32 ετών),
35.- Γεώργιος Σαράντος, κάτοικος Μελιγούς του Δήμου Θυρέας, 47 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1792 και το ΄21 ήταν 29 ετών),
36.- Αντώνιος Μάνας, κάτοικος Μελιγούς του Δήμου Θυρέας, 38 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1801 και το ΄21 ήταν 20 ετών),
37.- Θανάσης Κορδόνης, κάτοικος Αγ. Ιωάννου και Άστρους Δήμου Θυρέας, 40 ετών το έτος 1839 (είχε γεννηθεί το 1799 και το ΄21 ήταν 22 ετών).
Πατήστε εδώ για να δείτε ένα δείγμα από τις αιτήσεις των προαναφερόμενων.
Οι Αγιαννίτες ήταν έτοιμοι για να ξεκινήσουν τον αγώνα της απελευθέρωσης του έθνους. Συμμετείχαν ενεργά και στις μάχες των Δολιανών, Βερβένων, Τριπολιτσάς, Δερβενακίων, Βαλτετσίου κ.α.. Εδώ παραθέτουμε κατάλογο με τα ονόματα των Αγιαννιτών αγωνιστών που μας διασώθηκαν, 97 στο σύνολο:
Για πολλούς αιώνες μέχρι την δεκαετία του 1950 ο Αγιάννης του Άστρους ,σημερινός θερινός οικισμός του Άστρους, αποτελούσε το μητροπολιτικό κέντρο της Θυρέας,” Μητρόπολις Οικισμών Θυρέας (Κυνουρίας)”, ενδεικτικά αναφέρουμε πριν τον 1821 είχε δέκα τρεις εκκλησίες και εξωκκλήσια.
Τα χωριά του Πάρνωνα εκχριστιανίστηκαν περίπου τον 9ον αιώνα και από υπερβολικό σεβασμό πολλά πρόσθεσαν την λέξη Άγιος στο όνομα τους , όπως Άγιος Ιωάννης ,Άγιος Πέτρος, Άγιος Νικόλαος ,Άγιος Ανδρέας ,¨Αγιος Βασίλειος,¨Αγιοι Αώματοι,Άγιος Πανελεήμονασς, Άγια Σοφιά ,Άγιος Γεώργιος, Κοσμάς και γέμισαν το τόπο με εκκλησίες και μοναστήρια .Επίσης όνόμασαν «Αγιες» πολλές τοποθεσίες.Για το λόγο αυτό ο Πάρνωνας ονομάστηκε και το «Άγιον Όρος» της Νότιας Ελλάδας.
Το 1826 το χωριό καταστράφηκε ολοσχερώς από τις ορδές του Ιμπραήμ, ενώ την ίδια τύχη είχαν και άλλα χωριά της περιοχής ,όπως Άγιος Πέτρος, Βέρβενα , Πραστός, Σίταινα και άλλα .Ο Ιμπραήμ κατέστρεψε ολοσχερώς την Σχολή του Καρυτσιώτη επίσης και πολλές εκκλησίες σον Αγιάννη , όπως την μητρόπολη στο Σουληνάρι του Άγιου Βασιλείου, του Αγίου Ευστρατίου, του Αγίου Πέτρου και πολλές άλλες.
«CastiellolaEstella» (Kάστρο του Άστρους) (1256), στο Αγιάννη του Άστρους
«CastiellolaEstella» (Kάστρο του Άστρους) (1256), στο Αγιάννη του Άστρους . Το CastiellolaEstella (Κάστρο Εστέλλα =Kάστρο του Άστρους) βρίσκεται σίγουρα και τεκμηριωμέναστον Αγιάννη του Άστρους στην τοποθεσία Ξεροκάμπι, πάνω από «τον αιγιαλόντου άστρου εις τον κάμπον της μαλεβής».
“ Και δη εν τη αραγωνιακή παραλλαγή του Χρονικού του Μωρέως αναφέρεται ότι ο πρίγκιψ του Μωρέως Γουλιέλμος Βιλλαρδουίνος προς ευκολωτέραν υποταγήν των Τσακώνων έκτισε , τω 1256, το κάστρον, όπερ καλείται la Estella” Παραθέτω…. Et le princep por mellor senyorear los fizo alli un castiello suso en las montanyas, el qual se clama la Estella (σ.93)» «Όθεν το castiello la Estella (=Άστρος) πρέπει να αναζητήσωμε στα ενδότερα της Κυνουρίας « suso en las montanyas”,.( Νίκο Α. Βέη , Μνείαιτου Άστρους. σελ 93)
“Κατά την εμήν γνώμην μετά τας ανωτέρω εξηγήσεις πιθανώτατα δυνάμεθα να ταυτίσωμεν το Κάστρο της Ωριάς του Πάρνωνος προςτο Estella =Άστρος”.(Ν.Βέης Μνήμαι του Άστρους (σελ 99,100)
«Αυτός ο δρόμος φεύγει στα αριστερά του Eλληνικού φρουρίου ( κάστρο Εστέλλα =Άστρος ) που είδα από τηνπεδιάδατουΆστρους, (δηλ από το Ξεροκάμπι ) πουβρίσκεταιδύομίλιαπάνωαπόταΑγιαννίτικαΚαλύβια, μετά μπαίνει στο καλλιεργούμενο κάμπο του Ξεροκάμπι κοντά στον Αγιάννη».(Leake Travels in Morea,σελ 492).
«περί τον αιγιαλόν τουάστρου εις τον κάμπον της μαλεβής» (Aδρόνικος Β’ Παλαιολόγος (1259-1332 μ.χ σελ.114.)
«Γνωρίζουμε ότι μετά την κατάκτηση της Μονεμβασίας ο Βιλλαρδουίνος έχτισε ένα κάστρο το 1256 πάνω στα βουνά για να ελέγχη τους Τσάκωνες. Η σχετική αναφορά στο «Βιβλίο των Άθλων» έχει ως εξής. Et le princep por mellor fenyorear los fizo alli un castiello suso en las montagnas, el qual se clama la Estella (Libro σ.49» Αναστάσιος Ι. Μπάλλας,Πελοποννησιακά, Τόμος ΚΓ Εταιρείας Πελοποννησιακών Σπουδών,Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών Άστρος ( σ.209-210 Κάστρο Άστρους )
Οι διακεκριμένοι ακαδημαϊκοί ιστορικοί μελετητές Νίκος Βέης , Σπ. Λάμπρος , Κ.Ρωμαίος, Αδαμ. Αδαμαντίου και Αναστάσιος Ι. Μπάλλας , και άλλοι διακεκριμένοι καστρολόγοι τοποθέτησαν πειστικά το κάστρο Εστέλλα του Αραγωνικού Χρονικού του Μορέως » που έκτισε το 1256 ο Γουλιέλμος Βιλλαρδουίνος «επάνω εις τα όρη » suso en law montanyas , στο Ξεροκάμπι του Αγιάννη, ανάμεσα στα χωριά Άγιος Ιωάννης και Άγιος Πέτρος.
Όλοι οι ιστορικοί μελετητές συμφωνούν και ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Ανδρόνικος Β’ Παλαιολόγος το«CastiellolaEstella»(Kάστρο του Άστρους) (1256), βρίσκεται στο Αγιάννη του Άστρους, στην τοποθεσία «Ξεροκάμπι», πάνω από του «άστρου εις τον κάμπον της μαλεβής» Το 1256 ο Γουλιέλμος Βιλλαρδουίνος έκτισε στον Άγιο Ιωάννη (Αγιάννη) Κυνουρίας στη θέση «Ξεροκάμπι» (2 χλμ ) σε ένα απόκρημνο λόφο σαν μία «φυσική πυραμίδα» «το κάστρον, όπερ καλείται » …«Castiello la Estella» (Kάστρο του Άστρους) (1256), » προς ευκολωτέραν υποταγήν των γειτόνων Τσακώνων στη Σίταινα , Καστάνιτσα και Πραστό, εκεί που ήταν οι Τσάκωνες , «επάνω εις τα όρη » suso en law montanyas , όπως αναφέρεται στο Χρονικό του Μορέως. (Η φωτογραφία από το φίλο και γείτονα μας στη παλιά “μητρόπολη του Αγιάννη Σουληνάρι” Θόδωρο Μαγκλή) .
Από το «CastiellolaEstella» (Kάστρο του Άστρους) (1256), στο Αγιάννη του Άστρους, διακρίνεται στο βάθος μέρος της τοποθεσίας «Ξεροκάμπι», του «άστρου εις τον κάμπον της μαλεβής». (Aδρόνικος Β’ Παλαιολόγος).
Δείτε τους παρακάτω πέντε συνδέσμους για περισσότερα.
Το αρχοντικό του Πάνου Σαρηγιάννη στην «μητρόπολη Σουληνάρι» του Αγιάννη .
Ο Πάνος Σαρηγιάννης φιλόξενησε τον Δημήτριο Υψηλάντη, αρχικά στο σπίτι τους στο Άστρος, δίπλα στο αργοκήπιο του Καρυτσιώτη, και την ίδια ημέρα της άφιξης στο σπίτι του στο Σουληνάρι του Άγιαννη. «την Δευτέραν το εσπέρας έφθασα αισίωςεις τον Άγιο Ιωάννη,…. την 20 Ιουνίου 1821 εν τω Αγίω Ιωάννη την Δευτέραν το εσπέρας .Δημήτριος Υψηλάντης πληρεξούσιος» .(Νικολάου Ι. Φλούδα – Θυρεατικά, τόμος Γ’, Άγιος Ιωάννης, Μητρόπολις Οικισμών Θυρέας (Κυνουρίας), Αθήνα , 1983.σελ 46).
ΥΑ ΥΠΠΟ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Β1/Φ30/65069/3340/1-8-2005, ΦΕΚ 1194/Β/30-8-2005 Χαρακτηρισμός της πλατείας σχολής Καρυτσιώτη και τμήματος του αγροκηπίου, στο Άστρος Κυνουρίας, ως ιστορικού τόπου.
“Στο αγροκήπιο αυτό έλαβαν χώρα δύο σημαντικά γεγονότα της Επαναστάσεως, το γνωστό ως «κολοκοτρωναίικο τραπέζι της συμφιλίωσης» στις 19 Ιουνίου 1821, στο οποίο είχαν προσέλθει οι οπλαρχηγοί, προκειμένου να ξεπεραστούν οι αντιθέσεις και να ομονοήσουν για την επιτυχία της Επανάστασης που τότε ξεκινούσε, καθώς επίσης και η Β΄ Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων (30 Μαρτίου έως τις 18 Απριλίου του 1823)με την παρουσία οπλαρχηγών, πολιτικών, πλήθους λαού και στρατού. Εντός της Σχολής η οποία περιλαμβάνεται στον υπό κήρυξη χώρο, συντάχθηκε η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης».
Στις 20 Ιουνίου 1821 ο Δημήτριος Υψηλάντηςήρθε στο Άστρος για συγκεκριμένο σκοπό, να συναντήσει τους ανθρώπους της περιοχήςκαι τον Πάνο Σαρηγιάννη που τον φιλόξενησε αρχικά στο σπίτι τους στο Άστρος, δίπλα στο αργοκήπιο του Καρυτσιώτη και την ίδια ημέρα της άφιξης στο σπίτι του στο Σουληνάρι του Άγιαννη.Στο αγροκήπιο Καρυτσιώτη στο Άστρος, εκεί που υπήρχαν κάτοικοι στην περιοχή ,έγινε συνάντηση και γεύμα με τους στρατιωτικούς και τους τους προεστούς της περιοχής , όπου διάβασε το έγγραφο του αδελφού του Αλέξανδρου Υψηλάντη που τον διόριζε «πληρεξούσιο του Γενικού Επιτρόπου της Αρχής».
ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841 ”Πρωτεύουσα αυτού” , “ Άγιος Ιωάννης το θέρος τον δεν χειμώνα το Άστρος”
Θεωρούμε αναγκαίο, διακόσια χρόνια αργότερα, να ερμηνεύσουμε αναλυτικά, πειστικά και τεκμηριωμένα τα παρακάτω ιστορικά στοιχεία για το δήμο Θυρέας , αν και είναι σαφέστατα και αυτονόητα, γιατί πρόσφατα ακούγονται πολλά και για να βοηθήσουμε το δημόσιο διάλογο και την ιστορική αλήθεια.
Αναφέρουμε συνοπτικά σχετικούς με το θέμα μας κανόνες της ιστοριογραφίας.
«Όλβιος όστις ιστορίης έσχεν μάθησιν» Ευριπίδης
«Αν λείπει το στοιχείο της αλήθειας, η ιστορία καταντά «ανωφελές διήγημα».” Πολύβιος
ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841Το 1841 , Δήμος “Θυρέας”,“Τα συνιστώντα τον νέο δήμον χωρία”, “Άγιος Ιωάννης, Άστρος , Μελιγού ,Πλάτανος“,”Πρωτεύουσα αυτού”, “Άγιος Ιωάννης το θέρος τον δεν χειμώνα το Άστρος”
Με την πρώτη διοικητική διαίρεση του ελληνικούκράτους το 1835,συστάθηκε ο ΔήμοςΘυρέας, με διάταγμα της 9ης (21ης) Νοεμβρίου 1834 / 12ης Μαΐου 1835, σύμφωνα με το οποίο συστάθηκαν οι πρώτοι δήμοι της Αρκαδίας και της Κυνουρίας. Αμέσως μετά την απελευθέρωση από 400 χρόνων σκλαβιάς, οι Θυρεάτεςπρόγονοι μας πριν διακόσια χρόνια το 1835 ήξερανκαλά και εθυμούντο την ιστορία μαςαυτονόητα ονόμασαν το ΔήμοΘυρέας από την αρχαία πόλη τηςΘυρέας ,που βρισκόταν στην περιοχή του Άστρους, στο κάμπο της Θυρέας.
ΦΕΚ 16Α – 24/05/1835 .
Σύσταση του δήμου με έδρα τον οικισμό Άγιος Ιωάννης.
Το 1835 ο δήμος περιλαμβάνει τα χωριά Άγιος Ιωάννης, Άστρος και Μελιγού.
ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841
Ο οικισμός Άστρος ορίζεται χειμερινήέδρα του δήμου
Ο οικισμός Άγιος Ιωάννης ορίζεται θερινή έδρα του δήμου.
Ο δήμος Πλατανούντος καταργείται.
O oικισμός Πλάτανος αποσπάται από το δήμο(Πλατανούντος) και προσαρτάται στο δήμο Θυρέας
Το 1841 ο δήμος περιλαμβάνει τα χωριά Άγιος Ιωάννης,Άστρος , Μελιγού και Πλάτανος
ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845
Ο οικισμόςΠαράλιον Άστροςπροσαρτάται στο δήμο Θυρέας
Το 1845 ο δήμος περιλαμβάνει τα χωριά Άγιος Ιωάννης,Άστρος , Μελιγού , Πλάτανος καιΠαράλιον Άστρος.
ΦΕΚ 50Α – 25/07/1879
Ο οικισμός Τρεστενά (Χάραδρος) προσαρτάται στο δήμο Θυρέας
ΦΕΚ 59Β – 17/06/1897
Ο οικισμός Ξηροπήγαδον προσαρτάται στο δήμο Θυρέας
ΦΕΚ 252Α – 24/08/1912. Ο δήμος (Θυρέας)καταργείται.
Τα δύο παραπάνω ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841 και ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845περιέχουν σαφέστατα την ιστορική αλήθεια για το Άστρος το 1841 και το Παράλιο Άστρος το 1845 .Η παραπάνω φωτογραφία τουΦΕΚ 5Α – 08/03/1841( φωτογραφία όχι αντιγραφή) και το ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845 τα λένε όλα διαυγέστατα και σαφέστατα, αρκεί να μπορούμε σε απλά Ελληνικά να διαβάσουμε προσεκτικά και να καταλάβουμε το περιεχόμενο τους.
Θεωρούμε αναγκαίο , διακόσια χρόνια αργότερα, να ερμηνεύσουμε αναλυτικά, πειστικά και τεκμηριωμένα τα παρακάτω ιστορικά στοιχεία για το δήμο Θυρέας , αν και είναι σαφέστατα και αυτονόητα, γιατί πρόσφατα ακούγονται πολλά και για να βοηθήσουμε το δημόσιο διάλογο και την ιστορική αλήθεια.
Συνοπτικά τα τέσσερα συμπεράσματα μας.
1)Άγιος Ιωάννης (Αγιάννης). Το 1835 συστάθηκε ο δήμος Θυρέαςκαι η έδρα του δήμου από το 1835 μέχρι το 1841 είναι ο οικισμός Άγιος Ιωάννης (Αγιάννης) και ο Αγιάννης είναι η θερινή έδρα του δήμου από το 1841-1912.
2)Άστρος. ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841 .Ο οικισμός ορίζεται χειμερινή έδρα του δήμου Θυρέας. Στο ΦΕΚ του 1841 η αναφοράΆστροςείναι αναμφισβήτητα για το σημερινό Άστρος.
3) Παράλιο Άστρος. Το 1845 ο νεότερος οικισμός της περιοχής για πρώτη φορά «προσαρτάται» στο δήμο Θυρέας επίσημα με το όνομα Παράλιο Άστρος. ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845Πριν το 1845δεν είχε άλλο επίσημο όνομα( το όνομα της τοποθεσίας ήταν Σκάλα η Σκάλα του Άστρους).
4)Οι σπουδαιότερες αναφορές πριν το 1823. (Οι παρακάτω 6 αναφορές (και πολλές άλλες ) είναι σαφέστατες ).
1823,ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΗΣ Β’ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΕΙΣΗΣ ΕΝ ΑΣΤΡΕΙ
1823,ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ ΗΤΟΙ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΝ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΝ ΑΣΤΡΕΙ Β’ ΕΘΝΙΚΗΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΝ
1823 Διακήρυξητης Εθνοσυνέλευσης-«Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου Καρυτσιώτη»
1823, O Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, πρόεδρος του Εκελεστικού (δηλ.Πρωθυπουργός) ,”ηΕθνοσυνέλευση της απελευθερωμένης Ελλάδας συνήλθε στο Άστρος”.
1844, Πρακτικά των Συνεδριάσεων της Βουλής των Ελλήνων“και ο τόποςούτος εψηφίσθη και παρ’ αυτήςΆστρος“.
1841-2024, ΦΕΚ , Άστρος και Παράλιο Άστρος
Παρακάτω αναλυτικά και τεκμηριωμένακαταθέτουμε τα συμπεράσματα μας για τις παραπάνω τέσσερις ενότητες.
Το ιστορικόν Άστρος και ο ‘Αγιος Ιωάννης (Αγιάννης) είναι μία κοινότητα και το κυριότερο οι κάτοικοι είναι οι ίδιοι, είχαν για πολλούς αιώνες και έχουν μέχρι σήμερα. σπίτια στο Άστρος και στον Αγιάννη του Άστρους. Από το Αγιάννη προήλθε το Άστρος ,το Παράλιο Άστρος και άλλοι μικροί οικισμοί.
Από, Διοικητικές μεταβολές της Τ.Α.-ΕΕΤΑΑ (eetaa.gr)
(ΦΕΚ 16Α – 24/05/1835). Ο οικισμός ορίζεται έδρα του δήμου Θυρέας.
(ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841).Ο οικισμός ορίζεται θερινή έδρα του δήμου Θυρέας
ΦΕΚ 252Α – 24/08/1912. Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Θυρέας και προσαρτάται στην κοινότητα Άστρους
ΦΕΚ 250Α – 24/08/1915 Ο οικισμός ορίζεται θερινή έδρα της κοινότητα Άστρους .
ΦΕΚ 244Α-04-12-1997. Ο οικισμός αποσπάται από τον δήμο Άστρους και προσαρτάται στο δήμο Βόρειας Κυνουρίας
Τα σχόλια και οι ερμηνείες είναι περιττά, συνοπτικά ο Άγιος Ιωάννης ήταν η πρώτη πρωτεύουσα του δήμου Θυρέας σύμφωνα με το ΦΕΚ 16Α – 24/05/1835 απότο 1835μέχρι το 1841 καιήταν η θερινή πρωτεύουσα του δήμου Θυρέας σύμφωνα με το ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841, από το 1841 μέχρι το 1912.
Αναφέραμε την αρχή το ιστορικόν Άστρος και ο Άγιος Ιωάννης (Αγιάννης) είναι μία κοινότητα και το κυριότερο οι κάτοικοι είναι οι ίδιοι,για το λόγο θα σχολιάσουμε τις λανθασμένες ανακρίβειες σχετικά με την πρωτεύουσα του Δήμου Θυρέας το 1841 ,που είναι και σχετικές με τον Αγιάννη. Ο Άγιος Ιωάννης ήταν η πρώτη πρωτεύουσα του δήμου Θυρέας σύμφωνα με το ΦΕΚ 16Α – 24/05/1835απότο 1835μέχρι το 1841καιήταν η θερινή πρωτεύουσα του δήμου Θυρέας σύμφωνα με το ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841, από το 1841 μέχρι το 1912.
Στο ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841 αναφέρεται Δήμος “Θυρέας” , “Τα συνιστώντα τον νέο δήμον χωρία”, “Άγιος Ιωάννης, Άστρος , Μελιγού ,Πλάτανος“, ”Πρωτεύουσα αυτού” , “ Άγιος Ιωάννης το θέρος τον δεν χειμώνα το Άστρος” και στο ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845 Ο οικισμός Παράλιον Άστρος προσαρτάται στο δήμο Θυρέας.Τα δύο ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841 και ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845 περιέχουν σαφέστατα την ιστορική αλήθεια για το Άστρος το 1841 και το Παράλιο Άστρος το 1845 .Η παραπάνω φωτογραφία τουΦΕΚ 5Α – 08/03/1841( φωτογραφία όχι αντιγραφή) και το ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845 τα λένε όλα διαυγέστατα και σαφέστατα, αρκεί να μπορούμε σε απλά Ελληνικά να διαβάσουμε προσεκτικά και να καταλάβουμε το περιεχόμενο τους.
Άστρος.ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841.Ο οικισμός ορίζεται χειμερινή έδρα του δήμου Θυρέας. Στο ΦΕΚ του 1841 η αναφοράΆστρος είναι αναμφισβήτητα για το σημερινό Άστρος.
Παράλιο Άστρος.Το 1845 ο νεότερος οικισμός της περιοχής για πρώτη φορά «προσαρτάται» στο δήμο Θυρέας επίσημα με το όνομα Παράλιο Άστρος. ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845 Πριν το 1845 δεν είχε άλλο επίσημο όνομα( το όνομα της τοποθεσίας πριν το 1845 ήταν Σκάλα η Σκάλα του Άστρους).
Ο γενικός κανόνας είναι πρωτεύουσα γίνεται ο μεγαλύτερος η ο ιστορικός οικισμός της περιοχής, αυτό κάνουν όλοι και σίγουρα δεν γίνεται πρωτεύουσα ένας καινούργιος οικισμός πριν κτιστεί η πριν ονομαστεί επίσημα από το Ελληνικό κράτος. Η άποψη το Ελληνικό κράτος το 1823 ονόμασε επίσημα τον οικισμό στα ενδότερα του κάμπου της Θυρέας που έγινε η Εθνοσυνέλευση Άστρος ,που αναμφισβήτητα υπήρχε πολύ νωρίτερα από το 1823 ,και αμέσως το 1836 ,1841 επίσης ονόμασε με το ίδιο όνομα Άστρος και ταυτόχρονα έκανε πρωτεύουσα του Δήμου Θυρέας το καινούργιο γειτονικό οικισμό στην τοποθεσία Σκάλα η Σκάλα του Άστρους, απέχει από το Άστρος 4 χλμ, και τα πρώτα σπίτια άρχισαν να κτίζονται το 1832 από τον Άκουρο, (που αποκαλούσε αργότερα την τοποθεσία “το ακατοίκητο τούτο μέρος”), είναι τουλάχιστον λανθασμένη και δεν γίνεται πιστευτή από κανέναν . Στο Ελληνικό κράτος υπάρχει συνέχεια και σοβαρότητα ,χωρίς αντιφάσεις και αναθεωρήσεις , το 1823,1836,1841 και το 1845. Αδιαφιλονίκητα το Ελληνικό κράτος δεν θα αναθεωρούσε τόσο σύντομα στο ΦΕΚ 1845 ,χωρίς σχόλια και ερμηνείες ,ότι ανέφερε στο ΦΕΚ 1841 ”Πρωτεύουσα αυτού”, “Άγιος Ιωάννης το θέρος τον δεν χειμώνα το Άστρος” , ούτε αναθεώρησε από το 1841 και 1845 αδιάκοπα μέχρι σήμερα. ΆστροςΦΕΚ 244Α-04-12-1997. Ο οικισμός αποσπάται από τον δήμο Άστρους και ορίζεται έδρα του δήμου Βόρειας Κυνουρίας.
Το Άστρος αναμφισβήτητα ήταν ο μεγαλύτερος οικισμός της περοχής πριν το 1823 και είχε πολύ πρόσφατη μεγάλη ιστορία. Η διακήρυξη σαφέστατα αναφέρει, «Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου Καρυτσιώτη», υπήρχε επίσημα τουλάχιστοναπό το 1823, και θα έπρεπε να αναφέρεται στο δήμο της περιοχής το 1841 έστω και με άλλο όνομα,(δεν είχε ποτέ επίσημα άλλο όνομα ), όπως αναφέρονται οι μικρότεροι οικισμοί της περιοχής με τα επίσημα ονόματα τους Μελιγού, Πλάτανος. Aν το Άστρος τότε δεν ήταν στο δήμο Θυρέας, όπως έμμεσα και ανεξήγητα ισχυρίζονται μερικοί όταν αναφέρουν αναιτιολόγητα η αναφορά Άστρος στο ΦΕΚ είναι για το Παράλιο Άστρος, το Άστρος έπρεπε κάπου να είναι, αλλά δεν βρίσκεται σε κανέναν άλλο δήμο με κανένα άλλο όνομα. Αν υποθέσουμε η αναφορά Άστρος στο ΦΕΚ 1841 είναι για το Παράλιο Άστρος ,όπως μερικοί ατεκμηρίωτα και λανθασμένα ισχυρίζονται, χωρίς ερμηνείες η σχόλια για την παράλειψη του Άστρους, παραμένει αναπάντητη η απλή και λογική ερώτηση, γιατί τότε το Άστρος με κανένα όνομα δεν περιέχεται στο ίδιο ΦΕΚ το 1841 και τότε σε ποιό Δήμο ανήκε , το ξέχασε το Ελληνικό κράτος η το έσβησαν μερικοί προσωρινά? Το ιστορικόν Άστρος υπήρχε επίσημα τουλάχιστοναπό το 1823,η Εθνοσυνέλευση το 1823 χρησιμοποίησε και επιβεβαίωσε το όνομα Άστρος ,”Εν Άστρει” σε πολλά έγγραφα και το 1841 κάπου το Άστρος πρέπει να περιέχεται στους δήμους. Την τελευταία συνεδρία της εθνοσυνέλευσης την 18η Απριλίου 1823 « Ανεγνώσθη αναφορά κατοίκων Άστρους..» Οι Αστρεινοί, κάτοικοι του Άστρους, υπήρχαν και προσέφεραν πολλά στο έθνος το 1823 .
Αντίθετα πριν το 1832 δεν υπήρχε οικισμός στην σημερινή τοποθεσία του Παραλίου Άστρους για χιλιάδες χρόνια, ήταν το λιμάνι της περιοχής, πριν το 1845 ονομαζόταν Σκάλα η Σκάλα του Άστρους και ο Άκουρος αναφέρει στον Όθωνα και επιβεβαιώνει «το ακατοίκητο τούτο μέρος». Ο Leake αναφέρει το 1805 δεν υπήρχε οικισμός στην τοποθεσία και «στη σκάλα υπάρχουν μια δεξαμενή («παλιόστερνα» ) , ένα χάνι, ένα πυργόσπιτο του (Τούρκου) φοροεισπράκτορα, και δύο τρεις μικρές αποθήκες» (TravelsintheMorea σελ 482) , όπως το ίδιο αναφέρουν και άλλοι νεότεροι ιστορικοί μελετητές. Μετά το 1841,τέσσερα χρόνια αργότερα , ο νεότερος οικισμός της περιοχής προσαρτάται στο δήμο Θυρέαςτο 1845 με το νόμιμο όνομα Παράλιο Άστρος ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845.
Από το 1832 μέχρι το 1845 ο καινούργιος οικισμός που ήταν στην Χερσόνησο του σημερινού Παραλίου Άστρους και η τοποθεσία νωρίτερα,υπαγόταν διοικητικά και αναγκαστικά στο Άστρος, όπως γίνεται με όλους τους καινούργιους οικισμούς, στην αρχή υπάγονται σε ένα γειτονικό οικισμό. Το ίδιο γίνεται και σήμερα με τους καινούργιος οικισμούς δυτικά του Άστρους ,υπάγονται διοικητικά στο Άστρος μέχρι να ονομασθούν επίσημα. Φυσικά οι οικισμοί δεν ονομάζονται όταν κτιστούν τα πρώτα σπίτια και σίγουρα ούτε γίνονται πρωτεύουσες δήμων πριν ονομασθούν επίσημα από το Ελληνικό κράτος και αμέσως μετά χωρίς ερμηνείες αναιτιολόγητα γίνεται πρωτεύουσα άλλος γειτονικός ιστορικός οικισμός (1836,1841,1845). Στο Ελληνικό κράτος υπάρχει συνέχεια και σοβαρότητα.
Τα ΦΕΚ, όταν αναφέρονται στους οικισμούς, πάντοτε συμπεριλαμβάνουν ανάλογα τις λέξεις, που έχουν μεγάλη σημασία και δεν επιδέχονται ερμηνείες και σχόλια ,δεν είναι ανεξήγητα φυλλάδια είναι σαφέστατα νομικά κείμενα , «ορίζεται…, αποσπάται…, προσαρτάται …, καταργείται.., διορθώνεται».
Το 1845 ο οικισμός πήρε επίσημα την ονομασία Παράλιο Άστρος. Αν το Παράλιο Άστρος είχενωρίτερα άλλο επίσημο όνομα, σύμφωνα με την Ελληνική νομοθεσία, θα υπήρχε αναφορά για αλλαγή η κατάργηση ονόματος στοΦΕΚ 32Α – 08/12/1845, με τις λέξεις ( «καταργείται.., διορθώνεται »). Το ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845, είναι σαφέστατο για όλους ,αναφέρει μόνο τη λέξη «προσαρτάται», αυτή είναι η αναμφισβήτητη ιστορική αλήθεια, για πρώτη φορά «προσαρτάται» και τίποτα άλλο. Ο οικισμός το 1845 ονομάστηκε επίσημα Παράλιο Άστρος και δεν είχε άλλο επίσημο όνομα νωρίτερα, οι ερμηνείες είναι άσχετες και περιττές, γιατί η αναφορά είναι σαφέστατη.
Αυτονόητα η αναφορά του ΦΕΚ 1841 είναι ακριβέστατη και σαφέστατη, αυτή είναι η τεκμηριωμένη ιστορική αλήθεια, το ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας το 1841 ήταν η χειμερινή έδρα του δήμου Θυρέας ,τα σχόλια είναι περιττά, τελεία και πάβλα.
Τα παραπάνω ιστορικά στοιχεία , ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841 καιΦΕΚ 32Α – 08/12/1845,αναμφισβήτητα είναι αυτονόητα και πειστικά για όλους τους αναγνώστες, δεν χρειάζεται να είναι νευροχειρουργοί για να το καταλάβουν, περιέχουν σαφέστατα και πληρέστατα την ιστορική αλήθεια για το Άστρος το 1841 και το Παράλιο Άστρος το 1845.
Το ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας απέχει 170 χλμ από την Αθήνα, 200 χλμ από το αεροδρόμιο, και βρίσκεται στη δυτική παραλία του Αργολικού ,στα ενδότερα του κάμπου της Θυρέας ,εκεί που ήταν η αρχαία πόλη Θυρέακαι αργότερα το πόλισμα Άστρον , νότια από την πρώτη πόλη της Ευρώπης το ιστορικό Άργος και την έδρα του Μυκηναϊκού πολιτισμού Μυκήνες. Ο Αγιάννης απέχει 17 χλμ. από το Άστρος και το Παράλιο Άστρος απέχει 4 χλμ από το Άστρος.
Στο παραπάνω χάρτη διακρίνονται στα ενδότερααπό την αρχαιότητα το ιστορικόν Άργος και οι Μυκήνες , επίσης αργότερα στα ενδότερα βρίσκονται το Άστρος και το Λεωνίδιο.Στα νεότερα χρόνια επίσης στα ενδότερα βρίσκονται ο γειτονικός Άγιος Ανδρέας,(από τον οικισμό Άγιο Ανδρέα ονομάστηκε το Λιμάνι του Άγιου Ανδρέα, βέβαια από τους οικισμούς ονομάζονται τα λιμάνια), Κορακοβούνι , Κούτρουφα. Μελιγού ,Βέρβενα και Δολιανά Ο νεότερος οικισμός της περιοχής Παράλιο Άστρος προσαρτήθηκε στο Δήμο Θυρέας το 1845.
Είναι έκδηλο οι κάτοικοι στην αρχαιότητα προτιμούσαν τα ενδότερα.
Λανθασμένααναφέρεται η Συνέλευση το 1823 ονόμασε τον οικισμό Άστρος, απλά και αυτονόητα χρησιμοποίησε και επιβεβαίωσε επίσημα το υπάρχον όνομα Άστρος του οικισμού , «εν Άστρει» με τα πρακτικά και τα πρώτα έγγραφα της Εθνοσυνέλευσηςαπό την πρώτη ημέρα την 29ηΜαρτίου 1823,πριν σχεδόν αρχίσει η Συνέλευση. (μερικές φορές απαιτείται και νομική κατάρτιση), γιατί όλες οι αποφάσεις της Συνταγματικής Συνέλευσης έγιναν και έπρεπε να γίνουν γραπτά ( ήταν Συνταγματική Συνέλευση, δεν ήταν καφενείο) και η Συνέλευση δεν αποφάσισε με κανένα έγγραφο για το όνομα Άστρος ,
Το όνομα Άστρος δεν ήταν το θέμα της Εθνοσυνέλευσης, ούτε ποτέ έγιναν συζητήσεις στην συνέλευση για το όνομα Άστρος , άλλωστε πριν την Συνέλευση τον οικισμό αποκαλούσαν Άστρος μεταξύ πολλών ο Κολοκοτρώνης και ο Άκουρος και υπήρχαν άλλα σοβαρά θέματα και οι Τούρκοι. Το Άστρος υπήρχε χιλιάδες χρόνια νωρίτερα, το βρήκαν εκεί οι πληρεξούσιοι και ο Κολοκοτρώνης,και «η Εθνοσυνέλευση της απελευθερωμένης Ελλάδας συνήλθε στο Άστρος».
Το ιστορικόν Άστρος είναι συνέχεια της αρχαίας πόλης Θυρέας και η πόλη Θυρέα και αργότερα το πόλισμα Άστρον ήτανστα ενδότερα του κάμπου Θυρέαςστην σημερινή τοποθεσία του Άστρους .Το 1823το Άστρος το βρήκαν εκεί ,«Εν Άστρει τη 29 Μαρτίου 1823 και γ’ της Ανεξαρτησίας »οι πληρεξούσιοι της Εθνοσυνέλευσης και ο Κολοκοτρώνης, υπήρχε αναμφισβήτητα και τεκμηριωμένα πολλούς αιώνες πριν το 1823 , η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης«Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου Καρυτσιώτη» και «η Εθνοσυνέλευση της απελευθερωμένης Ελλάδας συνήλθε στο Άστρος».
Σμαράγδη Ι.Αρνανίτη :2023, Ἐν Ἄστρει Ἡ Ἐθνική Δευτέρα τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις, 29 Μαρτίου -18 Απριλίου 1823 , τα γεγονότα – οι πρωταγωνιστές – οι αποφάσεις
Ο διακεκριμένος καθηγητής Αριστείδης Ν. Χατζής ,αφού διάβασε πρώτα την μισή παγκόσμια βιβλιογραφία σχετικά με την Β΄Εθνοσυνέλευση που συνήλθε στο Άστρος το 1823, κατέθεσε στο βιβλίο, Σμαράγδη Ι.Αρνανίτη :2023, Ἐν Ἄστρει Ἡ Ἐθνική Δευτέρα τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις, 29 Μαρτίου -18 Απριλίου 1823 , τα γεγονότα – οι πρωταγωνιστές – οι αποφάσεις, πολύ σοβαρά,( καλό παράδειγμα για μίμηση), επιστημονικά, πειστικά και τεκμηριωμένα τα ιστορικά στοιχεία, χωρίς απερίσκεπτα να καταθέσει ατεκμηρίωτα συμπεράσματα.
