O Αγιοπετρίτης προεστός Αναγνώστης Κονδάκης μύησε στην Φιλική Εταιρία “την μισή Πελοπόννησο”…
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ιστορία
Ο Άγιος Πέτρος αναφέρεται για πρώτη φορά το 1435στο Χρονικό της Αλώσεως του Γεωργίου Σφραντζή. Τα επόμενα χρόνια το χωριό αναφέρεται σε διάφορα έγγραφα της εποχής. Το 1600 περίπου στο χωριό γεννιέται ο Άγιος Νείλος ο Μυροβλήτης (ο κατά κοσμόν Νικόλαος Τερζάκης, †1651), ο οποίος μόνασε στην Μονή Μαλεβήςκαι αργότερα στο Άγιο Όρος. Κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας, το 1687, ο Άγιος Πέτρος γίνεται έδρα της Επαρχίας Αγίου Πέτρου Τσακωνιάς (Territorio di San Pietro di Zacognia). Την ίδια περίοδο (18ος αι.) το χωριό γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη λόγω του εμπορίου, με πληθυσμό τότε σχεδόν 4.000 κατοίκους και πάμπολλα αρχοντικά – πυργόσπιτα.
Με την ίδρυση της Φιλικής Εταιρίας, το 1814, αρκετοί Αγιοπετρίτες αρχίζουν να συμμετέχουν, μεταξύ των οποίων ο προεστός Αναγνώστης Κονδάκης, ο ηγούμενος της Μονής Μαλεβής, Καλλίνικος Τσιαμούρης κ.ά. Σημαντική ήταν η προσφορά του χωριού στην Επανάσταση του 1821.Στις 24 Μαρτίου1821 ο Αναγνώστης Κονδάκης κηρύσσει την Επανάσταση στην περιοχή. Αρκετοί Αγιοπετρίτες, υπό τον Αναγνώστη Κονδάκη, συμμετείχαν με μεγάλη επιτυχία στις μάχες των Δολιανών και των Βερβένων, της Τριπολιτσάς, του Βαλτετσίουκ.ά., σε συνεργασία με τα άλλα στρατιωτικά σώματα της Κυνουρίας. Το 1826 ο Ιμπραήμ Πασάςκατέστρεψε ολοσχερώς το χωριό, όπως και όλα τα άλλα χωριά της περιοχής. Τα επόμενα χρόνια ο Άγιος Πέτρος αποτέλεσε έδρα της Κοινότητας Αγίου Πέτρου. Το 1944, κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής, εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς 48 άμαχοι κάτοικοι του Αγίου Πέτρου
Εδώ υπάρχει και η προτομή του Πραστιώτη Μανώλη Δούνια, αγωνιστή του 1821 και πορθητή της Τριπολιτσάς στις 23 Σεπτεμβρίου 1821
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
«Η έλλειψη αυτή ανάγκασε τους πολιορκημένους Τούρκους να έρχονται σε συναλλαγές με τους Έλληνες πολιορκητές, για την εξοικονόμηση τροφίμων. Το γεγονός αυτό εκμεταλλεύτηκε ο Πραστιώτης Μανώλης Ντούνιας και απόκτησε γνωριμίες, <<φιλικές>> σχέσεις με τους φρουρούς του τείχους ώστε, την κρίσιμη στιγμή, να μπορέσει να μπει στην πόλη και να ανοίξει, μαζί και με άλλους, την λεγόμενη Πύλη του Ναυπλίου, για να εισβάλλουν οι Έλληνες πολεμιστές, με πρώτους τους Τσάκωνες-Πραστιώτες, τους οποίους είχαν προετοιμάσει κατάλληλα οι αρχηγοί τους, και να καταλάβουν σε λίγες ώρες όλοι μαζί την Τρίπολη.»
Το χαμένο μεγαλείο του ορεινού χωριού της Τσακωνιάς αποτυπώνεται στο τραγούδι «Πραστέ μου πού ‘ναι οι πύργοι σου, πού ‘ναι η αρχοντιά σου».
Από το «Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, 2015. Οδηγός για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Φύση, Πολιτισμός, Οικοτουρισμός. Άστρος Αρκαδίας».
“Εκτιμάται ότι ο πληθυσμός του Πραστού στους μεσαιωνικούς χρόνους ανερχόταν σε 9.000 κατοίκους. Ο Πραστός είχε τότε 9 ενορίες, 30 εκκλησίες και έντονη οικονομική δραστηριότητα.”
Ο Πραστός, ο οποίος κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας αποτελεί βιλαέτι (διοικητική περιφέρεια), συμμετέχει ενεργά και δραστήρια στην Επανάσταση του Ορλόφ (1769-1770), καθώς και στο κίνημα της Κλεφτουριάς. Δεκάδες Φιλικοί από τον Πραστό θα συμβάλλουν καθοριστικά στον ξεσηκωμό του Γένους αλλά και στην έναρξη της Επανάστασης στην περιοχή της Κυνουρίας. Με αρχηγούς τον Θεόδωρο Γούλελο και το Γιωργάκη Μανωλάκη ή Μιχαλάκη, 250 Πραστιώτες πολεμιστές, ξεκίνησαν για την κατάληψη του, μεγάλης στρατιωτικής σημασίας και απόρθητου, όπως εθεωρείτο, φρούριου της Μονεμβασιάς. Παράλληλα, οι Προεστοί και Δημογέροντες του Πραστού, σε συνεννόηση με τον Κολοκοτρώνη και τους Βερβενίωτες, Καράμπελα και Κρητικό, συνέστησαν στα Βέρβενα το περίφημο «Κελάρι», δηλ. την επιμελητεία του Στρατού, για να εφοδιάζει και ο Πραστός με τρόφιμα το στρατόπεδο των Βερβένων, στο οποίο συμμετείχαν και πολλοί Πραστιώτες αγωνιστές. Ο Αγιοπετρίτης προεστός και απομνημονευματογράφος του Αγώνα, Αναγνώστης Κοντάκης, γράφει πως: «αν δεν ήταν ο Πραστός, που επί 4 μήνες τροφοδοτούσε τον στρατό, ο αγώνας για την λευτεριά ήταν χαμένος».
Στη Μελιγού υπάρχει προτομή του Κολοκοτρώνη, ο οποίος είχε κατασκηνώσει μαζί με τους άλλους αγωνιστές κατά τη διάρκειας της Β΄ Εθνικής Συνέλευσης των Ελλήνων στο Άστρος Κυνουρίας.
Η “πολιτική σοφία” του αρχιστράτηγου Θεόδωρου Κολοκότρωνη έπαιξε καταλυτική σημασία για να διατηρηθεί η αναγκαία εκείνη την ώρα“εθνική συννενόηση και εθνική ενότητα”. O γέρος του Μωριά δέχτηκε “ότι αποφασίστηκε” από την συνέλευση, ακόμα και την καθαίρεση του από αρχιστρατήγου, που είχε κερδίσει στα πεδία των μαχών από τους αγωνιστές, όπως στην πανωλεθρία του Δράμαλη στα Δερβενάκια, που αναμφισβήτητα έπαιξε καταλυτική σημασία στην νικηφόρα πορεία του απελευθερετικού αγώνα.
Ο γέρος του Μωριά γεννήθηκε κάτω από μα γκορτσιά στα βουνά του Μωριά, γιατί ο πατέρας τους εκεί πολεμούσε τους κατακτητές,δεν βολευότανε εύκολα στα “αρχοντικά”και “τις επαύλεις” των συνεργατών κοτζαμπάσηδων.Oι κλέφτες και οι Κολοκοτρωναίοι ήταν πάντοτε ελεύθεροι και ποτέ δεν υποδουλώθηκαν για τετρακόσια χρόνια , και μάχονταν στους κάμπους και τα βουνά τους Tούρκους κατακτητές.
Όταν η επανάσταση στο δεύτερο έτος έδειχνε τις δυσκολίες που υπήρχαν, οι Αγγλοι φίλοι μας έστειλαν ενα ναύαρχο να συμβιβάσει τους εμπολέμους .Ο ναύαρχος συνάντησε τον γέρο του Μωριά στο Ναύπλιο και του ζήτησε να συμβιβαστεί με τους Τούρκους κατακτητές και ο γέρος του Μωριά έδωσε την απάντηση.
Ο γέρος του Μωριά με δύο λόγια παρακάτω τα λέει όλα
–Εμείς ποτέ δεν παραδοθήκαμε , πολεμάμε τους Τούρκους κατακτητές ασταμάτητα τετρακόσια χρόνια στους κάμπους και στα βουνά, και για να καταλάβει καλύτερα ο ναύαρχος συνέχισε . Φωτιά και τσεκούρι στους συνεργάτες των κατακτητών. Ο ναύαρχος κατάλαβε καλά και η συνάντηση τελείωσε γρήγορα
Ο γέρος του Μωριά έμπρακτα έλεγε βροντερά δεν τον ενδιαφέρουν οι “καρέκλες“ της εξουσίας και τα ” στρατηγεία”, στους “ασπροπουκαμισάκηδες ” κοτζαμπάσηδες των πρώτων καθισμάτωντης Β’ Εθνοσυνέλευσης, στα “τσογλάνια, και στους “τί Μπραίμης τι Ζαίμης ” ,όπως σοφά ο λαός μας αποκαλούσε τους συνεργάτες κοτζαμπάσηδες ,προεστούς που φανερά και αποκλειστικά κόβοντουσαν για τις κουτάλες της εξουσίας..
Ο γέρος του Μωριά θεώρησε αναγκαίο ,να πει τα πράγματα με το όνομά τους, και προειδοποίησε το “τσογλάνι” Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, όπως τον αποκαλούσαν οι αγωνιστές.
«Σου λέγω τούτο, Κύριε Μαυροκορδάτε… μη καθίσεις πρόεδρος διότι έρχομαι και σε διώχνω με τα λεμόνια, με τη βελάδα όπου ήρθες»
Ο κοτζαμπασισμός , οι “συνεργάτες “των εξουσιών και οι“γενιτσαραγάδες” είναι τούρκικη κατάρα και η χειρότερη πληγή και πανούκλα του Ελληνικού Έθνους.
O γέρος του Μωριά νωρήτερα στα Βέρβενα στις 21 Ιουνίου 1821 και στη Ζαράκοβα στις 4 Ιουλίου 1821 έσωσε κυριολεκτικά από λυτσάρισμα τους Γερουσιαστές κοτζαμπάσηδες από την οργή των αγωνιστών και του λαού. Χαρακτηριστικά είπε στο εξαγριωμένο πλήθος πρέπει να σκοτώσετε μένα πρώτα.
