Σίταινα Αρκαδίας

Από το «Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, 2015. Οδηγός για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Φύση, Πολιτισμός, Οικοτουρισμός. Άστρος Αρκαδίας».

Σίταινα Η ελατοσκέπαστη Σίταινα, Τσακωνοχώρι, σε απόσταση 23 χλμ. νοτιοδυτικά του Άστρους και υψόμετρο 740 μ., βρίσκεται χτισμένη αριστερά και δεξιά μιας όμορφης – καταπράσινης ρεματιάς και κάτω από τις επιβλητικές κορυφές του Πάρνωνα. Τα παραδοσιακά πετρόχτιστα σπίτια της φέρουν τα χαρακτηριστικά της Τσακώνικης αρχιτεκτονικής. Η πρώτη γραπτή αναφορά του χωριού γίνεται σε χρονικό του γνωστού ιστορικού Γεωργίου Φραντζή, το έτος 1435.

Κατά την περίοδο της Κλεφτουριάς ο Δημήτριος Καλιοτζής, ο Σιταινιώτης, συγκαταλέγεται ανάμεσα στους επτά πιο ονομαστούς Κλέφτες της Πελοποννήσου, θα αποτελέσει τον τρόμο των Τούρκων και η πλούσια δράση του θα υμνηθεί από τη λαϊκή Μούσα σε πολλά δημοτικά τραγούδια. Εντυπωσιακή είναι η συμμετοχή των Σιταινιωτών στην εθνική εξέγερση του 1821. Στη Σίταινα θα δημιουργηθούν δύο στρατιωτικά σώματα, με περισσότερους από 100 αγωνιστές και επικεφαλής τους Γεώργιο Λ. Μπουρμά και Θεόδωρο Ιωάννου ή Κρητικό. Ο Θ. Ιωάννου με την έναρξη της Επανάστασης θα εγκαταλείψει το Ναύπλιο, όπου ζούσε έχοντας δύο ιδιόκτητα πλοία και το μονοπώλιο των ανθράκων. Στη Σίταινα θα οργανώσει και θα οπλίσει με προσωπικά του έξοδα, έχοντας πουλήσει τα δύο του πλοία, περισσότερους από 80 Σιταινιώτες, υπό την αρχηγία του οποίου πολέμησαν σε όλες τις μάχες της Πελοποννήσου. Στο βυζαντινό κάστρο της Ζάγκολης, 3 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του χωριού, τέλη Ιουλίου-αρχές Αυγούστου του 1826, οι οχυρωμένοι κάτοικοι και αγωνιστές της Σίταινας θα αποκρούσουν επιτυχώς και θα ταπεινώσουν τις ορδές του Ιμπραήμ. Το 1835 με βασιλικό διάταγμα δημιουργείται ο Δήμος Σιταίνης. Οι τρεις εντυπωσιακές και περίτεχνα διαμορφωμένες πλακόστρωτες πλατείες του χωριού, οι καμαροσκέπαστες πλούσιες βρυσάδες και τα κρυστάλλινα νερά πολλών πλούσιων πηγών, οι εκκλησίες των Ταξιαρχών και του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου με τα έντονα Βυζαντινά χαρακτηριστικά, ο νερόμυλος και τα διάσπαρτα και ανεξίτηλα ίχνη μιας πλούσιας παράδοσης, σε συνδυασμό με το πλούσιο και πολυποίκιλο φυσικό περιβάλλον, δημιουργούν μοναδικές εικόνες μαγευτικής ομορφιάς, που κερδίζουν τον επισκέπτη. Το ελατόδασος της Σίταιναςαποτελεί ένα μοναδικό φυσικό μνημείο. Εντυπωσιακά οροπέδια, όπως του Προφήτη Ηλία- Κάμπου, της Λούτσας και του Κάμπου, πλούσια και πολυσύνθετη χλωρίδα, ένας πολυδαίδαλος κόσμος μονοπατιών, με έντονα τα χνάρια και τα σημάδια της έντονης ανθρώπινης δραστηριότητας κατά το παρελθόν που σηματοδοτούν τα ασβεστοκάμινα, τα μαρμαράλωνα και τα χωματάλωνα, τα πηγάδια. Στην ευρύτερη περιοχή του χωριού υπάρχουν και ενδιαφέροντα σπήλαια, τα οποία αποτέλεσαν καταφύγιο των κατοίκων, τόσο κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, όσο και κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής (Καρατζά, Καλιοτζή, Καραχάλιου). Η Σίταινα χάρη στο πλούσιο της φυσικό περιβάλλον και τα πολυάριθμα μονοπάτια, πολλά από τα οποία ακολουθούν το αρχαίο οδικό δίκτυο της περιοχής, αποτελεί σήμερα πόλο έλξης για ομάδες πεζοπόρων και ορειβατικούς συλλόγους, για τις ανάγκες των οποίων έχει διαμορφωθεί χώρος ελεύθερης κατασκήνωσης πλησίον της πλατείας του Θεολόγου, από τον πολιτιστικό σύλλογο του χωριού. Ανάμεσα στις πολλές και ενδιαφέρουσες διαδρομές μονοπατιών που ανοίγονται και ξεδιπλώνονται από το χωριό, εκείνες προς το φαράγγι και τον καταρράκτη του Λούλουγκα-κάστρο Ζάγκολης και προς το οροπέδιο Προφήτη Ηλία-κορυφές Τούρλας αποτελούν διαδρομές γνωστές στο πανελλήνιο και με τη μεγαλύτερη περιπατητική κίνηση. Από τις υπόλοιπες διαδρομές ξεχωρίζουν το παλιό μονοπάτι- μουλαρόδρομος που οδηγεί στον Πλάτανο, η διαδρομή προς το δάσος της Λεκάς, το μονοπάτι προς το γεφύρι και το φαράγγι της Κουτουπούς. Η Σίταινα αποτελεί επίσης ιδανική αφετηρία για την περιήγηση στο θαυμαστό κόσμο των φαραγγιών του Βρασιάτη. Στη Σίταινα γεννήθηκε και έζησε για πολλά χρόνια ο ποιητής Θεόδωρος Παπαγιωργόπουλος (1862-1941), ο οποίος και αρθρογραφούσε σε διάφορες εφημερίδες και περιοδικά των Αθηνών με τα ψευδώνυμα «Σφουγγής» και «Πάρνης». Η Σίταινα υπήρξε επίσης η γενέτειρα του ιερομονάχου Ιωσήφ Καρατζά, κτήτορα της Ιεράς Μονής Μαλεβής (1916). Εκτός από τα θρησκευτικά πανηγύρια ο Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού διοργανώνει κάθε καλοκαίρι πλούσιες πολιτιστικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες, όπως το Αντάμωμα των Σιταινιωτών, Γιορτές Νεολαίας, τη Γιορτή των Φαραγγιών, τον Κύκλο του Ψωμιού.

Από ExploringGreece

Η Σίταινα μαζύ με την Καστάνιστα και τον Πραστό αποτέλεσαν τον αρχικό πυρήνα της Τσακωνιάς. Γραφικότατο χωριό μέσα στα έλατα, προσφέρει πολλαπλές δυνατότητες για εξορμήσεις στην φύση του Πάρνωνα. Το χωριό έχει παραδοσιακά πετρόχτιστα σπίτια και πολλά νερά

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Η Σίταινα είναι ένα ορεινό χωριό του νομού Αρκαδίας, χτισμένο αμφιθεατρικά στις πλαγιές του Πάρνωνα σε υψόμετρο 700 μ., κοντά στην ψηλότερη κορυφή του, τη Μεγάλη Τούρλα (1934 μ.). Το χωριό βρίσκεται σε απόσταση 30 χλμ. από το Άστρος. Η Σίταινα υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Βόρειας Κυνουρίας.

Η Σίταινα είναι ένα Τσακωνοχώρι στο οποίο, μαζί με τα κοντινά χωριά Πραστός και Καστάνιτσα, ομιλείται ακόμα η Τσακωνική διάλεκτος από τους γηραιότερους.

Ιστορία

Η Σίταινα, αναφέρεται για πρώτη φορά στο Χρονικό της Αλώσεως του Γεωργίου Σφραντζή, με την ονομασία Σίτανα. Η ονομασία «Σίταινα», είναι σλαβική[3] και σημαίνει τέλμα, βάλτος. Τα επόμενα χρόνια, αναφέρεται σε διάφορα έγγραφα της Τουρκοκρατίας και της Ενετοκρατίας. Κατά τα προεπαναστατικά χρόνια, στην Σίταινα γεννιέται ο γνωστός κλέφτης και πρωτοπαλίκαρο του Καπετάν Ζαχαριά, Δημήτριος Καλιοντζής. Σημαντική ήταν η προσφορά του χωριού και κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821, καθώς 150 Σιταινιώτες, εντάχθηκαν σε διάφορα σώματα, με μεγάλη επιτυχία. Το 1826 ο Ιμπραήμ Πασάς κατέστρεψε ολοσχερώς το χωριό, όπως και όλα τα άλλα χωριά της Κυνουρίας. Σύμφωνα με την παράδοση οι κάτοικοι του χωριού κατέφυγαν στο σπήλαιο της Ζαγγόλης. Τα επόμενα χρόνια η Σίταινα αποτέλεσε έδρα της Κοινότητας Σιταίνης.

Το χωριό

Το χωριό είναι γεμάτα με έλατα και διάφορα δέντρα, ενώ, όπως και τα άλλα Τσακωνοχώρια, έχει πολλά αρχοντικά – πυργόσπιτα, δείγματα της Τσακώνικης αρχιτεκτονικής. Η Σίταινα έχει δύο εκκλησίες: τους Ταξιάρχες και τον Άγιο Ιωάννη Θεολόγο. Κοντά στην κορυφή του Πάρνωνα, υπάρχει το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία. Κοντά στο χωριό υπάρχει η οχυρωμένη εκκλησία της Παναγίας Ζαγγόλης, την οποία αναφέρει ο περιηγητής Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ το 1805. Σε αυτό το σπήλαιο κατέφυγαν οι κάτοικοι της Σίταινας, μετά την καταστροφή του από τον Ιμπραήμ.

Σε κοντινή απόσταση βρίσκονται τα φαράγγια του Λούλουγγα, της Κουτουπούς, της Ζαρμπάνιτσας και της Μαζιάς, στα οποία πραγματοποιείται πεζοπορία και ορειβασίας. Κοντά στην Σίταινα βρίσκονται τα χωριά ΠραστόςΚαστάνιτσα ΑρκαδίαςΠλάτανος Αρκαδίας κ.ά.

Από το «Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, 2015. Οδηγός για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Φύση, Πολιτισμός, Οικοτουρισμός. Άστρος Αρκαδίας».

Που ομιλείται η τσακώνικη διάλεκτος Λεωνίδιο, Πραγματευτή, Μέλανα, Τυρό, Σαπουνακέικα, Άγιο Ανδρέα, Πραστό, Σίταινα, Καστάνιτσα. Συνοικισμούς: Σαμπατική, Λιβάδι, Βασκίνα, Παλιόχωρα, Άγιος Παντελεήμονας (Φούσκα), Δερνικέικα

Η τσακώνικη διάλεκτος

Η τσακώνικη διάλεκτος, ο τσακώνικος χορός, η ενδυμασία, τα ήθη και έθιμα των Τσακώνων, αποτελούν άλλη μια δυναμική της περιοχής του Πάρνωνα. Σύμφωνα με το «Χρονικόν της Μονεμβασιάς»: «Οι δε των θρεμμάτων νομείς και αγροικικοί κατωκίσθησαν εν τοις παρακειμένοις εκείσε τραχανοίς τόποις, οι και επ’ εσχάτων τζακονίαι επωνομάσθησαν». Οι Τσάκωνες, ως γνήσιοι απόγονοι των Δωριέων, διατήρησαν ανόθευτη τη ρίζα τους και η τσακώνικη γλώσσα αποτελεί και σήμερα τη ζωντανή έκφραση της Δωρικής διαλέκτου. Στην κοιτίδα της Τσακωνιάς, το σήμερα επιμένει να βαδίζει και να δημιουργεί στα χνάρια του χθες σε μια αέναη κι αδιάλειπτη πνοή της Ελλάδας.

O ιδιαίτερος γλωσσικός θησαυρός του τόπου μας Η τσακώνικη διάλεκτος έχει συμπεριληφθεί στον κατάλογο των υπό εξαφάνιση γλωσσών της UNESCO και αναγνωρίζεται ως πολιτισμικό κατόρθωμα και ανεπανάληπτος θησαυρός πολιτισμού. Η γλώσσα διατηρήθηκε γνήσια και ανόθευτη στα στόματα των απλών ανθρώπων, των ξωμάχων, των ποιμένων και των γεωργών. Στις ευχές, στους χαιρετισμούς, στις κατάρες, στις καθημερινές εκφράσεις, στα πειράγματα και τα αστεία, εκεί βρίσκεται αιώνες τώρα ο γλωσσικός θησαυρός των Τσακώνων. Σε αυτό το ξεχωριστό κομμάτι της Ελληνικής γης που λέγεται Τσακωνιά (κοιτίδα της Τσακωνιάς υπήρξε ο Πραστός, η Καστάνιτσα και η Σίταινα), σε αυτούς τους τραχινούς τόπους, οι κάτοικοι της περιοχής, διαθέτοντας ελάχιστα μέσα, όχι μόνο επιβίωσαν, αλλά άφησαν πίσω τους μια πολύτιμη κληρονομιά, την τσακώνικη παράδοση, την πανέμορφη γλώσσα, τον μοναδικό υποβλητικό τσακώνικο χορό, τα τσακώνικα τραγούδια, την υφαντική τέχνη, τις συνήθειες τους, ό,τι ονομάζουμε σήμερα ήθη και έθιμα. Όλα αυτά συνθέτουν την ταυτότητα του τόπου με μια ζωντανή γλώσσα που είναι στο χέρι των Tσακώνων, αλλά και όλου του ελληνισμού, να την αγκαλιάσει και να την προστατέψει από τη λησμονιά

Δειτε το συνδεσμο

«Το οφείλουμε στη Τσακωνιά».

http://www.tsakonianarchives.gr/…

Πίσω στην σελίδα  Παραδοσιακά Χωριά 

Πίσω στην Αρχική σελίδα η  Χωριά της Τσακωνιάς 

hhpt/astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή. Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

Ο ιστορικός Άγιος Ιωάννης ( Αγιάννης) Κυνουρίας.

Καλώς ήλθατε στο ιστορικό Αγιάννη  που το 1822  ήταν πρωτεύουσα του Ελληνικού κράτους .

Ο Αγιάννης  Αρκαδίας  είναι ένα όμορφο ορεινό χωριό  χτισμένος σε υψόμετρο 750 μ στις πρόποδες του Σαραντάψυχου βουνού του Πάρνωνα η Μαλεβού. Απέχει περίπου  μισή ώρα από το Άστρος (17 χλμ ) και   τις υπέροχες παραλίες του Αργολικού , είναι ιδιαίτερα προσφιλές μέρος για ημερήσιες εκδρομές χειμώνα, καλοκαίρι και για το πολύ ωραίο και υγιεινό ορεινό κλίμα του.

Το Άστρος και ο Αγγιάννης είναι μια κοινότητα και το σπουδαιότερο οι κάτοικοι είναι οι ίδιοι, είχαν και έχουν σήμερα σπίτια στον Άγιάννη και στο Άστρος. .Οι περισσότεροι κάτοικοι είναι διπλοκάτοικοι με το Άστρος, τους χειμερινούς μήνες διαμένουν αρκετοί τα Σαββατοκύριακα ,και τους καλοκαιρινούς μήνες το χωριό γεμίζει ζωή.

Μπορείτε να επισκεφτείτε την ” κτητορική πλάκα” της  Σχολής  Καρυτσιώτη  στο “Κουτρί”,  « το Κυβερνείο” του Αγιάννη  στην πλατεία του Αι-Γιώργη , το λαογραφικό μουσείο στο  «Κουτρί». Κοντά στο χωριό στη θέση «Ξηροκάμπι», σώζονται ερείπια του Κάστρου Εστέλλα η της Ωριάς(2χλμ), από την περίοδο της Φραγκοκρατίας, για το οποίο έχουν ειπωθεί πολλοί θρύλοι, παραδόσεις και τραγούδια. Επίσης  πολύ κοντά στο χωριό, υπάρχουν και οι περίφημοι καταρράκτες της Λεπίδας(4χλμ). Το χωριό διαθέτει πολλές φυσικές ομορφιές: Πολλές παραδοσιακά πηγές , όπως το Σουληνάρι, Περδικονέρι, Πηγαδάκι, Μούσγα, Πρόδρομο ,νερόμυλους στο πρόδρομο,έχει τοπικό δίκτυο μονοπατιών, που συνδέονται και με τα πιστοποιημένα μονοπάτια  του Πάρνωνα (Parnon Trail)  , καθώς υπάρχουν ακόμα πολλά παραδοσιακά «αρχοντικά»  κτίρια και γραφικές ιστορικές εκκλησίες. του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, του Αγιώργη ,την Παναγία κ.α. Η ιερά μονή της Μαλεβής απέχει μόνο 8 χλμ .

 

Ο Αγιάννης διαφημίζεται για το ωραίο ορεινό και υγιεινό κλίμα του που ανανεώνει και αναζωογονεί τους κατοίκους και τους επισκέπτες του, διαθέτει πολλές φυσικές ομορφιές και απέχει μόνο μισή ώρα από  το Άστρος . Το ορεινό κλίμα, όπως έλεγαν χαρακτηριστικά για “να μη τους φάει ο κάμπος»,  ήταν και ένας από τους λόγους που οι κάτοικοι αναγκάστηκαν παρά όλες τις δυσκολίες να έχουν το επάνω και κάτω χωριό , τα χρειαζόντουσαν και τα δύο .

Η πρώτη μνεία του χωριού  γίνεται στο Χρονικό της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης του Γεωργίου Σφρατζή, το 1453. Ο Άγιος Ιωάννης ( Αγιάννης) Κυνουρίας , ήταν η πρωτεύουσα του Ελληνικού κράτους το 1822 και προσέφερε πολλά και σημαντικά στην επανάσταση του 1821. Με την πρώτη διοικητική διαίρεση του ελληνικού κράτους το 1835  έως το 1841 ο  Άγιος Ιωάννης εντάχθηκε και αποτέλεσε εδρα του  Δήμου Θυρέας .(ΦΕΚ 16Α – 24/05/1835). Από το 1841 έως το 1912 , αποτέλεσε θερινή  έδρα του Δήμου Θυρέας, χειμερινή έδρα ήταν το ΄Αστρος ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841)Το 1845 αποτέλεσε έδρα της Επαρχίας Κυνουρίας. Από  τον Αγιάννη  προήλθε το Άστρος, το Παράλιο Άστρος  και άλλοι μικροί οικισμοί.Είναι διοικητικά υπαγόμενος στη κοινότητα Άστρους , στο  Δήμο Βόρειας Κυνουρίας και ανήκει στο νομό Αρκαδίας

Πώς θα πάτε: Από το αεροδρόμιο Αθηνών ακολουθείτε τη διαδρομή για Αθήνα, Κόρινθο, Τρίπολη, έξοδο προς Άργος (Στη έξοδο Στέρνα μετά την Νέμεα), Άργος, Τρίπολη (από το παλιό δρόμο), έξοδο προς Άστρος (Αριστερά μετά τους Μύλους), Άστρος και από εκεί την Ορεινή Μελιγού μετά φτάνετε στον Άγιάννη (217 χλμ).

Ο Άγιάννης απέχει περίπου από το Άστρος 17 χλμ , από το Άγιο Πέτρο 15 χλμ, από την Τρίπολη 52 χλμ, από το Αθήνα 187  χλμ και από το αεροδρόμιο Αθηνών 217 χλμ.

Οι γείτονες μας: Σε κοντινές αποστάσεις υπάρχουν αρκετοί γραφικοί παραδοσιακοί οικισμοί υου Πάρνωνα .(Πραστός (49 χλμ ), Καστάνιτσα (35 χλμ ),Σίταινα (29χλμ), Πλάτανος (15χλμ) ,Χάραδρος (12χλμ ) ,Ορεινή Μελιγού (4 χλμ ),Αγ. Πέτρος (15 χλμ), Καστρί (24 χλμ), Δολιανά (33 χλμ), Βέρβενα ( 53χλμ ) Στόλος 10χλμ).