Αξίζει το κόπο να τον ξαναδιαβάσουμε το παρακάτω άρθρο του και το συνιστούμε στους φίλους μας αναγνώστες και σε ιστορικούς μελετητές . Το άρθρο του καθηγητή Αριστείδη Ν. Χατζήμε τις λεπτομερέστατες σημειώσεις και τεκμηριωμένες πηγές ,είναι ένα έξοχο αξιοζήλευτο παράδειγμα επιστημονικής εργασίαςκαι είναι η γνώμη μας οι ιστορικές μελέτες που συνήθως κυκλοφορούν εύκολα , ατεκμηρίωτα και απερίσκεπτα, γεμάτες συμπεράσματα δίχως τεκμηριωμένα ιστορικά στοιχεία, απέχουν παρασάγγας από την “επιστημονική αλήθεια” του καθηγητήΑριστείδη Ν. Χατζή.
Μπράβο στο καθηγητή Αριστείδη Ν. Χατζή, τον ευχαριστούμε για ταεπιστημονικάιστορικά στοιχεία που κατέθεσε,αλλά κυρίως και για το μάθημα ιστοριογραφίας που μας έκανε σε όλους, πολίτες, μαθητές και μελετητές ιστορίας.
Ο καθηγητής αναφέρει το Άστρος, σαν τεκμηριωμένο ιστορικό στοιχείο,πολλές φορές στην μελέτη του και πολύ σωστά , σοβαρά και επιστημονικάδεν θεώρησε αναγκαίο να κάνει άλλους υπαινιγμούς η διευκρινίσεις για το όνομα, όπως θεώρησαν αναγκαίο και έκαναν ελάχιστοι , και αυτό είναι η μεγάλη διαφορά μεταξύ διακεκριμένων και μη διακεκριμένων ιστορικών μελετητών. Αναφέρει «ψηφίστηκε στο Άστρος» …«συνήλθε στο Άστρος»…. «Η Εθνοσυνέλευση στο Άστρος»… της «Εθνοσυνέλευσης στο Άστρος» , επίσης το ίδιο αναφέρουν ο παγκόσμιος τύπος και πολλοί ξένοι ιστορικοί μελετητές. Καταθέτουμε επίσης στο τέλος τις σημειώσεις, πηγές και βιβλιογραφία της μελέτης που την βρίσκουμε εντυπωσιακή, είναι πολύ καλή και σοβαρή επιστημονική αξιοζήλευτη εργασία.
Ο διακεκριμένος καθηγητής Αριστείδης Ν. Χατζής κατέθεσε στο βιβλίο του δήμου Ἐν Ἄστρει Ἡ Ἐθνική Δευτέρα τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις, πειστικά και τεκμηριωμένα το ιστορικό Άστρος και η εθνοσυνέλευση δεν έχουν σχέση με το εμφύλιο και την διχόνοια.
Ο Νικόλαος Σπηλιάδης( Πρωθυπουργός το 1829) θεωρείται ο αυθεντικότερος ιστορικός της Ελληνικής επανάστασης του 1821, έγραψε τα «Απομνημονεύματα δια να χρησιμεύσωσιν εις την Νέαν Ελληνικήν Ιστορία (1821-1843)». Το 1822 διορίζεται Γραμματέας της Πελοποννησιακής Γερουσίας και αργότερα πληρεξούσιος και Γραμματέας της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης στην Τροιζήνα. Το 1827 επελέγη μεταξύ των δώδεκα μελών της Επιτροπής, που ανάλαβε την αναθεώρηση του Συντάγματος. Υπήρξε επίσης βουλευτής, εκπρόσωπος της Αρκαδίας. Το1829 γίνεταιΓραμματέας της Επικρατείας ( Πρωθυπουργός), επί Καποδίστρια.
Για τα «Απομνημονεύματα» του Σπηλιάδη ο σοβαρότερος μελετητής του Παναγιώτης Φ. Χριστόπουλος σημειώνει ότι «πρόκειται περί συνθετικού ιστορικού έργου,σπανίας αντικειμενικότητας και σχολαστικώς τεκμηριωμένου, που καλύπτει όλον τον ελληνικό χώρο και τον διεθνή καθ’ όσον αφορά την Ελλάδα κατά την περίοδο 1820-43». Και προσθέτει για τον Σπηλιάδη : «Αξιόπιστος, λεπτολόγος και σαφής, έδωσε την πλέον εκτενή εξιστόρηση των γεγονότων από πολιτικής σκοπιάς, στηριζόμενος στο σύνολο του αρχειακού υλικού, που είχε στη διάθεσή του εξ ολοκλήρου».
Ο Ν.Σπηλιάδης( Πρωθυπουργός το 1829) σαφέστατα και λεπτομερέστατα αναφέρει «και όμως οι ολιγαρχικοί, οίτινες είχον καταλάβει τ’ Αγιαννίτικα λεγόμενα καλύβιαεις το Άστρος, ητοιμάζοντο …» «Απομνημονεύματα δια να χρησιμεύσωσιν εις την Νέαν Ελληνικήν Ιστορίαν (1821-1843)».( σελ 502). Οι Αγιαννίτες αποκαλούσανΑγιαννίτικα καλύβια τα σπίτια τους στο Άστρος ,αναφερόμενοι στα καλύβια τους που είχαν σαν δεύτερη προσωρινή κατοικία. Η αναφορά του Ν.Σπηλιάδη , Πρωθυπουργού το 1829, «καλύβια εις το Άστρος» σαφέστατα επιβεβαιώνει τα καλύβια είναι οι κατοικίες (καλύβια) «εις το Άστρος» και ταυτόχρονα επιβεβαιώνει τότε το όνομα του οικισμού ήταν Άστρος. Μερικοί απερίσκεπτα, λανθασμένα, και μεροληπτικά συμπεραίνουν για τους λόγους τους διαφορετικά και αλλάζουν το όνομα του οικισμού , όπως καταλαβαίνουν η όπως τους συμφέρει , αυθαίρετα χωρίς να εξετάζουν αμερόληπτα και να αναφέρουν άλλα ιστορικά στοιχεία και τις επίσημες αναφορές του Ελληνικού κράτους
Υπάρχουν και άλλες σχετικές αναφορές. Στη Γενική Εφημερίδα της Ελλάδος 1826 διαβάζουμε, «και βλέπει τον εχθρόν επιστρέφοντα πάλιν πανστρατιά, και διευθυνόμενο προς τα Καλύβια του αγίου Ιωάννου εις το Άστρος». Σωστά διαβάζουμε «εις το Άστρος».
Διακρίνονται στα ενδότερα της Θυρεάτικης Γης τα χωριά του Πάρνωνα , Μελιγού και στο βάθος Αγιάννης του Άστρους. Ο Αγιάννης και η Μελιγού αναφέρονται από το Γεώργιο Φραντζή το 1435 και στους Τούρκικους καταλόγους το 1540.
Από, Venetians and Ottomans in SouthEast Peloponnese (15th*18th century)Dr, Evangelia Balta Director of Studies (Institute for Neohellenic Research/National Hellenic Research Foundation).
Η Ιστορία του Άστρους και του Αγιάννη του Άστρους Κυνουρίας, διαλεκτά κείμενα – astrosgr.com, περιέχει την ιστορία της Θυρεάτιδας Γης, της «πατρίδας μας», όπως αποκαλούσαν ο Άκουρος και ο Καρυτσιώτης, το ιστορικόν Άστρος και τον Αγιάννη του Άστρους.Γ.Κ.
Νικολάου Ι. Φλούδα – Θυρεατικά, Άστρος Το Χρυσήλιον και Ιστορικόν τόμοι Β’, Αθήνα 1982
Σμαράγδη Ι.Αρνανίτη :2023,Ἐν ἌστρειἩ Ἐθνική Δευτέρα τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις, 29 Μαρτίου -18 Απριλίου 1823, τα γεγονότα – οι πρωταγωνιστές – οι αποφάσεις
Νικολάου Ι. Φλούδα – Θυρεατικά, τόμοι Α’, Αθήνα 1981
Νικολάου Ι. Φλούδα –Διακοσιαετηρίς Σχολής Αγίου Ιωάννου Άστρους Κυνουρίας, Αθήνα 1965
ΙωάννηΜ.Αρβανίτη– Από τιςΠηγέςτου Λαού μας, τόμος A,Β,Αθήνα1988
ΙωάννηΜ.Αρβανίτη-Η Επαναστατική Προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδας στον Άγιο Ιωάνη (Αγιάννη) Β.Κυνουρίας -20 Αυγουστου εως 1 Οκτωβριου 1822
Σμαράγδης Ι. Αρβανίτη –Οι σχολές του Δημητρίου Καρυτσιώτη στον Άγιο Ιωάννη και το Άστρος Θυρέας – Κυνουρίας κατά τα προεπαναστικά χρόνια έως την απελευθέρωση, Εταιρία Πελοποννησιακών Σπουδών, Αθήνα 2001
Χριστίνας Κουλούρη –Η βιβλιοθήκη της Σχολής Καρυτσιώτη,Εταιρία Μελέτης Νέου Ελληνισμού, Αθήνα 2009
Σμαράγδης Ι. Αρβανίτη -Το κάστρο του Παραλίου Άστρους Κυνουρίας πρώτες παρατηρήσεις, Αθήνα 2007
“Για να μπορεί όμως η ιστορική συγγραφή να είναι ωφέλιμη, πρέπει να είναι αντικειμενική και να υπηρετεί μόνο την παρουσίαση της αλήθειας, γιατί, αν λείπει το στοιχείο της αλήθειας, η ιστορία καταντά «ανωφελές διήγημα».”Πολύβιος
Ο Άγιος Ιωάννης ( Αγιάννης) Κυνουρίας , ήταν η πρωτεύουσα του Ελληνικού κράτους το 1822 και προσέφερε πολλά και σημαντικά στην επανάσταση του 1821.
Το ιστορικόν Άστρος και ο ‘Αγιος Ιωάννης (Αγιάννης) είναι μία κοινότητα και το κυριότερο οι κάτοικοι είναι οι ίδιοι, είχαν για πολλούς αιώνες και έχουν μέχρι σήμερα. σπίτια στο Άστρος και στον Αγιάννη του Άστρους. Από το Αγιάννη προήλθε το Άστρος ,το Παράλιο Άστρος και άλλοι μκροί οικισμοί.
Το ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας απέχει 170 χλμ από την Αθήνα, 200 χλμ από το αεροδρόμιο, και βρίσκεται στη δυτική παραλία του Αργολικού ,στα ενδότερα του κάμπου της Θυρέας ,εκεί που ήταν η αρχαία πόλη Θυρέακαι αργότερα το πόλισμα Άστρον , νότια από την πρώτη πόλη της Ευρώπης το ιστορικό Άργος και την έδρα του Μυκηναϊκού πολιτισμού Μυκήνες. Ο Αγιάννης απέχει 17 χλμ. από το Άστρος και το Παράλιο Άστρος απέχει 4 χλμ από το Άστρος.
Στο παραπάνω χάρτη διακρίνονται στα ενδότερααπό την αρχαιότητα το ιστορικόν Άργος και οι Μυκήνες , επίσης αργότερα στα ενδότερα βρίσκονται το Άστρος και το Λεωνίδιο.Στα νεότερα χρόνια επίσης στα ενδότερα βρίσκονται ο γειτονικός Άγιος Ανδρέας,(από τον οικισμό Άγιο Ανδρέα ονομάστηκε το Λιμάνι του Άγιου Ανδρέα, βέβαια από τους οικισμούς ονομάζονται τα λιμάνια), το Κορακοβούνι ,η Μελιγού και τα Κούτρουφα.Ο νεότεορος οικισμός της περιοχής Παράλιο Άστρος προσαρτήθηκε στο Δήμο Θυρέας το 1845.
Είναι έκδηλο οι κάτοικοι στην αρχαιότητα προτιμούσαν τα ενδότερα.
Λανθασμένα αναφέρεται η Συνέλευση το 1823 ονόμασε τον οικισμό Άστρος,απλά και αυτονόητα χρησιμοποίησε και επιβεβαίωσε επίσημα το υπάρχον όνομα Άστρος του οικισμού , «εν Άστρει» με τα πρακτικά και τα πρώτα έγγραφα της Εθνοσυνέλευσης από την πρώτη ημέρα την 29η Μαρτίου 1823,πριν σχεδόν αρχίσει η Συνέλευση. (μερικές φορές απαιτείται και νομική κατάρτιση), γιατί όλες οι αποφάσεις της Συνταγματικής Συνέλευσης έγιναν και έπρεπε να γίνουν γραπτά ( ήταν Συνταγματική Συνέλευση, δεν ήταν καφενείο) και η Συνέλευση δεν αποφάσισε με κανένα έγγραφο για το όνομα Άστρος ,
Το όνομα Άστρος δεν ήταν το θέμα της Εθνοσυνέλευσης, ούτε ποτέ έγιναν συζητήσεις στην συνέλευση για το όνομα Άστρος , άλλωστε πριν την Συνέλευση τον οικισμό αποκαλούσαν Άστρος μεταξύ πολλών ο Κολοκοτρώνης και ο Άκουρος και υπήρχαν άλλα σοβαρά θέματα και οι Τούρκοι. Το Άστρος υπήρχε χιλιάδες χρόνια νωρίτερα, το βρήκαν εκεί οι πληρεξούσιοι και ο Κολοκοτρώνης, και «η Εθνοσυνέλευση της απελευθερωμένης Ελλάδας συνήλθε στο Άστρος».
Το ιστορικόν Άστρος είναι συνέχεια της αρχαίας πόλης Θυρέας και η πόλη Θυρέα και αργότερα το πόλισμα Άστρον ήταν στα ενδότερα του κάμπου Θυρέαςστην σημερινή τοποθεσία του Άστρους . Το 1823 το Άστρος το βρήκαν εκεί ,«Εν Άστρει τη 29 Μαρτίου 1823 και γ’ της Ανεξαρτησίας »οι πληρεξούσιοι της Εθνοσυνέλευσης και ο Κολοκοτρώνης , υπήρχε αναμφισβήτητα και τεκμηριωμένα πολλούς αιώνες πριν το 1823 , η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης «Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου Καρυτσιώτη» και «η Εθνοσυνέλευση της απελευθερωμένης Ελλάδας συνήλθε στο Άστρος».
Σμαράγδη Ι.Αρνανίτη :2023, Ἐν Ἄστρει Ἡ Ἐθνική Δευτέρα τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις, 29 Μαρτίου -18 Απριλίου 1823 , τα γεγονότα – οι πρωταγωνιστές – οι αποφάσεις
Νικολάου Ι. Φλούδα – Θυρεατικά, τόμοι Α’, Β’, Αθήνα 1981/2
Νικολάου Ι. Φλούδα –Διακοσιαετηρίς Σχολής Αγίου Ιωάννου Άστρους Κυνουρίας, Αθήνα 1965
ΙωάννηΜ.Αρβανίτη– Από τιςΠηγέςτου Λαού μας, τόμος A,Β,Αθήνα1988
ΙωάννηΜ.Αρβανίτη-Η Επαναστατική Προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδας στον Άγιο Ιωάνη (Αγιάννη) Β.Κυνουρίας -20 Αυγουστου εως 1 Οκτωβριου 1822
Σμαράγδης Ι. Αρβανίτη –Οι σχολές του Δημητρίου Καρυτσιώτη στον Άγιο Ιωάννη και το Άστρος Θυρέας – Κυνουρίας κατά τα προεπαναστικά χρόνια έως την απελευθέρωση, Εταιρία Πελοποννησιακών Σπουδών, Αθήνα 2001
Σμαράγδης Ι. Αρβανίτη -Το κάστρο του Παραλίου Άστρους Κυνουρίας πρώτες παρατηρήσεις, Αθήνα 2007
Το Μουσείο Άστρους έκλεισε το 2008 με απόφαση του ΥΠΠΟΑ. (Με το αρ. ΥΠΠΟ/ΓΔΑΠΚ/ΔΜΕΕΠ/Γ1/Φ21-ΛΘ/96025/1381-7/10/2008). Από υπεβολική ταχύτητα και απερίσκεπτα χωρίς αιτιολογημένη απόφαση το ΥΠΠΟΑ αυθαίρετα κλειδοαμπάρωσε και τον γειτονικό χωριστό «Ιερό Χώρο» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων. Μετά από δέκα χρόνια, χιλιάδες έγγραφα και αναφορές αναίρεσε τις ανακρίβειες και τις αντιφατικές δικαιολογίες του και άνοιξε τον χώρο προσωρινά.Ποτέ δεν είναι αργά.
….Την 18-5-2018με το έγγραφο Α.Π. ΥΠΠΟA /ΓΔΑΠK /ΕΦΑAΡΚ /218494/158967/1928 , Ημ/νία Έκδοσης 18/05/20218…”Η Υπηρεσία μας έχει μεριμνήσει ώστε το Μουσείο να είναι ανοικτό σε συγκεκριμένες περιπτώσεις , διαθέτοντας τακτικό φυλακτικό προσωπικό από το Αρχαιολογικό Μουσείο Τεγέας .Σας επισυνάπτουμε Δελτίο Τύπου με συγκεκριμένες ημερομηνίες κατά τις οποίες το Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους θα είναι ανοικτό κατά τους μήνες Μάιο-Αύγουστο 2018. Τέλος η Εφορεία μας , αναμένει την Προκήρυξη του ΑΣΕΠ για μόνιμο φυλακτικό προσωπικό στο Μουσείο Άστρους, η πρόσληψη του οποίου είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την εύρυθμη λειτουργία του Μουσείου.”…..
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους παραμένει αδικαιολόγητα κλειστό (!), αρχικά με την πρόφαση της ρωγμής το 2008 ,που έγινε αργότερα πρόφαση της στατικής επάρκειας , άνοιξε προσωρινα το 2018, και σήμερα είναι η πρόφαση για «την μελέτη» , που έγιναν αργότερα πολλές μελέτες..και την πρόσφατα καινούργια «Αρχαιολογική Μελέτη», που “ξέχασε” το ΥΠΠΟΑ το 2015,2016, 2018,2020,2024 και τις άλλες μελέτες που θα βρει αργότερα…Το ΥΠΠΟΑ φανερά δεν ασχολείται με την βασική και πρωταρχική αρχή της προβολής της πολιτιστικής μακληρονομιάς και ασχολείται αποκλειστικά και έμπρακτα μόνο με την αρχή της διαφύλαξης, που μερικοί αποκαλούν το αδικαιολόγητο «κλειδοαμπαρώμα της ντροπής» για όλους…, και είχε κλείσει αδικαιολόγητα και χωρίς απόφαση για περίπου δέκα χρόνια τον «Ιερό Χώρο» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων και τον άνοιξε…αργότερα με απόφαση… Αιδώς Αργείοι….
Η Ιστορία του Άστρους και του Αγιάννη του Άστρους Κυνουρίας, διαλεκτά κείμενα – astrosgr.com, περιέχει την ιστορία της Θυρεάτιδας Γης, της «πατρίδας μας», όπως αποκαλούσαν ο Άκουρος και ο Καρυτσιώτης, το ιστορικόν Άστρος και τον Αγιάννη του Άστρους.Γ.Κ.
«H ιστορία δεν σβήνεται, δεν ξαναγράφεται και δεν κρύβεται» το Άστρος και το Παράλιο Άστρος.
“Για να μπορεί όμως η ιστορική συγγραφή να είναι ωφέλιμη, πρέπει να είναι αντικειμενική και να υπηρετεί μόνο την παρουσίαση της αλήθειας, γιατί, αν λείπει το στοιχείο της αλήθειας, η ιστορία καταντά «ανωφελές διήγημα».”Πολύβιος
Σχετικά θέματα για το Άστρος και το Παράλιο Άστρος
Από, 1) Το 2ο μ.χ. αιώνα ,πρώτη αναφορά του Πτολεμαίου για το πόλισμα «Άστρον», που είναι σίγουρα τεκμηριωμένα το σημερινό Άστρος. – astrosgr.com – Το Ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας Η αναφορά του Κλαύδιου Πτολεμαίου το 2ο αιώνα μ.χ. είναι η πρώτη αναφορά για το όνομα « Άστρον» ,που είναι σίγουρα το σημερινό Άστρος. Το ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας απέχει 170 χλμ από την Αθήνα , 200 χλμ από το αεροδρόμιο, και βρίσκεται στη δυτική παραλία του Αργολικού ,στα ενδότερα του κάμπου της Θυρέας ,εκεί που ήταν η αρχαία πόλη Θυρέακαι αργότερα το πόλισμα Άστρον , νότια από την πρώτη πόλη της Ευρώπης το ιστορικό Άργος και την έδρα του Μυκηναϊκού πολιτισμού Μυκήνες. Ο Αγιάννης απέχει 17 χλμ. από το Άστρος και το Παράλιο Άστρος απέχει 4 χλμ από το Άστρος. Στα ενδότερα από την αρχαιότητα βρίσκονται το ιστορικόν Άργος και οι Μυκήνες , επίσης αργότερα στα ενδότερα βρίσκονται το Άστρος και το Λεωνίδιο, όπως διακρίνεται στο παραπάνω χάρτη. Στα νεότερα χρόνια επίσης στα ενδότερα βρίσκονται όλοι οι παλαιότεροι οικισμοί της περιοχής, ο γειτονικός Άγιος Ανδρέας, Κορακοβούνι ,Κούτρουφα , Μελιγού , Βέρβενα και Δολιανά. Είναι έκδηλο όπως αναφέρουν πολλοί ιστορικοί μελετητές οι κάτοικοι στην αρχαιότητα και αργότερα προτιμούσαν τα ενδότερα. Δεν είναι τυχαίο διαχρονικά οι μεγαλύτεροι οικισμοί στην δυτική παραλία του Αργολικού βρίσκονται στα ενδότερα. Από , Το Άστρος της Θαλάσσης ,«Πρασιά να γ λε_γ Αργείας Άστρον να λε δ Ινάχου ποτ.εκβολαί να λε γ η αρχή του ποταμού να λ Ναυπλία επίνειον» Η πρώτη αναφορά για το όνομα«Άστρον» έγινε από τον Πτολεμαίο τον 2ο μ.χ. αιώνα, αλλά ο Πτολεμαίος δεν αναφέρει την ακριβή τοποθεσία του πολίσματος «Άστρον» , όπως είναι έκδηλο από την παραπάνω αναφορά. Από την αναφορά του Πτολεμαίου το Άστρον ήταν κάπου από το Λεωνίδιο μέχρι το Ναύπλιο . Δεν υπάρχουν μέχρι σήμερα αξιόπιστα τεκμήρια που να συνδέουν το πόλισμα Άστρον με μία ακριβή και συγκεκριμένη τοποθεσία, παρά μόνο υπάρχουν ερμηνείες και συμπεράσματα….. Η σημερινή τοποθεσία του Παραλίου Άστρους για χιλιάδες χρόνια πριν το 1832 ήταν ακατοίκητη. Η χερσόνησος του Παραλίου Άστρους ήταν νησί μέχρι τον 5ο αιώνα π.χ., και έγινε σταδιακά χερσόνησος από τις προσχώσεις του ποταμού Τάνου. Φυσιολογικά αργότερα από το 5ο π.χ. αιώνα αρχικά «μέχρι τον 19ο αιώνα εκατέρωθεν της χερσονήσου υπήρχαν μικρολίμνες και βαλτώδεις εκτάσεις» (Από Σ.Ι.Αρβανίτη σελ 386 ) , από την «παλιόστερνα» , βρισκόταν στην τοποθεσία της σημερινής κεντρικής πλατείας, μέχρι τον Ατσίγγανο και το Παλιόχανο. Το ίδιο αναφέρουν και άλλοι νεότεροι ιστορικοί μελετητές στην σημερινή κεντρική πλατεία μέχρι τον Ατσίγγανο υπήρχαν «έλη και βούρλα» και ο τόπος γύρω από την χερσόνησο λεγόταν μετά το 1845 από τους κατοίκους του και «Λιμνιώνας»,γιατί υπήρχαν μόνιμα στάσιμα νερά…… Από, Νίκο Α. Βέη , Μνείαι του Άστρους. « οι διάφοροι πληθυσμοί οι διαιτώμενοι κατά τα παράλια της Θυρεάτιδος ηναγκάσθηκαν για τούτον η εκείνο τον λόγον να πήξωσι τας σταθεράς αυτών καλιάς κατά τα ενδότερα της Κυνουρίας » (σελ 100) και « του κλίματος αυτής μη επιτρέποντος την εν τω ιδίω τόπω χειμώνος και θέρους διατριβήν»… «αναγκάζονται ένεκεν των ελωδών πυρετών να αναβαίνωσιν εις τον Άγιον Ιωάννην»(σελ 99)…….. Συμπεραίνουμε από τα παραπάνω και την τεκμηριωμένη αναφορά του Γεωργίου Φραντζή για το «Άστρον», το πόλισμα «Άστρον» του Πτολεμαίου βρισκόταν σαν συνέχεια της πόλης Θυρέας στο κάμπο της Θυρέας ,κοντά η εκεί που ήταν η αρχαία πόλη Θυρέα ,που είναι πολύ κοντά η στο σημερινό Άστρος . Αφού στη περιοχή αναμφισβήτητα στην αρχαιότητα στο συγκεκριμένο σημείο υπήρχε η αρχαία πόλη Θυρέα, είναι λογικό και πιθανό επίσης αργότερα αδιάκοπα να κατοικείται , όπως συνεχίζει να κατοικείται για χιλιάδες χρόνια μέχρι σήμερα.
Από, 2) Το 1256 ,«Castiello la Estella» (Kάστρο του Άστρους) , στον Αγιάννη του Άστρους . – astrosgr.com – Το Ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας Το κάστρο στο Ξεροκάμπι του Αγιάννη ,όταν χτίστηκε το 1256, ονομάστηκε φυσιολογικά από τον πρίγκηπα Βιλλαρδουίνο, από την μητρόπολη της περιοχήςτον γειτονικό Αγιάννη (Άστρος) «Castiello la Estella» (Kάστρο του Άστρους). Η φυσιολογική ονομασία του κάστρου από τον Αγιάννη (Άστρος) πρόσθετα επιβεβαιώνει ο Άγιος Ιωάννης (Αγιάννης) πριν το 1256, όπως αναφέρουν διακεκριμένοι ιστορικοί μελετητές (Ν.Βέης και άλλοι ) , τους μεσαιωνικούς χρόνους τουλάχιστον για χίλια χρόνια περίπου 200 μ.χ. -1435 και αργότερα ,ονομάζετο επίσης Άστρος, (επάνω) Άστρος και Αγιάννης του Άστρους. Επίσης ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Ανδρόνικος Β’ Παλαιολόγος το 1320 επιβεβαιώνει το όνομα της περιοχής είναι Άστρος (Αγιάννης), «του άστρου εις τον κάμπον της Μαλεβής», κάτω από το γειτονικό κάστρο «Castiello la Estella» ,Kάστρο του Άστρους , το οποίο εύλογα πήρε το όνομα Εστέλλα από το Άστρος (όπως λεγόταν τότε ο Αγιάννης). Οι διακεκριμένοι ακαδημαϊκοί ιστορικοί μελετητές Νίκος Βέης , Σπ. Λάμπρος , Κ.Ρωμαίος, Αδαμ. Αδαμαντίου και Αναστάσιος Ι. Μπάλλας , και άλλοι τοποθέτησαν πειστικά τοκάστρο Εστέλλα του Αραγωνικού Χρονικού του Μορέως στο Ξεροκάμπι ανάμεσα στα χωριά Άγιος Ιωάννης και Άγιος Πέτρος. Επίσης πολλοί διακεκριμένοι καστρολόγοι πειστικά συμφωνούν με τα παραπάνω. Ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Ανδρόνικος Β’ Παλαιολόγος το 1320 επιβεβαιώνει το όνομα της περιοχής είναι Άστρος (Αγιάννης), «περί τον αιγιαλόν του άστρου εις τον κάμπον της μαλεβής», στο «Ξεροκάμπι» του Αγιάννη του Άστρους, κάτω από το κάστρο Εστέλλα (=Άστρος). Από, Νίκο Α. Βέη , Μνείαι του Άστρους “ Και δη εν τη αραγωνιακή παραλλαγή του Χρονικού του Μωρέως αναφέρεται ότι ο πρίγκιψ του Μωρέως Γουλιέλμος Βιλλαρδουίνος προς ευκολωτέραν υποταγήν των Τσακώνων έκτισε , τω 1256, το κάστρον, όπερ καλείται la Estella” Παραθέτω …. Et le princep por mellor senyorear los fizo alli un castiello suso en las montanyas, el qual se clama la Estella (σ.93)» «Όθεν το castiello la Estella (=Άστρος) πρέπει να αναζητήσωμε στα ενδότερα της Κυνουρίας « suso en las montanyas”,.( Νίκο Α. Βέη , Μνείαι του Άστρους. σελ 93) «Και όντως το Άστρος και κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους ήτο διμερές … ο Άγιος Ιωάννης κατ αρχάς είχεν υπόστασιν σαν θερινή κατοικία των Αστρινών καλουμένηκαι (επάνω) Άστρος και Αγιάννης Άστρους,έπειτα δε κατέστη και αυτοτελές χωρίον ,ότε μετά την Άλωσιν της Βασιλευούσης …Και ακριβώς επί μεμονωμένου βουνού άνωθεν του Αγίου Ιωάννου (=Επάνω Άστρους) κείται … το Κάστρο τη Ωριάς …Κατά την εμήν γνώμην μετά τας ανωτέρω εξηγήσεις πιθανώτατα δυνάμεθα να ταυτίσωμεν το Κάστρο της Ωριάς του Πάρνωνος προς το Estella =Άστρος.(( Νίκο Α. Βέη , Μνείαι του Άστρους. σελ 99-100) «Προφανώς το Estella τούτο είναι το Άστρος» (Νίκο Α. Βέη , Μνείαι του Άστρους. σελ 93 ). Πεντακόσια χρόνια αργότερα από τον Aδρόνικο Β’ Παλαιολόγο , επίσης ο Leake το 1805 αναφέρει και επιβεβαιώνει την ίδια πεδιάδα του Παλαιολόγου από το 1320 , « την πεδιάδα του Άστρους» στο Ξεροκάμπι , κοντά στον Αγιάννη του Άστρους. «Αυτός ο δρόμος φεύγει στα αριστερά του Eλληνικού φρουρίου ( κάστρο Εστέλλα =Άστρος) που είδα από την πεδιάδα του Άστρους, (δηλ από το Ξεροκάμπι) που βρίσκεται δύο μίλια πάνω από τα Αγιαννίτικα Καλύβια, μετά μπαίνει στο καλλιεργούμενο κάμπο του Ξεροκάμπι κοντά στον Αγιάννη».(Leake Travels in Morea,σελ 492)
4) Το 1320 «περί τον αιγιαλόν του άστρου εις τον κάμπον της μαλεβής», στο «Ξεροκάμπι» του Αγιάννη του Άστρους, κάτω από το κάστρο Εστέλλα (=Άστρος) – astrosgr.com – Το Ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας Η αναφορά είναι επίσημη, του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Aνδρόνικου Β’ Παλαιολόγου (1259-1332 μ.χ.), ήταν Βυζαντινός Αυτοκράτορας (1282-1328) , αλλά το κυριώτερο είναι σαφέστατη για την τοποθεσία, «περί τον αιγιαλόν του άστρου εις τον κάμπον της μαλεβής», στο «Ξεροκάμπι» του Αγιάννη του Άστρους.(Aνδρόνικου Β’ Παλαιολόγου Χρυσόβουλο (4) 1320 σελ.114), Η πρώτη επίσημη αναφορά της πόλης με το όνομα «Άστρος» συναντάται σε χρυσόβουλο του έτους 1293 του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β’ Παλαιολόγου, « δι ού παρέχεται εις τον Μητροπολίτην Μονεμβασίας το αξίωμα του εξάρχου της Πελοποννήσου »… «μετά του αγίου θείον τέμενος,το καλούμενον Άστρος». Αλλά υπάρχει και η αναφορά από τον Π.Δούκα, επίσης το 1292 συναντάται στο χρυσόβουλο Ανδρόνικου Β’ Παλαιολόγου «Από Άστρους εις Κωστάντζαν-Ζήτζινα ..» (Λακωνικά Α,1932 σ.54, Ν.Φλούδας Θυρεατικα Β. σελ 29). Οι αναφορές του 1292 και 1293 δεν περικλείουν την ακριβή τοποθεσία για το Άστρος,αλλά επειδή ο ίδιος Βυζαντινός Αυτοκράτορας στην αναφορά του 1320 ,«την περί τον αιγιαλόν του άστρου εις τον κάμπον της μαλεβής» περιέχει την τοποθεσία,δηλ. ο Αγιάννης είναι το Άστρος, είναι αυτονόητο ο αυτοκράτορας γνώριζε το Άστρος, μιλούσε για το ίδιο Άστρος και επομένως οι αναφορές του 1292 και 1293 είναι για το σημερινό Άστρος .Αλλωστε τότε υπήρχε ο οικισμός στην περιοχή του κάμπου της Θυρέας σύμφωνα με άλλες αναφορές. «Aλλά το Άστρος και Αστρίτσι δεν είναι εν και το αυτό σημείον».( Νίκο Α. Βέη , Μνείαι του Άστρους. σελ 97)
Από, 5) Το 1435 ο Γεώργιος Φραντζής αναφέρει το Άστρον (το σημερινό Άστρος) και τον Άγιον Ιωάννη (Αγιάννης του Άστρους). – astrosgr.com – Το Ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας Από,Θανάση Π. Κωστάκη: Σύντομη γραμματική της Τσακώνικης Διαλέκτου (BT),1951«Από το Φρατζή,έκδοση Βόννης σ.159…..Και κατά αρχάς του θέρους του ς@μγ (=1435)…. αί είσιν αι κάτω γεγραμμέναι χώραι και πόλεις και κώμαι, Άστρον,άγιος Πέτρος , Άγιος Ιωάννης, Πλαταμόνας (Σημερ.Πλάτανος),Μελίγον (σημερ. Μελιγού), Προάστειον (σημερ,Πραστός) ,Λεωνίδας (σημερ.Λεωνίδιον), Κυπαρισσία (σημερ.Κυπαρίσσι) ,Ρέοντας και Σίτανας (σημερ.Σίταινας)… Βλ.Σ.Λάμπρου,Μικταί Σελίδες , Αθήναι 1905 σ.416-419 και Φ.Κουκουλέ, Αθηνά 39 (1927) σ.122». Ο Γεώργιος Φραντζής το 1435 επιβεβαιώνει η αναφορά του Πτολεμαίου 2ο μ.χ. αιώνα για το πόλισμα Άστρον είναι το σημερινό Άστρος , γιατί υπήρχε αδιάκοπα οικισμός στην περιοχή από την εποχή της πόλης Θυρέας. Το «Άστρον» του Φραντζή είναι αναμφισβήτητα το σημερινό Άστρος, που βρίσκεται στην ίδια τοποθεσία της αρχαίας πόλης Θυρέας και του πολίσματος Άστρου του Πτολεμαίου. Η αναφορά του Φραντζή Άστρον είναι αναμφισβήτητα η πέμπτη αναφορά ,που πειστικά τοποθετεί το σημερινό Άστρος στην συγκεκριμένη τοποθεσία που βρίσκεται σήμερα, πρώτη ήταν του Χρονικού του Μορέως το 1256, «Castiello la Estella» (Kάστρο του Άστρους) και οι τρεις επίσημες αναφορές του 1293,1292,1320 του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Aδρόνικου Β’ Παλαιολόγου (1259-1332 μ.χ.) Χρυσόβουλο (4) 1320 (σελ.114), «του άστρου εις τον κάμπον της μαλεβής». Αναμφισβήτητα υπήρχε οικισμός στο σημερινό Άστρος πριν χιλιάδες χρόνια από πολλές άλλες αναφορές . Σίγουρα η αναφορά του Φραντζή είναι για το σημερινό Άστρος και δεν είναι για άλλον οικισμό, γιατί θα έπρεπε να αναφέρεται και το σημερινό Άστρος ,που ήταν ο μεγαλύτερος οικισμός στο κάμπο της Θυρέας, έστω με διαφορετικό όνομα ( όπως ο Φραντζής αναφέρει τον μικρότερο οικισμό Μελίγον (σημερ. Μελιγού ) .Αν υπήρχε οικισμός στην σημερινή τοποθεσία του Παραλίου Άστρους θα τον ανέφερε ο Φραντζής, αφού ανέφερε την Μελιγού και ταυτόχρονα ανέφερε το Άστρον για το σημερινό Άστρος. Απλά θα ανέφερε και τους δύο οικισμούς το Άστρος και το Παράλιο Άστρος , αν υπήρχε οικισμός στην σημερινή τοποθεσία του Παραλίου Άστρους . Στην σημερινή τοποθεσία του Άστρους τους μεσαιωνικούς χρόνους υπήρχε οικισμός σύμφωνα με το Νίκο Βέη και πολλές άλλες αναφορές . «Aλλά το Άστρος και Αστρίτσι δεν είναι εν και το αυτό σημείον» (σελ 97)., το 1516 οι αναφορές Toast(r)ι (=Toasti) , Toastri και Astro είναι για το σημερινό Άστρος και η αναφορά του Ανδρόνικου Β’Παλαιολόγου «του άστρου εις τον κάμπον της μαλεβής» και πολλές άλλες. Επίσης το γεγονός ότι δεν αναφέρεται οικισμός με κανένα όνομα στην σημερινή τοποθεσία του Παραλίου Άστρους στους Τούρκικους φορολογικούς καταλόγους ,όπως συμφωνούν ιστορικοί μελετητές τότε δεν υπήρχε οικισμός στο Νησί και οι κάτοικοι από την αρχαιότητα στην συγκεκριμένη περιοχή προτιμούσαν τα ενδότερα, αυτό πρόσθετα επιβεβαιώνει ότι η αναφορά του Φραντζή το 1435 για το πόλισμα Άστρον είναι το σημερινό Άστρος .