Επίσης στη Μελιγού ο γέρος του Μωριά απόρριψε τις προτάσεις των οπλαρχηγών Πλαπούτα και Ανδρούτσου να σφάξουν στα Άστρος τους μαζωμένους από ολή την την επικράτεια κοτζαμπάσηδες, δεν ήθελε να χυθεί Ελληνικό αίμα. Χαρακτηριστικά είπε στον Αδρούτσο. «Ρε, τι τους πέρασες τους ανθρώπους, κοκορόπουλα να τους σφάξουμε; Αυτοί οι Πολιτικοί ξέρουν τέτοια τερτίπια στα πολιτικά πράγματα που μας είναι χρήσιμοι, όπως εμείς είμαστε χρήσιμοι περισσότερο στον πόλεμο»
Ο στόχος του εκείνη την ώρα ήταν οι Τούρκοι κατακτητές,που λήστευαν και βιαιοπραγούσαν εναντίον τοu λαού , αυτούς πελεμούσε ο γέρος του Μωριά. Δεν πολεμούσε για το εαυτό του , ούτε για καρέκλες και στρατηγεία, ούτε για τους τους κοτζαμπάσηδεs, γιατί αυτοί είχαν βολευτεί και απολάμβαναν τις ληστείες , τους φόρους και το πλιάτσικο που κάνανε σαν καλοί συνεργάτες των κατακτητών
Μετα την απελευθερωση από τους Τούρκους κατακτητές, όταν ήταν αλυσοδεμένος μαζύ με το Πλαπούτα, από τους ίδιους πάντοτε κοτζαμπάσηδες που πάντοτε βρίσκονται κοντά όπου υπάρχουν κουτάλες, ο Πλαπούτας του θύμησε τις κουβέντες τους στη Μελιγού , αλλά ο γέρος του Μωριά του επεσήμανε, «οι Έλληνες ήταν ελεύθεροι και αυτό ήταν το σπουδαιότερο».
Θεόδωρος Κολοκότρωνης “
–Εμείς ποτέ δεν παραδοθήκαμε. Φωτιά και τσεκούρι στους συνεργάτες των κατακτητών.
O Γεώργιος Λεβέντης ήταν ένας από τους ηγέτες της Φιλικής Εταιρείας που αγωνίστηκε κατά την Επανάσταση του 1821 και μετέπειτα πολιτικός του νεοσύστατου ελληνικού κράτους.
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Γεννήθηκε στο Κορακοβούνι της Κυνουρίας το 1790. Μεγάλωσε και σπούδασε στην Ύδρα και αργότερα μετέβη στη Μολδαβία. Το 1812 ανέλαβε καθήκοντα διερμηνέα στα ρωσικά προξενεία του Βουκουρεστίου και του Ιασίου στη Ρουμανία. Το 1817 ανέλαβε τη διεύθυνση του γενικού ρωσικού προξενείου στη Μολδαβία, ενώ παράλληλα μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. Ο Λεβέντης, πιστεύοντας ότι το έργο της οργάνωσης έπρεπε να εξαπλωθεί σε περισσότερες περιοχές, και με τη συμμετοχή Βουλγάρων και Σέρβων, άρχισε αλληλογραφία με Βούλγαρους οπλαρχηγούς και Σέρβους ηγέτες, που ίσως μπορούσαν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο, ξοδεύοντας για το σκοπό αυτό σημαντικά ποσά. Το 1819 ο Λεβέντης εκλέχτηκε ως ένας από τους ηγέτες της Φιλικής Εταιρείας. Ήταν ο επικεφαλής της Εφορίας των Φιλικών του Βουκουρεστίου[1]. Προσέφερε μεγάλα ποσά για την ενίσχυση του έργου της, καθώς και για τις σπουδές των Ελλήνων σε ευρωπαϊκές σχολές και πανεπιστήμια.
Ύστερα από την απελευθέρωση της Ελλάδας από τον τουρκικό ζυγό πήγε στην Πελοπόννησο. Επίσης, εκλέχτηκε πληρεξούσιος της πατρίδας του στην Εθνοσυνέλευση του 1832. Το 1833 παντρεύτηκε την Ραλλού Λεβέντη το γένος Παπαρρηγόπουλου (αδερφή του γνωστού ιστορικού Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου).[2] Αφού ξόδεψε πάρα πολλά για το Ελληνικό Έθνος, πέθανε από αποπληξία στην Αθήνα, πάμφτωχος, στις 24 Νοεμβρίου1847.
Το Ορεινό Κορακοβούνι είναι ένας ορεινός οικισμός, χτισμένος σε υψόμετρο 534 μ. Έχει απόσταση 12 χλμ από το Κορακοβούνικαι 22 χλμ από το Άστρος. Το χωριό υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Βόρειας Κυνουρίαςκαι έχει πληθυσμό 8 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011
Το χωριό, σύμφωνα με την παράδοση, ιδρύθηκε μετά την καταστροφή του Παλαιού Κορακοβουνίου (οικισμός που υπήρχε κοντά στον Πραστό) από τα τουρκικά στρατεύματα το 1687.[2] Μαζί με το Παλαιό Κορακοβούνι καταστράφηκαν επίσης ο Άγιος Ιωάννης, η Μελιγού, η Καστάνιτσα και ο Πραστός. Μετά την καταστροφή του χωριού οι κάτοικοι ίδρυσαν ένα νέο χωριό στην θέση όπου βρίσκεται σήμερα το Ορεινό Κορακοβούνι. Κατά τα έτη της Τουρκοκρατίας ο οικισμός υπαγόταν στο Βιλαέτι Αγίου Πέτρου. Σύμφωνα με ενετική απογραφή του 1699 το χωριό διέθετε δύο εκκλησίες: τον Άγιο Δημήτριο και την Παναγία, καθώς και δύο εφημέριους.[3] Τον 18ο και 19ο οι Κορακοβουνίτες ανέπτυξαν εμπορικές σχέσεις με διάφορες περιοχές, καθώς οι Κορακοβουνίτες ζούσαν και εμπορεύονταν σε μέρη όπως οι Σπέτσες, η Ύδρα, η Κωνσταντινούπολη, η Οδησσός κ.α.
Κατά τα έτη 1750 – 1775στο χωριό έδρασε ο κλέφτης Γεώργιος Λεβέντης (παππούς του φιλικού), ο οποίος ήταν πρωτοπαλίκαρο του Κωνσταντή Κολοκοτρώνη.[4] Με την ίδρυση της Φιλικής Εταιρίαςπολλοί Κορακοβουνίτες έγιναν μέλη της, με σημαντικότερο τον έμπορο Γεώργιο Λεβέντη(1790 – 1847). Η συνεισφορά των Κορακοβουνιτών στην Επανάσταση του 1821 ήταν σημαντική, καθώς πάνω από 100 αγωνιστές διακρίθηκαν στις μάχες των Δολιανών, Βερβένων, της Τριπολιτσάςκ.α. Το 1826 το χωριό καταστράφηκε ολοσχερώς από τις ορδές του Ιμπραήμ πασά. Μετά την απελευθέρωση το χωριό υπήχθη στον Δήμο Βρασιών (1834 – 1912). Από το Ορεινό Κορακοβούνι προήλθε το Χειμερινό Κορακοβούνι, το οποίο δημιουργήθηκε κατά τον 18ο αι. και αποτελεί μόνιμη κατοικία των Κορακοβουνιτών.
Από το «Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, 2015. Οδηγός για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Φύση, Πολιτισμός, Οικοτουρισμός. Άστρος Αρκαδίας».
ΣίταιναΗ ελατοσκέπαστη Σίταινα, Τσακωνοχώρι, σε απόσταση 23 χλμ. νοτιοδυτικά του Άστρους και υψόμετρο 740 μ., βρίσκεται χτισμένη αριστερά και δεξιά μιας όμορφης – καταπράσινης ρεματιάς και κάτω από τις επιβλητικές κορυφές του Πάρνωνα. Τα παραδοσιακά πετρόχτιστα σπίτια της φέρουν τα χαρακτηριστικά της Τσακώνικης αρχιτεκτονικής. Η πρώτη γραπτή αναφορά του χωριού γίνεται σε χρονικό του γνωστού ιστορικού Γεωργίου Φραντζή, το έτος 1435.
Κατά την περίοδο της Κλεφτουριάς ο Δημήτριος Καλιοτζής, ο Σιταινιώτης, συγκαταλέγεται ανάμεσα στους επτά πιο ονομαστούς Κλέφτες της Πελοποννήσου, θα αποτελέσει τον τρόμο των Τούρκων και η πλούσια δράση του θα υμνηθεί από τη λαϊκή Μούσα σε πολλά δημοτικά τραγούδια. Εντυπωσιακή είναι η συμμετοχή των Σιταινιωτών στην εθνική εξέγερση του 1821. Στη Σίταινα θα δημιουργηθούν δύο στρατιωτικά σώματα, με περισσότερους από 100 αγωνιστές και επικεφαλής τους Γεώργιο Λ. Μπουρμά και Θεόδωρο Ιωάννου ή Κρητικό. Ο Θ. Ιωάννου με την έναρξη της Επανάστασης θα εγκαταλείψει το Ναύπλιο, όπου ζούσε έχοντας δύο ιδιόκτητα πλοία και το μονοπώλιο των ανθράκων. Στη Σίταινα θα οργανώσει και θα οπλίσει με προσωπικά του έξοδα, έχοντας πουλήσει τα δύο του πλοία, περισσότερους από 80 Σιταινιώτες, υπό την αρχηγία του οποίου πολέμησαν σε όλες τις μάχες της Πελοποννήσου. Στο βυζαντινό κάστρο της Ζάγκολης, 3 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του χωριού, τέλη Ιουλίου-αρχές Αυγούστου του 1826, οι οχυρωμένοι κάτοικοι και αγωνιστές της Σίταινας θα αποκρούσουν επιτυχώς και θα ταπεινώσουν τις ορδές του Ιμπραήμ.
