Πρωταγόρας-Η ντροπή και το δίκαιο είναι οι βασικές και καταλυτικές προϋποθέσεις της δημοκρατίας και της κοινωνίας.

Ο μεγάλος εκπρόσωπος  του  Ελληνικού  διαφωτισμού , ο θεωρητικός και ο πατέρας της δημοκρατίας  Πρωταγόρας  περιέγραψε συνοπτικά σε μια σελίδα τις δύο βασικές και καταλυτικές προϋποθέσεις της  δημοκρατίας  και της κοινωνίας,  την « αιδώ και δίκη» ( ντροπή και  δίκαιο).

Σύμφωνα με τον μύθο του Πρωταγόρα, ο Προμηθέας έκλεψε από τους θεούς Αθηνά και Ήφαιστο  και  έδωσε στους ανθρώπους την «έντεχνο σοφία συν πυρί». Η σοφία και η τέχνη επέτρεψε στον άνθρωπο να επιβιώσει από τα άγρια θηρία του πρωτόγονου περιβάλλοντος του αλλά ταυτόχρονα και να διαφοροποιηθεί από τα ζώα για να είναι ικανός να δημιουργήσει τον ανθρώπινο πολιτισμό.

Ο Δίας  τιμώρησε τον Προμηθέα  για την ασέβεια και  την ανδρεία του,  για να ελευθερώσει  τους ανθρώπους από τα δεσμά τους, να μην συμβιβάζονται με την αθλιότητα της κατάστασής τους που τους λένε όλα τα κατεστημένα , αλλά  να πασχίζουν με την ευρηματικότητα και την εργασία τους να βελτιώσουν τις συνθήκες της διαβίωσής τους.

Αυτά μόνα τους, η σοφία και η τέχνη ,όμως  δεν ήταν αρκετά για να σωθούν οι άνθρωποι. Παρά όλα  αυτά ο Δίας από λύπη του για τους ανθρώπους που τους έβλεπε να χάνονται και η να τρώγονται μεταξύ τους, έστειλε τον Ερμή να δώσει στους ανθρώπους επιπλέον την «αιδώ και την δίκη» για να σωθούν και να ζουν οργανωμένα δίκαια και πολιτισμένα στις κοινωνίες τους.

Η «έντεχνος σοφία» είναι  η γνώση και το «πυρ» είναι το μέσο για να επιτύχει τους στόχους του και  μπορέσει να επιβιώσει ο άνθρωπος στο εχθρικό πρωτόγονο περιβάλλον του. Η «έντεχνος σοφία»  και το «πυρ» διέκριναν τους ανθρώπους από τα  άλογα ζώα.

Η ντροπή είναι το συναίσθημα του ανθρώπου για τις  συνήθως ανήθικες πράξεις του, που δεν γίνονται αποδεκτές  σύμφωνα με  τους άγραφτους  κανόνες συμπεριφοράς της κοινωνίας.

Το δίκαιο είναι ο σεβασμός των γραπτών νόμων , των δικαιωμάτων των άλλων ανθρώπων και η  αποδοχή από τον άνθρωπο να δίνει στους συνανθρώπους του αυτά που τους ανήκουν.

Η ντροπή και  δίκαιο συμβάλλουν στην εναρμόνιση των ανθρώπινων σχέσεων και εμπεδώνουν την κοινωνική συνοχή, αν και δεν ταυτίζονται με την πολιτικήαποτελούν ωστόσο απαραίτητες προϋποθέσεις για την κατάκτηση και την άσκησή της.

Ο Ερμής ρώτησε τον Δία πως να διανείμει την «αιδώ και την δίκη» μεταξύ των ανθρώπων. Να τις δώσει όπως τις τέχνες  σε μερικούς ειδικούς,  σαν τον γιατρό η τον ναυπηγό, που  λίγοι ειδικοί είναι αρκετοί για να κάνουν την δουλειά  για τους συνανθρώπου τους  η πρέπει να τις δώσει σε όλους ανθρώπους.

Ο Δίας απάντησε καθαρά και ξάστερα. «Σε όλους και να έχουν όλοι μερίδιο σε αυτές. Αν σε αυτές είχαν λίγοι μερίδιο, όπως στις  άλλες τέχνες , τότε δεν θα υπήρχαν πόλεις» ούτε κοινωνίες ανθρώπων.. .

Αλλά το αριστούργημα  του Πρωταγόρα και το μεγαλείο της δημοκρατίας είναι  παρακάτω. Ο Πρωταγόρας  δεν σταμάτησε στην εισαγωγή της ντροπής και του δικαίου σαν καταλυτικών προϋποθέσεων της δημοκρατίας  και της κοινωνίας , προχώρησε πάρα πέρα, για να μην αφήσει καμία αμφιβολία για τίποτα ,τα είπε όλα.

Ας προσέξουμε  τι  μας λέει  παρακάτω  ο σεβαστός καθηγητής μας Κυριάκος Σ. Κατσιμάνης ,Επίκουρος Καθηγητής στον Τομέα Φιλοσοφίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, για τον Πρωταγόρα  και  την δημοκρατία, που σε δύο σελίδες συνοπτικά περιγράφει την πεμπτουσία της δημοκρατίας

Όταν στην Εκκλησία του Δήμου γινότανε συζήτηση για τεχνικά θέματα  «περί οικοδομίας  η ναυπηγείας” καλούνται  σαν σύμβουλοι αποκλειστικά  και μόνο  οι ειδικοί, δηλαδή οικοδόμοι  και ναυπηγοί . Εάν ένας  άσχετος  πολίτης προσπαθούσε  να  πει  την γνώμη του  για  αυτά  θα συναντούσε  την αποδοκιμασία  των παρευρισκομένων  με γιουχαϊσματα  και αν επέμενε , θα  απομακρυνόνταν  βίαια  με  εντολή  των  πρυτάνεων».

Όταν όμως η συζήτηση αφορούσε την διακυβέρνηση της πόλης, «για την αιδώ και την δίκη», τότε ομιλούσαν όλοι οι απλοί πολίτες και οι άλλοι τους άκουγαν με μεγάλη προσοχή “…

Για την ντροπή και το δίκαιο ομιλούσαν όλοι οι απλοί πολίτες, τελεία και πάβλα. Αυτή ήταν η δημοκρατία για τον Πρωταγόρα.

Tο δικαίωμα και το χρέος όλων των πολιτών  να  εκφράζουν  ελεύθερα  τις  απόψεις  τους (ισηγορία & παρρησία)  για θέματα που αφορούσαν την πόλη  αποτελούσε  απαραίτητη  και  αναγκαία προϋπόθεση για την ομαλή  και  σωστή λειτουργία  της  δημοκρατίας.

Είναι επίσης  πολύ  επίκαιρες  και σχετικές με τα παραπάνω οι απόψεις του  σεβαστού  καθηγητού  μας Κ.Κατσιμανη  για  την ιδιότητα  του πολίτη, την «πολιτειότητα»  και την δημοκρατία.

“Ότι  η ιδιότητα  του πολίτη, η «πολιτειότητα», δε  συνάδει  με την απάθεια και την προσχώρηση σε σιωπηρές πλειοψηφίες, αλλά επιτάσσει  την άσκηση της παρρησίας, την ενεργό  συμμετοχή  σε  συλλογικές  διαδικασίες και την έμπρακτη  εκδήλωση  ενδιαφέροντος για τα κοινά..

Βαρυσήμαντα  είναι άλλωστε τα μηνύματα της ελληνικής αρχαιότητας, σύμφωνα  με τα οποία ο πολιτικώς  αδιάφορος  χαρακτηριζόταν «αχρείος», δηλαδή άχρηστος 27, ενώ ο πολιτικώς «ουδέτερος» λόγω  δειλίας  ή καιροσκοπισμού  στιγματιζόταν  ως «άτιμος», δηλαδή έχανε τα πολιτικά του δικαιώματα 28.

Και, τέλος, πρέπει  οι νέοι να συνειδητοποιήσουν  ότι ο πατριωτισμός δεν μπορεί  ούτε να αποτελεί  επάγγελμα ούτε να χρησιμοποιείται  ως άλλοθι  προς  ίδιον όφελος, αλλά  κάθε φορά  πρέπει, ανάλογα με τα δεδομένα  και  τις περιστάσεις, να συγκεκριμενοποιείται  ως ουσιαστική  προσφορά  στην  κοινωνία, το λαό και το έθνος. “

27.Ο χαρακτηρισμός προέρχεται από τον Επιτάφιο του Περικλή (Θουκ. II, .40, 2, 3-5).

28 .Σύμφωνα με νόμο που εισήγαγε ο Σόλων, όπως αναφέρεται στην Αθηναίων Πολιτεία  του Αριστοτέλη, 8,5,1-6.

Σήμερα η κοινωνία έχασε  την αιδώ και την δίκη, την ντροπή  και το δίκαιο. Αλλά υπάρχουν και άλλα χειρότερα. Διαβάζουμε και ακούμε στο δημόσιο διάλογο και τον τύπο  καθημερινά  τούς “ειδικούς ”  που  έκαναν επιστήμη  και αλλάζουν την σημασία των λέξεων  και των γεγονότων , όπως τους συμφέρει καλύτερα, γιατί στην ουσία μιλάνε για το τομάρι τους , τους επιγόνους τους και τις δικές τους καρέκλες.

Ο σεβαστός καθηγητής μας Κυριάκος Σ. Κατσιμάνης μας τονίζει.

“Γενικότερα, η σημασιολογική διαστρέβλωση προωθείται με την εισαγωγή λέξεων που χρησιμοποιούνται κατά κόρον, χωρίς όμως να έχει προσδιοριστεί επακριβώς το νοηματικό περιεχόμενό τους, κάτι που δεν είναι, βέβαια, καθόλου τυχαίο28. Ο Θουκυδίδης επισημαίνει επιγραμματικά τις στρεβλωτικές επιπτώσεις της  ηθικοπολιτικής  κρίσης στη χρήση της γλώσσας:  “και την ειωθυίαν  αξίωσιν των ονομάτων εις τα έργα αντήλλαξαν τη δικαιώσει”  άλλαξαν την καθιερωμένη σημασία των λέξεων, ανάλογα με το πώς τους συνέφερε.”

Αλλά ο Πρωταγόρας και ο Δίας συνεχίζουν  στα βαθιά νερά της δημοκρατίας.  Θυμίζουμε λέγαμε παραπάνω ο Δίας έλεγε στον Ερμή για τον τρόπο διανομής στους ανθρώπους της  αιδούς  και της δίκης.

«Σε όλους και να έχουν όλοι μερίδιο σε αυτές. Αν σε αυτές είχαν λίγοι μερίδιο, όπως στις  άλλες τέχνες , τότε δεν θα υπήρχαν πόλεις»

Και για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία ο Δίας κατέληξε.

«Και να επιβάλεις για λογαριασμό μου τον ακόλουθο νόμο: αυτόν που δεν μπορεί να έχει μερίδιο στην αιδώ και την δίκη  να τον σκοτώνουν, γιατί είναι αρρώστια  για τις πόλεις.»

Ο πατέρας της δημοκρατίας Πρωταγόρας σκόπιμα υπερβάλλει για την θανατική ποινή,για να δείξει κραυγαλέα την σοβαρότητα της έλλειψης ντροπής και δικαίου στις κοινωνίες μας  και τις άσχημες συνέπειες  που έχουν γενικά.

Αν θέλουμε να επιζήσουμε σαν κοινωνία και σαν έθνος πρέπει να ξανά βρούμε σύντομα το συναίσθημα της ντροπής και της δίκης του Πρωταγόρα…..

Η περιορισμένη θητεία για όλα τα δημόσια λειτουργήματα  έχει τις ρίζες της στις θέσεις του Πρωταγόρα για την δημοκρατία , γιατί στον Πρωταγόρα δεν υπάρχουν «ειδικοί» , επαγγελματίες πολιτικοί, για να μιλούν αποκλειστικά  και όπως τους συμφέρει  για  την ντροπή και το δίκαιο.

Οι λαοί για να επιβιώσουν εφάρμοσαν μεταξύ άλλων  την περιφρόνηση,το «δαγκωτό μαύρο» και ο δικός μας Λουφολιάς σωστά  και επιγραμματικά έλεγε  «συμμορφωθείτε να περάσουμε καλά».

Το άρθρο έχει δημοσιευτεί στους  συνεργάτες  μας    Astros Kynouria News

Πηγές

Ανθρωπισμός, δημοκρατία και παιδεία στον πλατωνικό Πρωταγόρα

Συζητώντας τις έννοιες τις πολιτειότητας, της δημοκρατίας και του πατριωτισμού

Σχετική  βιβλιογραφία:  Πλάτων και Αριστοτέλης , Φιλοσοφική Ερμηνεία Επιλεγμένων Κειμένων  Κ.Κατσιμάνης  Gutenberg  Αθήνα 2003

Ο μεγάλος εκπρόσωπος  του  Ελληνικού  διαφωτισμού , ο θεωρητικός και ο πατέρας της δημοκρατίας  Πρωταγόρας .

Πίσω στην Αρχική σελίδα

Πίσω στην σελίδα Σχόλια και Απόψεις

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

Αλμπέρ Καμύ: “Η σκέψη του ήταν θαρραλέα”

“Φαντάζομαι πως ο Σίσυφος ήταν ευτυχισμένος”. Αλμπέρ Καμύ

“Ο Αλμπέρ Καμύ (Albert Camus7 Νοεμβρίου 1913 – 4 Ιανουαρίου 1960) ήταν Γάλλος φιλόσοφοςλογοτέχνης και συγγραφέας, ένας από τους πιο δημοφιλείς φιλόσοφους του 20ου αιώνα, και ένας από τους ιδρυτές του παραλογισμού…. Τιμήθηκε το 1957 με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας”.

Το Βραβείο Νόμπελ στη Λογοτεχνία του 1957 απονεμήθηκε στον Albert Camus “για τη σημαντική λογοτεχνική του παραγωγή, η οποία με ξεκάθαρη σοβαρότητα φωτίζει τα προβλήματα της ανθρώπινης συνείδησης στην εποχή μας”.

Παρακάτω κάτι από την ομιλία του Albert Camus στη γιορτή  Nobel στο Δημαρχείο της Στοκχόλμης, 10 Δεκεμβρίου 1957

“Κατά τον ίδιο τρόπο, ο ρόλος του συγγραφέα δεν είναι απαλλαγμένος από δύσκολα καθήκοντα. Εξ ορισμού δεν μπορεί να τεθεί σήμερα στην υπηρεσία εκείνων που κάνουν ιστορία. είναι στην υπηρεσία εκείνων που το υποφέρουν. Διαφορετικά, θα είναι μόνος και στερημένος από την τέχνη του”

“Στο περιθώριο των κυρίαρχων φιλοσοφικών ρευμάτων ο Καμύ επέμεινε στον στοχασμό πάνω στην ανθρώπινη κατάσταση. Αρνούμενος να εκφράσει ομολογία πίστεως στον Θεό, στην ιστορία ή στη λογική, ήρθε σε αντίθεση με τον Χριστιανισμό, τον Μαρξισμό και τον Υπαρξισμό.  Δεν σταμάτησε ποτέ την πάλη ενάντια στα ιδεολογήματα και τις αφαιρέσεις που αποστρέφονται την ανθρώπινη φύση.”

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%BB%CE%BC%CF%80%CE%AD%CF%81_%CE%9A%CE%B1%CE%BC%CF%8D

Τα σπουδαιότερα βιβλία του είναι Ο Ξένος , Η Πανούκλα, Η πτώση, O Καλιγούλας και τα φιλοσοφικά του δοκίμια Ο Μύθος του Σίσυφου και Ο επαναστατημένος άνθρωπος

“Ο συγγραφέας που εξέφρασε τη φιλοσοφία του Παράλογου, επηρεασμένος από το μηδενιστικό ύφος που ήταν σε έξαρση στην εποχή του, δεν επένδυσε ποτέ στην ονειροπόληση. Ξεγυμνώνει την υποκρισία της καθημερινότητας, αδιαφορεί για τις κοινωνικές κατασκευές και τα πρέπει, δεν τον ενδιαφέρει να βρει νόημα εκεί που δεν υπάρχει. Ακόμα και σήμερα, είναι τέτοια η επιθυμία μας να νοηματοδοτήσουμε τον βίο μας, ώστε δε μας περνά από το μυαλό η πιθανότητα να μην υπάρχει νόημα

Αν δε χωράς στα καλούπια της κοινωνίας σε βλέπουν σαν ξένο και αυτό ακριβώς είναι το θέμα που πραγματεύεται αυτό το βιβλίο.  Ο Καμύ, έγραψε τον “Ξένο” με σκοπό να δελεάσει τους αναγνώστες να σκεφτούν τη θνητότητα τους και το πραγματικό νόημα της ύπαρξης τους”

http://provocateur.gr/outabout/13291/diabazoymeoksenostoyalmperkamy

“Η έννοια του παραλόγου και η σχέση ανάμεσα στο παράλογο και την αυτοκτονία αποτελούν τα θέματα αυτού του δοκιμίου. Από τη στιγμή που ο άνθρωπος παραδέχεται τη διάσταση ανάμεσα στη λογική επιθυμία του για κατανόηση και ευτυχία και στη σιωπή του κόσμου, μπορεί άραγε να κρίνει αν η ζωή αξίζει τον κόπο να την ζει κανείς; Τούτο είναι το θεμελιώδες ερώτημα της φιλοσοφίας. Αν όμως το παράλογο μου φαίνεται πρόδηλο, οφείλω να το διατηρήσω με μια διαυγή προσπάθεια και να δεχτώ να ζήσω βιώνοντάς το. Η εξέγερσή μου, η ελευθερία, το πάθος μου, θα είναι οι συνέπειές του. O άνθρωπος, σίγουρος ότι θα πεθάνει ολοκληρωτικά, αρνούμενος όμως το θάνατο, λυτρωμένος από την υπερφυσική ελπίδα που του έδενε τα χέρια, θα μπορέσει να γνωρίσει το πάθος της ζωής σ έναν κόσμο δοσμένο στην αδιαφορία του και στη φθαρτή ομορφιά του. Όμως η δημιουργία είναι για εκείνον η καλύτερη ευκαιρία για να διατηρεί τη συνείδησή του άγρυπνη μπροστά στις λαμπρές και αλόγιστες εικόνες του κόσμου. O αγώνας του Σισύφου που περιφρονεί τους θεούς, αγαπά τη ζωή και μισεί το θάνατο γίνεται το σύμβολο της ανθρώπινης μοίρας.”

https://www.protoporia.gr/kamy-almper-o-my8os-toy-sisyfoy-9789600345247.html

“Ένα χρόνο νωρίτερα, το 1956, ήταν που ο γάλλος αυτός συγγραφέας, φιλόσοφος, δραματουργός και μάχιμος δημοσιογράφος, ολοκληρώνει την “Πτώση” (εκδόσεις Ατραπός, 2014): ένα βιβλίο που πραγματεύεται με τον πλέον εύγλωττο τρόπο δύο στοιχεία-πυλώνες του δυτικού πολιτισμού, την (ψευδο)ηθική της καθημερινότητας μας δηλαδή, και την επίπλαστη ευμάρεια.

Ο Ζαν Μπατίστ Κλαμάνς, λοιπόν, ξεκινά μέσα στο κακόφημο αυτό μέρος μια αυτοκριτική που εξελίσσεται σε αέναη εσωτερική πάλη. Το πρότυπο του ανδρός, που τυγχάνει της καθολικής αποδοχής τόσο σε επαγγελματικό-κοινωνικό όσο και προσωπικό επίπεδο, αρχίζει μέσα από την εξομολόγησή του να σχηματοποιεί ένα αντιπρότυπο που λέξη με τη λέξη φθίνει. Μια κατασκευασμένη προσωπικότητα από τα χειρότερα υλικά που εν αφθονία βρίσκονται σε κάθε γωνιά του δυτικού κόσμου: την απληστία, την υποκρισία, τον εγωκεντρισμό.

(…)Θέλουν να γίνουν όλοι πλούσιοι. Γιατί; Αναρωτηθήκατε ποτέ; Για τη δύναμη, βέβαια. Ιδιαίτερα, ωστόσο, γιατί τα πλούτη σάς απαλλάσσουν από την άμεση κρίση, σας βγάζουν απ’ τον όχλο του υπόγειου μετρό, για να σας κλείσουν μέσα σε ένα επινικελωμένο αμάξι, σας απομονώνουν σε μεγάλα φυλασσόμενα πάρκα, σε βαγκόν-λι, σε καμπίνες πολυτελείας. Τα πλούτη, αγαπητέ φίλε, δεν είναι ακόμη η αθώωση, αλλά η αναβολή, κάτι που αξίζει πάντοτε τον κόπο να το παίρνουμε

Ένα βιβλίο που δεν αξίζει απλά, αλλά απαιτείται να διαβαστεί. Κι αν θα έπρεπε να τονίσουμε ένα και μόνο στοιχείο που εκπορεύεται από την ανάγνωση του είναι αυτό και μόνο αυτό: Προσοχή, προσοχή! Δημιουργεί συνειρμικές ταυτίσεις. Αυτή, φαντάζομαι, ήταν και η βασική στοχοθεσία του Καμύ όταν γέμιζε με μελάνι τις λευκές του σελίδες που μετουσιώθηκαν στην “Πτώση”.

http://provocateur.gr/manners/10832/diabazoymethnptwshtoyalmperkamy

Παρακάτω  μερικά  αποφθέγματα του Αλμπέρτ Καμύ.

Ελεύθερος είναι εκείνος που μπορεί να ζει χωρίς να λέει ψέματα.

Η ελευθερία δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια ευκαιρία για να γίνουμε καλύτεροι.

Γοητεία είναι ένας τρόπος να παίρνεις την απάντηση «ναι», χωρίς να έχεις κάνει κάποια ξεκάθαρη ερώτηση.

Επαναστατώ − άρα υπάρχουμε.

Τι είναι ένας επαναστάτης; Ένας άνθρωπος που λέει όχι.

Ο άνθρωπος είναι το μόνο πλάσμα που αρνείται να είναι αυτό που είναι.

Η ανάγκη να έχεις πάντα δίκιο, σφραγίδα ενός χυδαίου πνεύματος.

Μη βαδίζεις μπροστά μου γιατί μπορεί να μη σε ακολουθήσω. Μη βαδίζεις πίσω μου γιατί μπορεί να μη σε οδηγήσω. Βάδιζε πλάι μου και γίνε ο σύντροφός μου.

Η αλήθεια, όπως και το φως, τυφλώνει.

Ο σκλάβος ξεκινά ζητώντας δικαιοσύνη και καταλήγει να περιμένει να φορέσει ένα στέμμα.

Για να είμαστε ευτυχισμένοι, πρέπει να μη μας απασχολούν πολύ οι άλλοι,

Σε τελευταία ανάλυση, χρειάζεται περισσότερο κουράγιο για να ζήσεις παρά για να αυτοκτονήσεις.

Από τη στιγμή που όλοι θα πεθάνουμε, είναι προφανές ότι το πού και το πότε δεν έχουν καμιά σημασία.

Όλα γίνονται από μια συνήθεια. Είμαστε γελοίοι αριθμοί μιας κοινωνίας που ενεργεί από συνήθεια, μισούμε ή αγαπάμε από συνήθεια και σκεπτόμαστε τα «μεγάλα προβλήματα» από συνήθεια.

Κάθε φορά που ακούω έναν πολιτικό λόγο ή διαβάζω αυτούς που μάς διοικούν, εδώ και χρόνια αισθάνομαι τρόμο, γιατί δεν ακούω τίποτα που να ηχεί ανθρώπινα. Πάντα οι ίδιες λέξεις που λένε τα ίδια ψέματα.
https://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=9
Το άρθρο έχει δημοσιευτεί στους συνεργάτες μας Astros Kynouria News 
Πίσω στην Αρχική σελίδα

Πίσω στην σελίδα Σχόλια και Απόψεις

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

Παρεμβάσεις

Γιάννη Kουρόγιωργα – αποτελέσματα αναζήτησης AKN

Παρεμβάσεις:Στους Συνεργάτες μας astros-kynourianews.gr

  • Άστρος και Αγιάννης -15
  • Ιστορίες του Αγιάννη -4
  • Αρχαιολογικοί χώροι και κάστρα –10
  • ΥΠΠΟΑ – 6
  • Ο δήμος μας –35
  • Ο Ιερός Χώρος και το μουσείο –25+4
  • Οι Τσάκωνες -2
  • Μεγάλοι στοχαστές και πολιτικοί ηγέτες -12
  • Το κοινωνικό κράτος -4
  • Σύγχρονα Διεθνή θέματα –5
  • Πολιτικά θέματα -16
  • Τουρισμός και πινακίδες (6)
  • ============================
  • TOTAL 145

Άστρος και Αγιάννης-15

Ιστορίες του Αγιάννη-4

Αρχαιολογικοί χώροι και κάστρα-10

Το ΥΠΠΟΑ -6

Ο δήμος μας –35

=================================================

Ο Ιερός Χώρος και το μουσείο-27+4 AstrosNews.gr

Οι Τσάκωνες -2

Μεγάλοι στοχαστές και πολιτικοί ηγέτες -12

Το κοινωνικό κράτος -4

Σύγχρονα Διεθνή θέματα-5

Πολιτικά θέματα-16

Τουρισμός και πινακίδες (6)

Μερικές παρεμβάσεις στο AstrosNews.gr 

https://www.astrosnews.gr/

1)Σχολή Καρυτσιώτη και Μουσείο Άστρους

Μουσείο Κυνουρίας, “ιερός χώρος”, Σχολή Καρυτσιώτη, Μουσείο Άστρους, έπαυλη Ηρώδη: Τι πρέπει να κάνουμε και γιατί πρέπει να λέμε  τα “πράγματα με το oνομά τους “.