Από τον Άγιο Ιωάννη ( Αγιάννη) Κυνουρίας :Σε κοντινές αποστάσεις βρίσκονται (μονή Μαλεβής 8 χλμ, Λουκούς (21χλμ), Τιμίου Προδρόμου (32 χλμ)και Παλαιοπαναγιάς (15 χλμ), και σε μακρυνές αποστάσεις η Μονή της Ορθοκωστάς (38χλμ), στο Πραστό,της Έλωνας (83 χλμ) στο Λεωνίδιο και η εκκλησία της Άγιας Θεοδώρας(110χλμ) στη Βάστα κοντά στή Μεγαλόπολη,

Από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 άρχισε στον Αγιάννη έντονη οικοδομική δραστηριότητα, που συνεχίζεται ώς τις μέρες μας, και αφορά κυρίως την αναπαλαίωση των παλιών παραδοσιακών οικιών. Ταυτόχρονα κτίστηκαν πολλά καινούργια σπίτια. Πολλοί επισκέπτες από όλη την Ελλάδα και την Γερμανία αγοράζουν σπίτια στο Αγιάννη. Έχει εξελιχθεί ως το παραθεριστικό χωριό του Άστρους και ιδίως το καλοκαίρι είναι τόπος συγκέντρωσης των απανταχού Αγιαννιτών, αλλά και παραθεριστών από όλη την Ελλάδα, την δεκαετία του εξήντα οι φίλοι του χωριού αποκαλούσαν το Αγιάννη “το μικρό Παρίσι”.

Η περίφημη Σχολή Καρυτσιώτη

Ο Δημήτρης Καρυτσιώτης  έκτισε την περίφημη σχολή Καρυτσιώτη η “πανεπιστήμιο” στη προεπαναστατική Ελλάδα το 1798 στον Αγιάννη και το παράρτημα της σχολής το 1805 στο Άστρος . Η προσφορά του στη Θυρεάτιδα Γη και την πατρίδα είναι ανυπολόγηστη. Η προεπαναστατιμένη Ελλάδα είχε πολλά μικρά “κρυφά” και λίγα φανερά σχολεία. Ένα από τα ελάχιστα φανερά σχολεία ήταν και η περίφημη Σχολή Καρυτσιώτη που είχε κτιστεί το 1798 , 23 χρόνια πριν την Ελληνική επανάσταση και αυτό έχει μεγάλη σημασία. Είχε κτιστεί στο λόφο Κουτρί του Αγιάννη Κυνουρίας και ήταν ένα από τα λίγα “πανεπιστήμια” της προεπαναστατικής πατρίδας μας και οι μαθητές της ήταν απο ολόκληρη την ηπειρωτική Ελλάδα και τα νησιά μας. Ο μεγαλος ευεργέτης μας Δημήτριος Καρυτσιώτης, πανίσχυρος Αγιαννίτης πατριώτης της διασποράς, βρήκε τον τρόπο να επιτρέψουν οι 400 χρόνια κατακτητές Τούρκοι το κτήσιμο και την λειτουργία της σχολής στον Αγιάννη και στο παράρτημα της σχολής Καρυτσιώτη στο Άστρος Κυνουρίας ,που άνοιξε το 1805.

Το παράρτημα της σχολής Καρυτσιώτη στο Άστρος , στεγάζεται  από το 1985 το Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους.

Η σχολή Καρυτσιώτη έπαιξε καταλυτικό ρόλο για την τοπική κοινωνία για πολλά χρόνια και ακόμα μέχρι σήμερα, αφού όλοι οι Αγιαννίτες με πολύ μόχθο και με κάθε θυσία επιθυμούσαν τα παιδιά τους να μάθουν γράμματα και σαν απόφοιτοι “καλαμαράδες ” να αλλάξουν την ζωή τους ,σύμφωνα με τις “έξυπνες ” προσδοκίες του μεγάλου ευεργέτη τους Δημητρίου Καρυτσιώτη.

Η σχολή ήταν ένα είδος πανεπιστημίου για εκείνη την εποχή, αφού οι μαθητές διδάσκονταν αρχαίους Έλληνες συγγραφείς, μαθηματικά, φυσική – χημεία, γαλλικά και ιταλικά κ.α. Έχτισε, ακόμη, οικήματα για τους μαθητές που φοιτούσαν στη Σχολή και για τους διδασκάλους. Επιπλέον, εφοδίασε τη Σχολή με όργανα φυσικής, αστρονομίας, χημείας, χάρτες και άλλα εποπτικά μέσα διδασκαλίας.Έστελνε μάλιστα και χρηματικά ποσά για την πληρωμή των διδασκάλων και των ιατρών που εργάζονταν εκεί. Ο Καρυτσιώτης πλούτισε τη Σχολή με βιβλία και δημιούργησε μία μεγάλη βιβλιοθήκη. Ήθελε να ιδρύσει στην πατρίδα του μια σχολή, εφάμιλλη των Ευρωπαϊκών, που θα παρείχε τη γνώση στους μαθητές, δίνοντας τους την ευκαιρία να διαλέξουν δύο κατευθύνσεις: την εμπορική και την επαγγελματική.

Από την πυρπόληση της Σχολής διασώθηκαν 1500 βιβλία, τα οποία φυλάσσονταν το 1827 στην οικία των Ζαφειροπουλαίων (Κάστρο Παραλίου Άστρους). Τα βιβλία αυτά ήταν, κατά την παράδοση, τοποθετημένα σε μια παλαιά ξύλινη βιβλιοθήκη που βρισκόταν στα γραφεία της Σχολής. Μεγάλο μέρος των βιβλίων αυτών έχει διασωθεί και καταγραφεί στις μέρες μας. Τα βιβλία αυτά ήταν ως επί το πλείστον κείμενα αρχαίων φιλοσόφων και συγγραφέων, εκκλησιαστικά κείμενα, εγχειρίδια φυσικής, μαθηματικών κ.α. 

Ο στρατηγός Πάνος Ζαφειρόπουλος (Άκουρος).

Οι Αγιαννίτες προσέφεραν πολλά και σημαντικά στην Ελληνική επανάσταση του 1821 και ο σημαντικότερος από όλους του Αγιαννίτες ήταν ο στρατηγός Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος (Άκουρος) υπεύθυνου για την στρατιωτική ασφάλεια σε καιρό πολέμου τηs εθνοσυνέλευσης στο Άστρος. Κατά την έναρξη της επανάστασης, υπό την ηγεσία του Πάνου Ζαφειρόπουλου, πάνω από 100 κάτοικοι του Αγιάννη, συμμετείχαν σε μάχες  των Δολιανών και των Βερβένων,  στην Τριπολιτσά και σε ολόκληρη την Πελοπόννησο. Ο Αγιάννης  ανέδειξε και άλλες  σημαντικές προσωπικότητες  που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην προετοιμασία και κατά τη διάρκεια της επανάστασης και βοήθησαν έμπρακτα  στον απελευθερωτικό  αγώνα,  όπως ο Πάνος Σαρηγιάννης  ,  Ιωάννης Ζαφειρόπουλος , Κωνσταντίνος Ζαφειρόπουλος  και  Γεωργάκης Διγενής  πεσόντα μαχόμενος   ηρωϊκά στο Δραγούνι το 1821.

Ο οικιστής του Παραλίου Άστρους Αγιαννίτης στρατηγός Πάνος Ζαφειρόπουλος η Άκουρος  με τα αδέλφια του ,Κωνσταντίνο και Ιωάννη , έχτισε τις οικίες τους  στο Κάστρο Παραλίου Άστρους  το 1824 ,προνοητικά ανακαίνησε το εγκαταλελειμμένο κάστρο και  το 1826 νικηφόρα αντιστάθηκε στον Ιμπραήμ.  Ο Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος (Άκουρος)   προνοητικά και έξυπνα , έσωσε και διαφύλλαξε τα  περίπου 1,500 βιβλία της περίφημης Σχολής Καρυτσιώτη  του Αγιάννη   αναγνωρίζοντας την μεγάλη σημασία τους , από τις ορδές του Ιμπραήμ  αρχικά στο «αρχοντικό«  του στον Αγιάννη και αργότερα  τα μετέφερε  για καλύτερη προστασία στην οικία του στο Κάστρο του Παραλίου Άστρους. Τα βιβλία βρίσκονται  σήμερα στο Ίδρυμα Μνήμης Αγελικής και Λεωνίδα Ζαφείρη στο Άστρος.   

Το «κυβερνείο» του Αγιάννη

Aπό τις αρχές το 1821  άρχισαν  συζητήσεις μεταξύ των επαναστατημένων  για να γίνει ο Αγιάννης η πρωτεύουσα του ελεύθερου Ελληνικού κράτους.  Η σχολή Καρυτσιώτη έπαιξε πρωτεύοντα και καθοριστικό ρόλο για να γίνει ο Αγιάννης πρωτεύουσα της επαναστατημένης Ελλάδας από τις 22 Αυγούστου έως την 1 Οκτωβρίου 1822 .Το «κυβερνείο» που βρίσκεται πολύ κοντά στη σχολή Καρυτσιώτη του Αγιάννη ήταν η έδρα της κυβέρνησης. . Το χρονικό αυτό διάστημα βεβαιώνεται και από τα Αρχεία των Λαζάρου και Γεωργίου Κουντουριώτη (τ. Α΄, σ. 92 κ.εξ.).

Το 1826 το χωριό καταστράφηκε ολοσχερώς από τις ορδές του Ιμπραήμ με την ίδια τύχη να έχουν και άλλα χωριά στην περιοχή,όπως Άγιος Πέτρος .Βέρβενα , Πραστός, Σίταινα και άλλα .Ο Ιμπραήμ κατέστρεψε ολοσχερώς τη φημισμένη Σχολή του Καρυτσιώτη και επίσης πολλές εκκλησίες, όπως ο Άγιος Βασίλειος, ο Άγιος Ευστράτιος, ο Άγιος Πέτρος.

Η κτητορική επιγραφή της περίφημης Σχολής Καρυτσιώτη

Από το Αρκάδες Εσμέν, Σμαράγδη Αρβανίτη

«Στην είσοδο του χωριού υπάρχει η σύγχρονη εκκλησία της Αγίας Παρασκευής. Συνεχίζοντας συναντάς ένα αλσύλλιο, το «Κουτρί». Εκεί ο επισκέπτης διακρίνει εντοιχισμένη μια μαρμάρινη πλάκα. Πρόκειται για την κτητορική επιγραφή της περίφημης Σχολής Καρυτσιώτη που μόνη αυτή σώθηκε μετά την πυρπόληση της Σχολής από τις ορδές του Ιμπραήμ στις 30 Ιουλίου του 1826.

Μετά το «Κουτρί», περί τα 250 μ., απαντά κανείς την κεντρική πλατεία του χωριού, με την μεγάλη πλατάνα. Εκεί βρίσκεται και ο ναός του Άι-Γιώργη, μεταβυζαντινός, με ολόγραφο το εσωτερικό του. Οι τοιχογραφίες είναι πιθανόν έργα του Αγιαννίτη ιερέα και ζωγράφου Γεωργίου Κουλιδά. Σε πολλές από αυτές διακρίνονται τα ίχνη από το πέρασμα του Ιμπραήμ: ξιφισμοί στα πρόσωπα των Αγίων και το βγάλσιμο των ματιών τους.

Κατηφορίζοντας από την πλατεία του Άι-Γιώργη προς το κάτω μέρος του χωριού φτάνουμε στην καμαρόσκεπη πηγή Πηγαδάκι,με την ανάγλυφη, αραβογράμματη τουρκική επιγραφή σε εντοιχισμένη πλάκα και χρονολογία 1100 (1742 μ.Χ.): «Ο ρεϊζης (αξιωματικός) Χατζη-Ισμαήλ, φιλάνθρωπος και ειρηνοποιός, αφήνει πηγή νερού καθαρού και γλυκού χάρη του κόσμου. Για το ζωγόνο έργο του να λέτε τη Φετιχά (προσευχή)».

Λίγο πιο κάτω βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, επίσης μεταβυζαντινή. Ο επισκέπτης θαυμάζει την υπεραιωνόβια πλατάνα και το άφθονο παγωμένο νερό που πηγάζει ακριβώς κάτω από την εκκλησία και ρέει από τέσσερις κανάλους. Μέχρι το 1960 περίπου το νερό κινούσε τέσσερις νερόμυλους και ποτίζονταν τα προσοδοφόρα περιβόλια. Δυστυχώς τώρα ο τόπος έχει σχεδόν εγκαταλειφθεί και τα βάτα πήραν τη θέση των μποστανιών.

Συνεχίζουμε ανατολικά, στο κάτω χωριό, προσπερνάμε το παλιό σχολείο, το προσκυνητάρι στη θέση της εκκλησίας του Αγίου Βασιλείου, που και αυτή πυρπόλησε ο Ιμπραήμ, και φτάνουμε στην πολυτραγουδισμένη πηγή, το Σουληνάρι, με την επιβλητική πλατάνα, στόλισμα για την περιοχή.

Από την πλατεία του Άι-Γιώργη, δρόμος οδηγεί στο άνω μέρος του χωριού, και στη Λάκκα, τη δεύτερη πλατεία, όπου βρίσκεται και ο ναός της Παναγίας, χτισμένος από τους αδελφούς Μ. Παπούλια (ή Τουρή) πάνω στα θεμέλια παλαιότερου που κατέστρεψε ο Ιμπραήμ. Από το σημείο αυτό μπορεί κανείς να θαυμάσει σχεδόν ολόκληρο το χωριό, την άγρια ομορφιά των γύρω βουνών και το ζωογόνο πράσινο. Ο δρόμος συνεχίζει και οδηγεί στην έξοδο από το χωριό προς το Μοναστήρι της Μαλεβής και τον Άγιο Πέτρο.

Βγαίνοντας από τον Αγιάννη επιβάλλεται μια στάση στο Περδικονέρι, πηγή με εξαίρετο και χωνευτικό νερό. Ο εξωραϊστικός Σύλλογος του χωριού διαμόρφωσε το χώρο με καθίσματα και στέγαστρο, δημιουργώντας έτσι ένα ιδανικό μέρος για ξεκούραση και για βόλτα ιδίως τα ζεστά καλοκαιρινά βράδια. Σε 2 χιλιόμετρα περίπου, στη θέση «Ξηροκάμπι», σώζονται ερείπια του Κάστρου Εστέλλα η της Ωριάς, από την περίοδο της Φραγκοκρατίας, για το οποίο έχουν ειπωθεί πολλοί θρύλοι, παραδόσεις και τραγούδια.

Πολύ κοντά στο χωριό, υπάρχουν και οι περίφημοι καταρράκτες της Λεπίδας.(4χλμ)

Το χωριό διαθέτει εξαιρετικές ταβέρνες, όπου σερβίρονται κρέατα και τυριά παραγωγής των κτηνοτρόφων της περιοχής, αλλά και το περίφημο Αγιαννίτικο κρασί, το κοκκινέλι. Λειτουργεί επίσης παραδοσιακός ξενώνας με όλες τις σύγχρονες ανέσεις. Στιγμές χαλάρωσης απολαμβάνεις συντροφιά με ένα καφέ και γλυκό του κουταλιού στα καφενεία στην πλατεία του Άι-Γιώργη, κάτω από την πλατάνα, αγναντεύοντας τα βουνά. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και κυρίως στα πλαίσια των θρησκευτικών εορτών του Αγίου Γεωργίου,  Αγίου Παντελεήμονα, της Αγίας Παρασκευής ,του Προφήτη Ηλία , της Παναγίας , του Προδρόμου , του Αγίου Δημητρίου οργανώνονται παραδοσικά πανηγύρια – γλέντια, αλλά και πλήθος πολιτιστικών εκδηλώσεων.»

Το χωριό διαθέτει πολλές παραδοσιακά πηγές , όπως το Σουληνάρι, το Περδικονέρι, το Πηγαδάκι, τη  Μούσγα, το Πρόδρομο και πολλά παραδοσιακά κτίρια.

Το χειμώνα οι κάτοικοι κατεβαίνουν στο Άστρος.

Πηγές

Από το Αρκάδες Εσμέν, Σμαράγδη Αρβανίτη

Από το  astros–kynouria News ,Γιάννη Δ.Κουρμπέλη

Συνεργάτες Astros Kynouria News 

Το άρθρο είχε δημοσιευτεί στο  astroskynouria –News

Δείτε τον σύνδεσμο για περισσότερα Αγιάννης
astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

Πίσω στην σελίδα  Παραδοσιακά Χωριά 

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

Πίσω στην Αρχική σελίδα

hhpt/astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή. Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

Το ιστορικό Άστρος Κυνουρίας

Καλώς  ήλθατε στο ιστορικό Άστρος  που το 1823  έγινε η  Β’ Εθνοσυνέλευση των  Ελλήνων.

«Με κύριο χαρακτηριστικό της περιοχής το «αντάμωμα» του όμορφου βουνού με τη στραφταλίζουσα θάλασσα, ο Δήμος Βόρειας Κυνουρίας προσκαλεί τους επισκέπτες του σε ένα μαγευτικό ταξίδι

Ο Δήμος Βόρειας Κυνουρίας, με έδρα το ιστορικό Άστρος, αποτελείται από 26 Τοπικά Διαμερίσματα και 40 οικισμούς, βρίσκεται στο βόρειο ανατολικό τμήμα του Νομού Αρκαδίας και ανατολικά βρέχεται από τα νερά του Αργολικού Κόλπου. Το Άστρος και ο Αγγιάννης είναι μια κοινότητα  και το σπουδαιότερο οι κάτοικοι είναι οι ίδιοι, είχαν και έχουν σήμερα σπίτια στον Άγιάννη και στο Άστρος.Ο Αγιάννης απέχει από το Άστρος 17 χλμ.

Το Άστρος είναι  χτισμένο σε υψόμετρο 75 μ. στο κέντρο του  κάμπου της Θυρέας, νοτιοανατολικά  της Τρίπολης 40 χλμ.  και νοτιοδυτικά του Ναυπλίου 33 χλμ. και ανήκει στο νομό  Αρκαδίας.

Με την πρώτη διοικητική διαίρεση του ελληνικού κράτους το 1835, το  Άστρος εντάχθηκε στον Δήμο Θυρέας, που είχε αρχική έδρα τον Άγιο Ιωάννη από το 1834. Από το 1841 έως το 1912, το Άστρος ήταν η χειμερινή  έδρα του Δήμου Θυρέας, ο  Αγιάννης ήταν η θερινή  έδρα. Από το 1912  ο οικισμός αποτέλεσε έδρα κοινότητας Άστρους η οποία εξελίχθηκε στο Δήμο Άστρους το 1985. Από το 1998 το Άστρος αποτελεί έδρα του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας .Η πρώτη επίσημη αναφορά της πόλης με το όνομα «Άστρος » συναντάται σε χρυσόβουλο του έτους 1293.Η πρώτη όμως αναφορά   με το όνομα «Άστρον» απαντά στο Γεωγράφο Κλαύδιο Πτολεμαίο (2ος αι. μ.Χ.).

«Το ιστορικό Άστρος Κυνουρίας βρίσκεται στη δυτική παραλία του Αργολικού ,εκεί που στο παραπάνω χάρτη διακρίνεται η αρχαία πόλη της Θυρέας, νότια από την πρώτη πόλη της Ευρώπης το ιστορικό Άργος και την έδρα του Μυκηναϊκού πολιτισμού Μυκήνες» 

Στο  Άστρος  τα έχουμε όλα και είμαστε κοντά σε όλα..

Το αεροδρόμιο απέχει από το Άστρος  200 χλμ, οι σπουδαιότεροι αρχαιολογικόι χώροι της πατρίδας μας είναι κοντά μας .  Το «νησί» μας Παράλιο Άστρος  δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από του «Αιγαίου τα νησιά »  και οι παραλιες μας είναι καθαρές και γοητευτικές  . Στο ιστορικό Άστρος  Κυνουρίας έγινε το 1823  η Β Έθνοσυνέλευση των ελλήνων ,  ο Αγιαννης ήταν η πρωτεύουσα των επαναστατημένων Ελλήνων το 1822.  Οι  φημισμένοι καταρράκτες της Λεπίδας είναι 4 χλ από το Αγιάννη , κοντά στο παραδοσιακό χωριό  Πλάτανος  και κοντά  στην λαμπερή κορυφή του Πάρνωνα  που  περπατούσαν οι θεοί . Ο Ιμπραήμ έκαψε όλη την Πελοπόννησο  και σχεδόν έπνιξε την επανάσταση στο αίμα αλλά το 1826   στο κάστρο του Παραλίου ‘Αστρους ο Άγιαννίτης στρατηγός Πάνος Ζαφειρόπουλος η   Άκουρος αντιστάθηκε νικηφόρα.  

Έχουμε πολλά ιστορικά μοναστήρια και εκκλησίες, ο Πάρνωνας ονομάστηκε «το Άγιον Όρος της Νότιας Ελλάδος».  Από το Άστρος σε κοντινές αποστάσεις βρίσκονται οι μονές  Λουκούς (4 χλμ)  Παλαιοπαναγιάς (6χλμ), Αγίας Τριάδας (15 χλμ), Μαλεβής (26 χλμ), Τιμίου Προδρόμου (36 χλμ), Ορθοκωστάς (19χλμ),και ο Άγιος Νικόλαος-Παντελεήμων Κοντολινάς Καστάνιτσας (περίπου 42 χλμ?? ). Ο μεγαλοπρεπής ναός του Προδρόμου στον Αγιάννη (17χλμ)  ανακαινίστηκε και έγινε πατριαρχική εξαρχία το 1638. Πολύ σημαντικό έγγραφο της εποχής εκείνης είναι ένα σιγίλλιο του 1638. Σύμφωνα με αυτό το έγγραφο <<ανακηρύσσεται η χώρα του Αγίου Ιωάννου μετά του ομωνύμου ναού σταυροπήγιον> και το άφθονο παγωμένο νερό του Προδρόμου στον Αγιάννη «έρχεται μέσα από την εκκλησία».