Ο Πλάτανος αναφέρεται για πρώτη φορά στο Χρονικό της Αλώσεως του Γεωργίου Σφραντζή το 1435, με την ονομασία Πλαταμώνας. Κατά τα επόμενα έτη, αναφέρεται σε αρκετά έγγραφα την περίοδο της Ενετοκρατίας. Πριν και κατά τη διάρκεια της Β΄ Τουρκοκρατίας (18ος και 19ος αι.) το χωριό γνώρισε μεγάλη ακμή, μαζί με άλλα γειτονικά χωριά. Την ίδια περίοδο χτίστηκαν και αρκετά αρχοντικά πυργόσπιτα. Σημαντική ήταν η προσφορά του χωριού κατά την Επανάσταση του 1821. Το 1826, ο Ιμπραήμ πέρασε από το χωριό όμως οι κάτοικοι σωθήκανε γιατί κρυφτήκανε σε μια σπηλιά στον απέναντι λόφο που οι κάτοικοι την λένε ακόμα “τρούπα”. Υπάρχει μέσα φούρνος και στέρνα.
Μετά την απελευθέρωση, έγινε έδρα του δήμου Πλατανούντος, ενώ τα επόμενα χρόνια, μετά τη συγχώνευσή του στον Δήμο Θυρέας, αποτέλεσε την έδρα της ομώνυμης κοινότητας.
Από το «Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, 2015. Οδηγός για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Φύση, Πολιτισμός, Οικοτουρισμός. Άστρος Αρκαδίας».
Καστάνιτσα
Η Καστάνιτσα, παραδοσιακός και διατηρητέας οικισμός από το 1967 με ιδιαίτερη φυσική και αρχιτεκτονική ομορφιά, χτισμένη στην καρδιά του Πάρνωνα σε υψόμετρο 840 μ. και σε απόσταση 31 χλμ. νοτιοδυτικά του Άστρους. Ήταν ονομαστή παλιότερα για την παραγωγή της σε ασβέστη, από όπου πήρε το χρώμα της, όπως επίσης και για τα κάστανα που της έδωσαν το όνομά της. Το μεγάλο καστανοδάσος που την περιβάλλει έχει έκταση 4.500 στρέμματα. Αποτελεί ένα από τα παλαιότερα υπάρχοντα ορεινά Κυνουριακά χωριά και το αρχαιότερο τσακωνοχώρι του Πάρνωνα. Η πρώτη γραπτή αναφορά του χωριού συναντάται το 1293 σε χρυσόβουλο διάταγμα του αυτοκράτορα του Βυζαντίου Ανδρόνικου Β’ Παλαιολόγου, στο οποίο αναγράφεται η Καστάνιτσα ως «Κώμη η καλουμένη Κωνστάντζα». Έκτοτε και στους επόμενους αιώνες, σύμφωνα με γραπτές ιστορικές πηγές, η ιστορική πορεία της δεν διακόπηκε ποτέ. Η Καστάνιτσα είναι χτισμένη πάνω σε πέρασμα στρατηγικής σημασίας. Κατά τον 14ο αιώνα είχε χτιστεί κάστρο στην κορυφή του λόφου πάνω από τον οικισμό από Βυζαντινούς του Δεσποτάτου του Μυστρά, ερείπια του οποίου διατηρούνται μέχρι σήμερα. Το χωριό συμμετείχε ενεργά στην επανάσταση του 1821 με αρκετούς οπλαρχηγούς και εκατοντάδες απλούς αγωνιστές της ελευθερίας. Οι Καστανιτσιώτες αντιστάθηκαν σθεναρά στα στρατεύματα του Ιμπραήμ που εισέβαλαν στην περιοχή στις 27 Ιουλίου του 1826, ανήμερα του Αγίου Παντελεήμονα, σώζοντας το χωριό από την καταστροφή. Και στους μετέπειτα αγώνες η Καστάνιτσα έδωσε το παρόν με αποκορύφωμα την Εθνική Αντίσταση 1941-44.
Άμα καθήσετε αρκετό καιρό στο Άστρος προτείνουμε για ημηρέσιες εκδρομές Ναύπλιο 33 χλμ, Τρίπολη 40 χλμ και Σπάρτη-Μυστράς 90 χλμ.Τα παραδοσιακά χωριά μας στον Πάρνωνα είναι όμορφα.
Οι γείτονες μας:
Σε κοντινές αποστάσεις υπάρχουν αρκετοί γραφικοί παραδοσιακοί οικισμοί.
1)Στο νερόμυλο του Αη Γιώργη της Κάτω Μελιγούς,(4 χλμ) και της Παλιοπαναγιάς (6 χλμ), Ορεινή Μελιγού (13 χλμ) Αγιάννης (17 χλμ)
7) Κάτω Μελιγού και Καστράκι ,Μουστός,Κούτρουφα, Κορακοβούνι, Άγιος Ανδρέας, Αρκαδικό Χωριό, Λιμάνι του Αγίου Ανδρέα και Χεροννήσι (η θέα του Αργολικού από το Λιμάνι του Αγίου Ανδρέα!!! και το Χεροννήσι) ημέρα και νύκτα είναι μαγευτική
8)Το “νησί” Παράλιο Άστρος δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από κανένα νησί του Αιγαίου, τα έχει όλα. Κάστρο Παραλίου Αστρους
9) Οι παραλίες του Αργολικού, Ο «ήλιος και η θάλασα» του Αργολικού.Στις Πόρτες (3 χλμ), την καλύτερη παραλία της Μεσογείου…, είναι μαγευτικές όλες σαν την παραλία Σαμπατική <40 χλμ σημαίνει «σαν πάτε εκεί»… θα δείτε και θα καταλάβετε τι σημαίνει μαγευτική >
10) Αφού ήλθατε στο Άστρος πρέπει οπωσδήποτε να δείτε και το Ναύπλιο, 33 χλμ, πρώτη πρωτεύουσα του Ελληνικού κράτους, την γραφικότατη παλιά πόλη , το σημείο που εδολοφονήθηκε ο Καποδίστριας και μην ξεχάσετε να επισκεπτείτε στο Παλαμήδι την φυλακή του Κολοκοτρώνη.
11) Η Τρίπολη 40 χλμ πρωτεύουσα της Αρκαδίας και στο κέντρο της Πελοποννήσου…. έχει να προσφέρει πολλά, και μη ξεχάσετε να επισκεπτείτε τον γέρο του Μωριά στην πλατεία Άρεως σας υποσχόμαστε θα σαγηνευτείτε….
12) Η Σπάρτη 82 χλμ η μεγάλη πόλη της αρχαιότητας και ο γειτονικός Μυστράς 90 χλμ με τις ανηφόρες και τις εκκλησίες του έπαιξε σημαντικότατο ρόλο στην Βυζαντινή ιστορία μας , πρέπει κάποτε να δούμε όλοι μας .
Το ιστορικό Άστρος Κυνουρίας δεν είναι το κέντρο του κόσμου, αλλά «είναι κοντά σε όλα και τα έχουμε όλα».
Στον αρχαίο Ελληνικό κόσμο οι Δελφοί ήταν ο ομφαλός της γης.
Το ιστορικό Άστρος Κυνουρίας βρίσκεται στη δυτική παραλία του Αργολικού ,εκεί που στο παραπάνω χάρτη διακρίνεται η αρχαία πόλη της Θυρέας, νότια από την πρώτη πόλη της Ευρώπης το ιστορικό Άργος και την έδρα του Μυκηναϊκού πολιτισμού Μυκήνες.
Η Αθήνα απέχει 170 χλμ, περίπου δύο ώρες ,το αεροδρόμιοπερίπου 200 χλμκαι το ‘Άστρος έχει τοφημισμένο και το καλύτερο Αττικό κλίμα.
Το Άστρος είναι πολύ κοντά στους σπουδαιότερους Αρχαιολογικούς Χώρους και Μουσεία της πατρίδας μας, , που κάποτε όλοι πρέπει να επισκεφτούμε , που εύκολα επισκέπτονται πολλοί φίλοι μας με ημερήσιες εκδρομές από το Άστρος, όταν διαλέγουν το Άστρος για τη βάση των ετήσιων διακοπών τους .
Σπουδαιότεροι Αρχαιολογικοί Χώροι και Μουσεία στην Ελλάδα.
Το Παλαμήδι στο Ναύπλιο (33 χλμ,),η Τύρινθα 33 χλμ, οι Μυκήνες( 43 χλμ), το Θέατρο Επιδαύρου( 70 χλμ), η Ολυμπία(170 χλμ), ο Παρθενώνας,η Ακρόπολη και το Μουσείο της Ακρόπολης στην Αθήνα (170 χλμ), οι Δελφοί (288 χλμ) και ο Μυστράς (88 χλμ).
Άμα καθήσετε αρκετό καιρό στο Άστρος προτείνουμε για ημερήσιες εκδρομές Τρίπολη 40 χλμ, Ναύπλιο 33 χλμ, και Σπάρτη-Μυστράς 88 χλμ.Τα παραδοσιακά χωριά μας στον Πάρνωνα είναι όμορφα.
Σε κοντινές αποστάσεις υπάρχουν αρκετοί γραφικοί παραδοσιακοί οικισμοί και αξιοθέατα για να επισκεφτείτε με ημερήσιες εκδρομές και στις κοντινές αποστάσεις και για ένα ευχάριστο περίπατο.
1) Ιερά Μονή Λουκούς, χώρο αρχαίας Εύας και Ηρώδη Αττικού και το γεφύρι της Λουκούς του Καρυτσιώτη( 4 χλμ )
2) Στο νερόμυλο του Αη Γιώργη της Κάτω Μελιγούς,(4 χλμ) και της Παλιοπαναγιάς (6 χλμ),
8) Κούτρουφα(6χλμ), Κορακοβούνι(7χλμ), Άγιος Ανδρέας(10χλμ), Αρκαδικό Χωριό(16χλμ), Λιμάνι του Αγίου Ανδρέα και Χεροννήσι (13 χλμ)
9) Ιερά μονή της Έλωνας,σε απόσταση περίπου 67 χλμ. (Λεωνίδιο 50χλμ)
Η Τρίπολη 40 χλμ πρωτεύουσα της Αρκαδίας και στο κέντρο της Πελοποννήσου…. έχει να προσφέρει πολλά, και μη ξεχάσετε να επισκεφτείτε τον γέρο του Μωριά στην πλατεία Άρεως ,σας υποσχόμαστε θα σαγηνευτείτε…
Αφού ήλθατε στο Άστρος πρέπει οπωσδήποτε να δείτε και το Ναύπλιο, 33 χλμ, πρώτη πρωτεύουσα του Ελληνικού κράτους, την γραφικότατη παλιά πόλη , το σημείο που εδολοφονήθηκε ο Καποδίστριας και μην ξεχάσετε να επισκεπτείτε στο Παλαμήδι την φυλακή του Κολοκοτρώνη.