2) “Iερός Χώρος”&  Σχολή Καρυτσιώτη ,

Μουσείο Κυνουρίας,  “Iερός Χώρος”, Σχολή Καρυτσιώτη, Μουσείο Άστρους , έπαυλη Ηρώδη: Τι πρέπει να κάνουμε και γιατί πρέπει να λέμε  τα “πράγματα με το oνομά τους “

3) Έπαυλη Ηρώδη : Ποιός ήταν ο Ηρώδης και τα λάθη που κάνουμε

https://astrosnewsblog.wordpress.com/2016/07/05/%ce%bc%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b5%ce%af%ce%bf-%ce%ba%cf%85%ce%bd%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%af%ce%b1%cf%82-%ce%b9%ce%b5%cf%81%cf%8c%cf%82-%cf%87%cf%8e%cf%81%ce%

4) Eπαυλη Ηρώδη : Kάτι που δεν πρέπει να κάνουμε ποτέ και ο επίλογο

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

Πίσω στην Αρχική σελίδα
Πίσω στην σελίδα Σχόλια και Απόψεις
hhpt/astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή. Dedicated to Thyreatis Land.”
#astrosgrcom

Aποφθέγματα μεγάλων στοχαστών : Ζαν-Πoλ Σαρτρ ,Αλμπέρτ Καμύ, Σάμιουελ Μπέκετ.

Ζαν-Πoλ Σαρτρ ,Αλμπέρτ Καμύ, Σάμιουελ Μπέκετ: Οι τρεις μεγάλοι στοχαστές   του εικοστού αιώνα  που επηρέασαν σημαντικά την  Γαλλική λογοτεχία και αναμφισβήτητα την ανθρώπινη σκέψη . Ο Σάμιουελ Μπέκετ  αν και ήταν Ιρλανδός  έζησε  και μεγαλούργησε στο Παρίσι. Δεν μπορούμε να λέμε γνωρίζουμε τον παγκόσμιο πολιτισμό αν δεν γνωρίζουμε τι μας λένε ο Ζαν-Πoλ Σαρτρ , ο Αλμπέρτ Καμύ και ο Σάμιουελ Μπέκετ

Ζαν-Πoλ Σαρτρ

Δεν υπάρχει άλλη πραγματικότητα από την πράξη

Μισώ τα θύματα που σέβονται τους δήμιους τους.

Η κόλαση είναι οι άλλοι.

Αν αισθάνεσαι μοναξιά όταν είσαι μόνος, έχεις κακή παρέα.

Μόνο αυτός που δεν τραβάει κουπί έχει χρόνο να ταρακουνήσει τη βάρκα.

Όταν οι πλούσιοι κάνουν πόλεμο, οι φτωχοί πεθαίνουν.

Ο άνθρωπος είναι αυτό που θέλει ο ίδιος να είναι.

Μια χαμένη μάχη είναι η μάχη που νομίζεις ότι έχασες.

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%96%CE%B1%CE%BD-%CE%A0%CF%89%CE%BB_%CE%A3%CE%B1%CF%81%CF%84%CF%81

https://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=20

Αλμπέρτ Καμύ.

Φαντάζομαι πως ο Σίσυφος ήταν ευτυχισμένος.

Ελεύθερος είναι εκείνος που μπορεί να ζει χωρίς να λέει ψέματα

Έχουμε εξορίσει την ομορφιά. Οι Έλληνες είχαν πάρει τα όπλα γι’ αυτήν.

Η ανάγκη να έχεις πάντα δίκιο, σφραγίδα ενός χυδαίου πνεύματος

Ο σκλάβος ξεκινά ζητώντας δικαιοσύνη και καταλήγει να περιμένει να φορέσει ένα στέμμα.

Ο άνθρωπος είναι το μόνο πλάσμα που αρνείται να είναι αυτό που είναι.

Το φθινόπωρο είναι μια δεύτερη άνοιξη, όπου κάθε φύλλο είναι ένα λουλούδι

Η ελευθερία δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια ευκαιρία για να γίνουμε καλύτεροι.

Από τη στιγμή που όλοι θα πεθάνουμε, είναι προφανές ότι το πού και το πότε δεν έχουν καμιά σημασία.

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%BB%CE%BC%CF%80%CE%AD%CF%81_%CE%9A%CE%B1%CE%BC%CF%8D

https://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=9

Σάμιουελ Μπέκετ

Απών πάντα, όλα συντελέστηκαν χωρίς εμένα.

Τα λάθη μου είναι η ζωή μου.

Πάντα προσπάθεια. Πάντα αποτυχία. Δεν πειράζει. Προσπάθησε ξανά. Απότυχε ξανά. Απότυχε καλύτερα.

Μη με αγγίζεις! Μη με ρωτάς! Μη μου μιλάς! Μείνε μαζί μου.

Ξέρεις από τι πέθανε η μητέρα Πεγκ; Από σκοτάδι.

Τίποτα δεν συμβαίνει, κανένας δεν έρχεται, κανένας δεν πηγαίνει, είναι τρομερό.

Κουρελάκι εσένα σε κρατάω.

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%AC%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%85%CE%B5%CE%BB_%CE%9C%CF%80%CE%AD%CE%BA%CE%B5%CF%84

https://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=1530

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

Πίσω στην Αρχική σελίδα

Πίσω στην σελίδα Σχόλια και Απόψεις

hhpt/astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή. Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

Η Αμερικάνικη δημοκρατία κάποτε και σήμερα. «Κύριε  πρόεδρε πρέπει να παραιτηθείτε, δεν έχετε ούτε το  δικό μου ψήφο».

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Η  φιλελεύθερη δημοκρατία, που ακόμα είναι μονόδρομος , βρίσκεται σήμερα σε παγκόσμια δοκιμασία  και τα αίτια είναι βαθειά, που πρέπει να τα βρούμε, να τα καταλάβουμε και να αλλάξουμε πορεία. Είμαστε αντιμέτωποι με τους απαράβατους κανόνες της φύσης , μετά την εξέλιξη ακολουθεί η παρακμή , όποιος έχει θα χάσει και όλες οι αυτοκρατορίες (και τρόποι ζωής)  κάποτε  καταρρέουν  για να έρθουν καινούργιοι.

Η Αμερικάνικη ηγεμονία άρχισε να καταρρέει από την βαθειά κρίση της δημοκρατίας και των θεσμών της. Δεν χρειάζεται να το αναφέρουμε,  αλλά είναι αναμφισβήτητο   γεγονός  όλα αυτά που γίνονται στην Αμερική επηρεάζουν τον παγκόσμιο  πολιτισμό. «Η Αμερικάνικη Πρόκληση» είναι εδώ μπροστά μας δεν φεύγει,  όλοι  αναιτιολόγητα και παράλογα την παρακολουθούμε και πιστά την ακολουθούμε. Είναι μία παγκόσμια πανδημία ηθική , κοινωνική , πολιτική  και οικονομική.

¨Οταν ο πρόεδρος Νίξον  ήταν στα τελευταία του και καταλάβαινε ότι οι μέρες του στην προεδρία ήταν μετρημένες , σαν παλιός έμπειρος νομικός ανακοίνωσε στον Αμερικάνικο λαό  το περίφημο  «δεν είμαι απατεώνας».Η τελευταία του ελπίδα  για να επιβιώσει ήταν ο ακροδεξιός τότε ηγέτης της γερουσίας Γκολντουότερ. Ο Νίξον  τον κάλεσε στο λευκό οίκο για να τον  πείσει να τον υποστηρίξει  στην γερουσία  και να τον σώσει από την επικείμενη  παραμπομή του απο την προεδρία.

 Ο ακροδεξιός γερουσιαστής είχε νωρήτερα αποδοκιμαστεί  για τις πολιτικές του απόψεις από τον Αμερικάνικο λαό με την χειρότερη προεδρική ήττα της Αμερικάνικης ιστορίας  από το πρόεδρο Τζόνσον το 1964 (61.1% vs 38.5%) Παρά τη συντριπτική ήττα του στις προεδρικές εκλογές του 1964, πολλοί πολιτικοί ειδήμονες και ιστορικοί πιστεύουν ότι έθεσε τα θεμέλια για τη συντηρητική επανάσταση που θα ακολουθούσε, καθώς η οργάνωση βάσης και η συντηρητική κατάκτηση του Ρεπουμπλικανικού κόμματος ξεκίνησαν μια μακροπρόθεσμη αναπροσαρμογή στην αμερικανική πολιτική.

Τότε ο ακροδεξιός  γερουσιαστής  έδειξε τον δρόμο στον πρόεδρο Νίχον με σύντομη διαδικασία. «Κύριε πρόεδρε πρέπει να παραιτηθείτε, δεν έχετε ούτε το  δικό μου ψήφο». Μετά από την συνάντηση με το ακροδεξιό γερουσιαστή Γκολντουότερ, σύντομα ο πρόεδρος Νίξον πέρασε στα ντουλάπια της ιστορίας.

Πριν πενήντα χρόνια και νωρήτερα για πολλούς αίώνες   στη δημόσια  ζωή αυτά  ήταν αυτονόητα από όλους ακόμα και από ένα ακροδεξιό γερουσιαστή.

Σήμερα  υπάρχει άλλη ηθική και  διαφορετική πολιτική ζωή  που ανέχεται  και ακόμα επικροτεί η κοινωνία. Ο σημερινός ηγέτης στη γερουσία των  ρεμπουπλικάνων ,γερουσιαστής Μακκόνελ ,  και η ηγεσία του κόμματος καταδικάζουν δημόσια και κραγαυλέα  στην γερουσία και  αντίστοιχα στη βουλή τις ενέργειες του πρώην προέδρου Τράμπ για τα γεγονότα της 6ης Ιανουαρίου 2021, αλλά δεν ψηφίζουν για την  παραπομπή του με όλες τις συνέπειες. Με αυτή την κρατούσα σήμερα  ηθική και καινούργια πολιτική ζωή,  ποτέ δεν θα υπάρξει παραπομπή προέδρου για τίποτα. Σαν αποτέλεσμα όλα επιτρέπονται και είναι δυνατό σήμερα και στο μέλλον ένα άτομο να επηρεάζει δραστικά και καταλυτικά  την Αμερικάνικη δημοκρατία και τους θεσμούς της .

Αλλά πριν φθάσουμε στο γερουσιαστή  Μακκόνελ και στην παράλογη  αναιτιολόγητη πολιτική συμπεριφορά του με όλες τις συνέπειες της, πρέπει να ψάξουμε δίπλα μας .

Στην μοναδική αληθινή αρχαία Ελληνική δημοκρατία υπήρχαν οι κανόνες ¨παν μέτρον άριστον¨ ,το Ελληνικό μέτρο και το δημόσιο συμφέρον.

Σήμερα οι κανόνες έχουν αλλάξει και ακόμα  η λέξη δημοκρατία έχει διαστρεβλωθεί , όπως συμφέρει τον καθέναν, η υπερβολή αντικατάστησε το «παν μέτρον άριστον¨και το δημόσιο συμφέρον έγινε το ιδιωτικο συμφέρον.

Η Τετάρτη εξουσία  και οι καναλάρχες μας δεν μας  λένε  πιά τα γεγονότα.  αλλά την γνώμη τους για μερικά…. γεγονότα και τι ανεβάζει την θέαση για ένα μοναδικό δικό τους  σκοπό, τη διαφήμιση και το χρήμα.

Η συμμετοχή κατάντησε να γίνει  «θεσμοθετημένη δωροδοκία» και θεσμοθετημένα  λόμπυ , που επηρεάζουν καταλυτικά το δημόσιο συμφέρον και την δημοκρατική ζωή, αφού θεσμοθετημένα,  ανοικτά και καταχρηστικά  δουλεύουν για συγκεκριμένα συμφέροντα.

Καταδικάζουμε τις διακρίσεις ,αλλά ταυτόχρονα  θεσμοθετοποιούμε τις ομάδες.  Έχουμε  πέρα απο τις φυλετικές ,θρησκευτικές ομάδες  ακόμα και προοδευτική βουλευτική ομάδα  που πρόσφατα μας λέει χωρίς ντροπή  αν δεν ψηφίσουμε τα  επιπρόσθετα δικά τους θέματα, εκβιάζοντας όλους  και την προοδευτική δημοκρατία, δεν θα ψηφίσει ούτε αυτά που είναι σωστά και αναγκαία και έχει συμφωνήσει  νωρήτερα να τα ψηφίσει.

Ο πρόεδρος Μπαϊντεν ειρωνικά και επιγραμματικά  έδειξε τα χάλια της Αμερικάνικης δημοκρατίας, λέγοντας  έχουμε πενήντα γερουσιαστές που  κάνουν τους προέδρους.. και ηθελημένα δεν ανέφερε τις  προοδευτικές ομάδες και τον κάθε βουλευτή…..

«Δει δε χρημάτων και άνευ τούτων ουδέν έστι γενέσθαι των δεόντων»

Ο Δημοσθένης έλεγε για τα χρήματα ότι χωρίς αυτά τίποτα δεν μπορεί να γίνει… αλλά εμείς το παραφράζουμε και λέμε όλα  δεινά που έχουμε σήμερα γίνονται για τα χρήματα και το ιδιωτικό μας συμφέρον.

Ο Βολταίρος  μας προειδοποιούσε επιγραμματικά. «Μην νομίζετε ότι τα χρήματα κάνουν τα πάντα ή θα καταλήξετε να κάνετε τα πάντα για χρήματα».

Το μεγάλο πρόβλημα  της δημοκρατίας σήμερα είναι ξεχάσαμε το κοινό συμφέρον και η απασχόληση με τα κοινά έγινε  επάγγελμα  και αυτοπροβολή, για μας και τους απογόνους μας.

Αν θέλουμε να επιζήσουμε σαν κοινωνία και σαν έθνος πρέπει να ξανά βρούμε σύντομα το συναίσθημα της ντροπής και της δίκης του Πρωταγόρα…..

Η περιορισμένη θητεία για όλα τα δημόσια λειτουργήματα  έχει τις ρίζες της στις θέσεις του Πρωταγόρα για την δημοκρατία , γιατί στον Πρωταγόρα δεν υπάρχουν «ειδικοί» , επαγγελματίες πολιτικοί, για να μιλούν αποκλειστικά  και όπως τους συμφέρει  για  την ντροπή και το δίκαιο.

Πίσω στην Αρχική σελίδα

hhpt/astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή. Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

“Τα προβλήματα της δημοκρατίας σήμερα” και τα όπλα της Δημοκρατίας και της κοινωνίας.

 O Περικλής στη παραπάνω  φωτογραφία  λέει στου Αθηναίους πολίτες:  “ μόνοι γάρ τόν τε μηδέν τώνδε  μετέχοντα ουκ απράγμονα, αλλ’ αχρείον νομίζομεν ” 

“Διότι μόνοι ημείς εκείνον που δεν μετέχει εις αυτά < τα κοινά> θεωρούμεν όχι φιλήσυχον, αλλ’ άχρηστον πολίτην”

Μερικές απόψεις του Καστοριάδη για την Δημοκρατία, για να μαθαίνουμε όλοι μας:  τις  σχολιάζουμε όσο μπορούμε.

1) Η Δημοκρατία των Αθηναίων

Ο Πρωταγόρας του Πλάτωνα μας λέει: «Βλέπεις ότι όταν οι Αθηναίοι θέλουν να αποφασίσουν στην εκκλησία τους για το πως να κατασκευαστούν τα καράβια ή πως να χτιστούν τα τείχη, ή οι ναοί, φωνάζουν τους ειδικούς και τους ακούν και αν κανένας μη ειδικός θελήσει να πάρει τον λόγο τον γιουχαΐζουνε. 

Όταν όμως πρόκειται να συζητηθούν οι γενικές πολιτικές υποθέσεις της πόλης οποιοσδήποτε μιλάει και όλος ο κόσμος τον ακούει με προσοχή».”

“Δηλαδή ότι όλες οι βασικές αποφάσεις που αφορούν το μέλλον της κοινωνίας -διότι αυτό είναι η κυβέρνηση, κυβερνώ θα πει λαμβάνω αποφάσεις που αφορούν αυτά που πρέπει να γίνουν, είτε ως έργα είτε ως δραστηριότητες- πρέπει να ανήκουν στο σύνολο της κοινωνίας.” Όπως λέμε διαφορετικά ο λαός είναι κυρίαρχος.


2) Η αντιπροσωπευτική δημοκρατία σήμερα

Στο πολίτευμα μας της αντιπροσωπευτικής δημοκρατία, ο λαός μπορεί και  εκλέγει ανά τακτά χρονικά διαστήματα τους βουλευτές κλπ. Οι αντιπρόσωποι ασκούν είτε την εκτελεστική, είτε τη νομοθετική εξουσία. Ο λαός καταλήγει να πιστεύει κάπως έτσι.

“Αλλά και όλοι οι άλλοι είναι ειδικοί, είναι επαΐοντες αυτοί ξέρουνε! Ας αφήσουμε αυτούς που ξέρουν να τα αποφασίσουν!…”

Τι κάνουν οι βουλευτές μας

“Από τη στιγμή κι απ’ την οποία έχουν εκλεγεί  αμετάκλητοι αντιπρόσωποι, η πρώτη και κύρια δουλειά αυτών των αμετακλήτων αντιπροσώπων -εκτός κι αν πιστεύουμε στον Άγιο Βασίλη- είναι το πως να κατοχυρώσουν την επανεκλογή τους. Όλα τα άλλα είναι δευτερεύοντα….”


Τι κάνουν οι πολίτες

Eνας Γάλλος πολιτικός φιλόσοφος του περασμένου αιώνα …λέει  οι Αθηναίοι την  εποχή του Περικλή  “είχανε αυτό το πολιτικό πάθος, ενώ εμείς λέει και εδώ παραθέτω επί λέξη μεταφράζοντας, «το μόνο που γυρεύουμε από το κράτος είναι η κατοχύρωση των απολαύσεων μας». Και δεν το λέει ούτε κατηγορηματικά, ούτε ειρωνικά, το λέει διότι ξέρει τους συγχρόνους ανθρώπους.”

3) Το Ελληνικό “μέτρο” και η ορθή “μεσότητα”

Στη Δημοκρατία των Αθηναίων οι πολίτες:“Ένας και μόνος τρόπος υπάρχει για να την αποκτήσουν, είναι να ασκούν την πολιτική εξουσία, να συζητούν και να περνούν αποφάσεις, είναι τελείως αντίθετη φυσικά η μοντέρνα αντίληψη η οποία επεκράτησε και όχι ο αρχαίος λόγος η ιδέα ότι η δημοκρατία είναι η εκπροσώπευση, ή αντιπροσώπευση..”

Στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία σήμερα οι βουλευτές μας, “Είναι συνεπώς υπεύθυνοι, αλλά είναι συνεχώς ανακλητοί και είναι υποχρεωμένοι να δώσουν λόγο γι’ αυτά τα οποία έκαναν στους εκλογείς τους”

Τι πρέπει να κάνουν οι πολίτες

“Πρέπει να πούμε ότι υπάρχει μία ευθύνη του λαού σε αυτά τα οποία γίνονται σήμερα,…. Το λέμε για να υπενθυμίσουμε στους πολίτες ότι αυτά τα οποία συμβαίνουν, συμβαίνουν με την συμμετοχή τους και με την συνενοχή τους….. Aυτό που χρειάζεται σήμερα κατ’ εξοχήν , είναι η συνεχής δημιουργική δραστηριότητα του κοινού,….. είναι αυτό το πάθος για τα κοινά, η ευθύνη, η συμμετοχή, η «αστυνόμος οργά,

Οι πολίτες πρέπει κάνουν θεσμικές ερωτήσεις στους βουλευτές μας και να προτείνουν ιδέες και λύσεις.  Αυτό πρέπει να κάνουμε και άμα δεν το κάνουμε θα αποφασίζουν αλλοι και οι καρχαρίες για εμάς και “θα το κάνουν άλλοι χειρότεροι από εμάς “.

Οι πολίτες πρέπει να πετάξουν τις πολιτικές τους ταυτότητες και να αρχίσουν να παίρνουν θέσεις  σε συγκεκριμένα θέματα όπως τα βλέπουν οι ίδιοι και όχι να αφήνουν άλλους να αποφασίζουν γι αυτούς.

Τι πρέπει να κάνουν οι βουλευτές μας:

Οι βουλευτές μας πρέπει να ενημερώνουν τους πολίτες  και  με μέτρο , όπου δεν υπάρχουν υπερβολές ,να αφουγκράζονται τους πολίτες και να απαντούν  στα ερωτήματα των πολιτών.Oι  πραγματικοί  ηγέτες πρέπει να βγαίνουν μπροστά , πρέπει να ηγούνται και πρέπει να παίρνουν θέσεις.

4) Τα συγκεκριμένα μικρά θέματα λένε πολλά.

Έχουμε ρωτήσει θεσμικά  τους 3 βουλευτές μας να κάνουν επερωτήσεις στους αρμοδίους υπουργούς για τρία θέματα που τα θεωρούμε σημαντικά . α) τον  “Ιερό  Χώρο” της Β’ Εθνοσυνελεύσεως , τον χώρο του προαυλίου του αρχαιολογικoυ μουσείου  Άστρους , το αρχαιολογικό μουσείο Άστρους   β)  την εξαίρεση  μειώσεων για τις  συντάξεις βουλευτών και αιρετών στους ΟΤΑ και γ) την διαφάνεια και το χρέος μας , πότε τα φάγαμε και άλλα θέματα που δεν τα ξεχνούμε. Επίσης έχουμε ρωτήσει  πέντε υπουργούς  για το χρέος μας, πότε τα φάγαμε (δύο από αυτούς  είναι ενεργοί  πολιτικοί  σήμερα  ο κ. Τσακαλώτος και ο κ. Κωνσταντινόπουλος , οι άλλοι 3 δεν είναι ενεργοί πολιτικοί σήμερα) .

Δεν έχουμε πάρει απάντηση, Όλοι ,ούτε από στοιχειώδη ευγένεια,  δεν μας απήντησαν ότι  τουλάχιστον έλαβαν τις ερωτήσεις μας, όπως κάνουν όλοι οι πολιτικοί σε όλο το κόσμο.. (Για να είμαστε δίκαιοι  μόνο  ο κ. Βλάσης μια φορά μας απάντησε,ότι θα βρούμε τις απαντήσεις για το χρέος” στις ιστοσελίδες τόσο της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής όσο και της Eurostat”,και οταν ρωτήσαμε για τους συνδέσμους δεν πήραμε απάντηση, και δεν βρήκαμε τις απαντήσεις στις ερωτήσεις μας).

Η άρνηση  τους να πάρουν θέση τι σημαίνει; Οι πολίτες θα αναγκαστούν να βγάλλουν τα δικά τους συμπεράσματα .

Απορούμε δεν θέλουν ανοικτό  ούτε  τον “Ιερό Χώρο” η το προαύλιο της σχολής Καρυτσιώτη; γιατί δεν κόβουν οι ίδιοι με τα χέρια τους  με μια τανάλια τις αλυσίδες  της ντροπής στις  πόρτες του “Ιερού Χώρου” ;  γιατί δεν κάνουν μια φορά κάτι και δεν παίρνουν μια φορά το χρόνο ένα πινέλλο να βάψουν τις  κατεστραμμένες πινακίδες των δρόμων;

Απορούμε γιατι όλοι οι πολιτικοί μας δεν μας λένε πότε τα φάγαμε και θέλουν να ξεχάσουμε την εξαίρεση από τις μειώσεις των βουλευτικών συντάξεων .

Ἀ)  Ο “Ιερός  Χώρος ” της Β’ Εθνοσυνελεύσεως των Ελλήνων , ο χώρος του προαυλίου του αρχαιολογικoύ μουσείου  Άστρους  και το αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους .

—– Forwarded Message —–
From: JOHN KOUROGIORGAS
To: Κωνσταντίνος Βλάσης <k.vlasis@parliament.gr>; Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος <press.odysseas@gmail.com>; Γεώργιος Παπαηλιού <g.papailiou@gmail.com>
Cc: Χαρά Κεφαλίδου <xara@xarakefalidou.gr>; Όλγα Κεφαλογιάννη <ol.kefalogianni@parliament.gr>
Sent: Thursday, May 18, 2017 3:02 PM
Subject: Πότε επιτέλους θα ανοίξουν οι τρεις χώροι ; O “Ιερός Χώρος ” της Β’ Εθνοσυνέλευσης ,tο προαύλιο της Σχολής Καρυτσιώτη και tο αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους?

“ Κύριοι βουλευτές της Αρκαδίας

Ξέρουμε ότι εμείς πρέπει να φτιάξουμε το Ρωμέικο στο χώρο και στον τομέα  που βρισκόμαστε και όλοι πρέπει να παίρνουμε δημόσιες θέσεις σε όλα τα θέματα.

Περιμένουμε μια  δημόσια παρέμβαση  για το Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους  και τον Ιερό χώρο της Β´Εθνοσυνεύλεσης  των Ελλήνων , από το δήμαρχο  και τους τρεις βουλευτές μας ,όποια και αν είναι, ας μην αφήσουμε τη αρχαιολογική υπηρεσία να αποφασίζει για μας, πρέπει εμείς να τους πούμε τι θέλουμε.