Έχουμε τους γείτονες μας και τις κατάλληλες υποδομές για διακοπές για όλους και για οικογένειες.

Tο Άστρος είναι είναι πολύ  κοντά στους σημαντικότερους  Αρχαιολογικούς Χώρους και Μουσεία της πατρίδας μας  που  με  ημερήσιες εκδρομές  από το Άστρος εύκολα επισκέπτονται πολλοί φίλοι μας όταν διαλέγουν το Άστρος για τη βάση των ετήσιων διακοπών τους. Το Παλαμήδι  στο Ναύπλιο (33 χλμ,), οι Μυκήνες( 43 χλμ),  το Θέατρο Επιδαύρου( 70 χλμ), Η Ολυμπία(170 χλμ),  Ο Παρθενώνας,η Ακρόποληκαι το Μουσείο της Ακρόποληςστην Αθήνα (170 χλμ), οι Δελφοί (288 χλμ) και ο Μυστράς (88 χλμ)

Έχουμε μεγάλη ιστορία και σημαντικότατα αρχαιολογικά μνημεία.

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ Ἱστορίαι (2.27.1-2)
[2.27.1] “Ἀνέστησαν δὲ καὶ Αἰγινήτας τῷ αὐτῷ θέρει τούτῳ ἐξ Αἰγίνης Ἀθηναῖοι, αὐτούς τε καὶ παῖδας καὶ γυναῖκας,…..2.27.2] ἐκπεσοῦσι δὲ τοῖς Αἰγινήταις οἱ Λακεδαιμόνιοι ἔδοσαν Θυρέαν οἰκεῖν καὶ τὴν γῆν νέμεσθαι, ….ἡ δὲ Θυρεᾶτις γῆ μεθορία τῆς Ἀργείας καὶ Λακωνικῆς ἐστίν, ἐπὶ θάλασσαν καθήκουσα. καὶ οἱ μὲν αὐτῶν ἐνταῦθα ᾤκησαν, οἱ δ᾽ ἐσπάρησαν κατὰ τὴν ἄλλην Ἑλλάδα”.

DCIM101MEDIADJI_0187.JPG

Σε ολόκληρη τη Θυρεάτιδα Γη (Θυρέα) δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι λιθαράκι και να σηκώσεις θα βρεις ένα ιστορικό μνημείο ,έναν αρχαιολογικό θησαυρό και ένα όμορφο ιστορικό παραδοσιακό χωριό.  Στο ιστορικό Άστρος Κυνουρίας στη περίφημη Σχολή Καρυτσιώτη και στο προαύλειο χώρο της   την 30 Μαρτίου – 18 Απριλίου 1823  συνήλθε η Β’ Εθνική Συνέλευση των Ελλήνων, με κύριο σκοπό την αναθεώρηση και τον εκσυγχρονισμό  του Συντάγματος το οποίο είχε ψηφιστεί το 1822 μ.Χ., κατά την Α΄ Εθνοσυνέλευση στην Επίδαυρο, για αυτό και ονομάστηκε «Νόμος της Επιδαύρου». Η σχολή Καρυτσιώτη έπαιξε πρωτεύοντα και καθοριστικό ρόλο για να γίνει  η Εθνοσυνέλευση στο Άστρος και για να γίνει ο Αγιάννης  η πρωτεύουσα της επαναστατημένης Ελλάδας,από τις 15 Αυγούστου έως την 1 Οκτωβρίου 1822 .

This image has an empty alt attribute; its file name is 3-1-2-ierosxoros.png

Ο «Ιερός Χώρος» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων είναι αναμφισβήτητα ένα από το σημαντικότερα ιστορικά μνημεία  της Κυνουρίας  αλλά και της πατρίδας μας.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους,( κτήριο της σχολής Καρυτσιώτη), ο προαύλειος χώρος της σχολής  και  ο γειτονικός   «Ιερός Χώρος» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων εíναι φυσικά και λειτουργικά τρεις  χωριστοί χώροι με την δική τους ιδιαίτερη ιστορική σημασία,  αλλά δεμένοι  μεταξύ τους αρμονικά, σεμνά  και επιβλητικά,  είναι ένας μαγευτικός χώρος, από μόνος του ένα  υπέροχο και μοναδικό «μουσείο» που θαυμάζουν οι επισκέπτες μας.

Έχουμε τις κατάλληλες υποδομές για διακοπές για όλους και για οικογένειες

Σήμερα το Άστρος και γενικότερα η Θυρέα  είναι μια όμορφη  μικρή πόλη που τα έχει όλα που χρειάζονται για να ευχαριστήσει και το ποιο απαιτητικό επισκέπτη. Η Αθήνα απέχει 170 χλμ, περίπου δύο ώρες και το ‘Άστρος έχει το καλύτερο και «φημισμένο Αττικό κλίμα», χωρίς τα καυσαέρια της Αθήνας( η πραγματική απόσταση ευθεία από την Αθήνα είναι περίπου 100 χλμ απέναντι από τον Πειραιά..)

Διαμονή/Φαγητό, Χρήσιμα τηλέφωνα και υπηρεσίες

Το Άστρος   έχει κέντρο υγείας, τράπεζες, εστιατόρια, ξενοδοχεία, γήπεδα , εμπορικά καταστήματα ,πολλά βενζινάδικα, πολλά αυτοκίνητα και ότι άλλο έχουν οι μικρές πόλεις ,  η Τρίπολη και το Ναύπλιο είναι κοντά σε  μισή ώρα. Στο  γειτονικό Παράλιο Άστρος 4 χλμ,  οι ιδιοκτήτες διαμερισμάτων από την Αθήνα και την διασπορά,  και πολλοί επισκέπτες έρχονται συχνά για να απολαύσουν τις  μαγευτικές  παραλίες του Αργολικού σε ένα υπέροχο Αττικό κλίμα .

Το Άστρος και η Θυρέα έχουν εξελιχθεί σε ένα παγκόσμιο παραθεριστικό  προορισμό . Μόνιμα κάθε χρόνο έρχονατι επισκέπτες  από την  Γερμανία ,Ιταλία, Γαλλία , Αγγλία , την Αθήνα , ολόκληρη την πατρίδα μας ,την Ελληνική διασπορά και όλο το κόσμο. Δεν είναι τυχαίο στην γοητευτική παραλία Πόρτες 4 χλ από το Άστρος και  2.5 χλμ από το λιμάνι του Παραλίου Άστρους, που είναι  ένας μαγευτικός περίπατος . υπάρχει ένας   Γερμανικός οικισμός.  Επίσης «το μικρό Παρίσι» ο Αγιάννης και τα άλλα πολλά όμορφα  παραδοσιακά χωριά του Πάρνωνα είναι πολύ κοντά. Στα γειτονικά  όμορφα παραδοσιακά χωριά της Τσακωνιάς,  οι κάτοικοι συνεχίζουν να μιλάνε «Αρχαία Ελληνικά».

Τά  έχουμε όλα και είμαστε κοντά σε όλα, σας περιμένουμε στο φιλόξενο ιστορικό  Άστρος Κυνουρίας

Το ιστορικό Άστρος και ο ‘Αγιος Ιωάννης (Αγιάννης) είναι μία κοινότητα.

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

Δείτε περισσότερα στο σύνδεσμο

Το ιστορικό Άστρος  Κυνουρίας και ο δήμος Θυρέας.

Πηγές

Η φωτογραφία από την Βικιπαίδεια

Πίσω στην Αρχική σελίδα

hhpt/astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή. Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

Χωριά του Πάρνωνα

 Η Μελιγού και στο βάθος ο ιστορικός Αγιάννης

Τα παραδοσιακά χωριά του Πάρνωνα είναι όμορφα

Βέρβενα Αρκαδίας 

Κούτρουφα Αρκαδίας

Δολιανά Αρκαδίας 

Kαστρί Αρκαδίας 

Άγιος Πέτρος Αρκαδίας 

Αγιάννης (Άγιος Ιωάννης)  Kυνουρίας

 Μελιγού Αρκαδίας 

Χάραδρος Αρκαδίας 

Πλάτανος Αρκαδίας 

Σίταινα Αρκαδίας 

Καστάνιτσα Αρκαδίας 

Πραστός Aρκαδίας 

Κορακοβούνι Αρκαδίας 

This image has an empty alt attribute; its file name is 4-4-1-PARNONAS.jpg

Το καταφύγιο Πάρνωνα απέχει δύο ώρες πορείας από τη Βαμβακού, 

Πίσω στην σελίδα  Παραδοσιακά Χωριά Πίσω στην Αρχική σελίδα

hhpt/astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή. Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

astrosgr.com – Γιάννης Κουρόγιωργας

Άγιος Γεώργιος Αρκαδίας

Γραφικός καταπράσινος οικισμός της Βόρειας Κυνουρίας, με περίφημη θέα προς τον αργολικό κόλπο, χτισμένος σε υψόμετρο 487 μ., νότια της διασταύρωσης (4 χλμ.) προς Ελαιοχώρι. Απέχει 21 χλμ. από το Άστρος.

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ο Άγιος Γεώργιος είναι ένας οικισμός στην επαρχία Κυνουρίας του νομού Αρκαδίας που πρωτο-δημιουργήθηκε ως χειμαδιό. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 2 χιλιομέτρων από τη νότια όχθη του ποταμού Τάνου. Είναι δευτερογενής καστρίτικος οικισμός με οικιστές από Tου Ρούβαλη

Η φωτογραφία είναι το παλιό δημοτικό σχολείο του οικισμού Αετοχωρίου (Γαλτενάς).

Ο οικισμός Αετοχωρίου μαζί με τον οικισμό Βάθειας (Ντουμινά) και Αγίου Γεωργίου αποτελούσαν παλαιότερα την κοινότητα Αγίου Γεωργίου και τώρα αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Γεωργίου Βόρειας Κυνουρίας!! ( από φίλους μας)

Πίσω στην σελίδα  Παραδοσιακά Χωριά 

Πίσω στην Αρχική σελίδα

hhpt/astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή. Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

Ξηροπήγαδο Αρκαδίας

Από το «Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, 2015. Οδηγός για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Φύση, Πολιτισμός, Οικοτουρισμός. Άστρος Αρκαδίας».

Βόρεια του Άστρους στα 11 χλμ., βρίσκεται το Ξηροπήγαδο. Αποτελεί το πρώτο παραθαλάσσιο χωριό που θα συναντήσει ο επισκέπτης ερχόμενος στην παραλιακή Κυνουρία. Ήσυχο και ήρεμο περιβάλλον, πεντακάθαρες παραλίες με κρυστάλλινα νερά και τα βότσαλα να συνθέτουν πολύχρωμες εικόνες. Το Ξηροπήγαδο, ψαροχώρι με πλούσια ψαροτόπια, διαθέτει μια δυναμική τουριστική υποδομή με δεκάδες ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια, εστιατόρια και ψαροταβέρνες που εκτείνονται κατά μήκος της όμορφης παραλίας. Αποτελεί ιδανικό προορισμό για οικογενειακό τουρισμό και τους λάτρεις των ήρεμων διακοπών και της ξεγνοιασιάς. Από το αμφιθεατρικό Ξηροπήγαδο στις πλαγιές του βουνού Ζάβιτσα, ο επισκέπτης μπορεί να αγναντέψει το ιστορικό Ναύπλιο και το απέραντο των καταγάλανων νερών του Αργολικού κόλπου. Στην ευρύτερη περιοχή του Ξηροπηγάδου υπάρχουν δεκάδες σημαντικά και υπό εξερεύνηση σπήλαια, που προσδίδουν ένα ιδιαίτερο γεωλογικό ενδιαφέρον. Ένα από τα σπήλαια αυτά, το οποίο εξευνήθηκε πρόσφατα απο σπηλαιολογικές ομάδες, βρίσκεται σε κοντινή απόσταση βόρεια του χωριού και με την είσοδό του να εφάπτεται της κεντρικής επαρχιακής οδού.

Μετά το Ξηροπήγαδο και κάτω από την αρχαία Ανιγραία Οδό του περιηγητή Παυσανία, μόλις αντικρύσουμε τον κάμπο της Θυρέας, 150 μ. από την παραλία διακρίνουμε μέσα στη θάλασσα τη Δίνη, όπου κατά την αρχαιότητα γίνονταν θυσίες αλόγων στον θεό Ποσειδώνα (Γενέθλιον Ποσειδώνος). Αμέσως βόρεια από τη Δίνη, στη δυτική πλευρά του ακρωτηρίου Πουρνό, στη θέση Ανεμόμυλος και 50 μ. κάτω από τον αρχαίο παραθαλάσσιο δρόμο Άργους-Θυρεάτιδος βρίσκονται τα λείψανα αρχαίου φυλακείου. Το πεζοπορικό μονοπάτι στις κορυφογραμμές της Ζάβιτσας πάνω από το Ξηροπήγαδο, που ακολουθεί τη διαδρομή της αρχαίας Ανιγραίας οδού του περιηγητή Παυσανία, προσφέρει ανεπανάληπτες εμπειρίες και μοναδικές συγκινήσεις, με εντυπωσιακή θέα προς την Αργολίδα, την Αρκαδία και τον Αργολικό. Στην καταπληκτική αυτή διαδρομή ο επισκέπτης θα εντυπωσιαστεί από τον Βουκολόπυργο, που η ιστορία του χάνεται στα βάθη των αιώνων και θα νιώσει θρησκευτική κατάνυξη στη θέα των ξωκλησιών της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, του Αγίου Παντελεήμονα, του Προφήτη Ηλία και του Αγίου Κωνσταντίνου. Κατά τη θερινή περίοδο διοργανώνονται παραδοσιακά πανηγύρια και πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Η Δίνη Στην περιοχή Λιλέϊκα, στο μέσο του επαρχιακού οδικού δικτύου Άστρους – Ξηροπηγάδου παρατηρείται ένα σπάνιο υδατολογικό φαινόμενο που δημιουργούν τα γλυκά νερά ενός υπόγειου ποταμού, καθώς ξεπηδούν μέσα από τα βάθη της θάλασσας και σε απόσταση 150 μ. από την ακτή δημιουργούν ευδιάκριτο μεγάλο κύκλο («αλώνι») διαμέτρου 10-25 μ. (ανάλογα με την ποσότητα του νερού). Η εκβολή των γλυκών νερών από τα βάθη της θάλασσας δημιουργεί αυτόν τον υδατοστρόβιλο, όπου χορεύουν ακατάπαυστα τα γλυκά νερά, πριν τα δεχτεί στην αγκαλιά της η αλμυρή θάλασσα. Το εκπληκτικό αυτό φαινόμενο, με πλούσιες αναφορές στους αρχαίους συγγραφείς (Παυσανίας VIII.7.2), έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον Ελλήνων και ξένων ερευνητών και επιστημόνων αλλά δεν έχει καταστεί δυνατή η πλήρης και συστηματική μελέτη του, λόγω των σοβαρών κινδύνων που εγκυμονεί το μεγάλο βάθος της θάλασσας (80 μ.), η ύπαρξη ισχυρών θαλάσσιων ρευμάτων, καθώς και η τεράστια δύναμη του υδατοστρόβιλου. Από το Ξηροπήγαδο έως το Φωκιανό, σε πολλά σημεία κατά μήκος της ακτογραμμής, παρατηρούνται τα γλυκά νερά δεκάδων πηγών που αναβλύζουν από τα βάθη της θάλασσας.

Ξηροπήγαδο Αρκαδίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Το Ξηροπήγαδο (γνωστό παλαιότερα και ως Ξεροπήγαδο) είναι χωριό του νομού Αρκαδίας που υπάγεται στον Δήμο Βόρειας Κυνουρίας. Έχει πληθυσμό 353 κατοίκους. Πρόκειται για ένα παλιό ψαροχώρι της Κυνουρίας που τα τελευταία χρόνια παρουσιάζει τουριστική ανάπτυξη. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία, κυρίως την ελαιοκομία, την αμπελουργία, την κτηνοτροφία, την αλιεία, αλλά και τον τουρισμό

Τοποθεσία[

Βρίσκεται στους πρόποδες της βορειοανατολικής πλευράς του όρους Ζάβιτσα. Είναι το πρώτο παραθαλάσσιο χωριό της Αρκαδίας που συναντάει κανείς μετά την Αργολίδα, επάνω στον οδικό άξονα ΆργουςΛεωνιδίου. Απέχει 150 χιλιόμετρα από την Αθήνα και 10 χιλιόμετρα από το Άστρος Κυνουρίας. Κοντά στις ακτογραμμές του χωριού υπάρχουν βράχια με μικρές σπηλιές και μικρές δυσπρόσιτες αμμουδιές, ιδανικές για απομόνωση.

Στα όρια της κοινότητας και 5 χιλιόμετρα από αυτή, στο δρόμο προς την Αργολίδα, αναβλύζει υποθαλάσσια πηγή με γλυκό νερό. Η τοποθεσία είναι γνωστή ως «Ανάβαλος». Στο σημείο υπάρχουν εγκαταστάσεις συλλογής του νερού, το οποίο χρησιμοποιείται για τις ανάγκες ύδρευσης του Αργολικού κάμπου.[3]

Τοπική Κοινότητα-Ξηροπήγαδο, Λιλέικα, Μεταμόρφωση, Λιμανάκια, Πλάκα, Χάνι του Γκρίγκου

ΑΞΙΟΘΈΑΤΑ

Ανοικτά της θαλάσσης, κοντά στον οικισμό Λιλέικα, αναβλύζει υποθαλάσσια πηγή με υφάλμυρο νερό. Η πηγή βρίσκεται σε απόσταση 290 μέτρων από την ακτή και σε βάθος 80 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Τα νερά της προέρχονται από τις καταβόθρες του Παρθενίου και του Μαντινειακού κάμπου. Η πηγή αποκαλείται από τους ντόπιους «Λιλέικο μάτι» και είναι διακριτή από τη στεριά όταν υπάρχει σχετική άπνοια και τα νερά είναι ήρεμα, καθώς φαίνεται ο θαλάσσιος στρόβιλος διαμέτρου περίπου 25 μέτρων που δημιουργείται από την ανάμιξη του αλμυρού με το υφάλμυρο νερό.[4]

ΕΚΚΛΗΣΊΕΣ

Το χωριό έχει δύο εκκλησίες, την Αγία Μαρίνα και τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου (γνωστή ως Βαγγελίστρα).

ΠΑΡΑΛΊΕΣ

ΠΑΡΑΛΊΑ ΑΝΆΒΑΛΟΥ

Μία από τις πολλές μικρές και ήσυχες παραλίες που συναντά κανείς στη διαδρομή από την Αργολίδα προς το Άστρος λίγο πριν το το Ξηροπήγαδο και μετά το Κιβέρι Η παραλία βρίσκεται στα σύνορα των δύο νομών και διαθέτει άμμο και καθαρά νερά, ενώ πήρε το όνομά της από τη γνωστή υποθαλάσσια καρστική πηγή γλυκού νερού του Ανάβαλου που πηγάζει σε Κυνουρία και Αργολίδα.

ΠΑΡΑΛΊΑ ΒΊΛΕΣ

Η παραλία αυτή σε πολλούς είναι γνωστή ως Βίλες εξαιτίας κάποιων σπιτιών που βρίσκονται από πάνω τους αλλά οι περιγραφές μεγαλύτερων ανθρώπων της περιοχής για πολύχρωμες πεταλούδες που έβρισκαν εκεί καταφύγιο κι ομόρφαιναν το τοπίο συχνά, δείχνουν ότι το αυθεντικό και πρώτο όνομα της παραλίας αυτής είναι: Πεταλούδα.

ΠΑΡΑΛΊΑ ΕΥΑΓΓΕΛΊΣΤΡΙΑ

Μπαίνοντας στο Ξηροπήγαδο από Αργολίδα μετά την Ευαγγελίστρια κάνουμε αριστερά στα πρώτα σπίτια δίπλα στον μικρό ελαιώνα. Μετά από ένα σύντομο κατέβασμα με σκαλιά θα φτάσουμε στην ήσυχη παραλία με βότσαλο με τις σπηλιές κάτω από τα σπίτια.

ΠΑΡΑΛΊΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΊΟΥ

Πριν το Ξηροπήγαδο: Περνώντας το Κιβέρι και στον δρόμο προς το Ξηροπήγαδο, στον δρόμο αριστερά μας βρίσκουμε συνεχόμενα μικρά κολπάκια με όμορφες και ήσυχες παραλίες. Εδώ θα βρούμε μία πολύ όμορφη αμμουδερή παραλία στην οποία κατεβαίνουμε από στριφογυριστή σιδερένια σκάλα!