Η Σπάρτη 82 χλμ η μεγάλη πόλη της αρχαιότητας και ο γειτονικός Μυστράς 90 χλμ με τις ανηφόρες και τις εκκλησίες του έπαιξε σημαντικότατο ρόλο στην Βυζαντινή ιστορία μας , πρέπει κάποτε να δούμε όλοι μας .
Συνιστούμε στους επισκέπτες μας να διαλέγουν τα θέματα που τους ενδιαφέρουν από τους συνδέσμους που βρίσκονται στηνΑρχικήσελίδα/ενότητα , σε όλες τις άλλες ενότητες και στις συνοπτικές σελίδες.
Αν προτιμούν να δούν τις πρόσφατες ( η και όλες) αναρτήσεις σε χρονολογική σειρά βρίσκονται στις ενότητα, στην αρχή στα δεξιά της αρχικής σελίδας, συνοπτικά στο Blog.
Για παράδειγμα στην συνοπτική σελίδαΑρχαιολογικοί Χώροι στο Άστρος υπάρχουν σύνδεσμοι που οδηγούν εύκολα σε λεπτομέρειες για 11 ειδικά θέματα και άλλοι 8 σύνδεσμοι.( που είναι πολύ δύσκολο να βρεθούν στο Blog).
Σύδεσμοι υπάρχουν σε όλες τις ενότητες που βρίσκονται στη αρχή π.χ. στην ενότητες Αρχική υπάρχουν 23 σύνδεσμοι, Αγιάννης 16 σύνδεσμοι , στην ενότητα Χωριά 28 σύνδεσμοι κ.λ.π
Επίσης στα δεξιά σε κάθε σελίδα , για εύκολη επιλογή των θεμάτων που σας ενδιαφέρουν, υπάρχουν η αναζήτηση, οι τελευταίες πέντε αναρτήσεις , οι δέκα κορυφαίες αναρτήσεις , οι κατηγορίες που περιέχουν όλες τις αναρτήσεις για κάθε κατηγορία, ανακοίνωσεις, το αρχείο και οι ενότητες . Σας ευχαριστούμε να είσαστε καλά.
Στο χάρτη παραπάνω η Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 555 μ.χ. ήταν στο μεγαλέιο της ακμής της
Οι τρείς χάρτες περιγράφουν κραυγαλέα τα μάθήματα της ιστορίας που είναι πολύ επίκαιρα σήμερα, ο πόλεμος δεν τελείωσε…..
Την 29 Μαϊου 1453 «μαύρη Τρίτη» και αποφράδα ημέρα για το Ελληνικό έθνος ,τον χριστιανισμό και τον δυτικό πολιτισμό «η Πόλις Εάλω» , η Βασιλεύουσα αλώθηκε και υποδουλούθηκε στους Οθωμανούς «βάρβαρους» κατακτητές . Η πτώση της Κωνσταντινούπολης στους Οθωμανούς χαρακτηρίστηκε «το αίσχος των Λατίνων» γιατί ευτυχώς οι λιγοί φανατικοί διδάσκουν στα παιδιά τους το μίσος για το δυτικό πολιτισμό δεν σταμάτησαν τον πόλεμο μέχρι σήμερα και η «δύση» αποδέχεται αυτά χωρίς καμία αντίδραση, αγνοώντας την δική τους άλωση που γίνεται καθημερινά αναπόφευκτη.
«Η εξουσία φθείρει και το χρήμα διαφθείρει» το 1453 και σήμερα, δεν ξεχάσαμε τους «πάση θυσία» πρωθυπουργούς μιας καμμένης γης …
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
«Η Βυζαντινή αυτοκρατορία των πρώτων χρόνων του 13ου αιώνα βρισκόταν σε αναταραχή και σε παρακμή. Η οικονομία πήγαινε από το κακό στο χειρότερο, η διαφθορά στον κρατικό μηχανισμό γιγαντωνόταν, ενώ η εκμετάλλευση του λαού από τους κρατικούς αξιωματούχους και η συστηματική παραμέληση των επαρχιών από τους αυτοκράτορες είχε αποξενώσει τις επαρχίες από την πρωτεύουσα.»
Ουσιαστικά το τέλος της Βυζαντινής αυτοκρατορίας άρχισε το 1204 με την τέταρτη σταυροφορία που προσκάλεσαν στην Βασιλεύουσα οι «πραιτωριανοί» της εξουσίας για να ξαναπάρουν τις χαμένες «κουτάλες» από τους άλλους πραιτωριανούς . Η αυτοκρατορία μετα το 1204 τεμαχίστηκε σε μικρότερες «αυτοκρατορίες» και σε ασταμάτητους εμφύλιους πολέμους μεταξύ τους απο το 1204 μέχρι το 1453 . τελικά παρέδωσαν την Βασιλεύουσα στους Οθωμανούς.
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία μετα το 1204 τεμαχίστηκε σε μικρότερες «αυτοκρατορίες» με ασταμάτητους εμφυλίους πολέμους.
Οι Οθωμανοί ανενόχλητοι , από τους εμφυλίους πολέμους μεταξύ των πραιτωριανων αυτοκρατόρων ,άρχισαν το δικό τους μεγαλεπήβολο σχέδιο να πάρουν την πόλη , που το σχέδιο είχε αρχίσει πριν το 1204 και ολοκληρώθηκε σχεδόν μετά από 300 χρόνια ,κάτι που δεν καταλαβαίνουν σήμερα οι «Λατίνοι του αίσχους» .
Ο «μαρμαρωμένος Βασιλιάς» τελικά έμεινε μόνος με 2,000 μισθοφόρους , 5,000 πολιτικοφύλακες και 170 Σφακιανούς να υπερσπίσει την πόλη μπροστά σε 150,000 φανατικούς Οθωμανούς .
Νωρήτερα είχε απορρίψει επιγραμματικά την πρόταση του Μωάμεθ Β’ να παραδόσει την πόλη με αντάλαγμα την ελευθερία του και το Δεσποτάτο του Μωρέος .
«Το δε την πόλιν σοι δούναι ουτ’ εμού εστίν, ουτ’ άλλου των κατοικούντων εν ταύτη κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ού φεισόμεθα της ζωής ημών».
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 1450 ήταν έτοιμη να παραδοθεί και υποδουλωθεί στουε εχθρούς της.
Οι Οθωμανοί είχαν μεγάλα σχέδια και δεν σταμάτησαν το έργο τους για 300 χρόνια ………
Ήταν «μαύρη Τρίτη» αποφράδα ημέρα 29 Μαΐου 1453, όταν ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, ο τελευταίος αυτοκράτορας του Βυζαντίου «έπεφτε» μπροστά στην Πύλη του Αγίου Ρωμανού, υπερασπιζόμενος την Βασιλεύουσα.
Οι ήρωες Σφακιανοί συνέχιζαν την αντίσταση και την σφαγή των Οθωμανών και μετά την άλωση μέχρι τον θάνατο και του τελευταίου.
Ο «μαρμαρωμένος Βασιλιάς» αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος αναφώνησε δυνατά πριν τον επερχόμενο θάνατον του.
“ουκ έστι τις των Χριστιανών τού λαβείν την κεφαλήν μου απ’ εμού;”
Τετρακόσια χρόνια αργότερα όταν η Ελληνική επανάσταση στο δεύτερο έτος έδειχνε τις δυσκολίες που υπήρχαν, οι Αγγλοι φίλοι μας έστειλαν ένα ναύαρχο να συμβιβάσει τους εμπολέμους .Ο ναύαρχος συνάντησε τον γέρο του Μωριά στο Ναύπλιο και του ζήτησε να συμβιβαστεί με τους Τούρκους κατακτητές και ο γέρος του Μωριά έδωσε την απάντηση.
Παρακάτω ο γέρος του Μωριά με δύο λόγια τα λέει όλα.
–Εμείς ποτέ δεν παραδοθήκαμε , πολεμάμε τους Τούρκους κατακτητές ασταμάτητα τετρακόσια χρόνια στους κάμπους και στα βουνά, και για να καταλάβει καλύτερα ο ναύαρχος συνέχισε . Φωτιά και τσεκούρι στους συνεργάτες των κατακτητών. Ο ναύαρχος κατάλαβε καλά και η συνάντηση τελείωσε γρήγορα.
Την 29 Μαϊου 1453 «η Πόλις Εάλω» αλλά ο πόλεμος από ευτυχώς λίγους φανατικούς συνεχίζεται σήμερα , ας ξυπνήσουν κάποτε οι φίλοι μας στη «δύση» για να αποφύγουν την δική τους άλωση.
Πηγές
Χαρτες Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ο κεντρικός στόχος μας αδιάκοπα από το 2016 είναι να ανοίξουν οριστικά και αμετάκλητα τα ξεχασμένα από το 2008 Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους, το Προαύλειο της Σχολής Καρυτσιώτηκαι ο χωριστός γειτονικός «Ιερός Χώρος» της Β’ Εθνικής Συνέλευσης των Ελλήνων και να βοηθήσουμε να γίνει επίκαιρο θέμα στην τοπική κοινωνία.
Aπό το 2016 αδιάκοπα μέχρι σήμερα (2026) με χιλιάδες σελίδες σε εκατοντάδες δημόσιες παρεμβάσεις στον τοπικό ηλεκτρονικό τύπο ,αμέτρητες αιτιολογημένες αναφορές στις αρχές, αναρτήσεις στο ΦΒ στις ομάδες μας «Το ιστορικό Άστρος Κυνουρίας» & « Ο Άγιος Ιωάννης (Αγιάννης)» και την δημιουργία της ιστοσελίδας το astrosgr.com – Το Ιστορικόν Άστρος Κυνουρίας & astrosgr.com/astrosgr-com/en, (με τεκμηριωμένα στοιχεία, ακολουθώντας τις αρχές της ιστοριογραφίας, αποφεύγοντας τα ατεκμηρίωτα συμπεράσματα, που έχει εκατοντάδες χιλιάδες αναγνώστες ), θέσαμε σαν κεντρικό στόχο να ανοίξουν οριστικά και αμετάκλητα τα ξεχασμένα από το 2008 το Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους, το Προαύλειο της Σχολής Καρυτσιώτηκαι ο χωριστός γειτονικός και ο«Ιερός Χώρος» της Β’ Εθνικής Συνέλευσης των Ελλήνων και να βοηθήσουμε να γίνει επίκαιρο θέμα στην τοπική κοινωνία.