Ας  ανοίξουμε  αμέσως  τουλάχιστον  τον “Ιερό  Χώρο ”  της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων  , αυτό  μπορούμε  να κάνουμε  χωρίς  να  ξοδέψουμε  τίποτα, ούτε ένα ευρώ……”

  1. B) Εκτός μειώσεων οι συντάξεις βουλευτών και αιρετών στους ΟΤΑ

“Οι βουλευτές μας  νομοθετούν και εξαιρούν τους εαυτούς τους από μειώσεις συντάξεων για τους εαυτούς τους , από μειώσεις που γινονται για όλους ακόμη και για τους αγρότες μας με σύνταξη 345 ευρώ . Απορούμε πόση είναι η σύνταξη των βουλευτών μας η πόσες συνταξεις πέρνουν και κάνουν όλοι τις πάπιες και δεν λένε τίποτα για την εξαίρεση αυτού του αντισυνταγματικου νόμου. Δεν μιλάμε εδώ  για τις απολαβές τους που έπρεπε να έχουν μειωθεί  30% από το 2009 για συμβολικούς λόγους, κανένας δεν το σκέφθηκε.

Για αυτά που γίνονται ακόμα σήμερα μετά  από τόσα μνημόνια,  λέμε ότι η κρίση είναι κυρίως και ηθική κρίση “

“Παράθυρο εξαίρεσης για τις βουλευτικές συντάξεις αποκαλύπτεται στην εφαρμογή των διατάξεων του ασφαλιστικού νόμου 4387.”…

“Η παράβλεψη αυτή, δημιουργεί ένα τεράστιο κενό νόμου, που αφήνει ανοιχτό το παράθυρο εξαίρεσης των βουλευτικών συντάξεων από τις ρυθμίσεις του νόμου. Ουδείς γνωρίζει σήμερα στο Γενικό Λογιστήριο (υπουργείο Οικονομικών) αν η εθνική και η ανταποδοτική σύνταξη θα εφαρμοστούν και με ποιον τρόπο ειδικά για τους αιρετούς, όπως και αν θα πρέπει να επανυπολογιστούν και να μειωθούν οι αποδοχές όσων λαμβάνουν ήδη βουλευτική σύνταξη ή σύνταξη δημάρχου, αντιδημάρχου, νομάρχη κ.λπ.”

Για όσους θέλουν να δουν λεπτομέρειες ας δουν τον σύνδεσμο.

http://www.iefimerida.gr/news/325906/ektos-meioseon-oi-syntaxeis-voyleyton-kai-aireton-stoys-ota

Γ) Τώρα που έχουμε η πρέπει να έχουμε διαφάνεια για όλα  και το χρέος μας.

“Παρακαλούμε και ζητούμε απο τον υπουργό οικονομικών κ. Χαρδούβελη και υφυπουργό Ανάπτυξης κ.Κωνσταντινόπουλο, τώρα που έχουμε η πρέπει να έχουμε διαφάνεια για όλα, να μας δόσουν τους αριθμούς  σε μόνιμη βάση, σε μια σελίδα στο διαδίκτυο , απο το 1999 μεχρι σημερα, και πάντοτε απο δω και πέρα,   για  το  Δημόσιο Χρεος ,    Αύξηση Χρεους   ,    ΑΕΠ ,       % ΑΕΠ,   Έσοδα , Δαπάνες  ,Τοκος  , δημόσιους υπαλλήλους , για να βγάζουμε τα δικά μας συμπεράσματα και για να έχουμε τα  επίσημα στοιχεία.” .

Καμιά φορά είναι χρήσιμο να κοιτάμε τους αριθμούς, και να βγάζουμε  μόνοι μας   συμπέρασματα ,χωρίς αναλύσεις από  τους κάθε   “ειδικούς “, που πάντοτε εξυπηρετούν  κάποια  συμφέροντα.

Άμα ξέραμε όλοι τι γινότανε απο το 2000 μεχρι το 2009 δεν θα είμαστε εδώ που είμαστε σήμερα.

Οι αρχαίοι μας πρόγονοι είχαν λύσει σωστά το θέμα με το εξοστρακισμό, οι Αμερικανοί με την περιορισμένη θητεία  και οι νεώτεροι πρόγονοι μας με το “μαύρο”.

Η “Δημοκρατική  Άμυνα”, o εξοστρακισμός , η περιορισμένη  θητεία και  το “μαύρο” είναι τα  όπλα της Δημοκρατίας και της κοινωνίας.

Αν δεν επανιδρύσουμε την δημοκρατία , αν δεν φτιάξουμε αληθινά δημοκρατικά κόμματα που θα λειτουργούν με πραγματικές δημοκρατικές διαδικασίες και αν δεν θεσμοποιήσουμε η πολιτική ενασχόληση να μην είναι προσοδοφόρο επάγγελμα για μερικούς, δεν θα δούμε ποτέ στον ήλιο μοίρα και τότε είμαστε συνεργοί στο κακούργημα της πολιτικής απάτης και άξιοι της μοίρας μας.

Δεν περιμένουμε να συμφωνούμε σε όλα, αλλά θελουμε να ξέρουμε τις θέσεις τους. Θέλουμε να προσφέρουμε στο δημόσιο διάλογο .Η δημοκρατία δεν είναι ένα άδειο πουκάμισο και τίποτα άλλο. Εμείς και οι συμπολίτες μας θα επανέλθουμε, όταν  και  όπου χρειάζεται , και  επιμένουμε:

Όσοι θέλουν να μάθουν περισσότερα  για τα «Τα προβλήματα δημοκρατίας σήμερα» 

δείτε τον παρακάτω σύνδεσμο  τις θέσεις του  Καστοριάδη.

http://tvxs.gr/news/ellada/ta-problimata-tis-dimokratias-simera-toy-kornilioy-kastoriadi

Το άρθρο έχει δημοσιευτεί στους συνεργάτες μας Astros Kynouria News 

Πίσω στην Αρχική σελίδα

Το κοινωνικό κράτος

To οικονομικό μοντέλο του Κοινωνικού Κράτους , η παρέμβαση “όταν και όπου χρειάζεται” και το “Ελληνικό μέτρο».

Η δημόσια και η ιδιωτική υγεία , “ο παππάς και ο ζευγάς ” στα κοινωνικά κράτη.

Καναδοί γιατροί διαμαρτύρονται γιατί πληρώνονται πάρα πολλά χρήματα.

Η Σουηδική εθνική εμμονή για μία ισορροπία εργασίας – ζωής: Ένα πρότυπο έξι ώρες εργασίας την ημέρα χωρίς αλλαγή των αμοιβών.

H Ποιότητα Ζωής και το Κοινωνικό Κράτος.

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας
Πίσω στην Αρχική σελίδα
Πίσω στην σελίδα Σχόλια και Απόψεις

Απόψεις και θέματα

Δείτε τους συνδέσμους
Μεγάλοι Στοχαστές
Το κοινωνικό κράτος
Διεθνή Θέματα

Πολιτικά Θέματα

Συνοπτικά ,”γραπτά, δημόσια και φανερά”.

Πίσω στην Αρχική σελίδα Η  Σχόλια και Απόψεις

This image has an empty alt attribute; its file name is 1-Epicouros.jpg
Πίσω στην Αρχική σελίδα η στα Περιεχόμενα

Μεγάλοι Στοχαστές -13

#-13

Πρωταγόρας-Η ντροπή και το δίκαιο είναι οι βασικές και καταλυτικές προϋποθέσεις της δημοκρατίας και της κοινωνίας.

Θαλής ο Μιλήσιος : O παγκόσμιος πολιτισμός αρχίζει με τον Θαλή & Η πυρηνική βόμβα της σκέψης

“Επίκουρος : Η αληθινή όψη του αρχαίου κόσμου”

Ο Θεμιστοκλής είναι ο πιο σημαντικός στρατιωτικός της ανθρωπότητας.

Ο Αισχύλος και ο Προμηθέας Δεσμώτης, το σπουδαιότερο βιβλίο του παγκόσμιου πολιτισμού.

Βολταίρος ,”ο πιο σημαντικός άνθρωπος του 18ου αιώνα.”

Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος, ο “Αδιάφθορος ” και η περιορισμένη θητεία της μιας μέρας.

Αλμπέρ Καμύ: “Η σκέψη του ήταν θαρραλέα”

Ιωάννης Καποδίστριας «Σε δύσκολες στιγμές οι μόνοι μας σύμμαχοι είναι οι πρόγονοι μας» .

Νικόλαος Πλαστήρας: Απερίγραπτη αφοσίωση μιας ολόκληρης ζωής στα ιδανικά και απαράμιλλο ήθος.

Aποφθέγματα μεγάλων στοχαστών : Ζαν-Πoλ Σαρτρ ,Αλμπέρτ Καμύ, Σάμιουελ Μπέκετ.

Πρωταγόρας,  o πατέρας  της δημοκρατίας   και η  “αυθεντική” δημοκρατία σήμερα.

Τι εξέπληξε τον Δαλάι Λάμα περισσότερο για την ανθρωπότητα

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

Πίσω στην Αρχική σελίδα

Πίσω στην σελίδα Σχόλια και Απόψεις

Διεθνή Θέματα

Στο χάρτη παραπάνω η Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 555 μ.χ. ήταν στο μεγαλέιο της ακμής της.

Δείτε τους συνδέσμους

Την 29 Μαϊου 1453 «η Πόλις Εάλω», αλλά ο πόλεμος συνεχίζεται σήμερα .

Το τέλος της Αμερικάνικης αυτοκρατορίας και το αίσχος των Λατίνων.

Η ηλεκτρονική κοινωνία μας, το μέλλον του κόσμου ,το “1984” και ο “Γενναίος Νέος Κόσμος “

Ενδιαφέροντα διεθνή νέα χωρίς σχόλια (2018-10-11)

Αυτός είναι ένας διαφορετικός τρόπος σκέψης για αυτό.

Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία μετά το 1204 τεμαχίστηκε σε μικρότερες «αυτοκρατορίες» με ασταμάτητους εμφυλίους πολέμους.
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία  το 1450  ήταν έτοιμη να παραδοθεί και να υποδουλωθεί στους εχθρούς της.
Οι τρείς χάρτες περιγράφουν κραυγαλέα τα μάθήματα της ιστορίας  που είναι πολύ επίκαιρα σήμερα, ο πόλεμος δεν τελείωσε.
Πίσω στην Αρχική σελίδα
Πίσω στην σελίδα Σχόλια και Απόψεις

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

Διεθνή Θέματα χωρίς λόγια

Στο χάρτη παραπάνω η Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 555 μ.χ. ήταν στο μεγαλέιο της ακμής της
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία μετά το 1204 τεμαχίστηκε σε μικρότερες «αυτοκρατορίες» με ασταμάτητους εμφυλίους πολέμους.
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία  το 1450  ήταν έτοιμη να παραδοθεί και να υποδουλωθεί στους εχθρούς της.
Οι τρείς χάρτες περιγράφουν κραυγαλέα τα μάθήματα της ιστορίας  που είναι πολύ επίκαιρα σήμερα, ο πόλεμος δεν τελείωσε.
Την29 Μαϊου 1453 «η Πόλις Εάλω», αλλά ο πόλεμος συνεχίζεται σήμερα .
Πίσω στην Αρχική σελίδα

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

Το Δημοτικό Σχολείο του Αγιάννη το 1958, ένας δάσκαλος με 80 μαθητές σε έξη τάξεις.

Στη παραπάνω φωτογραφία είναι το “παλιό” δημοτικό σχολείου του Αγιάννη. Οι ντόπιοι το αποκαλούσαν το “παλιο” δημοτικό σχολείο, σε διάκριση με “το καινούργιο” δημοτικό σχολειο που κτίστηκε την δεκαετία του 1960 στη θέση Κουτρί, στη θέση που βρισκότανε η σχολή Καρυτσιώτη που είχε κτιστεί το 1798 και κάηκε το 1826 από τον Ιμπραήμ.

Tο “καινούργιο” δημοτικό σχολειο που κτίστηκε την δεκαετία του 1960 στη θέση Κουτρί, μερικοί καινούργιοι συμπολίτες μας μπερδεύουν  δικαιολογημένα “το καινούργιο” με “το παλιό” ,όπως τα αποκαλούν οι ντόπιοι κάτοικοι , γιατί στη θέση αυτή βρισκότανε η σχολή Καρυτσιώτη, που λογικά ήταν το παλιότερο σχολείο.

Στη παραπάνω φωτογραφία παρμένη μπροστά στο παλιό δημοτικό σχολείο το 1958 από τον συμπολίτη μας φωτογράφο και κουρέα  Θανάση Κουτίβα;  διακρίνεται ο αείμνηστος δάσκαλος μας Λεωνίδας Κολοβός με τους περισσότερους μαθητές του σχολείου, μερικοί απουσίαζαν εκείνη την ημέρα.Μερικοί μαθητές διακρίνονται ξυπόλητοι, τους καλοκαιρινούς μήνες δεν φορούσαμε παπούτσια οι περισσότεροι….. Είμαστε τυχεροί που είχαμε και ένα δάσκαλο, περίπου 60-80 μαθητές  μερικοι λένε 100 κάποια χρόνια ,  που έκανε ότι μπορούσε να μας μάθει γράμματα. Οι γονεις μας  αγρότες  οι περισσότεροι  μεγάλωσαν τα παιδιά τους  με πολύ μόχθο ,αγάπη  και με τον διακαή πόθο να μάθουν γράμματα και “να αλλάξουν ζωή”. Οι μαθήτές ήταν διαιρεμένοι σε δύο τάξεις , οι μικρές τάξεις και οι μεγάλες τάξεις.  Ο δάσκαλος  μας όταν έκανε μάθημα στην μία τάξη έδινε γραπτή εργασία στην άλλη τάξη και έστελνε και ένα μεγαλύτερο μαθητή στους μικρότερους να επιβλέπει κάπως…… , πολλές φορές και τον υποφαινόμενο.Μου άρεσε η ιδέα γλύτωνα το μάθημα ,αλλά το κακό ήταν ότι έχανα τα δικά μου μαθήματα , όταν με έστελνε στους μικρούς ,αλλά βρίσκαμε τους τρόπους να τα καλύψουμε κάπως έτσι μάθαμε γράμματα,υπήρχαν και άλλα χωριά που όλα ήταν χειρότερα.

Το άσχημο  του σχολείου με ένα δάσκαλο, ήταν ο δάσκαλός μας έπρεπε να καλύψει ύλη  σε διαφορετικές ηλικίες, ας πούμε  σε μαθητές 4 τάξεων ,  για  μαθήματα της έκτης επίσης σε μαθητές των άλλων μικροτέρων τάξεων κάτι πολύ δύσκολο ,δεν υπήρχε χρόνος να καλύψει όλα τα μαθήματα όλων των τάξεων. Το καλό ήταν ότι οι μαθητές των μικροτέρων τάξεων παρακολουθούσαν αναγκαστικά τα μαθήματα των μεγαλύτερων τάξεων και αυτό για μερικούς τουλάχιστον ήταν μεγάλη ευκαιρία , μάθαιναν προχωρημένα μαθήματα.

Όλοι είχαμε τα παρατσούκλια μας και το δικό μου ήταν ο “κύριος “, ωραίο παρατσούκλι  πράγματι , συνήθως το παρατσούκλι τις περισσότερες φορές είχε σχέση με αυτά που έκανες. Εγώ καμάρωνα…. και έλεγα πάντοτε, σε πολλούς που δεν ήξεραν πως μου βγήκε το παρατσούκλι , ότι ήμουν κύριος σε όλα, πράγματι άνθρωπος του μέτρου και της συναίνεσης για όσους με ξέρουν.…., για αυτό  το παρατσούκλι μου ήταν  “κύριος “.

Θέλω να ομολογήσω ότι η πραγματικότητα είναι λίγο διαφορετική , όταν πιο μικρός είχαμε δάσκαλο τον αείμνηστο Τάσο Καλφαγιάννη, όταν το σχολείο ήταν ένα με το σχολείο του Άστρους , συνέβη κάπως έτσι. Ο δάσκαλος μας έκανε μάθημα σε μεγαλύτερη τάξη και  έκανε  μια ερώτηση στην αριθμητική στους μαθητές  της μεγαλύτερης τάξης. Εγώ πολύ μικρός πετάχτηκα και είπα.

-Κύργιε… Κύργιε… εγώ να το πώ .Ο δάσκαλος χαμογέλασε και είπε: Πές το “κύργιε”………  Οι μαθητές των μεγαλύτερων τάξεων  μου το κόλλησαν αμέσως γιατι πολύ μικρός έμπαινα στα οικόπεδα τους , συντομα όλοι με έλεγαν ο Γιάννης ο “Κύριος” , ξέχασαν το κύργιος…. Δεν θα αναφέρω εδώ  τις λεπτομέρειες, ότι αργότερα ένας συμμαθητής μου που δεν είχε τόσο καλό παρατσούκλι σαν το δικό μου ….:) προσπάθησε ανεπιτυχώς να μου το αλλάξει , αλλά όλοι συννέχισαν να με αποκαλούν και σήμερα ο Γιάννης ο “Κύριος ” ………

Καλή η πλάκα αλλά ας πούμε και κάτι ποιό σοβαρό. Δεν είναι τυχαίο ότι και σήμερα πιστεύουμε το “ελληνικό μέτρο”, ο δημοκρατικός διάλογος , η εθνική ενότητα και εθνική συννενόηση  είναι οι μονόδρομοι  που θα μας βγάλουν γρηγορότερα από το τέλμα από την υπερβολή  , τα ψέμματα , το υβρεολόγιο και τις ρετσινιές για όλα.

 Οι απλοί  πολίτες , όχι οι ειδικοί και οι εππαγελματίες στα κοινά,  έχουν και πρέπει να έχουν τον πρώτο λόγο. “Μπορουμε να το κάνουμε, άμα θέλουμε.”

Το άρθρο έχει δημοσιευθεί στους συνεργάτες μας Astros Kynouria News

Η κτητορική επιγραφή της Σχολής Καρυτσιώτη του Αγιάννη έμπρακτα διαχρονικά δείχνει τον διακαή πόθο των ηρώων προγόνωνν μας για τα γράμματα, για “να μάθουν τα παιδιά γράμματα και να αλλάξουν την ζωή τους”

«1798 ΕΝ ΜΗΝΙ ΙΟΥΛΙΩ 18

Η ΣΧΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΦΙΛΟΘΕΑΜΟΝΑ..”

Από το ίδιο σιγίλλιο του 1638 πληροφορούμαστε ότι ο Αγιάννης έγινε πατριαρχική εξαρχία «χάριν βεβαίως τῆς Σχολῆς τοῦ Ἀγίου Ἱωάννου, λειτουργούσης πολλοῦ παλαιότερον».  Σύμφωνα, λοιπόν, με το συγκεκριμένο απόσπασμα στον Άγιο Ιωάννη λειτουργούσε σχολείο, πολύ πριν το 1638. Στον Άγιο Ιωάννη, λειτουργούσαν επίσης και «κατώτερα» σχολεία, όπως αυτό του Παπακυριακού και κρυφά σχολεία, αρχικά στο Μετόχι της Μονής Λουκούς, Άγιος Δημήτριος και αργότερα στους νάρθηκες των εκκλησιών του χωριού.

Oι Αγιαννίτες πραγματικά δεν παραδόθηκαν ποτέ στους κατακτητές και για απόδειξη με το τρόπο τους κατάφεραν να κρατήσουν τα σχολεία τους ανοικτά όλη την διάρκεια του τούρκικου ζυγού και διατήρησαν κρυφά και φανερά αναμμένη την φλόγα του έθνους.

Πίσω στην Αρχική σελίδα

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

O μπάρμπα Πάνος Κατσιανός και η καρότσα του, που ο Πλαστήρας την έκανε μπάχαλα.

“Ο Πάνος Κων. Μπάρλας ή Κατσιανός παίζει κλαρίνο δίπλα ο Γιώργος Φωτ. Γαΐτάνης. 

Oi φωτογραφίες είναι από την ιστοσελίδα  Θυρεατις γη (βορεια κυνουρια

Ο μπάρμπα Πάνος Μπάρλας ή Κατσιανός ήταν αληθινός επικούρειος , χωρίς να ξέρει ποιός ήταν ο Επίκουρος, που έπαιζε κλαρίνο στο Αγιάννη την δεκαετία του πενήντα  για να διασκεδάζει τον εαυτό του περισσότερο  και λιγώτερο τους συγχωριανούς του.  Το σπίτι του ήταν δίπλα στον παραδοσιακό ξενώνα   ” Φούντας ”

Ο μπάρμπα Πάνος  αποφάσισε με τις οικονομίες του από το κλαρίνο να κτήσει μια κορδέλλα , μικρό βιοτεχνία ξυλουργίας για τους νεώτερους, δίπλα στο σπίτι του που ήταν βράχος , για να μπορεί εύκολα να επιβλέπει.

Η δουλειά στην κορδέλλα γινότανε από τα δύο μεγαλύτερα παιδιά του, οι δουλειές ήταν καλές και χρειαζότανε περισσότερο  χώρο για να γίνει επέκταση της βιομηχανίας τους.  Ο μπάρμπα Πάνος επέβλεπε όλα και  έπιανε και κανά σανίδι στη χάρη και στη φαίξη.

Ένα απο τα παιδιά του μπαρμπα Πάνου δουλεύει στηη κορδέλλα, ο μπαρμπα Πάνος κάπου έπαιζε το κλαρίνο κείνη την μέρα….η ξεκουρζότανε ,όπως έκανε συνήθως

Τότε αποφάσισε να φτιάξει μια καρότσα , που ήταν ένα μεγαλύτερο κάρρο,  με δύο μεγάλες  ρόδες,   για να πετάει τα χώματα και τον βράχο που έσκαβαν σχεδόν καθημερινά για περίπου 20 χρόνια τα παιδιά του για να μεγαλώσει   ο χώρος της κορδέλλας,  εκεί που βρίσκεται σήμερα ο παραδοσιακός  ξενώνας  “φούντας “.

Ο Λουφολιάς έκανε την πολλή δουλειά, για ενα ποτήρι κρασί  η 2-3 τσιγάρα, άντε και πότε πότε και για ένα πιάτο κοψίδια. Ο Λουφολιάς,  όταν δεν κουβάλαγε  μόνος του τα τρουμπούσκια από του Καραματζάνη σήμερα στην κορδέλλα, πολύ μεγάλα ξύλα για σανίδια,που τα κουβαλούσαν 2-3  άτομα κανονικά αν δεν ήθελε ο Λουφολιάς,  δούλευε τις περισσοτερες φορές την καρότσα και πέταγε τα χώματα και τους βράχους έξω απο το χωριό , στη πλεύρα του δρόμου στο περδικονέρι.

Εδώ που τώρα βρίσκεται ο ξενώνας “Φουντας” είχε την κορδέλλα ο μπάρμπα Πάνος.

Αλλά  ο μπάρμπα Πάνος ήταν προνοητικός και είχε  εφεδρείες.

Έβαζε τον Γιάννη Κουτίβα η Πλαστήρα να μαζέψει και άλλα παιδιά να πετάξουν μερικές καροτσιές ,γιατί ο Λουφολιάς θα ήταν κάπου μεθυσμένος.

Το σχέδιο ήταν να σπρώχνουνε η να τραβάνε όλοι την φορτωμένη καρότσα μέχρι το περδικονέρι, είχε βλέπεις  και μαγγούφα ανηφόρα , και στο γυρισμό  ανέβαιναν όλοι στη καρότσα και ο Πλαστήρας με αυτοπεποίθηση και σιγουριά οδηγούσε την καρότσα στην κατηφόρα πάλι στη κορδέλλα γρήγορα  για να προλάβουμε και να πάμε πολλές φορές…..

Μια ωραία καλοκαιρινή  ημέρα , όταν κέρδισα όλους τους παίκτες του Πλαστήρα  πίσω από το σχολείο του Αγιάννη ,  έπρεπε να πάμε καθυστερημένοι στην κορδέλλα του μπάρμπα Πάνου , ήταν κανονισμένο.

Βγήκαμε στη λάκκα και μαζέψαμε  καμια δεκαριά παιδιά για να μας βοηθήσουν να πάμε την καρότσα στο περδικονέρι  και  στη μαγγούφα ανηφόρα,  κυρίως μικροτερους  δεν τους θυμάμαι τώρα. Ήταν γραπτό εκείνη την μέρα να σταματήσουμε προσωρινά η για μερικά χρόνια…;  το σχέδιο του μπάρμπα Πάνου να μεγαλώσει την κορδέλλα, νομιζω ότι το πρόγραμμα σταμάτησε εκείνη την μέρα.

Ο Πλαστήρας οδηγούσε με υπερβολική ταχύτητα την καρότσα γεμάτη παιδιά , από την σκασίλα του που έχασε νωρήτερα τους παίκτες , πολύ μεγάλη υπόθεση, η γιατί είχαμε αργήσει , η  καρότσα του έφυγε στη στροφή που ήταν το καλύβι του Λουφολιά και γέμισε παιδιά η πλεύρα πάνω από το σπίτι του Κανέλια , ευτυχώς κανένας δεν πέθανε η τραυματίστηκε σοβαρά και οι ρόδες  χαθήκανε στα βάτα στου μύλους κάτω από το πρόδομο, η ακόμα κυλλάνε …  και η καρότσα του μπαρμπα Πάνου έγινε μπάχαλα.

Σιγά σιγά όλοι κουτσαίνωντας και βογγώντας την κοπανίσαμε κάτω από την λάκκα, για να μην μας  πάρει χαμπάρι ο μπάρμπα Πάνος , και τον αφήσαμε να περιμένει για την καρότσα, που είχε βλέπεις  και άλλα χώματα που τα άφησε αναγκαστικά και οριστικά για το Φούντα.

Ο μπάρμπα Πάνος διασκέδαζε με τους Αγιαννίτες σε κάθε ευκαιρία.

Ας αναφέρουμε εδώ κάτι και για τους οργανοπαίκτες και μια ωραία ιστορία.