ΠΑΡΑΛΊΑ ΣΠΗΛΙΆ ΞΗΡΟΠΗΓΆΔΟΥ

Η Σπηλιά είναι μια όμορφη παραλία, στο κέντρο του χωριού. Οι κάτοικοι αλλά και οι τουρίστες οταν θέλουν να αναφερθουν στην παραλία λένε πάμε στη σπηλιά. Πήρε το όνομά της από τις δύο μικρές βραχώδεις σπηλιές που βρίσκονται στο κέντρο της. Έχει ψιλά βότσαλα και πανέμορφα νερά

ΠΑΡΑΛΊΑ ΞΗΡΟΠΉΓΑΔΟΥ

Η οργανωμένη παραλία του Ξηροπήγαδου με μικρό άσπρο βότσαλο απλώνεται κατά μήκος του οικισμού. Από πάνω της θα βρούμε παραθεριστικά σπίτια, ενοικιαζόμενα, beach bar και ταβέρνες.

ΠΑΡΑΛΊΑ ΛΙΜΆΝΙ ΞΗΡΟΠΗΓΆΔΟΥ

Μικρή παραλία με άσπρο βότσαλο ακριβώς δεξιά του μικρού μώλου του οικισμού με χρώματα της θάλασσας να είναι μοναδικά.

Δείτε τον παρακάτω σύνδεσμο για όλες τις παραλίες στο Άστρος

Ο «ήλιος και η θάλασα» του Αργολικού.

ΠΑΝΗΓΎΡΙΑ

Κάθε καλοκαίρι διοργανώνονται δύο υπαίθρια τοπικά πανηγύρια: Ένα στις 26 Ιουλίου, παραμονή του Αγίου Παντελεήμονα στο ξωκλήσι του Αγίου Παντελεήμονα, όπου γίνεται η λειτουργία και έπειτα αρχίζει το γλέντι συνοδευόμενο από φαγητό, τραγούδια και χορό. Το δεύτερο λαμβάνει χώρα στο εκκλησάκι της Μεταμόρφωσης της Σωτήρας, επάνω στο όρος Ζάβιτσα, όπου και εκεί γίνεται λειτουργία και μετά ακολουθεί το γλέντι.

ΑΘΛΗΤΙΣΜΌΣ

Η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού ονομάζεται «Φορτούνα Ξηροπηγάδου» και χρώματά της είναι το μπλε και το μαύρο. Αγωνίζεται στις τοπικές κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Αρκαδίας.[5]

Φωτογραφίες Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδειa

Πίσω στην σελίδα  Παραδοσιακά Χωριά 

Πίσω στην Αρχική σελίδα

hhpt/astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή. Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

Πλατάνα Αρκαδίας

Από το «Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, 2015. Οδηγός για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Φύση, Πολιτισμός, Οικοτουρισμός. Άστρος Αρκαδίας

Η Πλατάνα είναι χτισμένη 15 χλμ. βορειοδυτικά του Άστρους, σε υψόμετρο 455 μ., αριστερά της επαρχιακή οδού Άστρους-Τριπόλεως σε μια κατάφυτη από ελιές πλαγιά. Αποτελείται από δύο οικισμούς, Πλατάνα και Λουλούδια. Διακρίνουμε στο χωριό τον Ιερό Ναό της Υπαπαντής του Σωτήρος και το ερειπωμένο χάνι του Τσιμούρη. Έχει ελάχιστους μόνιμους κατοίκους που ασχολούνται με την κτηνοτροφία και γεωργία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Η Πλατάνα είναι χωριό του νομού Αρκαδίας που υπάγεται στον Δήμο Βόρειας Κυνουρίας. Έχει πληθυσμό 30 κατοίκους. Βρίσκεται στο δρόμο Τρίπολης – Άστρους και απέχει 9 χιλιόμετρα από τα Κάτω Δολιανά, 15 χιλιόμετρα από το Άστρος και 29 χιλιόμετρα από την Τρίπολη.

Πήρε το όνομά της από τα μεγάλα πλατάνια που υπάρχουν στο κέντρο του χωριού, εκεί όπου υπάρχει και μία φυσική πηγή. Αναπτύχθηκε σε πλήρη οικισμό τη δεκαετία του 1890 και απέκτησε δικό της δημοτικό σχολείο το 1923, το οποίο όμως πλέον δε λειτουργεί.

Πίσω στην σελίδα  Παραδοσιακά Χωριά 

Πίσω στην Αρχική σελίδα

hhpt/astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή. Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

Αγία Σοφία (ή Αγια-Σοφιά) Αρκαδίας

Από το «Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, 2015. Οδηγός για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Φύση, Πολιτισμός, Οικοτουρισμός. Άστρος Αρκαδίας

Η Αγία Σοφία αποτελεί ένα από τα νεότερα Καστριτοχώρια, χτισμένη σε 580 μ. υψόμετρο, σε απόσταση 20 χλμ. δυτικά του Άστρους και δίπλα στην κεντρική επαρχαική οδό Άστρους – Τριπόλεως. Η ονομασία του χωριού προ ήρθε από την εκκλησία του, η οποία είναι αφιερωμένη στην μνήμη της Αγίας Σοφίας και των τριών θυγατέρων της, Πίστεως, Ελπίδας και Αγάπης και γιορτάζει στις 17 Σεπτεμβρίου, οπότε και διοργανώνεται παραδοσιακό πανηγύρι. Κατοικήθηκε για πρώτη φορά πριν από εκατόν πενήντα χρόνια περίπου, μετά το έτος 1850, με κατοίκους κυρίως από το χωριό Καράτουλα της Κυνουρίας. Στην περιοχή έχουν ανακαλυφθεί παλιό υδραγωγείο και πήλινα πιθάρια, τα οποία εκτίθενται για φύλαξη στο Αρχαιολογικό Μουσείο Τρίπολης και οδηγούν στο συμπέρασμα ότι περιοχή είχε κατοικηθεί και κατά την αρχαιότητα. Προς εξερεύνηση αξιοθέατο του χωριου αποτελεί το Σπήλαιο της Κατερίνας, που το άνοιγμά του βρίσκεται σε υψόμετρο 952 μέτρων στην κορυφή της Μπαστούνας.

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Η Αγία Σοφία (ή Αγια-Σοφιά όπως αποκαλείται συνήθως στη ντοπιολαλιά) είναι ένας οικισμός στην επαρχία Κυνουρίας του νομού Αρκαδίας. Βρίσκεται επάνω στο δρόμο που ενώνει το Άστρος με την Τρίπολη, σε απόσταση 20 χιλιομέτρων από το πρώτο. Είναι δευτερογενής καστρίτικος οικισμός με οικιστές από Του Καράτουλα και αρχικά εξυπηρετούσε ως χειμαδιό.

Βορειοδυτικά από τον οικισμό βρίσκεται το γεφύρι του Αρμακά. Ένα παραδοσιακό μονότοξο γεφύρι που πιθανολογείται ότι κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1900 από Καστρίτες μαστόρους και στέκει ακόμα, ως ένα αυθεντικό δείγμα της λαϊκής αρχιτεκτονικής της περιοχής

Πίσω στην σελίδα  Παραδοσιακά Χωριά 

Πίσω στην Αρχική σελίδα

hhpt/astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή. Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

Στόλος Αρκαδίας

Από το «Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, 2015. Οδηγός για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Φύση, Πολιτισμός, Οικοτουρισμός. Άστρος Αρκαδίας

Ο Στόλος, σε απόσταση περίπου 18 χλμ. δυτικά του Άστρους, αποτελεί ένα ακόμα μικρό χωριό της Κυνουρίας περιτριγυρισμένο από κατάφυτο ελαιώνα.

Είναι χτισμένος σε βουνοπλαγιά στις νότιες απολήξεις του Πάρνωνα σε υψόμετρο 400 μ. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με την καλλιέργεια της ελιάς, την κτηνοτροφία και την αμπελουργία. Το χωριό έφτασε στην κορύφωση της ακμής του τον μεσοπόλεμο. Ο Στόλος μαζί με το Φούντωμα ιδρύθηκαν αμέσως μετά την κατάλυση της Οθωμανικής κυριαρχίας από κατοίκους του Καστρίου. Τα πρώτα σπίτια χτίστηκαν κοντά στο μετόχι της Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου, η ιστορία του οποίου χάνεται στα βυζαντινά χρόνια. Στο Μνημείο Πεσόντων του χωριού αναγράφεται και ο ιδρυτής του, στρατηγός Γιαννίτσιος του Θεοδόση, που σκοτώθηκε κατά τη μάχη των Δολιανών τον Μάιο του 1821, πολεμώντας το τουρκικό ιππικό στο Δραγούνι. Τα τοπωνύμια Παλιόστολος και Παλιοφούντωμα και κάποια αρχαιολογικά ευρήματα και άλλες ενδείξεις μαρτυρούν την παρουσία ανθρώπων στην περιοχή από την αρχαιότητα. Το 1945 βρέθηκε στον Παλιόστολο η πλάκα του Ερμογένη, μια επιτύμβια επιγραφή που χρονολογείται από τον 3ο έως τον 5ο μ.Χ. αιώνα.

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ο Στόλος είναι χωριό του νομού Αρκαδίας και υπάγεται στο Δήμο Βόρειας Κυνουρίας. Έδρα του χωριού είναι το Άστρος. Ο Στόλος έχει υψόμετρο 441 μέτρα. Ιδρυτής του χωριού ήταν ο Στρατηγός Γιαννίτσιος του Θεοδόση που σκοτώθηκε στη Μάχη των Δολιανών το Μάιο του 1821. Το χωριό βρίσκεται 2 χιλιόμετρα από τον επαρχιακό δρόμο Τρίπολης– Άστρους

Φούντωμα (Αετοχώρι ) Αρκαδίας

Ανάμεσα από τα χωριά Περδικόβρυση και Στόλος της Κυνουρίας είναι το Αετοχώρι (Φούντωμα), ένα μικρό χωριό χτισμένο πάνω σε μικρό ύψωμα, σε υψόμετρο 450μ. Η περιοχή είναι κατάφυτη με ελαιόδενδρα. Το χωριό ανήκει σαν οικισμός στο δημοτικό διαμέρισμα του Στόλου. Έχει λιγότερους από 30 μονίμους κατοίκους που ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία

Πίσω στην αρχική σελίδα 

Πίσω στην σελίδα  Παραδοσιακά Χωριά 

Πίσω στην Αρχική σελίδα

hhpt/astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή. Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

Περδικόβρυση Αρκαδίας

Από το «Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, 2015. Οδηγός για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Φύση, Πολιτισμός, Οικοτουρισμός. Άστρος Αρκαδίας

Περδικόβρυση

Περδικόβρυση: Χτισμένη δίπλα στο φαράγγι του Τάνου σε υψόμετρο 569 μ. και σε απόσταση 30 χλμ. δυτικά του Άστρους, σε ένα επιβλητικό φυσικό περιβάλλον βρίσκεται η Περδικόβρυση. Ο επισκέπτης αξίζει να γνωρίσει την εκκλησία της Θεοτόκου, προς τιμήν της οποίας οργανώνεται πανηγύρι στις 15 Αυγούστου κάθε χρόνο και την εντυπωσιακή τρίκρουνη θολωτή βρύση του 1877. Σε κοντινή απόσταση από την Περδικόβρυση, σε ένα επιβλητικό και άγριο φυσικό τοπίο και στο κοίλωμα ενός εντυπωσιακού βράχου, στέκει ένα από τα πιο χαρακτηριστικά μοναστήρια της περιοχής, η Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου (). Ιδιαίτερο γεωλογικό ενδιαφέρον και αξιοσημείωτο αποτελούν τα επιβλητικά βράχια του Κότρωνα (Βλ. σελ. 217). Λίγο έξω από το χωριό πρός τη Μονή Τίμιου Προδρόμου Καστρίου υπάρχουν οι πηγές του ποταμού Τάνου. Οι πηγές περιτριγυρίζονται από μεγάλα πλατάνια και αποτελούν εξαιρετικό σημείο για πεζοπορία και ορμητήριο για τους λάτρεις της φύσης.

Καστριχοχωρια

Από το «Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, 2015. Οδηγός για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Φύση, Πολιτισμός, Οικοτουρισμός. Άστρος Αρκαδίας

Καστριτοχώρια Τα Καστριτοχώρια, με κέντρο το Καστρί-Άγιο Νικόλαο, βρίσκονται σε μια κατάφυτη και πολυσύνθετη ως προς τη χλωρίδα πλαγιά του Πάρνωνα. Μαγευτικό φυσικό τοπίο και πανέμορφοι οικισμοί που δημιουργούν μια ξεχωριστή ενότητα επτά χωριών, Καστρί, Έλατος, Καράτουλας, Μεσορράχη, Νέα Χώρα, Περδικόβρυση και Ωριά. Η προφορική παράδοση αναφέρει ότι οι επτά οικισμοί, δημιουργήθηκαν από κατοίκους της παραθαλάσσιας περιοχής της Θυρέας, κοντά στο Άστρος, οι οποίοι για να γλυτώσουν από τις επιδρομές των εχθρών, που έρχονταν από τη θάλασσα, προχώρησαν προς τις ορεινές περιοχές, ακολουθώντας κυρίως την κοίτη του ποταμού Τάνου και των παραποτάμων του. Αυτούς τους πρώτους οικιστές ακολούθησαν και άλλοι Θυρεάτες που διασκορπίστηκαν στους οικισμούς του Καστρίου και έτσι αυξήθηκε ο πληθυσμός τους. Κατά την Τουρκοκρατία τα Καστριτοχώρια συμμετείχαν ενεργά στην επανάσταση του 1821. Μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους, όταν με διάταγμα του 1834/5 σχηματίστηκαν οι Δήμοι του Νομού Αρκαδίας, δημιουργήθηκε και ο Δήμος Τανίας, ο οποίος περιελάμβανε τα Καστριτοχώρια. Το 1912 καταργήθηκε ο Δήμος Τανίας και στην περιοχή ιδρύθηκαν κοινότητες. Στα χρόνια που ακολούθησαν ο πληθυσμός σχεδόν διπλασιάστηκε μέχρι τον πόλεμο του 1940, οπότε και άρχισε να φθίνει λόγω του φόρου αίματος στους Γερμανούς, του εμφυλίου και αργότερα της εσωτερικής και εξωτερικής μετανάστευσης

Πίσω στην σελίδα  Παραδοσιακά Χωριά 

Πίσω στην Αρχική σελίδα

hhpt/astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή. Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

Νέα Χώρα Αρκαδίας

Από το «Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, 2015. Οδηγός για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Φύση, Πολιτισμός, Οικοτουρισμός. Άστρος Αρκαδίας

Η Νέα Χώρα (παλιά Ρούβαλη) μεταξύ των χωριών Καράτουλα και Περδικόβρυσης, αποτελεί και αυτή ένα από τα όμορφα Καστριτοχώρια χτισμένη στις πλαγιές του Πάρνωνα, σε υψόμετρο 640 μ. και σε απόσταση 34 περίπου χλμ. δυτικά του Άστρους. Έχει (απογραφή 1991) 96 κατοίκους που ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία, αν και οι μόνιμοι κάτοικοι είναι πολύ λιγότεροι. Οδική πρόσβαση υπάρχει από το Καστρί και από το Στόλο. Είναι ένα από τα Καστριτοχώρια και βρίσκεται μεταξύ των χωριών Καράτουλα και Περδικόβρυσης

Προς το τέλος του 19ου αιώνα γνώρισε άνθιση φθάνοντας τους 500 κατοίκους. Σήμερα, ο επισκέπτης θα θαυμάσει τον εντυπωσιακό αλλά ανολοκλήρωτο Ι.Ν. της Παναγίας που οι κάτοικοι του χωριού ξεκίνησαν εκείνη την περίοδο να κατασκευάζουν περιμετρικά παλιότερου ναού. Το χωριό έχει ακολουθήσει και αυτό την μοίρα των υπολοίπων ορεινών χωριών της πατρίδας μας και οι ελάχιστοι πλέον κάτοικοί του σήμερα ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Η Νέα Χώρα (Του Ρούβαλη έως το 1927[3] και Σωληνάριέως το 1928[4]) είναι ένα μικρό ορεινό χωριό του νομού Αρκαδίας χτισμένο στις πλαγιές του όρους Πάρνωνα, στα 700 μέτρα υψόμετρο. Βρίσκεται στην επαρχία Κυνουρίας, μεταξύ των χωριών Του Καράτουλα και Περδικόβρυση και απέχει 30 χιλιόμετρα από την Τρίπολη, 35 χιλιόμετρα από το Άστρος και 4 χιλιόμετρα από το κεφαλοχώρι της περιοχής, το Καστρί. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

Καστριχοχωρια

Από το «Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, 2015. Οδηγός για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Φύση, Πολιτισμός, Οικοτουρισμός. Άστρος Αρκαδίας

Καστριτοχώρια Τα Καστριτοχώρια, με κέντρο το Καστρί-Άγιο Νικόλαο, βρίσκονται σε μια κατάφυτη και πολυσύνθετη ως προς τη χλωρίδα πλαγιά του Πάρνωνα. Μαγευτικό φυσικό τοπίο και πανέμορφοι οικισμοί που δημιουργούν μια ξεχωριστή ενότητα επτά χωριών, Καστρί, Έλατος, Καράτουλας, Μεσορράχη, Νέα Χώρα, Περδικόβρυση και Ωριά. Η προφορική παράδοση αναφέρει ότι οι επτά οικισμοί, δημιουργήθηκαν από κατοίκους της παραθαλάσσιας περιοχής της Θυρέας, κοντά στο Άστρος, οι οποίοι για να γλυτώσουν από τις επιδρομές των εχθρών, που έρχονταν από τη θάλασσα, προχώρησαν προς τις ορεινές περιοχές, ακολουθώντας κυρίως την κοίτη του ποταμού Τάνου και των παραποτάμων του. Αυτούς τους πρώτους οικιστές ακολούθησαν και άλλοι Θυρεάτες που διασκορπίστηκαν στους οικισμούς του Καστρίου και έτσι αυξήθηκε ο πληθυσμός τους. Κατά την Τουρκοκρατία τα Καστριτοχώρια συμμετείχαν ενεργά στην επανάσταση του 1821. Μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους, όταν με διάταγμα του 1834/5 σχηματίστηκαν οι Δήμοι του Νομού Αρκαδίας, δημιουργήθηκε και ο Δήμος Τανίας, ο οποίος περιελάμβανε τα Καστριτοχώρια. Το 1912 καταργήθηκε ο Δήμος Τανίας και στην περιοχή ιδρύθηκαν κοινότητες. Στα χρόνια που ακολούθησαν ο πληθυσμός σχεδόν διπλασιάστηκε μέχρι τον πόλεμο του 1940, οπότε και άρχισε να φθίνει λόγω του φόρου αίματος στους Γερμανούς, του εμφυλίου και αργότερα της εσωτερικής και εξωτερικής μετανάστευσης

Πίσω στην αρχική σελίδα 

Πίσω στην σελίδα  Παραδοσιακά Χωριά 

Πίσω στην Αρχική σελίδα

hhpt/astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή. Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

Καράτουλα Αρκαδίας

Από το «Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, 2015. Οδηγός για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Φύση, Πολιτισμός, Οικοτουρισμός. Άστρος Αρκαδίας

Ο Καράτουλας χτισμένος σε υψόμετρο 700 μ. σε ένα επιβλητικό και πλούσιο φυσικό περιβάλλον αποτελεί ένα από τα όμορφα Καστριτοχώρια. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με την κτηνοτροφία και τη γεωργία. Επικοινωνεί οδικώς με το Καστρί και με τον Στόλο ενώ απέχει από το Άστρος 35 χλμ

Καστριχοχωρια

Από το «Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, 2015. Οδηγός για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Φύση, Πολιτισμός, Οικοτουρισμός. Άστρος Αρκαδίας

Καστριτοχώρια Τα Καστριτοχώρια, με κέντρο το Καστρί-Άγιο Νικόλαο, βρίσκονται σε μια κατάφυτη και πολυσύνθετη ως προς τη χλωρίδα πλαγιά του Πάρνωνα. Μαγευτικό φυσικό τοπίο και πανέμορφοι οικισμοί που δημιουργούν μια ξεχωριστή ενότητα επτά χωριών, Καστρί, Έλατος, Καράτουλας, Μεσορράχη, Νέα Χώρα, Περδικόβρυση και Ωριά. Η προφορική παράδοση αναφέρει ότι οι επτά οικισμοί, δημιουργήθηκαν από κατοίκους της παραθαλάσσιας περιοχής της Θυρέας, κοντά στο Άστρος, οι οποίοι για να γλυτώσουν από τις επιδρομές των εχθρών, που έρχονταν από τη θάλασσα, προχώρησαν προς τις ορεινές περιοχές, ακολουθώντας κυρίως την κοίτη του ποταμού Τάνου και των παραποτάμων του. Αυτούς τους πρώτους οικιστές ακολούθησαν και άλλοι Θυρεάτες που διασκορπίστηκαν στους οικισμούς του Καστρίου και έτσι αυξήθηκε ο πληθυσμός τους. Κατά την Τουρκοκρατία τα Καστριτοχώρια συμμετείχαν ενεργά στην επανάσταση του 1821. Μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους, όταν με διάταγμα του 1834/5 σχηματίστηκαν οι Δήμοι του Νομού Αρκαδίας, δημιουργήθηκε και ο Δήμος Τανίας, ο οποίος περιελάμβανε τα Καστριτοχώρια. Το 1912 καταργήθηκε ο Δήμος Τανίας και στην περιοχή ιδρύθηκαν κοινότητες. Στα χρόνια που ακολούθησαν ο πληθυσμός σχεδόν διπλασιάστηκε μέχρι τον πόλεμο του 1940, οπότε και άρχισε να φθίνει λόγω του φόρου αίματος στους Γερμανούς, του εμφυλίου και αργότερα της εσωτερικής και εξωτερικής μετανάστευσης.