Πριν μερικά χρόνια (2016) με την οικογένεια και φίλους μας επισκεπτήκαμε την πατρίδα μας και είχαμε δύο άσχημες εμπειρίες που μας εντυπωσίασαν. Μερικές πινακίδες στους δρόμους μας ταλαιπώρησαν, ήταν εντελώς καταστραμμένες και ο «Ιερός Χώρος» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων ήταν κλειδοαμπαρωμένος και απροσπέλαστος στους επισκέπτες.Οι πινακίδες στους δρόμους και η πρόσβαση στα αρχαιολογικά μνημεία ήταν για μας κάτι αυτονόητο ,κάτι που έπρεπε να είμαστε φωστήρες. Με δημόσιες παρεμβάσεις και αναφορές στις αρμόδιες και «αναρμόδιες» αρχές ασχοληθήκαμε με τα δύο θέματα, μάθαμε πολλά και αποκτήσαμε τρομερή εμπειρία με χιλιάδες έγγραφα για την αποτελεσματικότητα του Ελληνικού κράτους, που σκεπτόμαστε κάποτε να δημοσιεύσουμε. Για να βάψουμε τρεις πινακίδες χρειάστηκαν 65 αναφορές και τελικά το πετύχαμε.
31-01-2025-Ποτέ δεν είναι αργά, όλοι μπορούμε καλύτερα. Ευχαριστούμε τον δήμαρχο και το Δ.Σ. του δήμου μας για την Ανανέωση τουριστικού ιστότοπου “Discover Kynouria”, ποτέ δεν είναι αργά, όλοι μπορούμε καλύτερα. Θα καταθέσουμε θεσμικά τις απόψεις μας για την βελτίωση της ιστοσελίδας , μπορούμε καλύτερα, κάτι που μας αφορά όλους άμεσα .ΝΑ ΕΙΣΑΣΤΕ ΚΑΛΑ .
Δεν καταλάβαμε ποτέ γιατί τα δύο σπουδαιότερα μνημεία του δήμου μας , ο«Ιερός Χώρος» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων και η πλάκα της σχολής Καρυτσιώτη στον Αγιάννη, δεν περιλαμβάνονται στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας 2020-2024( o κοινός νους επεκράτησε τελικά, Ιανουάριος 2022 προστέθηκαν….περιμένουμε και στην ιστοσελίδα του δήμου μας ).
Δείτε στο παρακάτω σύνδεσμο του δήμου μας το αίσχος της Θυρέας , ποιά είναι τα “μουσεία” μας…στην ιστοσελίδα του δήμου μας για δέκα χρόνια. ΑΙΔΩΣ ΑΡΓΕΙΟΙ….
Αυτή την στραβομάρα, στενοκεφαλιά και κουταμάρα δεν την καταλαβαίνουμε και ομολογομούμε δεν θα σταματήσουμε ποτέ να μιλάμε δημόσια και ιδιωτικά για τα αυτονόητα , μέχρι να επικρατήσει ο κοινός νους , δεν ντρεπόμαστε να λέμε τα ίδια, άλλοι πρέπει να ντρέπονται…. θα τα βρούμε όλα μπροστά μας.
Τελικά ο κοινός νους επικράτησε . Με διαχρονική καθυστέρηση δέκα χρόνια…, μετά από χιλιάδες σελίδες αναφορές και δημόσιες παρεμβασεις την 31-01-2025 τελικά έγιναν τα αυτονόητα. Ποτέ δεν είναι αργά, όλοι μπορούμε καλύτερα.
Με τις παρεμβάσεις και τις αναφορές μας συγκεντρώσαμε πολύ υλικό . Επίσης από ενδιαφέρον ασχοληθήκαμε με πολλές παρεμβάσεις με τα μαργαριτάρια της ιστοσελίδας του δήμου μας, γιατί θεωρούμε στην ψηφιακή εποχή μας η ιστοσελίδα του δήμου είναι πρωταρχικής σημασίας για την σωστή προβολή του τόπου μας , κάτι αυτονόητο, που όλοι παντού κάτι κάνουν, όσο μπορούνε καλύτερα.
Με όλα τα παραπάνω διαθέσιμα εύκολα καταλήξαμε να δημιουργήσουμε τον ιστότοπο astrosgr.com και astrosgr.com/en για να προβάλλουμε την Θυρεάτιδα Γή (Θυρέα) και τους γείτονες μας, για να ανοίξουμε το Αρχαιολογικο Μουσείο Άστρους , για να ανοίξουμε οριστικά και αμετάκλητα τον «Ιερό Χώρο» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων και για να αναρτήσει ο δήμος μας στην ιστοσελίδα του δήμου, δύο φωτογραφίες με δύο λέξεις για τα τρία σπουδαιότερα μνημεία του δήμου μας , τον «Ιερό Χώρο» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων ,την Σχολή Καρυτσιώτη στο Άστροςκαι την πλάκα της σχολής Καρυτσιώτη στον Αγιάννη.
31-01-2025-Ποτέ δεν είναι αργά, όλοι μπορούμε καλύτερα.
31-01-2025 11:46 Αναρτήθηκε η ανανεωμένη εκδοχή του τουριστικού ιστότοπου του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας, «Discover Kynouria». Ο στόχος της ανανέωσης είναι η ανάδειξη και προώθηση του Δήμου και των συγκριτικών του πλεονεκτημάτων με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και να ανοίξει ένα νέο παράθυρο επικοινωνίας μεταξύ του Δήμου μας και των δυνητικών επισκεπτών του…….
Είμαστε υπερήφανοι που παρουσιάζουμε και προβάλλουμε την Θυρεάτιδα Γη, το Άστρος και τα γειτονικά χωριά στους πιθανούς επισκέοτες και φίλους, είναι αυτονόητο για μας και το κάνουμε διαχρονικά χωρίς κανένα οικονομικό όφελος,δεν ασχολούμαστε με χρήματα, ούτε δεχόμαστε χορηγίες . Είμαστε υπερήφανοι που αφιερώνουμε το χρόνο μας και άλλα έξοδα μας στην Θυρεάτιδα Γη.
Δεν σκοπεύουμε, δεν θελουμε, δεν επιχειρούμε και δεν μπορούμε να αντικαταστήσουμε το δήμο μας , που αδιαφιλονίκητα έχει η πρέπει να έχει τον πρώτο λόγο για την προβολή και την ανάπτυξη του τόπου μας. Πάντοτε οι επισκέπτες μας θα κοιτάνε πρώτα την ιστοσελίδα του κάθε δήμου, όταν ψάχνουν που θα περάσουν τις διακοπές τους στη πατρίδα μας , αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ. Ευχόμαστε και ο δήμος μας κάποτε να καταλάβει τα αυτονόητα. Ας αρχίσει από τα εύκολα, μια ανάρτηση στην ιστοσελίδα του δήμου με λίγες λέξεις και δύο φωτογραφίες για τα αυτονόητα ,για αυτά που έχουμε και μας ξέρει όλος ο ντουνιάς, για τα σπουδαιότερα μνημεία του τόπου μας ,για ότι δήθεν «γιορτάζουμε»…,που είναι εδώ και θα τα βρούμε μπροστά μας ,δεν κρύβονται πιά…..
Στην ψηφιακή εποχή μας πρέπει όλοι να κάνουμε περισσότερα…, όσα μπορούμε , δεν πρέπει να χάσουμε το τραίνο της ιστορίας που θα περάσει μροστά μας και θα σφυρίξει τρεις φορές.
Νέα έκθεση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος προβλέπει 35 εκατομμύρια αφίξεις τουρισμού το 2024, αύξηση 7% σε σχέση με τα επίπεδα ρεκόρ του περασμένου έτους. Η τράπεζα βλέπει τη χώρα να συλλέγει 22 δισεκατομμύρια ευρώ σε έσοδα από τον τουρισμό φέτος, αυξημένα κατά 10% από το 2023, επίσης έτος ρεκόρ.
Πρωταρχικά οι επισκέπτες μας έρχονται στην πατρίδα μας για την ιστορία μας , ας μην πούμε αποκλειστικά για την ιστορία μας, και ταυτόχρονα συνδυάζουν τις διακοπές τους με το “ήλιο και τη θάλασσα”. Είναι λάθος η άποψη ότι όλοι έρχονται για την θάλασσα, που αναμφισβήτητα μπορούν να βρούν αλλού σε όλη την Μεσόγειο.. Για το λόγο αυτό πρέπει να προβάλλουμε στην ιστοσελίδα του δήμου μας περισσότερο την ιστορία μας, ότι έχουμε, και έχουμε πολλά και σημαντικά.
Τι κάνουμε στον ιστότοπο μας astrosgr.com:
Προβάλουμε την Θυρεάτιδα Γή (Θυρέα) και τους γείτονες μας ,ότι έχουμε στον τόπο μας, στους φίλους μας, όπου μπορούμε και όπου και αν βρίσκονται, στη Θυρέα, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Η Θυρέα είναι μια περιοχή πλούσια σε ιστορία, παραδόσεις, πολιτισμό, αρχαιολογικούς χώρους, μαγευτικές παραλίες, παραδοσιακούς ορεινούς οικισμούς και αρχαία μονοπάτια πεζοπορίας.
Το ιστορικό Άστρος είναι επίσης μια πύλη για διαδρομές εξερεύνησης και ανακάλυψης πέρα από την ιστορική περιοχή της Θυρέας στην καρδιά της Πελοποννήσου ,στην Αθήνα , στα Ελληνικά νησιά και στη Ελλάδα.
Φτιάξαμε ένα σημείο αναφοράς τον ιστότοπο astrosgr.com για την Θυρεάτιδα Γή και για ολους τους γείτονες μας, για το δήμο μας, που είμαστε υπερήφανοι να δείχνουμε στους πιθανούς φίλους επισκέπτες μας και αυτό κάνουμε τώρα, το δείχνουμε όπου μπορούμε. Οι επισκέπτες στον ιστότοπο μας από όλο τον κόσμο ανέρχονται σε εκατοντάδες χιλιάδες σε λίγους μήνες . Η σωστή προβολή μιας περιοχής δεν γίνεται από μία πλατεία, αλλά από όλες τις πλατείες του δήμου μας…δεν τα ξέρουμε όλα και κανένας δεν περισσεύει.