Αυτούς που θυμάμαι είναι ο μπάρμπα Πάνος Κων. Μπάρλας ή Κατσιανός ►8 στο κλαρίνο που πάντοτε έπαιζε με κέφι, στη ανάγκη βόηθαγε καμιά φορά και ο αδερφός του ο μπάρμπα Μήτσιος- ο Μητσιαρώνης. Ο Τάσης Δικαίος- ο Δραπέτης- στο λαούτο , ο Μαρίνος Αλουπογιάννης στο βιολί, ο Σάκκας (Τάσης Κων Μπάρλας ) στη πίπιζα και ο Λάμπης Καμπύλης στο τούμπανο.

Από τα γύρω χωριά οι πιο γνωστοί ήταν ο Αγγελλέτος ή Μπαχάτης από την Μελιγού στο κλαρίνο, ο μπάρμπα Γιάννης Μουρλούκος ή Σελιβερδές από τα Βέρνεβα στο λαούτο και οι Περραίοι από το Πλάτανο στα βιολιά.

Αλλά ας πούμε κάτι για τον μπάρμπα Πάνο τον Κατσιανό. Ήταν πολύ ήπιος και ευτυχισμένος άνθρωπος με αυτά που είχε. Μας έλεγε ότι ποτέ δεν είχε αρρωστήσει, ποτέ δεν είχε ούτε πονοκέφαλο και ποτέ δεν πήρε φάρμακα ούτε ασπιρίνη. Τα καλοκαιριά βράδια τον παίρναμε για καντάδες στον Αγιάννη παιδιά τότε. Αυτός ήταν πολύ χαρούμενος που έπαιζε κλαρίνο πολλές ώρες μαζί μας.

Ο Στράτης Δαλιάνης ή Λοκανίκας, παλιός δήμαρχος, μάζευε τα λεφτά από όλους για να πληρώσουμε τον μπάρμπα Πάνο.  Μια φορά θυμάμαι είχε ένα πενηντάρι (50 δραχμές)  και το έβαζε στη μια τσέπη του μπάρμπα Πάνου.  Μετά από λίγο το έπαιρνε και το έβαζε στη άλλη τσέπη και αυτό έκανε όλη τη νύκτα για να κάνει τον μπάρμπα Πάνο να πιστεύει ότι του έβαζε πολλά λεφτά.

Φυσικά ο μπάρμπα Πάνος το καταλάβαινε αλλά συνέχιζε με κέφι το κλαρίνο και την άλλη μέρα όταν τελικά βρήκε το πενηντάρι μας ρώταγε στη κορδέλα που πηγαίναμε πότε θα πάμε για καντάδα. Αυτός ήθελε να παίζει κλαρίνο και να χαίρεται βλέποντας όλους να διασκεδάζουν.

Τότε στα πανηγύρια χόρευε όλος ο κόσμος μαζί στη πλατεία του Αγιώργη ας πούμε χωρίς υπερβολή και 100 άτομα στο χορό όλοι μαζί. Όποιος είχε λεφτά και μερακονώτανε – έμπαινε στο κέφι πέταγε κάτι και για τα όργανα.

Αργότερα ο Μπαχάτης από τη Μελιγού μετά από κάθε χορό μετά από κάθε τραγούδι κούρτιζε το κλαρίνο πολλή ώρα για να του ρίξουν λεφτά να παίξει και να χορέψουμε. Αυτό το κούρτισμα το είχε παρακάνει, που ο κόσμος δεν το ήθελε πια, αλλά έγινε σιγά σιγά συνήθεια για όλους.

Μια φορά ήταν ημέρες του Πάσχα και χόρευε ο κόσμος στο Αγιώργη δίπλα στις μουριές και τότε οι άλλοι οργανοπαίκτες αρχίσανε τα κουρτίσματα για τα λεφτά και αφού κανένας δεν έριχνε τίποτα γιατί δεν είχε, μες το κόσμο δυνατά, που συνήθως μίλαγε πολύ σιγά, να το ακούσουνε όλοι ο μπάρμπα Πάνος ο Κατσιανός είπε: «Βαράτε ρε παιδιά να χορέψει ο κόσμος αέρα τους πουλάμε !!!» και άρχισε να παίζει μόνος του και μετά τον ακολούθησαν και οι άλλοι τι να έκαναν.”

Μια και αναφέραμε τον φίλο μας Πλαστήρα , που μας χαιρέτησε για τον άλλο κόσμο, θυμήθηκα μια άλλη σύντομη  ιστορία. Ο Πλαστήρας , ο Στέλιος ο Κατσιανός, που επίσης μας χαιρέτησε για τον άλλο κόσμο , ο Γιάννης ο ξάδερφος μου  ο Λεφίκης ,  και  εγώ ο Γιάννης ο Κύριος,  είχαμε  καλή παρέα, καπνίζαμε στο σπίτι της Κορομπόκος που ήταν κλειστό κάτω από του κατσιανού….. και τα μεσημέρια  πηγαίναμε για καρύδια  και αγγούρια  στα περβόλια στους μύλους, όλοι κοιμόντουσαν τα μεσημέρια και όποιον πάρει ο χάρος …. ο  φύλακας ο Τσιώρος με τον Ματζουράνη δεν μας έπιαναν με τίποτα., ότι δεν τρώγαμε τα παίζαμε στη μάντρα του Προδρόμου μέχρι τελικής νικης και τα έπαιρνε στο τέλος όλα ένας τυχερός της ημέρας. Ο Γιάννης ο ξάδερφος μου έφυγε μικρός για το Καναδά  και όταν γύρισε μετά από πολλά χρόνια βρήκε την παρέα του .Ο Πλαστήρας καμαρωτός έτυχε να φοράει την στολή του εκείνη την μέρα με το εντυπωσιακό καπέλλο του,  είχε γίνει  αρχιφύλακας .Ο ξάδερφος χάρηκε που ειδε το παλιο φίλο και αφού φιληθήκανε εγκάρδια είπε.

Ρε κοίτα “τον αρχικλέφταρο < εννοούσε τα καρύδια,,,> το βάλλανε αρχιφύλακα” και άρχισαν να γελάνε ασταμάτητα που θυμήθηκαν τις λαμπρές μέρες μας..

Δεν νομίζω σήμερα να θυμίζει τίποτα………

Στο σημείο αυτό ο μπάρμπα Πάνος ο Κατσιανός είπε: «Βαράτε ρε παιδιά να χορέψει ο κόσμος αέρα τους πουλάμε !!!» και άρχισε να παίζει μόνος του και μετά τον ακολούθησαν και οι άλλοι τι να έκαναν.”

Το άρθρο έχει δημοσιευθεί στους συνεργάτες μας Astros Kynouria News

Πίσω στην Αρχική σελίδα

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

Το Άστρος την δεκαετία του εξήντα : πως άνοιξαν οι δρόμοι , τα ονόματα των δρόμων, τα πολιτικά της εποχής και άλλες ιστορίες.

Πριν  5-6 χρόνια είχαμε δημοσιεύσει τα παρακάτω , σήμερα   φαίνεται κάτι επιτέλους γίνεται  η θα γίνει σύντομα , αφου όλα τα εμπόδια κατέρρευσαν. Mε μερικές μικρές αλλαγές τα δημοσιεύουμε πάλι, γιατί  πιστεύουμε είναι και σήμερα επίκαιρα.

Διαβάσαμε  τελευταία  για  τα μικρά προβλήματα  με τις  πινακίδες  των  δρόμων ,που ακόμα περιμένουμε να διορθωθούν ,κάλλιο  αργά  παρά  ποτέ,  γιατί είναι πολύ σημαντικά για τους επισκέπτες μας ,όχι βέβαια τόσο σημαντικά για τους αρμόδιους  και  ντόπιους που γνωρίζουν   που να πάνε χωρίς να κοιτάνε τις πινακίδες των δρόμων μας,  και ρωτάμε όλους που τα γνωρίζουν τα λάθη αυτά  να τα αναφέρουν στην αρμόδια υπηρεσία του δήμου , κάποιος πρέπει να το κάνει δεν θα το κάνει κανένας αυτόματος πιλότος, μήπως ο δήμος δεν τα γνωρίζει  η τα ξέχασε   για να τα διορθώσει  Θέλουμε να πιστεύουμε κάποτε ο δήμος θα καταλάβει  αυτά τα  μικρά λάθη  είναι  πολύ  σημαντικα  και δεν θα τα ξεχάσουμε……….

Θυμηθήκαμε  πως  ήτανε  το  Άστρος  την  δεκαετία  του  εξήντα  που  όλα  άλλαξαν  δραστικά και  τόσα  βιαστικά, σαν να έγιναν όλα την δεκαετία του εξήντα.

Στη  δεκαετία  του  εξήντα  έγιναν  πολλές  και  μεγάλες  αλλαγές   στη  καθημερινή  μας  ζωή  σε  τοπικό , εθνικό  και  παγκόσμιο   επίπεδο.  Αυτή  “η  γενιά   του  εξήντα ” αποφάσισε  να  τα  αλλάξει  όλα  παντού  . Ας αναφέρουμε  μερικά   όπως  τον  Μάη  του  68, τον  Τσέ, τα κινήματα  ειρήνης, την  χειραφέτηση  των   γυναικών , τους  χίππυς που μας  ελεγαν  καθημερινά  “Make Love ,not War”, “το  σοσιαλισμό  με  ανθρώπινο  πρόσωπο” του  Ντούμπσκεκ   και   την  διορατικότητα  του  Βίλλυ  Μπράντ    Σέ  εθνικό  επίπεδο  η  δικτακτορία   του  1967  σταμάτησε  τις  κοινωνικές   και  πολιτικές  αλλαγές   και   προσωρινα  έβαλλε  αυτή   “την  γενιά  του  εξήντα”στο  γύψο,  σκότωσε  την  λεβέντικη  ψυχή  της   και  επανέφερε  την  ηθική  των  μπάτσων  και  των συνεργατών  με  τα  γνωστά  αποτελέσματα.  Θα  αφήσουμε   τα  παγκόσμια  και   εθνικά   για  άλλους  και   για  άλλοτε . Ας  έλθουμε  στα  Αστρινά  του  εξήντα.

Εδώέκτισε τηνιδέα του ΜουσείουΆστρους  o «αρχαίος Έλληνας» Κούλης Χασαπογιάννης,(αυτά είχαμε , αυτά μπορούσαμε πάντοτε με “μέτρο”, αυτά κάναμε)

Το μουσείο Άστρους

Το  Άστρος πριν από το 1960 είχε μουσείο  και επρόβαλλε όσο μπορουσε την πολιτιστική μας κληρονομιά .  Στη φωτογραφία παραπάνω είναι “το  πρώτο μουσείο  Άστρους όπως  ήταν  πριν  την  κατεδάφηση.  Εδώ  έκτισε την ιδέα του Μουσείου Άστρους o «αρχαίος Έλληνας» Κούλης Χασαπογιάννης , κουβαλούσε  τα μαρμάρινα αγάλματα  με τους συγχωριανούς  του χωρικούς  και ζήταγε καμιά φορά  και την βοήθεια του Πάνου Καμπύλη, που ήταν νεώτερος και δυνατότερος, να τα ανεβάσουν  στη σκάλα και λόγω της μεγάλης ηλικίας του έπιανε και  αυτός δήθεν από μια άκρη για να βοηθήσει. Τα κάγκελα στα παράθυρα για ασφάλεια από τους αρχαιοκαπήλους συνεργάτες, δεν τα είχε  βάλλει ο Καρυτσιώτης ούτε ο γεωοπόνος  και οι κηπουροί του αγροκηπίου, τα είχε βάλλει με τα χέρια του …ο αείμνηστος καθηγητής  μας και τα επιθεωρούσε  κάθε φορά που άνοιγε του  Μουσείο Άστρους.

Η Σχολή Καρυτσιώτη έγινε το Μουσείο Άστρους και υπηρήτησε ώμορφα τον τόπο για αρκετά χρόνια , (αυτά είχαμε , αυτά μπορούσαμε πάντοτε με “μέτρο”, αυτά κάναμε) ,μέχρι που έγινε η “πρόφαση της  ρωγμής ” και έκλεισε απεριόριστα.

Είμαι σίγουρος άμα ζούσε σήμερα, θα μας συγκέτρωνε όλους  στην πλατεία, θα μας έβγαζε ένα ωραίο  πανηγυρικό  λόγο και θα μας έβαζε όλους μπροστά  με μυστριά  και  τσιμέντο  να κλείσουμε  την «πρόφαση της ρωγμής » σήμερα…… Όλους, το δήμαρχο  μπροστά ,θα τον είχε πείσει σίγουρα  δεν θα του ξέγευγε. Θα καθότανε δίπλα  και θα έκανε  ότι  τάχα βοήθαγε η ανακάτευε την λάσπη, αλλά περισσότερο  για  να  είναι σίγουρος  ότι  κάναμε  καλή  δουλειά  και το τελειώσαμε, ….σήμερα.

O “αρχαίος Έλληνας” Κούλης Χασαπογιάννης, είχε  κατά λάθος  γεννηθεί  2,500 χρόνια αργότερα.  Όλη η κοινωνική  και  επαγγελματική  του ζωή  ηταν  γεμάτη  “αμοιβαίο σεβασμό”,“Ελληνικό  μέτρο” , απαράμιλλο “ήθος “,  και  “υπερβολικότατη  ευγένεια “ για την παραμικρή  λεπτομέρεια ,ακόμα και όταν μερικοί μαθητές του τον πείραζαν ,χαμογέλουσε  με γλυκό  και ευγενικό τρόπο και  γυριζε  γρήγορα στο δικό του θέμα  για να προλάβει  να μάθουν κάτι οι μαθητές,αν και ήθελαν διάλλειμα…. , αυτοί  ήταν οι καθηγητές μας .”

Σήμερα δεν έχουμε μουσείο  και  σήμερα  δεν θέλουμε να προβάλλουμε την πολιτιστική μας κληρονομιά , γιατί  αφήνουμε  μερικούς  “ανόητους  υπαλλήλους ” ,όπως τους έλεγε περιφραστικά  ένας μεγάλος ποιητής μας, να  επιμένουν  να έχουν  και  σήμερα  κλειστό και μη προσβάσιμο,  όχι μόνο το Μουσείο , αλλά ακόμα χωρίς  καμία  δικαιολογία  η πρόφαση  και τον “Ιερό Χώρο “ της  Β’ Εθνοσυνέλευσης  των  Ελλήνων. 

Σήμερα η  προισταμένη  της   ΕΦΑΑΡΚ, Εφορείαs  Αρχαιοτήτων Αρκαδίας,  αποφάσισε  χωρίς  καμία  δικαιολογία και δεν θέλει κανένας να βλέπει τους τοίχους και μια επιγραφή της αρχαιολογικής υπηρεσίας του “Ιερού Χώρου”της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων ,τίποτα άλλο δεν υπάρχει σε αυτό τον χώρο,  και αυτό  κατά την γνώμη  της  προβάλλει  την  πολιτιστική  μας κληρονομιά . Εμείς δεν καταλαβαίνουμε αυτή  την επιμονή ,στραβομάρα και στενοκεφαλιά.

Ξέρουμε  ότι  εμείς “πρέπει να φτιάξουμε  το Ρωμέικο  στο  χώρο  και  στον τομέα  που βρισκόμαστε”  και όλοι πρέπει  να παίρνουμε  δημόσιες  θέσεις σε όλα τα  θέματα. Απορούμε  γιατί  μέχρι  σήμερα  η τοπική “ηγεσία” , οι αιρετοί μας , ο δήμαρχος, ο περιφερειάρχης   και  οι βουλευτές μας δεν κάνουν μια  δημόσια παρέμβαση  στους  αρμοδίους “ανόητους  υπάλληλους ”  και για το θέμα του «Ιερού Χώρου» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων . Τουλάχιστον  ας μας πούμε  δημόσια την θέση τους. Σύντομα  θα  τα βρούμε  μπροστά με τους αιρετούς  μας.

Σε τελική ανάλυση δεν φτάινε όλοι αυτοί οι “αρμόδιοι” που δεν κάνουν τίποτα, αλλά φταίμε εμείς που τους το επιτρέπουμε και όπως καταλαβαίνουμε σύντομα θα μπουν στη θέση τους.

Εμείς  δεν  καταλαβαίνουμε  γιατί  “δεν σηκώνονται  και  οι  πέτρες”  να ανοίξουν οριστικά και αμετάκλητα τον “Ιερο Χώρο”.

Το νερό

Όλο το χωριό πριν το εξήντα είχε 3-4 βρύσες .Πηγαίναμε με τα βαρέλια  και τις λαίνες  πολύ  μακρυά  για νερό  Θυμάμαι  το σούγελο  στην  επάνω  γειτονιά κοντά στο σχολείο, μια  βρύση δίπλα στο  δημαρχείο , επίσης άλλο  σούγελο στη Μελιγού. Γύρω στο εξήντα  έφεραν  βρύσες σε όλο το χωριό σε καθε γειτονιά και σιγά σιγά  έβαλλαν νερό  στα σπίτια  αργότερα.  Με το νερό σιγά σιγά άλλαξε το χωριό , οι κάτοικοι εφύτευσαν τις πρώτες πορτοκαλιές και  καλιεργούσαν τα περβόλια τους.

Το  “αγροκήπιο” , ο  μεγάλος χώρος που αρχίζει από κει που βρίσκεται ο  ΟΤΕ, και αυτός ο χώρος ανήκε στο αγροκήπιο, μέχρι το νεκροταφείο και από “την δύση μέχρι την ανατολή”, με όλα τα σχολεία ,γήπεδα και πλατείες , το χώρο του Ιδρύματος Ζαφείρη ,είχαν δωρηθεί από το μεγαλύτερο ευεργέτη του τόπου μας Δ.Καρυτσιωτη στη Σχολή για να πληρώνονται για δίδακτρα οι καθηγητές της σχολής με τους καρπούς  και τα φρούτα του “αγροκήπιου ” όπως σταφύλια, μούσμουλα .Το νερό το είχε φέρει επίσης ο Καρυτσιώτης από την “μαννα του νερού” , πάνω από τη Λουκού ,με πέτρινο σούγελο, (υδραγωγείο)  που ακόμα υπάρχει,  για να έχει το χωριό νερό και “να ποτίζεται το αγροκήπιο  για να είναι ανοικτή η Σχολή.”

Σε αυτό το σημείο του  υδραγωγείου  είχε  διαδοθεί  από τους παλαιότερους  η και νεώτερους ….ότι ο Καρυτσιώτης  είχε  δόσει  οδηγίες στο  Αράπη  φύλακα  και  κηπουρό του αγροκηπίου “να κόψει το νέρο ” από το χωριό ,άμα μάθαινε το μουσείο Άστρους ήταν κλειστό. Φυσικά  θα έπερνε  πίσω  και το αγροκήπιο  γιατί  δεν  υπήρχε λόγος να το έχουν πια οι κάτοικοι. Πριν διακόσια χρόνια ο μεγάλος ευεγέρτης μας  έφερε νερό για το χωριό , μας δώρησε το αγροκήπιο  και έκτισε την σχολή. Εμείς σήμερα , διακόσια χρόνια αργότερα,  δεν είμαστε άξιοι να ανοίξουμε ούτε το “ιερό χώρο”, ας μην πούμε τίποτα για το μουσείο , που το αφήσαμε να γκρεμιστεί δέκα τρία χρόνια….

Το ηλεκτρικό ρεύμα

Το  ηλεκτρικό  ρεύμα  ήρθε  επίσης  γύρω  στο  εξήντα. Θυμάμαι  ακόμα  που  διαβάζαμε  με  τις λάμπες πετρελαίου  και τα λυχνάρια.

Οι δρόμοι, Η κοινωνία και τα πολιτικά της εποχής

Μετά  το  νερό   και  το  ηλεκτρικό   ρεύμα  ήρθε η  ώρα για  να  ανοίξουμε  και  τους  δρόμους,,ένα άλλο μεγάλο  έργο  της  εποχής,  Πριν το εξήντα στο Άστρος υπήρχαν τρία ταξιά  και 2-3 φορτηγά , ο κόσμος κινιόταν με τα λεωφορει’α , στον Αγιάννη περνούσαν δύο λεωφορεία πάνω την ημέρα και δύο κάτω.Παιδιά στον Αγιάννη πηγαίναμε με τα πόδια. Ας θυμηθούμε  πως έγιναν οι  δρόμοι.

Ας πούμε εδώ  δύο  λόγια  για  την κοινωνία  και  τα  πολιτικά  της εποχής  για να καταλάβουμε καλύτερα τι λέμε. Μετά την κατοχή ,τον εμφύλιο  και το αντάρτικο  οι άνθρωποι του μόχθου  κλείστηκαν στους εαυτούς τους για να επιβιώσουν  μια ακόμα μέρα. Η αριστερά ήταν πια ηττημένη  και κυνηγεμένη  σε  ασταμάτητους διωγμούς.  Η δημοκρατική παράταξη  ήταν φοβισμένη  και επίσης κυνηγημένη από την δικτακτορία του  Μεταξά  και τον εμφύλιο,  ήταν υπό αμφισβήτηση και περιφρόνηση  του κατεστημένου. Η δεξιά  ήταν  στα μεγαλεία της.

Οι βουλευτές Αρκαδιας  το  1958  ήταν οι  6 της δεξιάς  ΕΡΕ ,Τριανταφυλλάκος, Παπαηλιού, Αποσκίτης, Μίχας, Παυλοπουλος , Καλτεζιώτης, Παπαδημητρίου, και  ο Ν.Μπακόπουλος της δημοκρατικής παραταξης , Κομμα Φιλελευθέρων  και το 1961 ήταν οι  5 της δεξιάς  ΕΡΕ  Τριανταφυλλάκος, Παπαηλιού,  Αποσκίτης, Μίχας, Παυλοπουλος, ένας του  δεξιού  Μαρκεζίνη  Τσάκαλος KP  και  ένας ο δημοκρατικός N. Μπακόπουλος  EK. Οι αριθμοί  λένε  πειστικά την αλήθεια , δεν χρειάζονται  αναλύσεις. Τότε  οι αριστεροί  στο  Άστρος  μετριόντουσαν  στα  δάκτυλα  του  “ενός χεριού” ,  αριστεροί,  δεν υπήρχαν κομμουνιστές  τότε,  γιατί  και  η  λέξη  ήταν “μύασμα” ,κανένας  δεν  έλεγε αυτή  τη  λέξη.   Οι δημοκρατικοί  ήταν  λίγο  περισσότεροι ,αλλά  οι  περισσότεροι  από αυτούς  για  λόγους επιβίωσης  εκρύβοντουσαν  και  διάβαζαν τις  δημοκρατικές  εφημερίδες  κρυφά  η  τις δίπλωναν  κατά  μέσα  όταν τις αγόραζαν  για να μη φαίνονται.

Το  Άστρος  ήταν  δεξιότερο  της  Αρκαδίας  και  σχεδόν  όλοι  στό  Αστρος  ψηφίζανε Δημητράκη  και  Αποστόλη,ας πούμε περίπου 80% και σχεδόν οι υπόλοιποι αλλους δεξιούς κομματάρχες…. Τότε  στο  χωριό  διοικούσαν  ο  Δημητράκης   Ευθυμίου  και  ο Αποστόλης  Χασαπόγιαννης. Ήταν  οι δύο “μεγάλοι  κομματάρχες ” του  χωριού, υπήρχαν  και άλλοι μικροί  κομματάρχες  , που  σαν  πιό εύποροι  είχαν πολλούς  πολιτικούς  φίλους  που  μερικοί  από αυτούς  δούλευαν  μεροκάμματο  στις  δουλειές  τους  και  από  υποχρέωση  ψήφιζαν  αντίστοιχα   πιστά  πάντοτε  τους  φίλους  τους  πολιτικούs  ισχυρούς  βουλευτές  για  πολλά  χρονια  Τ.Τριανταφυλλάκο  και Η.Παπαηλιού , πατέρα  του  σημερινού  βουλευτού   Αρκαδία ς  του  ΣΥΡΙΖΑ , εδώ δεν  μιλάμε για  νεποτισμό  και οικογενειοκρατία,  αλλά  ο  λαός  λέει   σε ανάλογες  περιπτώσεις  “το βασίλειο  πάει  σηργειά” ……Αν  και ο  Δημητράκης  και  ο  Αποστόλης  ανήκαν  στο  ίδιο  κόμμα της δεξιάς (ΕΡΕ)  ήταν  άσπονδοι  εχθροί  για  τους  δικούς  τους  λόγους, ίσως  για  τα οικόπεδα  που μοίραζαν. Αυτοί  και  οι φίλοι τους, η όπως  λέγανε  τα πρωτοπαλλήκαρα  τους η τα τσιράκια τους,  σχεδόν  δεν μιλούσαν  μεταξύ  τους  ήταν  πολιτικοί αντίπαλοι.