Πίσω στην σελίδα  Παραδοσιακά Χωριά 

Πίσω στην Αρχική σελίδα

hhpt/astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή. Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

Ωριά (ή Ωργιά) Αρκαδίας

Από το «Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, 2015. Οδηγός για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Φύση, Πολιτισμός, Οικοτουρισμός. Άστρος Αρκαδίας

Ωριά

Η Ωριά, χτισμένη σε υψόμετρο 840 μ. και σε απόσταση 37 χλμ. νοτιοδυτικά του Άστρους, αποτελεί ένα από τα όμορφα καταπράσινα Καστριτοχώρια και χαρακτηρίζεται από το ίδιο πλούσιο και επιβλητικό φυσικό περιβάλλον. Οι λιγοστοί της κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Η ονομασία του χωριού έως το 1927 ήταν Μπερνορί, από το όνομα ενδεχομένως κάποιου κατοίκου-ιδιοκτήτη χανιού που ονομαζόταν Μπερνορής. Όταν το 1927, με απόφαση της Κυβέρνησης, όσα χωριά είχαν τούρκικα ονόματα έπρεπε να τα αλλάξουν, το χωριό μετονομάστηκε σε Ωριά, παίρνοντας την ονομασία της από το γειτνιάζον ιστορικό κάστρο της Ωριάς. Στο χωριό τον Δεκαπενταύγουστο διοργανώνεται το «Ωριάτικο αντάμωμα» και «η βραδιά των νέων» , με δωρεάν φιλοξενία και την προσφορά αναμνηστικών δώρων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Η Ωριά (επονομαζόμενη Μπερνορή ως το 1927[3]) είναι ένα μικρό ορεινό χωριό του νομού Αρκαδίας, χτισμένο στα 840 μέτρα υψόμετρο. Είναι ένα από τα καλύτερα διατηρημένα χωριά της κοινότητας Καστρίου, αποτελώντας έναν από τους επτά πρωτογενείς συνοικισμούς του. Διατρέχεται από το ρέμα του Σαϊτά, παραπόταμο του ποταμού Τάνου. Βρίσκεται στην επαρχία Κυνουρίας και απέχει 30 χιλιόμετρα από την Τρίπολη και 45 χιλιόμετρα από το Άστρος

Καστριχοχωρια Απο το ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΟΡΟΥΣ ΠΑΡΝΩΝΑ & ΥΓΡΟΤΟΠΟΥ ΜΟΥΣΤΟΥ

Καστριτοχώρια Τα Καστριτοχώρια, με κέντρο το Καστρί-Άγιο Νικόλαο, βρίσκονται σε μια κατάφυτη και πολυσύνθετη ως προς τη χλωρίδα πλαγιά του Πάρνωνα. Μαγευτικό φυσικό τοπίο και πανέμορφοι οικισμοί που δημιουργούν μια ξεχωριστή ενότητα επτά χωριών, Καστρί, Έλατος, Καράτουλας, Μεσορράχη, Νέα Χώρα, Περδικόβρυση και Ωριά. Η προφορική παράδοση αναφέρει ότι οι επτά οικισμοί, δημιουργήθηκαν από κατοίκους της παραθαλάσσιας περιοχής της Θυρέας, κοντά στο Άστρος, οι οποίοι για να γλυτώσουν από τις επιδρομές των εχθρών, που έρχονταν από τη θάλασσα, προχώρησαν προς τις ορεινές περιοχές, ακολουθώντας κυρίως την κοίτη του ποταμού Τάνου και των παραποτάμων του. Αυτούς τους πρώτους οικιστές ακολούθησαν και άλλοι Θυρεάτες που διασκορπίστηκαν στους οικισμούς του Καστρίου και έτσι αυξήθηκε ο πληθυσμός τους. Κατά την Τουρκοκρατία τα Καστριτοχώρια συμμετείχαν ενεργά στην επανάσταση του 1821. Μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους, όταν με διάταγμα του 1834/5 σχηματίστηκαν οι Δήμοι του Νομού Αρκαδίας, δημιουργήθηκε και ο Δήμος Τανίας, ο οποίος περιελάμβανε τα Καστριτοχώρια. Το 1912 καταργήθηκε ο Δήμος Τανίας και στην περιοχή ιδρύθηκαν κοινότητες. Στα χρόνια που ακολούθησαν ο πληθυσμός σχεδόν διπλασιάστηκε μέχρι τον πόλεμο του 1940, οπότε και άρχισε να φθίνει λόγω του φόρου αίματος στους Γερμανούς, του εμφυλίου και αργότερα της εσωτερικής και εξωτερικής μετανάστευσης.

Πίσω στην αρχική σελίδα 

Πίσω στην σελίδα  Παραδοσιακά Χωριά 

Πίσω στην Αρχική σελίδα

hhpt/astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή. Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

Μεσορράχη Αρκαδίας

Από το «Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, 2015. Οδηγός για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Φύση, Πολιτισμός, Οικοτουρισμός. Άστρος Αρκαδίας

Μεσορράχη

Ορεινό χωριό του Πάρνωνα σε υψόμετρο 859 μ. δίπλα στο Καστρί, η καταπράσινη Μεσορράχη απέχει από το Άστρος 35 χλμ. Η πρώτη γραπτή αναφορά για τη Μεσορράχη συναντάται το 1704 όταν οι Βενετσιάνοι, που είχαν καταλάβει την Πελοπόννησο, έκαναν καταγραφή των πόλεων και των χωριών της. Είναι ένας μικρός οικισμός με λίγους μόνιμους κατοίκους, χτισμένος μέσα σε πυκνό καστανόδασος, που ξεχωρίζει για το μεγάλο μονότοξο γεφύρι του (χτισμένο το 1932) στον δρόμο προς το Καστρί.

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Η Μεσορράχη (ή το Μεσοράχι) είναι ένα μικρό ορεινό χωριό χτισμένο στα 860 μέτρα υψόμετρο στο νομό Αρκαδίας . Είναι ο πρώτος οικισμός που συναντά όποιος κατευθύνεται από την Τεγέα προς την ευρύτερη περιοχή του Καστρίου. Βρίσκεται στην επαρχία Κυνουρίας και απέχει 26 χιλιόμετρα από την Τρίπολη και 40 χιλιόμετρα από το Άστρος

Απο το ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΟΡΟΥΣ ΠΑΡΝΩΝΑ & ΥΓΡΟΤΟΠΟΥ ΜΟΥΣΤΟΥ

Καστριτοχώρια Τα Καστριτοχώρια, με κέντρο το Καστρί-Άγιο Νικόλαο, βρίσκονται σε μια κατάφυτη και πολυσύνθετη ως προς τη χλωρίδα πλαγιά του Πάρνωνα. Μαγευτικό φυσικό τοπίο και πανέμορφοι οικισμοί που δημιουργούν μια ξεχωριστή ενότητα επτά χωριών, Καστρί, Έλατος, Καράτουλας, Μεσορράχη, Νέα Χώρα, Περδικόβρυση και Ωριά. Η προφορική παράδοση αναφέρει ότι οι επτά οικισμοί, δημιουργήθηκαν από κατοίκους της παραθαλάσσιας περιοχής της Θυρέας, κοντά στο Άστρος, οι οποίοι για να γλυτώσουν από τις επιδρομές των εχθρών, που έρχονταν από τη θάλασσα, προχώρησαν προς τις ορεινές περιοχές, ακολουθώντας κυρίως την κοίτη του ποταμού Τάνου και των παραποτάμων του. Αυτούς τους πρώτους οικιστές ακολούθησαν και άλλοι Θυρεάτες που διασκορπίστηκαν στους οικισμούς του Καστρίου και έτσι αυξήθηκε ο πληθυσμός τους. Κατά την Τουρκοκρατία τα Καστριτοχώρια συμμετείχαν ενεργά στην επανάσταση του 1821. Μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους, όταν με διάταγμα του 1834/5 σχηματίστηκαν οι Δήμοι του Νομού Αρκαδίας, δημιουργήθηκε και ο Δήμος Τανίας, ο οποίος περιελάμβανε τα Καστριτοχώρια. Το 1912 καταργήθηκε ο Δήμος Τανίας και στην περιοχή ιδρύθηκαν κοινότητες. Στα χρόνια που ακολούθησαν ο πληθυσμός σχεδόν διπλασιάστηκε μέχρι τον πόλεμο του 1940, οπότε και άρχισε να φθίνει λόγω του φόρου αίματος στους Γερμανούς, του εμφυλίου και αργότερα της εσωτερικής και εξωτερικής μετανάστευσης.

Πίσω στην σελίδα  Παραδοσιακά Χωριά 

Πίσω στην Αρχική σελίδα

hhpt/astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή. Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

Έλατος Αρκαδίας

Από το «Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, 2015. Οδηγός για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Φύση, Πολιτισμός, Οικοτουρισμός. Άστρος Αρκαδίας

Έλατος Αρκαδίας

Έλατος Ανάμεσα στον Άγιο Πέτρο και τον Άγιο Νικόλαο (Καστρί) συναντάμε το ορεινό χωριό Έλατο (ή Δραγαλεβό). Είναι ένα από τα Καστριτοχώρια και βρίσκεται σε υψόμετρο 840 μ. και απέχει 38 χλμ. νοτιοδυτικά του Άστρους. Το χωριό είναι χτισμένο δίπλα στις όχθες του ποταμού Τάνου σε ένα επιβλητικό και πλούσιο φυσικό περιβάλλον που το χαρακτηρίζουν τα άφθονα νερά και το κατάφυτο της περιοχής. Στην πλατεία του χωριού βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, χτισμένη σύμφωνα με την επιγραφή της το 1831. Κοντά στο χωριό, στον δρόμο προς Άγιο Πέτρο, βρίσκεται η πετρόχτιστη «Κάτω Βρύση» σε μια υπέροχη τοποθεσία με υπεραιωνόβια πλατάνια. Στα αξιοθέατα του χωριού και δίπλα στα τελευταία σπίτια είναι το εκκλησάκι του Μάη Θανάση (Άγιος Αθανάσιος), περιτριγυρισμένο από δέντρα και άπλετο χώρο για ηρεμία και επαφή του ανθρώπου με τη φύση. Υπάρχει άφθονο νερό και δύο μεγάλες στέρνες τις οποίες χρησιμοποιούσαν οι κάτοικοι του χωριού για να ποτίζουν τα περιβόλια τους κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Σύμφωνα με τοπικές παραδόσεις, κοντά στο νεότερο Δραγαλεβό (σημερινό Έλατο), υπήρχε ένα μεγάλο χωριό που καταστράφηκε, κάτι που επιβεβαιώνεται από τα πολλά ερείπια και υπολείμματα ναών και κτιρίων στη νότια πλευρά του χωριού.

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ο Έλατος (γνωστός ως Δραγαλεβός έως το 1927[1]) είναι ένα μικρό ορεινό χωριό του νομού Αρκαδίας, χτισμένο στα 840 μέτρα υψόμετρο, μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο γεμάτο με καστανιέςβελανιδιές και πλατάνια.[2] Βρίσκεται στην επαρχία Κυνουρίας ανάμεσα στα δύο κεφαλοχώρια της περιοχής, τον Άγιο Πέτρο και το Καστρί. Απέχει μόλις 27 χιλιόμετρα (μισή ώρα) από την Τρίπολη και 45 χιλιόμετρα από το Άστρος

Καστριχοχωρια Απο το ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΟΡΟΥΣ ΠΑΡΝΩΝΑ & ΥΓΡΟΤΟΠΟΥ ΜΟΥΣΤΟΥ

Καστριτοχώρια Τα Καστριτοχώρια, με κέντρο το Καστρί-Άγιο Νικόλαο, βρίσκονται σε μια κατάφυτη και πολυσύνθετη ως προς τη χλωρίδα πλαγιά του Πάρνωνα. Μαγευτικό φυσικό τοπίο και πανέμορφοι οικισμοί που δημιουργούν μια ξεχωριστή ενότητα επτά χωριών, Καστρί, Έλατος, Καράτουλας, Μεσορράχη, Νέα Χώρα, Περδικόβρυση και Ωριά. Η προφορική παράδοση αναφέρει ότι οι επτά οικισμοί, δημιουργήθηκαν από κατοίκους της παραθαλάσσιας περιοχής της Θυρέας, κοντά στο Άστρος, οι οποίοι για να γλυτώσουν από τις επιδρομές των εχθρών, που έρχονταν από τη θάλασσα, προχώρησαν προς τις ορεινές περιοχές, ακολουθώντας κυρίως την κοίτη του ποταμού Τάνου και των παραποτάμων του. Αυτούς τους πρώτους οικιστές ακολούθησαν και άλλοι Θυρεάτες που διασκορπίστηκαν στους οικισμούς του Καστρίου και έτσι αυξήθηκε ο πληθυσμός τους. Κατά την Τουρκοκρατία τα Καστριτοχώρια συμμετείχαν ενεργά στην επανάσταση του 1821. Μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους, όταν με διάταγμα του 1834/5 σχηματίστηκαν οι Δήμοι του Νομού Αρκαδίας, δημιουργήθηκε και ο Δήμος Τανίας, ο οποίος περιελάμβανε τα Καστριτοχώρια. Το 1912 καταργήθηκε ο Δήμος Τανίας και στην περιοχή ιδρύθηκαν κοινότητες. Στα χρόνια που ακολούθησαν ο πληθυσμός σχεδόν διπλασιάστηκε μέχρι τον πόλεμο του 1940, οπότε και άρχισε να φθίνει λόγω του φόρου αίματος στους Γερμανούς, του εμφυλίου και αργότερα της εσωτερικής και εξωτερικής μετανάστευσης.

Πίσω στην σελίδα  Παραδοσιακά Χωριά 

Πίσω στην Αρχική σελίδα

hhpt/astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή. Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

Δολιανά Αρκαδίας

Απο το Δημο μας

“Καταπράσινο ορεινό χωριό με υπέροχη θέα και γνωστό για την νικηφόρα μάχη του Νικηταρά, επονομαζόμενου και Τουρκοφάγου, το Μάιο του 1821. Βρίσκεται στα 1050 μέτρα απέχει 25 χιλιόμετρα από την Τρίπολη, 45 από το Άστρος και διαθέτει καλές τουριστικές υποδομές, με ξενώνες, ταβέρνες. Ιδανικό χωριό για Σαββατοκύριακα και τριήμερα, κατάλληλο για όσους αγαπούν τη φύση και τους περιπάτους, από το χωριό περνά το Ευρωπαϊκό Μονοπάτι Ε4. Ενώ ιδιαίτερη προτίμηση δείχνουν οι επισκέπτες και για το Δασικό χωριό που βρίσκεται λίγο πιο έξω από τα Άνω Δολιανά. Φημισμένο είναι το μάρμαρο Δολιανών ενώ μπορείτε να επισκεφτείτε το Λαογραφικό Μουσείο Χριστοφίλη και να δείτε την τέχνη και παράδοση της περιοχής. Μεγάλη προσέλευση έχει η γιορτή καστάνου, τοπικού προϊόντος της ορεινής Κυνουρίας, που γίνεται το Φθινόπωρο, και στην οποία ο επισκέπτης μπορεί να γευτεί το κάστανο σε δεκάδες συνταγές. Οι κάτοικοι του χωριού μεταφέρονται στα Άνω Δολιανά από τα Κάτω Δολιανά την 23η Απριλίου όπου μεταφέρουν και την εικόνα του Αγίου Γεωργίου από το ένα χωριό στο άλλο με τα πόδια, έθιμο που περνά από γενιά σε γενιά.”

https://www.discoverkynouria.gr/el/sights/ano-doliana

Μια φίλη μας παρατηρεί από τα”Δολιανά Αρκαδίας”

“Το σωστό είναι:Η μεταφορά της εικόνας του Αγίου Γεωργίου γίνεται την πρώτη Κυριακή του Νοεμβρίου με τα πόδια από τα Άνω Δολιανά στα Κάτω Δολιανά όπως μεταφέρονταν και οι κάτοικοι παλιά για να περάσουν το χειμώνα στα χειμαδιά (κάτω Δολιανά)Επίσης το χωριό έχει μεγάλη παραγωγή κερασιών που παραλείφθηκε.”

Από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης

Το δασικό χωριό «`Ανω Δολιανά» του Νομού Αρκαδίας βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές του Πάρνωνα, σε υψόμετρο 1.180μ. περίπου, στη θέση Χορευταρού – Κρέκιζα του ορεινού οικισμού `Ανω Δολιανών του Δήμου Κυνουρίας, σε απόσταση 20χμ. ΝΑ της Τρίπολης.

Κατασκευάστηκε από το Δασαρχείο Κυνουρίας, με πιστώσεις του Υπουργείου μας, και έχει δυο οδικούς άξονες πρόσβασης. Η έκτασή του είναι 29 στρέμματα και αποτελείται από 20 ξύλινες μονοκατοικίες. Από αυτές, άλλες έχουν μια κρεβατοκάμαρα – όπου μπορούν να φιλοξενηθούν άνετα 2-3 άτομα – και άλλες δυο ξεχωριστές κρεβατοκάμαρες – όπου μπορούν να μείνουν 4-5 άτομα. Οι μονοκατοικίες συμπληρώνονται με μπάνιο, κουζίνα, ψυγείο, κι έναν ενιαίο ευρύχωρο καθιστικό χώρο με τζάκι και τραπεζαρία.

Επίσης, υπάρχει ένα κεντρικό εστιατόριο διακοσίων ατόμων, με ένα μεγάλο τζάκι στη μέση, όπου οι επισκέπτες απολαμβάνουν τις ντόπιες λιχουδιές, φτιαγμένες με αρκαδικές συνταγές, από γνήσια τοπικά προϊόντα.

Η κατασκευή του δασικού χωριού έχει γίνει με ιδιαίτερη φροντίδα. Οι ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις, τα δίκτυα φωτισμού, ύδρευσης και αποχέτευσης είναι άριστα, ενώ τα ειδικά μέσα πυρόσβεσης που υπάρχουν εξασφαλίζουν την ασφάλεια της διαμονής.

Ο επισκέπτης, όλες τις εποχές του χρόνου, μπορεί να αποδράσει για λίγο μακριά από το άγχος και τη ρύπανση του περιβάλλοντος των μεγαλουπόλεων, και να περιπλανηθεί στο γραφικό περιβάλλον του δασικού χωριού, με τους πέτρινους τοίχους, τα πεζούλια και τα μονοπάτια, να παρατηρήσει και να θαυμάσει την πλούσια φύση και τις λειτουργίες της, να την αγαπήσει και να την προστατέψει. Μπορεί επίσης να μάθει την ιστορία και να γνωρίσει τη ζωή των σύγχρονων κατοίκων της Αρκαδίας, καθώς η θέση του δασικού χωριού είναι τέτοια, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ορμητήριο για επισκέψεις στα πανέμορφα παραδοσιακά χωριά της περιοχής.

Οι επισκέπτες του δασικού χωριού έχουν τη δυνατότητα να ασχοληθούν με διάφορες άλλες εναλλακτικές δραστηριότητες, όπως ιππασία, τοξοβολία, ποδήλατο βουνού, paint bull, πεζοπορία.