Γνωρίζουμε όταν οι επισκέπτες μας περάσουν ωραία την πρώτη φορά στον τόπο μας ,θα έρθουν πάλι πολλές φορές και θα στείλουν πολλούς φίλους τους, που επίσης αυτοί θα στείλουν τους δικούς τους φίλους αργότερα….Αλλά πριν έρθουν οι επισκέπτες μας, πρέπει όλοι και ο δήμος μαςνα προβάλλουμε τον τόπο μας .όπως μπορούμε μαλύτερα.
Όταν δείχνουμε τον ιστότοπο μας astrosgr.com σε πέντε φίλους μας, τους ρωτάμε ευγενικά ο καθένας να το δείξει σε επίσης σε πέντε φίλους του,είναι εύκολο astrosgr.com, που επίσης θα ρωτήσουν ευγενικά το ίδιο…. ,κάπως έτσι γίνεται η τουριστική προβολή ενός τόπου.
Τα σπουδαιότερα ιστορικά μνημεία της Θυεράτιδας Γης, ο «Ιερός Χώρος» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων και η πλάκα της σχολής Καρυτσιώτη στον Αγιάννη.
Τι πρέπει να κάνουμε
Τα έχουμε όλα, αλλά δεν είναι αρκετά, πρέπειεπίσης εμείς να κάνουμε ακόμα λίγα.
1) Να μάθουμε να προβάλλουμε καλύτερα ότι έχουμε και να μη κρύβουμε τίποτα. ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ.
2) Να βελτιώνουμε ασταμάτητα όσο μπορούμε τις τουριστικές υποδομές μας.
Ευχόμαστε και ο δήμος μας κάποτε να καταλάβει τα αυτονόητα και ο κοινός νούς να επικρατήσει τελικά.
Σας ευχαριστούμε όλους , να είσαστε καλά.
Δείτε στον σύνδεσμο τα μαργαριτάρια της ιστοσελίδας του δήμου μας.
Σμαράγδη Ι.Αρνανίτη :2023, Ἐν Ἄστρει Ἡ Ἐθνική Δευτέρα τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις, 29 Μαρτίου -18 Απριλίου 1823 , τα γεγονότα – οι πρωταγωνιστές – οι αποφάσεις
Ι. Κακαβούλια, Ι. Κουσκουνά, Κ. Χασαπογιάννη –Θυρεάτις Γη, Αθήνα 1981
Ιωάννη Μ. Αρβανίτη – Από τις Πηγές του Λαού μας, τόμος A,Β, Αθήνα 1988
Ιωάννη Μ. Αρβανίτη-Η Επαναστατική Προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδας στον Άγιο Ιωάνη (Αγιάννη) Β.Κυνουρίας -20 Αυγουστου εως 1 Οκτωβριου 1822
Σμαράγδης Ι. Αρβανίτη – Οι σχολές του Δημητρίου Καρυτσιώτη στον Άγιο Ιωάννη και το Άστρος Θυρέας – Κυνουρίας κατά τα προεπαναστικά χρόνια έως την απελευθέρωση, Εταιρία Πελοποννησιακών Σπουδών, Αθήνα 2001
Σμαράγδης Ι. Αρβανίτη – Μελέτες Βυζαντινής και Μεταβυζαντινής Αρχαιολογίας και Τέχνης προς τιμήν της καθηγήτριας Ελένης Δεληγιάννη-Δωρή. Ο μεταβυζαντινός ναός του Αγίου Γεωργίου στον Άγιο Ιωάννη Κυνουρίας συνοπτική παρουσίαση του μνημείου και του εικονογραφικού προγράμματος, Αθήνα 2010
Σμαράγδης Ι. Αρβανίτη -Το κάστρο του Παραλίου Άστρους Κυνουρίας πρώτες παρατηρήσεις, Αθήνα 2007
Αναγνώστη Κονδάκη –Απομνημονεύματα, εκδόσεις Βεργίνα, Αθήνα 2009
Σταύρου Αθ. Κουτίβα –Περί την διαθήκην του Δημητρίου Καρυτσιώτου, Αθήνα 1958
Ευστρατίου Ι. Δαλιάνη –Ξεδιπλώνοντας τον χρόνο: Αγιάννης – η άγνωστη πρωτεύουσα της Ελλάδας,Αθήνα 2016
Αρχεία Εθνικής Παλιγγενεσίας
Χριστίνας Κουλούρη –Η βιβλιοθήκη της Σχολής Καρυτσιώτη,Εταιρία Μελέτης Νέου Ελληνισμού, Αθήνα 2009
Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή, τόμος 13ος, εκδόσεις Νέα Δομή, Αθήνα 1996
Χρονικά των Δολιανών Κυνουρίας, τόμος Β’ – Η Μάχη των Δολιανών (19 Μαϊου 1821), Αθήνα 1962
Χρονικά των Τσακώνων –τόμος ΚΑ’, <<Τσακώνικες αναφορές στο Αρχείο Περρούκα>>, Ηλία Γιαννικόπουλου, έτος 2010
Γ.Α.Κ. – υπηρεσία <<Αρχειομνήμων>>
Αποσπάσματα από την Εφημερίδα της Κυβέρνησης
Μαρτυρίες Χαρίλαου & Μαρίας Φάκλαρη
Φωτεινή Κ. Δαλιάνη Αρχιτέκτων Μηχανικός-
Διάφορα άρθρα από τα ”Χρονικά των Τσακώνων”
Γιάννη Δ. Κουρμπέλη άρθρα στη Wikipedia (Σχολή Καρυτσιώτη κ.α.)
Φορέα Διαχείρισης όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού
Αναφέρουμε τις έντυπες πηγές μας. Δεν αναφέρουμε τους φίλους από το διαδίκτυο που είναι οι γενναίοι “στρατιώτες και φρουροί της Θυρεάτιδας Γης ” , καθημερινά προσφέρουν πολλά δίχως να περιμένουν προσωπικά ανταλλάγματα και τα κάνουν αυτά “όλα για την Θυρέα ”,εκτός αν το κρίνουμε αναγκαίο. Αν μας ζητηθεί έγγραφα θα αναφέρουμε τα ονόματα των πηγών μας από το διαδίκτυο η αν ζητηθεί ακόμα θα κατεβάσουμε τις σχετικές αναρτήσεις όταν το εξακριβώσουμε.
Η ιστοσελίδα μας Αφιερώνεται στην Θυρεάτιδα Γη . Οι χρήστες του ιστότοπου https://astrosgr.com/ &astrosgr.com/en συμφωνούν με τα παραπάνω, όταν ανοίγουν η και χρησιμοποιούν τον ιστότοπο, και αν δεν συμφωνούν επικοινωνούν γραπτά .
Τα χωριά του Πάρνωνα εκχριστιανίστηκαν περίπου τον 9ον αιώνα και από υπερβολικό σεβασμό πολλά πρόσθεσαν την λέξη Άγιος στο όνομα τους , όπως Άγιος Ιωάννης ,Άγιος Πέτρος, Άγιος Νικόλαος ,Άγιος Ανδρέας ,¨Αγιος Βασίλειος,¨Αγιοι Αώματοι,Άγιος Πανελεήμονασς, Άγια Σοφιά ,Άγιος Γεώργιος, Κοσμάς και γέμισαν το τόπο με εκκλησίες και μοναστήρια .Επίσης όνόμασαν «Αγιες» πολλές τοποθεσίες.Για το λόγο αυτό ο Πάρνωνας ονομάστηκε και το «Άγιον Όρος» της Νότιας Ελλάδας.
Είναι ενδεικτικό στον Αγιάννη, στο Πραστό και σε όλα τα ορεινά χωριά υπήρχαν πολλές εκκλησίες.
Ο Άγιος Ιωάννης (Αγιάννης) πριν την επανάσταση του 1821 είχε συνολικά 16 εκκλησίες μαζί με τα γύρω από το χωριό εξωκλήσια ,αυτό λέει κάτι για το σεβασμό των κατοίκων και την ακμή του χωριού για πολλά χρόνια.
Ο πληθυσμός του Πραστού στους μεσαιωνικούς χρόνους ανερχόταν σε 9.000 κατοίκους και ο Πραστός είχε τότε 9 ενορίες, 30 εκκλησίες .
Από το «Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, 2015. Οδηγός για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Φύση, Πολιτισμός, Οικοτουρισμός. Άστρος Αρκαδίας
Πάρνωνας: το «Άγιον Όρος» της Νότιας Ελλάδας Δεκάδες τα μοναστήρια του Πάρνωνα, άλλοτε ριζωμένα σε απόκρημνα βράχια, ρίζες της πίστης και της ψυχής του χριστιανισμού και άλλοτε σε υψώματα, ανάταση προς το θείο και το όνειρο. Θεμελιωμένα εδώ και πολλούς αιώνες, αποτελούν ένα πολυσύνθετο κομμάτι της ιστορίας του τόπου, υψηλά δείγματα αρχιτεκτονικής, τόπους ψυχικής ευφορίας και αγαλλίασης, μονοπάτια λύτρωσης κι ελπίδας.
Το βουνό του Πάρνωνα ονομάστηκε «Δεύτερο Άγιο Όρος» ή «Άγιον Όρος της Νότιας Ελλάδας», γιατί σε αυτό μετοίκισαν επί Κωνσταντίνου Πωγωνάτου (668-685 μ.Χ.) εκχριστιανισθέντες κάτοικοι από τον Άθω, αλλά και γιατί κανένα άλλο ελληνικό βουνό δεν παρουσιάζει τόσο μεγάλη συγκέντρωση μοναστηριών. Η χριστιανική παρουσία στον Πάρνωνα μέχρι και στις παραθαλάσσιες παρυφές του είναι αδιάλειπτη από τα παλαιοχριστιανικά χρόνια (4ος-7ος αι. μ.Χ.). Τούτο βεβαιώνουν χριστιανικά αρχαιολογικά ευρήματα που εντοπίζονται στην ευρύτερη περιοχή της Θυρέας. Από την κάθοδο των Σλάβων και ύστερα στην περιοχή έπονται οι λεγόμενοι «σκοτεινοί χρόνοι». Παρά τις καταστροφές που προκάλεσε η αβαροσλαβική επιδρομή, ο ελληνικός πληθυσμός δεν αφανίστηκε, ενώ σύμφωνα με ευρήματα παρατηρείται πάλι άνθιση τον 11ο αι. Τούτο μαρτυρούν και τα αρχιτεκτονικά γλυπτά μέλη που εκτίθενται στην αίθουσα της Βιβλιοθήκης των Βουρβούρων. Στον Πάρνωνα σώζονται κατάλοιπα της Παλαιολόγειας Περιόδου (υστεροβυζαντινά χρόνια) καθώς και ευρήματα που αποκαλύπτουν οικοδομική έξαρση στα πρώιμα οθωμανικά χρόνια (1600 μ.Χ.). Ορισμένα από τα μοναστήρια στην ευρύτερη περιοχή του Πάρνωνα, τόσο στην Αρκαδία όσο και στην Λακωνία παρουσιάζονται στις επόμενες σελίδες.