Τότε  έγινε ένα  θαύμα  ενότητας και  συνεννόησης. Ο Δημητράκης  και ο Αποστόλης συμφώνησαν να βάλλουν πρόεδρο της κοινότητας έναν αριστερό δάσκαλο , όχι “μυασμένο”κουμμουνιστή, τον Σαράντο Κανελλόπουλο να κάνει  κανένα  έργο. Ο Σαράντος  ήταν “αριστερός  ιδεολόγος,αλλά  σεβαστός από τους κατοίκους..Η πρώτη του δουλειά ήταν να ανοίξει τους δρόμους. Πήγαινε μπροστά  από την μπολντόζα με το τσιγάρο στο στόμα και μια μαγγούρα  και έλεγε του μπολτοζιέρη “βάρτο , βάρτο”..  να ρίξει τις ελιές .Το ίδιο έκανε και ο θείος μου Κώστας Κουρόγιωργας, που τότε σαν τσιράκι του Δημητράκη, ήταν αντιπρόεδρος της κοινότητας,  και φύλαγε για καλό και για κακό τον Σαράντο  για το αφεντικό του  Δημητράκη.  Μάλιστα ένας ξάδερφος του θείου μου , ας μην λεμε ονόματα , τον πήγε στο δικαστήριο  γιατί του άνοιξε το δρόμο  να περνάει  και ο δικαστής υπόθεσε  και ρώτησε το ξάδερφο” εκει απέναντι έχει το σπίτι του , έκοψε και από το δικό του χωράφι” ο ξάδερφος όπως ήταν ειλικρινής χωρίς να σκεπτεί  ομολόγησε ” απο τα δικά του έκοψε περισσότερα” που  ήταν η αλήθεια ,και έτσι ο δικαστής   κατέληξε  ευκολα ” αθώος ο κατηγορούμενος “, με το ξάδερφο να κοιτάει περίεργος .. Ο πατέρας μου ήρθε από τον Αγιάννη  και είδε το μίσο περβόλι  μας  να λείπει τα σχίνα του φράχτη  , τα κολοκύθια  και οι “μπατάκες ” ήταν στο δρόμο τον κατήφορο.Το είχε παρακάνει ο Θείος μου. Του κακοφάνηκε  για τις μπατάκες και τα κολοκύθια, αλλά του άρεσε ο δρόμος ,  σαν προοδευτικός άνθρωπος που ήταν γέλασε με χαρά ,δεν μπορουσε  να παει και το αδερφό του στα δικαστήρια.:) Άλλωστε ο παππούς μου έκτισε το σπίτι στο σημείο αυτό το 1915  και είχε μπει από τότε πολύ  μέσα, αντίθετα έκαναν πολλοί  και ας είχαν χώρο, κάποτε ο δρομος μπροστά στο σπίτι μας χόραγε να περάσει  δια βίας  μόνο ένα γαιδούρι φορτωμένο….Έτσι κάπως ευτυχώς  άνοιξαν οι δρόμοι που έχουμε σήμερα..

Το Παράλιο Αστρος την δεκαετί του 1950

Το εργοστάσιο του Καρέλλα

Έτυχε να είμαι παρόν  όταν  οι αείμνηστοι Τζίμης Γαρδικιώτης  και Άλκης Χασαπόγιαννης άρχισαν  και οι δυο  με πολύ πάθος και αγάπη για τον τόπο τις πρώτες κουβέντες στο τέλος της δεκαετίας του εξήντα για να φτιάξουνε ένα εργοστάσιο στο Άστρος ” για το καλο του χωριού” το εργοστάσιο  έγινε αργότερα και άλλαξε το χωριό.

Καταργηθήκανε τα δίδακτρα τωνπανεπιστημίων

Αυτό το αναφέρουμε εδώ, ας μην είναι τοπικό θέμα ,γιατί είχε πολύ μεγάλες  θα έλεγα απερίγραπτες επιδράσεις στην ελληνική  και  τοπικη  κοινωνία.

Το Νοέμβριο του 1963 η δημοκρατική παράταξη  και ο γέρος της δημοκρατίας  κέρδισαν  τις εθνικές εκλογές  και  ο γέρος της δημοκρατίας με την επίδραση του Ε.Παπανούτσο  κατάργησε τα δίδακτρα για τα πανεπιστήμια. Τότε για να πας στο πανεπιστήμιο  ένα χρόνο  έπρεπε ο πατέρας σοι να πουλήσει  ένα χωράφι άμα είχε. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα όλοι οι ανθρωποι του μόχθου μπορούσαν πια με μεγαλύτερη ευκολία να σπουδάσουν τα παιδια τους για να αλλάξουν ζωή. Οταν τελείωσα το Λύκειο είμαστε 40 μαθητές και νομίζω οι 36-38 πέρασαν στα πανεπιστήμια, στη Νομικη είμαστε 6.

Τα ονόματα των δρόμων

Δεν ξέρω τι έγινε με τα ονόματα των δρόμων, αυτό δεν το παρακολούθησα, και είμαι σίγουρος  ,λάθη  θα έγιναν που μπορούμε να τα διορθώσουμε αργότερα, όλοι πρέπει να έχουμε προτάσεις. Θα μου επιτραπεί να προτείνω  μερικά  ονόματα  δρόμων  που τα θεωρώ  σημαντικά ,άμα δεν έγιναν και δεν υπάρχουν,  εύχομαι να τα λάβουν υπόψη τους οι αρμόδιοι  στο μέλλον.

Θα πρέπει  στο Άστρος να έχουμε ένα δρόμο που να λέγεται.

Γιάννη Ματθαίου,Κυριάκου Χασαπογιάννη , Σαράντου Κανελλόπουλου,Τζίμη Γαρδικιώτη. ( ο δρόμος που είναι το  σπίτι μας ), Άλκη Χασαπογιάννη

Aυτά τα ονόματα  είναι κοντά μας , είναι γεμάτα  Άστρος,  ας το πούμε διαφορετικά  δεν μπορεί  να υπάρχει  Άστρος χωρίς όνομα δρόμου  ….Κυριάκου Χασαπογιάννη …..Το θείο μου αντιπρόεδρο , δεν θα τον αναφέρω  για λόγους αντινεποτικούς ,  ας τον αναφέρουν  οι απόγονοι του ξαδέρφου του……….

Το Άστρος  και το επιβλητικό  εργοστάσιο του Καρέλλα, ας ευγνωμονούμε  τον Τζίμη  Γαρδικιώτη  και  Αλκη  Χασαπογιάννη.

Το άρθρο έχει δημοσιευθεί στους συνεργάτες μας Astros Kynouria News

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

Πίσω στην Αρχική σελίδα

Αναμνήσεις από το Σουληνάρι του Αγιάννη την δεκαετίa του 1950.

Οι φωτογραφίες από γείτονα στο Σουληνάρι

Ο Αγιάννης  ήταν η πρωτεύουσα της Ελλαδος της Προσωρινής Κυβέρνησης της Επανάστασης, από τις 15 Αυγούστου μέχρι την 1 Οκτωβρίου και η γειτονιά το Σουληνάρι ήταν η μητρόπολη του Αγιάννη. “Ο ναός του Αγίου Βασιλείου ήταν ένας μεγάλος ναός ο οποίος βρισκόταν στο κάτω μέρος του χωριού και συγκεκριμένα στη θέση Ματθαίου και κοντά στην πηγή Σουληνάρι. Ο ναός, ο οποίος αποτέλεσε την μητρόπολη του ναού, καταστράφηκε ολοσχερώς το 1826 και στη θέση του σήμερα έχει στηθεί ένα λιτό προσκυνητάρι…..“Ο ναός μαζί με την γύρω περιοχή του αποτελούσαν τη μητρόπολη του χωριού, καθώς βλέπουμε ότι στη γύρω περιοχή υπάρχουν πολλά αρχοντικά σημαντικών Αγιαννιτών (όπως του Πέρρου, του Σαρηγιάννη, του Ματθαίου κ.α. (των αδερφών Ζαφειροπουλαίων) ) και διάφορες εκκλησίες (Άγιος Ευστράτιος και Άγιος Πέτρος)” από τον συμπολίτη μας  Γιάννη Δ.Κουρμπέλη

Τα καλοκαίρια όταν “γέμιζε το χωριό”, ερχόντουσαν πολλοί κάτοικοι για διακοπές , στο Σουληνάρι  καθημερινά είχαμε πανηγύρι. Είχε πολύ κόσμο 20 – 30 περίπου άτομα, που περίμενε 2-3 ώρες μερικές φορές να έρθει η σειρά του,  για να πάρει νερό με τις λαίνες , τις τέσες και τα βαρέλια φορτωμένα στα γαιδούρια. Ήταν μια ευχάριστη κοινωνική εκδήλωση και το κουτσομπολιό από τις γυναίκες “πήγαινε σύννεφο” ,ποιά κοίταξε ποιόν και τα παρόμοια.Πολλές πήγαιναν περισσότερο για το κουτσομπολιό και δηθεν και για  νερό  με μια μικρή στάμνα. Μερικές φορές ο παππούς μου με έστελνε στη βρύση  για “λίγο δροσερό νεράκι “και πήγαινα με μια πολύ μίκρη στάμνα , έξυπνο κόλπο, και οι γυναίκες που περίμεναν να γεμίσουν τα βαρέλια τους με άφηναν πρώτο , αφού “είχα μικρή στάμνα” …, αλλά  πιθανώτατα και για μην ακούω το κουστομπολιό.

Στο Σουληνάρι επίσης επήγαιναν παράξενες ώρες για νυφοπάζαρο οι νέοι και οι νέες του χωριού  , που αλλού να πήγαιναν.., για νερό πήγαιναν  και ήταν πολύ διψασμένοι  και όταν ήταν τυχεροί  και δεν είχε κόσμο , ένοιωθαν τα πρώτα σκιρτίσματα της καρδιάς . Οι νέοι έκαναν τότε  πάντοτε την πρώτη   κίνηση , ενδεικτικά με τα παρακάτω..

Από την Σμαράγδη Αρβανίτη.

«Στον Αγιάννη ’ναι ένα νερό, το λένε Σουληνάρι,
κι όγοιος πάσχει από έρωτα να πάει να πιει, να γιάνει!
Μικρή μου Αγιαννιτοπούλα, μού’ χεις κάψει την καρδούλα».

Και για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία συνέχιζαν την πολιορκία τους 

«Στον Αγιάννη αγάπησα πέρδικα πλουμισμένη,
στον Αγιάννη η καρδούλα μου είναι φυλακισμένη.
Αγιαννίτισσα θα πάρω για θα πέσω να πεθάνω!»

http://www.arcadians.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=242:p-&catid=89

Το λίγο νερό που έτρεχε τις νύκτες,  όταν δεν  έπαιρναν οι κάτοικοι , το μοιραζόμαστε με τον μπάρμπα Θόδωρο Μαγκλή ,για πότισμα των περιβολιών  και των δένδρων μας μπροστά στο σπίτι. Υπήρχε μικρό τσιμεντένιο αυλάκι και δική μας μικρή στέρνα που είχε φτιάξει ο  “πολυμήχανος” παππούς μου. Στο περιβόλι είχαμε ντομάτες, κολοκυθιές, φασολάκια, αγγουριές , μελιτζάνες, μπάμιες, αραποσιτιές ,ακόμα ποτίζαμε και την μεγάλη κληματαριά περίπου 30-40; μέτρα που έκανε ωραία σταφύλια , εφτακύλια, αετονύχια και  τα κόκκινα αγιοδημήτρη , και τις συκιές μας  ,πως να μην αγαπάς το Σουληνάρι…

Είμαστε τυχεροί που το σπίτι μας ήταν  κοντά στο Σουληνάρι.Η μητέρα μου τις νύκτες, που δεν είχε πολύ κόσμο, κουβάλαγε νερό με τις τέσες και τους ντενεκέδες για πλύσιμο των ρούχων και γέμιζε τα δύο καζάνια που ήταν στη αυλή μας κάτω από τις μουριές, πότε πότε βοήθαγα και εγώ. Μια φορά ο δάσκαλος μας Τάσος Καλφαγιάννης μας έκανε επιθεώρηση στο σχολείο για καθαριότητα , θα ήμουνα τότε 7-8 χρονών. Οι περισσότεροι πηγαίναμε στο σχολείο ξυπόλητοι . Όταν έφθασε σε μένα μου είπε να πάω σπίτι να πλύνω τα πόδια μου. Τρέχω σπίτι  μας και βουτάω τα πόδια μου μέσα στα καζάνια που είχαν το νερό για πλύσιμο. και δρόμο για το σχολείο, η μάννα μου φώναζε από πίσω “τουρκόπουλο” μου χάλασες το νερό. Πάω στο σχολείο τα πόδια μου όπως ήταν βρεγμένα γέμισαν σκόνη , γκαβαλίνες  του δρόμου και όταν με είδε έτσι ο δάσκαλος γέλασε ασταμάτητα, μπράβο τα έπλυνες ωραία, αλλά την άλλη φορά να στα πλύνει η μάννα σου

Ακριβώς πάνω από το Σουληνάρι ήταν το σπίτι ου Τσαρουχά που ερχότανε τα καλοκαίρια  , ήταν πολύ ηλικιωμένος στα 80,  και έπαιζε μουσική ασταμάτητα και τα μεσημέρια με ένα μουσικό όργανο που το δούλευε με τα πόδια, λατέρνα; δεν ήξερα το όνομα του. Στη ταράτσα του σπιτιού  αυτου μια φορά γύρω στο πάσχα , ο τσαρουχάς δεν είχε έρθει ακόμα, όλα τα παιδιά της γειτονιάς < κορίτσια και αγόρια> είχαμε πάρτυ και χορέβαμε, ήμουνα πολύ μικρός   , ξαφνικά οι χορευταράδες  αθέλητα μέ εσπρωξαν κάτω από την ταράτσα  στο Σουληνάρι, αλλά σκληρό καρύδι δεν έπαθα τίποτα, είχα συνηθισει τις κακουχίες.Mια φορά το μουλαρι μας με πήγαινα σούρνωντας στο χώρο του ναού  Άγιου Βασίλη αρκετά μέτρα και η αδερφή μου έτρεχε να με πιάσει από πίσω, έπεσα απο το μουλάρι και μπερδεύτηκα με τις τριχιές  του σαμαριού ,φαίνεται με γλύτωσε εκείνη την φορά ο Άγιος Βασίλης..  Άλλη μια φορά είχα ισιώσει το αγκονάρι του Σουρλή στο πηγαδάκι με το κεφάλι μου ,έχω τα σημάδια ακόμα,  όταν κόπηκε η ίγκλα της γαιδούρας μας  η μου την έκοψε κάποιος… και με γκρέμισε.Τι λέγαμε “τσουλάφτρα”  γιατί είχε στραβό ένα αυτί , και την πότιζα τουλάχιστον δέκα φορές την ημέρα στο Πηγαδάκι που ήταν λίγο πιο μακρυά από το Σουληνάρι ,  αλλα την πήγαινα  για να απολαύσω την καβάλα , τρέχοντας το αραβάνι η το κορκόκι ,  η και τα δύο μαζί, δεν θυμάμαι πως τα λέγαμε.

Μιά και μιλάμε για αραβάνι και κορκόκι,  το καλύτερο ήταν όταν κουβαλούσα  μόνος μου τα δεμάτια από τα χωράφια μας στον “κακολέο”   με τα μουλάρια μας. την ρούσα και την κόμπρα. Μου τα φόρτωνε ο πατέρας μου  και με περίμενε στα χωράφια μας , και εγώ τα κατάφερνα να  ξεφορτώσω και να τα βάλλω   με κόπο ψηλά στη θεμωνιά μας . Στο γυρισμό απολάμβανα το αραβάνι, άσε μια φορά μου τα γύρισε η κόμπρα φορτωμένη με λημάρια στο ξεροκάμπι και έκοψα την ίνγλα με ληθάρια και γύρισα πίσω άπρακτος και φοβισμένος, αλλα ο πατέρας μου με υποδέχτηκε με χαμόγελο, όπως έκανα πάντοτε.

Είχαμε και τότε τα πολιτικά  μας . Μια φορά  η μάννα μου ,πάνω από το φούρνο μας στη συκιά, είχε πιαστεί από τα μαλλιά με την γειτόνισσα  με πολλά γαλλικά… γιατί η γειτόνισσα ήθελε να αφήσουμε το γέρο Καπύλα  , αδερφό του παππού μου,  να ψηφίσει το κόμμα της . Εγώ  πολύ μικρός καθόμουνα με το γέρο Καπύλα, μπάρμπα Κώστα Κουρόγιωργα, στο χαγιάτι μας , αυτός δεν μπορούσε να κινηθεί γιατί ήταν σακάτης, είχε πέσει από την κληματαριά του στην πεζούλα με τα ληθάρια πίσω από το σπίτι μας ,και απολαμβάναμε το θέαμα , ήταν καμιά δεκαριά γυναίκες  και άντρες που προσπαθούσαν να τις χωρίσουν, αλλά βάσταγαν γερά τα μαλλιά τους..  Νάτος και ο μπάρμπα Γιάννης Σταθόγιαννης, σχεδόν μπουσιουλώντας ήταν πολύ μεγάλης ηλικίας,   πάνω απο την στέρνα  μας στην ακρη του δρόμου προς το Σουληνάρι ερχότανε με την μεγάλη μουστάκα του και τα άσπρα μαλλιά με μια μαγγούρα ψήλα   και φώναζε δυνατά ωωωπππ   ωπππ.. δεν θυμάμαι άμα έφτασε σε επαφή ,γιατί θα τον σπρώχναμε  κατα λάθος οι εμπλεκόμενες , η γειτόνισσα ήταν θεριό, και θα έμενε επιτόπου. Ευτυχώς κείνη την ώρα ξαγνάντησε ο Παγιός , ερχότανε από το Σουληνάρι , θα ήταν στο ξεροκάμπι , καβάλλα σε ένα άλογο  με επίσης μεγάλη μουστάκα και άσπρα μαλλιά , με το τσεμπέρι στο κεφάλι σαν φέσι δεμένο και τις σκούρες φουστανέλλες του  και πίσω του  με  πολλα μουλάρια φορτωμένα  με τα πόδια καμιά δεκαριά υπηρέτες Αγιοπετρίτες . Θέλεις από σεβασμό στον Παγιό για να περάσει  η  βαρέθηκαν το ξεμάλιασμα σταμάτησε η μάχη , και οι εμπλεκόμενες αποσύρθηκαν  συνεχίζοντας τα Γαλλικά τους , και ο μπαρμπα Καπύλας έκανε το σταυρό του..

“Το πρώην σπίτι του Παναγιώτη Γιαννούκου (Παγιού), ευεργέτη της κοινότητας Άστρους. Το αρχοντικό αυτό άνηκε στον Αγιαννίτη προεστό και φιλικό Πάνο Σαρηγιάννη. Ο Πάνος Σαρηγιάννης ήταν μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες που έχει αναδείξει ο Άγιος Ιωάννης. Ήταν γαμπρός του επίσης προεστού Αναγνώστη Παπάζογλου, πρωτεργάτης του αγώνα, με ενεργό συμμετοχή στην εΒρίσκεται στο κάτω μέρος του χωριού, ανάμεσα στο Παλιό Σχολείο και στην πηγή Σουληνάρι. Λίγα μέτρα χαμηλότερα υπήρχαν τα ερείπια του Αγίου Βασιλείου, πάλαι ποτέ μητροπόλεως του Αγίου Ιωάννη, που καταστράφηκε ολοσχερώς από τον Ιμπραήμ το 1826. Το οίκημα αυτό έχει μεγάλο μέγεθος και εντυπωσιακό θόλο. Δίπλα σε αυτό το σπίτι υπάρχουν τα αρχοντικά του Πέρρου και του Ματθαίου”, από τον συμπολίτη μας  Γιάννη Δ.Κουρμπέλη

“Το αρχοντικό της οικογένειας Κουρόγιωργα – Φουρλίγκα στον Άγιο Ιωάννη. Βρίσκεται στη θέση «Ελαγός – Άγιος Βασίλειος», κοντά στην πηγή Σουληνάρι. Εδώ στεγάστηκε επί Τουρκοκρατίας κατώτερο σχολείο του χωριού”

Όταν ο Ιμπραήμ στη επανάσταση το 1826 κατέκαψε την πατρίδα μας  και την σχολή Καρυτσιώτη στο κουτρί στον Αγιάννη , επίσης τότε δεν υπήρχε κράτος και οι πολιτικοι μας έτρεχαν αναγκαστικά στα βουνά  για να σωθούν. Οι πρόγονοί μας, οι άνθρωποι του μόχθου και της καθημερινότητας, δεν λύγισαν ούτε παραδόθηκαν . Έκαναν ότι μπορούσαν μέσα στις στάχτες για να πούν με τον τρόπο τους το κράτος είναι εδώ , όπως προσέφεραν  ακόμα τα σπίτια τους  για να χρησιμοποιηθούν για σχολεία ,αφού το σχολείο του τόπου της είχε καεί.

Το σπίτι μας ήταν σχετικα μεγάλο , είχε μεγάλο χαγιάτι μπροστά και ξύλινο μπαλκόνι  προς τα κάτω που βρισκότανε το αλώνι μας σύνορα με τον χώρο του Άγιου Βασίλη .Είχε μεγάλο λινό περίπου  25 τ.μ. κάτω από το χαγιάτι που πάταγαν τα σταφίλια  τραγουδώντας οι  μερακωμένοι από το κοκκινέλι πατητάδες ,  ο παππούς μου  Μιχάλης Στραβοσογιάς ήτανε πάντοτε μπρόστα για τέτοια, τους τραίλενε με τις ιστορίες του, Γνωρίζοντας τον χώρο υποθέτω ο λινός να ήταν η αίθουσα του σχολείου το 1826.Όταν τελείωναν με την τσιπουριά εμείς  περιμέναμε με χαρά να παίξουμε με τα τσίπουρα, αλιβόμαστε  και κοιλιόμαστε   μέχρι το αλώνι. Είχε και το υπόγειο ,περίπου 20 τ.μ. κάτω απο το χειμωνιάτικο, που ήταν κάτι σαν κρυψώνας αφού υπήρχε  καταρράκτης  με κάθετη σκαλίτσα από το χειμωνιατικο, και τα ληθάρια από τον τοίχο που έκτιζαν γρήγορα σε ώρα ανάγκης η στην κατοχή την μικρή εσωτερική πόρτα  για να μην φαίνεται τίποτα  παρα μόνο τοίχος , είναι ακόμα μεσα στο κατόι μας. Έπρεπε να ξέρεις να βρείς  τον σκεπαμεσμένο  κάτω από το σεντούκι και μια κουρελού καταρράκτη για να μπεις στο υπόγειο. Τη δεκαετία του 1950 είχαμε στο υπόγειο δύο μεγάλα βαρέλια για κρασί , για περίπου δώδεκα βαρέλλες κρασί, δύο μέτρα μήκος και σχεδόν δύο μέτρα ύψος, που έμπενα  όρθιος μέσα για να τα καθαρίσω το φθινόπωρο. ένα υπάρχει και σήμερα.  Στο γειτονικό σπίτι του Καπύλα, παλιά του Ματθαίου , υπήρχε ανάλογος κρυψώνας που μερικοι έλεγαν ότι έφθανε στο κρυψώνα του προδρόμου???.  Πρίν έρθουν οι θεριστικές μηχανές το αλώνι μας το χρησιμοποποιουσαν γαι αλώνισμα πολλοί γείτονες  , θυμάμαι και 20; θεμωνιές τριγύρω. Το καλό ήταν για διασκέδαση κοιμόμαστε πάνω στις θεμωνιές και αγούγαμε  τα βράδυα τις ιστορίες για τα φαντάσματα και τις νεράιδες από τα μεγαλύτερα γειτονόπουλα. Χορτάγαμε ντουένι  όταν αλωνίζαμε , που έσερναν τα μουλάρια και τα άλογα τριγύρω , και πολλες φορές  σερνόμαστε πίσω από το ντουένι στα άχυρα, αλλά έπρεπε να ήσουνα πολύ γρήγορος άμα έπεφτες γιατί θα σε πατούσαν τα μουλάρια , για αυτό ο θείος μου Κωστας Κουρόγιωργας μας κυνήγαγε με την βίτσα , δερμάτινο λουρι. λέγοντας “λούτιες ” φευγάτε   θα σαν πατήσουν τα μουλάρια. Μπρόστα από το σπίτι μας ήταν το Σουληνάρι, από κάτω  στα σύνορα με το αλώνι ο χώρος του Άγιου Βασίλη, πίσω  στη σειρά τα αρχοντικά του Ματθαίου, τα Μπαρλέικα, του Παγιού,   του Πέρρου , μετά δύο σπίτια , μετά το παλιό δημοτικό  σχολείο  και  πιο πέρα η γειτονιά του Προδρόμου  ,άλλα σπίτια και ο  Πρόδρομος. Αυτή ήταν η γειτονιά Σουληνάρι.

Το αρχοντικό του Ματθαίου με το ιδιόμορφο μεγάλο φουγάρο του ,που είχε την υπόγεια μεγάλη κρύπτη ,σήμερα ιδιοκτησίας Καπύλα ( απόγονοι Κώστα Κουρόγιωργα).

“Σύμφωνα με τον ιστοριοδίφη Νικόλαο Ι. Φλούδα, ο οποίος διέσωσε την σχετική Αγιαννίτικη παράδοση, μετά την πυρπόληση της Σχολής Καρυτσιώτη από τον Ιμπραήμ πασά, οι μαθητές διδάσκονταν στο υπόγειο του αρχοντικού αυτού καθώς και του γειτονικού αρχοντικού του Φουρλίγκα (Γρηγορίου Κουρόγιωργα).”

Την δεκαετία του 1950  ήταν ώμορφα στο χωριό. Υπήρχε η άριστη κοινωνική επαφή  και ο αμοιβαίος σεβασμός με όλους και για όλα , στα πανηγύρια, στις εκκλησιές, στην καθημερινή ζωή στα περβόλια του προδρόμου και στο Σουληνάρι ,  στις χαρές και στις λύπες.Τους μεγαλύτερους  τους σεβόμαστε , όλοι ήταν μπαρμπάδες και θειάδες ( θείοι  και θείες ).
Στις γιορτές φοράγαμε τα “καλά”  μας , πηγαίναμε στην εκκλησία και στους χορούς, που χόρευαν όλοι στη πλατεία ,άμα είχαμε και καμιά δραχμή πίναμε και μια πορτοκαλάδα. Είμαστε χαρούμενοι και ευτυχισμένοι  για ότι είχαμε και ούτε ξέραμε καλύτερα, ούτε θέλαμε να ξέρουμε. Τα  είχαμε όλα  και ήταν αρκετά , μόνο λεφτά δεν είχανε αλλά δεν τα χρειαζόμαστε…..