Από, 6) 1516. Toast(r)ι (=Toasti) , Toastri και Astro είναι το ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας . – astrosgr.com – Το Ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας «Aλλά το Άστρος και Αστρίτσι δεν είναι εν και το αυτό σημείον».( Νίκο Α. Βέη , Μνείαι του Άστρους. σελ 97) Είναι έκδηλο στην περιοχή το 15 αιώνα υπήρχαν δύο διαφορετικά τοπογραφικά σημείαToastri και Astritzi (Laprici). Σε όλες τις παρακάτω αναφορές υπάρχει πάντοτε στα ενδότερα του κάμπου της Θυρέας το τοπογραφικό σημείο Toast(r)ι ,Toastri, Astro , που είναι το σημερινό Άστρος. Στο παραπάνω χάρτη διακρίνονται στα ενδότερα ο οικισμός Toastri, που είναι το σημερινό Άστρος, το σημείο Laprici (Astritzi) που είναι το Κάστρο Παραλίου Άστρους και το νησί Stella που είναι η χερσόνησος του Παραλίου Άστρους . Σε διάφορες αναφορές του 1516, 1545,1547, 1570,1650 αναφέρονται τοToast(r)ι ,Toastri, σαν μεσογειακό τοπογραφικό σημείο και ανατολικά , νότια ανατολικά, βρίσκεται το τοπογραφικό σημείο Astritzi, Ostrici, Laprici σαν κάστρο και Stella σαν νησί. Σε τοπικά φυλλάδια λανθασμένα η αναφορά στους Ενετικούς χάρτες Stella για την χερσόνησο Παραλίου Άστρους (ήταν νησί πριν τον 5ο π.χ. αιώνα) ανεξήγητα και ατεκμηρίωτα συγχέεται με το κάστρο Estella ,που βρίσκεται στον Αγιάννη του Άστρους. Το κάστρο του Παραλίου Άστρους, δεν αναφέρεται από κανέναν ιστορικό μελετητή με το όνομα Estella (Εστέλλα), αλλά πολλοί ιστορικοί μελετητές συμφωνούν είναι το κάστρο Astritzi, Astrici, Ostrici, Laprici . Υπάρχουν αρκετοί Ενετικοί χάρτες που αναφέρουν την χερσόνησο με το όνομα Stella (Στέλλα) αλλά δεν υπάρχει χάρτης που αναφέρει την χερσόνησο η το κάστρο Παραλίου Άστρους με το όνομα Estella (Εστέλλα). Αυτονόητα άλλο είναι το νησί Stella , που είναι η χερσόνησος του Παραλίου Άστρους , και άλλο είναι το κάστρο Estella στον Αγιάννη. «Κατά τα ανωτέρω ,έχουμε δύο διάφορα γεωγραφικά σημεία , το Άστρος και το Αστρίτσι» αναφέρει ο Ν.Φλούδας που συμφωνεί με το Ν.Βέη (Ν.Φλούδας Θυρεατικα Β. σελ 34,35,38). Το 1516…« εν τω μνημείω τούτω λέγω,σημειούται toastri (= το Άστρος ) και Οstrici(= Αστρίτσι) … “Οθεν εξ όλων των προμνημονευθέντων μαρτυρίων, και άλλων τινων μεγαγενεστέρων χρόνων , ελέγχεται ότιτο Αστρίτσι είναι διάφορον του Άστρους τοπογραφικόν σημείον»( Νίκος Βέης ,Μνείαι του Άστρους σελ 98). Εύκολα συμπεραίνουμε το σημερινό Άστρος αναφέρεται στους Ενετικούς χάρτες και κείμενα του μεσαίωνα Toast(r)ι , Toastri και Astro. Η χερσόνησος του Παραλίου Άστρους αναφέρεται στους Ενετικούς χάρτες εσφαλμένα σαννησί Stella ( δεν γνωρίζουμε αν αναφέρεται σε κείμενα Stella, ήταν νησί πριν το 5ο αιώνα π.χ.) και το κάστρο Παραλίου Άστρους αναφέρεται Astrissi, Αstritzi, Astrici, Ostrici, Laprici. Όλοι οι ιστορικοί μελετητές συμφωνούν το κάστρο Εστέλλα στο Ξεροκάμπι στον Αγιάννη αναφέρεται Estella και Astro.
Απο, «Εν Άστρει τη 29 Μαρτίου 1823 και γ’ της Ανεξαρτησίας », το Άστρος το βρήκαν εκεί οι πληρεξούσιοι της Εθνοσυνέλευσης. – astrosgr.com – Το Ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας Τα πρακτικά της πρώτης ημέρας της Συνέλευσης , την ΚΘ Μαρτίου 1823, χωρίς να υπάρχει προηγούμενο έγγραφο και απόφαση, επιβεβαιώνουν επίσημα και θεσμικά το πολύ νωρίτερα υπάρχον όνομα του οικισμού Άστρος , “ΣΥΓΡΟΤΗΘΕΙΣΗΣ ΕΝ ΑΣΤΡΕΙ ΤΗΝ ΚΘ’ ΜΑΡΤΙΟΥ” , με κεφαλαία γράμματα για κάθε ενδεχόμενο… Το 1823 το Άστρος το βρήκαν εκεί ,«Εν Άστρει τη 29 Μαρτίου 1823 και γ’ της Ανεξαρτησίας », οι πληρεξούσιοι της Εθνοσυνέλευσης και ο Κολοκοτρώνης , υπήρχε αναμφισβήτητα πολλούς αιώνες πριν το 1823, η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης «Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου Καρυτσιώτη» και «η Εθνοσυνέλευση της απελευθερωμένης Ελλάδας συνήλθε στο Άστρος» Το Ελληνικό κράτος το 1823 με βάση τα υπάρχοντα τεκμηριωμένα ιστορικά στοιχεία της εποχής, με την απαιτούμενη σοβαρότητα θεσμικά , αναγκαστικά, δικαιολογημένα και επίσημα χρησιμοποίησε και επιβεβαίωσε τό όνομα Άστρος, πολλές φορές με την αναφορά «Εν Άστρει» σε όλα τα έγγραφα , την Διακήρυξη, το Νόμο της Επιδαύρου (« Σύνταγμα του Άστρους») , τα πρακτικά, ψηφίσματα και αποφάσεις, για τον οικισμό που συνήλθε η «Συνέλευση του Άστρους» και ψηφίστηκε το «Σύνταγμα του Άστρους», επιβεβαιώνοντας την μακρόχρονη ιστορία του ιστορικού Άστρους. Όπως το ίδιο έκαναν με τα έγγραφα τους το Βουλευτικό, Εκτελεστικό και τα μινιστέρια (υπουργεία) Πολέμου, Θρησκείας, Δικαίου και Ναυτικών.
Ένα μόνο ιστορικό στοιχείο (έγγραφο) , τα «Πρακτικά της Β’ Εθνικής των Ελλήνων Συνελεύσεως συγκροτηθείσης Εν Άστρει την ΚΘ Μαρτίου αωκγ’ και γ’ της ανεξαρτησίας» είναι επαρκέστατο τεκμήριο, ένα συνταγματικό κείμενο, που επιβεβεαιώνει αναμφισβήτητα και τελεσίδικα το ιστορικόν Άστρος υπήρχε πολύ νωρίτερα από το 1823 , δεν χρειάζεται τίποτα άλλο, όλα τα άλλα είναι περιττά , «πολλά και γελοία».
Για όσους έχουν μια στοιχειώδη επιστημονική νομική κατάρτισι διαβάζουν τα υπάρχοντα ιστορικά στοιχεία, μπορούν να διαβάζουν και να καταλαβαίνουν τα συνταγματικά κείμενα , είναι έκδηλο σύμφωνα με την αδιαφιλονίκητη νομική ερμηνεία των εγγράφων της Εθνοσυνέλευσης, η συνταγματική Εθνοσυνέλευση επιβεβαίωσε κατηγορηματικά με πολλά έγγραφα και ιστορικά στοιχεία το όνομα του οικισμού ήταν Άστρος πριν την 29η Μαρτίου 1823.
Ο Πάνος Ζαφειρόπουλος,ηΆκουρος και ο Καρυτσιώτης, πολύ νωρίτερα πριν το 1823, αποκαλούσαν «πατρίδας μας», το ιστορικόν Άστρος και τον Αγιάννη του Άστρους.
Από,Δήμος Θυρέας (1835-1912), ΦΕΚ 5Α- 1841 και «τα συνιστώντα το δήμον χωρία» – astrosgr.com – Το Ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841 Το 1841 , Δήμος “Θυρέας” , “Τα συνιστώντα τον νέο δήμον χωρία”, “Άγιος Ιωάννης, Άστρος , Μελιγού ,Πλάτανος“,”Πρωτεύουσα αυτού” , “ Άγιος Ιωάννης το θέρος τον δεν χειμώνα το Άστρος” . Τα δύο παραπάνω ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841 και ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845περιέχουν σαφέστατα την ιστορικήν αλήθεια για το Άστρος το 1841 και το Παράλιο Άστρος το 1845 . Η παραπάνω φωτογραφία του ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841 ( φωτογραφία όχι αντιγραφή) και το ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845 τα λένε όλα διαυγέστατα και σαφέστατα, αρκεί να μπορούμε σε απλά Ελληνικά να διαβάσουμε προσεκτικά και να καταλάβουμε το περιεχόμενο τους. Το Άστρος αναμφισβήτητα ήταν ο μεγαλύτερος οικισμός της περιοχής πριν το 1823 και είχε πολύ πρόσφατη μεγάλη ιστορία. Η διακήρυξη σαφέστατα αναφέρει, «Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου Καρυτσιώτη», υπήρχε επίσημα τουλάχιστον από το 1823, και θα έπρεπε να αναφέρεται στο δήμο της περιοχής το 1841 έστω και με άλλο όνομα,(δεν είχε ποτέ επίσημα άλλο όνομα ), όπως αναφέρονται οι μικρότεροι οικισμοί της περιοχής με τα επίσημα ονόματα τους Μελιγού, Πλάτανος. Aν το Άστρος τότε δεν ήταν στο δήμο Θυρέας , όπως έμμεσα ισχυρίζονται μερικοί όταν αναφέρουν αναιτιολόγητα η αναφορά Άστρος στο ΦΕΚ είναι για το Παράλιο Άστρος, το Άστρος έπρεπε κάπου να είναι , αλλά δεν βρίσκεται σε κανέναν άλλο δήμο με κανένα άλλο όνομα. Η Εθνοσυνέλευση το 1823 χρησιμοποίησε και επιβεβαίωσε το όνομα Άστρος ,”Εν Άστρει” σε πολλά έγγραφα. Την τελευταία συνεδρία της εθνοσυνέλευσης την 18η Απριλίου 1823 « Ανεγνώσθη αναφορά κατοίκων Άστρους..» Οι Αστρεινοί , κάτοικοι του Άστρους, υπήρχαν και προσέφεραν πολλά στο έθνος το 1823 . Θα πρέπει να αναφέρουμε εδώ ότι μερικοί λανθασμένα υποστηρίζουν η αναφορά Άστρος στο ΦΕΚ 1841 είναι για το σημερινό Παράλιο Άστρος και επίσης αναιτιολόγητα αναφέρουν ο καινούργιος οικισμός Παράλιο Άστρος ήταν η πρωτεύουσα του δήμου Θυρέας το 1841 !!! ,χωρίς να αναφέρουν γιατί εξαφανίστηκε και δεν αναφέρεται το Άστρος , με κανένα όνομα στο λανθασμένο συμπέρασμα τους, που ομολογούν αλλού αναμφισβήτητα υπήρχε το 1823 και το 1841 . Απλά και σοβαρά η αναφορά Άστρος στο ΦΕΚ 1841 είναι για το Άστρος ,δεν το έσβησε το Ελληνικό κράτος ούτε ονόμασε δύο οικισμούς με το ίδιο όνομα Άστρος , και δεν είναι για το Παράλιο Άστρος, προσαρτήθηκε στο δήμο το 1845, κάποτε απαιτείται μια στοιχειώδης σοβαρότητα. Οι ιστορικοί οικισμοί δεν εξαφανίζονται αυθαίρετα και αναιτιολόγητα από τους δήμους και τα δημόσια έγγραφα για φαιδρούς λόγους, ούτε για να καταλήξουν μερικοί σε λανθασμένα ατεκμηρίωτα συμπεράσματα, που δεν γίνονται πιστευτά από κανέναν. Φυσικά ούτε σχολιάζουν το Παράλιο Άστρος “προσαρτάται” στο δήμο στο ΦΕΚ 1845 χωρίς άλλη αναφορά “διορθώνεται ,καταργείται” ,δεν γνωρίζουν την διαδικασία η το αγνοούν σκόπιμα…. (δείτε λεπτομέρειες παρακάτω στην ενότητα Παράλιο Άστρος).
Απο, To 1823 ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, πρόεδρος του Εκτελεστικού (δηλ. Πρωθυπουργός) ανακοίνωσε στην υφήλιο «η Εθνοσυνέλευση της απελευθερωμένης Ελλάδας συνήλθε στο Άστρος». – astrosgr.com – Το Ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος δεν έγινε τυχαία πέντε φορές πρωθυπουργός. Πρόεδρος του Εκτελεστικούαπό 15 Ιανουαρίου 1822 – 25 Απριλίου 1823και πρωθυπουργός από την 12 Οκτωβρίου 1833 – 31 Μαΐου 1834 , 24 Ιουνίου 1841 – 10 Αυγούστου 1841, 30 Μαρτίου 1844 – 4 Αυγούστου 1844, 16 Μαΐου 1854 – 29 Σεπτεμβρίου 1855.Επίσης είναι ο μοναδικός εν ενεργεία πρωθυπουργός που συμμετείχε σε πολεμικές επιχειρήσεις, το 1822 στη μάχη του Πέτα. O Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, πρόεδρος του Εκελεστικού (δηλ.Πρωθυπουργός ) «η Εθνοσυνέλευση της απελευθερωμένης Ελλάδας συνήλθε στο Άστρος». (Αριστείδης Ν. Χατζής σελ 121). Le Constitutionnel (30 Αυγούστου 1823 : «Η πολιτική οργάνωση της χώρας συμβαδίζει με την κατάκτηση της ελευθερίας της. Η έναρξη των εργασιών της πρόσφατης Εθνοσυνέλευσης στο Άστρος αποτέλεσε ένα εντυπωσιακό θέαμα.» ( Αριστείδης Ν. Χατζής ,2023, σελ 119) Edward Blaquiere : «Η Εθνοσυνέλευση στο Άστρος θα πρέπει να θεωρείται ως ένα από τα πιο εντυπωσιακά και ενδιαφέροντα γεγονότα του αγώνα των Ελλήνων» ( Αριστείδης Ν. Χατζής ,2023, σελ 120)
Από , Tο 1821 έγινε το Κολοκοτρωναίικο τραπέζι στο Άστρος, στο Αγροκήπιο Καρυτσιώτη . – astrosgr.com – Το Ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας Η πλατεία της σχολής Καρυτσιώτη και τμήματος του αγροκηπίου, στο Άστρος Κυνουρίας, ως ιστορικός τόπος. ΥΑ ΥΠΠΟ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Β1/Φ30/65069/3340/1-8-2005, ΦΕΚ 1194/Β/30-8-2005 Τίτλος ΦΕΚ Χαρακτηρισμός της πλατείας σχολής Καρυτσιώτη και τμήματος του αγροκηπίου, στο Άστρος Κυνουρίας, ως ιστορικού τόπου. «Χαρακτηρισμός της πλατείας σχολής Καρυτσιώτη και τμήματος του αγροκηπίου, στο Άστρος Κυνουρίας, ως ιστορικού τόπου ».Ο χώρος αυτός είναι τμήμα του αγροκηπίου – αρχικά 46 στρεμμάτων, το οποίο είχε δωρίσει ο Δημήτριος Καρυτσιώτης στη Σχολή, την οποία είχε ιδρύσει το 1805 – δενδροφυτεμένου με πορτοκαλιές, λεμονιές και ελιές, το προϊόν των οποίων χρησιμοποιούνταν για την πληρωμή των δασκάλων της Σχολής και την κάλυψη των εξόδων της….. «Στο αγροκήπιο αυτό έλαβαν χώρα δύο σημαντικά γεγονότα της Επαναστάσεως, το γνωστό ως «κολοκοτρωναίικο τραπέζι της συμφιλίωσης» στις 19 Ιουνίου 1821, στο οποίο είχαν προσέλθει οι οπλαρχηγοί, προκειμένου να ξεπεραστούν οι αντιθέσεις και να ομονοήσουν για την επιτυχία της Επανάστασης που τότε ξεκινούσε, καθώς επίσης και η Β΄ Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων (30 Μαρτίου έως τις 18 Απριλίου του 1823) με την παρουσία οπλαρχηγών, πολιτικών, πλήθους λαού και στρατού. Εντός της Σχολής η οποία περιλαμβάνεται στον υπό κήρυξη χώρο, συντάχθηκε η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης.» Αναφορές για το ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας πριν το 1823 – astrosgr.com – Το Ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας Ο ιστοριοδίφης Νικολάος Ι. Φλούδας,Αστρεινότερος των Αστρεινών, έχει σαράντα σελίδες αναφορές !!! για το Άστρος Το Χρυσήλιον και Ιστορικόν Οι περισσότερες παραπάνω αναφορές είναι από το βιβλίο του Νικολάου Ι. Φλούδα, Θυρεατικά Τόμος Β’, Άστρος το Χρυσήλιον και Ιστορικόν (σελ 146.-185) Νικολάου Ι. Φλούδα – Θυρεατικά, Άστρος Το Χρυσήλιον και Ιστορικόν τόμοι Β’, Αθήνα 1982 Νικολάου Ι. Φλούδα – Θυρεατικά, Άγιος Ιωάννης, Μητρόπολις Οικισμών Θυρέας (Κυνουρίας), τόμος Γ’, Αθήνα 1983 Πηγές Home – Κοινότητα Άστρους astros–kynouria.news.gr– Φώτης Τζιβελόπουλος Ο Άγιος Ιωάννης (Αγιάννης ) & Άστρος: Ιστορία, Θυρεάτις Γη, Προεστοί, Αρχοντικά & Εκκλησίες (koinotita–astrous.gr) Σχολή Καρυτσιώτη (astros-kynourianews.gr) Γιάννη Δ.Κουρμπέλη Zafeiris Foundation of Astros & library Ι.Κουσκουνάς ,Κ. Χασαπογιάννης ,Ι.Κακαβούλιας (1981) Θυρεάτις Γη ( Ιστορία – Αρχαιολογία – Λαογραφία )βhttp://www.zafeiris.gr/linked/book4.pdf Νικολάου Ι. Φλούδα – Θυρεατικά, Άγιος Ιωάννης, Μητρόπολις Οικισμών Θυρέας (Κυνουρίας), τόμος Γ’, Αθήνα 1983 Νικολάου Ι. Φλούδα – Θυρεατικά, Άστρος Το Χρυσήλιον και Ιστορικόν τόμοι Β’, Αθήνα 1982 Σμαράγδη Ι.Αρνανίτη :2023, Ἐν Ἄστρει Ἡ Ἐθνική Δευτέρα τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις, 29 Μαρτίου -18 Απριλίου 1823 , τα γεγονότα – οι πρωταγωνιστές – οι αποφάσεις Σμαράγδη Ι.Αρνανίτη. Ἐν Ἄστρει Ἡ Ἐθνική Δευτέρα τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις (astros-kynourianews.gr) Νικολάου Ι. Φλούδα – Θυρεατικά, τόμοι Α’, Αθήνα 1981 Νικολάου Ι. Φλούδα –Διακοσιαετηρίς Σχολής Αγίου Ιωάννου Άστρους Κυνουρίας, Αθήνα 1965 Νίκος Α. Βέης , Μνείαι του Άστρους Αναστάσιος Ι. Μπάλλας,Πελοποννησιακά, Τόμος ΚΓ Εταιρείας Πελοποννησιακών Σπουδών,Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών Άστρος ( σ.209-210 Κάστρο Άστρους ) Ιωάννη Μ. Αρβανίτη – Από τις Πηγές του Λαού μας, τόμος A,Β, Αθήνα 1988 Ιωάννη Μ. Αρβανίτη-Η Επαναστατική Προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδας στον Άγιο Ιωάνη (Αγιάννη) Β.Κυνουρίας -20 Αυγουστου εως 1 Οκτωβριου 1822 Χριστίνας Κουλούρη – Η βιβλιοθήκη της Σχολής Καρυτσιώτη, Εταιρία Μελέτης Νέου Ελληνισμού, Αθήνα 2009 Σμαράγδης Ι. Αρβανίτη – Οι σχολές του Δημητρίου Καρυτσιώτη στον Άγιο Ιωάννη και το Άστρος Θυρέας – Κυνουρίας κατά τα προεπαναστικά χρόνια έως την απελευθέρωση, Εταιρία Πελοποννησιακών Σπουδών, Αθήνα 2001 Σμαράγδης Ι. Αρβανίτη -Το κάστρο του Παραλίου Άστρους Κυνουρίας πρώτες παρατηρήσεις, Αθήνα 2007 Κάστρο Εστέλλα στον Άγιο Ιωάννη (Αγιάννη) Κυνουρίας – astrosgr.com Κάστρο Εστέλλα – Ελληνικά Κάστρα (kastra.eu) Κάστρο Παράλιου Άστρους – Ελληνικά Κάστρα (kastra.eu)
Aπό, Σημειώσεις και συμπεράσματα για το Παράλιο Άστρος (1845) ,το Κάστρο Παραλίου Άστρους , τον Άκουρο και το Άστρος (1823,1841) – astrosgr.com – Το Ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας Παράλιο Άστρος (1845) Ο Οικιστής του Παραλίου Άστρους Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος γνώριζε την τοποθεσία καλύτερα από όλους και σε αναφορά του στον Όθωνα επιβεβαιώνει και αναφέρει, το «ακατοίκητο τούτο μέρος» . Το όνομα της σημερινής τοποθεσίας του Παραλίου Άστρους μέχρι το 1845 ήταν Σκάλα η Σκάλα του Άστρους και υπάγετο διοικητικά στο γειτονικό οικισμό Άστρος. Ο βουλευτής Κων. Ζαφειρόπουλος, πρώτος κάτοικος και οικιστής του Παραλίου Άστρους αναφέρει το 1823 «Την Σκάλαν του Άστρους » .“Σκάλα Άστρους ” αναφέρεται από την Πελοποννησιακή Γερουσία το 1822 και “σκάλα Άστρους” , “λιμάνι του Άστρους” από πολλούς άλλους ιστορικούς μελετητές . Ο Leake, αναφέρει το 1805 «στη σκάλα (=λιμάνι) υπάρχουν μια δεξαμενή (=παλιόστερνα) , ένα χάνι, ένα πυργόσπιτο του (Τούρκου) φοροεισπράκτορα, και δύο τρεις μικρές αποθήκες » και “Leaving the Scala of Astro= φεύγοντας από την Σκάλα του Άστρους ,(Leake,Travels in the Morea σελ 482, 485).
Γύρω από το νησί, που είναι πετρώδης και αποκαλείτεαι “έρημος βράχος” υπήρχαν έλη ,βούρλα και καλάμια από το Παλιόχανο και τον Ατσίγαννο μέχρι την παλιόστερνα,όπως αναφέρουν νεότεροι ιστορικί μελετητές.
Η σημερινή τοποθεσία του Παραλίου Άστρους πριν το 1832 ήταν ακατοίκητη για χιλιάδες χρόνια. Η χερσόνησος του Παραλίου Άστρους ήταν νησί μέχρι τον 5ο αιώνα π.χ., και έγινε σταδιακά χερσόνησος από τις προσχώσεις του ποταμού Τάνου. Φυσιολογικά αργότερα από το 5ο π.χ. αιώνα ” μέχρι τον 19ο αιώνα εκατέρωθεν της χερσονήσου υπήρχαν μικρολίμνες και βαλτώδεις εκτάσεις“(Από Σ.Ι.Αρβανίτη σελ 386 ) , από την “παλιόστερνα” , τοποθεσία της σημερινής κεντρικής πλατείας, μέχρι τον Ατσίγγανο και το Παλιόχανο. Το ίδιο αναφέρουν και άλλοι νεότεροι ιστορικοί μελετητές στην σημερινή κεντρική πλατεία μέχρι τον Ατσίγγανο υπήρχαν ” έλη και βούρλα” και ο τόπος γύρω από την χερσόνησο λεγόταν “Λιμνιώνας”,γιατί υπήρχαν στάσιμα νερά. Από, Νίκο Α. Βέη , Μνείαι του Άστρους. « οι διάφοροι πληθυσμοί οι διαιτώμενοι κατά τα παράλια της Θυρεάτιδος ηναγκάσθηκαν για τούτον η εκείνο τον λόγον να πήξωσι τας σταθεράς αυτών καλιάς κατά τα ενδότερα της Κυνουρίας » (σελ 100) και « του κλίματος αυτής μη επιτρέποντος την εν τω ιδίω τόπω χειμώνος και θέρους διατριβήν»…«αναγκάζονται ένεκεν των ελωδών πυρετών να αναβαίνωσιν εις τον Άγιον Ιωάννην»(σελ 99)…….. Διαχρονικά οι κάτοικοι στην ευρύτερη περιοχή από την εποχή της αρχαία πόλης Θυρέας , που ηταν διμερής, προτιμούσαν τα ενδότερα (Ν.Βέης , συμφωνούν και πολύ άλλοι νεότεροι ιστορικοί μελετητές ) και επίσης όλοι οι υπάρχοντες οικισμοί της περιοχής ήταν διμερείς, Άστρος, Άγιος Ανδρέας, (από τον οικισμό Άγιο Ανδρέα ονομάστηκε το Λιμάνι του Άγιου Ανδρέα, βέβαια από τους οικισμούς ονομάζονται τα λιμάνια …) , Κορακοβούνι, Κούτρουφα, Μελιγού, Βέρβενα και Δολιανά. Όλοι οι επτά παραπάνω οικισμοί της περιοχής μας είναι τεκμηριωμένα διμερείς από ιστορικά έγγραφα και ιστορικούς μελετητές, π.χ. Γ. Φραντζής , Ν.Βέης ,Τούρκικους φορολογικούς καταλόγους κλπ, και το γνωρίζουν οι κάτοικοι της Θυρέας, εκτός από το νεότερο οικισμό της περιοχής Παράλιο Άστρος, γιατί απλούστατα δεν υπήρχε οικισμός για χιλιάδες χρόνια στην σημερινή τοποθεσία του Παραλίου Άστρους πριν το 1832. Συνοπτικά οι λόγοι γιατί ήταν το «ακατοίκητο τούτο μέρος», η σημερινή τοποθεσία του Παραλίου Άστρους, για χιλιάδες χρόνια μέχρι το 1832, (το 1845 το Παράλιο Άστρος εντάχθηκε στο δήμο Θυρέας). Η χερσόνησος του Παραλίου Άστρους ήταν νησί μέχρι τον 5ο αιώνα π.χ. και δεν υπάρχουν αναφορές και τεκμήρια ότι τότε υπηρχε οικισμός στο νησί τον 5ο αιώνα π.χ. Αντίθετα αναφέρονται στην αρχαιότητα στη περιοχή υπήρχαν η αρχαία πόλη Θυρέα , τουλάχιστον πριν το 1500 π.χ. που βρισκόταν σίγουρα στα ενδότερα του κάμπου της Θυρέας και η Ανθήνη που βρισκόταν πιθανά στο λιμάνι του Αγίου Ανδρέα . Φυσιολογικά αργότερα από το 5ο π.χ. αιώνα “μέχρι τον 19ο αιώνα εκατέρωθεν της χερσονήσου υπήρχαν μικρολίμνες και βαλτώδεις εκτάσεις” και βούρλα που δεν επέτρεπαν την δημιουργία οικισμού. Η χερσόνησος ήταν βραχώδης και γυμνή από δένδρα, ήταν “έρημος βράχος”. Δεν υπήρχαν τεκμηριωμένα και σίγουρα πηγές με πόσιμο νερό στην ευρύτερη τοποθεσία. Το 1906 κατασκευάστηκε από τους κατοίκους το πρώτο υδραγωγείο του χωριού. Ήταν εύκολη προσβάσιμη περιοχή διαχρονικά στους πειρατές Δεν αναφέρεται με κανένα όνομα στην αναφορά του Φραντζή το 1435, που ανέφερε τους οικισμούς όλης της περιοχής. Δεν αναφέρεται με κανένα όνομα στους Τούρκικους φορολογικούς καταλόγους του μεσαίωνα και το 1540, όπως αναφέρονται οι οικισμοί όλης της περιοχής. Όλοι οι οικισμοί της περιοχής μας είναι τεκμηριωμένα διμερείς , εκτός από το νεότερο οικισμό της περιοχής Παράλιο Άστρος, γιατί απλά εκεί δεν υπήρχε οικισμός . Δεν υπήρχε οικισμός στη περιοχή μέχρι το 1832. Ο Leake, αναφέρει το 1805 «στη σκάλα (=λιμάνι) υπάρχουν μια δεξαμενή (=παλιόστερνα) , ένα χάνι, ένα πυργόσπιτο του (Τούρκου) φοροεισπράκτορα, και δύο τρεις μικρές αποθήκες » (Leake,Travels in the Morea σελ 482, 485), ούτε ερείπια οικισμού, όπως το ίδιο αναφέρουν και άλλοι νεότεροι ιστορικοί μελετητές Το Παράλιο Άστρος έκτισε από το 1832-1845 ο Αγιαννίτης στρατηγός Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος , όπως τιμoύν με αδριάντα του στη κεντρική πλατεία οι Παραλιώτες ,«ΟΙΚΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΙΟΥ ΑΣΤΡΟΥΣ» και ο Άκουρος το 1845 ονόμασε τον νεότερο οικισμό της περιοχής Παράλιο Άστρος. ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841 Το 1841 , Δήμος “Θυρέας” ,“Τα συνιστώντα τον νέο δήμον χωρία”, “Άγιος Ιωάννης, Άστρος , Μελιγού ,Πλάτανος“, και δεν αναφέρεται το Παράλιο Άστρος. ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841 , Δήμος “Θυρέας” ”Πρωτεύουσα αυτού” , “ Άγιος Ιωάννης το θέρος τον δεν χειμώνα το Άστρος” ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845 Ο οικισμός Παράλιον Άστρος προσαρτάται στο δήμο Θυρέας . Το 1845 ο δήμος περιλαμβάνει τα χωριά Άγιος Ιωάννης, Άστρος , Μελιγού , Πλάτανος και Παράλιον Άστρος. Ο πρώτος επιστήμονας ιστορικός τού κόσμου Θουκυδίδης αναφέρει “οι κάτοικοι είναι τα κράτη” , οι Αθηναίοι, Κορίνθιοι, Αργείοι, Λακεδαίμονες… Κυνουριείς ,Θυρεάτες, …. Αστρεινοί, Αγιαννίτες και ονομάζουν οικισμούς , λιμάνια και περιοχές..…Αθήνα, Κόρινθος, Άργος, Σπαρτη,…. Κυνουρία ,Θυρέα, ….. Άστρος,Αγιάννης ….. astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας
Εύκολα συμπεραίνουμε με βεβαιότητα από τα παραπάνω το Παράλιο Άστρος δεν είχε ποτέ το όνομα Άστρος ,γιατί σίγουρα δεν υπήρχαν κάτοικοι στην σημερινή τοποθεσία του Παραλίου Άστρους πριν το 1832 για να ονομάσουν τον οικισμό. Η ονομασία της τοποθεσίας Σκάλα του Άστρους πριν το 1845 , έγινε από τους Αστρεινούς , κατοίκους του γειτονικού Άστρους, που ονόμασαν το Άστρος και τον Αγιάννη του Άστρους. Η ιστορική αλήθεια είναι ο Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος είναι ο ΟΙΚΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΙΟΥ ΑΣΤΡΟΥΣ. Οι Αγιαννίτες, Αστρεινοί και οι Παραλιώτες είναι οι ίδιοι κάτοικοι, αυτά μας έλεγε ο Άκουρος με λόγια και με έργα. Από,Θανάση Π. Κωστάκη: Σύντομη γραμματική της Τσακώνικης Διαλέκτου (BT),1951«Από το Φρατζή,έκδοση Βόννης σ.159…..Και κατά αρχάς του θέρους του ς@μγ (=1435)…. αί είσιν αι κάτω γεγραμμέναι χώραι και πόλεις και κώμαι, Άστρον,άγιος Πέτρος , Άγιος Ιωάννης, Πλαταμόνας (Σημερ.Πλάτανος) ,Μελίγον (σημερ. Μελιγού), Προάστειον (σημερ,Πραστός) ,Λεωνίδας (σημερ.Λεωνίδιον), Κυπαρισσία (σημερ.Κυπαρίσσι) ,Ρέοντας και Σίτανας (σημερ.Σίταινας)… Βλ.Σ.Λάμπρου,Μικταί Σελίδες , Αθήναι 1905 σ.416-419 και Φ.Κουκουλέ, Αθηνά 39 (1927) σ.122».
Από, Venetians and Ottomans in SouthEast Peloponnese (15th*18th century)Dr, Evangelia Balta Director of Studies (Institute for Neohellenic Research/National Hellenic Research Foundation). Πλυθησμός, Πρώτη Τουκοκρατία 1540-1685 . Άγιος Ιωάννης (203), Αγιος Ιωάννης Θεολογος (107), Aγιος Πέτρος (300) , Βέρβενα (162), Δολιανά (49), Καστάνιτσα (494), Κορακοβούνι (25), Μελιγού (210), Πλάτανος (57), Πραστός (461), Τρεστενά (84) . Το Παράλιο Άστροςδεν αναφέρεται με κανένα όνομα στην αναφορά του Φραντζή το 1435και επίσης δεν αναφέρεται με κανένα όνομα στους Τούρκικους φορολογικούς καταλόγους του μεσαίωνα και το 1540, αλλά αναφέρονται όλοι οι οικισμοί της περιοχής και αναφέρεται ο Αγιάννης. Ο Αγιάννης και το Άστρος είχαν τους ιδιους κατοίκους και οι Τουρκοι φορολογούσαν τους κτοίκους… Σίγουρα η αναφορά του Φραντζή Άστρον είναι για το σημερινό Άστρος, που αναμφισβήτητα υπήρχε πριν το 1435 ,σύμφωνα με άλλες αναφορές.«Aλλά το Άστρος και Αστρίτσι δεν είναι εν και το αυτό σημείον».( Νίκο Α. Βέη , Μνείαι του Άστρους. σελ 97) ( Ανδρόνικος Παλιολόγος 1292,193,1320,, Χρονικό του Μορέως 1256, Βέης και άλλοι).