Mοναστήρια
Από το Άστρος .Σε κοντινές αποστάσεις βρίσκονται οι μονές Λουκούς (4 χλμ) Παλαιοπαναγιάς (6χλμ), Αγίας Τριάδας (15 χλμ), Μαλεβής (26 χλμ), Τιμίου Προδρόμου (36 χλμ) Ορθοκωστάς (19χλμ), ο Άγιος Νικόλαος-Παντελεήμων Κοντολινάς Καστάνιτσας (περίπου 38 χλμ , Έλωνας (63 χλμ) στο Λεωνίδιο ,η εκκλησία της Άγιας Θεοδώρας(94χλμ) στη Βάστα κοντά στη Μεγαλόπολη και ο Μυστράς (88 χλμ).
Ιδιαίτερο ενδαφέρον παρουσιάζει η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου στον Αγιάννη .Το άφθονο παγωμένο νερό της πηγής Πρόδρομος ρέει από πέντε κανάλους,ένας είναι πολύ χαμηλά ακριβώς κάτω από την εκκλησία ,σαν να φαίνεται το νερό έρχεται μέσα από την εκκλησία. .Επίσης οι αγιογραφίες του Αγίου Γεωργίου στον Αγιάννη, που είναι κατεστραμένες από τον Ιμπραήμ το 1826 (17χλμ).
Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου στον ΑγιάννηΚυνουρίας
Αργότερα θα αναρτήσουμε λεπτομέρειες για τα παρακάτω, τα μπλε γράμματα είναι σύνδεσμοι.
Τίτλος ΦΕΚ Περί κηρύξεως ως διατηρητέας της I.Mονής Λουκούς, στο N. Aρκαδίας
Κείμενο
“Xαρακτηρίζουμε ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο με ζώνη προστασίας 200 μ. γύρω από αυτήν την I. Mονή Λουκούς που βρίσκεται δυτικά της Κοινότητας Άστρους, επαρχίας Κυνουρίας, Nομού Aρκαδίας, γιατί είναι αξιόλογο σύνολο διώροφων και τριώροφων κελιών με καθολικό στο κέντρο, το οποίο είναι σύνθετος τετρακιόνιος ναός του 17ου αι. με οκτάπλευρο τρούλο, κατάγραφος με τοιχογραφίες, πλούσιο κεραμοπλαστικό διάκοσμο και φορητές εικόνες του 17ου αι.”
KN 5351/1932
Από το «Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, 2015. Οδηγός για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Φύση, Πολιτισμός, Οικοτουρισμός. Άστρος Αρκαδίας
Η μονή Λουκούς είναι ένα από τα σπουδαιότερα ζωντανά μοναστήρια της Αρκαδίας. Βρίσκεται στο δρόμο μεταξύ Άστρους και Κάτω Δολιανών και απέχει από το Άστρος 4 χλμ. Βρίσκεται ανάμεσα στις πλαγιές των βουνών Ζάβιτσα, Παλαιοπαναγιά και Ελληνικό και είναι κτισμένη, επί παλαιοχριστιανικών λειψάνων, πλησίον του αρχαιολογικού χώρου της έπαυλης του Ηρώδη του Αττικού (Bλ. σελ. 205), ενώ απέναντί της κυλάει ο ποταμός Τάνος.
Σύμφωνα με αρχαιολογικά ευρήματα στην ευρύτερη περιοχή, η μονή φαίνεται να είναι κτισμένη κοντά ή στη θέση αρχαίων οικισμών. Εδώ επίσης ήταν το ιερό του Ασκληπιού και το θεραπευτήριο του Πολεμοκράτους. Τα διάφορα τμήματα αρχαιότερων κτισμάτων, αλλά και οι περιγραφές για αγάλματα ή αρχιτεκτονικά μέλη που βρέθηκαν στον χώρο της, βεβαιώνουν πως η Λουκού υπήρξε ο ιερός εκείνος τόπος, στον οποίο μπόρεσε να δημιουργηθεί θαυμάσια σύνθεση του αρχαίου ελληνικού και χριστιανικού πολιτισμού.
Για το όνομα Λουκού έχουν διατυπωθεί πολλές απόψεις. Σύμφωνα με τους, Α. Ορλάνδο και ο Γ. Σωτηρίου, πιθανώς να υπήρχαν πολλοί λύκοι στην περιοχή και αρχικά η μονή να ονομάστηκε «Λυκού». Σύμφωνα με τον Γ. Κωνσταντόπουλο, η ονομασία πιθανώς και να έχει προέλθει από τα «λούκια», δηλαδή τα διοχετευτικά αυλάκια που υπάρχουν στη μονή. Μία άλλη υπόθεση, καταγεγραμμένη σε κώδικα από τον ηγούμενο Ιωσήφ Κοράλλη, το τοπωνύμιο μπορεί να έχει λατινική καταγωγή από το «Lucus Feroniae»: το δάσος, όπου ήταν μέσα η έπαυλη του Ηρώδη. Δάσος γεμάτο θηράματα, πηγές, πλατάνια («Lucus» στα λατινικά σημαίνει ιερό δάσος, άλσος, δρυμός).
Η μονή επονομάζεται «της Λουκούς» τουλάχιστον από τις αρχές του 17ου αιώνα, βεβαιώνοντας την ύπαρξη της σταυροπηγιακής της ιδιότητας. Το έτος 1649 μ.Χ. καταγράφεται ως έτος αγιογράφησης του ναού, πιθανώς, σύμφωνα με τους μελετητές της. Άλλες σημαντικές για τη μονή ημερομηνίες είναι: το 1730 μ.Χ., όταν ο αββάς Fourmont καταστρέφει εκατοντάδες πολύτιμες μαρτυρίες, επιγραφές, αγάλματα, καθώς και έργα λόγου και τέχνης της μονής, για να έχει μόνο αυτός το προνόμιο της αντιγραφής τους! Το 1826 μ.Χ., ο Ιμπραήμ διατάσσει την αποτέφρωσή της και έτσι καταστρέφονται χρυσόβουλλα, βαρύτιμα κειμήλια και έγγραφα αξίας. Το καθολικό όμως διασώθηκε της καταστροφής, όπως επίσης το ξυλόγλυπτο τεμπλο και οι ιερές εικόνες, τα οποία φυγαδεύτηκαν από τους πατέρες της μονής. Το μοναστήρι της Λουκούς στη σύγχρονη μορφή του διατηρεί γενικά μία εντύπωση αρμονίας, γραφικότητας και ομορφιάς. Το μεγάλο παραλληλόγραμμο κτηριακό συγκρότημα, που περιβάλλει το καθολικό της Λουκούς, της προσδίδει φρουριακό χαρακτήρα. Στην αυλή του μοναστηριού υπάρχουν πολλά κιονόκρανα κορινθιακού και ιωνικού τύπου, μαρμάρινες βάσεις κιόνων και αμφικιόνων, επίκρανα παραστάδων, επιστύλια και κίονες. Άλλα αρχιτεκτονικά μέλη είναι εντοιχισμένα σαν διακοσμητικά στην εκκλησία, κυρίως στον ΝΑ κάθετο τοίχο και στα άλλα κτίσματα του μοναστηριού. Στις αρχές του 19ου αι. οι μοναχοί συγκέντρωσαν αρχαία γλυπτά και τα τοποθέτησαν στην αυλή του μοναστηριού, ενώ στη συνέχεια, τα σπουδαιότερα μεταφέρθηκαν στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Το 1977 η Ελληνική Αρχαιολογική Υπηρεσία πραγματοποίησε ανασκαφικές έρευνες στην περιοχή, με σημαντικά αποτελέσματα. Στον εσωτερικό περίβολο της μονής δεσπόζει το καθολικό, που φέρει κοσμημένες τις ΝΑ πλευρές, με παλαιοχριστιανικά και αρχαιοελληνικά αρχιτεκτονικά μέλη και παρατηρείται έντονη απομίμηση πλινθοπερίκλειστου χτισίματος. Πρόκειται για κομψοτέχνημα αρχιτεκτονικής και ναοδομίας. Είναι του τύπου τετρακιόνιου, σύνθετου εγγεγραμμένου σταυρού με οκταγωνικό τρούλο και διαθέτει τρεις τρίπλευρες αψίδες ιερού στην ανατολική πλευρά. Στο εσωτερικό του διακρίνεται το λεγόμενο τετρακάμαρο και τα τέσσερα γωνιαία μικρότερα διαμερίσματα που στεγάζονται με ασπίδες. Σύμφωνα με νεώτερες έρευνες τόσο του Μ. Χατζηδάκη όσο και του Χ. Μπούρα, το καθολικό της μονής ανήκει στους μεταβυζαντινούς ναούς κατά μίμηση βυζαντινών προτύπων. Το καθολικό είναι κατάγραφο εσωτερικά με τοιχογραφίες άγνωστου καλλιτέχνη, οι οποίες αν και φέρουν τα ίχνη της ιστορίας, όπως φθορές στα πρόσωπα των εικονιζόμενων αγίων, ωστόσο, στο μεγαλύτερο μέρος τους διατηρούνται σε άριστη κατάσταση. Η μονή διατηρεί πλούσια βιβλιοθήκη όπου φυλάσσονται επίσης χειρόγραφοι κώδικες και πατριαρχικά έγγραφα. Ένα από αυτά σε μεμβράνη είναι του Γρηγορίου Ε΄. Το καθολικό της μονής είναι αφιερωμένο στη Μεταμόρφωση του Κυρίου και εορτάζει στις 6 Αυγούστου. Παλαιοχριστιανικός κιονίσκος τέμπλου (αριστερά της πόρτας)
Τίτλος ΦΕΚ Περί κηρύξεως Ιεράς Μονής Παλαιοπαναγιάς στο Άστρος Κυνουρίας του Νομού Αρκαδίας.