Προσωπικά  δεν ένοιωθα άνετα στις γιορτές και τις μεγάλες φασαρίες με τα στολίδια και  με τα “καλά” μου. Ένοιωθα καλύτερα και προτιμούσα να πήγαινα αραβάνι την “τσουλάφτρα” για πότισμα και να παίζω  με τα γειτονόπουλα με τα τσίπουρα , τα ληθάρια και τα χώματα  στο Σουληνάρι.

Το “παλιό” δημοτικό σχολείου του Αγιάννη.

Το άρθρο έχει δημοσιευθεί στους συνεργάτες μας Astros Kynouria News

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

Πίσω στην Αρχική σελίδα

Η ηλεκτρονική κοινωνία μας, το μέλλον του κόσμου ,το “1984” και ο “Γενναίος Νέος Κόσμος “

 «Αν θέλεις μία εικόνα του μέλλοντος, φαντάσου μία μπότα να συντρίβει ένα ανθρώπινο πρόσωπο – για πάντα». Τζορτζ Όργουελ

Την δεκαετία του 1960 , η  ανθρωπότητα και η νεολαία σε παγκόσμιο επίπεδο βαρέθηκε τα κατεστημένα ,είχε αρκετά…, και αποφάσισε να ξανά βάλλει στο τραπέζι   δυναμικά το σύνθημα “να αλλάξουμε το κόσμο”…..

Στις τότε ανυσηχίες μας για το μέλλον του κόσμου, ήταν λογικό να βρούμε  δύο βιβλία , σχεδόν πριν πενήντα  πέντε χρόνια, που μιλούσαν για το μέλλον της ανθρωπότητας , πρώτα το “1984” Τζορτζ Όργουελ  και μετά τον “Γενναίο Νέο Κοσμο” Άλντους Χάξλεϊ. Ο Τζορτζ Όργουελ και o  Άλντους Χάξλεϊ ήταν συμφοιτητές στο ίδιο πανεμπιστήμιο στην Αγγλία και επηρεαστηκαν μεταξύ τους. Ασχολούντο με το ίδιο θέμα αλλά κατέληξαν σε διαφορετικά συμπεράσματα.

“Ο «Γενναίος νέος κόσμος» εκδόθηκε το 1932. Εκτυλίσσεται στο Λονδίνο στο μακρινό μέλλον 2540 μ.Χ. και περιγράφει μια φανταστική κοινωνία, αντλώντας από δύο πηγές έμπνευσης: τη νοερή προέκταση των επιστημονικών και κοινωνικών τάσεων της εποχής”. “ Ο εφιάλτης του Χάξλεϊ, που περιγράφεται στον «Γενναίο νέο κόσμο», ήταν ότι θα καταστραφούμε από πράγματα που μας ευχαριστούν”. Διαφορετικά κάποιος παλιός φίλος αποκαλούσε σχετικές ανθρώπινες συμπεριφορές “στο δρόμο της ηδονής και του ολέθρου “…….

“Στον κόσμο αυτό κανένας δεν αρρωσταίνει, δεν υπάρχουν πόλεμοι” Άλντους Χάξλεϊ

“Οι κυβερνήτες του Γενναίου Νέου Κόσμου έχουν καταφέρει να κάνουν τους ανθρώπους να αγαπούν την υποδούλωσή τους”.

Στον κόσμο  του Όργουελ ο πόλεμος δεν σταματά ποτέ, σας θυμίζει κάτι….

Ο Οργουελ φοβόταν ότι θα μας κατέστρεφαν τα πράγματα που φοβόμαστε το κράτος .το Σύστημα  και ο κρατικός μηχανισμός επιτήρησης, “ Big Brother is Watching”.

Έγραφε το “1984”   πολλά  χρόνια και εκδόθηκε το 1949, λένε από το προηγούμενο χρόνο  1948…  έκανε το τυπογαφικό λάθος “1984”…

Ο Τζορτζ  Όργουελ έκανε ένα πολύ μεγάλο λάθος , έγραψε το βιβλίο ,για ότι φοβότανε, για να ξυπνήσουμε και να μην κάνουμε όλα αυτά που έγραψε. Είναι ο μοναδικός συγγραφέας στην ανθρωπότητα  που  με τις σκέψεις του οδήγησε την ανθρωπότητα στο ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που επιθυμούσε.

Όλοι οι ανθρωποι του πνεύματος γράφουν βιβλία και κείμενα για να επηρεάσουν τους ανθρώπους στο δρόμο που σκέπτονται. Αντίθετα με τον Όργουελ, το κράτος.  το σύστημα και οι εξουσίες  αντέγραψαν , ακουλούθησαν , εφάρμοσαν  και εφαρμοζουν σήμερα  πιστά και δυναμικα όλους τους φοβους του και τον ευχαριστούν γιατί τους άνοιξε τα μάτια  και έγιναν βασιλικότεροι του βασιλιά

 “Θα λέγαμε, λοιπόν, ότι στο οργουελιανό μέτωπο, τα πάμε μάλλον καλά  όπως έδειξαν οι πρόσφατες αποκαλύψεις του Εντουαρντ Σνόουντεν. Εχουμε οικοδομήσει έναν κρατικό μηχανισμό επιτήρησης που θα έκοβε την ανάσα του Οργουελ.” Ο Τζορτζ Όργουελ έκανε ένα πολύ μεγάλο λάθος….έγραψε το βιβλίο.

«Ο πόλεμος είναι ειρήνη, η ελευθερία είναι σκλαβιά, η άγνοια είναι δύναμη»

“Ο Τζορτζ Όργουελ ξεκίνησε να γράφει την δεκαετία του 40΄ για το μακρινό τότε 1984, για το μέλλον όπως το φανταζόταν.

Το 1984 σαν χρονολογία μπορεί να ανήκει στο παρελθόν, αλλά το βιβλίο του Όργουελ θα αντιπροσωπεύει για πάντα «Το Μέλλον» μιας και όλα έχουν δρομολογηθεί σχεδόν όπως τα προέβλεψε.”

Έχει αναφερθεί ότι ο Οργουελ  έγραψε το “1984” και  έκανε κριτική σε ένα συγκεκριμένο πολιτικό σύστημα, πιθανόν να είναι σωστό ,αλλά σήμερα το βιβλίο είναι σχετικό περισσότερο με “ το κράτος ,το σύστημα και την κάθε εξουσία“.

“Το 1984 δεν είναι μία νουβέλα ή ένα απλό μυθιστόρημα · είναι μία ανατριχιαστικά ακριβής προφητεία για το μέλλον του κόσμου, ένα μανιφέστο, είναι η εξιστόρηση της μοναχικής και διαχρονικής μάχης του ατόμου με το σύστημα, έναν μηχανισμό δομημένο μεθοδικά, σχεδόν άφθαρτου, που αποσκοπεί στον απόλυτο έλεγχο και την κατάργηση κάθε ελευθερίας – κάθε πραγματικής ελευθερίας , αυτής που πηγάζει από την αντικειμενική ματιά και την προσωπική σκέψη”.

Αντίθετα με τον κόσμο του Χάξλει στο κόσμο του Όργουελ ο πόλεμος δεν σταματά ποτέ, θυμηθείτε. Αφγανιστάν ,<Ρώσσους και Αμερικανούς>, Σάχη στην Περσία,Αίγυπτο,Αλγερία,Λιβύη,Ιράκ,Συρία και πρόσφυγες  η μετανάστες που φεύγουν να γλυτώσουν από τις βόμβες… και φταίμε εμείς που δεν τους προσέχουμε… ας βεβηλώνουν τους σταυρούς στα νεκροταφεία  που τους “καταπιέζουν”,το ξεχάσαμε  …δεν είναι και τίποτα σπουδαίο…

Στο βιβλίο καλύπτονται  λεπτομερέστατα δύο  θέματα της διπλής σκέψης< Doublethink> (η και των  ψεμμάτων ) και η ανελέητη παρακολούθηση των πολιτών από το Σύστημα Εξουσίας, < Big Brother is Watching> . Οι πολίτες  βλέπουν συνεχώς το πρόσωπο του  Μεγαλου Αδελφού , παντού, στις τηλεοράσεις τους, στα νομίσματα που χρησιμοποιούν,που παρακολουθεί  όλους ασταμάτητα, ακόμα και στις τρυφερές στιγμές τους.

“Η διπλής σκέψη < Doublethink > είναι η ικανότητα να κρατάτε ταυτόχρονα δύο εντελώς αντιφατικές πεποιθήσεις και να πιστεύετε ότι είναι και οι δύο αληθινοί. Ο Όργουελ ορίζει το διπλό σκέλος ως: Να γνωρίζει και να μην γνωρίζει, να συνειδητοποιεί την πλήρη αλήθεια, ενώ λέει προσεκτικά κατασκευασμένα ψέματα, να κρατά ταυτόχρονα δύο απόψεις που ακυρώνονται, γνωρίζοντας ότι είναι αντιφατικές και πιστεύοντας και στους δύο. Ίσως το πιο προφανές παράδειγμα διπλής σκέψης το 1984 μπορεί να βρεθεί στα ονόματα των τεσσάρων υπουργείων του Κόμματος. Περιλαμβάνουν το Υπουργείο Πνεύματος που επιβλέπει την έλλειψη πόρων, το Υπουργείο Ειρήνης που δηλώνει και διεξάγει πόλεμο, το Υπουργείο Αγάπης που καταργεί τις σκληρές σκληρές τιμωρίες και τα βασανιστήρια και το Υπουργείο Αλήθειας που εξαπλώνει την προπαγάνδα και αναθεωρεί τα ιστορικά γεγονότα.”

Η κρατική βία , η διπλή σκέψη και τα μεγάλα ψέμματα του κράτους και του Συστήματος  δεν είναι ανακαλύψεις του Όργουελ και του Χάξλει, αλλά τα έχουν συζητήσει πολλοί  από την αρχαιότητα , όπως ο Αισχύλος και ο Θουκυδιδης, απλά  τίποτα δεν άλλαζει ποτέ , όσο υπάρχουν κουτάλες ….  και καρέκλες εξουσίας.

Στο καλύτερο βιβλίο της ανθρωπότητας στον Προμηθέα, ο μεγάλος τραγωδός Αισχύλος ασχολείται με το κράτος που εκπροσωπεί την βία.

Διαβάζουμε και ακούμε στο τύπο  καθημερινά  τούς “ειδικούς ”  που  έκαναν ποιά επιστήμη  και αλλάζουν την σημασία των λέξεων  και των γεγονότων , όπως τους συμφέρει καλύτερα, γιατί στην ουσία μιλάνε για τις δικές τους καρέκλες.

Ο σεβαστός καθηγητής μας Κυριάκος Σ. Κατσιμάνης ,Επίκουρος Καθηγητής στον Τομέα Φιλοσοφίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, μας τονίζει.

“Γενικότερα, η σημασιολογική διαστρέβλωση προωθείται με την εισαγωγή λέξεων που χρησιμοποιούνται κατά κόρον, χωρίς όμως να έχει προσδιοριστεί επακριβώς το νοηματικό περιεχόμενό τους, κάτι που δεν είναι, βέβαια, καθόλου τυχαίο 28. Ο Θουκυδίδης επισημαίνει επιγραμματικά τις στρεβλωτικές επιπτώσεις της ηθικοπολιτικής κρίσης στη χρήση της γλώσσας:  “και την ειωθυίαν αξιωσιν των ονομάτων εις τα έργα αντηλαξαν τη δικαιωσει”  άλλαξαν την καθιερωμένη σημασία των λέξεων ανάλογα με το πώς τους συνέφερε.” σελίδα 11

Δείτε το παρακάτω  σύνδεσμο για περισσότερα.

Συζητώντας τις έννοιες τις πολιτειότητας, της δημοκρατίας και του πατριωτισμού

https://docs.google.com/viewer?a=v&pid=sites&srcid=ZGVmYXVsdGRvbWFpbnxra2F0c2ltYW5pc2dyfGd4OjEyNTIxZWQ1OTc5OGVmMjc

Ας έρθουμε στη  σημερινη καθημερινή κοινωνική μας συμπεριφορά.

Πρόσφατα  είχα πάει σε ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο,στη γειτονιά μας για να περπατήσω , λέμε μεγάλο αφού αναφέρεται σε μια καλή μέρα το επισκέπτονται 100,000 πελάτες ( δεν είναι   καμιά υπερβολή αλλά στατιστικά στοιχεία )  για να “διασκεδάσουν” και να “καταναλώσουν” . Κάθησα σε ένα χώρο  για να σεκουραστώ και δίπλα μου έτυχε να κάθονται έξη  ένηλικες άνδρες. Παρατήρησα  όλοι και οι έξη  είχαν τηλέφωνα και μιλούσαν ασταμάτητα η έγραφαν μυνήματα  για μιση ώρα…,έφυγα και πήγα λίγο πατακάτω , εκεί είδα ένα πολύ ηλικιωμένο κύριο , ας πούμε 80, που μιλούσε με το τηλέφωνο του, τέλειωνε τη ομιλία , έβαζε το τηλέφωνο στην τσέπη του, το έβγαζε μιλούσε πάλι, και συνέχεια το ίδιο βιολί πολλές φορές για πολλη ώρα…την άλλη μέρα πήγα πάλι στο εμπορικό κέντρο και είδα πάλι τα ίδια, διαφορετικούς έξη κύριους ,τον ίδιο ηλικιώμενο κύριο όπως ήταν την προηγούμενη ημέρα, έκαναν τα ίδια…και άμα ξαναπάμε σίγουρα θα τους βρούμε εκεί να μιλούν και να στέλνουν μηνύματα.

Στο σπίτι το τηλέφωνο κτυπά ασταμάτητα ακόμα και τα μεσάνυκτα , είναι πωλητές από την Ινδία που δουλεύουν για εμπορικές εταρείες του Καναδά και της Αμερικής, ίσως και της Αγγλίας… < σίγουρα όχι της Ινδίας > και πουλάνε τα πάντα ακόμα και αέρα κοπανιστό. Βρήκαμε τον τρόπο σιγά σιγά να εμποδίζουμε τα τηλέφωνα η όταν βλέπουμε τον αριθμό τη πρωτη φορά , φαίνεται ότι δεν ειναι αριθμός που γνωρίζουμε,  να μην απαντάμε. Ο καθένας κάνει ότι γουστάρει και είναι δικαίωμα του.Γνωρίζουμε κάποιον που έφτιαξε δύο προγράμματα για να αποφεύγει τις τηλεφωνικές ενοχλήσεις που είναι πολύ αποτελεσματικά, δεν δίνει το τηλέφωνο του σε κανέναν εκτός από την οικογένεια του και δεν απάνταει ποτέ σε κανένα παράξενο αριθμό, άμα τον θέλουν πραγματικά θα τον βρούνε..η ας πουλήσουν και σε άλλους.

Ανοίγουμε την τηλεόραση και βομβαρδιζόμαστε καθημερινά με ανελέητο πλύσιμο εγκεφάλου  και “ψεύτικα νέα”,παλαιότερα λέγανε το “έγραψε και η εφημερίδα”, σήμερα λέμε το “είπανε στη τηλεόραση” και το “διάβασα στο διαδίκτυο”. Ο καθένας μας πουλάει την κουταμάρα του και ο καθένας αμύνεται όσο μπορεί. Ας αναφέρουμε εδώ ένα αληθινό τρόπο σωστής άμυνας και ελευθερίας από το πλύσιμο. Στη κρίση το 2009  ανοίξαμε  στον Καναδά την ελληνική τηλεόραση , είδαμε ένα καθηγητή μας που το ξέραμε από τα φοιτητικά μας χρόνια και μας προκάλεσε ενδιαφέρον να ακούσουμε τη συζήτηση για την κρίση, μιλάγαμε τότε αν θα επιζήσουμε σαν κράτος μια ακόμα βδομάδα και τι θα γίνει με τις τραπέζες και τις συντάξεις των 345 ευρώ. Ο παρουσιαστής μίλησε για το θέμα και ο καθηγητής μας , που το 1968 έγλυφε την χούντα, πέρασε στη μεταπολίτευση όπου είχε κουταλες. Δεν τελειώσαμε … ο παρουσιαστής τότε παρουσίασε και ένα βίβλιο του καθηγητή για την κρίση…  το έδειξε και όλα.Εδώ καιγότανε η πατριδα  μας και αυτοί πουλάγανε βιβλία, προσέξτε  για την κρίση …Σκέπτηκα να σηκωθώ και να τους τηλεφωνήσω αμέσως .. θα έχανα τα λόγια μου. Έκλεισα την τηλεόραση πριν τελειώσουν το πούλημα και το πλύσιμο και αμέσως τηλεφώνησα στη εταιρεία να κόψει το κανάλι  και από τότε ποτέ δεν άνοιξα ελληνική τηλεόραση  και δεν έχασα τίποτα… και κέρδισα τα έξοδα  του καναλιού. Θέλω να τονίσω αυτά δεν είναι ιστορίες, είναι γεγονότα. 

Θα έρθουμε και στο θέμα της ηλεκτρονικής μας κοινωνίας.

Η  νέα “τεχνολογία” , οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές  και γενικά το διαδίκτυο  είναι κάτι πολύ  “έξυπνο”  και μπορεί να πετύχεις πολλά με μιά προυποθεση, να τα  χρησιμοπιήσεις σωστά. Οι ειδικοί λένε ανάλογα “Σκουπίδια βγάζεις σκουπίδια θα βγάλλεις” <GIGO>. Βασικά έχει μνήμη, τα θυμάται όλα και είναι μια απέραντη αποθήκη με δεδομένα που περιμένουν χωρίς  κοστος  να τα βρούν  όποιοι θέλουν και οποιοι μπορούν  να τα χρησιμοποιησουν άπου θέλουν, έχει και λογική..αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα γιά άλλους.  Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές είναι μια μέγαλη ανακάλυψη για την ανθρωπότητα, κάτι σαν την φωτιά του Προμηθέα,για το λόγο αυτό όλοι μιλούν με τα καλύτερα λόγια και θαυμασμό για την “νεα τεχνολογία”.

Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές είναι μια μέγαλη ανακάλυψη για την ανθρωπότητα κάτι σαν την φωτιά του Προμηθέα.για το λόγο αυτό όλοι μιλούν με τα καλύτερα λόγια και θαυμασμό για την “νεα τεχνολογία”.

Αλλά στη ζωή υπάρχουν πάντοτε δύο όψεις σε κάθε νόμισμα ,το τσούρι και η κορόνα. Το ίδιο και με την νεα τεχνολογία, αν δεν χρησιμοποιηθεί σωστά , η το χειροτερο  αν μερικοί άλλοι δεν την χρησιμοποιήσουν σωστά θα μας βγάλλει σε μπελάδες.

Χρησιμοποιουμε τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές βασικα για 30-35  χρόνια και έχουν αλλάξει πολλά τοσο γρήγορα ,αλλά ταυτόχρονα έχει αλλάξει και η κοινωνική συμπεριφορα μας .

Την δεκαετία του 1950 στον Αγιάννη  ήταν ώμορφα στο χωριό. Υπήρχε η άριστη κοινωνική επαφή  και ο αμοιβαίος σεβασμός με όλους και για όλα , στα πανηγύρια, στις εκκλησιές, στην καθημερινή ζωή στα περβόλια του προδρόμου και στο Σουληνάρι ,  στις χαρές και στις λύπες.Τους μεγαλύτερους  τους σεβόμαστε , όλοι ήταν μπαρμπάδες και θειάδες ( θείοι  και θείες ).

Στις γιορτές φοράγαμε τα “καλά”  μας , πηγαίναμε στην εκκλησία και στους χορούς, που χόρευαν όλοι στη πλατεία ,άμα είχαμε και καμιά δραχμή πίναμε και μια πορτοκαλάδα. Είμαστε χαρούμενοι και ευτυχισμένοι  για ότι είχαμε και ούτε ξέραμε καλύτερα, ούτε θέλαμε να ξέρουμε. Τα  είχαμε όλα  και ήταν αρκετά , μόνο λεφτά δεν είχανε αλλά δεν τα χρειαζόμαστε…..

Σήμερα στην “ηλεκτρονική κοινωνία” μας χάσαμε τον ανθρωπισμό μας,την αξιοπρέπεια μας και τους στόχους μας. Κρυμμένοι πίσω από μια ηλεκτρονική οθόνη  ξεχάσαμε τους γείτονες μας και τον αμοιβαίο σεβασμό, είμαστε απαιτητικοί και εχθρικοί με τις άλλες οθόνες που είναι “πράγματα”. Συμπεριφερόμαστε με ένα τροπο που δεν είμαστε εμείς, το ξέρουμε καλά αλλά το κάνουμε  και δεν θα το κάναμε αυτά σε μια πλατεία η ένα καφενείο γεμάτη με κόσμο.Αλλά πίσω από μια οθόνη κανένας δεν μας βλέπει, μόνο μια οθόνη, δεν ξέρουμε τι σημαίνει σεβασμός και ευγένεια, τα θέλουμε όλα τώρα για τους εαυτούς μας.

Σήμερα όλοι διαβάζουμε καινούργιες  κοινωνικές συμπεριφορές

Εκφοβισμός  bullying

Ο εκφοβισμός (ή μπούλυινγκ, αγγλ. bullying) αναφέρεται στη σωματική και ψυχολογική κακοποίηση ή μείωση ασθενέστερων ατόμων σε μια ομάδα. Παρά την εντύπωση ορισμένων ότι αποτελεί αποκλειστικά σχολικό φαινόμενο, στην πραγματικότητα εμφανίζεται σε όλες τις ηλικίες και τις κοινωνικές ομάδες

Σχολικός εκφοβισμός,Διαδικτυακός εκφοβισμός,Παρενόχληση,Ηθική παρενόχληση,Προσωπική επίθεση

Μορφές Διαδικτυακού εκφοβισμού

  • Επαναλαμβανόμενη αποστολή ηλεκτρονικών ή τηλεφωνικών μηνυμάτων
  • Παρέμβαση και παρενόχληση οποιασδήποτε διαδικτυακής δραστηριότητας του ατόμου
  • Είσοδος σε προσωπικούς διαδικτυακούς λογαριασμούς του ατόμου
  • Αποστολή φωτογραφιών του ατόμου ή αλλού είδους μαγνητοσκοπημένου υλικού
  • Αποστολή προσωπικών πληροφοριών του ατόμου σε πολλαπλούς παραλήπτες
  • Αποστολή απειλητικών μηνυμάτων σε αλλά άτομα υποκρινόμενοι το άτομο που εκφοβίζεται
  • Υποκίνηση τρίτων για διαδικτυακή παρακολούθηση και παρενόχληση του ατόμου

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%84%CF%85%CE%B1%CE%BA%CF%8C%CF%82_%CE%B5%CE%BA%CF%86%CE%BF%CE%B2%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82

Δείτε παρακάτω  περισσότερες απόψεις του Όργουελ και του Χάξλει.

“Πλέον πάμπολλα μέρη του κόσμου παρακολουθούνται 24/7 με την άδεια και τις ευχές μας.

Το πήγαμε μάλιστα και ένα βήμα παρακάτω, αφού οικειοθελώς μεταφορτώνουμε όλες σχεδόν τις προσωπικές μας πληροφορίες σε διαδικτυακές βάσεις δεδομένων , ακόμα και το πού βρισκόμαστε και το τι κάνουμε ανά πάσα στιγμή.

Και μας αρέσει.

“Ο πολίτης του 1984 όπως και αυτός του”  2020… “μπορεί να μην περιορίζεται από αλυσίδες αλλά η πρόσβασή του σε πληροφορίες είναι τόσο ελεγχόμενη και παραποιημένη που υπόκειται σε συνεχή πλύση εγκεφάλου και φοράει παρωπίδες εν αγνοία του, είναι αναισθητοποιημένος παθολογικά, αρκείται στο να λατρεύει Το  “Σύστημα” , να ασπάζεται κάθε αλήθεια που αυτό τον ταΐζει και να μισεί τους εχθρούς που αυτό του υποδεικνύει.

Η σκέψη στο 1984 είναι έγκλημα που τιμωρείται με θάνατο.

Ο έρωτας είναι έγκλημα που τιμωρείται με θάνατο.

Η γνώση είναι έγκλημα που τιμωρείται με θάνατο.

Η νοθεία της ελεύθερης σκέψης πηγάζει από το πρόγραμμα της «γλωσσοκάθαρσης» και την σύσταση της ‘Νέας Ομιλίας’. Αυτό που γίνεται στην ουσία είναι η εκ νέου ερμηνεία των λέξεων ώστε η πραγματική σημασία τους να παραποιείται και να βολεύει ξανά τα συμφέροντα του Σύστηματος………………………..

«…ο σκοπός της Νέας Ομιλίας είναι να στενέψει τα όρια της σκέψης. Στο τέλος θα κάνουμε κυριολεκτικά αδύνατο το έγκλημα της σκέψης, γιατί δεν θα υπάρχουν λέξεις για να το εκφράσει κανείς…»

Λαμβάνει χώρα μία πλήρης αλλοίωση της γλώσσας, έτσι ώστε οι λέξεις αποκόπτονται από την αρχική σημασία τους και αποτέλεσμα αυτού είναι τελικά να σημαίνουν κάτι παντελώς διαφορετικό.

Το σύνθημα του συστήματος  είναι :

 «Αν θέλεις μία εικόνα του μέλλοντος, φαντάσου μία μπότα να συντρίβει ένα ανθρώπινο πρόσωπο – για πάντα».