Στο ΦΕΚ του 1841, «τα συνιστώντα τον νέον δήμο χωρία» , είναι «Άγιος Ιωάννης, Μελιγού, Άστρος, Πλάτανος » ”Πρωτεύουσα αυτού” , “ Άγιος Ιωάννης το θέρος τον δεν χειμώνα το Άστρος” . Το Παράλιο Άστροςδεν αναφέρεται στο ΦΕΚ του 1841, και σίγουρα ποτέ δεν ήταν πρωτεύουσα του δήμου Θυρέας. Το γειτονικό Άστρος υπήρχε επίσημα από το 1823 και ήταν σίγουρα η πρωτεύουσα του δήμου Θυρέας το 1841. Ο καινούργιος οικισμός με το όνομα Παράλιο Άστρος το 1845 προσαρτήθηκε στο υπάρχοντα από το 1835 δήμο Θυρέας. Παράλιον Άστρος Κυνουρίας . ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845 .Ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο Θυρέας. Αν το Παράλιο Άστρος είχε νωρίτερα άλλο επίσημο όνομα, σύμφωνα με την Ελληνική νομοθεσία, θα υπήρχε αναφορά για αλλαγή η κατάργηση ονόματος στο ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845, με τις λέξεις ( « καταργείται.., διορθώνεται»).Το ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845, είναι σαφέστατο για όλους ,αναφέρει μόνο τη λέξη «προσαρτάται», αυτή είναι η αναμφισβήτητη ιστορική αλήθεια, για πρώτη φορά «προσαρτάται» και τίποτα άλλο. Ο οικισμός το 1845 ονομάστηκε επίσημα Παράλιο Άστρος και δεν είχε νωρίτερα άλλο επίσημο όνομα, οι ερμηνείες είναι περιττές, γιατί η αναφορά «προσαρτάται»του ΦΕΚ είναι ακριβέστατη και σαφέστατη. Πρόσθετα είναι ενδεικτικό και επιβεβαιώνεται , ότι δεν υπήρχε οικισμός στην σημερινή τοποθεσία του Παραλίου Άστρους και το όνομα της τοποθεσίας , με τις πειστικές και αδιαφιλονίκητες αναφορές από τρεις πρώτους κατοίκους και οικιστές του Παραλίου Άστρους και την αναφορά του Leake. Απλά πριν το 1832 ,δεν υπήρχαν κάτοικοι στην τοποθεσία για να ονομάσουν οικισμούς, λιμάνια και περιοχές. Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος Οικιστής του Παραλίου Άστρους, αναφέρει για την σημερινή τοποθεσία του Παραλίου Άστρους ,το «ακατοίκητο τούτο μέρος» Κωνσταντίνος Ζαφειρόπουλος , οικιστής του Παραλίου Άστρους το 1823 «Την Σκάλαν του Άστρους» , “Σκάλα Άστρους ” αναφέρεται από την Πελοποννησιακή Γερουσία το 1822 . Λογοθέτης « ολίγοι εις παράλιο» και για κάθε ενδεχόμενο « το 1838…. ολίγοι οι κατοικήσαντες εις παράλιο» Leake “Leaving the Scala of Astro= φεύγοντας από την Σκάλα του Άστρους ,Travels in the Morea (σελ 485 ). «στη σκάλα (=λιμάνι) υπάρχουν μια δεξαμενή, ένα χάνι, ένα πυργόσπιτο του (Τούρκου) φοροεισπράκτορα, και δύο τρεις μικρές αποθήκες» (Travels in the Morea σελ 482) , όπως το ίδιο αναφέρουν και άλλοι ιστορικοί μελετητές
Από, Το Κάστρο Παραλίου Άστρους δεν είναι το κάστρο Εστέλλα , Από.Τα κάστρα μας : Κάστρο Εστέλλα ( στον Αγιάννη ) και Κάστρο Παραλίου Άστρους Το Κάστρο Παραλίου Άστρους δεν είναι το κάστρο Estella, όπως λανθασμένα και ατεκμηρίωτα αναφέρεται σε φυλλάδια και στο διαδίκτυο. Δεν υπάρχουν ιστορικά στοιχεία και πειστικές αναφορές από κανένα ιστορικό μελετητή που να συνδέει το Κάστρο Παραλίου Άστρους με το κάστρο Εστέλλα και το Κάστρο Παραλίου Άστρους αναφέρεται από ιστορικούς μελετητές πιθανά είναι το Αστρίτσι= «Astritzi» των Ενετών.(Ν.Βέης και άλλοι).Η μελέτη των καταλοίπων του κάστρου επιτρέπει τη διάκριση δυο οικοδομικών φάσεων. Η πρώτη φάση αφορά στην περίοδο του 15ου αιώνα η αργότερα . Η δεύτερη οικοδομική περίοδος εντοπίζεται από το 1824 και 1825, εποχή που το κάστρο ενισχύθηκε και κατοικήθηκε από τους μυημένους στην Φιλική Εταιρία εύπορους έμπορους του εξωτερικού, αδερφούς Ζαφειρόπουλους. «Ήδη έλθωμεν εις το περί της θέσεως ζήτημα του κάστρου la Estella (=Άστρος )…..ως ρητώς μνημονεύει η αραγωνιακή παραλλαγή του Χρονικού του Μωρέως. Η τόσον δε ρητή μνεία περί του τόπου ,καθ’ όν ιδρύθη το φρούριον, δεν δύναται ν’αναφέρεται εις τα κατά την χερσόνησον του Άστρους περισωθέντα ,εν μέρει, μικρά οχυρωματικά έργα,άτινα και ανίσχυρα θα ήσαν προς τον σκοπόν του Βιλλαρδουίνου¨(Νίκο Α. Βέη , Μνείαι του Άστρους. σελ 99), Οι διακεκριμένοι ιστορικοί μελετητές Νίκος Βέης , Σπ. Λάμπρος , Κ.Ρωμαίος ,Ε. Καρποδίνης, Αδαμ. Αδαμαντίου ,Αναστάσιος Ι. Μπάλλας και πολλοί άλλοι τοποθέτησαν πειστικά το «Castiello la Estella» (Kάστρο του Άστρους) του Αραγωνικού Χρονικού του Μορέως , το οποίο έκτισε το 1256 ο πρίγκιπας του Μωρέως Γουλιέλμος Βιλλαρδουίνος , στην τοποθεσία «Ξεροκάμπι» ανάμεσα στα χωριά Άγιος Ιωάννης (Αγιάννης) και Άγιος Πέτρος. «Αυτός ο δρόμος φεύγει στα αριστερά του Eλληνικού φρουρίου ( κάστρο Εστέλλα =Άστρος) που είδα από την πεδιάδα του Άστρους, (δηλ από το Ξεροκάμπι) που βρίσκεται δύο μίλια πάνω από τα Αγιαννίτικα Καλύβια, μετά μπαίνει στο καλλιεργούμενο κάμπο του Ξεροκάμπι κοντά στον Αγιάννη».(Leake Travels in Morea,σελ 492).«περί τον αιγιαλόν του άστρου εις τον κάμπον της μαλεβής» (Aδρόνικος Β’ Παλαιολόγος (1259-1332 μ.χ σελ.114.)
Από,Το 1845 το Παράλιο Άστρος προσαρτήθηκε στο Δήμο Θυρέας και δεν ήταν ποτέ έδρα του Δήμου Θυρέας. Ο νεότερος οικισμός της περιοχής προσαρτάται στο δήμο Θυρέας το 1845 με το νόμιμο όνομα Παράλιον Άστρος ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845 . Από το 1832 μέχρι το 1845 ο καινούργιος οικισμός που ήταν στην Χερσόνησο του σημερινού Παραλίου Άστρους και η τοποθεσία νωρίτερα, υπάγοντο διοικητικά και αναγκαστικά στο Άστρος, όπως γίνεται με όλους τους καινούργιους οικισμούς, στην αρχή υπάγονται σε ένα γειτονικό οικισμό. Το ίδιο γίνεται και σήμερα με τους καινούργιος οικισμούς δυτικά του Άστρους ,υπάγονται διοικητικά στο Άστρος. Φυσικά οι οικισμοί δεν ονομάζονται όταν κτιστούν τα πρώτα σπίτια και σίγουρα δεν γίνονται πρωτεύουσες δήμων πριν ονομασθούν επίσημα από το Ελληνικό κράτος . Τα ΦΕΚ, όταν αναφέρονται στους οικισμούς, πάντοτε συμπεριλαμβάνουν ανάλογα τις λέξεις, που έχουν μεγάλη σημασία και δεν επιδέχονται ερμηνείες και σχόλια ,είναι σαφέστατα νομικά κείμενα , «ορίζεται…, αποσπάται…, προσαρτάται.. , καταργείται.., διορθώνεται». Το 1845 ο οικισμός πήρε επίσημα την ονομασία Παράλιο Άστρος. Αν το Παράλιο Άστρος είχε νωρίτερα άλλο επίσημο όνομα, σύμφωνα με την Ελληνική νομοθεσία, θα υπήρχε αναφορά για αλλαγή η κατάργηση ονόματος στο ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845, με τις λέξεις ( « καταργείται.., διορθώνεται»).Το ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845, είναι σαφέστατο για όλους ,αναφέρει μόνο τη λέξη «προσαρτάται», αυτή είναι η αναμφισβήτητη ιστορική αλήθεια, για πρώτη φορά «προσαρτάται» και τίποτα άλλο. Ο οικισμός το 1845 ονομάστηκε επίσημα Παράλιο Άστρος και δεν είχε άλλο επίσημο όνομα νωρίτερα, οι ερμηνείες είναι άσχετες και περιττές, γιατί η αναφορά είναι σαφέστατη.
Από, Το 1540 ο Αγιάννης αναφέρεται στους Τούρκικους φορολογικούς καταλόγους , αλλά δεν αναφέρονται το Άστρος και το Παράλιο Άστρος . Από, Venetians and Ottomans in SouthEast Peloponnese (15th*18th century)Dr, Evangelia Balta Director of Studies (Institute for Neohellenic Research/National Hellenic Research Foundation). Πλυθησμός, Πρώτη Τουκοκρατία 1540-1685 . Άγιος Ιωάννης (203), Αγιος Ιωάννης Θεολογος (107), Aγιος Πέτρος (300) , Βέρβενα (162), Δολιανά (49), Καστάνιτσα (494), Κορακοβούνι (25), Μελιγού (210), Πλάτανος (57), Πραστός (461), Τρεστενα (84) , Το Άστρος και το Παράλιο Άστρος δεν αναφέρονται για εκατονταδες χρόνια στους Τούρκικους φορολογικούς καταλόγους , αλλά αναφέρονται τα άλλα μεγάλα ιστορικά χωριά. Ο λόγος που το Άστρος δεν αναφέρεται στους Τούρκικους φορολογικούς καταλόγους είναι ότι αναφερόταν ο Αγιάννης ,που ήταν το μητροπολιτικό κέντρο της Θυρέας για εκατοντάδες χρόνια και ο Αγιάννης ήταν μία κοινότητα με το Άστρος , οι κάτοικοι ήταν βασικά ίδιοι,και ο Αγιάννης αναφερόταν επίσης σαν Άστρος και Αγιάννης του Άστρους. Το Παράλιο Άστρος δεν αναφέρεται για εκατονταδες χρόνια στους Τούρκικους φορολογικούς καταλόγους,γιατί απλά δεν υπήρε οικισμός στη σημερινή τοποθεσία του Παραλίου Άστρους ,οι Τούρκοι γνώριζαν πολύ καλά τους κατοίκους της περιοχής , όμως είχαν “ένα πυργόσπιτο του (Τούρκου) φοροεισπράκτορα, και δύο τρεις μικρές αποθήκες» (Travels in the Morea σελ 482) Οι Τούρκοι φορολογούσαν τους κατοίκους ,δεν υπήρχε τότε ΕΝΦΙΑ. Πολλοί ιστορικοί μελετητές αναφέρουν από την αρχαιότητα οι κάτοικοι στην περιοχή προτιμούσαν τα ενδότερα (Ν.Βέης και άλλοι νεότεροι ) και για χιλιάδες χρόνια δεν υπήρχε οικισμός στη σημερινή τοποθεσία του Παραλίου Άστρους , που πριν το 1845 η ονομασία της τοποθεσίας ήταν Σκάλα η Σκάλα του Άστρος ,ήταν το λιμάνι της περιοχής και ήταν ”ακατοίκητος” τόπος για χιλιάδες χρόνια σύμφωνα με αναφορά του Άκουρου , οικιστή του Παραλίου Άστρους .Δεν υπήρχε οικισμός στο Παράλιο Άστρος το 1540 και το Παράλιο Άστρος χτίστηκε από το Άγιαννίτη στρατηγό Άκουρο από το 1832-1845 και για πρώτη φορά ο νεότερος οικισμός της περιοχής το 1845 προσαρτήθηκε στο Δήμο Θυρέας.
Από, Ο οικιστής του Παραλίου Άστρους Αγιαννίτης στρατηγός Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος Από τον Αγιάννη προήλθε το Άστρος, το Παράλιο Άστρος και άλλοι μικρότεροι οικισμοί .Οι αδελφοί Ζαφειρόπουλοι θεωρούνται από πολλούς ιστορικούς μελετητές οι πρώτοι κάτοικοι και οικιστές του Παραλίου Άστρους. Πριν το 1832 δεν υπήρχε οικισμός στην τοποθεσία και ο Άκουρος αναφέρει και επιβεβαιώνει στον Όθωνα «το ακατοίκητο τούτο μέρος». Ο Leake αναφέρει το 1805 δεν υπήρχε οικισμός στην τοποθεσία , «At the scala (στη σκάλα =λιμάνι) υπάρχουν μια δεξαμενή, ένα χάνι, ένα πυργόσπιτο του (Τούρκου) φοροεισπράκτορα, και δύο τρεις μικρές αποθήκες» (Travels in the Morea σελ. 482) , όπως το ίδιο αναφέρουν και άλλοι ιστορικοί μελετητές . Το όνομα της σημερινής τοποθεσίας του Παραλίου Άστρους μέχρι το 1845 ήταν Σκάλα η Σκάλα του Άστρους, ήταν το λιμάνι της περιοχής και υπαγόταν διοικητικά στο γειτονικό οικισμό Άστρος. Το 1823 βουλευτής Κων. Ζαφειρόπουλος, πρώτος κάτοικος και οικιστής του Παραλίου Άστρους αναφέρει «Την Σκάλαν του Άστρους». Το 1822. «Σκάλα Άστρους» αναφέρεται από την Πελοποννησιακή Γερουσία, επίσης «Σκάλα», «σκάλα Άστρους» (λιμάνι του Άστρους) , αναφέρεται από πολλούς άλλους . Ο Leake αναφέρει και επιβεβαιώνει το όνομα της περιοχής ήταν Σκάλα του Άστρους, “Leaving the Scala of Astro= φεύγοντας από την Σκάλα του Άστρους ,Travels in the Morea (σελ 485 ). Το Παράλιο Άστρος έκτισε από το 1832-1845 ο Αγιαννίτης στρατηγός Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος , όπως τιμoύν με αδριάντα του στη κεντρική πλατεία οι Παραλιώτες ,«ΟΙΚΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΙΟΥ ΑΣΤΡΟΥΣ» και ονόμασε τον νεότερο οικισμό της περιοχής το 1845 Παράλιο Άστρος. Ο διακεκριμένος Αγιαννίτης Λογοθέτης, φίλος και συνεργάτης του Άκουρου και πρώτος πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου, έκτισε το σπίτι του στην χερσόνησο ,στο «Νησί» το 1832, που θεωρείται από πολλούς ιστορικούς μελετητές ένα από τα πρώτα σπίτια του οικισμού. Ο Λογοθέτης αργότερα από το 1854 αναφέρει μερικές φορές το καινούργιο οικισμό με το όνομα «παράλιο , «έκτισε την οικίαν του ενταύθα κατά το έτος 1832»,« ωκοδόμησαν εις το παράλιο Εργαστήρια » και « το έτος 1838… ήσαν τότε ολίγοι οι κατοικήσαντες εις παράλιο».Τον Λογοθέτη ακολούθησαν και άλλοι Αγιαννίτες και ο οικισμός άρχισε σιγά σιγά και δειλά να αναπτύσσεται. Δεν είναι τυχαίο που στον εκλογικό κατάλογο του 1871 της «Κοινοτ. Παραλίου Άστρους » αναφέρεται πρώτος ο Αγιαννίτης Αναστάσιος Πάσχος του Ιωάννου κτηματίας. Το γεγονός της καθυστέρησης της προσάρτησης του οικισμού στο Δήμο Θυρέας, συμπεραίνουμε οφείλεται ότι πριν 1845 ο οικισμός δεν είχε τα απαιτούμενα κριτήρια από το Ελληνικό κράτος να προσαρτηθεί στο υπάρχοντα από το 1835 Δήμο, γιατί ο οικισμός ήταν πολύ μικρός « το έτος 1838.. ήσαν τότε ολίγοι οι κατοικήσαντες εις παράλιο». Αν και ο Άκουρος με το αδερφό Ιωάννη , του πρώτο δήμαρχο του δήμου από 1836-1847, επιθυμούσαν το συντομότερο να γίνει επίσημα και να ονομασθεί οικισμός. Τελικά οι Ζαφειρόπουλοι τα κατάφεραν και το 1845 έγινε οικισμός και τον ονόμασαν επίσημα Παράλιο Άστρος. Ο Άκουρος επιβεβαιώνει πριν το 1824, τότε δεν υπήρχε οικισμός στο Παράλιο Άστρος , “την πατρίδα μας Αγιάννης και Άστρος”, πατρίδα βέβαια αυτονόητα είναι οικισμός ,δεν είναι ο κάμπος .Για το λόγο αυτό το 1845 ονόμασε τον καινούργιο οικισμό Παράλιο Άστρος, σίγουρα δεν το ονόμασε ο βασιλιάς Όθωνας. Φυσικά και λογικά ο Άκουρος δεν ονόμασε το καινούργιο οικισμό με το ίδιο όνομα της γειτονικής πατρίδας του Άστρος .Είναι αυτονόητο ο Άκουρος δεν θα ονόμαζε δύο χωριά με το ίδιο όνομα Άστρος, σοβαρός και λογικός έμπρακτα ήξερε και καταλάβαινε καλύτερα.
Συμπεραίνουμε , Ο οικιστής του Παραλίου Άστρους Αγιαννίτης στρατηγός Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος, ο δήμαρχος αδερφός του Ιωάννης Ζαφειρόπουλος (δημάρχος του δήμου Θυρέας από 1836-1847) και ο Λογοθέτης ,πρώτος πρόεδρος του συμβουλίου του δήμου Θυρέας , τότε είχαν ταυτόχρονα στην περιοχή για κάθε ενδεχόμενο και τα “καριοφίλια”…, ονόμασαν το 1845 τον καινούργιο οικισμό Παράλιο Άστρος. Ο νεότερος οικισμός της περιοχής το 1845 προσαρτήθηκε στο υπάρχοντα από το 1835 δήμο Θυρέας. Παράλιον Άστρος Κυνουρίας . ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845 .Ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο Θυρέας. Το Ελληνικό κράτος πριν διακόσια χρόνια ,το 1823 και 1841, με βάση τα υπάρχοντα τεκμηριωμένα ιστορικά στοιχεία της εποχής, με την απαιτούμενη σοβαρότητα θεσμικά , αναγκαστικά, δικαιολογημένα και επίσημα χρησιμοποίησε και επιβεβαίωσε τό πολύ νωρίτερα υπάρχον όνομα του οικισμούΆστρος , πολλές φορές και επίσης με την αναφορά «Εν Άστρει» σε όλα τα έγγραφα , την Διακύρηξη, το Νόμο της Επιδαύρου (« Σύνταγμα του Άστρους») , τα πρακτικά, ψηφίσματα και αποφάσεις,για τον οικισμό που συνήλθε η «Συνέλευση του Άστρους» και ψηφίστηκε το «Σύνταγμα του Άστρους », επιβεβαιώνοντας την μακρόχρονη ιστορία του ιστορικού Άστρους. Όπως το ίδιο έκαναν με τα έγγραφα τους το Βουλευτικό, Εκτελεστικό και τα μινιστέρια (υπουργεία) Πολέμου, Θρησκείας, Δικαίου και Ναυτικών. Η Βουλή των Ελλήνων ,πριν διακόσια χρόνια, το 1844 αναφέρει «και ο τόπος ούτος εψηφίσθη και παρ’ αυτής Άστρος». Το Ελληνικό κράτος αδιάκοπα μέχρι σήμερα συνεχίζει να αποκαλεί τον οικισμό Άστρος. Αυτή είναι η αναμφισβήτητη ιστορική αλήθεια
Το Ελληνικό κράτος πριν διακόσια χρόνια το 1845 ονόμασε τον γειτονικό οικισμό Παράλιο Άστρος, απέχει από το Άστρος 4χλμ., και συνεχίζει να αποκαλεί τον οικισμό Παράλιο Άστρος, αδιάκοπα μέχρι σήμερα . Παράλιο Άστρος Κυνουρίας, ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845 .Ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο Θυρέας. Φαιδρά πιστεύουν αν σβήσουν προσωρινά το Άστρος όπου μπορούν , κάνουν με κάθε τρόπο παραποίηση του ονόματος του με διάφορα ονόματα και φαιδρά αλλάζουν πολλά ιστορικά στοιχεία , «όπως τους συμφέρει» ,τελικά θα μπορέσουν να κάνουν και την άλλη παραποίηση ονόματος για την Σκάλα του Άστρους ,όπως ήταν το όνομα της τοποθεσίας του Παραλίου Άστρους μέχρι το 1845, και τότε πιθανά θα έχουμε το ίδιο όνομα για δύο γειτονικούς οικισμούς ,που απέχουν μόλις 4 χλμ!!!. Επίσης υπάρχουν «ιστορικοί μελετητές» που «στρέφονται προς όσα βρίσκουν έτοιμα» και «Άλλαξαν την καθιερωμένη σημασία των λέξεων, ανάλογα με το πώς τους συνέφερε» , που δεν ντρέπονται να αναφέρουν η Εθνοσυνέλευση έγινε δίπλα στα έλη της παλιόστερνας κάτω από τον έρημο βράχο, η Σχολή Καρυτσιώτη βρίσκεται στον Ατσίγγανο και προσωρινά έσβησαν το Άστρος από το Δήμο Θυρέας ….. Σωστά διαβάζουμε όλα αυτά , « είναι, καθώς μου φαίνεται,πολλά και γελοία». Εκαταίος ο Μιλήσιος (περ. 560 π.Χ. – περ. 480 π.Χ.).
Γενικά η αδικαιολόγητη απαξίωση μιας γειτονικής κοινωνίας αποκαλείται «αυτοπυροβολισμός» στο μεγαλείο του. Οι «ανήθικες και παράνομες» αναφορές «η εθνοσυνέλευση έγινε στα Αγιαννίτικα Καλύβια», «Μεσόγειο», «Μεσόγειο Άστρος» και «(Μεσόγειο) Άστρος» είναι κατά την γνώμη μας παραποίηση ονόματος και πιθανά διασπορά ψευδών ειδήσεων. Το 1932 οι γνωστικοί πρόγονοι μας και ο κοινός νους , από το Άστρος και το Παράλιο Άστρος, πρότειναν έμμεσα την δημιουργία του δήμου Θυρέας και δημιούργησαν σαν αρχή την «Αθλητική Ένωσις Θυρέας» που προήλθε από τις ποδοσφαιρικές ομάδες «Πανθυρεατικός» Άστρους και «Αχιλλέας» Παραλίου Άστρους. Την ίδια περίπου εποχή η προσπάθεια να ονομασθεί το Παράλιο Άστρος «Άστρον» απέτυχε οικτρά και τελεσίδικα , με τεκμηριωμένους λόγους από το Ελληνικό κράτος . Δυστυχώς η πολύ ποθούμενη διαχρονικά από τις τοπικές κοινωνίες «ΕΝΩΣΗ ΘΥΡΕΑΣ» δεν ήλθε το 1932 και μετά την αποτυχία για την «Αθλητική Ένωσις Θυρέας», από τότε άρχισαν από μερικούς .που μετριούνται στα δάκτυλα, οι «ανόητοι αυτοπυροβολισμοί» και οι τρύπες στη βάρκα της Θυρέας . Ο ΔΗΜΟΣ ΘΥΡΕΑΣ ΚΑΙ Η «ΕΝΩΣΗ ΘΥΡΕΑΣ», περιφρονούν βροντερά και τελεσίδικα τους «ανόητους αυτοπυροβολισμούς» , ΚΑΙ Ο ΔΗΜΟΣ ΘΥΡΕΑΣ ΚΑΙ Η «ΕΝΩΣΗ ΘΥΡΕΑΣ», ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ, ποτέ δεν είναι αργά. Αλλά δεν ξεχνάμε , «Η Εθνοσυνέλευση της απελευθερωμένης Ελλάδας συνήλθε στο Άστρος». «H ιστορία δεν σβήνεται ,δεν ξαναγράφεται και δεν κρύβεται». Η αναμφισβήτητη ιστορική αλήθεια είναι. Το νόμιμο όνομα του οικισμού, που συνήλθε η Β’ Εθνοσυνέλευση το 1823,για διακόσια χρόνια είναι Άστρος, έδρα του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας. Ο μεγάλος εκπρόσωπος του Ελληνικού διαφωτισμού ,ο θεωρητικός καιο πατέρας της δημοκρατίας Πρωταγόρας , θεωρούσε «την έλλειψη της αιδούς και της δίκης αρρώστια για τις πόλεις», πού έπρεπε σύντομα και σοβαρά να γιατρευθεί.
Επίλογος , διακόσια χρόνια αργότερα ,τι να κάνουμε…. Ο Κωνστ.Ζαφειρόπουλος, ορκίστηκε «Εν Άστρει τη 30 Μαρτίου 1823 και γ’ της ανεξαρτησίας». Ιζ.Εις αμοιβαίαν πληροφορίαν ζήλου υπέρ των εθνικών συμφερόντων και αδόλου πατριωτισμού, ορκίζεται η Συνέλευσις ούτως. Ορκίζομαι εις το όνομα του θεού και πατρίδος, άδολον πατριωτισμόν, ακραιφνή σύμπνοιαν και αποβολήν πάσης ιδιοφιλίας καθ’ όλας τας συνδιασκέψεις ημών εν ταύτη τη Εθνική Β’ των Ελλήνων Συνέλευσι. Εν Άστρει τη 30 Μαρτίου 1823 και γ’ της ανεξαρτησίας.
Στο παραπάνω χάρτη διακρίνονται στα ενδότερα από την αρχαιότητα το ιστορικόν Άργος και οι Μυκήνες , επίσης αργότερα στα ενδότερα βρίσκονται το Άστρος και το Λεωνίδιο. Το ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας βρίσκεται στη δυτική παραλία του Αργολικού ,στα ενδότερα του κάμπου της Θυρέας ,εκεί που ήταν η αρχαία πόλη Θυρέακαι αργότερα το πόλισμα Άστρον , νότια από την πρώτη πόλη της Ευρώπης το ιστορικό Άργος και την έδρα του Μυκηναϊκού πολιτισμού Μυκήνες. Για χιλιάδες χρόνια , τουλάχιστον από το 1,500 π.χ. στα ενδότερα του κάμπου της Θυρέας αδιάκοπα υπήρχε οικισμός και το ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας αναμφισβήτητα υπήρχε για πολλούς αιώνες πριν το 1823.
Το ιστορικόν Άστρος είναι συνέχεια της αρχαίας πόλης Θυρέας. Η πόλη Θυρέα και αργότερα το πόλισμα Άστρον ήταν στα ενδότερα του κάμπου Θυρέας στην σημερινή τοποθεσία του Άστρους . Το 1823 το Άστρος το βρήκαν εκεί ,«Εν Άστρει τη 29 Μαρτίου 1823 και γ’ της Ανεξαρτησίας » οι πληρεξούσιοι της Εθνοσυνέλευσης και ο Κολοκοτρώνης , υπήρχε αναμφισβήτητα και τεκμηριωμένα πολλούς αιώνες πριν το 1823 , η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης «Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου Καρυτσιώτη» και «η Εθνοσυνέλευση της απελευθερωμένης Ελλάδας συνήλθε στο Άστρος».. Από την διασπορά 25-4-2025 astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας
«Αν λείπει το στοιχείο της αλήθειας, η ιστορία καταντά «ανωφελές διήγημα».” Πολύβιος (202 π.Χ. – 120 π.Χ.)
«Γιατί όσα λέγουν οι Έλληνες είναι,καθώςμου φαίνεται, πολλά και γελοία].” Εκαταίος ο Μιλήσιος (περ. 560 π.Χ. – περ. 480 π.Χ.)
«Τόσο αδοκίμαστα αναζητούν οι πολλοί την αλήθεια και στρέφονται προς όσα βρίσκουν έτοιμα» και “Άλλαξαν την καθιερωμένη σημασία των λέξεων, ανάλογα με το πώς τους συνέφερε» Θουκυδίδης (περ. 455 π.Χ. – περ. 399 π.Χ)
«Τόσο αδοκίμαστα αναζητούν οι πολλοί την αλήθεια και στρέφονται προς όσα βρίσκουν έτοιμα» και “Άλλαξαν την καθιερωμένη σημασία των λέξεων, ανάλογα με το πώς τους συνέφερε» Θουκυδίδης“και την ειωθυίαν αξίωσιν των ονομάτων εις τα έργα αντήλλαξαν τη δικαιώσει”άλλαξαν την καθιερωμένη σημασία των λέξεων, ανάλογα με το πώς τους συνέφερε.” (περ. 455 π.Χ. – περ. 399 π.Χ.)
Θεωρούμε αναγκαίο , διακόσια χρόνια αργότερα, να ερμηνεύσουμε αναλυτικά, πειστικά και τεκμηριωμένα τα ιστορικά στοιχεία , αν και είναι σαφέστατα και αυτονόητα, γιατί πρόσφατα άσκοπα, παράξενα και περίεργα γίνονται και ακούγονται πολλά, για να βοηθήσουμε το δημόσιο διάλογο και την ιστορική αλήθεια για το Άστρος και το Παράλιο Άστρος.
Στην παραπάνω σχετική ενότητα αναφορές πριν το 1823 υπάρχουν αμέτρητες αναφορές για το ιστορικόν Άστρος . Σχετικά με το Άστρος και το Παράλιο Άστρος oi αναφορές τα παρακάτω είναι επαρκέστατες.
Πριν διακόσια χρόνια το Ελληνικό κράτος το 1823 στην «Συνέλευση του Άστρους» επίσημα χρησιμοποίησε και επιβεβαίωσε τό όνομα Άστρος, που αναμφισβήτητα υπήρχε χιλιάδες χρόνια νωρίτερα ,πολλές φορές με την αναφορά «Εν Άστρει» σε όλα τα έγγραφα , την Διακήρυξη, το Νόμο της Επιδαύρου (« Σύνταγμα του Άστρους») , τα πρακτικά, ψηφίσματα και αποφάσεις, για τον οικισμό που συνήλθε η «Συνέλευση του Άστρους» και ψηφίστηκε το «Σύνταγμα του Άστρους», επιβεβαιώνοντας την μακρόχρονη ιστορία του ιστορικού Άστρους. Όπως το ίδιο έκαναν με τα «Εν Άστρει» έγγραφα τους το Βουλευτικό, Εκτελεστικό και τα μινιστέρια (υπουργεία) Πολέμου, Θρησκείας, Δικαίου και Ναυτικών.
Πριν διακόσια χρόνια τα πρακτικά της Βουλής των Ελλήνων κατά την πρώτην σύνοδον του 1844, επιβεβαιώνουν τελεσίδικα και οριστικά , “και ο τόπος ούτος εψηφίσθη και παρ’ αυτής Άστρος“
ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΗΣ Β’ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΕΙΣΗΣ ΕΝ ΑΣΤΡΕΙ ΤΗΝ ΚΘ’ ΜΑΡΤΙΟΥ, ΑΩΚΓ ΚΑΙ Γ’ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ (Πρακτικά της Β’ Εθνικής των Ελλήνων Συνελεύσεως, Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας, τόμος 3, σελ 63). Δεν έγινε η εθνοσυνέλευση για να ονομάσει τον οικισμό Άστρος,την πρώτη ημέρα της Εθνοσυνέλευσης, “Εν Άστρει τη 29 Μαρτίου 1823 και γ’ της ανεξαρτησίας”, ο Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος, Κωνσταντίνος Ζαφειρόπουλος , Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, Θ.Νέγρης, Ι.Ορλάνδος και άλλοι εκατό πληρεξούσιοι βρήκαν εκεί το ιστορικό Άστρος στο Αγροκήπιο του Καρυτσιώτη, όπως αναφέρει ο Κολοκοτρώνης “εις το Άστρος ….εις ένα περιβόλι όπου έκαναν την συνέλευσιν », φυσικά ήξεραν το όνομα Άστρος και ήξεραν τι υπόγραφαν, δεν σκέφτηκαν ποτέ και δεν ήταν αναγκαίο να αποφασίσουν για το όνομα του οικισμού, είχαν άλλες προτεραιότητες και τους Τούρκους κατακτητές. Υπάρχουν πολλά άλλα έγγραφα τις πρώτες ημέρες της Συνέλευσης την 29η Μαρτίου 1823, , μόλις άρχισε η Συνέλευση, με την αναφορά “Έν Άστρει“.Το Άστρος αναμφισβήτητα το βρήκαν εκεί οι πληρεξούσιοι, υπήρχε χιλιάδες χρόνια νωρίτερα.
O Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, πρόεδρος του Εκτελεστικού (δηλ.Πρωθυπουργός ) , σε επιστολή στις 22 Απριλίου 1823 αναφέρει . « ηΕθνοσυνέλευση της απελευθερωμένης Ελλάδας συνήλθε στο Άστρος,στον κόλπο του Ναυπλίου» (Αριστείδης Ν. Χατζής σελ 121).
Διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης -«Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου Καρυτσιώτη»και«Ήδη δε μετά δεκαέξ μήνας Δευτέραν να συγκροτήση εν Άστρει συνέλευσιν» Διονύσιος Κόκκινος Ιστορία Ελληνικής Επανάστασης (τόμος 3ος Σελίδες 475-476) .
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης εις τα Απομνημονεύματα του αναφέρει , «Τέλος πάντων απεφασίσθη εις το Άστρος να γίνη η Συνέλευσις , εσηκώθηκα και επήγα και εγώ εις το Άστρος ….εις ένα περιβόλι όπου έκαναν την συνέλευσιν .»(Φλούδας Θυρεατικά Β σελ 53) εις τα Απομνημονεύματα του αναφέρει το γεύμα στον Δημήτριο Υψηλάντη έγινε « εις τους ίσκιους των δένδρων του Άστρους» (Φλούδας Θυρεατικά Β). Ο Γ. Τερτσέτης αναφέρει «συνέτρωγαν ο Δημήτριος Υψηλάντης και ο Κολοκοτρώνης εις τους ίσκιους των δένδρων του Άστρους» (Διήγησις Συμβάντων της Ελληνικής φυλής σελ.287).
Πάνος Ζαφειρόπουλος ,έλεγε πριν το 1824 , τότε δεν υπήρχε οικισμός στην τοποθεσία Σκάλα του Άστρους , « επήλθεν το έτος 1823 και κατά Φεβρουάριον εσυστήθη η Εθνική συνέλευσις εις Άστρος κατά την ακόλουθον διαταγή του Εκτελεστικού ..έκαστος δύναται να εννοήσει τι υπέφερον οι κάτοικοι του Άστρους »(Φλούδας Θυρεατικά Β σελ 52)«Ηλεκτρισθέντες, έγραφεν, υπέρ της ελευθερίας της πατρίδος ,τα πάντα χαίρειν και ειδόντες ,μετέβημεν άπαντες εις την πατρίδα μας το Άστρος» ( Ιστ. και Εθνολ. Εταιρ.Κώδικας 316, Φλούδας, Θυρεατικά Β σελ 50). και «διαμένων ειςτην πατρίδα μου τον Άγιον Ιωάννην έλαβον και το ακόλουθον έγγραφον» (Φλούδας, Θυρεατικά Β , σελ 51).