Κείμενο
”Χαρακτηρίζουμε την Ιερά Μονή Παλαιοπαναγιάς, που βρίσκεται 4 χιλιόμετρα ΝΔ του Άστρους της επαρχίας Κυνουρίας, του Νομού Αρκαδίας, ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο, με ζώνη προστασίας 100 μ. γύρω του, διότι αποτελεί δείγμα μεταβυζαντινής μοναστηριακής αρχιτεκτονικής και το καθολικό της φέρει αξιόλογο τέμπλο με φορητές εικόνες των μοναχών Νικοδήμου και Κυδωνιάτου”.
KN 5351/1932, άρθρο 52
Από το «Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, 2015. Οδηγός για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Φύση, Πολιτισμός, Οικοτουρισμός. Άστρος Αρκαδίας
Η σημερινή μονή της Παλαιοπαναγιάς, βρίσκεται σε μία κατάφυτη χαράδρα, 7 χλμ. από το Άστρος. Υπήρξε βυζαντινό μοναστήρι ίσως σε άλλη θέση, τιμώμενη στο όνομα της Παναγίας Ελεούσης. Οι μοναχοί εξαιτίας πειρατικών επιδρομών, ίδρυσαν το 1612 μ.Χ. νέο μοναστήρι αφιερωμένο στην Αγία Τριάδα, ως μετόχι. Έκτοτε η Ελεούσα έλαβε την επωνυμία Παλιο-Παναγιά και με τον καιρό εξελίχθηκε σε αυτοτελές μοναστήρι. Η μονή, που πιθανολογείται ότι κτίστηκε στα 1310 μ.Χ., σύμφωνα με γραπτές μαρτυρίες είχε ερημωθεί κατά την περίοδο 1770-1778 μ.Χ., ενώ ανακαινίζεται στα 1799 μ.Χ. και αργότερα. Εντοιχισμένα παλαιοχριστιανικά λείψανα (6ος αι.)
Το καθολικό είναι σταυρεπίστεγος τετρακιόνιος και έχει κτιστεί το 1814 μ.Χ. από το δεύτερο, χρονολογικά, Ηγούμενο της μονής, Νικόδημο, ο οποίος το 1825 μ.Χ. πρόσθεσε και το νάρθηκα. Ο οκταγωνικός τρούλος του καθολικού στηρίζεται σε τέσσερις κίονες και η πόρτα του ναού οριοθετείται από πελεκητές πέτρες. Το δάπεδό της είναι νεότερο. Πάνω από τη θύρα του ναού βρίσκεται το κλασικό δίλοβο καμπαναριό. Τα τελευταία χρόνια ολοκληρώθηκε η πλήρης ανακαίνισή της. Το ξυλόγλυπτο τέμπλο στηρίζεται σε χτιστούς πεσσούς που συνδέονται με δοκό και ξυλοδεσιές. Δε σώζεται ζωγραφικός διάκοσμος, υπάρχουν όμως, αξιόλογες φορητές εικόνες, όπως η εικόνα των Αγίων Πάντων, όπου αναγράφεται: «δέησις του δούλου του Θεού Παναγιώτη Ζαφειρόπουλου ή Άκουρου και των αυταδέλφων αυτού 1823, χειρ Γεωργίου του Κρητός». Σήμερα η μονή τιμάται στην Κοίμηση της Θεοτόκου και εορτάζει στις 15 Αυγούστου
ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ30/40266/703/22-9-1989 – ΦΕΚ 780/Β/10-10-1989 Τίτλος ΦΕΚ Ανακοίνωση αρχαίου μνημείου (I. Nαός Aγίου Γεωργίου) (Mετόχι της Mονής Παλαιοπαναγιάς), στην Κοινότητα Άστρους της επαρχίας Κυνουρίας του Nομού Aρκαδίας. Κείμενο “Aνακοινώνουμε ότι είναι αρχαίο μνημείο ο I. Nαός Aγίου Γεωργίου (Mετόχι της Mονής Παλαιοπαναγιάς) που βρίσκεται στην Κοινότητα Άστρους της επαρχίας Κυνουρίας του Nομού Aρκαδίας. O ναός είναι μονόχωρη, καμαροσκέπαστη βασιλική, με ημιεξαγωνική αψίδα ιερού. Εσωτερικά διατηρεί τοιχογραφίες, στην οροφή και στην κόγχη, βυζαντινών χρόνων (πιθανώς 13ου αιώνα). Εμπρός από την είσοδο (δυτικά) διακρίνονται σπαράγματα μωσαϊκού δαπέδου παλαιοχριστιανικού μνημείου. Tο μνημείο μπορεί να χρονολογηθεί στα βυζαντινά χρόνια”.
Από το «Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, 2015. Οδηγός για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Φύση, Πολιτισμός, Οικοτουρισμός. Άστρος Αρκαδίας
Η μονή της Μαλεβής συγκαταλέγεται στις πιο φημισμένες της Αρκαδίας. Χτισμένο στις πλαγιές του Πάρνωνα, σε υψόμετρο 950 μ., περιβάλλεται από πυκνό δάσος με δενδρόκεδρους. Βρίσκεται στο δρόμο μεταξύ Άστρους και Αγίου Πέτρου και απέχει 26 χλμ. από το Άστρος. Το μοναστήρι οφείλει την ονομασία του στην ψηλότερη κορυφή του Πάρνωνα, που είναι γνωστή ως «Μαλεβός». Έτσι, η «Παναγία του Μαλεβού» μενομάστηκε σε «Παναγία η Μαλεβή» ή απλά «Μαλεβή» (Για την ετυμολογική προέλευση της λέξης «Μαλεβός» βλ. σελ. 67). Με την προϋπόθεση ότι η χρονολογία ιδρύσεως της μονής Μαλεβής ταυτίζεται με την ίδρυση των άλλων μοναστηριών της περιοχής, θα πρέπει να τοποθετηθεί χρονολογικά στις αρχές του11ου αι. Όπως μαρτυρείται από σχετική επιγραφή, η σημερινή μονή ιδρύθηκε το 1116 μ.Χ. από τον ιερομόναχο Ιωσήφ Καρατζά, από τη Σίταινα. Κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας η μονή της Μαλεβής ευημερούσε. Προεπαναστατικά το μοναστήρι είχε γίνει καταφύγιο κλεφταρματωλών, ανάμεσά τους ο καπετάνιος Ζαχαριάς ο Βαρβιτσιώτης. Στη μάχη που έγινε μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων το 1786 μ.Χ. η μονή καταστράφηκε. Το 1791 μ.Χ. η μονή βρίσκεται και πάλι σε λειτουργία, παρά την όλη καταστροφή και το 1792 μ.Χ. εισέρχεται σε αυτήν ο Καλλίνικος Τσαμούρης επί την ηγουμενία του οποίου σημειώθηκε ακμή. Ο Τσαμούρης, ο οποίος καταγόταν από τον Άγιο Πέτρο, υπήρξε στέλεχος της Φιλικής Εταιρείας και είχε μετατρέψει το μοναστήρι σε νοσοκομείο. Εδώ φιλοξενήθηκε για ανάρρωση από φυματίωση ο πρίγκιπας Δημήτριος Υψηλάντης. Κατά τα επόμενα κρίσιμα χρόνια, πριν και κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821, η μονή προσέφερε μεγάλες υπηρεσίες στους κατοίκους της περιοχής και στους αγωνιστές.
Η μονή σήμερα αποτελεί ένα τεράστιο οικοδομικό συγκρότημα που περικλείεται από τετράπλευρο περίβολο. Στο καθολικό της μονής –πρόκειται για έναν μικρών διαστάσεων μονόκλιτο σταυρεπίστεγο ναό με τρούλο– βρίσκεται η εικόνα της Παναγίας. Ο ναός, κεραμοσκεπής με τον οκτάπλευρο τρούλο να στηρίζεται πάνω σε τετράπλευρη βάση, έχει υποστεί πολλές συντηρήσεις από μεταγενέστερες επεμβάσεις. Στην αυλή της μονής εγκαινιάστηκε το 1996 μ.Χ. ένας νέος ναός της αρχιτεκτονικής μορφής βασιλική με τρούλο, αφιερωμένος στη Θεοτόκο. Φέρει δύο λιθόκτιστα τριώροφα δίλοβα κωδωνοστάσια στην πρόσοψή του. Στη θέση Πουρνάρα, πιο πάνω από τη μονή, ασκήτευσε ο Άγιος Νείλος ο Μυροβλύτης (1616 μ.Χ.), καταγόμενος από τον γειτονικό Άγιο Πέτρο. Η μνήμη του τιμάται στις 12 Νοεμβρίου. Κοντά στη μονή βρίσκεται ο σύγχρονος ναός προς τιμήν του. Το μοναστήρι είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου και εορτάζει στις 23 Αύγουστου, στα «Νιάτα (νιάμερα) της Παναγίας», όπως λένε οι ντόπιοι τη γιορτή.
Η Μονή Μαλεβής, βρίσκεται στον επαρχιακό δρόμο Αγιάννη Τρίπολη ,μετά το “Ξεροκάμπι” που εκεί διακρίνεται το φημισμένο Κάστρο Eστέλλα (=Άστρος) η Κάστρο της “Ωριάς “,πριν το γραφικότατο και ιστορικό Άγιο Πέτρο Κυνουρίας
“Στην περιοχή γύρω από τη Μονή Μαλεβής, στην Κυνουρία, εκτείνεται το μοναδικό στην Ευρώπη δάσος από δενδρόκεδρους, που έχει κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο της φύσης και προστατεύεται από το δίκτυο Natura 2000.
Ο δενδρόκεδρος ή γιουνίπερος ή συριακή άρκευθος είναι σπάνιο είδος, ενδημικό της Ανατολικής Μεσογείου και σε δάση συναντάται μόνο στη Συρία. Παρ’ όλα αυτά, είναι χαρακτηριστικό της χλωρίδας του Πάρνωνα και στη συγκεκριμένη τοποθεσία συναντάται σε αμιγή συστάδα έκτασης 740 στρεμμάτων. Στο ίδιο δάσος έχουν καταγραφεί και άλλα είδη σπάνιων φυτών, που επιβεβαιώνουν τη μοναδικότητα του περιβάλλοντος στην περιοχή.