Αυτή η μπότα αντιπροσωπεύει όπως καταλαβαίνεις την εκάστοτε εξουσία και τις δυνάμεις καταστολής το οποίο είναι έργο που το ξέρουμε.

Η κλωτσιά στο πρόσωπο όμως δεν αντιπροσωπεύει μονάχα τον πόνο, τον εξευτελισμό και την υποδούλωση του ατόμου, αλλά επιπλέον την κατάλυση της διαφορετικότητας, της ιδιαιτερότητας.

Ο Μεγάλος Αδερφός είναι αυτός που βλέπεις παντού, είναι τα μάτια που σε παρακολουθούν συνεχώς μέσα από κάμερες και μικρόφωνα, είναι αυτός που ασκεί τον απόλυτο έλεγχο.

Και ο άνθρωπος τον λατρεύει πεπεισμένος πως όλα αυτά είναι η απόλυτη αλήθεια και αναγκαία για το καλό του.

Κανείς δε ξέρει αν ο Μεγάλος Αδερφός υπάρχει πραγματικά σαν άτομο, σαν ηγέτης με υλική υπόσταση ή είναι μία αόρατη δύναμη που κινεί τα νήματα.

Ο  Ουίνστον Σμιθ προσπάθησε να αντισταθεί.Να ερωτευτεί, να μάθει, να καταγράψει, να καταλάβει σε αντίθεση με την πλειοψηφία των υπνωτισμένων συναδέλφων του.

Τη στιγμή που έπεσε στην παγίδα του μηχανισμού, μπροστά στην κατάρρευση των πάντων του, βρίσκει τελικά το κουράγιο να ρωτήσει για να ικανοποιήσει την περιέργειά του:

-Υπάρχει ο μεγάλος αδερφός;

-Φυσικά και υπάρχει. Το “Σύστημα” υπάρχει. Είναι η ενσάρκωση  του συστήματος   

-Ναι, αλλά εννοώ, υπάρχει όπως υπάρχω εγώ;

-Εσύ δεν υπάρχεις.

http://www.nostimonimar.gr/1984-tou-tz-orgouel-to-vivlio-pou-profitefse-ton-kosmo/

“Διότι μία από τις ειρωνείες της Ιστορίας είναι ότι όψεις του διαδικτυωμένου μέλλοντός μας παρουσιάζουν ομοιότητες με τους ευφάνταστους εφιάλτες του Χάξλεϊ και του συμφοιτητή του στο Ιτον, Τζορτζ Οργουελ.

Ο «Γενναίος νέος κόσμος» εκδόθηκε το 1932. Εκτυλίσσεται στο Λονδίνο στο μακρινό μέλλον 2540 μ.Χ. και περιγράφει μια φανταστική κοινωνία, αντλώντας από δύο πηγές έμπνευσης: τη νοερή προέκταση των επιστημονικών και κοινωνικών τάσεων της εποχής

Ως διανοούμενος γοητευμένος από την επιστήμη, μάντευε ότι η επιστημονική πρόοδος θα έδινε στους ανθρώπους δυνάμεις που θεωρούνταν αποκλειστικό προνόμιο των θεών.

Και είναι αλήθεια ότι η ικανότητα του Ιντερνετ να διευκολύνει τέτοιας έκτασης επιτήρηση είναι αυτό που τράβηξε περισσότερη προσοχή. Εν τω μεταξύ όμως, ξεχάσαμε τη διαίσθηση του Χάξλεϊ. Δεν παρατηρήσαμε ότι ο έρωτάς μας για τα ψηφιακά παιχνίδια, η ακόρεστη όρεξή μας για FacebookGoogle και άλλες «δωρεάν» υπηρεσίες που μας προσφέρονται με αντάλλαγμα προσωπικά μας δεδομένα, μπορούν να αποδειχθούν το ίδιο ισχυρό ναρκωτικό όσο το «σόμα» για τους κατοίκους του Γενναίου Νέου Κόσμου.

Η δυστοπία του Χάξλεϊ είναι μια ολοκληρωτική κοινωνία, που την κυβερνά μια υποτιθέμενα καλοπροαίρετη δικτατορία, της οποίας οι υπήκοοι έχουν προγραμματιστεί να απολαμβάνουν την υποταγή τους μέσα από τον χειρισμό της συμπεριφοράς και τη χρήση ενός ναρκωτικού του «σόμα» που είναι πολύ πιο ευχάριστο από οποιοδήποτε γνωρίζουμε σήμερα. Οι κυβερνήτες του Γενναίου Νέου Κόσμου έχουν καταφέρει να κάνουν τους ανθρώπους να αγαπούν την υποδούλωσή τους.”

https://www.kathimerini.gr/737897/opinion/epikairothta/arxeio-monimes-sthles/oyeis

This image has an empty alt attribute; its file name is 112-2-1-1.jpg
This image has an empty alt attribute; its file name is 112-3-1-1.jpg

Ο «Γενναίος νέος κόσμος »της εποχής μας  πηγαίνει στα εμπορικά της γειτονιάς τους  να “διασκεδάσει” και να “καταναλώσει” , αλλά εκεί δεν υπάρχουν λέξεις στα καταστήματα, τώρα έχουμε μια καινουργια μουγγή γλώσσα ,όπως φάινεται στις φωτογραφίες δεν υπαρχουν ονόματα  και γράμματα στα καταστήματα.  Οι άνθρωποι είναι μουγγοί……..γιατί χάθηκε ,με τα ηλεκτρονικά μέσα που μας απασχολουν  ασταμάτητα,  η άριστη κοινωνική επαφή  και ο αμοιβαίος σεβασμός με όλους και για όλα όπως είχαμε παλιά… και  θα δούμε  πολύ χειρότερα σε μια γενεά , μόλις αρχίσαμε το κατήφορο  που φοβότανε ο Αλντους Χάξλει.

 

Ο «Γενναίος νέος κόσμος » είναι περισσότερο τραγικός από το “1984”

Οι κυβερνήτες του Γενναίου Νέου Κόσμου έχουν καταφέρει να κάνουν τους ανθρώπους να αγαπούν την υποδούλωσή τους.

To άρθρο έχει δημοσιευθεί στους συνεργάτες μας Astros Kynouria News 
Πίσω στην Αρχική σελίδα

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

“Eυτυχισμένοι είναι οι ελεύθεροι και ελεύθεροι είναι οι γενναίοι”.

Η ευτυχία των ανθρώπων  και ο σκοπός της ζωής είναι τα μεγάλα ζητούμενα  της φιλοσοφίας που συζητούνται  ατέλειωτα χιλιετηρίδες. Οι άνθρωποι δεν έχουν μέχρι σήμερα έμπρακτα συμφωνήσει, για κάτι που πολύ  το επιθυμούν και δεν γνωρίζουν πως να το αποκτήσουν.

Θα δανειστούμε απόψεις μεγάλων στοχαστών που οι άνθρωποι τις γνωρίζουν,αλλά περίεργα  δεν θέλουν ούτε καν να τις συζητήσουν και δεν τις  ακολουθούν.

Aπό τον Επιτάφιο του Περικλή.

“Το εύδαιμον το ελεύθερον, το δ’ ελεύθερον το εύψυχον”.

Στη νεοελληνική γλώσσα : “Eυτυχισμένοι είναι οι ελεύθεροι και ελεύθεροι είναι οι γενναίοι”.

O Ανδρέας Κάλβος αναφέρει.

“Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία”.

Από τον παρακάτω σύνδεσμο δείτε τα σχόλια για τον Κάλβο.

http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2016/06/blog-post_729.html#ixzz5M39fb0Op

“Καμία ψυχολογική ικανοποίηση και κανένα όνειρο δεν πραγματοποιείται δίχως τόλμη και θάρρος

Ο Επίκουρος αναφέρει συνοπτικά.

“Oι περισσότεροι άνθρωποι είναι δυστυχισμένοι γιατί στενοχωρούνται για αυτά που δεν έχουν  και δεν χαίρονται αυτά που έχουν ”

” Δεν είναι δυνατό να ζει κανείς ευχάριστα, αν δεν ζει φρόνιμα, ηθικά και δίκαια, όπως και δεν μπορεί να ζει φρόνιμα, ηθικά και δίκαια, αν δεν ζει ευχάριστα”

“Το σύμπαν είναι άπειρο. Δεν βρισκόμαστε στο κέντρο του σύμπαντος, αλλά είμαστε ένας από τους αναρίθμητους κόσμους ενός αχανούς σύμπαντος.”

Εμείς καταλαβαίνουμε, “δεν είμαστε το κέντρο του κόσμου”, είμαστε πολύ ασήμαντοι.,,,, Δεν μπορείς να ζής σε ένα ευτυχισμένο κόσμο αν δεν είσαι ευτυχισμένος με την ζωή σου

Η ευτυχία των ανθρώπων τουλάχιστον προυποθέτει την ύπαρξη της καθολικής ελευθερίας και την έλλειψη της ανοησίας.

Η ελευθερία του ανθρώπου είναι πολύπλευρη.

Συνήθως η ελευθερία αναφέρεται σαν εθνική η πολιτική. Ελευθερωθήκε ένας λαός από τους  κατακτητές του η είμαστε πολιτικά ελεύθεροι να ψηφίσουμε όποιον θέλουμε.

Η ελευθερία  του ανθρώπου  είναι πολύπλευρη  και  αγγίζει όλους τους τομείς της καθημερινής μας  ζωής.  Η ελευθερία  είναι  ηθική, πνευματική ,κοινωνική , οικονομική,  πολιτική.

H  ελευθερία  δεν μπορεί  να  είναι δοτή  αλλά  πρέπει να κερδίζεται καθημερινά  από τον καθένα  σε όλους τους τομείς  της  ζωής και   προυποθέτει γενναιότητα  και  καθημερινό αγώνα για να διατηρηθεί . Η δυστυχία των ανθρώπων κυρίως οφείλεται στην έλλειψη ελευθερίας σε όλους τους τομείς της καθημερινής μας  ζωής. Η οικονομική ελευθερία , που τόσα πολλά όλοι μας κάνουμε γι αυτή, δεν είναι αρκετή για να κάνει τους ανθρώπους ευτυχισμένους , αλλά είναι μια καλή αρχή. Όμως χρειάζεται πολλή δουλειά  σε όλους τους παραπάνω τομείς.

Η ανοησία των ανθρώπων είναι η πηγή της δυστυχίας.

Οι  ανόητοι άνθρωποι  πολλές φορές στηρίζουν την ευτυχία τους σε φανταχτερά   και ασήμαντα “στολίδια” για να εντυπωσιάσουν τους συνανθρώπους τους,  που  εξ ορισμού μόνα τους σαν ασήμαντα  φέρνουν τον όλεθρο , την καταστροφή  και περισσότερη δυστυχία.

Οι ανόητοι άνθρωποι δεν ξέρουν πως να είναι ευτυχισμένοι μόνοι τους και τα δίνουν όλα σε άλλους για να τους κάνουν ευτυχισμένους και όταν οι άλλοι  κάνουν ότι νομίζουν και δεν μεταφέρουν την ευτυχία στους ανόητους που περιμένουν, οι ανόητοι άνθρωποι  βυθίζονται σε μεγαλύτερες δυστυχίες και περιμένουν τους άλλους να κάνουν τα δικά τους, γιατί οι ίδιοι δεν θέλουν και δεν μπορούν.

To άρθρο έχει δημοσιευθεί στους συνεργάτες μας Astros Kynouria News 
Πίσω στην Αρχική σελίδα

Η Ζάβιτσα είναι το δικό μας βουνό που όλοι μας πρέπει να ανεβούμε αργά η γρήγορα.

Είναι καιρός να αποφασίσουμε να ανέβουμε στη  Ζάβιτσα  για να δούμε το κόσμο καλύτερα , με τα δικά μας μάτια.  Η θέα από την Ζαβιτσα  είναι  υπέροχη  και  μας περιμένει να την απολαύσουμε.

Η Ζάβιτσα  είναι το δικό μας βουνό που  όλοι μας πρέπει  να  ανεβούμε  αργά η γρήγορα για να μπορέσουμε να αγναντέψουμε την θέα  και να δούμε το κόσμο με μια άλλη ματιά.Υπάρχει κόσμος  πέρα από την Ζάβιτσα, που μπορεί να μας μάθει πολλά.

Η Ζάβιτσα είναι ένα μεγάλο φυσικό και κυρίως πνευματικό εμπόδιο που πρέπει σύντομα να το ξεπεράσουμε. Το άγνωστο όλους μας φοβίζει , δεν ξέρουμε τι εμπόδια και κινδύνους θα βρούμε  μπροστά μας. Όταν  αρχίσουμε να δοκιμάσουμε να βγούμε από τον μικρό κόσμο μας, το κόσμο του βολέματος, το κόσμο που μας λένε οι εξουσίες ότι “καλά είμαστε όπως είμαστε”,  φοβόμαστε. Αυτό  τούς  αρέσει  και κυρίως τους εξυπηρετεί, να τους ακούμε πειθήνια και να κάνουμε ότι μας λένε.  Να λέμε το έγραψαν και “οι εφημερίδες ” , το  είπε και “η τηλεόραση”( η το χαζοκούτι όπως την αποκαλούν οι  μεγαλύτεροι μας) , το είδα στο “διαδύκτιο”  λένε οι νεώτεροι, όλα αυτά είναι σωστά  όπως μας τα σερβιρουν  μερικοί  “γραμματισμένοι καλοί εθελοντές “. Μας λένε έξυπνα δεν χρειάζεται να τα ξανασκεπτούμε και είναι λάθος  ακόμα να  κάνουμε ερωτήσεις  η να παίρνουμε  δημόσια θέσεις , να αμφιβητούμε  τις “εξουσίες” τους.

Η παράδοση, τα ήθη και τα εθιμά μας είναι αδιαφιλονίκητες αξίες που  έχουν δοκιμαστεί  για χιλιάδες χρόνια  και πρέπει να τα σεβόμαστε  και να τα ακολουθούμε .Είναι σαν τα παλιά κεραμύδια των παλιών σπιτιών μας που δεν θα τα χαλάσει ποτέ κανένας παγετώνας , όπως συνήθως  γίνεται με όλα τα καινούργια πράγματα που χαλάνε γρήγορα, γιατί εσκεμμένα  οι μοντέρνοι  επιχειρηματίες  τώρα τα φτιάχνουν ψεύτικα ,για να πάρουμε γρήγορα  καινούργια και να κερδίσουν περισσότερα. Δεν μιλάμε γι αυτά.

Μιλάμε για τις καινούργιες  ιδέες που μας σερβίρουν καθημερινά  όλοι οι καλοπροαίρετοι  εθελοντές  που  σχίζοντε  να μας βοηθήσουν  και  εκούσια  προσφέροντε  με χαμόγελο ακόμα να σκέπτοντε  για μας, και όλα αυτά τα κάνουν για ένα απλό λόγο το δικό τους συμφέρον , γι αυτό χαμογελούν, η χαρά τους δεν κρύβεται.

Είναι καιρός να αποφασίσουμε να ανέβουμε στη Ζάβιτσα για να δούμε το κόσμο καλύτερα , με τα δικά μας μάτια. Είναι καιρός να περπατήσουμε την ανηφόρα και να ξεπεράσουμε τα μικρά εμπόδια που θα βρούμε μπροστά μας. Είναι καιρός να πούμε είμαστε ελεύθεροι από όλα, είναι καιρός όλα να τα δούμε με τα δικά μας μάτια και να τα καταλάβουμε όπως εμείς μπορούμε, δεν χρειαζόμαστε πια τους καλοπροαίρετους “ειδικούς”  να μας εξηγήσουν τίποτα, αρκετά πιά χορτάσαμε , μας σώσανε αρκετά , καταλάβαμε  πια γιατί χαμογελούν ασταμάτητα  όπου  ακατάπαυστα ποζάρουν.

Η επανάσταση του 1821 μετά τετρακόσια χρόνια δουλείας και σκότους , μοναδικό φαινόμενο στη παγκόσμια ιστορία , έγινε  γιατί υπήρχαν ακόμα άνθρωποι σαν τον Κολοκοτρώνη η τον Παπαφλέσσα  ,που όχι μόνο μας απελευθέρωσαν ,αλλά μας άφησαν παρακαταθήκες πως πρέπει να μείνουμε ελέθευροι ακόμα και σήμερα.

Ο Παπαφλέσσας  ήταν σταλμένος της Φιλικής Εταιρείας στη Πελοπόννησο για να βολιδοσκοπήσει αν υπήρχαν συνθήκες να αρχίσει η επανάσταση. Όταν συναντούσε τους υπόδουλους Έλληνες  τους έλεγε. Τι περιμένετε ακόμα, αλοίμονο σας άμα αργήσετε περισσότερο, η επανάσταση άρχισε στη Οδησσό και σύντομα θα μπούμε στη Κωνσταντινούπολη. Οταν γύρισε στη  Οδησσό  να πει στους εταίρους τι είδε στη Πελοπόννησο τους είπε , τι περιμένετε, αλοίμονο σας άμα αργήσετε περισσότερο , όλος ο Μωριάς ξεσηκώθηκε διώξανε τους Τούρκους και σύντομα θα μπούνε στη Κωνσταντινούπολη.

Όταν η επανάσταση στο δεύτερο έτος  έδειχνε τις δυσκολίες που υπήρχαν, οι Αγγλοι φίλοι μας έστειλαν ενα ναύαρχο να συμβιβάσει τους εμπολέμους .Ο ναύαρχος συνάντησε τον γέρο του Μωριά στο Ναύπλιο και του ζήτησε να συμβιβαστεί με τους Τούρκους κατακτητές και ο γέρος  του Μωριά έδωσε την απάντηση.

Εμείς ποτέ δεν παραδοθήκαμε , πολεμάμε τους Τούρκους κατακτητές ασταμάτητα τετρακόσια  χρόνια στους κάμπους και στα βουνά, και για να καταλάβει καλύτερα ο ναύαρχος συνέχισε . Φωτιά και τσεκούρι στους συνεργάτες των κατακτητών. Ο ναύαρχος κατάλαβε καλά και η συνάντηση τελείωσε γρήγορα.

Έχουμε  και  σήμερα πολλές δυσκολίες. Εμείς μόνοι μας θα αποφασίσουμε σαν τον Παπαφλέσσα  να  γίνουμε αφεντικά στο  τόπο μας, ας μην περιμένουμε τους καρχαρίες να αποφασίσουν για μας, και σαν τον Κολοκοτρώνη  εμείς ξέρουμε τις δυσκολίες όλες  δεν θα παραδοθούμε ποτέ σε κανένα. Εμείς δεν θα  χάφτουμε, ούτε θα δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα, τις αδικαιολόγητες αποφάσεις των  κάθε είδους  διαχειριστών  και  εμείς θα πάρουμε πίσω αυτά που μας ανήκουν. Εμείς θα πάρουμε τις τύχες στα χέρια μας, κανένας άλλος δεν θα το κάνει για μας.

Από δω και πέρα εμείς θα αποφασίζουμε  αν θα αγοράζουμε  για επίδειξη  μερσεντές με δανεικά  η επειδή “το έχουν όλοι”, η θα κρατήσουμε το ποδήλατο η το γαιδούρι  μας να περάσουμε  απέναντι πέντε λεπτά αργότερα. Εμείς θα αποφασίσουμε τι θα κάνουν οι “αρμόδιοι διαχειριστές”   και τι  θα λένε  οι  αντιπρόσωποι μας.

Εμείς δεν θα ξεπουλιόμαστε , ούτε θα τα δίνουμε όλα για μια χούφτα ευρώ ,για μια  καρέκλα η μια μπουκιά ψωμί.

Μια και το πήραμε απόφαση , από δω και πέρα εμείς θα σκεπτόμαστε τι μας λένε όλοι οι καλοπροαίρετοι εθελοντές , τα “χαζοκούτια” , οι πολιτικοί μας , οι “αρμόδιοι διαχειριστές” των οικοπέδων μας .Eμείς θα αποφασίζουμε τι να κάνουμε για όλα. 

Υπάρχει κόσμος  πέρα από την Ζάβιτσα ,που μπορεί να μας μάθει πολλά. 

Η Ζάβιτσα  είναι το δικό μας βουνό  που  όλοι μας πρέπει  να  ανεβούμε αργά η γρήγορα, για να δούμε το κόσμο καλύτερα , με τα δικά μας μάτια.

Το άρθρο έχει δημοσιευτεί στους συνεργάτες μας Astros Kynouria News 
Πίσω στην Αρχική σελίδα

To οικονομικό μοντέλο του Κοινωνικού Κράτους , η παρέμβαση “όταν και όπου χρειάζεται” και το “Ελληνικό μέτρο».

Ο Σουηδός πρωθυπουργός Τάγκε Ερλάντερ και ο διαδοχός του Όλαφ Πάλμε

Το “Ελληνικό θαύμα”  απελευθέρωσε τους ανθρώπους,  άλλαξε τον κόσμο  και τον ρου της ιστορίας   γιατί ανακάλυψε πρώτα  τον   “λόγο”   και αργότερα έφερε στις σχέσεις των ανθρώπων το επίσης σημαντικότατο  Ελληνικό “μέτρο “. Οι πρόγονοι μας  πίστευαν ότι   σε όλες τις δραστηριότητες των ανθρώπων οικονομικές , πολιτικές και κοινωνικές ,πρέπει  να υπάρχει ” παν μέτρον άριστον” .Το Ελληνικό μέτρο σημαίνει μετριοφροσύνη ,  συνέναιση, συνεννόηση,  αμοιβαίο σεβασμό, αλληλεγγυη , δημοκρατικό διάλογο.

Τι θα πεί παρέμβαση του κοινωνικού κράτους “όταν και όπου χρειάζεταικαι ελληνικό “μέτρο”, ας δούμε τα τρία παρακάτω παραδείγματα.

  • Oικονομία .

Η Toyota  που έγινε  τελευταία η μεγαλύτερη βιομηχανία αυτοκινήτων στο κόσμο θέλει να πουλήσει αυτοκίνητα όπου μπορεί και περισσότερο στην  αγορά της Αμερικής και του Καναδά .  Σύμφωνα με τον “οικονομικό  φιλελευθερισμό και περισσότερο νεοφιλελευθερισμό ” θα μπορούσε να το κάνει ελεύθερα. Αλλά  μερικές φορές  υπάρχει και η λέξη “αλλά” , το ελληνικό “μετρο” και το κοινωνικό κράτος.Θα μπορεί να το κάνει ελεύθερα, αλλά θα πρέπει να παράγει τα αυτοκίνητα στον Καναδά.Το αποτέλεσμα είναι ότι η Toyota  αναγκάστηκε να φτιάξει εργοστάσια αυτοκινήτων στον Καναδά που δημιουργούν χιλιάδες θέσεις εργασίας , φέρνουν την πολυπόθετη οικονομική ανάπτυξη στον Καναδά , όχι στην Ιαπωνία και όχι μόνο πωλούνται  αυτοκίνητα στον Καναδά αλλα γίνονται και εξαγωγές στην παγκόσμια αγορά . Από μόνο ένα εργοστάσιο της Toyota ,που έχει την τεχνολογία και τα κεφάλαια να κάνει αυτή την δουλειά,  τα έσοδα του Καναδικού κράτους είναι σχεδόν ανυπολόγιστα ,  αφού φορολογείται με μέτρο η Toyota για τα κέρδη της, φορολογούνται οι εργαζόμενοι για το εισόδημα τους,  οι εργαζόμενοι ξοδεύουν τα χρήματα τους και πληρώνουν φόρους πωλήσεων στο κράτος , και άλλοι έχουν εισοδήματα από αυτά τα χρήματα , και πληρώνουν πάλι φόρους κ.ό.κ. , οι οικονομολόγοι λένε όταν ξοδεύεις ένα ευρώ  δίνεις εισόδημα σε άλλους δέκα ευρώ. Μερικοί έχουν καταλάβει πως μπορούν να ωφελούνται  και  έχουν βρει τους τρόπους  να ελέγχουν την παγκοσμιοποίηση, τον νεοφιλευθερισμό και τους καρχαρίες. Με τα χρήματα αυτά που φέρνει  στο Καναδά η Toyota η παγκοσμιοποίηση, ο νεοφιλευθερισμός  και οι καρχαρίες το Καναδικό κράτος μπορεί να διαθέτει για κοινωνικές παροχές , δημόσια υγεία κλπ.

Τελικά όταν βρέχει λεμόνια κάνεις λεμονάδες  δεν καταδικάζεις  και απορρίπτεις όλα  τα πράγματα , αλλά  προσπαθείς να ωφεληθείς με τον δικό σου τρόπο  από ότι υπαρχει γύρω σου. Oλα τα πράγματα είναι σχετικά , και μπορείς να κερδίσεις και από όλα τα κακά , σαν την παγκοσμιοποίηση, τον νεοφιλευθερισμό και τους καρχαρίες ,  κάτι που δεν θα το είχες διαφορετικά  ,αν υπάρχει λίγο  θέληση και φαντασία.

  • Κοινωνική πολιτική

Στο κοινωνικό κράτος του Καναδά όλοι οι πολίτες και ακόμα όσοι εμειναν νόμιμα στον Καναδά για ωρισμένα χρόνια  παίρνουν  σύνταξη γήρατος,  όταν συμπληρώσουν τα 65 χρόνια  της ηλικίας τους, ούτε μια μέρα νωρήτερα και φυσικά ούτε  στα 45 η 50…., μόνο όταν συμπληρώσουν τα 65 χωρίς εξαιρέσεις.

Υπάρχει όμως μια παρέμβαση τοι κοινωνικού κράτους Η σύνταξη γήρατος  μειώνεται σταδιακά για αυτούς “που έχουν περισσότερα”,  και έχουν  ετήσιο εισόδημα πάνω απο  $73,756 δολλάρια για το 2016, και υπάρχουν πολλοί τέτοιοι στον Καναδά,  και όταν το  ετήσιο εισόδημα φτάνει στις $119,400  δολλάρια η σύνταξη γήρατος μηδενίζεται.