Ο Γενναίος Κολοκοτρώνης αναφέρει , « η κυβέρνησις διέταξεν να συνταχθή το Έθνος , να γίνη Εθνική Συνέλευσις, όπου άρχισαν να συνάζωνται οι πληρεξούσιοι οι μεν εις τοΆστρος,οι δε του Κολοκοτρώνη και Υψηλάντη εις Ναύπλιον. … απεφασίσθη να μεταβούν και οι εν Ναυπλίω εις το «Αστρος». (Απομνημονεύματα σελ 88 , Φλούδας Θυρεατικά Β, Άστρος ,Το Χρυσήλιον και Ιστορικόν σελ 165). O Γενναίος Κολοκοτρώνης πειστικότατα αναφέρει το Άστρος το βρήκαν εκεί οι πληρεξούσιοι της Εθνοσυνέλευσης, υπήρχε πολλά χρόνια πριν το 1823 και βέβαια πριν έλθουν οι πληρεξούσιοι της Εθνοσυνέλευσης, δεν το δημιούργησαν τυχαία μόλις έφθασαν και αυθαίρετα το ονόμασαν εκείνη την ημέρα Άστρος.
Στην αρχή καταθέσαμε λεπτομερέστατα τα ιστορικά στοιχεία για τις παρακάτω πειστικές και τεκμηριωμένες χρονολογικές αναφορές πριν το 1823. Η απλή περιγραφή παρακάτω είναι επαρκέστατη για το θέμα το Άστρος και το Παράλιο Άστρος. Για περισσότερα δείτε στην αρχή του κειμένου τις σχετικές ενότητες. Τα σχόλια είναι περιττά
Το ιστορικόν Άστρος και ο Άγιος Ιωάννης (Αγιάννης) είναι μία κοινότητα και το κυριότερο οι κάτοικοι είναι οι ίδιοι, είχαν για πολλούς αιώνες και έχουν μέχρι σήμερα σπίτια στον Άστρος και στον Αγιάννη του Άστρους.
«H ιστορία δεν σβήνεται ,δεν ξαναγράφεται και δεν κρύβεται».
Θουκυδίδης. « και στρέφονται προς όσα βρίσκουν έτοιμα»,«και την ειωθυίαν αξίωσιν των ονομάτων εις τα έργα αντήλλαξαν τη δικαιώσει” ( άλλαξαν την καθιερωμένη σημασία των λέξεων, ανάλογα με το πώς τους συνέφερε)».
Ο διακεκριμένος καθηγητής Αριστείδης Ν. Χατζής ,αφού διάβασε πρώτα την μισή παγκόσμια βιβλιογραφία σχετικά με την Β΄Εθνοσυνέλευση που συνήλθε στο Άστρος το 1823, κατέθεσε στο βιβλίο, Σμαράγδη Ι.Αρνανίτη :2023, Ἐν Ἄστρει Ἡ Ἐθνική Δευτέρα τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις, 29 Μαρτίου -18 Απριλίου 1823 , τα γεγονότα – οι πρωταγωνιστές – οι αποφάσεις, πολύ σοβαρά,( καλό παράδειγμα για μίμηση) επιστημονικά, πειστικά και τεκμηριώμενα τα ιστορικά στοιχεία, χωρίς απερίσκεπτα να καταθέσει ατεκμηρίωτα συμπεράσματα.
Αξίζει το κόπο να τον ξαναδιαβάσουμε το παρακάτω άρθρο του και το συνιστούμε στους φίλους μας αναγνώστες και σε ιστορικούς μελετητές . Το άρθρο του καθηγητή Αριστείδη Ν. Χατζήμε τις λεπτομερέστατες σημειώσεις και τεκμηριωμένες πηγές ,είναι ένα έξοχο αξιοζήλευτο παράδειγμα επιστημονικής εργασίαςκαι είναι η γνώμη μας οι ιστορικές μελέτες που συνήθως κυκλοφορούν εύκολα , ατεκμηρίωτα και απερίσκεπτα, γεμάτες συμπεράσματα δίχως τεκμηριωμένα ιστορικά στοιχεία, απέχουν παρασάγγας από την “επιστημονική αλήθεια” του καθηγητήΑριστείδη Ν. Χατζή.
Μπράβο στο καθηγητή Αριστείδη Ν. Χατζή, τον ευχαριστούμε για ταεπιστημονικάιστορικά στοιχεία που κατέθεσε,αλλά κυρίως και για το μάθημα ιστοριογραφίας που μας έκανε σε όλους, πολίτες, μαθητές και μελετητές ιστορίας.
Ο καθηγητής αναφέρει το Άστρος, σαν τεκμηριωμένο ιστορικό στοιχείο,πολλές φορές στην μελέτη του και πολύ σωστά , σοβαρά και επιστημονικάδεν θεώρησε αναγκαίο να κάνει άλλους υπαινιγμούς η διευκρινίσεις για το όνομα, όπως θεώρησαν αναγκαίο και έκαναν ελάχιστοι , και αυτό είναι η μεγάλη διαφορά μεταξύ διακεκριμένων και μη διακεκριμένων ιστορικών μελετητών. Αναφέρει «ψηφίστηκε στο Άστρος» …«συνήλθε στο Άστρος»…. «Η Εθνοσυνέλευση στο Άστρος»… υης «Εθνοσυνέλευσης στο Άστρος» , επίσης το ιδιο αναφέρουν ο παγκόσμιος τύπος και πολλοί ξένοι ιστορικοί μελετητές. (Καταθέτουμε επίσης στο τέλος τις σημειώσεις, πηγές και βιβλιογραφία της μελέτης που την βρίσκουμε εντυπωσιακή, είναι μιά πολύ καλή και σοβαρή επιστημονική αξιοζήλευτη εργασία).
Ο διακεκριμένος καθηγητής Αριστείδης Ν. Χατζής κατέθεσε στο βιβλίο του δήμου Ἐν Ἄστρει Ἡ Ἐθνική Δευτέρα τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις, πειστικά και τεκμηριώμενα το ιστορικό Άστρος και η εθνοσυνέλευση δεν έχουν σχέση με το εμφύλιο και την διχόνοια.
Άδικα με λανθασμένες εκτιμήσεις μερικοί της παραδοσιακής ιστοριογραφίας και της συνταγματικής ιστορίας συνδέουν απαξιωτικά την Εθνοσυνέλευση και το Άστρος με την διχόνοια, που υπήρχε πολύ νωρίτερα από την εποχή του Ομήρου. Η διχόνοια και ο εμφύλιος θα ακολουθούσε ανεξάρτητα που γινόταν η Εθνοσυνέλευση στην Τρίπολη ,στο Ναύπλιο η στη Ύδρα.. Είναι αφελής, φαιδρά και χωρίς τεκμήρια η άποψη ότι στο Άστρος προήλθε η διχόνοια και ο εμφύλιος που ακολούθησε αργότερα. Αντίθετα στο Άστρος προσωρινά σταμάτησε η διχόνοια ,με την αποδοχή του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη της θέσης του αντιπροέδρου του Εκτελεστικού.
Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, πρόεδρος του Εκτελεστικού (δηλ.Πρωθυπουργός) ,την 22 Απριλίου 1823, έξυπνα ανακοίνωσε στους ισχυρούς της εποχής το μεγάλο γεγονός την ύπαρξη της απελευθερωμένης Ελλάδας. «ΗΕθνοσυνέλευση της απελευθερωμένης Ελλάδας συνήλθε στο Άστρος». (Αριστείδης Ν. Χατζής σελ 121).
Η φαιδρή αναφορά «Αγιαννίτικα Καλύβια»για την “Εν Άστρει” Εθνοσυνέλευση, δεν είναι αποδεκτή και πιστευτή από την τοπική κοινωνία και σχεδόν ξεχάστηκε στα ντουλάπια της ιστορίας, αλλά μερικοί επιμένουν και άσκοπα πότε πότε μας ξαφνιάζουν .
Σε χιλιάδες συνταγματικά και ιστορικά κείμενα αναφέρεται η αναμφισβήτητη ιστορική αλήθεια, οι εθνοσυνελεύσεις της επανάστασης έγιναν στην Επίδαυρο, στο Άστρος και στην Τροιζήνα. Είναι λανθασμένο και φαιδρό να αναφέρεται οι εθνοσυνελεύσεις της επανάστασης έγινανστη Πιάδα ,στα Αγιαννίτικα Καλύβια και στο Δαμαλά, γιατί τότε πρέπει να σχίσουμε αναιτιολόγητα χιλιάδες συνταγματικά κείμενα και ιστορικές αναφορές.
Ο Νικόλαος Σπηλιάδης θεωρείται ο αυθεντικότερος ιστορικός της Ελληνικής επανάστασης του 1821, έγραψε τα «Απομνημονεύματα δια να χρησιμεύσωσιν εις την Νέαν Ελληνικήν Ιστορίαν (1821-1843)». Το 1822 διορίζεται Γραμματέας της Πελοποννησιακής Γερουσίας και αργότερα πληρεξούσιος και Γραμματέας της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης στην Τροιζήνα. Το 1827 επελέγη μεταξύ των δώδεκα μελών της Επιτροπής, που ανάλαβε την αναθεώρηση του Συντάγματος. Υπήρξε επίσης βουλευτής, εκπρόσωπος της Αρκαδίας. Το1829 γίνεταιΓραμματέας της Επικρατείας ( Πρωθυπουργός), επί Καποδίστρια.
Για τα «Απομνημονεύματα» του Σπηλιάδη ο σοβαρότερος μελετητής του Παναγιώτης Φ. Χριστόπουλος σημειώνει ότι «πρόκειται περί συνθετικού ιστορικού έργου, σπανίας αντικειμενικότητας και σχολαστικώς τεκμηριωμένου, που καλύπτει όλον τον ελληνικό χώρο και τον διεθνή καθ’ όσον αφορά την Ελλάδα κατά την περίοδο 1820-43». Και προσθέτει για τον Σπηλιάδη: «Αξιόπιστος, λεπτολόγος και σαφής, έδωσε την πλέον εκτενή εξιστόρηση των γεγονότων από πολιτικής σκοπιάς, στηριζόμενος στο σύνολο του αρχειακού υλικού, που είχε στη διάθεσή του εξ ολοκλήρου».
Ο Ν. Σπηλιάδης( Πρωθυπουργός το 1829) σαφέστατα και λεπτομερέστατα αναφέρει «και όμως οι ολιγαρχικοί, οίτινες είχον καταλάβει τ’ Αγιαννίτικα λεγόμενα καλύβιαεις το Άστρος, ητοιμάζοντο …» «Απομνημονεύματα δια να χρησιμεύσωσιν εις την Νέαν Ελληνικήν Ιστορίαν (1821-1843)».( σελ 502).
Υπάρχουν και άλλες σχετικές αναφορές. Στη Γενική Εφημερίδα της Ελλάδος 1826 διαβάζουμε, «και βλέπει τον εχθρόν επιστρέφοντα πάλιν πανστρατιά, και διευθυνόμενο προς τα Καλύβια του αγίου Ιωάννου εις το Άστρος». Σωστά διαβάζουμε «εις το Άστρος».
“Τ’ Αγιαννίτικα λεγόμενα καλύβιαεις το Άστρος“,σε απλά Ελληνικά ,λένε πολλές αναφορές, τα καλύβιαεις το Άστρος,( τα σπίτια τους εις το Άστρος).
Οι Αγιαννίτες και ο Άκουροςαποκαλούσαν επίσης Αγιαννίτικα καλύβια ,τα σπίτια τους, αναφερόμενοι στα καλύβια τους που είχαν σαν δεύτερη προσωρινήκατοικίαστην “πατρίδα” τους, στο Άστρος. Επαναλαμβάνουμε «τ’ Αγιαννίτικα λεγόμενα καλύβια εις το Άστρος»,αυτή είναι η αδιαμφισβήτητη ιστορική αλήθεια «εις το Άστρος».
Σίγουρα ο Άκουρος και ο Καρυτσιώτης ήξεραν καλύτερα από μερικούς ιστορικούς μελετητές την «πατρίδας μας», όπως αποκαλούσαν ο Άκουρος και ο Καρυτσιώτης, το ιστορικόν Άστρος και τον Αγιάννη του Άστρους Κυνουρίας.
«1798ΕΝ ΜΗΝΙ ΙΟΥΛΙΩ 18 , Η ΣΧΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΦΙΛΟΘΕΑΜΟΝΑ…Ο ΤΟΠΟΣ ΟΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΜΑΙΕΙΝ’ Η ΑΥΤΟΥ ΠΑΤΡΙΔΑΚΑΡΥΤΣΙΩΤΗΣ ΛΕΓΕΤΑΙΠΑΝΤΟΥ Η ΑΥΤΗ ΦΑΜΙΛΙΑ….» «Παραιτώ της πατρίδος μου το κτίριον της Σχολής και το υποτακτικόν ( Αγροκήπιο)του Άστρους με όλα τα συμπεριλαμβανόμενα εις το κοντράτο (συμβόλαιο) καμωμένου παρ εμού.Μάϊος 1819 Δ.Καρυτσιώτης». Εις της διαθήκην του την 27η Φεβρουαρίου 1819 στη Τεργέστη οΔημήτριος Καρυτσιώτης, αναφέρει εις παράγραφον 5 της διαθήκης του «5) Αφήνω εις την πατρίδα μας (χωρίον μας) το κτίριον του σχολείου και την περιουσίαν του Άστρους (Astro)ως είναι»( Φλουδας ,Θυρεατικα Β’ σελ 312).
Ο Αγιαννίτης στρατηγός Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος, «ΟΙΚΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΙΟΥ ΑΣΤΡΟΥΣ»,επιβεβαιώνει πριν το 1824, τότε δεν υπήρχε οικισμός στο Παράλιο Άστρος , “την πατρίδα μας Αγιάννης και Άστρος”, «διαμένων εις την πατρίδα μου τον Άγιον Ιωάννηνέλαβον και το ακόλουθον έγγραφον» (Φλούδας, Θυρεατικά Β , σελ 51), «Ηλεκτρισθέντες, έγραφεν, υπέρ της ελευθερίας της πατρίδος ,τα πάντα χαίρειν και ειδόντες, μετέβημεν άπαντες εις την πατρίδα μας το Άστρος» ( Ιστ. και Εθνολ. Εταιρ.Κώδικας 316, Φλούδας, Θυρεατικά Β σελ 50) και « επήλθεν το έτος 1823 και κατά Φεβρουάριον εσυστήθη η Εθνική συνέλευσις εις Άστρος κατά την ακόλουθον διαταγή του Εκτελεστικού ..έκαστος δύναται να εννοήσει τι υπέφερον οι κάτοικοι του Άστρους » (Φλούδας Θυρεατικά Β σελ 52).Κατά το το έγγραφον αριθ 202 την Μονής Λουκούς της 10ης Αυγούστου 1840, ο Γεώργιος Καρυτσιώτηςτον πλούτον του « διέθεσεν εις πτωχούς,εκκλησίες και σχολεία της πατρίδος του Αγιάννη-Άστρος και δι’ έργα κοινωφελή» »(Φλουδας ,Θυρεατικα Β’σελ 324).
Είναι ενδιαφέρον ο σχολαστικός και σαφέστατος Leake το 1805 αναφέρει την πεδιάδα του Άστρους, στο Ξεροκάμπιτου Αγιάννη και αποκαλεί τον Αγιάννη Αγιαννίτικα Καλύβια, «Αυτός ο δρόμος φεύγει στα αριστερά του Eλληνικού φρουρίου ( κάστρο Εστέλλα =Άστρος) που είδα απότην πεδιάδα του Άστρους, (δηλ από το Ξεροκάμπι) που βρίσκεται δύο μίλια πάνω από τα Αγιαννίτικα Καλύβια, μετά μπαίνει στο καλλιεργούμενο κάμπο του Ξεροκάμπι κοντά στον Αγιάννη».(Leake Travels in Morea,σελ 492).
Πριν διακόσια χρόνιατο Ελληνικό κράτος το 1823 στην «Συνέλευση του Άστρους»επίσημα χρησιμοποίησε και επιβεβαίωσε τό όνομα Άστρος,που αναμφισβήτητα υπήρχε χιλιάδες χρόνια νωρίτερα ,πολλές φορές με την αναφορά «Εν Άστρει» σε όλα τα έγγραφα ,την Διακήρυξη, το Νόμο της Επιδαύρου (« Σύνταγμα του Άστρους»),τα πρακτικά, ψηφίσματα και αποφάσεις, για τον οικισμό που συνήλθε η «Συνέλευση του Άστρους» και ψηφίστηκε το «Σύνταγμα του Άστρους »,επιβεβαιώνοντας την μακρόχρονηιστορία του ιστορικού Άστρους. Όπως το ίδιο έκαναν με τα «Εν Άστρει» έγγραφα τους το Βουλευτικό, Εκτελεστικό και τα μινιστέρια (υπουργεία) Πολέμου, Θρησκείας, Δικαίου και Ναυτικών.
Πριν διακόσια χρόνια τα πρακτικά της Βουλής των Ελλήνων κατά την πρώτην σύνοδον του 1844, επιβεβαιώνουν τελεσίδικα και οριστικά, “και ο τόποςούτος εψηφίσθη και παρ’ αυτήςΆστρος“.
1823, Διακήρυξη της Β΄ των Ελλήνων Συνελεύσεως– «Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου Καρυτσιώτη»και«Ήδη δε μετά δεκαέξ μήνας Δευτέραν να συγκροτήση εν Άστρει συνέλευσιν » Διονύσιος Κόκκινος Ιστορία Ελληνικής Επανάστασης (τόμος 3ος Σελίδες 475-476)
Την τελευταίαν συνεδρίαν της εθνοσυνέλευσης την 18η Απριλίου 1823 « Ανεγνώσθη αναφορά κατοίκων Άστρους..» .ΟΙ Αστρεινοί, κάτοικοι του Άστρους, υπήρχαν και προσέφεραν πολλά στο έθνος το 1823 . Αυτή αναφορά της εθνοσυνέλευσης είναι αναμφισβήτητα η επαρκέστατη απάντηση σε όλες τις ανακρίβειες και τα εσφαλμένα συμπεράσματα. Οι κάτοικοι πρέπει πρώτα να υπάρχουν για να ονομάζουν τις πόλεις, τα κάστρα ,τα λιμάνια και τους κάμπους.Τα βούρλα , οι έρημοι βράχοι και τα καλάμια δεν μιλάνε και δεν ονομάζουν τίποτα. Οι Αργείοι ονόμασαν το Άργος, την Αργολίδα και τον Αργολικό, οι Κυνουριείς ονόμασαν την Κυνουρία και οι Αστρεινοί ονόμασαν το Άστρος , το κάστρο Εστέλλα=Άστρος στο Ξεροκάμπι του Αγιάννη, την Σκάλα του Άστρους, το κάμπο Άστρους . Ο Θουκυδίδης λέειοι κάτοικοι είναι τα κράτη.
Το Άστρος υπήρχε χιλιάδες χρόνια νωρίτερα πριν το 1823,το βρήκαν εκεί οι πληρεξούσιοι της Εθνοσυνέλευσης και ο Κολοκοτρώνης. Δεν έγινε η εθνοσυνέλευση για να ονομάσει τον οικισμό Άστρος,την πρώτη ημέρα της Εθνοσυνέλευσης την 29η Μαρτίου 1823, ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, Γρηγόριος Δικαίος η Παπαφλέσσας ,Θ.Νέγρης ,Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος , Κ. Ζαφειρόπουλος ,Βρεσθένης Θεοδώρητος, Γ.Ψύλλας και περίπου άλλοι 80 διακεκριμένοι πληρεξούσιοι.
Λανθασμένααναφέρεται η Συνέλευση το 1823 ονόμασε τον οικισμό Άστρος,(μερικές φορές απαιτείται και νομική κατάρτιση), απλά και αυτονόητα χρησιμοποίησε και επιβεβαίωσε επίσημα το υπάρχον όνομα Άστρος του οικισμού, «εν Άστρει» με τα πρακτικά και τα πρώτα έγγραφατης Εθνοσυνέλευσης από την πρώτη ημέρα την 29ηΜαρτίου 1823,πριν σχεδόν αρχίσει η Συνέλευση. γιατί όλες οι αποφάσεις της Συνταγματικής Συνέλευσης έγιναν και έπρεπε να γίνουν γραπτά ( ήταν Συνταγματική Συνέλευση, δεν ήταν καφενείο) και η Συνέλευση δεν αποφάσισε με κανένα έγγραφο για το όνομα Άστρος .
Το όνομα Άστρος δεν ήταν το θέμα της Εθνοσυνέλευσης, ούτε ποτέ έγιναν συζητήσεις στην συνέλευση για το όνομα Άστρος , άλλωστε πριν την Συνέλευση τον οικισμό αποκαλούσαν Άστρος μεταξύ πολλών ο Κολοκοτρώνης και ο Άκουρος και υπήρχαν άλλα σοβαρά θέματα και οι Τούρκοι. Το Άστρος υπήρχε χιλιάδες χρόνια νωρίτερα, το βρήκαν εκεί οι πληρεξούσιοι και ο Κολοκοτρώνης,και «η Εθνοσυνέλευση της απελευθερωμένης Ελλάδας συνήλθε στο Άστρος»
Όσοι έχουν μια στοιχειώδη επιστημονική νομική κατάρτιση διαβάζουν τα ιστορικά στοιχεία και μπορούν να διαβάζουν τα συνταγματικά κείμενα , αδιαφιλονίκητα καταλαβαίνουντο νόμιμο όνομα του οικισμού ήταν Άστρος σίγουρα πριν την29ηΜαρτίου 1823, όπως επιβεβαιώνουν και αναφέρουν τα πρακτικά της Εθνοσυνέλευσης της 29ης Μαρτίου 1823 και όλα τα άλλα πρώτα έγγραφα.
Η συνταγματική εθνοσυνέλευση φυσικά δεν θα χρησιμοποιούσε λάθος όνομα την29ηΜαρτίου 1823 και σε όλες τις συνεδριάσεις μέχρι το τέλος. Αν υποθέσουμεο οικισμόςείχε άλλο όνομα ,η Εθνοσυνέλευση θα το ανέφερε με απόφαση, γιατί χρησιμοποιούσε το όνομα Άστρος,η τουλάχιστον κάποιος πληρεξούσιος θα έκανε μια έγγραφη διαμαρτυρία, τουλάχιστον οι πληρεξούσιοι Ζαφειρόπουλοι , οικιστές του Παραλίου Άστρους. Αλλά οι Ζαφειρόπουλοι ήξεραν την ιστορική αλήθεια και πριν την Εθνοσυνέλευση ανέφεραν την πατρίδα μας Άστρος. Όλοι οι πληρεξούσιοι υπέγραφαν τα “Εν Άστρει” έγγραφα και σίγουρα ήξεραν τι υπέγραφαν ο Μαυροκορδάτος, Νέγρης , Ψύλλας ,Κολοκοτρώνης ,Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος ,Κ.Ζαφειρόπουλος και τα άλλα διακεκριμένα μέλη της “Εν Άστρει” συγροτηθείσης επιτροπής που κατήρτησε το “ΝΟΜΟ ΤΗΣ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ ΗΤΟΙ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΝ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΝ ΑΣΤΡΕΙ Β’ ΕΘΝΙΚΗΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΝ“,το “Σύνταγμα του Άστρους”. Η Εθνοσυνέλευση δεν ασχολήθηκε με κανένα έγγραφο με το όνομα Άστρος .
Η συνταγματική Εθνοσυνέλευση επιβεβαίωσε κατηγορηματικά το όνομα του οικισμού ήταν Άστροςπριν την 29ηΜαρτίου 1823 ,σύμφωνα με την αδιαφιλονίκητη νομική ερμηνεία των εγγράφων της Εθνοσυνέλευσης, για όσους καταλαβαίνουν νομικά συνταγματικά κείμενα. Αυτά λένε όλα τα έγγραφα και δεν αναφέρεται κανένα άλλο όνομα, είναι έκδηλο αδιαμφισβήτητο ιστορικό γεγονός , είναι ένα συνταγματικό κείμενο.Όλα τα άλλα είναι τουλάχιστον φαιδρότητες και ανακρίβειες, που μερικοί αναφέρουν αδικαιολόγητα ,απερίσκεπτα η ατεκμηρίωτα για άλλους συγκεκριμένους λόγους.
Ας καταθέσουμε μερικά ιστορικά στοιχεία, είναι αδύνατο να καταθέσουμε τα αμέτρητα έγγραφα της Εθνοσυνέλευσης 2-3 είναι αρκετά ,που σκόπιμα δεν αναφέρουν μερικοί ιστορικοί μελετητές , όταν μιλούν για το όνομα του Άστρους, αλλά μεροληπτικά ,αντικειμενικά και επιστημονικά τουλάχιστον έπρεπε να αναφέρουν.
1823,ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΗΣ Β’ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΕΙΣΗΣ ΕΝ ΑΣΤΡΕΙ ΤΗΝ ΚΘ’ ΜΑΡΤΙΟΥ, ΑΩΚΓ ΚΑΙ Γ’ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ (Πρακτικά της Β’ Εθνικής των Ελλήνων Συνελεύσεως, Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας, τόμος 3, σελ 63)
1823,ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ ΗΤΟΙ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΝ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΝ ΑΣΤΡΕΙ Β’ ΕΘΝΙΚΗΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΝ (Πρακτικά της Β’ Εθνικής των Ελλήνων Συνελεύσεως, Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας, τόμος 3, σελ 87)
Παρακάτω ένα από τα πρώτα έγγραφα της “Εν Άστρει” Εθνοσυνέλευσης, “Την ΚΘ’Μαρτίου Συγκροτηθείσα πρώτη προκαταρτική συνέλευσιςεσυμφώνησεν και υπέγραψεν το έγγραφον λαμβανόμενον…………..”
“Εν Άστρει τη 29 Μαρτίου 1823 και γ’ της ανεξαρτησίας”, ο Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος., Κωνσταντίνος Ζαφειρόπουλος, Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, Θ.Νέγρης,Ι.Ορλάνδος και άλλοι εκατό πληρεξούσιοι βρήκαν εκεί το ιστορικό Άστροςστο Αγροκήπιο του Καρυτσιώτη, όπως αναφέρει ο Κολοκοτρώνης “εις το Άστρος ….εις ένα περιβόλι όπου έκαναν την συνέλευσιν». φυσικά ήξεραν το όνομα Άστρος και ήξεραν τι υπόγραφαν, δεν σκέφτηκαν ποτέ και δεν ήταν αναγκαίο να αποφασίσουν για το όνομα του οικισμού, είχαν άλλες προτεραιότητες και τους Τούρκους κατακτητές.
ΟΚωνστ.Ζαφειρόπουλος, ορκίστηκε “Εν Άστρει τη 30 Μαρτίου 1823 και γ’ της ανεξαρτησίας”.
Ιζ.Εις αμοιβαίαν πληροφορίαν ζήλου υπέρ των εθνικών συμφερόντων και αδόλου πατριωτισμού, ορκίζεται η Συνέλευσις ούτως.Ορκίζομαι εις το όνομα του θεού και πατρίδος,άδολον πατριωτισμόν, ακραιφνή σύμπνοιαν και αποβολήν πάσης ιδιοφιλίας καθ’ όλας τας συνδιασκέψεις ημών εν ταύτη τη Εθνική Β’ των Ελλήνων Συνέλευσι.
Εν Άστρει τη 30 Μαρτίου 1823 και γ’ της ανεξαρτησίας.
Ο πρόεδρος της Εθνικής Συνελεύσεως Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης
Ο Βρεσθένης Θεοδώρητος, Κωνστ.Ζαφειρόπουλος, ο Μεθώνης Γρηγόριος,Γρηγόρης Κουτζουλέντης, Γρηγόριος Δικαίος,Αναγνώστης Μανολάκης
Ο σαφέστατος για όλα Θεόδωρος Κολοκοτρώνης υπόγραψε την Διακήρυξη της Β΄ των Ελλήνων Συνελεύσεωςπου ,«Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου Καρυτσιώτη» και στα Απομνημονεύματα του αναφέρει , «Τέλος πάντων απεφασίσθη εις το Άστρος να γίνη η Συνέλευσις ..εσηκώθηκα και επήγα και εγώ εις το Άστρος ….εις ένα περιβόλι όπου έκαναν την συνέλευσιν .»(Φλούδας ΘυρεατικάΒ σελ 53) και για το Κολοκοτρωνέικο τραπέζι στον Δημήτριο Υψηλάντη, γίδα ψητή στρωμένη σε φύλλα, ασκί με ρετσινόκρασο και ψωμίπου έγινε στο αγροκήπιο του Καρυτσιώτη στο Άστρος επιβεβαιώνει « εις τους ίσκιους των δένδρων του Άστρους» (Φλούδας Θυρεατικά Β )
“Χαρακτηρισμός της πλατείας σχολής Καρυτσιώτη και τμήματος του αγροκηπίου, στο Άστρος Κυνουρίας, ως ιστορικού τόπου.” «Ο χώρος αυτός είναι τμήμα του αγροκηπίου – αρχικά 46 στρεμμάτων, το οποίο είχε δωρίσει ο Δημήτριος Καρυτσιώτης στη Σχολή, την οποία είχε ιδρύσει το 1805 – δενδροφυτεμένου με πορτοκαλιές, λεμονιές και ελιές, το προϊόν των οποίων χρησιμοποιούνταν για την πληρωμή των δασκάλων της Σχολής και την κάλυψη των εξόδων της.
Στο αγροκήπιο αυτό έλαβαν χώρα δύο σημαντικά γεγονότα της Επαναστάσεως, το γνωστό ως «κολοκοτρωναίικο τραπέζι της συμφιλίωσης» στις 19 Ιουνίου 1821, στο οποίο είχαν προσέλθει οι οπλαρχηγοί, προκειμένου να ξεπεραστούν οι αντιθέσεις και να ομονοήσουν για την επιτυχία της Επανάστασης που τότε ξεκινούσε, καθώς επίσης και η Β΄ Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων (30 Μαρτίου έως τις 18 Απριλίου του 1823) με την παρουσία οπλαρχηγών, πολιτικών, πλήθους λαού και στρατού. Εντός της Σχολής η οποία περιλαμβάνεται στον υπό κήρυξη χώρο, συντάχθηκε η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης.»
Βέβαια υπάρχει σε όλα το «ηθικό και το νόμιμο» , και η σωστή αναφορά διακόσια χρόνια αργότερα είναι να χρησιμοποιούμε μόνο το νόμιμο όνομα του οικισμού, χωρίς ερμηνείες και φαιδρότητες .Η Β΄ Εθνοσυνέλευση έγινε στο ιστορικόνΆστροςΚυνουρίας , ( τελεία και πάβλα). Αυτή είναι η επιστημονική και ιστορική αλήθεια, όπως αναφέρουν χιλιάδες επίσημες αναφορές του Ελληνικού κράτους και διακεκριμένων ιστορικών μελετητών.
Αν μερικοί για τους λόγους τους θέλουν να προσθέσουν ερμηνείες και συμπεράσματα είναι αποδεκτό να αναφέρουν ,η Εθνοσυνέλευση έγινε στο ιστορικόν Άστρος, που οι Αγιαννίτες αποκαλούσαν επίσηςτους προσωρινούς χειμερινούς οικισμούς Αγιαννίτικα καλύβιαστο Άστρος,αναφερόμενοι στα καλύβια τους που είχαν σαν δεύτερη προσωρινή κατοικία,( τελεία και πάβλα).
Ο Θουκυδίδης (περ. 455 π.Χ. – περ. 399 π.Χ.) ,πρώτος επιστήμονας ιστορικός επίσης πριν 2500 χρόνια αναφέρει για τους απερίσκεπτους μελετητές της ιστορίας. «Τόσο αδοκίμαστα αναζητούν οι πολλοί την αλήθεια καιστρέφονται προςόσα βρίσκουν έτοιμα» και “Άλλαξαν την καθιερωμένη σημασία των λέξεων, ανάλογα με το πώς τους συνέφερε».
Διακόσια χρόνια αργότερα μερικοί ανεξήγητα και παράξενα επαναφέρουν αποκλειστικά «τα Αγιαννίτικα Καλύβια» σχετικά με την Εθνοσυνέλευση που έγινε στο Άστρος. Για τους λόγους τους, ουσιαστικά κάτι άλλο θέλουν να πουν, που ύπουλα το κρύβουν η απερίσκεπτα για να εντυπωσιάσουν , αλλά κάνουν παραποίηση του νόμιμου ονόματος του οικισμού . Όταν το κάνουν συνέχεια προκαλούν δικαιολογημένα ερωτηματικά για τις προθέσεις τους και τελικά δεν γίνονται αποδεκτοί από την τοπική κοινωνία, που έχει τους δικούς της απαράβατους κανόνες και τότε τους χαρακτηρίζει ανάλογα και τελεσίδικα.
Είναι γνωστό ότι όλοι οικισμοί της περιοχής μας είναι διμερείς ,όχι όμως του Παράλιο Άστρος,κάτι που γινόταν αδιάκοπα για συγκεκριμένους λόγους από την εποχή της πόλης Θυρέας, πριν 3,500 χρόνια περίπου. Οι παλιότεροι στην τοπική κοινωνία πιθανά θυμούνται η γνωρίζουν ότι στην περιοχή μας κάποτε πριν την επανάσταση του 1821 η και αργότερα , οι κάτοικοι αποκαλούσαν τους οικισμούς διαχείμανσης καλύβια, «Αγιαννίτικα καλύβια εις το Άστρος»,Πραστιώτικα καλύβια, Μελιγιώτικα καλύβια ,Κορακοβουνιώτικα Καλύβια, Δολιανίτικα καλύβια η Σπηλιές, Κουτροφιώτκα καλύβια..δεν έχω ακουσει Βερβενιώτικα καλύβια…..
Όλοι οι επτά παραπάνω οικισμοί της περιοχής μας είναι τεκμηριωμένα διμερείςαπό ιστορικά έγγραφα και ιστορικούς μελετητές, π.χ. Γ. Φραντζής , Ν.Βέης ,Τούρκικους φορολογικούς καταλόγους κλπ, και το γνωρίζουν οι κάτοικοι της Θυρέας, εκτός από το νεότερο οικισμό της περιοχής Παράλιο Άστρος,γιατί απλά δεν υπήρχε οικισμόςγια χιλιάδες χρόνιαστην σημερινή τοποθεσία του Παραλίου Άστρους πριν το 1832-1845, τότε κτίστηκε ο οικισμός και το 1845 προσαρτήθηκε στο Δήμο Θυρέας.Το έκδηλο αυτό γεγονός ,που δεν επιδέχεται καμία αμφισβήτηση από κανένα σοβαρό ιστορικό μελετητή , ας το αγνοούν μερικοί άθελα η ηθελημένα , είναι μιά άλλη τρανή απόδειξη , δεν υπήρχε οικισμόςγια χιλιάδες χρόνιαστην σημερινή τοποθεσία του Παραλίου Άστρους πριν το 1832-1845 .
Πρόσθετα είναι ενδεικτικό και επιβεβαίωνεται , ότι δεν υπήρχε οικισμός στην σημερινή τοποθεσία του Παραλίου Άστρουςκαι το όνομα της τοποθεσίας , με τις πειστικές και αδιαφιλονίκητες αναφορές από τρεις πρώτους κατοίκους και οικιστές του Παραλίου Άστρους και την αναφορά του Leake. Απλά πριν το 1832 ,δεν υπήρχαν κάτοικοι στην τοποθεσία για να ονομάσουν οικισμούς, λιμάνια και περιοχές.
Πάνος Ζαφειρόπουλος η ΆκουροςΟικιστής του Παραλίου Άστρους, «ακατοίκητο τούτο μέρος»
Κωνσταντίνος Ζαφειρόπουλος, οικιστής του Παραλίου Άστρουςτο 1823«Την Σκάλαν του Άστρους» ,“Σκάλα Άστρους ” αναφέρεται από την Πελοποννησιακή Γερουσία το 1822.
Λογοθέτης«ολίγοιειςπαράλιο» και για κάθε ενδεχόμενο«ολίγοι οι κατοικήσαντεςειςπαράλιο»
Leake “Leaving the Scala of Astro= φεύγοντας από την Σκάλα του Άστρους ,Travels in the Morea (σελ 485 ). «στη σκάλα (=λιμάνι) υπάρχουν μια δεξαμενή, ένα χάνι, ένα πυργόσπιτο του (Τούρκου) φοροεισπράκτορα, και δύο τρεις μικρές αποθήκες» (Travels in the Morea σελ 482) , όπως το ίδιο αναφέρουν και άλλοι ιστορικοί μελετητές .