Το δασικό χωριό των `Ανω Δολιανών προσφέρεται για περιβαλλοντολογική εκπαίδευση και ενημέρωση των επισκεπτών, για συνέδρια και σεμινάρια δασοπονικού και περιβαλλοντολογικού περιεχομένου, ενώ υπάρχει δυνατότητα παροχής διευκολύνσεων σε σπουδαστές όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης.

http://www.minagric.gr/…/dasika…/1168-xorio-anodoliana

ΥΑ ΥΠΠΕ/ΑΡΧ/Β1/Φ30/38870/844/9-8-1983 – ΦΕΚ 537/Β/13-9-1983
Τίτλος ΦΕΚ Χαρακτηρισμός της οικίας ιδιοκτησίας Αφών Χριστοφίλη στον οικισμό Άνω Δολιανά επαρχίας Κυνουρίας νομού Αρκαδίας ως ιστορικού διατηρητέου μνημείου
Κείμενο
“Xαρακτηρίζουμε την οικία ιδιοκτησίας αδελφών Χριστοφίλη στον οικισμό Άνω Δολιανά επαρχίας Κυνουρίας νομού Αρκαδίας
ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο, δυνάμει του άρθρου 52 του Κ Ν 5351/32 “περί αρχαιοτήτων”, γιατί στο σπίτι αυτό οχυρώθηκε οαγωνιστής της Επανάστασης του 1821 ”Nικηταράς ο Tουρκοφάγος ‘ στη μάχη των Δολιανών και γι’ αυτό το λόγο είναι γνωστό ως ”ταμπούρι του Nικηταρά”.
Η οικία, που βρίσκεται σε περίοπτη θέση και στρατηγική θέση του οικισμού, αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα οχυράς κατοικίας της περιοχής”.

K N 5351/1932, άρθρο 52.

Από το «Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, 2015. Οδηγός για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Φύση, Πολιτισμός, Οικοτουρισμός. Άστρος Αρκαδίας».

·Δολιανά Το ιστορικό χωριό των Δολιανών είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.050 μ. και σε απόσταση 35 περίπου χλμ. δυτικά του Άστρους, αποτελώντας την «πύλη» προς τον Πάρνωνα. Πρόκειται για έναν παραδοσιακό, γραφικό και δυναμικό ορεινό προορισμό, γνωστό στο πανελλήνιο. Τα Δολιανά είναι γνωστά από την αρχαιότητα για το μάρμαρο άριστης ποιότητας από το οποίο κατασκευάστηκαν σημαντικοί ναοί της αρχαιότητας καθώς και ο Μητροπολιτικός Ναός του Αγίου Βασιλείου στην Τρίπολη (1855). Τα εντυπωσιακά πετρόχτιστα σπίτια του οικισμού, τα γραφικά καλντερίμια, οι περίτεχνες βρύσες, περιτριγυρισμένα από καστανιές, βελανιδιές, κερασιές, καρυδιές, πλατάνια, συνθέτουν ένα μοναδικό ανθωπογενές και φυσικό περιβάλλον για τον επισκέπτη. Πληθώρα πεζοπορικών διαδρομών ξεκινούν από το χωριό και σε πολλά σημεία συναντούν το ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε4. Τα Δολιανά είναι επίσης γνωστά από την ονομαστή μάχη των Δολιανών που έγινε εδώ στις 18 Μαΐου του 1821 (Βλ. σελ. 268). Το ιστορικά διατηρητέο κτίριο «Ταμπούρι του Νικηταρά» (κτίριο ιδιοκτησίας Αφών Χριστοφίλη) στα Άνω Δολιανά, όπου οχυρώθηκε ο Νικηταράς με τους συντρόφους του, έχει μετατραπεί σε μουσείο. Λίγο έξω από το χωριό, μέσα σε μια καταπράσινη τοποθεσία απο καστανιές, βρίσκεται το εκκλησάκι του Άη Γιάννη, το ρέμα και ο ομώνυμος καταρράκτης. Το χωριό διαθέτει πλούσια τουριστική υποδομή, ξενώνες, ξενοδοχεία, εστιατόρια και ταβέρνες, καθώς επίσης και το πολυδύναμο Δασικό Χωριό. Τα Κάτω Δολιανά, βορειοδυτικά του Άστρους αποτελούν τη χειμερινή κατοικία των Δολιανιτών. Eδώ διαχειμάζουν οι κάτοικοι των Άνω Δολιανών και επιστρέφουν στο χωριό την άνοιξη, για να περάσουν τους ζεστούς μήνες του καλοκαιριού, όπου μεταφέρουν και την εικόνα του προστάτη του χωριού Αγίου Γεωργίου την πρώτη Κυριακή του Νοέμβρη. Η μεταφορά αυτή γίνεται από το ένα χωριό στο άλλο με τα πόδια (25 χλμ.), έθιμο που περνά από γενιά σε γενιά. Στην ευρύτερη περιοχή των Κάτω Δολιανών, υπάρχουν σημαντικοί αρχαιολογικοί χώροι και μνημεία, όπως το Ασκληπιείο του Πολεμοκράτη και η Έπαυλη του Ηρώδη του Αττικού στην περιοχή Λουκούς, οι αρχαιολογικοί χώροι στο Κουρμέκι και Τσιόροβο, αρχαία φυλακεία (Ανεμόμυλος, Ξυλόπυργος), ρωμαϊκοί τάφοι και το αρχαίο λατομείο πωρόλιθου στη θέση «Κουφογή». Παραδοσιακό προϊόν των Άνω Δολιανών είναι τα κάστανα που μαζεύουν οι κάτοικοι το φθινόπωρο, οπότε διοργανώνεται η γιορτή τού κάστανου, ενώ στα Κάτω Δολιανά οι κάτοικοι ασχολούνται με την παραγωγή ελαιολάδου και βρώσιμων ελιών (χαρακτηριστικές ποικιλίες το μανάκι και οι χονδροελιές). Καλλιεργούνται επίσης και εσπεριδοειδή.

· Γιορτές Γης, όπως η γιορτή καστάνου και άλλες πλούσιες πολιτιστικές εκδηλώσεις, τα ονομαστά Ηρώδεια, ιστορικές αναπαραστάσεις, κ.ά. διοργανώνονται στα Δολιανά κάθε χρόνο. Από το 2015 πραγματοποιείται ορεινός ημιμαραθώνιος αγώνας δρόμου στα Άνω Δολιανά στο πλαίσιο διήμερου εκδηλώσεων που διοργανώνεται με αφορμή την επέτειο της ιστορικής μάχης των Δολιανών στις 18 Μαΐου 1821.

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Άνω Δολιανά Αρκαδίας

Τα Άνω Δολιανά (ή και Δολιανά) είναι ορεινό, πετρόχτιστο χωριό στην επαρχία Βόρειας Κυνουρίας της Αρκαδίας, το οποίο ανήκει στην τοπική κοινότητα Δολιανών.[2] Το χειμώνα κατοικείται από λιγοστούς οικιστές, καθώς οι περισσότεροι διαχειμάζουν στα Κάτω Δολιανά και αρκετοί επιστρέφουν σε αυτό την άνοιξη. Στην απογραφή του 2011 είχε 90 κατοίκους. Είναι χαρακτηρισμένος παραδοσιακός οικισμός, σύμφωνα με σχετική νομοθετική ρύθμιση του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.[3][4]

Τα τελευταία χρόνια γνωρίζει αξιόλογη τουριστική ανάπτυξη ήπιας μορφής, με σημαντικό αριθμό επισκεπτών, ιδιαίτερα τα Σαββατοκύριακα της χειμερινής περιόδου.[5][6]

Ο οικισμός βρίσκεται στο νότιο περίγυρο της πεδιάδας της Τρίπολης. Εκτείνεται σε υψόμετρο μεταξύ των 950 και 1.050 μέτρων και είναι χτισμένος αμφιθεατρικά στις βόρειες πλαγιές του Πάρνωνα, με βορεινή έκθεση, απλωμένος σε δύο γειτονιές και περιβαλλόμενος από ρεματιές και μικρούς καταρράκτες. Ιδιαίτερη αξία έχει η πανοραμική θέα από το σημείο, καθώς μοιάζει με μπαλκόνι[7] που βλέπει προς το οροπέδιο της Τρίπολης και τον κάμπο της Μαντίνειας, με τον οπτικό ορίζοντα να φτάνει ως τα όρη ΜαίναλοΑρτεμίσιοΧελμό και Ερύμανθο.[8]

Το χωριό είναι κατάφυτο από καστανιές και πλατάνια, ενώ ένα δάσος με έλατα ξεκινάει από το βορειοανατολικό άκρο του. Στην περιοχή ευδοκιμούν ιδιαίτερα οι κερασιές, ενώ παλαιότερα υπήρχαν και βυσσινιές. Επίσης θα δει κανείς μηλιές, φιρικιές, καρυδιέςβελανιδιές αλλά και ορισμένες φουντουκιές και αχλαδιές, σε ένα θέαμα που παρουσιάζει ενδιαφέρον ιδιαίτερα το φθινόπωρο, με την εναλλαγή των χρωμάτων στις φυλλωσιές των φυλλοβόλων δέντρων.[9][10]

Είναι σε απόσταση 175 χιλιομέτρων ή 2 ωρών περίπου από την Αθήνα, 20 χιλιομέτρων (25 λεπτά) από την Τρίπολη και 33 χιλιομέτρων (35 λεπτά) από το Άστρος

Ιστορία

Αρχαία λατομεία

Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών: Γλυπτά του Δαμοφώντα από το ναό της Δέσποινας στη Λυκόσουρα. Από αριστερά προς τα δεξιά: ΆρτεμιςΔήμητρα, πέπλο Δέσποινας, Άνυτος (Τιτάνας), θηλυκός Τρίτων (θραύσμα από το θρόνο). Τα εκθέματα 2 και 3 είναι από μάρμαρο Δολιανών.

Βορειοδυτικά της κοινότητας, στις θέσεις «Αλεπότρυπες» και «Ψοφιαίικα», βρίσκονται αρχαία λατομεία που χρονολογούνται από την αρχαϊκή-κλασική εποχή και παράγουν το ομώνυμο τοπικό μάρμαρο Δολιανών,[17] το οποίο είναι χρώματος λευκού, με τόνο προς το κυανότεφρο ή ανοικτοκυανότεφρο.[18][19] Είναι από τα ποιοτικότερα μάρμαρα της Πελοποννήσου, παρουσιάζοντας ομοιότητες με το Πεντελικό μάρμαρο της Αττικής, παρ’ όλο που δε φτάνει τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του τελευταίου.[20]Χρησιμοποιήθηκε συνηθέστερα ως δομικός λίθος και σπανιότερα στη γλυπτική.

Επανάσταση

Προτομή του Νικηταρά στο ρέμα του Τσάκωνα, εκεί όπου εκτυλίχθηκε η Μάχη των Δολιανών.

Στις 18 Μαΐου του 1821, κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης, στο χωριό δόθηκε η λεγόμενη Μάχη των Δολιανών. Στη συγκεκριμένη μάχη, ο Νικηταράς που κρατούσε με 300 άντρες τα Άνω Δολιανά, κατάφερε να αποκρούσει 4.000 Τούρκους που επιτίθεντο με πυροβολικό. Εκείνη τη μέρα πήρε και το προσωνύμιο «Τουρκοφάγος» που τον συνόδευε μετέπειτα, διότι σύμφωνα με την παράδοση έπεσαν πολλοί Τούρκοι από το χέρι του. Στη μνήμη του έχει ανεγερθεί ανδριάντας στην είσοδο του οικισμού και συγκεκριμένα στην περιοχή «ρέμα του Τσάκωνα», το κυρίως θέατρο της μάχης

Αξιοθέατα

Το Ιστορικό και Εθνογραφικό Μουσείο Δολιανών

Στις 23 Μαΐου του 2015 εγκαινιάστηκε το «Ιστορικό και Εθνογραφικό Μουσείο Δολιανών», αφιερωμένο στην ιστορική μάχη που διεξήχθη στο χωριό αλλά και στην ευρύτερη λαογραφία της καθημερινότητας της περιοχής. Στεγάζεται στην οικία Χριστοφίλη, ένα από τα σπίτια στα οποία ταμπουρώθηκαν οι Έλληνες αγωνιστές, περιστατικό από το οποίο η οικία βαφτίστηκε «Το ταμπούρι του Νικηταρά».[45][46] Είναι ανοιχτό για το κοινό κάθε Σάββατο και Κυριακή πρωί με ελεύθερη είσοδο.[47]

Ιδιαίτερου κάλλους είναι το παλαιό σχολείο, το οποίο λειτουργεί σήμερα ως παραδοσιακός ξενώνας. Αποτελείται από δύο κτήρια , τα οποία έχουν κηρυχθεί διατηρητέα από το ΥΠΕΧΩΔΕ.[48] Το μικρότερο και παλαιότερο από αυτά ανεγέρθη το 1853.[7]

Ως σχολείο, λειτουργούσε τους μήνες Σεπτέμβριο και Οκτώβριο κάθε σχολικού έτους, μέχρι οι κάτοικοι να ολοκληρώσουν τη συγκομιδή καστάνων και σπαρτών και να μεταφερθούν στον πεδινό οικισμό. Σταμάτησε τη λειτουργία του τον Οκτώβριο του 1982.

Σε απόσταση 1,5 χιλιομέτρου από το κέντρο του χωριού, στο δρόμο προς τον οικισμό Δραγούνι και μετά τον καταρράκτη στο ρέμα του Αϊ Γιαννιού, βρίσκεται το γραφικό ξωκλήσι του Αϊ Γιάννη, στο μέσον μιας κατάφυτης πλαγιάς με πανοραμική θέα προς το χωριό.

Εδώ είχε στρατοπεδεύσει ο Νικηταράς με τα παλικάρια του από τις 16 Μαΐου του 1821, ερχόμενος από το στρατόπεδο των Βερβένων με τελική κατεύθυνση το Ναύπλιο για να προμηθευτεί σκαγομπάρουτα. Το πρωί της 18ης Μαΐου όταν και είχε προγραμματίσει την αναχώρησή του, μια Οθωμανική φάλαγγα υπό τον κεχαγιάμπεη Μουσταφά άρχισε να ανηφορίζει προς τον οικισμό με απώτερο σκοπό την πλαγιοκόπηση του στρατοπέδου των Βερβένων. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Νικηταράς να εισακούσει το κάλεσμα των χωρικών, να αναβάλλει την αναχώρησή του και να επιστρέψει στον οικισμό για να τον υπερασπιστεί. Έτσι ξέσπασε και η Μάχη των Δολιανών.

Το εκκλησάκι του Αϊ Γιάννη αντικριστά του οικισμού

Παραδοσιακές βρύσες

Λόγω του νερού που αφθονούσε στην περιοχή, στο χωριό είχαν κτιστεί αρκετές μαρμάρινες παραδοσιακές βρύσες, οι οποίες διασώζονται μέχρι και σήμερα, αν και ορισμένες έχουν πλέον στερέψει. Ενδεικτικά:

  • Σοποτός, αμέσως μετά τον οικισμό Κούβλη και λίγο πριν την είσοδο στα Δολιανά. Σύμφωνα με την αραβογράμματη επιγραφή της χτίστηκε το 1713 και η ονομασία της σημαίνει “καλά νερά” στα σλάβικα.[49]
  • Λουτσίτσα, στην αγορά του χωριού.
  • Τσιρίκου, στη θέση Ρυκάκια.
  • Κόντη, στη θέση Αγγελαίικα.
  • Κοντινός
  • Βλάγγα

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%86%CE%BD%CF%89_%CE%94%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%AC_%CE%91%CF%81%CE%BA%CE%B1%CE%B4%CE%AF%CE%B1%CF%82

Μάχη των Δολιανών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Η Μάχη των Δολιανών ή Μάχη των Βερβένων πραγματοποιήθηκε το Μάιο του 1821 ανάμεσα στους επαναστατημένους Έλληνες με αρχηγό τον Νικηταρά εναντίον των Τούρκων στα Άνω Δολιανά της Πελοποννήσου, στο πλαίσιο της Ελληνικής Επανάστασης.

Η μάχη

Στις 18 του Μάη τέσσερις χιλιάδες Τούρκοι με κανόνια υπό τον Μουσταφά βγήκαν από την Τρίπολη με στόχο τη διάλυση του στρατοπέδου στα Βέρβενα και χωρίστηκαν σε τρεις φάλαγγες. Η πρώτη φάλαγγα επιτέθηκε στα Δολιανά, η δεύτερη στα Βέρβενα και η τρίτη στο Δραγούνι.[3] Από τα Δολιανά μόλις είχε περάσει ο Νικηταράς με κατεύθυνση το Άργος και το Ναύπλιο. Έτρεξε αμέσως με 120 ένοπλους εκεί πίσω και οχυρώθηκε στα πιο γερά σπίτια του χωριού.[2] Ξέσπασε μάχη κατά την οποία οι Έλληνες κατάφεραν, αν και κατά πολύ λιγότεροι να απωθήσουν τους Τούρκους. Στο μεταξύ έφτασαν ενισχύσεις από το στρατόπεδο Βερβένων αλλά αναγκάστηκαν να γυρίσουν πίσω και να οχυρωθούν στο εκεί στρατόπεδο όπου προέβαλαν αποτελεσματική αντίσταση στους Τούρκους και στη συνέχεια τους κυνήγησαν ως τα Δολιανά όπου ενώθηκαν με τους άνδρες του Νικηταρά.[3] Οι Τούρκοι τράπηκαν σε φυγή αφήνοντας εβδομήντα νεκρούς, τα κανόνια τους και τρεις σημαίες.[2] Επίσης ο Νικηταράς “κέρδισε” το προσωνύμιο του «τουρκοφάγου». Στη μάχη σκοτώθηκαν ο Γεωργάκης Διγενής και ο Αναγνώστης Ρόρης Δολιανίτης, ενώ άλλοι δώδεκα τραυματίστηκαν.[2]

Η σημασία της μάχης

Η μάχη των Δολιανών ματαίωσε τη διάλυση του στρατοπέδου στα Βέρβενα. Εκεί υπήρχαν 2.500 αγωνιστές και η απώλειά του θα ήταν σημαντική.[2] Επίσης τόνωσε το ηθικό των επαναστατών και άνοιξε το δρόμο για την άλωση της Τριπολιτσάς

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%AC%CF%87%CE%B7_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%94%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CF%8E%CE%BD

Κάτω Δολιανά

Χωριό του κάμπου που δημιούργησαν οι διπλο-κάτοικοι των Άνω Δολιανών για τόπο χειμερινής κατοικίας τους τα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Ξεχωρίζουμε το όμορφο δημοτικό σχολείο (κτίσμα του 1904) και τα λείψανα αρχαίου πύργου (και οικισμού) στην θέση Τσιόροβο.

Στα Κάτω Δολιανά, κοντά στην ιστορική Μονή Λουκούς, περίπου 4 χλμ από το Άστρος ,είναι η Επαυλη του Ηρώδη του Αττικού ,Έπαρχου των Ρωμαίων κατακτητών.

Πηγές :

Ο δημος μας ,Η Βικιπαίδεια ,Exploring Greece

Πίσω στην σελίδα  Παραδοσιακά Χωριά 

Πίσω στην Αρχική σελίδα

hhpt/astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή. Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

Kαστρί Αρκαδίας

Από το «Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, 2015. Οδηγός για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Φύση, Πολιτισμός, Οικοτουρισμός. Άστρος Αρκαδίας

Καστριτοχώρια Τα Καστριτοχώρια, με κέντρο το Καστρί-Άγιο Νικόλαο, βρίσκονται σε μια κατάφυτη και πολυσύνθετη ως προς τη χλωρίδα πλαγιά του Πάρνωνα. Μαγευτικό φυσικό τοπίο και πανέμορφοι οικισμοί που δημιουργούν μια ξεχωριστή ενότητα επτά χωριών, Καστρί, Έλατος, Καράτουλας, Μεσορράχη, Νέα Χώρα, Περδικόβρυση και Ωριά. Η προφορική παράδοση αναφέρει ότι οι επτά οικισμοί, δημιουργήθηκαν από κατοίκους της παραθαλάσσιας περιοχής της Θυρέας, κοντά στο Άστρος, οι οποίοι για να γλυτώσουν από τις επιδρομές των εχθρών, που έρχονταν από τη θάλασσα, προχώρησαν προς τις ορεινές περιοχές, ακολουθώντας κυρίως την κοίτη του ποταμού Τάνου και των παραποτάμων του. Αυτούς τους πρώτους οικιστές ακολούθησαν και άλλοι Θυρεάτες που διασκορπίστηκαν στους οικισμούς του Καστρίου και έτσι αυξήθηκε ο πληθυσμός τους. Κατά την Τουρκοκρατία τα Καστριτοχώρια συμμετείχαν ενεργά στην επανάσταση του 1821. Μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους, όταν με διάταγμα του 1834/5 σχηματίστηκαν οι Δήμοι του Νομού Αρκαδίας, δημιουργήθηκε και ο Δήμος Τανίας, ο οποίος περιελάμβανε τα Καστριτοχώρια. Το 1912 καταργήθηκε ο Δήμος Τανίας και στην περιοχή ιδρύθηκαν κοινότητες. Στα χρόνια που ακολούθησαν ο πληθυσμός σχεδόν διπλασιάστηκε μέχρι τον πόλεμο του 1940, οπότε και άρχισε να φθίνει λόγω του φόρου αίματος στους Γερμανούς, του εμφυλίου και αργότερα της εσωτερικής και εξωτερικής μετανάστευσης.