Ταυτόχρονα το κοινωνικο κράτος παρέχει “Εγγυημένο Συμπλήρωμα Εισοδήματος ”  κάτι σαν μικρή σύνταξη,  στους πολίτες εάν ζούν  στον Καναδά και έχουν χαμηλό εισόδημα. Aυτό το μηνιαίο μη φορολογητέο επίδομα  προστεθείται  στη σύνταξή  των πολιτών που έχουν χαμηλό εισόδημα.

Αυτές οι παρέμβασεις  του κοινωνικού κράτους είναι εύκολα αποδεκτές από την καναδική κοινωνία και  “από αυτούς που έχουν περισσότερα”, είναι κεκτημένα διακιαώματα και δεν αμφισβητούνται η συζητούνται απο κανέναν.

  • Διεθνείς σχέσεις

Στις  ειρηνευτικές επιχειρήσεις του ΟΗΕ για πολλά χρόνια  το κοινωνικό κράτος του Καναδά  παίζει πρωτεύοντα ρόλο  και  συμμετέχει πάντοτε όπου  όπου χρειάζεται από την Κύπρο μέχρι το Σουδάν  Η παγκόσμια ειρήνη με έργα , χρήματα και προσωπικό,   είναι   μεγάλη προτεραιότητα και βασική πολιτική του καναδικού κράτους. Οι Καναδοί στρατιώτες  έγιναν οι “κυανόκρανοι”    στρατιώτες του ΟΗΕ  και η Καναδική σημαία   θυμίζει σε όλους  μετριοφροσύνη, ειρήνη και δημοκρατικό διάλογο.

Οι Καναδοί έγιναν από ανάγκη μετριόφρονες, γιατί δίπλα τους βρίσκεται ένας “ελέφαντας ”  και όταν κοιμάσαι με έναν ελέφαντα πρέπει να χρησιμοποιείς το λόγο και τον διάλογο,  και να είσαι μετριόφρονας. Τελικά αυτή η μετριοφροσύνη  αποδείχτηκε στην πράξη πολύ ωφέλιμη και αποτελεσματική για όλους και έγινε στάση ζωής που θέλει να μοιράσει με όλους το καναδικό κοινωνικό κράτους.

Το θέμα της παγκόσμιας οικονομικής ανάπτυξης , είναι πολύ πολύπλοκο  και καθόλου εύκολο. Βλέπουμε τι γίνεται στην Ελλάδα  που όλοι μιλούν πολλά χρόνια  και θέλουν ανάπτυξη  και ανάπτυξη  δεν φaiνεται πουθενά. Οι “αναπτυγμένοι” καπιταλιστές  του κοινωνικού κράτους  υποστηρίζουν οτι η (οικονομικη) ελευθερία και η οικονομική ανάπτυξη θέλει πολύ δουλειά , κυρίως καινοτομία και εφευρετικότητα ,οργάνωση , σχεδιασμό και πειθαρχία   , δεν έρχεται  αυτόματα ούτε από τους ουρανούς ,ούτε απο την Γερμανία, αλλά από τους ίδιους τους πολίτες. Θα ήθελα να προσθέσω ότι χρειάζεται ακόμα ορθολογισμός, παδεία , ελευθερία και πειθαρχήμενοs τρόπο ζωής. Ταυτόχρονα η παρέμβαση του κράτους στην οικονομία γίνεται με “μέτρο” όταν και όπου χρειάζεται.

Υπάρχουν  πέντε βασικά οικονομικά μοντέλα.

1) η κρατική οικονομία , όλα ελέγχονται από το κράτος

2) η οικονομία  της  ελέθευρης αγοράς η του ελέθευρου εμπορίου, ολα ελεγχονται απο την αγορά , η προσφορά και ζήτηση δουλεύουν χωρις καμία επέμβαση  του κράτους.

3) η μικτή οικονομία ,50% κρατική οικονομία και 50% ελέθευρη οικονομία

4)  η μικτή οικονομία , που ειναι περισσότερο κρατικη και λιγότερο ελεύθερη  ας πουμε 90-60% κρατικη και 10-40% ελευθερη

5)   η μικτή οικονομία , που ειναι περισσότερο ελεύθερη  και λιγότερο  κρατική,  ας πουμε 90-60% ελεύθερη και 10-40% κρατική ,το  μοντέλο  , λέγεται επίσηςτο οικονομικό μοντέλο του Κοινωνικού Κράτους. H παρέμβαση του κράτους στην οικονομία γίνεται με “μέτρο” όταν και όπου χρειάζεται.

Φυσικά τα μοντέλα # 1,2  δεν υπάρχουν πουθενά ,παρά μόνο στα βιβλία, και πολύ πιθανά και το μοντέλο #3. Άλλοτε ίσως μιλήσουμε για το μοντέλο #4

Η υπερβολική χρήση πολλές φορές με διαφορετική έννοια των όρων  οικονομικός  φιλελευθερισμός και περισσότερο νεοφιλελευθερισμός  έχει προκαλέσει μια δικαιοληγημένη  σύγχηση . Μερικοί  σκόπιμα χρησιμοποιούν  τον όρο νεοφιλελευθερισμό για να πετύχουν πολιτικά ωφέλη  γιατί δήθεν πρεσβεύουν  περισσότερο προοδευτικές θέσεις και προτείνουν ανεφάρμοστες ευχές που περίεργα θα έρθουν από τους ουρανούς.Στη πολιτική, στην κοινωνία και περισσότερο στην οικονομία έχει μεγάλη σημασία τι λες , έχει μεγαλύτερη σημασία τι κάνεις με αυτά που λες και έχει μέγιστη σημασία τι αποτελέσματα έχεις με αυτά που κάνεις. Τελικά είναι μόνο τα αποτελέσματα που μας ενδιαφέρουν .

Στις ατέλειωτες μάχες της κοινωνίας που γίνεται μεταξύ του γενικού συμφέροντος και των καρχαριών, από τότε που οι άνθρωποι ανακάλυψαν το χρήμα για να διευκολύνουν τις συναλλαγές τους, όλοι προσπαθούν να βελτιώσουν την θέση τους και τα κέρδη τους και τις περισσότερες φορές με υπερβολικό τρόπο .  Όταν οι υπερβολές των καρχαριων  γίνονται ανυπόφερτες το γενικό συμφέρον αντιστέκεται και επιβάλει κανόνες, που οι καρχαρίες σκέπτονται πως θα παραβιάσουν με την πρώτη ευκαιρία που θα βρουν, δεν ξεχνάνε ποτέ τους στόχους τους και τα κέρδη τους. Στις μάχες αυτές το  Eλληνικό “μέτρο” και η παρέμβαση  του κοινωνικού κράτους “όταν και όπου χρειάζεται”  κάνει την μεγάλη διαφορά..

Η άποψη  μας είναι ότι το  οικονομικo μοντέλο του Κοινωνικού Κράτους,  εφαρμόζει   έξυπνα με τον καλύτερο τρόπο το Ελληνικό “μέτρο “, μετριοφροσύνη ,  συνέναιση, συνεννόηση,  αμοιβαίο σεβασμό, αλληλεγγυη , δημοκρατικό διάλογο , και η εφαρμογή του έχει τα καλύτερα αποτελέσματα  για όλους .

Η μοναδική  ερώτηση που αποσχολεί τους οικονομολόγους  και τους πολιτικούς του οικονομικou  μοντέλοu του Κοινωνικού Κράτους, είναι πόσο περισσότερο η λιγότερο ελεύθερη η κρατικη είναι η μικτή οικονομία,  ας πουμε 90% ελεύθερη και 10 % κρατικη,   η 80%, 20% κ.λ.π. Δεν υπάρχει κανένα άλλο θέμα.

Οι “καπιταλιστές ” της Αμερικής και του Καναδά , από πολύ καιρό έχουν καταλάβει,  ότι  η παρέμβαση του κράτους στην οικονομία πρέπει να γίνεται με “μέτρο” όταν και όπου χρειάζεται και πέρνουν πολύ περισσότερα σοσιαλιστικά μέτρα από τις χώρες του πάλαι ποτέ λεγόμενου “αν-ύπαρκτου σοσιαλισμού”.Για αυτό το λόγο ζουν και βασιλεύουν ακόμα σήμερα.

Tο οικονομικό μοντέλο του Κοινωνικού Κράτους, είναι για τους οπαδούς του κοινωνικού κράτους , ο  αναμφισβήτητος και μοναδικός δρόμος για οικονομική ανάπτυξη , κοινωνική ευημερία  και πολιτική ελεθευρία.  Πολλοί υποστηρίζουν ίσως όχι αδικαιολόγητα , κατα την γνώμη μου σωστά, ότι υπάρχει υψηλή συσχέτιση  μεταξύ πολιτικής ελευθερίας και οικονομικής ανάπτυξης. Οι Σουηδοί  πρώτοι μιλάνε για τριάντα ώρες εβδομαδιαία εργασία, με άλλα λόγια μειώνουν την εργασία κατα 25%  και ενδιαφέρονται για καλύτερη ποιότητα της ζωής , ξέρουν γιατι ζούνε. Ο Τάγκε Ερλάντερ , πρωθυπουργός για 23 συνεχόμενα χρόνια, αληθινός ηγέτης  άφησε αξιότερους διαδόχους , (μόνο σε αυτό κρίνονται οι  πραγματικοί ηγέτες της ιστορίας) , έδειξε πρώτος καθαρά τον μονόδρομο  και η  προσφορά του στην ανθρωπότητα είναι ανυπολόγιστη.

Αναμφισβήτητα η Φιλελεύθερη κοινοβουλευτική Δημοκρατία είναι το πιό κοινωνικά δίκαιο και αποδεκτό πολιτικό σύστημα. Επίσης αυτό το θέμα έχει λυθεί οριστικά.

Τα Ηνωμένα Έθνη  κάνουν μια ετήσια έκθεση  για τον Δείκτη  Ανθρώπινης Ανάπτυξης (HDI), που μετρά το μέσο χρονικό διάστημα που ένα άτομο μπορεί να αναμένει να ζήσει ,την ποιότητα της υγείας, την πρόσβαση στην εκπαίδευση και το βιοτικό επίπεδο. Σε αυτή την έκθεση στις πρώτες δέκα θέσεις  είναι  αδιαφιλονίκητα ,για τα τελευταία είκοσι τουλάχιστον χρόνια, τα κράτη  που έχουν  σαν μοντέλο το Κοινωνικό  Κράτος  όπως Norway,Australia,Switzerland, Denmark,Netherlands, Germany,Ireland,United States, Canada, New Zealand,Singapore, Sweden . “Το κοινωνικό κράτος έδωσε την ευκαιρία στις δυτικές κοινωνίες να γνωρίσουν μια μεγάλη οικονομική άνθηση” που συνεχίζεται σήμερα.

http://hdr.undp.org/en/composite/HDI

Η οικονομική ανάπτυξη, με βάση το οικονομικό μοντέλο του Κοινωνικού Κράτους και η Φιλελεύθερη κοινοβουλευτική Δημοκρατία είναι τελικά οι μονόδρομοι και δεν υπάρχουν σήμερα άλλεςεναλλακτικές λύσεις

H μεταβολή και εξέλιξη έχει μπροστά της πολύ μεγάλη πορεία μέσα στόμοντέλο του Κοινωνικού Κράτους και στη Φιλελεύθερη κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Φυσικά μερικοί θα θελήσουν  περισσότερο να μιλούν   και σπανίως να  δοκιμάσουν και άλλους δρόμους που κατά τη γνώμη μου θα είναι πολύ σύντομοι.

Η παγκοσμιοποίηση

Οι εργάτες σε ένα εργοστάσιο tou  Bangladesh  πέρνουν, ακόμα και σήμερα ,μεροκάματο περίπου  500  δολλάρια το χρόνο για 40 ώρες  δουλειά  την βδομάδα  και  oι ανιδήκευτοi  εργάτες στον Καναδά για τις ιδιες  ώρες  δουλειά πέρνουν  περίπου 25,000  δολλάρια το χρόνο η 50 φορές περισσότερο , με φυσικά συνέπειες για την τιμή των προιόντων για όλους ανάλογα που γίνεται η παραγωγή. Οι εργάτες του Καναδά σένα εργοστάσιο αυτοκινήτων για περίπου 50  ώρες εβδομαδιαία εργασία κάνουν 100,000  δολλάρια το χρόνο και ένας ταχυδρόμος για 40 ώρες εβδομαδιαία εργασία  κάνει 60,000  δολλαρια το χρόνο.

H Νέα Διεθνήs  Οικονομική Τάξη (New International  Economic Order)  πού έγινε θεσμος από τα Ηνωμένα Έθνη  to 1974 ,είχε  στόχους  να βοηθήσει τους οικονομικά αδύνατους υπό ανάπτυξη λαούς , που έγινε  με δική τους έμμονη πρωτοβουλία ,  και να μικρίνει το χάσμα μεταξύ του εργάτη του  Bangladesh και του εργάτη του Καναδά, και αυτό εθεωρείτο ηθικός και δίκαιος στόχος που δεν αμφισβητείται εύκολα από πολλούς σήμερα.

Oι περισσότερες αποφάσεις στις αναπτυγμένες “καπιταλιστικές” χώρες της δύσης, που  επηρεάζουν το πλυθησμό  στην καθημερινή του ζωή , γίνονται από τους πολίτες η και απο οικονομικούς παράγοντες, και όχι από το κράτος,  με  βαση   τον κανόνα ποιός είναι ο καλύτερα  αποτελεσματικός  και οικονομικός τρόπος. Oι  πολίτες θέλουν καθημερινά  όσο γίνεται λιγότερο  κράτος,διότι πιστεύουν αυτοί θα αποφασίσουν σωστότερα ότι τους αφορά. Φυσικά το κράτος πρέπει να παρεμβαινει “με μέτρο όπου και  όταν χρειάζεται”, αλλά το κράτος δεν είναι ο βασικός η μοναδικός δρόμος για τις οικονομικές δραστηριότητες.

Το κεφάλαιο  δεν  έχει ούτε θεό , ούτε πατρίδα  και δέχτηκε να συμμετέχει, ίσως με μεγάλο ενθουσιασμό, στη Νέα Διεθνή  Οικονομική Τάξη.  Oi  ηλεκτρονικοί  υπολογισττές  παράγονται στη  Κίνα με κεφάλαια της  Ιntel  και όχι μακρυά από το σπίτι μου, είναι ένα εργοστάσιο αυτοκινήτων της Toyota  που παράγει περιπου 500,000 αυτοκίνητα το χρόνο  Δεν ξέρουμε τελικά αν οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές της   Intel  και τα αυτοκίνητα της Τοyota  που πωλιούνται στη   παγκόσμια   αγορά ειναι  Κινέζικα, Καναδέζικα ( ούτε έχει πια καμιά σημασία τι είναι ,  ο κόσμος τα αγοράζει )  η έχουν αφεντικά τα διεθνή κεφάλαια. .

Η ανάπτυξη της τεχνολογίας επιτρέπει και ενθαρρύνει την Ιntel να επενδύσει εύκολα 5.5 δισεκατομύρια δολλάρια στη Κίνα . Ο κανόνας ποιός είναι ο καλύτερα αποτελεσματικός και οικονομικός  τρόπος  έχει σημασία,  τίποτα άλλο..

Intel says may invest up to $5.5 billion in China memory chip plant | Reuters

Η παγκοσμιοποίηση,για τους οικονομικούς παράγοντες , είναι μια πολύ εύκολη επιλογή  και  ίσως είναι αναπόφευκτη διαδικασία  που τελικά  θα  τοus  βοηθήσει να επιβιώσουν.Είναι μια βασική   οικονομική ενέργεια που στηρίζεται στους νόμους της προσφοράς και ζήτησης, που όλοι έχουμε δεχτεί. Οι οικονομολόγοι και λιγότεροι μερικοί πολιτικοί ισχυρίζονται ότι  επίσης τελικά θα βοηθήσει τον παγκόσμιο καταναλωτή. Θα μπορούμε να αγόραζουμε φθηνότερα καταναλωτικά προιόντα αλλά ταυτόχρονα θα πρέπει να έχουμε εργασία και εισόδημα , εδώ σκοντάφτουμε.Εδώ χρειάζεται δουλειά. Η Αμερική στη τελευταία κρίση με κρατικό παρεμβατισμό  έδωσε την λύση.  Σαν αποτέλεσμα η GM  παράγει τώρα φθηνά αυτοκίνητα ,ας πούμε 20,000 και όχι 50,000 που παρήγε πριν την κρίση. Εδώ φαίνεται ότι αρχίσαμε να ξανασκεπτόμαστε την παγκοσμιοποίηση και δεν αποκλείεται σύντομα να έχουμε αντίθετη κυκλοφορία. Η άποψη οτι η παγκοσμιοποίηση έβλαψε την Αμερική κερδίζει έδαφος Δεν μπορούμε να την σταματήσουμε, μπορούμε όμως να την επιβραδύνουμε.Είναι σίγουρο σε αυτή την καινούργια  μιρασιά της πίτας μερικοί θα χάσουν και μερικοί θα κερδίσουν . Είναι  σίγουρο ότι όσοι καταλάβουν το  καινούργιο παιχνίδι θα επιβιώσουν .Είναι πολύ σίγουρο ότι αυτοί που έχουν περισσότερα θα χάσουν  μερικά. Δεν είναι υπερβολή να  πούμε, μόνο οι ασκητές  θα γλυτώσουν απο την παγκοσμιοποίηση που μπαινει καθημερινα στη ζωή μας χωρίς να ρωτήσει , αρχικά δυσπιστούμε αλλά τελικά την εγκρίνουμε.

Η μετά τη Νέα Τάξη εποχή

Την δεκαετία του 60 ο Γάλλος πολιτικός Ζ.Σ.Σρεμπέρ μιλούσε για την  “Αμερικανική Πρόκληση” . Σήμερα οι Γερμανοί και οι Γάλλοι  εφαρμόζουν τον επίσης αμερικανικό κανόνα ” άμα δεν μπορείς να τους νικήσεις ενώσου μαζύ τους ” και εφαρμόζουν, ότι έλεγε ο Σρεμπέρ να μην κάνουν οι Αμερικανοί , που τελικα για την περιφέρεια δεν έχει καμία διαφορά.

Στην εποχή μετά τη Νέα Τάξη οι αόρατοι  παγκόσμιοι οικονονικοί παράγοντες,( που δεν έχoυν  ούτε θεό , ούτε πατρίδα) , ακατάπαυστα μάχονται χρησιμοποιόντας  όλα τα μέσα που ξέρουν να ξανακαταλάβουν την εξουσία με όλα τα οφέλη της . Αυτός ο αγώνας άρχισε από τότε που ο άνθρωπος ανακάλυψε το χρήμα ,για να μπορει εύκολα να ζητά από τους συνανθρώπους του να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες του και δεν θα τελειώσει ποτέ.  Ο αγώνας θα είναι σκληρός με εναλασσόμενες νίκες και ήττες για τα δύο στρατόπεδα και μερικές φορές  θα γίνεται  συνεχόμενος πόλεμος. Το ζητούμενο θα είναι ένα δικαιότερο Κοινωνικό Κράτος , περισσότερη πολιτική ελευθερία  και περισσότερη Φιλελεύθερη κοινοβουλευτική Δημοκρατία.

Η Νέα Τάξη και οι οικονομικοί “καρχαρίες”  διαφημίζουν, επιδιώκουν , και “πωλούν” καθημερινά , όπου μπορούν αλλά και στους ανοήτους περισσότερο,  ένα  πρότυπο  πειθήνιου υπηκόου, ο οποίος “καταναλώνει”.Tο 1966 πήγα να παρακολουθήσω το  πρώτο μάθημα οικονομίας του αείμνηστου  Ξ.Ζολώτα και μας είπε   ” οι ανάγκες του ανθρώπου είναι ανικανοποίητες γι αυτό δουλεύει η οικονομία, θέλουμε πάντοτε περισσότερα “. Η κατανάλωση είναι μια έμφυτη φυσική ανάγκη πού όταν ελέγχεται  είναι μια απόλαυση και όταν δεν ελέγχεται είναι ένα πάθος.  Παραπάνω ανέφερα ότι επίσης η οικονική ανάπτυξη χρειάζεταιορθολογισμό, παδεία , ελευθερία και πειθαρχήμενο τρόπο ζωής. Ο Ford  ανακάλυψε το αυτοκίνητο και ο Μercedes  αποφάσισε να παράγει και να διαφημίζει  Μercedes  και Volkswagen και φυσικα  δεν ειχα στο μυαλό τους ένα συγκεκριμένο καταναλωτή. Τι θα κάνει ο καταναλωτής  αν θα αγοράσει Mercedes  η Volkswagen  η “θα χρησιμοποιεί όπου μπορεί ενα γαιδούρι  για να περάσει απέναντι στο δρόμο και όχι ένα  αεροπλάνο Concord “(που δεν υπάρχει πιά.. ), γιατί ότι συμβεί δεν φταίει o Ford ,ουτε o Μercedes , ούτε η Γερμανία,   ουτε η Αμερική, ουτε η Νέα Τάξη,  παρά μόνο το άδειο κεφάλι του. Δεν  υπάρχει ένας αυτόματος πιλότος που θα τα κάνει όλα για μας και θα έχει μόνο αυτός την ευθύνη όταν όλα πάνε στραβά. Θέλω να επαναλάβω ότι “δεν πρέπει να κάνουμε μπάνιο μαζύ με τους καρχαρίες “(μια σοφή Καναδέζικη; λαική παροιμία για όσους δανείζονται από τοκογλύφους) γιατι όταν μας φάνε “οι καρχαρίες” φταίμε εμείς ,δεν φταίνε “οι καρχαρίες”.“Οι καρχαρίες” θα υπάρχουν πάντοτε και όσο πιο εύκολα βρίσκουν θύματα θα πολλαπλασιάζονται και  θα δυναμώνουν.

Οι νεότεροι   Έλληνες άλλαξαν   το νόημα της  αριστοκρατίας,όπου κρατούν οι άριστοι. Σταδιακά  περάσαμε  στην αριστοκρατία του αίματος , (τον νεποτισμό και την οικογενειοκρατία),  και αφού κουραστήκαμε από τους πρίγκηπες περάσανε στη αριστοκρατία του πνεύματος,  του χρήματος και του ψέματος. Φυσικά αυτό είναι το τελευταίο σκαλί ” του κακού της σκάλας” με όλες τις συνέπειες.

Τα δοκιμάσαμε όλα . Ήρθε ο καιρός να επανέλθουμε στις ρίζες μας, πρέπει να γυρίσουμε στην αριστοκρατία με την αληθινή της έννοια , όπου κρατούν οι άριστοι,  να επαναφέρουμε  στην καθημερινότητα  μας το “Ελληνικό μέτρο “,την  μετριοφροσύνη ,  συνέναιση, συνεννόηση,  αμοιβαίο σεβασμό, αλληλεγγύη  και  δημοκρατικό διάλογο. Οι πολίτες  σύντομα θα πάρουν από τους διαχειριστές της εξουσίας  αυτά που τους ανήκουν , θα πουν την γνώμη τους βροντερά και ξάστερα σε κάθε κατεύθυνση  και θα φτιάξουν  τους αναγκαίους δημοκρατικούς θεσμούς αρχίζοντας από τα πολιτικά κόμματα για να αλλάξουμε επιτέλους πορεία και να δούμε κάποτε στον ήλιο μοίρα. Πρέπει κάποτε να καταλάβουμε όλοι μας ότι  οι θέσεις μας και οι απόψεις μας  στην δημόσια  και στη ιδιωτικη ζωή μας  έχουν σημασία και συνέπειες για όλους μας.

Ο  Τάσος Γιαννίτσης ομότιμος καθηγητής, πρώην υπουργός μας λέει , ο τονισμός δικός μου.

“Για να μην καταποντίσουμε κι άλλο τη σημερινή και αυριανή νεολαία πρέπει όμως να γίνει συνείδηση ότι πλέον ένας εικοσάρης στη Χαλκίδα ή στη Σπάρτη δεν κινδυνεύει από τον ανταγωνισμό κάποιου αντίστοιχου που είναι διαφορετικού κόμματος, ιδεολογίας ή οικογένειας ή ζει στην Ξάνθη ή στο Αγρίνιο. Κινδυνεύει από τις δικές μας ανεπάρκειες. Ο κίνδυνος που αντιμετωπίζει αφορά το διευρυνόμενο χάσμα του με τον εργαζόμενο και τις ικανότητες που διαθέτει ή θα διαθέτει αύριο στο να χειριστεί τα νέα εργαλεία οικονομικής και πολιτικής κυριαρχίας στη Σανγκάη, στο Κιότο, στο Εδιμβούργο, στη Βαρκελώνη ή στην Καλκούτα. Ο κίνδυνος αυτός δεν είναι πιθανός. Είναι βέβαιος. “

Δείτε τον σύνδεσμο για περισσότερα.

http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=929084

Θα μπορούσα να παραλείψω  η και να διαγράψω όλα τα παραπάνω  και να τα αντικαταστήσω  με την φράση που δεν κουράστηκα να θυμίζω που  μας έλεγε ο Κορνήλιος  Καστοριάδης 

” -Ναι, κύριε, εσύ θα διορθώσεις  το  ρωμέικο, στο χώρο  και  στον  τομέα  όπου βρίσκεσαι”

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

To άρθρο έχει δημοσιευθεί στους συνεργάτες μας Astros Kynouria News 
Πίσω στην Αρχική σελίδα