Το ιστορικόν Άστρος Κυνουρίαςβρίσκεται στη δυτική παραλία του Αργολικού ,στα ενδότερα του κάμπου της Θυρέας ,εκεί που ήταν η αρχαία πόλη Θυρέακαι αργότερα το πόλισμα Άστρον , νότια από την πρώτη πόλη της Ευρώπης το ιστορικό Άργος και την έδρα του Μυκηναϊκού πολιτισμού Μυκήνες. Για χιλιάδες χρόνια , τουλάχιστον από το 1,500 π.χ . στα ενδότερα του κάμπου της Θυρέας αδιάκοπα υπήρχε οικισμός και το ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας αναμφισβήτητα υπήρχε για πολλούς αιώνες πριν το 1823. Στο παραπάνω χάρτη διακρίνονται στα ενδότερααπό την αρχαιότητα το ιστορικόν Άργος και οι Μυκήνες , επίσης αργότερα στα ενδότερα βρίσκονται το Άστρος και το Λεωνίδιο.
Είναι έκδηλο όπως αναφέρουν πολλοί ιστορικοί μελετητές οι κάτοικοι στην αρχαιότητα και αργότερα προτιμούσαν τα ενδότερα.
Δέν έχουμε ακούσει μέχρι σήμερα ούτε διαβάσαμε πουθενά οι κάτοικοι να λένε τους οικισμούς τους στη περιοχής μας Αγιαννίτικα καλύβια, Πραστιώτικα η Τσακώνικα καλύβια, Κορακοβουνιώτικα καλύβια, Δολιανίτικα καλύβια,Μελιγιώτικα καλύβια,Κυτροφιώτικα καλύβια… ( οι έξυπνοι Βερβενιώτες γελάνε ακόμα) , αλλά οι κάτοικοι των οικισμών τους και οι γείτονες, (περίεργα εκτός από ένα οικισμό,,,,) αποκαλούν πάντοτε με το νόμιμο όνομα τους, Αστρος, Άγιος Ανδρέας ,Μελιγού, Κορακοβούνι, Δολιανά .Για το λόγο αυτο οι νεώτεροι γελάνε όταν καμιά φορά ακούνε π.χ. Πραστιώτικα καλύβια, Κορακοβουνιώτικα καλύβια κ.λ.π ,δεν το έχουν ακούσει ποτέ νωρίτερα και ούτε ξέρουν τι είναι….
Βέβαια υπάρχουν και περίεργες εξαιρέσεις. Μερικοί γείτονες «αυτοδιορίζονται» αρμόδιοι και αποκτούν το δικαίωμα να ονομάζουν άλλους οικισμούς , όχι τους δικούς τους,όπως τους καπνίσει και δήθεν τους συμφέρει. Είναι ενδιαφέρον ότι όλοι αποκαλούν την γειτονική Μελιγού πάντοτε με το νόμιμο όνομα της, π.χ. Η Μελιγού το 1836 προσαρτήθηκε στο Δήμο Θυρέας ,αλλά μερικοίόταν αναφέρονται στην «Εν Άστρει » εθνοσυνέλευση ,αυτοδίκαια αλλάζουν προσωρινά το όνομα της Μελιγούς, όπως τους συμφέρει, κυρίως όταν αναφέρονται στους δύο οικισμούς,λένε «Αγιαννίτικα καλύβια και Μελιγιώτικα καλύβια». Και την επόμενη μέρα σε άλλη αναφορά ,όχι για την εθνοσυνέλευση, επανέρχονται στο αρχικό νόμιμο όνομα Μελιγού .Αυτά μερικοί τα αποκαλούν φαιδρότητες.
Επίσης υπάρχουν και άλλες περίεργες εξαιρέσεις, οι ίδιοι γείτονες και μερικοί ελάχιστοι φίλοι τους ,έχουν ξεχάσει το όνομα της τότε τοποθεσίας που βρίσκεται ο σημερινός οικισμός από το 1845 και αυτοδίκαια σαν «αρμόδιοι» έχουν αποκτήσει το δικαίωμα να αποκαλούν άλλους οικισμούς όπως τους καπνίσει ,όχι τους δικούς τους, και διακόσια χρόνια αργότερα αποκαλούν το Άστρος , μόνο για την “Εν Άστρει” Εθνοσυνέλευση «Αγιαννίτικα καλύβια». Οι φαιδρότητες συνεχίζονται άσκοπα και περίεργα .
Είναι η γνώμη μας τα Αγιαννίτικα καλύβια αναφέρονται με την Εθνοσυνέλευση για ουσιαστικά δύο λόγους, που τους αναφέρει ο Θουκυδίδης 2,500 χρόνια νωρίτερα «στρέφονται προςόσα βρίσκουν έτοιμα» και “Άλλαξαν την καθιερωμένη σημασία των λέξεων, ανάλογα με το πώς τους συνέφερε».
1)Μερικοί ελάχιστοι απερίσκεπτα και ατεκμηρίωτα, διακόσια χρόνια αργότερα ,«στρέφονται προςόσα βρίσκουν έτοιμα» και για εντυπωσιακούς λόγους χρησιμοποιούν, ενδιαφέρον όχι σε όλες τις αναφορές για το Άστρος , αλλά αποκλειστικά «τα Αγιαννίτικα καλύβια αναφέρονται με την Εθνοσυνέλευση». Οι φαιδρότητες συνεχίζονται άσκοπα και περίεργα .Συνιστούμε σοβαρότητα, αμεροληψία και αντικειμενικότητα. «Όλβιος όστις ιστορίης έσχεν μάθησιν» έλεγε ο Ευριπίδης. Τί άλλο να πούμε.
2)Διακόσια χρόνια αργότερα ελάχιστοι γείτονες, μετριούνται στα δάκτυλα, «αυτοπυροβολούνται» ,ανοίγουν τρύπες στη βάρκα του τόπου μας, (όπως πάμε θα βουλιάξουμε όλοι μαζί αν δεν τους σταματήσουμε…) , άσκοπα και αυθαίρετα “Άλλαξαν την καθιερωμένη σημασία των λέξεων, ανάλογα με το πώς τους συνέφερε», δεν είναι αμερόληπτοι και αντικειμενικοί, δεν διαβάζουν, δεν γνωρίζουν και δεν αναφέρουν τα έγγραφα και τις αναφορές του Ελληνικού κράτους, ούτε την Διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης που «Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου Καρυτσιώτη» και λογικά συμπεραίνουμε δεν διαβάζουν την ιστορία του τόπου μας.
Θεωρούμε την αναφορά «Αγιαννίτικα καλύβια »,άστοχη , άσχετη και επιστημονικά αναιτιολόγητη ,που αν και δεν υπάρχει λόγος να αναφέρεται στο θέμα προστίθεται απερίσκεπτα, διακριτικά και επιδεικτικά για ανεξήγητους λόγους , δεν αρμόζει στο δημόσιο διάλογοκαι δυστυχώς κυρίως άθελα και ελάχιστες φορές ηθελημένα προκαλεί την απαξίωση μιας κοινωνίας, αφού ταυτόχρονα επίσημα τουλάχιστον για διακόσια χρόνια από το 1823 το νόμιμο όνομα Άστρος , είναι γνωστό στους αναφέροντεςκαι στο πανελλήνιο . «ΗΕθνοσυνέλευση της απελευθερωμένης Ελλάδας συνήλθε στο Άστρος».
Τελικά η φαιδρή αναφορά «Αγιαννίτικα Καλύβια» για το Άστρος, δεν είναι αποδεκτή και πιστευτή από την τοπική κοινωνία και σχεδόν ξεχάστηκε στα ντουλάπια της ιστορίας. Δυστυχώς μερικοί συνεχίζουν με κάτι καινούργιο, γιατί οι φαιδρές αναφορές δεν έγιναν αποδεκτές από κανένα , συνεχίζουν άσκοπα, «ανήθικα και παράνομα» αποκαλούν το Άστρος με το καινούργιο όνομα Μεσόγειο, Μεσόγειο Άστρος και (Μεσόγειο) Άστρος, αν και γνωρίζουν το νόμιμο όνομα του οικισμούγια τουλάχιστον διακόσια χρόνια είναι Άστρος και «η Εθνοσυνέλευση έγινε στο Άστρος».
Κυρίως η αναφορά «Μεσόγειο», «Μεσόγειο Άστρος» γίνεται από επιπολαιότητα και απερισκεψία από πλανόδιους, άσχετους, ημιμαθείς και ανιστόρητους γυρολόγους, απαξιωμένους στις τοπικές κοινωνίες τους, γιατί θέλουν να δείξουν όπου μπορούν την ασημαντότητα τους με “τις γνώσεις τους για όλα” και «θέλουν να δείξουν τα αμπέλια» στους Αστρεινούς, γιατί δήθεν αυτοί έχουν το δικαίωμα να ονομάζουν οικισμούς όπου ταξιδεύουν σε άλλους τόπους. Κατά την γνώμη τους ,αυτοί είναι οι αρμόδιοι για τα ονόματα όλων των οικισμών, το Ελληνικό κράτος δεν πρέπει να ονομάζει οικισμούς, καικατά την γνώμη τουςοι Αστρεινοί δεν έχουν δικαίωμα για το όνοματου οικισμού τουςκαι δεν ξέρουν το όνοματου οικισμού τουςκαι την ιστορία τους.
Ο διακεκριμένος καθηγητής Αριστείδης Ν. Χατζής κατέθεσε στο βιβλίο του δήμου Ἐν Ἄστρει Ἡ Ἐθνική Δευτέρα τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσιςπειστικά και τεκμηριώμενα το ιστορικό Άστρος και η εθνοσυνέλευση δεν έχουν σχέση με το εμφύλιο και την διχόνοια. Αυτή είναι η ιστορική αλήθεια.
Είναι ενδιαφέρον οι ίδιοι παραπάνω, επίσης απαξιώνουν συστηματικα την Εθνοσυνέλευσηκαι αναφέρονται μόνο στα αρνητικά , στη διχόνοια και το εμφύλιο , γιατί ουσιαστικά θέλουν όπως με την παραποίηση του ονόματος παραπάνω , να απαξιώσουν το Άστρος. για να πετύχουν τους ύπουλους στόχους τους. Δεν γνωρίζουν τίποτα θετικό για την Εθνοσυνέλευση και ταυτόχρονα αυτοαποκαλούνται αμερόληπτοι και αντικειμενικοί . Δεν διαβάζουν διακεκριμένους ιστορικούς μελετητές που τεκμηριωμένα αναφέρουν , “το ιστορικό Άστρος και η εθνοσυνέλευση δεν έχουν σχέση με το εμφύλιο και την διχόνοια” , άλλοι ήταν οι λόγοι της διχόνοιας, πολύ νωρίτερα και μετά από το Άστρος, και τα ίδια η και χειρότερα θα συνέβαιναν στο Ναύπλιο και την Τρίπολη…. Δεν διαβάζουν την ιστορία μας αλλά έχουν γνώμη και αυτά δεν τα γνωρίζουν.
Φαιδρά πιστεύουν αν σβήσουν το Άστρος προσωρινά όπου μπορούν , κάνουν με κάθε τρόπο παραποίηση του ονόματος του και φαιδρά αλλάζουν πολλά ιστορικά στοιχεία ,”όπως τους συμφέρει” ,τελικά θα μπορέσουν να κάνουν και την άλλη παραποίηση ονόματος για την Σκάλα του Άστρους ,όπως ήταν το όνομα της τοποθεσίας μέχρι το 1845 , την σημερινή τοποθεσία του Παραλίου Άστρους και τότε πιθανά θα έχουμε το ίδιο όνομα για δύο γειτονικούς οικισμούς,που απέχουν μόλις 4 χλμ!!!.
Υπάρχουν “δήθεν ιστορικοί μελετητές” που «στρέφονται προςόσα βρίσκουν έτοιμα» και«Άλλαξαν την καθιερωμένη σημασία των λέξεων, ανάλογα με το πώς τους συνέφερε», δεν ντρέπονται να αναφέρουν η Εθνοσυνέλευση έγινε δίπλα στα έλη της παλιόστερνας κάτω από το έρημο βράχο, η σχολή Καρυτσιώτη βρίσκεται στον Ατσίγγανο και προσωρινά έσβησαν το Άστρος από το Δήμο Θυρέας ….. Σωστά διαβάζουμε αυτά , « είναι,καθώςμου φαίνεται,πολλά και γελοία].”Εκαταίος ο Μιλήσιος (περ. 560 π.Χ. – περ. 480 π.Χ.).
Ο μεγάλος εκπρόσωπος του Ελληνικού διαφωτισμού ,ο θεωρητικός καιο πατέρας της δημοκρατίας Πρωταγόρας , θεωρούσε “την έλλειψη της αιδούς και της δίκης αρρώστια για τις πόλεις», πού έπρεπε σύντομα και σοβαρά να γιατρευθεί.
Γενικά η αδικαιολόγητη απαξίωση μιας γειτονικής κοινωνίας αποκαλείται “αυτοπυροβολισμός” στο μεγαλείο του. Οι «ανήθικες και παράνομες» αναφορές «η εθνοσυνέλευση έγινε στα Αγιαννίτικα Καλύβια»,«Μεσόγειο», «Μεσόγειο Άστρος» και «(Μεσόγειο) Άστρος» είναι κατά την γνώμη μας παραποίηση ονόματος και πιθανά διασπορά ψευδών ειδήσεων. Είναι σίγουρα απαράδεκτες και αντίθετες με τους ηθικούς κανόνες της τοπικής κοινωνίας, οδηγούν στο πουθενά ,είναι άσκοπες , δείχνουν την έλλειψη μιας στοιχειώδους σοβαρότητας και αναμφισβήτητα όλοι οι νεότεροι συμπολίτες ( και επίσης πολλοί παλιότεροι …) τις αποκαλούν φαιδρότητες και τις αποδοκιμάζουν με τον τρόπο τους.
Πρέπει να διευκρινίσουμε, για κάθε ενδεχόμενο για να το καταλάβουν όλοι , υπάρχει μεγάλη διαφορά στις παρακάτω φράσεις που έχουν τελείως διαφορετικό νόημα.
Άλλο σημαίνει η φράση“η Εθνοσυνέλευση έγινε στα Αγιαννίτικα Καλύβια”, που είναι παραποίηση ονόματος οικισμού και επιπόλαιη η σκόπιμη ανακρίβεια.
Είναι κάτι διαφορετικό “η Εθνοσυνέλευση έγινε στο Άστρος που τότε ονομάζονται Αγιαννίτικα Καλύβια” ( ας είνα λάθος το συμπέρασμα Αγιαννίτικα Καλύβια), είναι ένα λανθασμένο ατεκμηρίωτο συμπέρασμα η μια φαιδρότητα,τι να κάνουμε ,υπάρχουν απερίσκεπτοι και ανιστόρητοι.
Το ίδιο άλλο είναι η φράση, το “Μεσόγειο” ή το “Μεσόγειο Άστρος” , είναι παραποίηση ονόματος οικισμού και επιπόλαιη η σκόπιμηανακρίβεια .
Είναι κάτι διαφορετικό “το Άστρος ,που μερικοί γείτονες το αποκαλούσαν Μεσόγειο ή Μεσόγειο Άστρος”( ας είνα λάθος το συμπέρασμα το “Μεσόγειο” ή το “Μεσόγειο Άστρος”), επισης είναι ένα λανθασμένοατεκμηρίωτο συμπέρασμα ημια φαιδρότητα, τι να κάνουμε ,υπάρχουν απερίσκεπτοι και ανιστόρητοι.
Για να γίνουμε καλύτερα αντιληπτοί από μερικούς γείτονες ,θέλουμε να αναφέρουμε δεν ακούσαμε ποτέ ένα Αστρεινό να αναφέρει “πάμε σήμερα για μπάνιο στη Σκάλα” η ” ο Άκουρος νίκησε τον Ιμπραήμ στη Σκάλα το 1826″, γιατί οι Αστρεινοί έχουν μια στοιχειώδη σοβαρότητα και σέβονται τους γείτονες τους , (ανεξάρτητα από τις φαιδρότητες, δεν τους απασχολούν, τελεία και πάβλα ).
Την παραποίηση ονόματος οικισμού καταδικάζουμε δημόσια και για αυτή μιλάμε ,δεν μας απασχολούν οι φαιδρότητες .
Από Το Άστρος της Θαλάσσης
Το 1932 οι γνωστικοί πρόγονοι μας και ο κοινός νους , από το Άστρος και το Παράλιο Άστρος,πρότειναν έμμεσα την δημιουργία του δήμου Θυρέας και δημιούργησαν σαν αρχή την “Αθλητική Ένωσις Θυρέας” που προήλθε από τις ποδοσφαιρικές ομάδες “Πανθυρεατικός” Άστρους και “Αχιλλέας” Παραλίου Άστρους.
Την ίδια περίπου εποχή η προσπάθεια να ονομασθεί το Παράλιο Άστρος “Άστρον” απέτυχε οικτρά και τελεσίδικα , με τεκμηριωμένους λόγους από το Ελληνικό κράτος . Δυστυχώς η πολυποθούμενη διαχρονικά από τις τοπικές κοινωνίες ¨ΕΝΩΣΗ ΘΥΡΕΑΣ” δεν ήλθε το 1932 και μετά την αποτυχία για την “Αθλητική Ένωσις Θυρέας”, από τότε άρχισαν από μερικούς που μετριούνται στα δάκτυλα οι “ανόητοι αυτοπυροβολισμοί” και οι τρύπες στη βάρκα της Θυρέας .
Ο ΔΗΜΟΣ ΘΥΡΕΑΣ ΚΑΙ Η ¨ΕΝΩΣΗ ΘΥΡΕΑΣ”, περιφρονούν βροντερά και τελεσίδικα τους “ανόητους αυτοπυροβολισμούς ” , ΚΑΙΟ ΔΗΜΟΣ ΘΥΡΕΑΣ ΚΑΙ Η ¨ΕΝΩΣΗ ΘΥΡΕΑΣ”,ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ, ποτέ δεν είναι αργά.
Αλλά δεν ξεχνάμε ,«ΗΕθνοσυνέλευση της απελευθερωμένης Ελλάδας συνήλθε στο Άστρος».
«H ιστορία δεν σβήνεται ,δεν ξαναγράφεται και δεν κρύβεται». Η αναμφισβήτητη ιστορική αλήθεια είναι. Το νόμιμο όνομα του οικισμού, που συνήλθε η Εθνοσυνέλευση ,για διακόσια χρόνια είναι Άστρος, έδρα του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας
Το ιστορικόν Άστρος είναι συνέχεια της αρχαίας πόλης Θυρέας και η πόλη Θυρέα και αργότερα το πόλισμα Άστρον ήταν στην σημερινή τοποθεσία του Άστρους.Το 1823το Άστρος το βρήκαν εκεί οι πληρεξούσιοι της Εθνοσυνέλευσης και ο Κολοκοτρώνης, υπήρχε αναμφισβήτητα πολλούς αιώνες πριν το 1823, η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης «Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου Καρυτσιώτη» και «η Εθνοσυνέλευση της απελευθερωμένης Ελλάδας συνήλθε στο Άστρος».
Το«Castiello la Estella» (Kάστρο του Άστρους) (1256).Το κάστρο Εστέλλαβρίσκεται στο Αγιάννη του Άστρους,στην τοποθεσία «Ξεροκάμπι», πάνω από του «άστρου εις τον κάμπον της μαλεβής».
Το 1823το Άστρος το βρήκαν εκεί ,«Εν Άστρει τη 29 Μαρτίου 1823 και γ’ της Ανεξαρτησίας »οι πληρεξούσιοι της Εθνοσυνέλευσης και ο Κολοκοτρώνης.
Το «μεσογειακό τοπογραφικό σημείο» Toast(r)ι ,Toastri, Astro , είναι το σημερινό Άστρος
«Καιρός είναι λοιπόν να διαλυθεί σήμερον η Συνέλευσις αύτη, ευχόμενη προς θεόν τον ζώντα τύχην αγαθήν χάριν του Έθνους των Ελλήνων. Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου Καριτζιώτου.»
Συνοπτικά κείμενα για τα σχετικά θέματα Άστρος και Παράλιο Άστρος
Το «Castiello la Estella» (Kάστρο του Άστρους) (1256).Το κάστρο Εστέλλαβρίσκεται στο Αγιάννη του Άστρους,στην τοποθεσία «Ξεροκάμπι», πάνω από του «άστρου εις τον κάμπον της μαλεβής
Όλοι συμφωνούν και ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Ανδρόνικος Β’ Παλαιολόγος το «CastiellolaEstella» (Kάστρο του Άστρους) (1256), βρίσκεται στο Αγιάννη του Άστρους, στην τοποθεσία «Ξεροκάμπι», πάνω από του «άστρου εις τον κάμπον της μαλεβής».
Από το Αγιάννη (Άστρος) ονομάστηκε ,όταν χτίστηκετο 1256 ,το «CastiellolaEstella» (Kάστρο του Άστρους) που βρίσκεται στη τοποθεσία “του άστρου εις τον κάμπον της Μαλεβής”, που είναι η τοποθεσία “Ξεροκάμπι” στον Αγιάννη του Άστρους, Η ονομασία του κάστρου από το Αγιάννη (Άστρος) πρόσθετα επιβεβαιώνει, ο Άγιος Ιωάννης (Αγιάννης)πριν το 1435, όπως αναφέρουν διακεκριμένοι ιστορικοί μελετητές (Ν.Βέης) ,τους μεσαιωνικούς χρόνους τουλάχιστον για χίλια χρόνια περίπου 200 μ.χ. -1435 και αργότερα ,ονομαζόταν επίσηςΆστρος, (επάνω) ΆστροςκαιΑγιάννης του Άστρους, όπως επίσης ΤΟ 1320 επιβεβαιώνειο Βυζαντινός Αυτοκράτορας το όνομα της περιοχής είναιΆστρος (Αγιάννης), κάτω από το γειτονικό κάστρο «CastiellolaEstella» (Kάστρο του Άστρους), το οποίο πήρε το όνομα Εστέλλα από το Άστρος (όπως λεγόταν τότε ο Αγιάννης .
Οι διακεκριμένοι ιστορικοί μελετητές Νίκος Βέης , Σπ. Λάμπρος , Κ.Ρωμαίος ,Ε. Καρποδίνης, Αδαμ. Αδαμαντίου ,Αναστάσιος Ι. Μπάλλας και πολλοί άλλοι τοποθέτησαν πειστικά το «CastiellolaEstella» (Kάστρο του Άστρους)του Αραγωνικού Χρονικού του Μορέως , το οποίο έκτισε το 1256 ο πρίγκιπας του Μωρέως Γουλιέλμος Βιλλαρδουίνος , στην τοποθεσία «Ξεροκάμπι» ανάμεσα στα χωριά Άγιος Ιωάννης (Αγιάννης) και Άγιος Πέτρος.
Τα πρακτικά της πρώτης ημέρας της Συνέλευσης , την ΚΘ Μαρτίου 1823,χωρίς να υπάρχει προηγούμενο έγγραφο και απόφαση, επιβεβαιώνουν επίσημα και θεσμικά τό πολύ νωρίτερα υπάρχον όνομα του οικισμού Άστρος, ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΗΣ Β ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΉΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ , ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΕΙΣΗΣ ΕΝ’ ΑΣΤΡΕΙΤΗΝ ΚΘ’ΜΑΡΤΊΟΥ ΑΩΚΓ’ ΚΑΙ Γ’ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ. ,με κεφαλαία γράμματα για κάθε ενδεχόμενο…(Πρακτικά της Β’ Εθνικής των Ελλήνων Συνελεύσεως, Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας, τόμος 3, σελ 63)
Δεν έγινε η εθνοσυνέλευση για να ονομάσει τον οικισμό Άστρος, την πρώτη ημέρα της Εθνοσυνέλευσης , “Εν Άστρει τη 29 Μαρτίου 1823 και γ’ της ανεξαρτησίας”, ο Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος.,Κωνσταντίνος Ζαφειρόπουλος , Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, Θ.Νέγρης,Ι.Ορλάνδος και άλλοι εκατό πληρεξούσιοι βρήκαν εκεί το ιστορικό Άστρος στο Αγροκήπιο του Καρυτσιώτη, όπως αναφέρει ο Κολοκοτρώνης “εις το Άστρος ….εις ένα περιβόλι όπου έκαναν την συνέλευσιν ». φυσικά ήξεραν το όνομα Άστρος και ήξεραν τι υπόγραφαν, δεν σκέφτηκαν ποτέ και δεν ήταν αναγκαίο να αποφασίσουν για το όνομα του οικισμού, είχαν άλλες προτεραιότητες και τους Τούρκους κατακτητές. Υπάρχουν πολλά άλλα έγγραφα τις πρώτες ημέρες της Συνέλευσης την 29η Μαρτίου 1823, μόλις άρχισε η Συνέλευση, με την αναφορά “Έν Άστρει“.Το Άστρος αναμφισβήτητα το βρήκαν εκεί οι πληρεξούσιοι, υπήρχε χιλιάδες χρόνια νωρίτερα.
ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841Το 1841 , Δήμος “Θυρέας”,“Τα συνιστώντα τον νέο δήμον χωρία”, “Άγιος Ιωάννης, Άστρος , Μελιγού ,Πλάτανος“,”Πρωτεύουσα αυτού”, “Άγιος Ιωάννης το θέρος τον δεν χειμώνα το Άστρος”
Στο παραπάνω ΦΕΚ του 1841 αποκλειστικά αναφέρονται , «τα συνιστώντα τον νέον δήμο χωρία» , «Άγιος Ιωάννης, Μελιγού, Άστρος, Πλάτανος » και ταυτόχρονα δεν αναφέρεται το Παράλιο Άστρος με κανένα όνομα, γιατί σαν καινούργιος οικισμός προσαρτήθηκε στο δήμο αργότερα το 1845 ).
ΤοΆστροςαναμφισβήτηταήτανομεγαλύτεροςοικισμόςτηςπεροχήςπριντο 1823 καιείχεπολύπρόσφατημεγάληιστορία. Η διακύρυξη σαφέστατα αναφέρει, «Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου Καρυτσιώτη», υπήρχεεπίσηματουλάχιστοναπότο 1823, καιθαέπρεπενααναφέρεταιστοδήμοτηςπεριοχήςτο 1841 έστωκαιμεάλλοόνομα,(δεν είχε ποτέ επίσημα άλλο όνομα ), όπως αναφέρονται οι μικρότεροι οικισμοί της περιοχής με τα επίσημα ονόματα τους Μελιγού,Πλάτανος. Aν το Άστρος τότε δεν ήταν στο δήμο Θυρέας ,όπως έμμεσα ισχυρίζονται μερικοί όταν αναφέρουν αναιτιολόγητα η αναφορά Άστρος στο ΦΕΚ είναι για το Παράλιο Άστρος, το Άστρος έπρεπε κάπου να είναι , αλλά δεν βρίσκεται σε κανέναν άλλο δήμο με κανένα άλλο όνομα.
ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845Ο οικισμόςΠαράλιον Άστροςπροσαρτάται στο δήμο
Τα δύο παραπάνω ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841 και ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845περιέχουν σαφέστατα την ιστορική αλήθεια για το Άστρος το 1841 και το Παράλιο Άστρος το 1845 .ΤοΦΕΚ 5Α – 08/03/1841και το ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845 τα λένε όλα διαυγέστατα και σαφέστατα, αρκεί να μπορούμε σε απλά Ελληνικά να διαβάσουμε προσεκτικά και να καταλάβουμε το περιεχόμενο τους.
Το «μεσογειακό τοπογραφικό σημείο» Toast(r)ι ,Toastri, Astro , είναι το σημερινό Άστρος..
“Aλλά το Άστρος καιΑστρίτσιδεν είναι ένα και το αυτό σημείον»(Νίκος Βέης ,Μνείαι του Άστρουςσελ 97)
Είναι έκδηλο στην περιοχή το 15 αιώνα υπήρχαν δύο διαφορετικά τοπογραφικά σημείαToastri και Astritzi (Laprici). Σε όλες τις παρακάτω αναφορές υπάρχει πάντοτε στα ενδότερα του κάμπου της Θυρέας το τοπογραφικό σημείο Toast(r)ι ,Toastri, Astro , που είναι το σημερινό Άστρος.
Στους Ενετικούς χάρτες διακρίνονται στα ενδότερα ο οικισμός Toastri, που είναι το σημερινό Άστρος, το σημείο Laprici (Astritzi) που είναι το Κάστρο Παραλίου Άστρους και το νησί Stella που είναι η χερσόνησος του Παραλίου Άστρους . Σε διάφορες αναφορές του1516,1545,1547, 1570,1650 αναφέρονται τοToast(r)ι ,Toastri σαν μεσογειακό τοπογραφικό σημείο και ανατολικά , νότια ανατολικά, βρίσκεται το τοπογραφικό σημείο Astritzi, Ostrici, Laprici σαν κάστρο και Stella σαν νησί. Σε τοπικά φυλλάδια λανθασμένα η αναφορά στους Ενετικούς χάρτες Stella για την χερσόνησο Παραλίου Άστρους (ήταν νησί πριν τον 5ο π.χ. αιώνα) ανεξήγητα και ατεκμηρίωτα συγχέεται με το κάστρο Estella ,που βρίσκεται στον Αγιάννη του Άστρους και ταυτόχρονα το κάστρο του Παραλίου Άστρους, δεν αναφέρεται από κανέναν ιστορικό μελετητή με το όνομα Εστέλλα, αλλά πολλοί ιστορικοί μελετητές συμφωνούν είναι το κάστρο Astritzi, ,Astrici, Ostrici, Laprici . Υπάρχουν αρκετοί Ενετικοί χάρτες που αναφέρουν την χερσόνησο με το όνομα Στέλλα αλλά δεν υπάρχει χάρτης που αναφέρει την χερσόνησο η το κάστρο Παραλίου Άστρους με το όνομα Εστέλλα. Αυτονόητα άλλο είναι το νησί Stella και άλλο το κάστρο Estella στον Αγιάννη.
Αναμφισβήτητα το “μεσογειακό τοπογραφικό σημείο” , που αναφέρεται σε πολλά κείμενα κα πολλούς χάρτες, Toast(r)ι (=Toasti), Toastri , Astro , είναι σίγουρα το ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας.
“Καιρός είναι λοιπόν να διαλυθεί σήμερον η Συνέλευσις αύτη, ευχόμενη προς θεόν τον ζώντα τύχην αγαθήν χάριν του Έθνους των Ελλήνων. Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου Καριτζιώτου την 18ην Απριλίου του χιλιοστού οκτακοσιοστού εικοστού τρίτου και τρίτου της των Ελλήνων ανεξαρτησίας» Διονύσιος Κόκκινος Ιστορία Ελληνικής Επανάστασης (τόμος 3ος Σελίδες 475-476)
Το 1823το Άστρος το βρήκαν εκεί οι πληρεξούσιοι της Εθνοσυνέλευσης και ο Κολοκοτρώνης, υπήρχε αναμφισβήτητα πολλούς αιώνες πριν το 1823 ,«Εν Άστρει τη 29 Μαρτίου 1823 και γ’ της Ανεξαρτησίας »,
Πριν διακόσια χρόνιατο Ελληνικό κράτος το 1823 στην «Συνέλευση του Άστρους»επίσημα χρησιμοποίησε και επιβεβαίωσε τό όνομα Άστρος,που αναμφισβήτητα υπήρχε χιλιάδες χρόνια νωρίτερα ,πολλές φορές με την αναφορά «Εν Άστρει» σε όλα τα έγγραφα ,την Διακήρυξη, το Νόμο της Επιδαύρου (« Σύνταγμα του Άστρους » ),τα πρακτικά, ψηφίσματα και αποφάσεις, για τον οικισμό που συνήλθε η «Συνέλευση του Άστρους» και ψηφίστηκε το «Σύνταγμα του Άστρους » ,επιβεβαιώνοντας την μακρόχρονηιστορία του ιστορικού Άστρους. Όπως το ίδιο έκαναν με τα «Εν Άστρει» έγγραφα τους το Βουλευτικό, Εκτελεστικό και τα μινιστέρια (υπουργεία) Πολέμου, Θρησκείας, Δικαίου και Ναυτικών.
O Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, πρόεδρος του Εκτελεστικού (δηλ.Πρωθυπουργός ) , τέσσερις ημέρες μετά την Εθνοσυνέλευση στο Άστρος σε επιστολή στις 22 Απριλίου 1823 , ένα από τα τελευταία έγγραφα που υπογράφει ως πρόεδρος του Εκτελεστικού ανακοινώνει με “ευχάριστο καθήκον” στους ισχυρούς της εποχής , με ευφυέστατο τρόπο ,” με τους καλύτερους οιωνούς” ,σκόπιμα θετικά και πολύ υπεραισιόδοξα περιγράφειτην Εθνοσυνέλευση “στο Άστρος”. Σαν ηγέτης ,πρώτος, μπροστά έδειχνε το δρόμο, πού έπρεπε όλοι να γνωρίζουν το μεγάλο γεγονός,υπήρχε «η απελευθερωμένη Ελλάδα», «η Εθνοσυνέλευση της απελευθερωμένης Ελλάδας συνήλθε στο Άστρος».
Περισσότερα στην αρχή στην σχετική ενότητα στις χρονολογικές αναφορές. To 1823 ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, πρόεδρος του Εκτελεστικού (δηλ. Πρωθυπουργός) ανακοίνωσε στην υφήλιο «η Εθνοσυνέλευση της απελευθερωμένης Ελλάδας συνήλθε στο Άστρος»
Στο αγροκήπιο Καρυτσιώτη στο Άστρος έγινε το 1821 τοΚολοκοτρωνέϊκο τραπέζι..
Ο Δημήτριος Υψηλάντης το 1821 πέρασε απότο λιμάνι της περιοχής τη Σκάλα η Σκάλα του Άστρους,όπως ονομαζόταν τότε η τοποθεσία , τότε δεν υπήρχε οικισμός στην τοποθεσία που βρίσκεται σήμερα το σημερινό Παράλιο Άστρος . Το 1821 δεν υπήρχαν άλλα μεταφορικά μέσα και από εκεί ο Κολοκοτρώνης , ο Άκουρος και άλλοι στρατιωτικοί με τμήματα στρατού τονσυνόδευσαν θριαμβευτικάμέχρι τον ενδιάμεσο προορισμό του στο Άστρος, «ενώ ο λαός της Κυνουρίας με δάκρυα χαράς και συγκινήσεως εφώναζεν» «Καλώς ήρθες, Αφέντη» .Ήρθε στο Άστρος και πέρασε από την Σκάλα του Άστρους , όπως σήμερα λέμε για τους επισκέπτες « ήρθαν στη Αθήνα» δεν λέμε ήρθαν στο Μακρόπουλο, και κανένας μέχρι σήμερα δεν αποκάλεσε το Μακρόπουλο Αθήνα.
Ο Δημήτριο Υψηλάντηςήρθε στο Άστρος για συγκεκριμένο σκοπό, να συναντήσει τους ανθρώπους της περιοχήςκαι τον Πάνο Σαρηγιάννη που τον εφιλόξενησε αρχικά στο σπίτι τους στο Άστρος, δίπλα στο αργοκήπιο του Καρυτσιώτη και την ίδια ημέρα της άφιξης στο σπίτι του στο Σουληνάρι του Άγιαννη.
“Χαρακτηρισμός της πλατείας σχολής Καρυτσιώτη και τμήματος του αγροκηπίου, στο Άστρος Κυνουρίας, ως ιστορικού τόπου.” «Ο χώρος αυτός είναι τμήμα του αγροκηπίου – αρχικά 46 στρεμμάτων, το οποίο είχε δωρίσει ο Δημήτριος Καρυτσιώτης στη Σχολή, την οποία είχε ιδρύσει το 1805 – δενδροφυτεμένου με πορτοκαλιές, λεμονιές και ελιές, το προϊόν των οποίων χρησιμοποιούνταν για την πληρωμή των δασκάλων της Σχολής και την κάλυψη των εξόδων της.
Στο αγροκήπιο αυτό έλαβαν χώρα δύο σημαντικά γεγονότα της Επαναστάσεως, το γνωστό ως «κολοκοτρωναίικο τραπέζι της συμφιλίωσης» στις 19 Ιουνίου 1821, στο οποίο είχαν προσέλθει οι οπλαρχηγοί, προκειμένου να ξεπεραστούν οι αντιθέσεις και να ομονοήσουν για την επιτυχία της Επανάστασης που τότε ξεκινούσε, καθώς επίσης και η Β΄ Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων (30 Μαρτίου έως τις 18 Απριλίου του 1823) με την παρουσία οπλαρχηγών, πολιτικών, πλήθους λαού και στρατού. Εντός της Σχολής η οποία περιλαμβάνεται στον υπό κήρυξη χώρο, συντάχθηκε η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης.»