Καστρί- Ορεινό χωριό του Πάρνωνα σε υψόμετρο 950 μ. το Καστρί περιτριγυρίζεται από καστανιές, καρυδιές, κερασιές και πλατάνια και βρίσκεται 35 χλμ. δυτικά του Άστρους. Είναι το μεγαλύτερο χωριό ενός συμπλέγματος επτά χωριών που όλα μαζί έφεραν παλαιότερα το όνομα Καστρί ή Καστριτοχώρια και λόγω της πλούσιας βλάστησης χαρακτηρίζονται ως το «Πήλιο της Αρκαδίας» (Βλ. σελ. 322). Το παλιό του όνομα ήταν Άγιος Νικόλαος και οι περισσότεροι κάτοικοί του ασχολούνται με την παραγωγή κάστανου και την καλλιέργια της γης. Ιδιαίτερα χαρακτηριστική είναι η πλακόστρωτη κεντρική πλατεία του χωριού με απεριόριστη θέα προς τον ποταμό Τάνο και τον Πάρνωνα, γύρω από την οποία λειτουργούν τα περισσότερα καταστήματα, τα καφενεία και οι ταβέρνες. Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου αποτελεί αξιοθέατο του χωριού, με επιβλητικά το καμπαναριό και το ρολόι της. Η πέτρινη αρχιτεκτονική του χωριού είναι χαρακτηριστική στα σπίτια, αλλά και στα δημόσια κτίρια. Ο επισκέπτης μπορεί να γνωρίσει τον λαϊκό πολιτισμό της περιοχής που ξετυλίγεται στα προσκηνητάρια, στους υδρόμυλους, στα αλώνια και στις πετρόχτιστες βρύσες που διατηρούνται μέχρι σήμερα και να εξερευνήσει το φυσικό περιβάλλον του Πάρνωνα μέσα από τις δράσεις του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης που λειτουργεί στο ισόγειο του πετρόκτιστου δημοτικού σχολείου του χωριού (Βλ. σελ. 447). Από το χωριό ξεκινάει ενδιαφέρον μονοπάτι προς το φαράγγι του ποταμού Τάνου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι έως και την περίοδο της δεκαετίας του 1970 το Καστρί αποτέλεσε το δυναμικότερο κέντρο της Βόρειας Κυνουρίας, αφού εδώ εκτός από την πλούσια οικονομική κίνηση, την άνθιση του εμπορίου και την έντονη πολιτιστική δραστηριότητα, λειτούργησαν ραδιοφωνικός σταθμός, οργανωμένο Νοσοκομείο και πολλές δημόσιες -διοικητικές υπηρεσίες.

Απο το Δημο μας

Όμορφο Χωριό, που πήρε το όνομά του από το σύμπλεγμα των επτά Καστριτοχωρίων, ως το μεγαλύτερο μέχρι το 1960 χωριό της περιοχής. Τα άλλα χωριά είναι η Μεσσοράχη, η Περδικόβρυση, η Νέα Χώρα, ο Καράτουλας, η Ωριά και ο Έλατος. 25 Χιλιόμετρα από την Τρίπολη, βρίσκεται σε υψόμετρο 950 μέτρων και αποτελεί παραδοσιακό ορεινό χωριό που συνδυάζει ηρεμία και δυνατότητες αναψυχής, όπως οι περίπατοι, η ανακάλυψη της ορεινής φύσης και των φαραγγιών του Πάρνωνα αλλά προσφέρει και τη δυνατότητα θρησκευτικής ανάτασης καθώς βορειονατολικά του χωριού βρίσκεται ένα από τα πιο γραφικά μοναστήρια, του Τιμίου Προδρόμου. Διαθέτει τουριστική υποδομή με ενοικιαζόμενα δωμάτια και πολλές ταβέρνες για φαγητό. Ο επισκέπτης μπορεί να γνωρίσει τον λαϊκό πολιτισμό μέσα από προσκυνητάρια, υδρόμυλους, αλώνια και παραδοσιακές βρύσες που διατηρούνται και σήμερα και να εξερευνήσει το περιβάλλον και τη φύση του Πάρνωνα μέσα από το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης που λειτουργεί στην πλατεία. Για όσους μαγεύονται από μοναδικές διαδρομές μέσα στη φύση, από το χωριό ξεκινά δρόμος που καταλήγει μέσω Βουρβούρων και Καρυάς στην εθνική Τρίπολης- Σπάρτης. Στο Καστρί έδρασε ο Καπετάν Ζαχαριάς Βαρβιτσιώτης με μεγάλη συμμετοχή στον αγώνα του 1821.

https://www.discoverkynouria.gr/el/sights/kastri

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Καστριτοχώρια

Το Καστρί ή Καστριτοχώρια είναι μία ορεινή ιστορική κοινότητα της Αρκαδίας, η οποία αποτελείται από εφτά χωριά (σύμπλεγμα χωριών) και συγκεκριμένα αυτά είναι: ο Άγιος Νικόλαος που θεωρείται το κεφαλοχώρι, η Μεσορράχη, η Ωριά, η Νέα Χώρα, ο Έλατος, η Περδικόβρυσηκαι Του Καράτουλα.[3] Στην περιοχή βρίσκεται και η Μονή Τίμιου Προδρόμου, ενώ επίσης την διατρέχει ο ποταμός Τάνος. Συνορεύει με τα χωριά: Άγιος ΠέτροςΆνω ΔολιανάΒούρβουραΚούτρουφα και Στόλος.

Πίσω στην σελίδα  Παραδοσιακά Χωριά 

Πίσω στην Αρχική σελίδα

hhpt/astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή. Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

Βέρβενα Αρκαδίας

ΓΙΑΤΙ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΤΑ ΒΕΡΒΕΝΑ

ΥΑ Φ31/45625/5207πε/18-7-1977 – ΦΕΚ 793/Β/20-8-1977

Τίτλος ΦΕΚ      Περί κηρύξεως χώρου της μάχης των Βερβένων ως ιστορικού τόπου.

Κείμενο  

”Εγκρίνομεν τον χαρακτηρισμόν του χώρου της μάχης των Βερβένων ως ιστορικού τόπου, λόγω της αναμφιβόλου ιστορικότητός του και προς αποφυγήν της περαιτέρω αλλοιώσεως”.

KN 5351/1932, άρθρο 52

Ν 1469/1950

Δείτε επίσης την σελίδα 4) «Ελλάδα 2021» : Tο στρατόπεδο των Βερβένων.

Σε ολόκληρη την Ελλάδα και κάθε εποχή μπορεί κάποιος ταξιδιώτης να επιλέξει πολλούς και συνάμα υπέροχους προορισμούς.

Τα Βέρβενα Αρκαδίας ,σας καλούν να τα γνωρίσετε.

Βρίσκονται στη Δυτική πλευρά του Πάρνωνα. Είκοσι λεπτά από την Τρίπολη, πενήντα λεπτά από το Άστρος και μόλις δύο ώρες από την Αθήνα. Η επίσκεψη σε αυτό το υπέροχο ορεινό χωριό της Αρκαδίας είναι μοναδική εμπειρία. Αποφασίστε το.

Γενικά ,μπορούμε να πούμε πως θα ταξιδέψετε πίσω στο χρόνο. Θα αισθανθείτε την αρμονία του φυσικού περιβάλλοντος ,θα μπείτε έστω και για λίγο, σ΄ έναν τρόπο ζωής απλό, ανέμελο ,γεμάτο ανθρώπινη ζεστασιά. Σε ολόκληρη την Ελληνική ύπαιθρο, αλλά εδώ στην Αρκαδία μας, η νοσταλγία του χθες ,η απόλαυση των απλών πραγμάτων και η χαλάρωση από τη δύσκολη καθημερινότητα μοιάζουν να συνυπάρχουν και να «δωρίζονται» απλόχερα σε κάθε επισκέπτη.

Ειδικότερα :

1. Τα Βέρβενα είναι ένας πανέμορφος παραδοσιακός οικισμός με δικό του χρώμα, μοναδικό γιατί η τουριστική ανάπτυξη δεν αλλοίωσε την ουσία του παραδοσιακού αυθεντικού του χαρακτήρα. Είναι ενταγμένο με αριστουργηματικό τρόπο στο φυσικό περιβάλλον, χτισμένο με υλικά που τα παρείχε ο τόπος του..

Σε υψόμετρο 1160 μ. (το ψηλότερο χωριό της επαρχίας Κυνουρίας και από τα ψηλότερα της Αρκαδίας ),είναι αξιοθαύμαστο η ύπαρξη μεγάλων και πλατιών δρόμων ,που εξυπηρετούν ντόπιους και ξένους.

2. ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗ ΣΠΑΝΙΑ ΓΕΩΜΟΡΦΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ Η καθαριότητά του , ξακουστή. Τα σοκάκια του ολάνθιστα. Εμμονή για τους κατοίκους ο καλός λόγος που βγαίνει από ξένα χείλη. Γιατί γνωρίζουν πως αυτός ο έπαινος αξίζει διπλά.

3. Οι κάτοικοί του ,κομμάτι και συνέχεια του τοπίου. Λιτοί, απλοί, ουσιώδεις. Η δωρικότητα του χαρακτήρα τους ,προτέρημα δυσεύρετο στις μέρες μας…

4. Αξιοπρόσεχτα:

· Η πανοραμική θέα ολόκληρου του Τεγεατικού και Μαντινειακού χώρου.

· Οι Πύργοι που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην επανάσταση του ΄21(Ο πύργος του Παπαϊωάννου (Δαρβέρη) ,του Μαρλαγκούζου, του Κρητικού ,του Αδραχτά ),

· η μεγάλη Βρύση,

· ο Ι.Ν. Τιμίου Προδρόμου,

· η εκκλησία της Παναγιάς κ.ά.

· και αν είστε από τους τυχερούς ,ίσως συναντήσετε και τον Πάνα ,το γιο του Ερμή και της Δρυόπης που τρέχει στις πλαγιές των Βερβενίων ορέων,

«κει στον ωραίον τόπο κει που αρέσει των ανθρώπων,

όπου είναι τα γλυκά κρασιά ,τα ωραία παλικάρια ,

κιτρολεμονιάς κλωνάρια»

. ΑΡΤΕΜΙΔΑ

5. Την ώρα του δειλινού θα μαγευτείτε από τα μοναδικά παιγνιδίσματα του φωτός. Ηλιοβασιλέματα θα δει κανείς πολλά στη ζωή του ,λίγα θα μείνουν στη μνήμη του

6. Λειτουργούν παραδοσιακές ταβέρνες με καλή κουζίνα και ντόπια υλικά.

———————————————–

Απο το Δημο μας

Ιστορικό χωριό γνωστό από την Επανάσταση του 1821. Εδώ δόθηκε η μία εκ των δύο νικητήρια μάχη υπό τον Κ.Καράμπελα κατά του Μουσταφά μπέη, η άλλη ήταν των Δολιανών, που οδήγησε στην Άλωση της Τριπολιτσάς. Από τα πιο ορεινά χωριά της Πελοποννήσου σε υψόμετρο 1160 μέτρα, έχει στα πόδια του τον κάμπο της Τρίπολης. Κατοικείται κατά κύριο λόγο το Καλοκαίρι, όπως και το διπλανό του χωριό Άνω Κούτρουφα, που είναι χαμένο μέσα σε καστανιές και καρυδιές. Απέχει 40 χιλιόμετρα από την Τρίπολη και ξεχωρίζει για τα πετρόχτιστα και μαρμαρόχτιστα σπίτια του. Επιβλητική είναι η Εκκλησία της Παναγίας που έχει κατασκευαστεί από Τηνιακούς μαστόρους. Στο χωριό λειτούργησε το πρώτο τυπογραφείο του Αγώνα του 1821, ενώ μαρμάρινη πλάκα που τοποθετήθηκε το 1920, υπενθυμίζει το γεγονός της άφιξης του Δημήτρη Υψηλάντη στο χωριό στις 21 Ιουνίου του 1821 όπου εγκαταστάθηκε και η Πελοποννησιακή Γερουσία. Τα Άνω Βέρβενα πυρπολήθηκαν το 1826 από τον Ιμπραήμ. Οι κάτοικοί του έχουν μεταφερθεί στα Κάτω Βέρβενα, παραθαλάσσιο οικισμό κοντά στο Παράλιο Άστρος, που αποτελεί τουριστικό θέρετρο με ανεπτυγμένη υποδομή και με εξαιρετική παραλία με άμμο.

https://www.discoverkynouria.gr/el/sights/ano-vervena

Από το «Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, 2015. Οδηγός για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Φύση, Πολιτισμός, Οικοτουρισμός. Άστρος Αρκαδίας».

Βέρβενα Τα ιστορικά Βέρβενα αποτελούν ορεινό κεφαλοχώρι του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας, στα βορειοδυτικά αντερίσματα του Πάρνωνα και σε υψόμετρο 1.160 μ. και σε απόσταση 42 χλμ. από το Άστρος. Στους αρχαίους χρόνους, σύμφωνα με τον λεξικογράφο Ησύχιο, ίσως να κατοικούσαν εδώ οι Βερβένιοι, Αρκαδικό γένος. Στην περιοχή του χωριού έχουν βρεθεί σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα, ενώ στη θέση Παντελεήμονας, βόρεια του χωριού και σε απόσταση 2 περίπου χλμ. βρίσκονται τα ερείπια του ιερού ναού της Κνακεάτιδος Αρτέμιδος. Γύρω από τα Βέρβενα υπάρχουν ερείπια Βυζαντινών οικισμών.

Στα πολυτραγουδισμένα Βέρβενα ξαφνιάζει ευχάριστα τον επισκέπτη η επιβλητικότητα του τοπίου και η αρχιτεκτονική του ιστορικού χωριού. Κάθε σημείο και κτήριο του οποίου ξυπνάει την περηφάνια και ζωντανεύει τις μνήμες του 1821, όπου εδώ γράφτηκαν μερικές από τις πιο ένδοξες σελίδες της ιστορίας του Καράμπελας, ένας από τους πιο ονομαστούς κλέφτες της Πελοποννήσου, τα κατορθώματα του οποίου ύμνησε η λαϊκή μούσα. Στην επανάσταση του 1821 τα Βέρβενα έπαιξαν σημαντικό ρόλο, κυρίως λόγω της στρατηγικής τους θέσης. Το στρατόπεδό τους υπήρξε το πρώτο και ένα από τα σπουδαιότερα κατά τις πρώτες μέρες του αγώνα. Εδώ είχε εγκαταστήσει ο Κολοκοτρώνης το στρατηγείο του, στον Πύργο του Αυγουστή, πριν την επίθεσή του κατά των Τούρκων για την άλωση της Τριπολιτσάς. Εδώ λειτούργησε επίσης το πρώτο οργανωμένο Φροντιστήριο του Αγώνα και έγινε η ηρωϊκή μάχη στις 18 Μαίου του 1821 (Βλ. σελ. 267). Σημαντικές προσωπικότητες του Αγώνα πέρασαν κατά τη διάρκεια της Επανάστασης από τα Βέρβενα, μεταξύ των οποίων και ο Δημήτριος Υψηλάντης, ο οποίος απευθύνθηκε στους αγωνιστές με έναν εμψυχωτικό λόγο (21 Ιουνίου του 1821). Το χωριό πυρπολήθηκε ολοκληρωτικά το 1826 από τον Ιμπραήμ. Την όμορφη εικόνα του χωριού συμπληρώνουν τα επιβλητικά πυργόσπιτα, τα εντυπωσιακά πετρόχτιστα σπίτια, τα γραφικά σοκάκια, οι πλατείες με τα μαρμάρινα γλυπτά. Αξιόλογες είναι οι εκκλησίες του Τιμίου Προδρόμου και της Παναγίας, έργο Tηνιακών μαστόρων από τις αρχές του αιώνα, που κατασκευάστηκε με χρήματα της Αδελφότητας Βερβενιωτών από την Αμερική. Μοναδική πηγή ύδρευσης του χωριού μέχρι να φτιαχτεί το υδραγωγείο αποτελούσε η «Μεγάλη Βρύση», χτισμένη το 1788 από λευκό μάρμαρο που αποτελείται από δύο τόξα που αντιστοιχούν σε κρουνούς. Η πρόσοψή της είναι διακοσμημένη με ανάγλυφες παραστάσεις που εικονίζουν ανθρώπινες μορφές, ζώα, δέντρα και γεωμετρικά μοτίβα. Αξιοσημείωτο ενδιαφέρον πα ρου σιάζουν τα έργα του Βερβενιώτη γλύπτη Κωνσταντίνου Γκαύρου, που δεσπόζουν τοποθετημένα από τον ίδιο σε περίοπτα σημεία του χωριού. Ήταν ένας λαϊ κός, αυτοδίδακτος γλύπτης της πρώτης εικοσαετίας του 20ου αιώνα και επηρεάστηκε από τους Τηνιακούς μαστόρους που έκτιζαν την Εκκλησία της Παναγιάς. Το χωριό τον χειμώνα δεν κα τοικείται. Αρκετοί κάτοικοι δια χειμάζουν εδώ και πολλά χρόνια στον οικισμό Κάτω Βέρβενα, στο Άστρος αλλά και σε πολλά άλλα σημεία τόσο της Αρκαδίας όσο και των γειτονικών νομών.

Δημοτικό τραγούδι των Βερβένων Πατήσανε τα Βέρβενα – μωρέ σήμερα τα κάνανε μπιργιάνι-γειά σου λεβέντη Γιάννη Πήραν άσπρα, πήραν φλωριά-μωρέ σήμερα πήραν μαργαριτάρια-βαράτε παληκάρια Πήρανε και μια νιόνυφη-καλέ σήμερα Τριών ημερών νυφούλα-μωρ’ Βερβενιωτοπούλα Μπροστά την παν’ δεν περπατεί-καλέ σήμερα Και πίσω δεν πηγαίνει-τα δέντρα τα μαραίνει -Περπάτα αστρί, περπάτα αυγή-καλέ σήμερα Περπάτα νιονυφούλα-μωρ’ Βερβενιωτοπούλα Μη σε βαραίνουν τα φλωριά-μωρέ σήμερα Μη σε βαραίνει η φούντα-μωρ’ Βερβενιωτοπούλα -Δε με βαραίνουν τα φλωριά-μωρέ σήμερα δεν με βαραίνει η φούντα-μωρ’ Βερβενιωτοπούλα Μον’ με βαραίνει το παιδί-καλέ σήμερα που τ’άφησα στην κούνια-π’ανάθεμά τα ούλα Κι είπα της κούνιας: κούνα το-μώρε σήμερα Να πάω να γυρίσω-να μην τ’αλησμονήσω. (Συλλογή: Ιωάννου Η. Τυροβολά)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Τα Βέρβενα (ή Βέρβαινα ή η Βέρβενα, γνωστά και με το μη ορθό Άνω Βέρβενα) είναι ορεινό κεφαλοχώρι της Κυνουρίας του Νομού Αρκαδίας το οποίο έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός. Είναι χτισμένα στις βόρειες πλαγιές του όρους Πάρνωνα σε υψόμετρο 1.160 μέτρων, αποτελώντας τον ορεινότερο οικισμό του και ένα από τα ορεινότερα χωριά της Πελοποννήσου. Απέχουν 20 χιλιόμετρα από την Τεγέα Αρκαδίας, 35 χιλιόμετρα από την Τρίπολη και 45 χιλιόμετρα από το Αστρος. Οι κάτοικοι διαμένουν το καλοκαίρι και κατά τους χειμερινούς μήνες μεταφέρονται στα Κάτω Βέρβενα, στο Ξηροπήγαδο, στο Άστρος αλλά -σε μικρότερο βαθμό, και στους γύρω οικισμούς

Αρχαίοι χρόνοι[

Κατά την αρχαιότηταίσως κατοικούσαν εδώ οι Βερβένιοιαρκαδικό γένος, σύμφωνα με τον λεξικογράφο Ησύχιο [2], ενώ η περιοχή του σημερινού χωριού ανήκε στην αρχαία ΑρκαδίαΤα αρχαιότερα λείψανα που έχουν επισημανθεί στην περιοχή ανάγονται στη 2η χιλιετία π.Χ. και πρόκειται για λίθινες αξίνες που βρέθηκαν στη θέση Πέτρα, όπου η ομώνυμη βρύση…………….

Ελληνική Επανάσταση[

Κατά την Επανάσταση του 1821, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ίδρυσε στα Βέρβενα στρατόπεδο και είχε εγκαταστήσει το στρατηγείο του στον Πύργο του Αυγουστή, ο οποίος ακόμη σώζεται. Στις 18 Μαΐου 1821, οι Τούρκοι από την Τρίπολη Αρκαδίας επιτίθενται εναντίον του στρατοπέδου χωριού, αλλά αποκρούονται στη μάχη Βερβένων και Δολιανών. Στις 21 Ιουνίου 1821 έφθασε στη Βέρβενα ο Δημήτριος Υψηλάντης από την Οδησσό της Ρωσίας, όπου είχε εγκατασταθεί και η Πελοποννησιακή Γερουσία, όπου και έγινε η επίσημη υποδοχή του, η οποία μνημονεύεται στην μαρμάρινη πλάκα, με τη μορφή ανοιχτού ειληταρίου, που αναρτήθηκε το 1920 στο σημείο της υποδοχής.