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης εις τα Απομνημονεύματα του αναφέρει , «Τέλος πάντων απεφασίσθη εις το Άστρος να γίνη η Συνέλευσις ..εσηκώθηκα και επήγα και εγώ εις το Άστρος ….εις ένα περιβόλι όπου έκαναν την συνέλευσιν .»(Φλούδας Θυρεατικά Β σελ 53) και για το γεύμα στον Δημήτριο Υψηλάντη έγινε « εις τους ίσκιους των δένδρων του Άστρους» (Φλούδας Θυρεατικά Β )
Ο Γ. Τερτσέτης αναφέρει «συνέτρωγαν ο Δημήτριος Υψηλάντης και ο Κολοκοτρώνης εις τους ίσκιους των δένδρων του Άστρους» (Διήγησις Συμβάντων της Ελληνικής φυλής σελ.287).
Τα πρακτικά της Βουλής των Ελλήνων το 1844 παρακάτω με σαφήνεια και διαύγεια τα λένε όλα, για το Άστρος την πρωτεύουσα του δήμου Θυρέας και το Παράλιο Άστρος.
Πρακτικά των Συνεδριάσεων της Βουλής τω Ελλήνων κατά τηνπρώτηνσύνοδον του 1844 τ.Γ , εν Αθήναις εκ του Βασιλικού τυπογραφείου, σ.1214 Συνεδρίασις ΡΜΖ’ της 16 Μαϊου , «α.διότι η εν Άστρεισυνέλευσις συνεκροτήθη όπου ήδη ενηργήθη η εκλογή και ο τόποςούτος εψηφίσθη και παρ’ αυτήςΆστρος , το δε εις το Παράλιον λεγόμενον Άστρος δεν υπήρχε κατά την συγκρότησην της συνέλευσεως , ώστε το κανονίζον την πρωτεύουσα (Δήμου Θυρέας)Άστρος διάταγμα εννοεί βεβαίως τον τόπον όπου η συνέλευσις συνήλθεν….».(Φλούδας , Θυρεατικά Β , σελ 114).
Το Κάστρο Παραλίου Άστρουςδεν είναι το κάστρο Estella (Εστέλλα) , όπως λανθασμένα και ατεκμηρίωτα αναφέρεται σε φυλλάδια και στο διαδίκτυο . Το Κάστρο Παραλίου Άστρους πιθανά είναι το Αστρίτσι«Astritzi» των Ενετών,αλλά δεν συμφωνούν με αυτό όλοι οι ιστορικοί μελετητές. (Ν.Βέης και άλλοι).Όλοι οι διακεκριμένοι ιστορικοί μελετητές συμφωνούν το Κάστρο Παραλίου Άστρους η των Ζαφειρόπουλων χτίστηκε αργότερα από το 1256 , το 15ονη 17οαιώνα και επισκεύαστηκε το 1824-1825 από τον Πάνο Ζαφειρόπουλο η Άκουρο και τους αδερφούς του Κωνσταντίνο και Ιωάννη. Λανθασμένα συγχέεται με το γειτονικό Κάστρο Εστέλλα που βρίσκεται στο Ξεροκάμπι του Αγιάννη.
«άλλαξαν την καθιερωμένη σημασία των λέξεων, ανάλογα με το πώς τους συνέφερε» Θουκυδίδης.
Κανένας ιστορικός μελετητής δεν συνδέει τεκμηριωμένα το Παράλιο Άστρος με το κάστρο Estella των Ενετών. Το νησί αναφέρεται στους Ενετικούς χάρτες με το όνομα Stellaκαι οι μαθητές της ιστορίας γνωρίζουν άλλο είναι το κάστρο Estella και κάτι διαφορετικό είναι το νησί Stella.
Λανθασμένα αναφέρεται στους χάρτες σαν νησίStella,η σημερινή χερσόνησος ήταν νησί πριν τον 5ον π.χ. αιώνα, και περίπου το 5ον π.χ.αιώνα έγινε χερσόνησος.
Από την κοινότητα Παραλίου Άστρους , όμιλο Πυράμια και πολιτιστικό Σύλλογος Φίλων Παραλίου Άστρους .
Παραπάνω η μεγαλύτερη ανακρίβεια στη περιοχή μας , είναι η ατεκμηρίωτη αναφορά σε φυλλάδια και στο διαδίκτυο , το Κάστρο Παραλίου Άστρους είναι το κάστρο “CastiellolaEstella» (Κάστρο Εστέλλα) , που το οποίο έχτισε το 1256 ο πρίγκιπας του Μωρέως Γουλιέλμος Βιλλεαρδουίνος , όπως αναφέρεται, είναι η μεγαλύτερη ανακρίβεια της παγκόσμιας ιστοριογραφίας…. στο πλανήτη γη.
Επίσης λανθασμένα το Κάστρο Παραλίου Άστρους αναφέρεται σαν το Κάστρο Άστρους, αν και διακεκριμένοι ιστορικοί μελετητές, καστρολόγοι, το ΥΠΠΟΑ ,ο Δήμος Βόρειας Κυνουρίας και όλος ο ντουνιάς σε χιλιάδες σελίδες βιβλιογραφίες , ακόμα και σε κείμενα του ομίλου Πυράμια ,αναφέρεται σωστά με το όνομα « Το Κάστρο του Παραλίου Άστρους». Άλλωστε Kάστρο Άστρους συμφωνούν όλοι οι ιστορικοί μελετητές και καστρολόγοι είναι το γειτονικό κάστρο στο Ξεροκάμπι του Αγιάννη από το 1256. Η ονομασία και άλλου κάστρου της περιοχής που κτίστηκε πολύ αργότερα από το 1256,( όταν κτίστηκε το Κάστρο Άστρους στο Ξεροκάμπι του Αγιάννη) , με το ίδιο όνομα Kάστρο Άστρους ,εκτός ότι είναι σίγουρα λανθασμένη προκαλεί και αναμφισβήτητα σύγχυση στους αναγνώστες της ιστοριογραφίας.
Το κάστρο Kάστρο Άστρους (“CastiellolaEstella») στον Αγιάννητου Άστρους , διακρίνεται σαν μακρυνό αστέρι «επάνω εις τα όρη » suso en law montanyas , όπως αναφέρεται στο Χρονικό του Μορέως. Στο βάθος ευθεία ο Αργολικός και στο κέντρο στο μικρό λόφο είναι το «νησί» που είναι το γειτονικό Κάστρο Παραλίου Άστρους .Το Κάστρο Άστρους από το 1256 είναι αναμφισβήτητα ένα κάστρο, στον Αγιάννη καιείναι λάθος δύο γειτονικά κάστρα να αναφέρονται με το ίδιο όνομα.
“CastiellolaEstella» (Kάστρο Άστρους).Το κάστρο Estella (=Άστρος) σύμφωνα με το Αραγωνικό Χρονικόανεγέρθηκε το 1256 από τον Γουλιέλμο Βιλλεαρδουίνο στο Ξεροκάμπι κοντά στον Αγιάννη (2χλμ),για τον έλεγχο των ανυπότακτων γειτόνων Τσακώνων στη Σίταινα , Καστάνιτσα και Πραστό, εκεί που ήταν οι Τσάκωνες , «επάνω εις τα όρη » suso en law montanyas , όπως αναφέρεται στο Χρονικό του Μορέως.
Οι διακεκριμένοι ιστορικοί μελετητές Νίκος Βέης , Σπ. Λάμπρος , Κ.Ρωμαίος ,Ε. Καρποδίνης, Αδαμ. Αδαμαντίου ,Αναστάσιος Ι. Μπάλλας και πολλοί άλλοι νεότεροι τοποθέτησαν πειστικά το «CastiellolaEstella» (Kάστρο του Άστρους)του Αραγωνικού Χρονικού του Μορέως , το οποίο έκτισε το 1256 ο πρίγκιπας του Μωρέως Γουλιέλμος Βιλλαρδουίνος , στην τοποθεσία «Ξεροκάμπι» ανάμεσα στα χωριά Άγιος Ιωάννης (Αγιάννης) και Άγιος Πέτρος.
Το 1845 ο οικισμός πήρε επίσημα την ονομασία Παράλιο Άστρος.Αν το Παράλιο Άστρος είχε νωρίτερα άλλο επίσημο όνομα ,σύμφωνα με την Ελληνική νομοθεσία,θα υπήρχε αναφορά για αλλαγή η κατάργηση ονόματος στο ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845 και ο Παράλιο Άστρος δεν ήταν ποτέ πρωτεύουσα του δήμου Θυρέας.
Τα Πρακτικά της Βουλής των Ελλήνων είναι σαφέστατα και τελεσίδικα.
Πρακτικά των Συνεδριάσεων της Βουλής των Ελλήνων κατά τηνπρώτηνσύνοδον του 1844 τ.Γ , εν Αθήναις εκ του Βασιλικού τυπογραφείου, σ.1214 Συνεδρίασις ΡΜΖ’ της 16 Μαϊου , «α.διότι η εν Άστρεισυνέλευσις συνεκροτήθη όπου ήδη ενηργήθη η εκλογή και ο τόποςούτος εψηφίσθη και παρ’ αυτήςΆστρος , το δε εις το Παράλιον λεγόμενον Άστρος δεν υπήρχε κατά την συγκρότησην της συνέλευσεως , ώστε το κανονίζον την πρωτεύουσα (Δήμου Θυρέας)Άστρος διάταγμα εννοεί βεβαίως τον τόπον όπου η συνέλευσις συνήλθεν….».(Φλούδας , Θυρεατικά Β , σελ 114).
Ο νεότερος οικισμός της περιοχής προσαρτάται στο δήμο Θυρέαςτο 1845 με το νόμιμο όνομα Παράλιον Άστρος ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845 . Από το 1832 μέχρι το 1845 ο καινούργιος οικισμός που ήταν στην Χερσόνησο του σημερινού Παραλίου Άστρους και η τοποθεσία νωρίτερα,υπάγοντο διοικητικά και αναγκαστικά στο Άστρος, όπως γίνεται με όλους τους καινούργιους οικισμούς, στην αρχή υπάγονται σε ένα γειτονικό οικισμό. Το ίδιο γίνεται και σήμερα με τους καινούργιος οικισμούς δυτικά του Άστρους ,υπάγονται διοικητικά στο Άστρος. Φυσικά οι οικισμοί δεν ονομάζονται όταν κτιστούν τα πρώτα σπίτια και σίγουρα δεν γίνονται πρωτεύουσες δήμων πριν ονομασθούν επίσημα από το Ελληνικό κράτος. ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845Ο οικισμόςΠαράλιον Άστροςπροσαρτάται στο δήμο
Τα ΦΕΚ, όταν αναφέρονται στους οικισμούς, πάντοτε συμπεριλαμβάνουν ανάλογα τις λέξεις, που έχουν μεγάλη σημασία και δεν επιδέχονται ερμηνείες και σχόλια ,είναι σαφέστατα νομικά κείμενα , «ορίζεται…, αποσπάται…, προσαρτάται …, καταργείται.., διορθώνεται».
Το 1845 ο οικισμός πήρε επίσημα την ονομασία Παράλιο Άστρος. Αν το Παράλιο Άστρος είχε νωρίτερα άλλο επίσημο όνομα, σύμφωνα με την Ελληνική νομοθεσία, θα υπήρχε αναφορά για αλλαγή η κατάργηση ονόματος στο ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845, με τις λέξεις ( «καταργείται.., διορθώνεται»).Το ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845, είναι σαφέστατο για όλους ,αναφέρει μόνο τη λέξη «προσαρτάται», αυτή είναι η αναμφισβήτητη ιστορική αλήθεια, για πρώτη φορά «προσαρτάται» και τίποτα άλλο. Ο οικισμός το 1845 ονομάστηκε επίσημα Παράλιο Άστρος και δεν είχε άλλο επίσημο όνομα νωρίτερα, οι ερμηνείες είναι άσχετες και περιττές, γιατί η αναφορά είναι σαφέστατη.
Θα πρέπει να αναφέρουμε εδώ ότι μερικοί λανθασμένα υποστηρίζουν η αναφορά Άστρος στο ΦΕΚ 1841 είναι για το σημερινό Παράλιο Άστρος και επίσης αναιτιολόγητα αναφέρουν ο καινούργιος οικισμός Παράλιο Άστρος ήταν η πρωτεύουσα του δήμου Θυρέας το 1841 !!! ,χωρίς να αναφέρουν γιατί εξαφανίστηκε και δεν αναφέρεται το Άστρος , με κανένα όνομα στο λανθασμένο συμπέρασμα τους,που ομολογούν αλλού αναμφισβήτητα υπήρχε το 1823 και το 1841 . Απλά και σοβαρά η αναφορά Άστρος στο ΦΕΚ 1841 είναι για το Άστρος ,δεν το έσβησε το Ελληνικό κράτος ούτε ονόμασε δύο οικισμούς με το ίδιο όνομα Άστρος, και δεν είναι για το Παράλιο Άστρος, προσαρτήθηκε στο δήμο το 1845, κάποτε απαιτείται μια στοιχειώδης σοβαρότητα. Οι ιστορικοί οικισμοί δεν εξαφανίζονται αυθαίρετα και αναιτιολόγητα από τους δήμους και τα δημόσια έγγραφα για φαιδρούς λόγους, ούτε για να καταλήξουν μερικοί σε λανθασμένα ατεκμηρίωτα συμπεράσματα ,που δεν γίνονται πιστευτά από κανέναν. Φυσικά ούτε σχολιάζουν το Παράλιο Άστρος “προσαρτάται” στο δήμο στο ΦΕΚ 1845 χωρίς άλλη αναφορά “διορθώνεται ,καταργείται” ,δεν γνωρίζουν την νόμιμη διαδικασία ονομασίας οικισμών η το αγνοούν σκόπιμα…
ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841(σελ.45) ,Ονομασία νέου του δήμου, «Θυρέας». Πρωτεύουσα αυτού. « Άγιος Ιωάννης το θέρος τον δε χειμώνα το Άστρος».
Στο παραπάνω ΦΕΚ του 1841 αποκλειστικά αναφέρονται , «τα συνιστώντα τον νέον δήμο χωρία» , «Άγιος Ιωάννης, Μελιγού, Άστρος, Πλάτανος » και ταυτόχρονα δεν αναφέρεται το Παράλιο Άστρος με κανένα όνομα, γιατί σαν καινούργιος οικισμός προσαρτήθηκε στο δήμο αργότερα το 1845(δείτε λεπτομέρειες παρακάτω στην ενότητα Παράλιο Άστρος).
Διακρίνονται στα ενδότερα της Θυρεάτικης Γης τα χωριά του Πάρνωνα , Μελιγού και στο βάθος Αγιάννης του Άστρους. Ο Αγιάννης και η Μελιγού αναφέρονται από το Γεώργιο Φραντζή το 1435 και στους Τούρκικους καταλόγους το 1540.
Δεν υπήρχε οικισμός στην σημερινή τοποθεσία του Παραλίου Άστρους για χιλιάδες χρόνια ,ήταν το λιμάνι της περιοχής και το όνομα της τοποθεσίας μέχρι το 1845 ήταν Σκάλα (λιμάνι) η Σκάλα του Άστρους .Οι παρακάτω αναφορές από τρεις πρώτους κατοίκους και οικιστές του Παραλίου Άστρους και την αναφορά του Leake έιναι πειστικές και αδιαφιλονίκητες . Απλά πριν το 1832 ,δεν υπήρχαν κάτοικοι στην τοποθεσία για να ονομάσουν οικισμούς, λιμάνια και περιοχές.
Πάνος Ζαφειρόπουλος η ΆκουροςΟικιστής του Παραλίου Άστρους, «ακατοίκητο τούτο μέρος»
Κωνσταντίνος Ζαφειρόπουλος, οικιστής του Παραλίου Άστρουςτο 1823«Την Σκάλαν του Άστρους» ,“Σκάλα Άστρους ” αναφέρεται από την Πελοποννησιακή Γερουσία το 1822.
Λογοθέτης«ολίγοιειςπαράλιο» και «ολίγοι οι κατοικήσαντεςειςπαράλιο»
Leake “Leaving the Scala of Astro= φεύγοντας από την Σκάλα του Άστρους ,Travels in the Morea (σελ 485 ). «στη σκάλα (=λιμάνι) υπάρχουν μια δεξαμενή, ένα χάνι, ένα πυργόσπιτο του (Τούρκου) φοροεισπράκτορα, και δύο τρεις μικρές αποθήκες» (Travels in the Morea σελ 482) , όπως το ίδιο αναφέρουν και άλλοι ιστορικοί μελετητές
Το 1540 ο Αγιάννης αναφέρεται στους Τούρκικους φορολογικούς καταλόγουςμε πολλά άλλα χωριά της περιοχής, αλλά δεν αναφέρονται το Άστρος και το Παράλιο Άστρος
Το Άστρος και το Παράλιο Άστρος δεν αναφέρονται για εκατοντάδες χρόνια στους Τούρκικους φορολογικούς καταλόγους , αλλά αναφέρονται τα άλλα μεγάλα ιστορικά χωριά. Ο λόγος που το Άστρος δεν αναφέρεται στους Τούρκικους φορολογικούς καταλόγους είναι ότι αναφερόταν ο Αγιάννης ,που ήταν το μητροπολιτικό κέντρο της Θυρέας για εκατοντάδες χρόνια και ο Αγιάννης ήταν μία κοινότητα με το Άστρος, οι κάτοικοι ήταν βασικά ίδιοι,και ο Αγιάννης αναφερόταν επίσης σαν Άστρος και Αγιάννης του Άστρους.
Το Παράλιο Άστροςδεν αναφέρεταιγια εκατοντάδες χρόνια στους Τούρκικους φορολογικούς καταλόγους,γιατί απλά δεν υπήρχε οικισμός στη σημερινή τοποθεσία του Παραλίου Άστρους ,οι Τούρκοι γνώριζαν πολύ καλά τους κατοίκους της περιοχής, όμως είχαν “ένα πυργόσπιτο του (Τούρκου) φοροεισπράκτορα,και δύο τρεις μικρές αποθήκες» (Travels in the Morea σελ 482)
ΟιΤούρκοιφορολογούσαντουςκατοίκους,δεν υπήρχε τότε ΕΝΦΙΑ. Πολλοί ιστορικοί μελετητές αναφέρουν από την αρχαιότητα οι κάτοικοι στην περιοχή προτιμούσαν τα ενδότερα (Ν.Βέης και άλλοι νεότεροι ) και για χιλιάδες χρόνια δεν υπήρχε οικισμός στη σημερινή τοποθεσία του Παραλίου Άστρους , που πριν το 1845 η ονομασία της τοποθεσίας ήταν Σκάλα η Σκάλα του Άστρος ,ήταν το λιμάνι της περιοχής και ήταν ”ακατοίκητος”τόπος για χιλιάδες χρόνια σύμφωνα με αναφορά του Άκουρου , οικιστή του Παραλίου Άστρους .Δεν υπήρχε οικισμός στο Παράλιο Άστρος το 1540και το Παράλιο Άστρος χτίστηκε από το Άγιαννίτη στρατηγό Άκουρο από το 1832-1845 και για πρώτη φορά ο νεότερος οικισμός της περιοχής το 1845 προσαρτήθηκε στο Δήμο Θυρέας.
Από, Venetians and Ottomans in SouthEast Peloponnese (15th*18th century)Dr, Evangelia Balta Director of Studies (Institute for Neohellenic Research/National Hellenic Research Foundation).
Στα ενδότερααπό την αρχαιότητα βρίσκονται το ιστορικόν Άργος και οι Μυκήνες, επίσης αργότερα στα ενδότερα βρίσκονται τοΆστρος και το Λεωνίδιο.Στα νεότερα χρόνια επίσης στα ενδότερα βρίσκονται ο γειτονικός Άγιος Ανδρέας,(από τον οικισμό Άγιο Ανδρέα ονομάστηκε το Λιμάνι του Άγιου Ανδρέα, βέβαια από τους οικισμούς ονομάζονται τα λιμάνια), Κορακοβούνι ,Μελιγού , Κούτρουφα ,Βέρβενα και Δολιανά . Ο νεότερος οικισμός της περιοχής Παράλιο Άστρος προσαρτήθηκε στο Δήμο Θυρέας το 1845.
Όλοι οι επτά παραπάνω οικισμοί της περιοχής μας είναι τεκμηριωμένα διμερείςαπό ιστορικά έγγραφα και ιστορικούς μελετητές, π.χ. Γ. Φραντζής , Ν.Βέης ,Τούρκικους φορολογικούς καταλόγους κλπ, και το γνωρίζουν οι κάτοικοι της Θυρέας, εκτός από το νεότερο οικισμό της περιοχής Παράλιο Άστρος,γιατί απλά δεν υπήρχε οικισμόςγια χιλιάδες χρόνιαστην σημερινή τοποθεσία του Παραλίου Άστρους πριν το 1832-1845, τότε χτίστηκε ο οικισμός και το 1845 προσαρτήθηκε στο Δήμο Θυρέας.
Είναι έκδηλο ,όπως αναφέρουν πολλοί ιστορικοί μελετητές ,στην περιοχή μας οι κάτοικοι στην αρχαιότητα και αργότερα προτιμούσαν τα ενδότερα. Το έκδηλο αυτό γεγονός ,που δεν επιδέχεται καμία αμφισβήτηση από κανένα σοβαρό ιστορικό μελετητή , είναι απόδειξη ,δεν υπήρχε οικισμόςγια χιλιάδες χρόνιαστην σημερινή τοποθεσία του Παραλίου Άστρους πριν το 1832-1845 .
Το Παράλιο Άστρος έχτισε από το 1832-1845 ο Αγιαννίτης στρατηγός Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος (περ. 1788 – 1847 η 1848 ) και οι αδελφοί του. Οι Ζαφειρόπουλοι αναφέρονται από τους ιστορικούς ότι ήταν οι πρώτοι κάτοικοι του Παραλίου Άστρους .Οι Παραλιώτες τιμούν με αδριάντα τον Άκουρο στη κεντρική πλατεία , «ΟΙΚΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΙΟΥ ΑΣΤΡΟΥΣ».
Ο διακεκριμένος Αγιαννίτης Λογοθέτης, φίλος και συνεργάτης του Άκουρου και πρώτος πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου, ακολούθησε τον Άκουρο και αναφέρει μετά το 1854 για τα γεγονότα της εποχής, «έκτισε την οικίαν του ενταύθα κατά το έτος 1832» στο «Νησί» , που θεωρείται από τα πρώτα σπίτια του οικισμού, « ωκοδόμησαν εις το παράλιο Εργαστήρια» και « το έτος 1838… ήσαν τότε ολίγοι οι κατοικήσαντες εις παράλιο». Τον Λογοθέτη ακολούθησαν και άλλοι Αγιαννίτες και ο οικισμός άρχισε σιγά σιγά και δειλά να αναπτύσσεται. Δεν είναι τυχαίο που στον εκλογικό κατάλογο του 1871 της «Κοινοτ. Παραλίου Άστρους » αναφέρεται πρώτος ο Αγιαννίτης Αναστάσιος Πάσχος του Ιωάννου κτηματίας
Οι αδερφοί Ζαφειρόπουλοι είχαν καλές σχέσεις με τον βασιλιά Όθωνα, ο Άκουρος στην επίσκεψη του Όθωνα του δώρησε το κάστρο αλλά ο Όθωνας διακριτικά δεν αποδέχτηκε την δωρεά. Το Παράλιο Άστρος σαν ο νεότερος οικισμός της περιοχής προσαρτήθηκε στο δήμο Θυρέας το 1845, με τις έκδηλες , αυτονόητες ενέργειες και καλές σχέσεις με τον βασιλιά Όθωνα του Άκουρου , του αδερφού του πρώτου δήμαρχου του δήμου Θυρέας και οικιστή του Παραλίου Άστρους Ιωάννη Ζαφειρόπουλου ,(δημάρχου του δήμου από 1837-1847) και του Λογοθέτη πρώτου προέδρου του δημοτικού συμβουλίου , αν και ο δήμος Θυρέας συστήθηκε το 1835 και το 1841 ο δήμος περιλάμβανε τα χωριά Άγιος Ιωάννης, Άστρος , Μελιγού και Πλάτανος, δεν αναφέρεται στο ΦΕΚ 1841 το Παράλιο Άστρος .Ο δημοφιλής στρατηγός Άκουρος ήταν πανίσχυρος, γιατί είχε την πλειοψηφία στο δημοτικό συμβούλιο του δήμου Θυρέας για πολλά χρόνια,δήμαρχος ήταν ο αδερφός του και πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου ο συνεργάτης του Λογοθέτης.
Το γεγονός της καθυστέρησης της προσάρτησης του οικισμού στο Δήμο Θυρέας, συμπεραίνουμε οφείλεται ότι πριν 1845 ο οικισμός δεν είχε τα απαιτούμενα κριτήρια από το Ελληνικό κράτος να προσαρτηθεί στο υπάρχοντααπό το 1835 Δήμο, γιατί ο οικισμός ήταν πολύ μικρός,« το έτος 1838… ήσαν τότε ολίγοι οι κατοικήσαντες εις παράλιο». Αν και ο Άκουρος με το αδερφό Ιωάννη , του πρώτο δήμαρχο του δήμου από 1837-1847, επιθυμούσαν το συντομότερο να γίνει επίσημα και να ονομασθεί οικισμός. Τελικά οι Ζαφειρόπουλοι τα κατάφεραν και το 1845 έγινε οικισμός και τον ονόμασαν επίσημα Παράλιο Άστρος.
Ο Άκουρος επιβεβαιώνει πριν το 1824, τότε δεν υπήρχε οικισμός στο Παράλιο Άστρος , “την πατρίδα μας Αγιάννης και Άστρος”, πατρίδα βέβαια αυτονόητα είναι οικισμός ,δεν είναι κάμπος .Για το λόγο αυτό το 1845 ονόμασε τον καινούργιο οικισμό Παράλιο Άστρος, σίγουρα δεν το ονόμασε ο βασιλιάς Όθωνας. Φυσικά δεν ονόμασε το καινούργιο οικισμό με το ίδιο όνομα της γειτονικής πατρίδας του Άστρος και είναι αυτονόητο ο Άκουρος δεν θα ονόμαζε δύο χωριά με το ίδιο όνομα Άστρος, σοβαρός και λογικός έμπρακτα ήξερε και καταλάβαινε καλύτερα.
Port d’Astros-“Scala of Astro” -Σκάλα(Λιμάνι) του Άστρους.
Η σημερινή τοποθεσία του Παραλίου Άστρους ήταν ακατοίκητη για χιλιάδες χρόνια πριν το 1832-1845 και ήταν το λιμάνι της περιοχής .Ο Άκουρος έλεγε «το ακατοίκητο τούτο μέρος»και ο Leake το 1805 αναφέρει «Atthescala (στη σκάλα =λιμάνι) υπάρχουν μια δεξαμενή, ένα χάνι, ένα πυργόσπιτο του (Τούρκου) φοροεισπράκτορα, και δύο τρεις μικρές αποθήκες » “Leaving the Scala of Astro= φεύγοντας από την Σκάλα του Άστρους ” (Leake, Travels in the Morea σελ485, 482) , όπως το ίδιο αναφέρουν και άλλοι ιστορικοί μελετητές .
Συμπεραίνουμε η παραπάνω φωτογραφία ήταν πριν το 1845, αφού αναφέρεται Σκάλα(Λιμάνι) του Άστρους και διακρίνονται λίγα οικίσματα. Το Παράλιο Άστρος έχτισεαπό το 1832-1845 ο Αγιαννίτης στρατηγός Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος .Το 1845, ο νεότερος οικισμός της περιοχής ονομάσθηκε Παράλιο Άστρος και επίσημα προσαρτήθηκε στο Δήμο Θυρέας. Παράλιο Άστρος. ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845Ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο Θυρέας
Νικολάου Ι. Φλούδα – Θυρεατικά, Άστρος Το Χρυσήλιον και Ιστορικόν τόμοι Β’, Αθήνα 1982
Σμαράγδη Ι.Αρνανίτη :2023,Ἐν ἌστρειἩ Ἐθνική Δευτέρα τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις, 29 Μαρτίου -18 Απριλίου 1823, τα γεγονότα – οι πρωταγωνιστές – οι αποφάσεις
ΙωάννηΜ.Αρβανίτη– Από τιςΠηγέςτου Λαού μας, τόμος A,Β,Αθήνα1988
ΙωάννηΜ.Αρβανίτη-Η Επαναστατική Προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδας στον Άγιο Ιωάνη (Αγιάννη) Β.Κυνουρίας -20 Αυγουστου εως 1 Οκτωβριου 1822
Σμαράγδης Ι. Αρβανίτη –Οι σχολές του Δημητρίου Καρυτσιώτη στον Άγιο Ιωάννη και το Άστρος Θυρέας – Κυνουρίας κατά τα προεπαναστικά χρόνια έως την απελευθέρωση, Εταιρία Πελοποννησιακών Σπουδών, Αθήνα 2001
Σμαράγδης Ι. Αρβανίτη -Το κάστρο του Παραλίου Άστρους Κυνουρίας πρώτες παρατηρήσεις, Αθήνα 2007
Η ιστορική αλήθεια είναι ο Αγιαννίτης στρατηγός Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος είναι ο “ΟΙΚΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΙΟΥ ΑΣΤΡΟΥΣ”. Το γειτονικό Άστρος , η “πατρίδα μας ” έλεγε ο Άκουρος , υπήρχε χιλιάδες χρόνια νωρίτερα από τον Άκουρο.
Δεν καταλάβαμε ποτέ, αφού για 16 χρόνια δεν μπορούν να ανοίξουν το Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους και όλα γίνονται για τις “μελέτες”, γιατί τουλάχιστον δεν αναρτούν σχεδόν χωρίς χρήματα στην ιστοσελίδα του δήμου μας δύο φωτογραφίες με δύο λέξεις για τα τρία σπουδαιότερα μνημεία του δήμου μας , τον «Ιερό Χώρο» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων, την Σχολή Καρυτσιώτη στο Άστρος και την πλάκα της σχολής Καρυτσιώτη στον Αγιάννη.Δεν το καταλαβαίνουν…. δεν μπορούν η δεν θέλουν?
Νέα έκθεση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος προβλέπει 35 εκατομμύρια αφίξεις τουρισμού το 2024, αύξηση 7% σε σχέση με τα επίπεδα ρεκόρ του περασμένου έτους. Η τράπεζα βλέπει τη χώρα να συλλέγει 22 δισεκατομμύρια ευρώ σε έσοδα από τον τουρισμό φέτος, αυξημένα κατά 10% από το 2023, επίσης έτος ρεκόρ.
Οι επισκέπτες μας ,κυρίως από το εξωτερικό, έρχονται στην πατρίδα μας πρωταρχικά για την ιστορία μας και ταυτόχρονα για τον «ήλιο και τη θάλασσα» . Είναι λάθος η άποψη ότι όλοι έρχονται για την θάλασσα, όταν όλοι εύκολα μπορούν να την βρούν σχεδόν την ίδια παντού γύρω μας και μερικές φορές με καλύτερες υποδομές.
Αυτός ο δυναμικός συνδυασμός, ιστορίας και θάλασσας . μας κάνει μοναδικούς και είναι αναμφισβήτητα το μεγάλο πλεονέκτημα που έχουμε , όταν μάλιστα προσθέσουμε τα βουνά και τα μοναστήρια μας.
Στην ψηφιακή εποχή μας η ιστοσελίδα του δήμου είναι πρωταρχικής σημασίας για την σωστή προβολή του τόπου μας , κάτι αυτονόητο, που όλοι παντού κάτι κάνουν, όσο μπορούνε καλύτερα. Πάντοτε οι επισκέπτες μας θα κοιτάνε πρώτα την ιστοσελίδα του κάθε δήμου, όταν ψάχνουν που θα περάσουν τις διακοπές τους στη πατρίδα μας , αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ.
Το Άστρος υπήρχε χιλιάδες χρόνια νωρίτερα πριν το 1823, το βρήκαν εκεί οι πληρεξούσιοι της Εθνοσυνέλευσης και ο Κολοκοτρώνης, και to 1823 «η Εθνοσυνέλευση της απελευθερωμένης Ελλάδας συνήλθε στο Άστρος».
ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841.Ο οικισμός ορίζεται χειμερινή έδρα του δήμου Θυρέας
ΦΕΚ 99Α – 28/05/1985 ορίζεται έδρα του δήμου Άστρους (Ο δήμος προήλθε από την αναγνώριση σε δήμο της κοινότητας Άστρους για ιστορικούς λόγους)
ΦΕΚ 244Α-04-12-1997. Ο οικισμός αποσπάται από τον δήμο Άστρους και ορίζεται έδρα του δήμου Βόρειας Κυνουρίας
Στράβων .Η Θυρέα ήταν θρύλος πριν το Τρωϊκό πόλεμο (1250-1240 π.χ.)“Θυρέας Όμηρος μεν ουκ ωνόμασεν, οι δ’ άλλοι θρυλούσι”(Θυεράτις Γη σελ 23).
Το ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας απέχει 170 χλμ από την Αθήνα , 200 χλμ από το αεροδρόμιο, και βρίσκεται στη δυτική παραλία του Αργολικού ,στα ενδότερα του κάμπου της Θυρέας ,εκεί που ήταν η αρχαία πόλη Θυρέακαι αργότερα το πόλισμα Άστρον , νότια από την πρώτη πόλη της Ευρώπης το ιστορικό Άργος και την έδρα του Μυκηναϊκού πολιτισμού Μυκήνες. Ο Αγιάννης απέχει 17 χλμ. από το Άστρος και το Παράλιο Άστρος απέχει 4 χλμ από το Άστρος.
Στο παραπάνω χάρτη διακρίνονται στα ενδότερααπό την αρχαιότητα το ιστορικόν Άργος και οι Μυκήνες , επίσης αργότερα στα ενδότερα βρίσκονται το Άστρος και το Λεωνίδιο.Στα νεότερα χρόνια επίσης στα ενδότερα βρίσκονται ο γειτονικός Άγιος Ανδρέας,(από τον οικισμό Άγιο Ανδρέα ονομάστηκε το Λιμάνι του Άγιου Ανδρέα, βέβαια από τους οικισμούς ονομάζονται τα λιμάνια), το Κορακοβούνι ,η Μελιγού και τα Κούτρουφα.
Είναι έκδηλο οι κάτοικοι στην αρχαιότητα προτιμούσαν τα ενδότερα.
Το ιστορικόν Άστρος Κυνουρίαςβρίσκεται στη δυτική παραλία του Αργολικού ,στα ενδότερα του κάμπου της Θυρέας ,εκεί που διακρίνεται παραπάνω στο χάρτη της αρχαία Ελλάδος η αρχαία πόλη Θυρέα και αργότερα ήταντο πόλισμα Άστρον, νότια από την πρώτη πόλη της Ευρώπης το ιστορικό Άργος και την έδρα του Μυκηναϊκού πολιτισμού Μυκήνες.
Το 2ο μ.χ. αιώνα ,πρώτη αναφορά του Πτολεμαίου για το πόλισμα «Άστρον», που είναι το σημερινό Άστρος.
Το 1256 ,του Χρονικού του Μορέος «Castiello la Estella» (Kάστρο του Άστρους) στον Αγιάννη του Άστρους, πάνω από το κάμπο της Μαλεβής.
Το 1293 και 1292, η πρώτη επίσημη αναφορά της πόλης αντίστοιχ με το όνομα «Άστρος» και « Άστρους» του Ανδρόνικου Β’ Παλαιολόγου
Το 1320 «περί τον αιγιαλόν του άστρου εις τον κάμπον της μαλεβής», του Ανδρόνικου Β’ Παλαιολόγου ,στο «Ξεροκάμπι» του Αγιάννη του Άστρους, κάτω από το κάστρο Εστέλλα (=Άστρος) ,
Το 1435 ο Γεώργιος Φραντζής αναφέρει το Άστρον (σημερινό Άστρος) και τον Άγιον Ιωάννη (Αγιάννης του Άστρους).
Το 1516 και αργότερα Toast(r)ι (=Toasti) , Toastri και Astro είναι το ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας .
Από το 1756 ,ο Δημήτριος Καρυτσιώτης θυμότανε από την Καρύτσα του Αγιάννη όταν έφυγε 15 χρονών, «την πατρίδα μας (χωρίον μας) … του Άστρους (Astro)»
Πριν το 1824 ,ο Αγιαννίτης στρατηγός Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος , «ΟΙΚΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΙΟΥ ΑΣΤΡΟΥΣ», έλεγε “τηνπατρίδαμαςΑγιάννηςκαιΆστρος” και «η Εθνική συνέλευσις εις Άστρος», (τότε δεν υπήρχε οικισμός στο Παράλιο Άστρος, προσαρτήθηκε το 1845 στο υπάρχοντα από το 1835 Δήμο Θυρέας).
O Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, πρόεδρος του Εκελεστικού (δηλ.Πρωθυπουργός) , σε επιστολή στις 22 Απριλίου 1823 αναφέρει . «Αποτελεί ευχάριστο καθήκον για μένα να ενημερώνω τα Φιλελληνικά Κομιτάτα πως η Εθνοσυνέλευση της απελευθερωμένης Ελλάδας συνήλθε στο Άστρος, στον κόλπο του Ναυπλίου» (Αριστείδης Ν. Χατζής σελ 121).
Διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης -«Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου Καρυτσιώτη»και «Ήδη δε μετά δεκαέξ μήνας Δευτέραν να συγκροτήση εν Άστρει συνέλευσιν» Διονύσιος Κόκκινος Ιστορία Ελληνικής Επανάστασης (τόμος 3ος Σελίδες 475-476)
Πριν το 1832 δεν υπήρχε οικισμός στην τοποθεσία για χιλιάδες χρόνια και ο Άκουρος αναφέρει στον Όθωνα και επιβεβαιώνει «το ακατοίκητο τούτο μέρος». Ο Leake αναφέρει το 1805 δεν υπήρχε οικισμός στην τοποθεσία και «στη σκάλα υπάρχουν μια δεξαμενή, ένα χάνι, ένα πυργόσπιτο του (Τούρκου) φοροεισπράκτορα, και δύο τρεις μικρές αποθήκες» (Travels in the Morea σελ 482) , όπως το ίδιο αναφέρουν και άλλοι ιστορικοί μελετητές .
Το όνομα της σημερινής τοποθεσίας του Παραλίου Άστρους μέχρι το 1845 ήταν Σκάλα η Σκάλα του Άστρους και υπάγετο διοικητικά στο γειτονικό οικισμό Άστρος. Ο βουλευτής Κων. Ζαφειρόπουλος, πρώτος κάτοικος και οικιστής του Παραλίου Άστρους αναφέρει το 1823 «Την Σκάλαν του Άστρους» “Σκάλα Άστρους ” αναφέρεται από την Πελοποννησιακή Γερουσία το 1822 και “σκάλα Άστρους” , “λιμάνι του Άστρους” από πολλούς άλλους . Ο Leake αναφέρει το όνομα της περιοχής ήταν Σκάλα του Άστρους, “Leaving the Scala of Astro= φεύγοντας από την Σκάλα του Άστρους ,Travels in the Morea (σελ 485 ).
Το Παράλιο Άστρος έκτισεαπό το 1832-1845 ο Αγιαννίτης στρατηγός Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος (περ. 1788 – 1847 η 1848 ) και οι αδελφοί του. Οι Ζαφειρόπουλοι αναφέρονται από τους ιστορικούς ότι ήταν οι πρώτοι κάτοικοι του Παραλίου Άστρους .Οι Παραλιώτες τιμούν με αδριάντα τον Άκουρο στη κεντρική πλατεία , «ΟΙΚΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΙΟΥ ΑΣΤΡΟΥΣ». Ο διακεκριμένος ΑγιαννίτηςΛογοθέτης, φίλος και συνεργάτης του Άκουρου και πρώτος πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου, ακολούθησε τον Άκουρο και αναφέρει μετά το 1854 για τα γεγονότα της εποχής, «έκτισε την οικίαν του ενταύθα κατά το έτος 1832» στο «Νησί» , που θεωρείται από τα πρώτα σπίτια του οικισμού, « ωκοδόμησαν εις το παράλιο Εργαστήρια» και « το έτος 1838… ήσαν τότε ολίγοι οι κατοικήσαντες εις παράλιο».Τον Λογοθέτη ακολούθησαν και άλλοι Αγιαννίτες και ο οικισμός άρχισε σιγά σιγά και δειλά να αναπτύσσεται. Δεν είναι τυχαίο που στον εκλογικό κατάλογο του 1871 της «Κοινοτ. Παραλίου Άστρους» αναφέρεται πρώτος ο Αγιαννίτης Αναστάσιος Πάσχος του Ιωάννου κτηματίας .Παράλιον Άστρος Κυνουρίας, ΦΕΚ 32Α – 08/12/1845 .Ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο Θυρέας.
Το γραφικότατο Παράλιο Άστρος απέχει 4 χλμ από το γειτονικό ιστορικό Άστρος ,είναι σκαρφαλωμένο στο λόφο που οι παλιοί αποκαλούσαν το “νησί”. Το Παράλιο Άστρος δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από κανένα νησί του Αιγαίου, τα έχει όλα, είναι πολύ κοντά “στο βουνό” Πάρνωναs και από το λιμάνι του η πρόσβαση στου “Αιγαίου τα νησιά” είναι εύκολη.
Οι επισκπέπτες έρχονται στην πατρίδα μας για την ιστορία μας.
Νέα έκθεση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος προβλέπει 35 εκατομμύρια αφίξεις τουρισμού το 2024, αύξηση 7% σε σχέση με τα επίπεδα ρεκόρ του περασμένου έτους. Η τράπεζα βλέπει τη χώρα να συλλέγει 22 δισεκατομμύρια ευρώ σε έσοδα από τον τουρισμό φέτος, αυξημένα κατά 10% από το 2023, επίσης έτος ρεκόρ.
Πρωταρχικά οι επισκπέπτες μας έρχονται στην πατρίδα μας για την ιστορία μας , ας μην πούμε αποκλειστικά για την ιστορία μας, και ταυτόχρονα συνδυάζουν τις διακοπές τους με το “ήλιο και τη θάλασσα”.Είναι λάθος η άποψη ότι όλοι έρχονται για την θάλασσα, που αναμφισβήτητα μπορούν να βρούν αλλού τα ίδια η καλύτερα σε όλη την Μεσόγειο.
Αυτός ο δυναμικός συνδυασμός, ιστορίας και θάλασσας . μας κάνει μοναδικούς και είναι αναμφισβήτητα το μεγάλο πλεονέκτημα που έχουμε στο δήμο μας , όταν μάλιστα προσθέσουμε τα βουνά και τα μοναστήρια μας.
Στο ιστορικό Άστρος Κυνουρίας τα έχουμε όλα 1) Είμαστε κοντά σε όλα.. 2) Έχουμε τον «ήλιο και την θάλασσα» του Αργολικού, με πολλές μαγευτικές παραλίες. 3) Έχουμε μεγάλη ιστορία και σημαντικότατα αρχαιολογικά μνημεία 4) Έχουμε τον Πάρνωνα , «τα βουνά μας και τα κάστρα μας». 5) Είμαστε το «Άγιον Όρος» της Νότιας Ελλάδας
Αφιερώνεται στην Θυρεάτιδα Γη/ Dedicated to Thyreatis Land.
Θέλουμε να μοιραστούμε μαζύ σας τα πρόσφατα ευχάριστα στοιχεία από την ιστοσελίδα μας. (Οκτώβριος 22, 2024). Από το Οκτώβριο του 2021, τρία χρόνια τώρα, όταν παρουσιάσαμε την ιστοσελίδα μας είχαμε περίπου 349,924 επισκέψεις, (για τρεις μήνες 2021 = 76,467, 2022 =242,582,2023=18,215 και 10 μήνες 2024=15,670) , στην αρχή πολύ υψηλά και σταθερά τα δύο τελευταία χρόνια περίπου 19,000 επισκέψεις το χρόνο.,περίπου 1,567 το μήνα.
Ευχαριστούμε όλους τους φίλους μας που καθημερινά επισκέπτονται την ιστοσελίδα μας https://astrosgr.com/, μας υποστηρίζουν και μας ενθαρρύνουν να συνεχίσουμε την προσπάθεια για την προβολή του τόπου μας, για ότι έχουμε .
Οι επισκέπτες της ιστοσελίδας μας https://astrosgr.com/,ανέρχονται σε ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ και αυξάνονται σταθερά και εντυπωσιακά. Οι πρώτες χώρες σε σειρά είναι από Αμερική, Ελλάδα,Καναδάς, Αυστραλία, Ιρλανδία, Γαλλία,Γερμανία, Αγγλία,Κύπρος, Ισπανία, Ιταλία, Ελβετία,Bέλγιο,Ολλανδία, Αυστρία, Σιγκαπούρη, Κίνα, Ρωσσία, Ινδία, Αργεντινή, Βραζιλία, Πολωνία, Σερβία,Φιλανδία ,Σουηδία, Τουρκία, Μεχικό , Ουγγαρία, Γουεταμάλα…. Έχουμε επισκέπτες από όλο τον κόσμο.
Οι επισκέπτες μας είναι 50% καινούργιοι και 50% προηγούμενοι και οι περισσότεροι χρησιμοποιούν κινητά , ενθαρρυντικάποσοστά, όπωςακριβώςπεριμέναμε.
Oι επισκέπτες μας διαβάζουν όλα τα θέματα και ενδιαφέρονται για τα κοινά. Βλέπουμε ευχάριστα τους επισκέπτες μας να διαβάζουν, όχι μόνο τις πρόσφατες αναρτήσεις μας, αλλάεπίσηςναβρίσκουνκαιτιςπαλιέςαναρτήσειςχρησιμοποιώνταςτιςδύοσελίδεςτωνπεριεχομένωνγιαταθέματαπουτουςενδιαφέρουν
Το ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας απέχει 170 χλμ από την Αθήνα και 200 χλμ από το αεροδρόμιο, έχει το φημισμένο και το καλύτερο Αττικό κλίμα,βρίσκεται στη δυτική παραλία του Αργολικού ,στα ενδότερα του κάμπου της Θυρέας ,εκεί που ήταν η αρχαία πόλη Θυρέακαι αργότερα το πόλισμα Άστρον , νότια από την πρώτη πόλη της Ευρώπης το ιστορικό Άργος και την έδρα του Μυκηναϊκού πολιτισμού Μυκήνες. Ο Αγιάννης του Άστρους απέχει 17 χλμ. από το Άστρος και το Παράλιο Άστρος απέχει 4 χλμ από το Άστρος.
Πριν οκτώ χρόνια (2016) με τις δύο παρακάτω πρώτες αναφορές στις δημόσιες αρχές ,πολλές άλλες αγότερα και πολλές δημόσιες παρεμβάσεις) , φέραμε στο δημόσιο διάλογο τα αυτονόητα , την πρόσβαση των αρχαιολογικών χώρων και τις κατεστραμμένες επιγραφές των δρόμων , έτσι αρχίσαμε . Με δημόσιες παρεμβάσεις και αναφορές στις αρμόδιες και «αναρμόδιες» αρχές ασχοληθήκαμε με τα δύο θέματα, μάθαμε πολλά και αποκτήσαμε τρομερή εμπειρία με χιλιάδες έγγραφα για την αποτελεσματικότητα του Ελληνικού κράτους, που σκεπτόμαστε κάποτε να δημοσιεύσουμε. Το 2016 για να βάψουμε τρεις πινακίδες χρειάστηκαν 65 αναφορές και τελικά το πετύχαμε….γνωρίζαμε καλά πριν το 1974 πως γίνονται οι δουλειές στο Ελληνικό κράτος…… Αλλά τα δύο θέματα ακόμα παραμένουν μπροστά μας και είναι πολύ επίκαιρα σήμερα.
Είναι ενδιαφέρον πως βρήκαμε τους αρμόδιους για τις κατεστραμμένες επιγραφές των δρόμων .Μετά από πολλές προσπάθειες στείλαμε την αναφορά μας στον τότε Υπεύθυνο Τουρισμού Πελοποννήσου και ρωτήσαμε να ασχοληθει με το θέμα η να το στείλλει σε κάποιον αρμόδιο. Η απάντηση ήταν “δεν είμαστε αρμόδιοι του θέματος”. Τότε αγανακτισμένοι… με άλλη αναφορά τον ρωτήσαμε ποιοί είναι οι αρμόδιοι του θέματος με κοινοποίηση τον υπουργό Τουρισμού .Τότε ξαφνικα βρήκαμε τους αρμοδίους και επιτέλους βάφτηκαν οι πινακίδες, έπρεπε να ασχοληθεί. έμμεσα η άμεσα, δεν το γνωρίζουμε, ο υπουργός Τουρισμού…..ας ήταν αναρμόδιος για το θέμα.
Το 2016 επισκεπτήκαμε την πατρίδα με τα παιδιά μας και φίλους από την διασπορά, αλλά είχαμε πρόβλημα να φτάσουμε στο Άστρος,πολλές επιγραφές των δρόμων ήταν κατεστραμμένες ,χάσαμε και το Άστρος στην στροφή πριν το Κυβέρι. η επιγραφή ήταν εντελως κατεστραμμένη δεν βλέπαμε τίποτα και πηγαίναμε για την Τρίπολη αλλά το καταλάβαμε έγκαιρα και γυρίσαμε. Όταν τελικά φτάσαμε στο Άστρος την άλλη μέρα πρώτη μας επίσκεψη ήταν για την Σχολη Καρυτσιώτη ,να δούμε το “Ιερό Χώρο” , τις καμινάδες των δωματίων των οικοτρόφων μαθητών τησ Σχολής, τη Σχολή Καρυτσιώτη και τα φαγομένα σκαλοπάτια της Σχολής από τα άρβυλα των χιλιάδων “καλαμαράδων” μαθητών που πέρασαν πολλά χρόνια Αλλά όταν φτάσαμε στην είσοδο του “Ιερού Χώρου” της ΒΈθνοσυνέλευσης των Ελλήνων βρήκαμε το χώρο κλειαμπαρωμένο χωρίς μια ανακοίνωση που να εξηγούσε το λόγο που ήταν κλειστός.(έχουμε και τις φωγραφίες της εισόδου ) .Υποθέσαμε ότι κάτι θα έγινε και έκλεισαν τον χώρο προσωρινά και την επόμενη ημέρα πάλι επισκεπτήκαμε το χώρο, τα παιδιά μας ήθελαν να δουνε τα φαγομένα σκαλοπάτια της Σχολής , αλλά βρήκαμε τα ίδια,όλα κλειδοαμπαρωμένα. Τα παιδιά μας και οι φίλοι μας γέλασαν διακριτικά και εσχολίασαν τι έβλεπαν ανάλογα. “Αυτή είναι η Ελλάδα,τι να κάνουμε….”.. και άλλα…..Εμείς γνωρίζαμε ……τους είπαμε είναι προσωρινό και ευχόμαστε να ανοίξει σύντομα….τι να τους λέγαμε….
Αργότερα μάθαμε ότι τα φαγομένα σκαλοπάτια της Σχολής είχαν επισκευαστεί με καινούργια μάρμαρα , για τι φαίνεται ένας ανόητος υπάλληλος του ΥΠΠΟΑ, δεν μπορούσε ταυτόχρονα να διαφυλάξει την πολιτιστική μας κληρονομια και να υπάρχει ασφάλεια των επισκεπτών της Σχολή, με κάποιο διαφορετικό έξυπνο τρόπο….αυτά ήξερε και αυτά έκανε τα φαγομένα σκαλοπάτια χάθηκαν οριστικά… όπως και πολλά άλλα, η επιβλητική είσοδος του Αγοκηπίου.
H επιβλητική είσοδος του Αγοκηπίου Καρυτσιώτη που έφαγε η ανάπτυξη………..διακρίνεται πίσω από τους φοίνικες στο κέτρο μπροστά στο παλιό σπιτι του Ευθυμίου.
Παρακάτω μετρήσαμε 203 δημόσιες παρεμβάσεις , και αλλού πρέπει να προσθέσουμε περίπου 50. Δεν μετρήσαμε μέχρι σήμερα τις αναφορές στο ΥΠΠΟΑ,στο Δήμο Βόρειας Κυνουρίας , σε άλλες δημόσιες αρχές ( 65 ήταν μόνο για τις επιγραφές των δρόμων) και στο Συνήγορο του πολίτη. Δεν θα μετρήσουμε τις αναρτήσεις στο astrosgr.com.Δεν τελειώσαμε συνεχίζουμε , από τα αποτελέσματα τελικά κρινόμαστε….( 21-10-2024)
Η τοπική κοινωνία έπαιξε καταλυτικό ρόλο με την συμμετοχή της και είναι αποφασισμένη σήμερα να μην αφήσει το «διατηρητέον ιστορικόν μνημείον» να γίνει ερείπιο, ηθικά και νομικά δεν θα αποδεχθεί αναιτιολόγητες αποφάσεις, αντίθετες με τις βασικές αρχές του ΥΠΠΟΑ και την προβολή της πολιτιστικής μας κληρονομιάς , με «χιλιάδες υπογραφές» (Αριθμός πρωτοκόλλου του εγγράφου 2/12-9-2018) θα χρησιμοποιήσει όλα τα νόμιμα διαθέσιμα μέσα στον Ελληνικό και παγκόσμιο τύπο, στις Ελληνικές και Ευρωπαικές αρχές και θα συνεχίσει να διατηρεί και να προβάλλει την πολιτιστική μας κληρονομιά . «Ότι λέμε το κάνουμε».
Με την ενθάρρυνση και την έμμεση βοήθεια των συμπολιτών μας δημιουργήσαμε τον ιστότοποastrosgr.com , ένα σημείο αναφοράς για το Άστρος , τη Θυρεάτιδα Γη (Θυρέα), τα γειτονικά χωριά και το Δήμο Βόρειας Κυνουρίας, κάνουμε ότι μπορούμε, περισσότερα και καλύτερα, αφοσιωμένοι και αποφασισμένοι για την προβολή της Θυρεάτιδας Γης .
Για κάθε ενδεχόμενο θυμίζουμε. O Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, πρόεδρος του Εκελεστικού (δηλ.Πρωθυπουργός) , σε επιστολή στις 22 Απριλίου 1823 αναφέρει . «Αποτελεί ευχάριστο καθήκον για μένα να ενημερώνω τα Φιλελληνικά Κομιτάτα πως η Εθνοσυνέλευση της απελευθερωμένης Ελλάδας συνήλθε στο Άστρος, στον κόλπο του Ναυπλίου» (Αριστείδης Ν. Χατζής, σελ 121).
1)Πως μπορούμε να βοηθήσουμε τον τουρισμό μας και τους εαυτούς μας με λίγο καλή θέληση και χωρίς χρήματα. Fri, Oct 14, 2016 at 5:21 p.m.
Είμαι Έλληνας της διασποράς που κάθε Σεπτέμβριο επισκέπτομαι την Ελλάδα, πολλές φορές προσκαλούμε φίλους μας από το εξωτερικό για να απολαύσουν και αυτοί τον Αττικό ουρανό και να γίνουν φίλοι της πατρίδας μας , αυτό μπορούμε να κάνουμε.
Εφέτος οι προσκεκλημενοι φίλοι μας μας έμαθαν κάτι που δεν ξέραμε ούτε είχαμε υποψιαστεί όλοι μας, που νομίζω θα σας ενδιαφέρει να μάθετε και εσείς για να ενεργήσετε κατάλληλα.
Μου αφηγήθηκαν τα ακόλουθα . Όταν βγήκαν στο παλιό δρόμο για να δούνε το ισθμό στη Κόρινθο χάθηκαν γιατί οι επιγραφές του δρόμου ήταν βαμμένες στα μαύρα και δεν μπορούσαν να δουν που να πάνε. Τελικά ταλαιπωρήθηκαν αλλά βρήκαν το δρόμο τους. Όταν έφθασαν στο Άργος η επιγραφή για την Τρίπολη ήταν μισοσκεπασμένη με ένα πανί και χαθηκαν πάλι γιατί δεν υπήρχε άλλη καινούργια επιγραφή να δείχνει Τρίπολη η Άστρος που πήγαιναν. Όταν πήρανε το δρόμο για Άστρος δεν είδανε την επιγραφή που έδειχνε την πορεία για το Άστρος γιατί ήταν και αυτή βαμμένη , τελικά μετά την ανηφόρα στο κολοσούρτη κατάλαβαν και αφού γύρισαν πίσω κάποιος στους Μύλους τους είπε που να στρίψουνε. Όταν ήρθαν στο Άστρος ήθελαν να δουν το χώρο την Β’ Εθνοσυνελεύσεως αλλά δυστυχώςήταν κλειστός και μη προσβάσιμος.
Τα δύο παραπάνω περιστατικά , οι βαμμένες επιγραφές των δρόμων και η αδύνατη πρόσβαση των αρχαιολογικών χώρων , δεν είναι ιστορίες , είναι αληθινά γεγονότα και ταλαπωρία για τους επισκέπτες μας . Ίσως δεν είναι θέματα για τον ντόπιο πληθυσμό που ξέρει τους δρόμους η τους αρμοδίους που δεν τα θεωρούνε σημαντικά.
Ρωτήσαμε σε μια ιδιωτική συνάντηση τον δήμαρχο Βορείου Κυνουρίας γιατι ο “Ιερος Χώρος ” , όπως από μεγάλο σεβασμό αποκαλούν οι ντόπιοι κάτοικοι τον χώρο της Β’ Εθνοσυνελεύσεως, είναι κλειστός και μη προσβάσιμος και μας είπε ότι ο “Ιερος Χώρος ανήκει στη αρχαιολογική υπηρεσία. Αφήσαμε το θέμα να το συζητήσουμε αργότερα θεσμικά.
Τελικά οι φιλοξενούμενοι φίλοι μας έφυγαν ευχαριστημένοι από την επίσκεψη τους και μας έδωσαν χαριτολωγόντας δύο κιλά χρώμα , ένα πινέλλο και μια τανάλια , για να βάψουμε τις επιγραφές και να ανοίξουμε τον χώρο της Β’ Εθνοσυνελεύσεως.Μας υποσχέθηκαν τούλαχιστον για ένα χρόνο δεν θα δημοσιεύσουν τις φωτοφραφίες που είχαν για αυτά τα θέματα και εμείς τους υποσχεθήκαμε ότι θα κάνουμε ότι μπορούμε να πείσουμε τους αρμοδίους η χαριτολωγόντας θα το κάνουμε μόνοι μας του χρόνου τον Σεπτέμβριο. Επίσης τους καλέσαμε να έρθουν πάλι του χρόνου, για να βεβαιωθούν οτι θα το κάνουμε, και να μας στείλουν και τους φίλους τους. Φυσικά ντρεπόμαστε να τους πούμε ότιοι ίδιες επιγραφέςπου χάθηκαν είναι βαμμένες πολλά χρόνια καιο “Ιερός Χώρος ” της Β’ Εθνοσυνελεύσεωςείναι επισης για πολλά χρόνια κλειστός και μη προσβάσιμος.
Παρακαλούμε να ρωτήσετε θεσμικά τον αρμόδιο Υπουργό να ανοίξει αμέσως τον “Ιερό Χώρο” της Β’ Εθνοσυνελεύσεως και το Προαύλιο της Σχολήs Καρυτσιώτη ,το κλείσιμο των δύο χώρων δεν έχει καμιά σχέση με την ρωγμή του μουσείου, και αργότερα το Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους Κυνουρίας και να βάψει τις κατεστραμένες πινακίδες <επιγραφές >των δρόμων στη Κορινθία,Αργολίδα και Αρκαδία η Κόρινθος. Άργος,Άστρος.
Γιάννης Κουρόγιωργας
===============================================
2) From:JOHNKOUROGIORGAS
To:ΕΦΑΑΡΚ
Fri, Oct 14, 2016 at 5:21 p.m.
O “Iερός Χώρος ” της Β” Εθνοσυνέλευσης, το Προαύλιο της Σχολήs Καρυτσιώτη και το Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους.
Αξιότιμες κυρίες και αξιότιμοι κύριοι,
“Είναι χαρά μας να σας βοηθήσουμε , όσο μπορούμε, στο δύσκολο έργο σας με τις σημερινές συνθήκες του κόπτη.Πιστεύουμε ότι ο λίγος χρόνος που θα ξοδέψετε θα είναι ωφέλιμος για όλους, θα ανταλλάξουμε απόψεις και θα σας προσφέρουμε πιθανόν νέα δεδομένα που θα μας κάνουν να ξανασκεπτούμε όλοι μας τι μπορούμε να κανούμε καλύτερα με ότι διαθέτουμε η ακόμα χωρίς χρήματα.
Είναι απαραίτητο να διακρίνουμε και να καταλάβουμε από την αρχή οτι μιλάμε για τρεις διαφορετικούς χώρους , που έχουν χωριστή φυσική και λειτουργική οντότητα , αλλά όταν τους δούμε όλους μαζύ δεμένους έχουμε ένα ανώτερο και σπουδαίοτερο μεγαλείο.
Οι τρεις αυτοί διαφορετικοί χώροι είναι:
1) ο “Iερός Χώρος ” της Β’ Εθνοσυνέλευσης,
2)Το Προαύλιο της Σχολήs Καρυτσιώτη και
3) Το Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους
“Iερός Χώρος ” της Β’ Εθνοσυνέλευσης,
Οι ραγιάδες πρόγονοι μας «τετρακόσια τόσα χρόνια ζούσανε στη καταφρόνια και ανάστασης ημέρα ….καρτερούσαν » τελικά , αποφασίσαν να διώξουν τους Τούρκους κατακτητές και εκείνες της πολύ δύσκολες και πολύ κρίσιμες στιγμές ,στη αρχή της επανάστασης, που όλα κρέμονταν από μια κλωστή , διάλεξαν το τόπο μας και αυτό το «ιερο Χώρο»,για να συντονίσουν τις πολλές αντιμαχόμενες και αυθόρμητες προτάσεις όλων των αγωνιστών , να σχεδιάσουν τον αγώνα εναντίον των κατακτητών και το κτήσιμο του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους.
Oι ντόπιοι κάτοικοι μετά το τέλος της Β” Εθνοσυνέλευσης ονόμασαν τον χώρο που έγινε η Εθνοσυνέλευση «ιερό χωρό», από έκδηλο σεβασμό, για την μεγάλη συνεισφορά που προσέφερε στο Ελληνικό Έθνος. Eδώ για υπερβολή το “ιερός” δεν έχει θρησκευτική έννοια αλλά Εθνική έννοια , ο χώρος αναγνωριζότανε απο τους κατοίκους σαν πολύ σπουδαίος, σαν «Iερός Χώρος”
Ο «IερόςΧώρος » είναι σεμνός και επιβλητικός , είναι «μουσείο» απο μόνος του .Δεν πρέπει να πειράξουμε ούτε ένα λιθαράκι . Πρέπει να φωνάξουμε δυνατά σε όλους τους αρμόδιους να τον ανοίξουν αύριο , είναι ντροπή μας να έρχονται άνθρωποι από την Αμερική να δουν τον χώρο η τα παιδιά μας και να βλέπουν τον χώρο κλειστό.
Tο κλείσιμο δεν έχει καμιά σχέση με τη “πρόφαση” ρωγμής στη Σχολή , ούτε δικαιολογειται με τίποτα. Ο “Ιερος Χώρος ” χωρίζεται με την μάντρα η πέτρινο τοίχο από το προαύλιο της Σχολής Καρυτσιώτη, είναι χωριστός χώρος , υπάρχει μάλιστα μια μικρή πόρτα μεταξύ τους όπως είχε προνοήσει σωστα ο μεγάλος ευεργέτης μας Καρυτσιώτης,δείτε την μάντρα που χωρίζει τους χώρους στη φωτογραφία. Ο «Iερός Χώρος » της Β” Εθνοσυνέλευσης πρέπει να ανοίξει αύριο.Χρειάζεται μονάχατο κλειδί , ούτε ενα ευρώ ,για να ανοίξουμε την κλεισμένηπόρταδίπλα στα κυπαρίσιαη μια τανάλια να κόψουμε την αλυσίδα.
Προαύλιο τηςΣχολήs Καρυτσιώτη
Η Σχολή του Καρυτσιώτη έπεξε το δικό της αναμφισβήτητα ρόλο , ήταν παράρτημα της μεγαλύτερης σχολής του του Αγιάννη που είχε κτιστεί το 1798 πριν την επανάσταση που αργότερα έκαψε ο Ιμπραίμ. Από τη Σχολή του Καρυτσιώτη πέρασαν χιλιάδες μαθητές που με τα αρβυλά τους «έφαγαν” τα σκαλοπάτια του κτηρίου, που ένας ανόητος υπάλληλος της αρχαιολογίας αντικατάστησε με καινούργια, γιατί δεν ηξερε και «ούτε υπήρχε άλλος τρόπος » να διατηρήσει την ιστορία και την ασφάλεια των επισκεπτών .Αυτοί οι μαθητές και καλαμαράδες επρόδευσαν και βοηθήσανε με το τρόπο τους το Έθνος.
Το προαύλιο επίσης της σχολής Καρυτσιώτη είναι χωριστός και ανεξάρτητος χώρος από την σχολή και είναι μουσείο από μόνο του.. Έστειλα ανθρώπους από τον εξωτερικό να δούνε τα «φαγωμενα σκαλοπάτια» , που τους είπαν δεν υπάρχουν πια, τις καμινάδες των μαθητών, το εξωτερικό ώμορφο και επιβλητικό κτήριο της σχολής και τον ιερό χώρο, αλλά ήταν όλα αδικαιολόγητα και ανεξήγητα κλεισμένα και απρόσβαστα.
Η Σχολή Καρυτσιώτη έγινε το Μουσείο Άστρους και υπηρήτησε ώμορφα τον τόπο για αρκετά χρόνια , (αυτά είχαμε , αυτά μπορούσαμε πάντοτε με “μέτρο», αυτά κάναμε) ,μέχρι που έγινε η «πρόφαση της ρωγμής » και έκλεισε απεριόριστα.Έκλεισε ακόμα απο υπερβολική ταχύτητα και ο χώρος του προαυλίου της σχολής.
Το προαύλιο της σχολής Καρυτσιώτη, επίσης μπορεί να ανοίξει και να γίνει προσβάσιμο στους επισκέπτες χωρίς ούτε ένα κλειδί μια τανάλια η ένα ευρώ.Το προαύλιο τηςΣχολήs Καρυτσιώτηπρέπει να ανοίξει αύριο.
ΑρχαιολογικόΜουσείο Άστρους
“Tο Μουσείο Άστρους υπηρήτησε ώμορφα τον τόπο για αρκετά χρόνια , (αυτά είχαμε , αυτά μπορούσαμε πάντοτε με “μέτρο», αυτά κάναμε) ,μέχρι που έγινε η «πρόφαση της ρωγμής » και έκλεισε απεριόριστα” Θα αρχίσουμε από την «πρόφαση της ρωγμής «. Τα παλιά κτήρια είναι γερά δεν πέφτουν ποτέ, ακόμα και αν τα βομβαρδίσουμε , όπως δεν έπεσε και το σχολείο του Αγιάννη από το 1958, αν και έλεγαν οι μηχανικοί θα πέσει σύντομα και γι αυτό έφτιαξαν το καινούργιο σχολείο στο κουτρί ,που τώρα κοντεύει να πέσει , και το παλιό σχολείο κάθεται εγκαταλειμένο , αγέρωχο και υπερήφανο.
Με λίγη θέληση και λίγα χρήματα πρέπει αμέσως να “στυλώσουμε” την Σχολή . Ειναι υποχρέωση μας στους εαυτούς μας, στα παιδιά μας και στο Καρυτσιώτη. Είναι εύκολο , είπαμε με λίγη θέληση και λίγη φαντασία , να λύσουμε όλα τα πιθανά προβλήματα όπως παλαιότητα , τα τεχνικά χαρακτηριστικά , ρωγμή, το ξύλινο δάπεδο, το ανεκμετάλευτο υπόγειο , πρόσβαση λεωφορείων και ατόμων μεπρόβλημα κινητικότητας. Πολύ συνοπτικά υπάρχει τσιμέντο, ας πούμε για το πάτωμα και για εκμετάλευση του υπογείο , που μπορεί να μετατραπεί σε αίθουσα για τα βαριά εκθέματα, δρόμος μπόρει να γίνει απο τα ανατολικά υπάρχει χώρος η από την πλατεία Καρυτσιώτη μόνο για επίσκεψη του μουσείου. Άμα θέλουμε μπορούμε.
Δεν μπορούμε να αφήσουμε αυτό το χώρο κλειστό περισσότερο, υπάρχει και είναι εδώ ,και θα ειναι ντροπή όλων μας να εγκαταλείψουμε την Σχολή Καρυτσιώτη για όποιες άλλες πολυτέλειες , πρέπει να χρησιμοποιήσουμε ότι έχουμε. Η Σχολή Καρυτσιώτη και το Μουσείο Άστρους πρέπει να ανοίξουν σύντομα.
…. , ρωτάμε τα ακόλουθα:
1) Πότεεπιτέλους θα τα ανοίξετετον“Iερό Χώρο” ” της Β” Εθνοσυνέλευσης?
2) Πότε επιτέλους θα τα ανοίξετε το Προαύλιο τηςΣχολήs Καρυτσιώτη?
3)Τι να περιμένουμε για το Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρουςποιά είναι τα σχέδια σας ?
4) Ποσα χρήματα χρειάζονται για να ανοίξει το ΑρχαιολογικόΜουσείο Άστρους?
5) Με ποιά απόφαση , που μπορούμε να τη δούμε, έκλεισε O “Iερός Χώρος ” της Β” Εθνοσυνέλευσης, το Προαύλιο τηςΣχολήs Καρυτσιώτη και το ΑρχαιολογικόΜουσείο Άστρους?
Άμα έχετε χρόνο δείτε τα ακόλουθα· «Πως μπορούμε να βοηθήσουμε τον τουρισμό μας και τους εαυτούς μας με λίγο καλή θέληση και χωρίς χρήματα»…..
“Εφέτος οι προσκεκλημενοι φίλοι μας ,μας έμαθαν κάτι που δεν ξέραμε ούτε είχαμε υποψιαστεί όλοι μας, που νομίζω θα σας ενδιαφέρει να μάθετε και εσείς για να ενεργήσετε κατάλληλα…. Eμείς τους υποσχεθήκαμε ότι θα κάνουμε ότι μπορούμε να πείσουμε τους αρμοδίους.”
Περιμένω τις ενεργειές σας και απόψεις σας και σας ευχαριστώ για το χρόνο σας
Γιάννης Κουρόγιωργας
Έχουμε μετρήσει συντηρητικά τουλάχιστον 190 έγγραφα . περίπου 655 σελίδες, μέχρι την 18ην Μαίου 2018,μερικά είναι τα ίδια με άλλα υπάρχουν και άλλα, θα τα προσθέσουμε αργότερα βαρεθήκαμε να μετράμε.Δείτε τους συνδέσμους για δημόσιες παρεμβάσεις.
Στο ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας . Ο «IερόςΧώρος » της Εθνοσυνέλευσης , η Σχολή Καρυτσιώτη και το Προαύλιο της Σχολής , ο χώρος είναι σεμνός και επιβλητικός , είναι «μουσείο» από μόνος του.
Αυτούς τους θησαυρούς άλλοι τους προσέχουν σαν τα μάτια τους και θέλουν να τους δείχνουν στα παιδιά τους .
Τους λένε «μουσεία» και τους κρατάνε πάντοτε ανοιχτούς και όχι μόνο μια στις γιορτές ,που γίνονται πανηγύρια για φωτογραφίες...των επισήμων.
Το ΥΠΠΟΑ είχε κλείσει χωρίς απόφαση για δέκα χρόνια (2008-2018) , τον “Iερό Χώρο” της Εθνοσυνέλευσης και το Προαύλιο της Σχολήs Καρυτσιώτη και με απόφαση το 2008 το Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους για την πρόφαση της ρωγμής. Μετά από πολλά έγγραφα κααι τεκμηριωμένες αναφορές για δύο χρόνια (2016-2018) ( κάποτε θα τα δημοσιεύσουμε) ,τελικά επεκράτησε ο κοινός νους και το ΥΠΠΟΑ άνοιξε προσωρινά το 2018 το Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους , τον “Iερό Χώρο” της Εθνοσυνέλευσης και το Προαύλιο της Σχολήs Καρυτσιώτηκαι μας ειδοποίησε με τα παρακάτω έγγραφα.
Tο ΥΠΠΟΑ άνοιξε προσωρινά το 2018 το Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους , τον “Iερό Χώρο” της Εθνοσυνέλευσης και το Προαύλιο της Σχολήs Καρυτσιώτη και μας ειδοποίησε με τα παραπάνω έγγραφα