Τον Ιούλιο του 1825, στο χωριό επιτέθηκαν τουρκο-αιγυπτιακές δυνάμεις, ενώ το 1826 πυρπολήθηκε από τον Ιμπραήμ

====================================

Βερβενιώτες στα Δολιανά

Απο τοAstros News January 9, 2012 ~

Του Παναγιώτη Β. Φάκλαρη

https://astrosnewsarchives.wordpress.com/…/%ce%b2…/…

====================================

Κάτω Βέρβενα Αρκαδίας

Τα Κάτω Βέρβενα είναι ένας μικρός οικισμός στους πρόποδες του όρους Ζάβιτσα, 5 χιλιόμετρα από το Άστρος Κυνουρίας. Είναι ο πρώτος οικισμός της πεδιάδας του Άστρους που συναντάμε ερχόμενοι από την Αθήνα. Αποτελεί τη χειμερινή κατοικία για τους περισσότερους από τους κατοίκους των ορεινών Βερβένων.

Μέχρι το 1927 ονομαζόταν Τσερένι. Κατόπιν, στις 20 Αυγούστου 1927 μετονομάστηκε σε Τημένιον[2], ονομασία που κράτησε μέχρι τις 13 Νοεμβρίου 1984, οπότε και πήρε τη σημερινή του ονομασία.[3]

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%92%CE%AD%CF%81%CE%B2%CE%B5%CE%BD%CE%B1

Πίσω στην σελίδα  Παραδοσιακά Χωριά 

Πίσω στην Αρχική σελίδα

hhpt/astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή. Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom  

Άγιος Πέτρος Αρκαδίας

ΥΑ 26120/1194/17-8-1953 – ΦΕΚ 204/Β/21-9-1953

Τίτλος ΦΕΚ      Περί χαρακτηρισμού ως διατηρητέου μνημείου τοθ “Πύργου Τρικαλίτη”.

Κείμενο  

“Xαρακτηρίζομεν ως ιστορικόν διατηρητέον μνημείον τον εν Aγίω Πέτρω Κυνουρίας πύργον Tρικαλίτη”.

KN 5351/1932, άρθρο 52

Ο Δήμος Βόρειας Κυνουρίας, με έδρα το ιστορικό Άστρος, αποτελείται από 26 Τοπικά Διαμερίσματα και 40 οικισμούς, βρίσκεται στο βόρειο ανατολικό τμήμα του Νομού Αρκαδίας και ανατολικά βρέχεται από τα νερά του Αργολικού Κόλπου.

Σε ολόκληρη τη Θυρέα δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι λιθαράκι και να σηκώσεις θα βρεις ένα ιστορικό μνημείο και έναν αρχαιολογικό θησαυρό.

Άγιος Πέτρος Αρκαδίας απέχει απο το αεροδρόμιο Αθηνών 224 χλμ. , από το Αστρος 33 χλμ και από Τρίπολη 36 χλμ.

Από το Δήμο μας

Πνιγμένο στο πράσινο χωριό του Πάρνωνα. Διαθέτει άρτια τουριστική υποδομή με ξενοδοχεία, ταβέρνες, καταστήματα με τοπικά προϊόντα και αποτελεί προορισμό όλες τις εποχές του χρόνου, αφού καλύπτει σχεδόν όλες τις προτιμήσεις. 192 χιλιόμετρα από την Αθήνα, 36 από την Τρίπολη, ο Άγιος Πέτρος αποτελεί παραδοσιακό οικισμό που δεν αφήνει τον επισκέπτη του παραπονούμενο. Στα αξιοθέατα του χωριού συγκαταλέγονται η Εκκλησία των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στην πλατεία, ο Πύργος του Τρικαλίτη, το ανακαινισμένο πέτρινο σχολείο, εξαιρετικό δείγμα της αρχιτεκτονικής της εποχής του, ο Πύργος του Αγά, του 18ου αιώνα, το παλιό ταπητουργείο, το πετρόκτιστο γεφύρι στο «Βύθουλα της Άννας». Το ιστορικό παρελθόν του χωριού ξεχωριστό αφού το 1821 ο καπετάνιος Αναγνώστης Κοντάκης σήκωσε το Λάβαρο της Επανάστασης και το 1826 πυρπόλησε τον Ιμπραήμ. Η επίσκεψη στον Άγιο Πέτρο δεν μπορεί να μην συνδυαστεί με την επίσκεψη στο γνωστό μοναστήρι της περιοχής, την Μονή Μαλεβής. Οι λάτρεις της ορειβασίας και των αποδράσεων στη φύση δεν θα μείνουν παραπονούμενοι, αφού από το χωριό ξεκινούν μονοπάτια που καταλήγουν στην Μικρή Τούρλα και στη Μεγάλη Τούρλα, την ψηλότερη κορυφή του Πάρνωνα, στα 1936 μέτρα, που απέχει από το καταφύγιο, στο οποίο μπορεί κανείς να διανυκτερεύσει, 6 περίπου ώρες. Στο χωριό ο επισκέπτης μπορεί να γνωρίσει την παράδοση μέσα από τα πανηγύρια, που γίνονται με ευκαιρία τις θρησκευτικές εορτές, ενώ στην ευρύτερη περιοχή(μεταξύ Αγίου Πέτρου- Αγίου Ιωάννη) υπάρχει το Κάστρο της Ωριάς ή Estella (Άστρον), όπου βλέπει κανείς ερείπια οικισμού και οχυρό.

Από το «Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, 2015. Οδηγός για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Φύση, Πολιτισμός, Οικοτουρισμός. Άστρος Αρκαδίας».

Ο Άγιος Πέτρος είναι ένας καταπράσινος παραδοσιακός οικισμός, με γραφικά σοκάκια, σε υψόμετρο 950 μ. Διαθέτει άρτια τουριστική υποδομή με ξενοδοχεία, ταβέρνες και καταστήματα με τοπικά προϊόντα, καθώς οι γύρω πλαγιές είναι κατάφυτες μεταξύ άλλων με καστανιές, καρυδιές, κερασιές, αχλαδιές και μηλιές. Απέχει 33 χλμ. νοτιοδυτικά του Άστρους και αποτελεί ιδανικό προορισμό για όλες τις εποχές του χρόνου. Το παρελθόν του χωριού είναι ιστορικά ξεχωριστό αφού στις 24 Μαρτίου του 1821 ο πρόκριτος και οπλαρχηγός Αναγνώστης Κοντάκης σήκωσε εδώ το Λάβαρο της Επανάστασης.

Άλλες προσωπικότητες που έχουν σχέση με το χωριό, εκτός από τον Αναγνώστη Κοντάκη, ο οποίος υπήρξε και απομνημονευματογράφος της επανάστασης του 1821, με οποιαδήποτε μορφή και των οποίων η προσφορά είναι καθοριστική στην ευρύτερη περιοχή, στο Πανελλήνιο ή και στον Κόσμο, θεωρούνται μέχρι τώρα οι: Αθανάσιος Σακελλάριος, Θάνος Βαγενάς, Αμαλία Φλέμιγκ, Στέφανος Βασιλειάδης, Νανά Μούσχουρη και Πέτρος Θέμελης.

Στα αξιοθέατα του χωριού περιλαμβάνεται ο Ιερός Ναός των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου του 1850, το τέμπλο του οποίου είναι φτιαγμένο το 1875, από γκρίζο μάρμαρο του Πάρνωνα. Αξιοθέατα αποτελούν η θολωτή κρήνη του Κεραστά στην κεντρική πλατεία, με επιγραφή του 1769, το ανακαινισμένο πέ τρινο σχολείο του 1920 –εξαιρετικό δείγμα της αρχιτεκτονικής της εποχής του, ο Πύργος του Τρικαλίτη, το παλιό ταπητουργείο και το πετρόκτιστο γεφύρι στο «Βύθουλα της Άννας» που ενώνει τις δύο όχθες του ποταμού Τάνου. Από το χωριό ξεκινούν μονοπάτια που καταλήγουν στη Μικρή και στη Μεγάλη Τούρλα. Σε κοντινή απόσταση από το χωριό βρίσκεται το καταφύγιο του Πάρνωνα, σημείο αναφοράς για ορειβάτες και ορειβατικούς συλλόγους. Mέσα από τον Άγιο Πέτρο διέρχεται και το χαρτογραφημένο ευρωπαϊκό πεζοπορικό μονοπάτι E4, που διασχίζει όλη την Ελλάδα. Πέντε χλμ. ανατολικά του Αγίου Πέτρου, βρίσκεται η Ι. Μ. Μαλεβής, ένας από τους πιο γνωστούς θρησκευτικούς προορισμούς της χώρας μας (Βλ. σελ. 185). Η Μονή είναι περιτριγυρισμένη με το μοναδικό, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για την Ευρώπη, δάσος του συριακού είδους αρκεύθου Juniperus drupacea . Στην περιοχή Ξηροκάμπι, ανατολικά του Αγίου Πέτρου, στην κορυφή ενός λόφου, διασώζονται απομεινάρια του επιβλητικού Κάστρου της Ωριάς (Βλ. σελ. 214). Παράλληλα, ο επισκέπτης μπορεί να γνωρίσει την παράδοση μέσα από τα πανηγύρια που γίνονται με ευκαιρία τις θρησκευτικές εορτές, όπως Aγίου Nείλου του Mυροβλήτη στις 7 Mαΐου, των Aποστόλων Πέτρου και Παύλου στις 29 Iουνίου, καθώς και τη γιορτή της Παναγίας της Mαλεβής στις 23 Aυγούστου.

Πύργος του Τρικαλίτη στον Άγιο Πέτρο O Πύργος του Τρικαλίτη είναι ένας διώροφος πύργος, εξαιρετικής αρχιτεκτονικής, ο οποίος χτίστηκε γύρω στο 1800 με τις πολεμίστρες στις γωνίες του και την ζεματίστρα πάνω απο την είσοδο. Περιλαμβάνει δύο ορόφους και κατώι. Κατασκευάστηκε για τον τοπικό Αγά για χρήση ως οχυρή κατοικία και στην πορεία ονομάστηκε και «Πύργος του Αγά». Χαρακτηριστικό αρχιτεκτονικό «σύμβολο» του χωριού που χρησιμοποιήθηκε ως Καποδιστριακό – Ελληνικό Σχολείο – Ημιγυμνάσιο, μετά την επανάσταση του 1821 (περίοδος 1829-1835), ενώ σήμερα και μετά την πρόσφατη ανακαίνισή του (ευγενική χορηγία του Ιδρύματος Σταύρου Νιάρχου), αποτελεί διατηρηταίο μνημείο και στο εσωτερικό του λειτουργεί μικρό λαογραφικό μουσείο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ο Άγιος Πέτρος είναι ένα ορεινό χωριό και κοινότητα στο δήμο Βόρειας Κυνουρίας. Είναι χτισμένο στη βόρεια πλευρά του όρους Πάρνωνα σε υψόμετρο 961 μέτρων[3]. Βρίσκεται 3 χλμ. νότια του χωριού Έλατος, 5 χλμ. ανατολικά από τα Βούρβουρα, 6 χλμ. βορειοανατολικά των Καρυών Λακωνίας, 18 χλμ. νοτιοδυτικά του Άστρους και 26 χλμ. νοτιοανατολικά της Τρίπολης. Έχει κηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός.[4]

Ιστορία

Ο Άγιος Πέτρος αναφέρεται για πρώτη φορά το 1435στο Χρονικό της Αλώσεως του Γεωργίου Σφραντζή. Τα επόμενα χρόνια το χωριό αναφέρεται σε διάφορα έγγραφα της εποχής. Το 1600 περίπου στο χωριό γεννιέται ο Άγιος Νείλος ο Μυροβλήτης (ο κατά κοσμόν Νικόλαος Τερζάκης, †1651), ο οποίος μόνασε στην Μονή Μαλεβήςκαι αργότερα στο Άγιο Όρος. Κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας, το 1687, ο Άγιος Πέτρος γίνεται έδρα της Επαρχίας Αγίου Πέτρου Τσακωνιάς (Territorio di San Pietro di Zacognia). Την ίδια περίοδο (18ος αι.) το χωριό γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη λόγω του εμπορίου, με πληθυσμό τότε σχεδόν 4.000 κατοίκους και πάμπολλα αρχοντικά – πυργόσπιτα.

Επί Τουρκοκρατίας ο Άγιος Πέτρος γίνεται έδρα του Βιλαετίου Αγίου Πέτρου, το οποίο περιελάμβανε το Καστρί, τον Άγιο Ιωάννη, τον Πλάτανο, τη Μελιγού, τον Χάραδρο, το Άστρος, το Κορακοβούνι, τον Πραστό, την Σίταινα, την Καστάνιτσα, τα Βέρβενα, τα Δολιανά κ.ά. Μετά το 1775 οι κλέφτες Γιάννης Καράμπελας, Αντωνάκης Αλεβίζος, πολεμούν και αντιστέκονται κατά των Τουρκαλβανών. Το 1786 οι δύο αυτοί κλέφτες, σε συνεργασία με τον Καπετάν Ζαχαριά και άλλους Αγιοπετρίτες, πολέμησαν τους Τούρκους στην Μονή Μαλεβής.

Με την ίδρυση της Φιλικής Εταιρίας, το 1814, αρκετοί Αγιοπετρίτες αρχίζουν να συμμετέχουν, μεταξύ των οποίων ο προεστός Αναγνώστης Κονδάκης, ο ηγούμενος της Μονής Μαλεβής, Καλλίνικος Τσιαμούρης κ.ά. Σημαντική ήταν η προσφορά του χωριού στην Επανάσταση του 1821Στις 24 Μαρτίου 1821 ο Αναγνώστης Κονδάκης κηρύσσει την Επανάσταση στην περιοχή. Αρκετοί Αγιοπετρίτες, υπό τον Αναγνώστη Κονδάκη, συμμετείχαν με μεγάλη επιτυχία στις μάχες των Δολιανών και των Βερβένων, της Τριπολιτσάς, του Βαλτετσίουκ.ά., σε συνεργασία με τα άλλα στρατιωτικά σώματα της Κυνουρίας. Το 1826 ο Ιμπραήμ Πασάςκατέστρεψε ολοσχερώς το χωριό, όπως και όλα τα άλλα χωριά της περιοχής. Τα επόμενα χρόνια ο Άγιος Πέτρος αποτέλεσε έδρα της Κοινότητας Αγίου Πέτρου. Το 1944, κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής, εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς 48 άμαχοι κάτοικοι του Αγίου Πέτρου

Το χωριό

Ο Άγιος Πέτρος είναι κατάφυτος από έλατακαρυδιές και άλλα δέντρα, έχει πολλά νερά και αρκετές βρύσες, όπως του Κεραστά, του Κατσή, του Καράμπελα και του Καπελετζή κ.α. Το χωριό έχει παλιά αρχοντικά πυργόσπιτα, με σημαντικότερο την οικία του Τούρκου αγά Τρικαλίτη του 18ου αιώνα και πολλές εκκλησίες, με σημαντικότερες τον Άγιο Πέτρο (19ος αι.), τα Εισόδια της Θεοτόκου, του Αγίου Νείλου κ.ά. Τέλος έχει και διάφορες υπηρεσίες όπως σχολείο, κοινοτικό γραφείο και διάφορους Συλλόγους.

Σε κοντινή απόσταση βρίσκονται τα λεγόμενα  Καστριτοχώρια   (ΚαστρίΈλατοςΩριάΤου ΚαράτουλαΜεσορράχηΝέα Χώρα και Περδικόβρυση), ο Άγιος Ιωάννηςκαι άλλα χωριά. Νοτιότερα βρίσκεται η κορυφή του όρους Πάρνωνας με υψόμετρο 1.934 μέτρα. Πλησίον βρίσκεται η Μονή Μαλεβής και το μεσαιωνικό Κάστρο της Ωριάς

«Στην περιοχή γύρω από τη Μονή Μαλεβής, στην Κυνουρία, εκτείνεται το μοναδικό στην Ευρώπη δάσος από δενδρόκεδρους, που έχει κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο της φύσης και προστατεύεται από το δίκτυο Natura 2000.

Ο δενδρόκεδρος ή γιουνίπερος ή συριακή άρκευθος είναι σπάνιο είδος, ενδημικό της Ανατολικής Μεσογείου και σε δάση συναντάται μόνο στη Συρία. Παρ’ όλα αυτά, είναι χαρακτηριστικό της χλωρίδας του Πάρνωνα και στη συγκεκριμένη τοποθεσία συναντάται σε αμιγή συστάδα έκτασης 740 στρεμμάτων. Στο ίδιο δάσος έχουν καταγραφεί και άλλα είδη σπάνιων φυτών, που επιβεβαιώνουν τη μοναδικότητα του περιβάλλοντος στην περιοχή αυτή.»

ΥΑ 26120/1194/17-8-1953 – ΦΕΚ 204/Β/21-9-1953

Τίτλος ΦΕΚ      Περί χαρακτηρισμού ως διατηρητέου μνημείου τοθ “Πύργου Τρικαλίτη”.

Κείμενο  

“Xαρακτηρίζομεν ως ιστορικόν διατηρητέον μνημείον τον εν Aγίω Πέτρω Κυνουρίας πύργον Tρικαλίτη”.

KN 5351/1932, άρθρο 52

Πίσω στην σελίδα  Παραδοσιακά Χωριά 

Πίσω στην Αρχική σελίδα

hhpt/astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή. Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom

Χάραδρος Αρκαδίας

Από το «Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, 2015. Οδηγός για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού. Φύση, Πολιτισμός, Οικοτουρισμός. Άστρος Αρκαδίας».

Ο Χάραδρος είναι ένα όμορφο ημιορεινό χωριό, 17 χλμ. νοτιο δυτικά του Άστρους, στις βορειοανατολικές πλαγιές του Πάρνωνα, χτισμένο σε υψόμετρο 568 μ.

Μεγάλα και μικρά υψώματα, κορυφογραμμές ποικίλες, πλαγιές με λιόδεντρα, ρέματα και φαράγγια συνθέτουν το τοπίο. Η χαραδραϊικη γη γίνεται ομορφότερη με τις χρωματικές συνθέσεις και αντιθέσεις που αποκτά στις εποχές του χρόνου. Στα όρια του χωριού παρατηρούνται αξιόλογοι αρχαιολογικοί χώροι όπως, το Σπήλαιο του Άσουλα (Άη Γιώργη) (Βλ. σελ. 126), με διαχρονική κατοίκηση από τη Νεολιθική περίοδο έως και τους Βυζαντινούς χρόνους, και το αρχαίο φυλακείο στη θέση Ελληνικό, λίγο πριν την είσοδο στο χωριό, το οποίο σώζεται σε πολύ καλή κατάσταση. Οι λιγοστοί κάτοικοι του χωριού ασχολούνται σήμερα με την καλλιέργεια της ελιάς και την κτηνοτροφία. Η παλαιότερη εκκλησία του Χαράδρου είναι ο Προφήτης Ηλίας, που σύμφωνα με την παράδοση έχει κτισθεί στα ερείπια ενός παλαιότερου ναού. Είναι ο πολιούχος του χωριού και εορτάζει στις 20 Ιουλίου. Στο χωριό ξεχωρίζουν το ανακαινισμένο σχολείο του (1927) και η βρύση Βαρικό (1937) με τα δύο πανύψηλα πλατάνια της. Σε απόσταση 2 χλμ. νοτιοανατολικά του Χαράδρου βρίσκονται οι Άγιοι Ασώματοι, μικρός οικισμός που αποτέλεσε κατά το παρελθόν τη χειμερινή έδρα για τους κατοίκους των Βουρβούρων.

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ο Χάραδρος (ή Τρεστενά ως το 1927[3]) είναι ένα μικρό ημιορεινό χωριό του νομού Αρκαδίας, χτισμένο σε υψόμετρο 535 μέτρων στις βορειοανατολικές πλαγιές του Πάρνωνα. Περιτριγυρίζεται από βουνά και έχει θέα ένα μικρό κάμπο. Πλαγιές με ελιές, ρέματα και φαράγγια συνθέτουν το τοπίο της περιοχής. Βρίσκεται στην επαρχία Κυνουρίας και απέχει 18 χιλιόμετρα από το Άστρος.

Αξιοθέατα του χωριού αποτελούν το κτίριο του σχολείου που χτίστηκε το 1927 και η βρύση Βαρικό του 1937, την οποία σκιάζουν δύο πανύψηλα πλατάνια. Στον οικισμό λειτουργούσε ελαιοτριβείο μέχρι το 1999

Πίσω στην σελίδα  Παραδοσιακά Χωριά 

Πίσω στην Αρχική σελίδα

hhpt/astrosgr.com “Αφιερώνεται στη Θυρεάτιδα Γή. Dedicated to Thyreatis Land.”

#astrosgrcom